291 - Ἡ Κύπρος δίδει τὸ παράδειγμα

Δεκέμβριος 2010-Καντώνα-  Δημήτρης Κιτσίκης, γεν. πρόξενος Κακιούσης,μητροπολίτης Χόνγκ Κόνγκ, μητροπολίτης Σιγκαπούρης

291 - Ἡ Κύπρος δίδει τὸ παράδειγμα

Ἡ ἑλληνικὴ διαλεκτικὴ σκέψη εἶναι θεϊκή. Οἱοσδήποτε τὴν ἀγνοήσει θὰ χάσῃ. Θέση, ἀντίθεση σύνθεση. Τόσο ἁπλὸ ἀλλὰ καὶ τόσο συμπαντικό. Σὰν τὸν Θεό. Ἄνδρας(θέση), γυναῖκα (ἀντίθεση), παιδί(συνθεση, ζωή). Ὅταν ἀγνοεῖται μὲ τὴν ὁμοφυλοφιλία, τὴν ἔλλειψη γάμου καὶ οἰκογενείας, τὶς ἐκτρώσεις, τὸν φεμινισμό, τὴν ἀθεΐα, ἐπέρχεται ἡ συρρίκνωση καὶ ὁ θάνατος.

Ὁ ἐθνικισμὸς καὶ ὁ διεθνισμὸς εἶναι ἀντιδιαλεκτικὲς ἰδεολογίες καὶ ἀναποφεύκτως μὲ τὸν καιρὸ ὁδηγοῦν στὴν ἀποτυχία. Καμμία ἀπὸ αὐτὲς δὲν προτείνει σύνθεση.Ἡ Ἑλλὰς κατεστράφη διότι ἐκκινήθη μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ διεθνισμοῦ.

Ἐπὶ δυόμισυ χιλιάδες χρόνια ὁ χῶρος τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ἐστερεώνετο στὴν Αὐτοκρατορία, δηλαδὴ στὴν διαλεκτικὴ σύνθεση, στὴν ποιοιτικὴ καὶ ὄχι τὴν ποσοτικὴ ὑπέρβαση τῶν ἀντιθέσεων, στὸν Σωκράτη. Τὸ 1821, οἱ Μεγάλες Δυνάμεις ἄρχισαν τὸ ξεχείλωμα τοῦ πουλόβερ τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τὴν Βυζαντινωθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, χάρι στὸν ἐθνικισμὸ τῆς μασονικῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, Αὐτοκρατορία ποὺ εἶχαν ἀποτύχει νὰ ξηλώσουν τὸ 1453, χάρι στὸν Γεννάδιο.

Τὸ 1908 ἡ νεοτουρκικὴ μασονικὴ ἐπανάσταση καὶ τὸ 1909 τὸ Γουδί, ἔφεραν  τὸν ἀποσυνθετικὸ ἐθνικισμὸ στὴν καρδιὰ τῆς Αὐτοκρατορίας, καὶ στὴν Ἀθήνα τὸν μεγαλοφυῆ μασόνο ἐθνικιστὴ Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς τοῦ Αἰγαίου τὸ σκηνικὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων εἶχε στηθῆ γιὰ τὴν κατακρήμνιση τῆς Αὐτοκρατορίας. Τραγικὸ τὸ διχασμένο πρόσωπο τοῦ Ἴωνος Δραγούμη μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ αὐτοκρατορίας, ἐνώπιον τῆς καταρρεύσεως τοῦ διαλεκτικοῦ συνόλου, ποὺ ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωή του τὸν θάνατο τῆς αὐτοκρατορικῆς διαλεκτικῆς.

Ὁ μεγαλοφυὴς Βενιζέλος ἐδιπλασίασε τὸ κρατίδιο ὑπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Λόϋδ Τζώρζ, ἐπέτυχε νὰ διαλύσῃ τὴν Αὐτοκρατορία πρὸς ὄφελος τῆς Ἀγγλίας καὶ τὸ 1922 ἐξηφάνισε τὴν ἑνότητα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸ Αἰγαῖο ποὺ ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἐδέσποζε στὶς δύο ὄχθες του. Εἶχε μεταφράσει τὸ ἔργο τοῦ  Θουκυδίδη ἀντὶ τοῦ Πλάτωνος.

Τώρα ὁ Ν. Ἀναστασιάδης ἐτοιμάζεται νὰ πάῃ προσκεκλημένος στὴ Τουρκία ὡς πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ὁ ἐθνικιστὴς Τάσσος Παπαδόπουλος ἔχει πεθάνει. Οἱ σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο κοινοτήτων ἔχουν βελτιωθῆ. Κάλλιο τώρα παρὰ ποτὲ ὁ ἐκατέρωθεν ἐθνικισμὸς ἀπεδείχθη ἐπιζήμιος. Τώρα ἦλθε ἡ στιγμὴ οἰκοδομήσεως μίας ἐλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας στὴν Κύπρο, πυρὴν μίας πιὸ εὐρείας Ἐλληνοτουρκικῆς συνομοσποδίας στὸ Αἰγαῖο μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Ἀγκύρας γιὰ ἐπανασύσταση τῆς Βυζαντινωθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴ Εὐρώπη.

Ναί, τὰ ἀνατολικὰ κουρδικὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας  θὰ ἀποσχισθοῦν ἀλλὰ θὰ ἐπανέλθουν ὑπὸ μορφὴν αὐτονόμου κράτους στὰ πλαίσια τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας. Τὰ πρώην δυτικὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ Ῥούμελη, θὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἑνότητα τοῦ Αἰγαίου. Τὰ ὅμορα κράτη τῶν Βαλκανίων, ὅπως καὶ τὸ Κουρδιστὰν καὶ ἡ Ἀρμενία στὴν Ἀνατολή, θὰ προσδεθοῦν στὴν ἑλληνοτουρκικὴ αὐτοκρατορία ὡς αὐτόνομα καὶ ἡ Πόλη (Εἰς-τήν-Πόλη-Κωνσταντινούπολη) θὰ ξαναγίνῃ ἡ αὐτοκρατορικὴ πρωτεύουσα ὑπὸ τὴν ὀμπρέλλα τῶν δύο ἀντιμαχομένων Μεγάλων Δυνάμεων στὸ Αἰγαῖο, τὶς ΗΠΑ καὶ τὴν Ῥωσία ὑπὸ νέα Γιάλτα.

Ὁ αὐτοκράτωρ-καίσαρ-Κάϋσαρ, βασιλεύς-σουλτάνι ῥούμ, θὰ βασιλεύσῃ καὶ πάλι στὸν Βόσπορο, μὲ Ὀρθοδοξία καὶ Ἰσλάμ, μὲ οἰκουμενικὸ πατριάρχη ποὺ θὰ ἐπιβλέπη ὁλοκλήρου τῆς πλανητικῆς Χριστιανοσύνης καὶ τὸν χαλίφη ποὺ θὰ ἐπιβλέπη ὁλοκλήρου τοῦ πλανητικοῦ Ἰσλάμ. Ἡ παλαιὰ διαμάχη Γκυλέν-Ἔρντογαν θὰ ξεπερασθῇ μὲ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τῶν σουφήδων. Ἡ ἐπέκταση τοῦ τεραστίου πολιτισμοῦ τῆς Κίνας στὴν Εὐρώπη μέσῳ τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης καὶ τοῦ λιμένος Πειραιῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν συμμαχία ΗΠΑ-Ῥωσίας καὶ τὸ φράγμα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς αὐτοκρατορίας, καὶ ἡ Εὐρώπη θὰ συγκυβερνηθῇ ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, μετὰ τὴν πτώση τοῦ Βατικανοῦ.

Τὰ ἐθνικιστικὰ φασιστικὰ κόμματα στὴν Εὐρώπη θὰ ὁλοκληρώσουν τὸν διαμελισμὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ὁ ἄθεος κομμουνιστικὸς διεθνισμὸς θὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸ ὀρθοδοξοϊσλαμιστικὸ κοινοτισμὸ ποὺ ἀποδέχεται μὲν τὸν παραγωγικὸ βιομηχανικὸ καπιταλισμό, ἀλλὰ ἐχθρεύεται τὸν ἄθεο τραπεζικὸ τοκογλυφικὸ καπιταλισμό.

Καὶ γιὰ τοὺς ῥεαλιστὲς μία παρατήρηση:  Μόνον ἡ οὐτοπία γίνεται πραγματικότης. Ὁ ῥεαλισμὸς καταλήγει σὲ σκουπιδότοπο ψυχῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                         9 Ἀπριλίου 2016

288 - Φωνὴ ἀπελπισίας

Παττακός(1968) καὶ Παπαδόπουλος(1971)

ὑπὲρ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας

288 -  Φωνὴ ἀπελπισίας

Ἐνώπιον τῆς καταρρεύσεως τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας πιέζομα ἀφόρητα ἀπὸ τοὺς νέους ἕλληνες ἐπιστήμονες τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ ἐκπέμψω ἕνα ἠχηρὸ SOS ἀπὸ τὸ κατάστρωμα τοῦ ἑλλαδικοῦ σκάφους ποὺ βυθίζεται αὔτανδρo. Μοῦ γράφουν ἀπεγνωσμένα ἕλληνες συνάδελφοι ἀπὸ τὰ πολλὰ πανεπιστήμια τῆς Ἑσπερίας ὅπου ἔχουν εὕρει καταφύγιο, ὅτι  ἀπὸ τὸ 2009 ἔχουν μεταναστεύσει 250 χιλιάδες παραγωγικῶν ἡλικιῶν στὴν Δύση καὶ ὅτι αὐτοὶ δὲν θέλουν νὰ γίνουν οἱ σύγχρονοι περιπλανώμενοι ἑβραῖοι.

            Ἡ ἐξωτερική μας πολιτικὴ εἶναι ἀνερμάτιστη. Καὶ ὅμως ὑπάρχει μία σταθερὴ γεωγραφία ἀνὰ τῶν αἰώνων, ἀπὸ τὴν ἐποχή τοῦ Ὁμήρου, τὸ Αἰγαῖο. Ἡ τελευταία προσφυγικὴ κρίση μᾶς τὴν ὑπενθύμισε. Εἶναι ἀδύνατον νὰ σταθεροποιηθῇ ἕνας πολιτικὸς ὀργανισμὸς κατέχοντας μόνον τὴν μία ἀπὸ τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου. Σύνορο ποὺ νὰ πληγώνῃ τὸ Αἰγαῖο, σκίζοντάς το κατὰ μῆκος του, ἀπεδείχθη κάθε φορὰ καταστροφικό.

            Ῥούμελη καὶ Ἀνατολία, Ἑλλὰς καὶ Τουρκία, ὑπῆρξαν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Τροίας οἱ δύο πνεύμονες ζωῆς, μὲ τὸ Αἰγαῖο ὡς τραχεῖα νὰ τοὺς ἐπιτρέπῃ τὴν ἀναπνοή. Μὲ πληγωμένη τὴν τραχεῖα ἡ Ἑλλὰς ὅπως καὶ ἡ Τουρκία δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἡρεμήσουν. Στὸ παρελθὸν οἱ αὐτοκρατορίες ἐξησφάλιζαν τὴν ἑνότητα καὶ συνεπῶς τὴν εὐημερία τοῦ ὀργανισμοῦ. Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ μόνη λύση παραμένει ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία, ὅραμα τοῦ Βενιζέλου καὶ πολλῶν ἄλλων ἑλληνικῶν καὶ τουρκικῶν κυβερνήσεων.

            Τὰ ὑπουργεῖα ἐξωτερικῶν τῶν δύο χωρῶν πρέπει νὰ ξεπεράσουν τὴν δυσπιστία γιὰ τὶς προθέσεις τοῦ γείτονος καὶ νὰ προχωρήσουν μὲ ἐπαναστατικὴ νοοτροπία, πέραν τῆς συνεργασίας, σὲ μία οὐσιατικὴ ἕνωση, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Κύπρο. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὰ μέχρι σήμερα ἄλυτα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ προσφυγικοῦ θὰ ἠμπορέσουν νὰ εὕρουν τὴν πρέπουσα λύση.

Ἡ Ἑνωμένη Εὐρώπη  εὑρίσκεται σὲ βαθιὰ κρίση καὶ μία ἐνδεχομένη διάλυσή της θὰ μᾶς ἀφήσῃ ὀρφανοὺς καὶ ἀπροστάτευτους. Χωρὶς ἡνωμένο Αἰγαῖο ὑπὸ τὴν ὀμπρέλα τοῦ ΝΑΤΟ, κινδυνεύουν καὶ οἱ δύο ὄχθες, μαζὶ καὶ ἡ Κύπρος, νὰ εἰσέλθουν σὲ μία περίοδο ἀποσταθεροποιήσεως ἕως καὶ διαμελισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Μαρτίου 2016

271 - Ὁ ῥόλος τῆς Κρήτης στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

271 - Ὁ ῥόλος τῆς Κρήτης στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀδράνεια τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας ποὺ ναὶ μὲν ἔχει ἀποδεκατισθῆ ἀπὸ τὴν πολύχρονη οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν μαζική της φυγὴ στὸ ἐξωτερικὸ ἀλλὰ φαίνεται συνάμα νὰ ἔχῃ χάσει ὅλα τὰ δημιουργικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ γένους μας. Εἶναι φυσικὸ ἡ πλειοψηφία τοῦ γηρασμένου ἑλληνικοὺ πληθυσμοῦ νὰ ἀσχολεῖται ἀποκλειστικὰ μὲ τὶς συντάξεις καὶ στὶς ἐσωτερικὲς ἐκλογὲς τῆς Νέας Δημοκρατίας τὰ περήφανα γηρατειὰ νὰ παίρνουν μέρος σὲ παλαιοκομματικὰ παιχνίδια, ἀλλὰ δὲν εἶναι φυσικὸ ἡ ἐναπομείνουσα ἐσωτερικὴ νεολαία νὰ ἐπιμένῃ νὰ ἐπιβιώνῃ μὲ τὴν ἰσχνὴ σύνταξη τοῦ παπποῦ καὶ νὰ σπαταλᾷ τὴν ἐφηβική της δυναμικότητα στὰ Ἐξάρχεια καίγοντας κάδους σκουπιδίων σὲ μία στεῖρα ἀντιπαράθεση μὲ τὰ ἀδέλφια της τῶν σωμάτων ἀσφαλείας ποὺ καὶ αὐτὰ πονᾶνε ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς ἀλλὰ ἀρέσκονται ἀπὸ ἡττοπάθια νὰ παίζουν τὸν ῥόλο μπουλντὸγκ τοῦ κολωνακιώτικου  καθεστῶτος τύπου κουβανοῦ Μπατίστα.

Ἡ μητρῶα γῆ, ἡ λεβεντομάνα Κρήτη, ἡ πατρίδα τῆς μητέρας μου Μπεάτας Πετυχάκη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μήνωος ἔπαιξε καθοριστικὸ ῥόλο στὴν ἑδραίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὁ κρητικὸς λαὸς ἀκόμη σήμερα παραμένει ἀτίθασος, καλὰ ἐξοπλισμένος περιφρουρημένος ὡς μεγαλόνησος ἀπὸ θαλάσσια σύνορα, πλέοντας ὡς ναυαρχίδα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Μεσόγειο, περιστοιχισμένος μὲ τεράστιο πλοῦτο  ὑδρογονανθράκων. Τὸ πνεῦμα ἀνεξαρτησίας τῶν Κρητικῶν δὲν εἶναι ἀποσχιστικὸ εἶναι ἡγετικό. Ἡ μακραίωνη Ἱστορία ἔδωσε στοὺς Κρητικοὺς καθοδηγητικὸ ῥόλο, συνθέτοντας τὴν Φραγκιὰ μὲ τὴν Τουρκιά, τὴν Δύση μὲ τὴν Ἀνατολή, πρὸς ἀποκλειστικὸ ὄφελος τοῦ θεοπνεύστου ἑλληνισμοῦ. Στὸν ΙΘ΄αἰῶνα ἡ Κρήτη ἐκέρδισε τὴν ἀνεξαρτησία της ὄχι γιὰ νὰ πορευθῇ ἀποσχιστικὰ ἀλλὰ ἀντιθέτως γιὰ νὰ βοηθήσῃ στὴν συγκρότηση  ἐκσυγχρονισμένου ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Κατὰ τὴν γερμανικὴ κατοχὴ τοῦ 1941-1944 ἀπέδειξε γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι ἦταν Ἕλληνες μὲ καρδιὰ λεόντων παρ’ὅλο ποὺ ἡ ἕνωσή της μὲ τὴν Ἑλλάδα τοῦ Βενιζέλου τὴν μετέτρεψε σὲ ἁπλὴ ἐπαρχία τῶν Ἀθηνῶν, κάτι ποὺ τελικὰ ἀπέφυγε ἡ Κύπρος, ἔστω καὶ κουτσουρεμένη.

Παρουσιάζω λοιπὸν στοὺς νέους ποὺ ζητοῦν τὴν συμβουλή μου γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ γένους νὰ ξεχάσουν τὰ ἀναρχικὰ παιχνίδια τῶν Ἐξαρχείων καὶ τῶν καλῶς ἐννοουμένων μὲ πνεῦμα Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, τρομοκρατικὴ δράση τῆς Μεταπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τῶν Πυρήνων τῆς Φωτιᾶς. Ὁ Λένιν στὸν ΙΘ΄αἰῶνα καὶ ὁ Κάστρο στὸν Κ΄αἰῶνα ἐκατάλαβαν ὅτι ὁ ῥομαντισμὸς τῆς ἀναρχικῆς δράσεως δὲν ὁδηγεῖ πουθενά.

1 - Τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι τελείως σάπιο. Δὲν ἐπισκευάζεται μὲ τίποτα. Συνεπῶς πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ κανεὶς ἀπὸ τὸ ἔκτρωμα αὐτὸ καὶ νὰ διακόψῃ κάθε σχέση μαζί του.

2 -Πρέπει νὰ εὑρευθῇ ἕνας ἄλλος χῶρος γιὰ νὰ οἰκοδομηθῇ μία νέα Ἑλλάς. Προτείνω ὁ χῶρος αὐτὸς νὰ εἶναι ἡ νῆσος Κρήτη. Νὰ γίνη ἀνάλειψη ἐξουσίας στὴν  Κρήτη δημιουργῶντας ἀνεξάρτητο ἐπαναστατικὸ κράτος.

3 - Ἀπαραίτητη προϋπόθεση εἶναι ἡ συγκρότηση μία παρέας πολὺ νέων ἀνθρώπων ποὺ ὅπως ἡ παρέα τοῦ Κάστρο στὴν δεκαετία τοῦ 1950 στὴν Κούβα νὰ ἀποβιβασθῇ στὴν Κρήτη καὶ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Πολὺ γρήγορα ὁ ἀγέρωχος καὶ φιλοπόλεμος λαὸς τῆς Κρήτης θὰ περιβάλῃ τοὺς ἀντάρτες μὲ συμπάθεια καὶ ὑλικὴ ὑποστήριξη.

4 -Οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται ἀπὸ μεσαῖα εὔπορα καὶ μορφωμένα στρώματα πολὺ νέων ἀνθρώπων, συνήθως φοιτητῶν καὶ ἀνέργων ποὺ ῥισκάρουν. Δύνανται νὰ πάρουν ὡς σύμβολο ἕναν γηραιὸ διανοούμενο ποὺ νὰ ἐμπνέῃ τὴν δράση τους μὲ συνθετικὴ συσπειρωτικὴ ἰδεολογία ποὺ νὰ καλύπτῃ ὅλες τὶς πολιτικὲς ἐκφάνσεις, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἄριστερὰ στὴν ἄκρα δεξιὰ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν οἰκοδόμηση ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

5 - Χρειάζεται κάποια χρηματικὴ ὑποστήριξη ποὺ δύναται νὰ τὴν φέρῃ στὴν παρέα κάποιος νέος ποὺ νὰ ἀνήκῃ σὲ εὔπορο ἀστικὸ περιβάλλον. Χωρὶς τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τοῦ βιομηχάνου Ἔνγκελς ὁ Μὰρξ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συγγράψῃ τὸ ἔργο του καὶ νὰ κινηθῇ ἐπαναστατικά.

6 -Χρειάζονται ὅπλα. Ἡ Κρήτη εἶναι γεμάτη ἀπὸ ὅπλα. Ἐπιπλέον ἀγορὰ ὅπλων δύναται σήμερα νὰ γίνῃ σὲ πολὺ χαμηλὴ τιμή. Ὁ ἑλληνικὸς ἐφοπλιστικὸς κόσμος ποὺ φημίζεται γιὰ τὸν πατριωτισμό του ἔχει γερὲς βάσεις στὴν Κρήτη. Στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Κρήτη ξεκίνησαν πολλὲς ἔνοπλες ἐξορμήσεις, ὅπως αὐτὲς τοῦ  Ἐλ.Βενιζέλου.

7 – Δὲν ὑπάρχει καιρὸς γιὰ χάσιμο. Ἡ ΕΕ εἶναι καταδικασμένη νὰ διαλυθῇ καὶ μόνον οἱ θλιβεροὶ παπποῦδες συνταξιοῦχοι γαντζώνονται ἀκόμη στὴν σανίδα σωτηρίας τοῦ καταδικασμένου εὐροῦ. Δυστυχῶς καὶ τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐνταχθῆ στὸ κοινοβουλευτικὸ παιχνίδι καὶ στὶς συνεχεῖς ἀπεργειακὲς κινητοποιήσεις τοῦ ΠΑΜΕ ποὺ δὲν ἔχουν κανένα ἀποτέλεσμα. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ χώρα βουλιάζει ὑπὸ τὸ βάρος προσφύγων καὶ μεταναστῶν μὲ καμμία ἀπολύτως δυνατότητα ἀπορροφήσεώς τους καὶ ἀποφυγῆς μεταξύ των ἀνδρώσεως τοῦ ἰσλαμιστικοῦ ὀλέθρου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Ἰανουαρίου 2016

153 – ΓΑΠ καὶ Βασιλεύς: Τὰ ἐθνικὰ κεφάλαια

153 – ΓΑΠ καὶ Βασιλεύς: Τὰ ἐθνικὰ κεφάλαια

Γιατί ὁ ΓΑΠ εἶναι ἐθνικὸ κεφάλαιο; Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ποσοστό, δὲν εἶναι κόμμα. Γιατί ὁ Βασιλεὺς εἶναι ἐθνικὸ κεφάλαιο;  Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ποσοστό, δὲν  εἶναι κόμμα. Ἀπὸ τὸ 1981, ὅταν ἐξελέγη βουλευτὴς γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ΓΑΠ, τὸν ὑπεστήριξα σταθερὰ σὲ πλῆθος συγγραμμάτων μου ἀποκαλῶντας τὸν Ῥοβεσπιέρρο τὸν Ἀδιάφθορο καὶ τὸν προώθησα σὲ ὅσους διεθνεῖς κύκλους ἠδυνάμην νὰ ἐπηρεάσω. Γιὰ τὸν Βασιλέα συμμετεῖχα σὲ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, τὸ 1975-1977, ποὺ εἶχε στόχο τὴν ἐπιστροφή του (βλ. Τρίτο Μάτι, τ.111, Μάρτιος 2003, σσ.20-25). Καὶ ὅμως:

Ἐγεννήθην καὶ παρέμεινα στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ μητέρα ἐρυθρὰ φλεγομένη σὰν τὸν ἥλιο, ὁλοκόκκινη φεμινίστρια, μέλος τοῦ ΚΚΕ (βλ. Μπεάτα Κιτσίκη, Βικιπαίδεια) ποὺ μοῦ ἔδωσε τὸ ἀρχαῖο γυναικεῖο ὄνομα τῆς Δήμητρας, τῆς θεᾶς τῆς Γῆς καὶ ἔκτοτε παρέμεινα κόκκινος μέχρι τὸ μεδούλι, πιστὸς στὶς ἀρχὲς τοῦ ΚΚΕ, ἁπλῶς προσθέτοντας, ἤδη στὰ δώδεκά μου χρόνια, στὴν ψυχρὴ ἰδεολογία ὅπως ἀπεκάλεσε τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ ὁ φίλος μου ἀπὸ τὸ Παρίσι ὁ φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάνου (1925-1981), οἰκουμενικὸς Ἕλλην, στὴν κομμουνιστικὴ δικαιοσύνη, τὴν ἀγάπη τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ φεμινισμὸς εἶναι κομμουνιστικῆς προελεύσεως ἐπειδὴ εἶναι ταξικός. Μετὰ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὸν διεθνῆ καπιταλισμὸ ποὺ τὸν ἐστρέβλωσε. Γράφω: «Στὴν παρισινὴ ἐξέγερση τοῦ Μάη 1968, ἡ γαλλίδα γυναῖκα ἦταν άκόμη πολὺ παραδοσιακὴ καὶ ἐγώ, μὲ τὸν ἀκραῖο τότε φεμινισμό μου, ἦμουν κάπως  ἀποκομμένος ἀπὸ τὶς ἰδεολογικές μου συντρόφισσες...Στὴν δεκαετία ὅμως τοῦ 1970... αἰφνιδίως εἰσέβαλαν στὴν βορειοαμερικανικὴ διεθνῆ πολιτικὴ τὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα», τὰ ὁποῖα ὡς ἀποκλειστικὸ στόχο εἶχαν τὴν κατεδάφιση τοῦ σοβιετικοῦ ἀντιπάλου» (Δ.Κιτσίκης, «Περὶ ἡρώων», Ἡρόδοτος, 2014, 471 σελ. σ.394)

Ὡς Ῥουσσωϊκὸς ἔχω ὑπέμετρη ἐκτίμηση πρὸς τὶς γυναῖκες. Οἱ γυναῖκες, μὲ πρώτη τὴν μητέρα μου μὲ ἐπῆραν ἀπὸ τὸ χέρι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ καὶ μὲ ἔφεραν μέχρι ἐδῶ. Στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς τοῦ Δήμου Ζωγράφου, μόνον ἀπὸ εὐγνωμοσύνη (κάτι ποὺ σπανίως διακρίνει τὸν Ἕλληνα) πρὸς τὸν πρώην δήμαρχο, τὸν χουντικὸ Γιάννη Καζᾶκο, ὁ ὁποῖος τὸ 2006 ἐδημιούργησε μὲ μεγάλη ἐπιτυχία τὸ Ἵδρυμα Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ, ποὺ κατέπεσε σὲ λήθαργο κατὰ τὴν δημαρχία  κάποιας ἀκίνητης σαλαμάνδρας, ὀνόματι Καλλίρης, ἐδέχθην νὰ βάλω ὑποψηφιότητα μὲ τὸν ὑποψήφιο δήμαρχο Ἀγγελόπουλο. Ἀλλά, ἄν  καὶ ποτὲ δὲν εἶχα συναντήσει τὴν Τίνα Καφατσάκη, ἐγνώριζα  ὅτι ὡς ἀποτελεσματικὴ φεμινίστρια θὰ ἔκαμε καλὴ δουλειά. Κὰι ἤδη ἔχουμε ἐνδείξεις γι’ αὐτό.

Εἶμαι νυμφευμένος ἀνελλιπῶς ἀπὸ ἡλικίας 20 ἐτῶν, μὲ συντρόφισσες ὅλες ἐξαίρετες γυναῖκες: Βρεταννίδα, Ἑλληνίδα ἀπὸ τὸ Κολωνάκι καὶ τώρα ἀγρότισσα ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ. Ὁ ΓΑΠ ἔχει τὴν ἰσορροπία καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα δράσεως τῶν γυναικῶν. Γι αὐτὸ καὶ δὲν ἐντυπωσιάζει τὸν μέσο Ἕλληνα ποὺ τὸν θεωρεῖ βλάκα. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ῥουσσὼ καὶ ὁ Ῥοβεσπιέρρος καὶ ὁ Χριστὸς εἶχαν γυναικεῖο προφίλ. Ὅλοι βλᾶκες λοιπόν; Καὶ ὁ Κωνσταντῖνος ἔχει δημιουργήσει μία πολυπληθῆ οἰκογένεια καὶ φαίνεται νὰ εἶναι καλὸς οἰκογενειάρχης. Καὶ ἡ Παπαρήγα, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν 22 ἐτῶν τῆς γραμματείας της (1991-2013) ἦταν σαφῶς πιὸ ἀποτελεσματικὴ ἀπὸ τὸν μουντὸ Κουτσοῦμπα.

Κατώρθωσα στὴν διάρκεια τῆς μακροχρόνου ζωῆς μου, κάτι πάρα πολὺ σπάνιο: νὰ παραμείνω ἀπολύτως ἀνεξάρτητος, νὰ διδάσκω ἐλεύθερα, νὰ δημοσιεύσω 82 βιβλία, τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ πραγματικὴ βόμβα καὶ χιλιάδες ἀνεξάρτητα ἄρθρα. Δὲν ἔγινα ποτὲ μέλος τοῦ ΚΚΕ (οὔτε φυσικὰ κανενὸς ἄλλου κόμματος), ἄν καὶ ἐψήφιζα ΚΚΕ καὶ ἄν στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς ὑπεστήριξα τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ἐπαναστατικὸ ἀντισυστημικὸ κίνημα (ὅπως συνεχίζω νὰ τὸ πιστεύω), καὶ ἄν καὶ ἀποκηρύσσω μετὰ βδελυγμίας τὸν ἀντικομμουνισμό της καὶ τὸν ἀντισημιτισμό της ποὺ θὰ τὴν ὁδηγήσῃ μακροπρόθεσμα στὸν τάφο της. Στὴν Ὀρθοδοξία, ἐβαπτίσθην μὲν στὴν ἐπίσημη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ ἡ καρδιά μου φλέγεται ὑπὲρ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἐνῷ οἱ γονεῖς μου καὶ οἱ δύο καθηγήτριες Πανεπιστημίου ἀδελφές μου εἶναι τελείως ἄθεοι.

Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ, θεωρῶ τοὺς Ἑλληνοκυπρίους (καὶ ὄχι τοὺς Τουρκοκυπρίους) συστηματικοὺς κατεδαφιστὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀπὸ τὸ 1955. Πρὸς χάριν τους ὁ ἑλληνισμὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μὲ ἀπανωτὰ πογκρὸμ στὴν Τουρκία, τὸ 1955, τὸ 1964, τὸ 1974, ἔχασε τὰ πάντα. Τὶ ἄλλο σκοπεύουν ἀκόμη τώρα νὰ καταστρέψουν; Καὶ ἔχουν τὸ θρᾶσος νὰ συνεχίζουν νὰ ἀπαιτοῦν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Νοεμβρίου 2014

97 χρόνια ἀπὸ τὴν μεγάλη μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1917

147 - Τὸ δῶρο τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ἕλληνος βασιλέως

147 -  Τὸ δῶρο τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ἕλληνος βασιλέως

Τὸ 1864 ἡ βρεταννικὴ μοναρχία, ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Δανοῦ Γεωργίου Α΄ ὡς νέου βασιλέως τῆς Ἑλλάδος τοῦ προσέφερε ὡς δῶρο τὰ Ἑπτάνησα. Μὲ τὴν ἴδια γενναιοδωρία, ἡ βασίλισσα Ἐλισάβετ Β΄, σήμερα 88 ἐτῶν, ὡς μάμμη τῶν βασιλικῶν οἰκογενειῶν τῆς Εὐρώπης, ἡγέτις τῶν 53 κρατῶν τῆς Βρεταννικῆς Κοινοπολιτείας, μονάρχης 16 κρατῶν καὶ κυβερνῆτις τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας, προτίθεται νὰ δωρήσῃ στὴν Ἑλλάδα τὰ γλυπτὰ τοῦ Παρθενῶνος ποὺ εὐρίσκονται στὸ Βρεταννικὸ Μουσεῖο καὶ εἶναι νόμιμη ἰδιοκτησία τοῦ βρεταννικοῦ κράτους, στὴν περίπτωση ποὺ τὸ ἀγγλοσαξωνικό (βρεταννικὸ καὶ ἀμερικανικό) σχέδιο ἐπανόδου τῆς ἑλληνικῆς βασιλικῆς οἰκογενείας  στὸν θρόνο τῆς Ἑλλάδος πραγματοποιηθῇ.

Ὁ χαρακτηρισμός «κλεμμένα μάρμαρα» δὲν συγκινεῖ τοὺς εἰδήμονες διότι ἐξ ὁρισμοῦ μία αὐτοκρατορία ὅπως ὑπῆρξε ἡ Ἀγγλία στὸν ΙΘ΄ αἰῶνα, οἰκοδομήθη ἀποκλειστικὰ μὲ κατακτήσεις, ἤτοι μὲ κλοπιμέϊκα. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ γνωρίζοντες συμβουλεύουν στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ ἐπιδείξῃ ψυχραιμία καὶ ὑπομονὴ καὶ νὰ μὴν ἐπαναλάβῃ τὸ μοιραῖο λάθος τοῦ στρατάρχου Παπάγου ποὺ ὡς πρωθυπουργός, ἀπὸ τὸ 1952 ἕως τὸ 1954 ἐπίεσε ἀφόρητα τὸ Λονδῖνο νὰ παραχωρήσῃ στὴν Ἑλλάδα τὴν Κύπρο. Μόνον ὁ ἀγγλόφιλος Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὸν τότε ἔμπιστο φίλο του πρωθυπουργὸ τῆς Ἀγγλίας Λόϋδ Τζώρτζ, σχεδὸν μὲ ἐπιτυχία, τὴν παραχώρηση τῆς Κύπρου, αἴτημα ποὺ ἐπανελήφθη, χωρὶς ὅμως ἀποτέλεσμα, τὸ 1941, ἀπὸ τὸν βασιλέα Γεώργιο Β΄. Ἀλλὰ τὸ 1954, τὰ πράγματα εἶχαν τελείως ἀλλάξει, ἐφ’ ὅσον τὸ 1947, ἡ Βρεταννικὴ Αὐτοκρατορία εἶχε κηρύξει πτώχευση καὶ εἶχε παραχωρήσει στὸν ἕτερο Ἀγγλοσάξωνα, τὶς ΗΠΑ, τὴν τύχη τῆς αύτοκρατορίας της.

Ὁ Παπάγος ἐπαγιδεύθη μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τὸ τεράστιο κῦρος ποὺ εἶχε ἀποκτήσει στοὺς ἀγγλοσαξωνικοὺς κύκλους, ἔφθανε γιὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τοὺς πιέσῃ ἀφόρητα ὥστε νὰ τοῦ δώσουν τὴν Κύπρο. Ἐὰν εἶχε ἐπιδείξει μετριοπάθεια καὶ ὑπομονή, ἀντί νὰ σπρώξῃ τοὺ Κυπρίους νὰ ξεκινήσουν τὸ 1955 πόλεμο ἀνεξαρτησίας, σήμερα τὰ πράγματα θὰ ἦσαν διαφορετικά. Εἶχε φέρει μάλιστα τὸ Κυπριακὸ στὸν ΟΗΕ, στὶς 16 Σεπτεμβρίου 1954, κάτι ποὺ ἡ Ἀγγλία ἐθεώρησε κόλαφο καὶ ἔτσι ἦλθε σὲ σύγκρουση μὲ τοὺς Βρεταννοὺς ἀλλὰ κὰ μὲ τοὺς Ἀμερικανούς.

Ἡ Ἀγγλία, ἀπό μόνη της, ἐνώπιον τῆς προϊούσας καταρρεύσεως τοῦ ἀποικιακοῦ της συστήματος, θὰ ἔδιδε τὴν Κύπρο ὁλόκληρη στὴν Ἑλλάδα χωρὶς νὰ ἐμπλέξῃ ὅπως τὸ ἔκαμε, τοὺς Τούρκους. Ἴσως αὐτὸ νὰ ἔπαιρνε μία γενεὰ ἀλλὰ τελικὰ θὰ ἐπετυγχάνετο.

Γιὰ μία μικρὴ καὶ ἐξαρτημένη χώρα σὰν τὸ ἑλλαδικὸ κράτος δὲν συμφέρει  νὰ παίζῃ τοὺς νταῆδες. Ἡ ἐδαφικὴ ἐντυπωσιακὴ αὔξηση τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του μέχρι τὸ 1947 ἐπετεύχθη μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Ἐὰν αὔριο ἡ Ῥωσία μᾶς παραχωρήσῃ τὸν ἔλεγχο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, φυσικὰ ὑπὸ τὴν προστασία της, αὐτὸ θὰ προέλθῃ ἀπὸ μία ἰδική μας μετριοπαθῆ φιλορωσικὴ πολιτική. Τὸ 1944, τὸ ΚΚΕ εἶχε κάνει τὴν ἐκλογὴ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἐνῷ οἱ ἀντίπαλοί του εἶχαν ἐπιλέξει τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Τελικὰ ἐκέρδισαν οἱ δεύτεροι. Πάντως, καμμία παράταξη δὲν εἶχε ἐπιλέξει τὸν ἑαυτό της καὶ μόνον. Σήμερα ἡ συγκρότηση τοῦ Μεγάλου Κουρδιστὰν καὶ τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας ἐπιτυγχάνεται ὡς πελατειακὰ κράτη τῶν ΗΠΑ.

Ὑπομονή λοιπόν. Τὰ Μάρμαρα θὰ ἐπιστρέψουν, ἀλλὰ μὲ τὸν Βασιλέα.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ὀκτωβρίου 2014

50 - Ὁ δωδεκάλογος τοῦ Κιτσικισμοῦ

50 - Ὁ δωδεκάλογος τοῦ Κιτσικισμοῦ

Μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ 50στου ἄρθρου τούτου του μπλὸγκ φίλοι μου μὲ παρεκάλεσαν νὰ συνοψίσω σὲ 12 σημεῖα μερικὲς βασικὲς ἀρχὲς τῆς σκέψεώς μου. Ἄς τὸ ἐπιχειρήσουμε λοιπόν:

1 – «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ [ἑλληνικὸς] Λόγος...καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος» ἔγραψε στὸ Εὐαγγέλιό του ὁ Ἰωάννης, τρανὴ ἀπόδειξη ὅτι τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα εἶναι θεόπνευστο καὶ συνεπῶς συμπαντικό. Ἐξ αὐτοῦ ἀπορρέει ὅτι ὁ ἑλληνοκεντρισμὸς ἐπεκτείνει, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ συρρικνώνει. «Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει». Ξενοφοβία καὶ ἀντισημιτισμὸς εἶναι ἀδιανόητες ἔννοιες γιὰ τὸν ἑλληνισμό.

2 - Ὁ ἰσοτισμὸς εἶναι μία ἔννοια παρὰ κοινωνίᾳ καὶ παρὰ φύσῃ. Ἀκόμη καὶ ἡ μαρξιστική-λενινιστικὴ κοινωνία θεωρεῖ τὸν ἰσοτισμὸ μαοϊκὴ ῥομαντικὴ οὐτοπία. Ὁ ἰσοτισμὸς πραγματοποιεῖται μόνον ἐν Παραδείσῳ καὶ στὴν ἀταξικὴ κομμουνιστικὴ κοινωνία τοῦ τέλους τῶν καιρῶν. Οἱ ἐκλεκτοί, οἱ ἀριστοκράτες τοῦ πνεύματος πρέπει νὰ κατευθύνουν τὴν κοινωνία καὶ ὄχι ἡ μετριοκρατία τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ ἡ ὀχλοκρατικὴ δημοκρατία. Καὶ στὴν φύση ὑπερισχύουν τὰ ἀνώτερα εἴδη. Συμπέρασμα: Κάθε ἔθνος, ὅσο βάρβαρο ἤ πρωτόγονο καὶ ἄν εἶναι, ἔχει τὴν ἰδική του κουλτούρα, ἀλλὰ τρεῖς εἶναι οἱ πολιτισμοὶ στὸν πλανήτη: ὁ κινεζικὸς, ὁ ὁποῖος σταδιακὰ τείνει νὰ ὁλοκληρωθῆ μέσα στὸν ἑλληνισμό, ὁ ἑλληνικὸς, ὁ ὁποῖος εἶναι τέλειος καὶ συμπαντικός, καὶ ὁ δυτικὸς ὁ ὁποῖος ὡς σελήνη ἀποσπασμένη ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ γῆ περιστρέφεται γύρω ἀπὸ τὸν ἑλληνισμὸ ὡς ἀποτυχημένος δορυφόρος.

            Τὸ ἀνώτερο γένος τῆς γῆς εἶναι οἱ Ἄρειοι, οἱ ὁποῖοι κατέκτησαν τὴν κοιλάδα τοῦ Γάγγη χίλια χρόνια πρὸ Χριστοῦ μὲ γλῶσσα τὴν ἰνδοευρωπαϊκή, δηλαδὴ τὴν ἑλληνική, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχονται τὰ σανσκριτικά. Συνεπῶς ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ μόνη παγκόσμια γλῶσσα στὴν ὁποία ὑποτάσσονται καὶ ἡ κινεζική, καὶ ἡ οὐραλοαλταϊκή, καὶ ἡ σημιτική. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι φυλετικὸς ἐπειδὴ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων εἶναι  τὸ ἀνώτατο γένος τοῦ Σύμπαντος ποὺ φυσικὰ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τοὺς σημερινοὺς πολῖτες τοῦ παρηκμασμένου καὶ ἐξευτελισμένου κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν ἀλλὰ ποὺ βασίζεται στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία καὶ τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας.

3 - Ἡ Ἱστορία κινεῖται ἡρωϊκά, μέσῳ τῆς ἐπεμβάσεως τῶν ἡρώων. Ὁ Θεὸς ἀποφασίζει πότε θὰ φέρῃ ἐπὶ τῆς γῆς, στὴν συγκεκριμένη περίοδο, τὸν ἥρωα ποὺ θὰ ἐπακινήσῃ τὴν Ἱστορία. Ὁ Ἥρως ἐμφανίζεται  ὡς ἐπαναστάτης καὶ ἐξολοθρευτής, ποτὲ ὡς ῥεφορμιστής-μεταρρυθμιστής. Γι’αὐτὸ καὶ ἡ σοσιαλδημοκρατία εἶναι ἡ χειρότερη πολιτικὴ ἔκφραση μίας κοινωνίας.

4 - Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκφρασθῆ μέσῳ τοῦ ἐθνοκράτους. Ἐκφράζεται μόνον μέσῳ τῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ αὐτοκρατορία αὐτὴ δὲν δύναται νὰ εἶναι ἐπεκτατική, ἰμπεριαλιστική, κατακτητική, ἀποικιακή, ὅπως ὑπῆρξαν οἱ ψευδοαυτοκρατορίες τῆς Δύσεως (πορτογαλική, ἱσπανική, γαλλική, ἀγγλική, γερμανική, ἀμερικανική) διότι ὑποχρεωτικὰ εἶναι οἰκουμενική, ὅπως αὐτὴ τοῦ Βυζαντίου. Οἰκουμενικὴ σημαίνει συμπαντική, πλανητική, παγκοσμία, ἡ χωρὶς σύνορα αὐτοκρατορία ἡ ὁποία συνεχῶς ἀμύνεται κατὰ τῶν Βαρβάρων τῆς περιφερείας, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ εἰσχωρήσουν στὴν καρδιὰ τῆς Οἰκουμένης, δηλαδὴ τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ αὐτοκρατορία αὐτὴ ὑποχρεωτικὰ διοικεῖται ἀπὸ μοναρχικὸ πολίτευμα, μὲ ἀπόλυτο μονάρχη-ἥρωα καὶ ποτὲ μὲ συνταγματικὴ βασιλεία ἤ ἀβασίλευτη δημοκρατία.

5 - Ἡ σύνθεση τῶν ἀκραίων πολιτικῶν στοιχείων τῆς κοινωνίας εἶναι ἀπαραίτητη. Γιὰ τὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ κοινωνία χρειάζεται ἡ σύνθεση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς μὲ τὸ ΚΚΕ σὲ ἕνα σύνολο ποὺ ἀποκαλῶ ἐθνικομπολσεβικισμό.

6 – Τὸ κράτος καὶ οἱ νόμοι εἶναι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Στὴν τρομοκρατία τοῦ κράτους καὶ τὴν αὐθαιρεσία τῶν νόμων ποὺ ψηφίζονται ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐξ ὁρισμοῦ, εἶναι  ποντικοί, πρέπει νὰ ἀντιταχθῆ τὸ σύνθημα, «τρομοκρατεῖτε τοὺς τρομοκράτες». Εὐτυχῶς, τὸ ἑλλαδικὸ κράτος ἔχει κατακλυσθῆ ἀπὸ τὶς αὐθαίρετες οἰκοδομὲς οἱ ὁποῖες πρέπει νὰ πολλαπλασιασθοῦν στὸ ἔπακρον καὶ νὰ κατεδαφισθῆ ἡ μοναδικὴ γνησία αὐθαίρετη οἰκοδομὴ ποὺ εἶναι τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο.

7 – Οἱ λαθρομετανάστες προερχομένοι ἀπὸ χῶρες ἀκραίου ἰσλαμισμοῦ καὶ οἱ ὀπαδοὶ αὐτοῦ τοῦ φανατικοῦ μορφώματος πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ χῶρο, διότι τὸ ἀκραῖο Ἰσλὰμ εἶναι ὁ ἀπόλυτος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

8 - Ἡ μεγαλύτερη ἐπαναστατικὴ προσπάθεια στὸν χῶρο τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους, ἄν καὶ ἀποτυχημένη, ὑπῆρξε ἡ ἐπανάσταση τῆς 21^ης Ἀπριλίου καὶ ἡ μεγαλύτερη προπαγανδιστικὴ ἐπίτευξη, βασισμένη στὸ ἀπόλυτο ψεῦδος ὑπῆρξε ἡ ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου τῆς 17^ης  Νοεμβρίου 1973. Ἀντιθέτως, ἡ μεγαλύτερη πατριωτικὴ ἐξέγερση τῶν νεοελληνικῶν χρόνων ὑπῆρξε ὁ ἀνταρτοπόλεμος τοῦ ΕΛΑΣ ὑπὸ τὸν ἥρωα Ἄρη Βελουχιώτη καὶ ὁ κατοπινὸς ἀγὼν τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ, τὸ 1946-1949, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ ἡρωϊκοῦ ΚΚΕ.

9 -Ἡ ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ στὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ πολιτικὴ συγκυρία εἶναι ἐπιβεβλημένη.

10 -  Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ βασισθῆ στὴν διαμόρφωση τοῦ τριγώνου συνεργασίας Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραὴλ μὲ κέντρο τὴν Κύπρο.

11 -  Ὁ ἀπώτερος στόχος τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ συγκρότηση τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας.

12 – Τὸ σύμβολο τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς διαφθορᾶς καὶ ἀνυποληψίας ὑπῆρξε ὁ Κώστας Σημίτης καὶ συνεχίζει νὰ εἶναι σήμερα ὁ Εὐάγγελος Τούρκογλου, ὁ ἐπωνομαζόμενος Βενιζέλος. Ἀντιθέτως ὁ πλέον δημιουργικὸς ἕλλην πολιτικὸς τῶν νέων χρόνων εἶναι  ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὁ νεώτερος ποὺ προωθεῖ διακυβέρνηση μέσῳ δημοψηφισμάτων καὶ συμμετοχικῆς δημοκρατίας.

Δημήτρης Κιτσίκης   2 Ἰουλίου 2013

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

Ὁ Λένιν ποὺ τὸν ἐθαύμαζαν ἀκόμη καὶ ὁ Γκαῖμπελς, ἀκόμη καὶ ὁ Σορέλ -καλὸ θὰ ἦταν δὲ νὰ τὸν ἐδιάβαζε καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή- στὸ περίφημο πόνημά του, ποὺ ἔγραψε στὴν Ζυρίχη, τὸ 1916,  "Ὁ ἰμπεριαλισμός, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ" (Σύγχρονη Ἐποχή), ἀφιέρωνε τὸ δεύτερο κεφάλαιο, στὶς "Τράπεζες καὶ ὁ νέος τους ῥόλος". Οἱ τράπεζες, ἔγραφε, "ἀγκαλιάζουν ὅλην τὴν χώρα, συγκεντροποιοῦν ὅλα τα κεφάλαια καὶ τὰ χρηματικὰ ἔσοδα, μετατρέπουν χιλιάδες καὶ χιλιάδες σκόρπια νοικοκυριὰ σὲ μία ἑνιαία, πανεθνικὴ καπιταλιστικὴ καὶ ὕστερα σὲ παγκόσμια καπιταλιστικὴ οἰκονομία... Ἀπὸ τοὺς σκόρπιους καπιταλιστὲς διαμορφώνεται ἕνας συλλογικός καπιταλιστής. Ἡ τράπεζα, ὅταν κρατᾷ τὸν τρέχοντα λογαριασμὸ μερικῶν καπιταλιστῶν, φαίνεται σὰν νὰ ἐκπληρώνῃ μία καθαρὰ τεχνική, ἀποκλειστικὰ βοηθητικὴ πράξη. Ὅταν ὅμως ἡ πράξη αὐτὴ ἀναπτύσσεται σὲ γιγαντιαῖες διαστάσεις, τότε ἀποδεικνύεται ὅτι μία χούφτα μονοπωλητὲς ὑποτάσσουν τὶς ἐμπορικὲς καὶ βιομηχανικὲς πράξεις ὅλης τῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας, ἀποκτῶντας τὴν δυνατότητα – μὲ τὶς τραπεζικὲς συνδέσεις, μὲ τοὺς τρέχοντες λογαριασμοὺς καὶ τὶς ἄλλες χρηματικὲς πράξεις – στὴν ἀρχὴ νὰ γνωρίζουν μὲ ἀκρίβεια τὴν κατάσταση τῶν διαφόρων καπιταλιστῶν, ὕστερα νὰ τοὺς ἐλέγχουν, νὰ τοὺς ἐπηρεάζουν μὲ τὴν ἐπέκταση ἤ τὸν περιορισμό, τὴν διευκόλυνση ἤ τὴν  δυσκόλευση τῆς παροχῆς πιστώσεως, καὶ τέλος νὰ καθορίζουν ἀπολύτως τὴν τύχη τους, νὰ καθορίζουν τὰ εἰσοδήματά τους, νὰ τοὺς στεροῦν τὸ κεφάλαιο ἤ νὰ τοὺς δίδουν τὴν δυνατότητα ν' αὐξάνουν τὸ κεφάλαιό τους γρήγορα καὶ σὲ τεράστιες διαστάσεις". Ἐὰν τώρα, οἱ τραπεζῖτες αὐτοὶ εἶναι ἑβραῖοι τοκογλύφοι ἤ ὄχι ὅπως τὸ ὑπονοεῖ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν ἀλλάζει σὲ τίποτα τὴν κατάσταση.

Στὸν ΙΗ΄ αἰῶνα, ἡ ἀστικὴ τάξη ἐφημίζετο γιὰ τὴν "ἀστικὴ ἠθική" της, μέσα στὴν "ἀστικὴ οἰκογένεια". Μὲ τὴν αὔξηση ὅμως τῆς ἀνταγωνιστικότητος καὶ τὴν θηριωδία τῆς ἐπιβιώσεως μὲ ἀποκλειστικὸ ἐλατήριο τὸ χρῆμα, ἐβγῆκαν οἱ μάχαιρες παγκοσμίως καὶ ὁ ἰμπεριαλισμὸς τῆς ἐποχῆς τοῦ Λένιν ἐξεπεράσθη μὲ τὸ κοινὸ ἔγκλημα τῶν μαφιόζων τοῦ καπιταλισμοῦ ἐπὶ τῶν ὁποίων χορεύει ὁ Σατανᾶς. Αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει ἡ κυπριακὴ κρίση. Τὸ ΑΚΕΛ ὡς κομμουνιστικὸ κόμμα αὐτοαναιρέθηκε καὶ ἔκαμε μία τρύπα στὸ νερό, ὅταν ἔλαβε δημοκρατικά  -δηλαδὴ ἀστικά-  τὴν ἀρχὴ καὶ ἐκυβέρνησε δημοκρατικά. Τὸ ΚΚΕ θὰ αὐτοαναιρεθῇ ἐὰν δεχθῇ ποτὲ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα δημοκρατικά, δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἀνατρέψη βίαια, μὲ "προλεταριακὴ δικτατορία", τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Τὸ πέρασμα ἀπὸ τὸν ἰμπεριαλισμὸ στὴν μαφιοκρατία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν παραβίαση καὶ ἀκόμη τῆς ἀστικῆς ἱερότητος τῆς ἰδιοκτησίας ὅταν οἱ μεγαλύτεροι καπιταλιστὲς δημεύουν "σὰν κομμουνιστὲς" τὴν ἰδιοκτησία τῶν μικροτέρων καπιταλιστῶν, ἐνῷ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Κίνας ἐπιτρέπει τὴν συσσώρευση τεραστίων καπιταλιστικῶν περιουσιῶν. Τὸ σύνορο μεταξὺ καπιταλιστικοῦ κομμουνισμοῦ καὶ κομμουνιστικοῦ καπιταλισμοῦ ἐξαφανίζεται, στὸ ὄνομα πάντοτε τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς παγκοσμίας ἰσχύος.

Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς πρεσβεύει τὴν συμμαχία τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ μὲ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ γιὰ τὴν βίαιη ἀνατροπὴ τῆς κυριαρχίας τῆς παγκοσμίας καπιταλιστικῆς μαφιοκρατίας τῶν τραπεζῶν, εἴτε αὐτὲς εἶναι ἤ ὄχι ἑβραϊκές, εἴτε εἶναι ἤ ὄχι μασονικές, καὶ τὴν ἐγκαθίδρυση δικτατορίας τῶν μαζῶν, τὴν ἀποκαλουμένη λαοκρατία. Νὰ ξεχασθοῦν οἱ ἑκατέρωθεν  ὕβρεις (κομμουνισμὸς ὡς ψώρα γιὰ τοὺς μέν, φασισμὸς ὡς δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ γιὰ τοὺς δέ, καὶ οἱ ἑκατέρωθεν σφαγὲς τοῦ Ἐμφυλίου). Ὅταν μὲ τὸ καλὸ καταρρεύσῃ τὸ παγκόσμιο μαφιοκαπιταλιστικὸ θηρίο, τότε μόνον ἄς διαλυθῇ ἡ ἐθνικομπολσεβικικὴ συμμαχία καὶ ἄς ὑπερισχύσῃ -ἐφ'ὅσον τότε δὲν τὰ εὕρουν- ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο σοσιαλιστικὲς παρατάξεις, ὁ φασισμὸς ἤ ὁ κομμουνισμός.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Μαρτίου 2013 

35 - Ἡ Κύπρος θῦμα τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ

35 - Ἡ Κύπρος θῦμα τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ

Σὲ παλαιότερο ἄρθρο μου εἶχα ὑπενθυμίσει αὐτὸ ποὺ εἶχε γράψει ὁ Στάλιν στὶς 28 Σεπτεμβρίου 1952: Μεγαλύτερες εἶναι οἱ πιθανότητες πολέμου μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν, παρὰ μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου. "Ἡ πάλη τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ ἐπιθυμία τους νὰ ἐξουδετερώσουν τοὺς ἀντιπάλους τους, ἀπεδείχθησαν ἰσχυρότερες τῶν ἀντιφάσεων μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ". Ἐπίσης ἐπανειλημμένως ἔγραψα ὅτι ἡ συμφορὰ μίας χώρας ἔρχεται ὅταν ἀνακαλύπτῃ ὑδρογονάνθρακες. Τότε οἱ διεθνεῖς καπιταλιστές, ὡς ὄρνια, μὲ νύχια γαμψά, ἐπικάθηνται στὸ σῶμα τῆς χώρας καὶ τῆς πίνουν τὸ αἷμα. Αὐτὸ συμβαίνει σήμερα μὲ τὴν Κύπρο. Ἡ Ῥωσία εἶναι καὶ αὐτὴ καπιταλιστικὴ χώρα ἄν καὶ πολλοὶ τὸ ξεχνοῦν.

Ἡ ἐμμονὴ στὴν ἰδεολογία τοῦ κομμουνιστοῦ προέδρου Χριστόφια, ἔφαγε τὴν Κύπρο. Τὸ 2009, τὸ ὑπὸ κυπριακὴ σημαία ῥωσικῆς ἰδιοκτησίας πλοῖο ποὺ εἶχε μισθώσει τὸ Ἰρὰν κατηυθύνετο ἀπὸ τὸ Ἰρὰν πρὸς τὴν Λαττάκεια τῆς Συρίας μὲ φορτίο πυρομαχικῶν γιὰ τεθωρακισμένα. Ἡ Κύπρος ἠρνήθη νὰ τὰ παραδώσῃ στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τὰ ἀποθήκευσε στὴν Κύπρο, μὲ τὴν προοπτικὴ νὰ τὰ ἀποστείλῃ ἀργότερα στὴν Συρία. Μοιραῖο ἰδεολογικὸ λάθος. Στὶς 11 Ἰουλίου 2011, ἀπὸ δολιοφθορά, φοβερὴ ἔκρηξη ἐσημειώθη στὴν ναυτικὴ βάση στὸ Μαρὶ τῆς Κύπρου ὅπου εἶχαν μεταφερθῆ τὰ ἐν λόγῳ πυρομαχικά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφῇ τὸ παρακείμενο ἠλεκτρικὸ ἐργοστάσιο τοῦ Βασιλικοῦ ποὺ παρῆγε τὸ 60% τοῦ ἠλεκρικοῦ ῥεύματος τῆς χώρας καὶ μὲ ἐπακόλουθο ἡ Moody's νὰ ὑποβαθμίσῃ ἀμέσως  τὴν οἰκονομία τῆς Κύπρου στὸν βαθμὸ Βαα1.

Ἔκτοτε ἦταν θέμα χρόνου γιὰ τὴν τελικὴ καπιταλιστικὴ ἐπίθεση ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας γιὰ τὴν ἀρπαγή τῶν ὑδρογονανθράκων, μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων κοράκων. Ἀφοῦ ἡ καγκελλάριος Μέρκελ, μὲ προσωπικὴ παρουσία της στὴν Κύπρο καὶ τὴν δουλικὴ συνεργασία τῆς Ἀθήνας, ὑπεστήριξε τὸ φαβορὶ τῆς Εὐρώπης στὸν προεδρικὸ κυπριακὸ θῶκο, τὸν Νῖκο Ἀναστασιάδη, ἐξαπέλυσε ἀμέσως μετά, τὸ 2013, τὴν ἐπίθεσή της στὴν Λευκωσία κατὰ τῶν οἰκονομικῶν της ἀντιπάλων, τὴν Ῥωσία καὶ τὶς ΗΠΑ. Καὶ πάλι οἱ Κύπριοι γιὰ ἰδεολογικοὺς λόγους, νομίζοντας ὅτι ὁ Πούτιν εἶχε παραμείνει σοβιετικός(!) ἔσπευσαν στὴν Μόσχα γιὰ νὰ εὑρεθοῦν ἐνώπιον τοῦ καπιταλιστικοῦ ῥωσικοῦ τείχους ποὺ ἐζήτει σκληρὰ ἀνταλλάγματα, ἐνῷ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Ἰσραὴλ ἔκαμαν τὴν πάπια, περιμένοντας τὴν καλὴ στιγμὴ γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς δύο ἀνταγωνιστές τους, τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ῥωσία. Καὶ τώρα τὸ θρίλερ συνεχίζεται. Πόσο δίκαιο εἶχες, μεγάλε Στάλιν!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                             22 Μαρτίου 2013 

16 - Γιὰ μία ἐρωτικὴ θεώρηση τῆς ἑλληνικῆς γεωπολιτικῆς

16 - Γιὰ μία ἐρωτικὴ θεώρηση τῆς ἑλληνικῆς γεωπολιτικῆς

Προτοῦ γίνω διδάκτωρ τῆς Ἱστορίας στὴν Σορβόννη ἔκαμα δύο χρόνια ἰατρικὴ στὸ Παρίσι καὶ τὴν Γενεύη μὲ σκοπὸ νὰ γίνω ψυχίατρος. Ἀλλὰ ἀνεκάλυψα ὅτι ἕνα σημαντικὸς κλάδος τῆς Ἱστορίας ἦταν ἡ ψυχοϊστορία στὴν ὁποία ἐφηρμόζοντο στὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι οἱ μέθοδοι τῆς ψυχαναλύσεως, ψυχοϊστορία σχεδὸν ἀνύπαρκτη ἀκόμη σήμερα στὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο τῆς φαιδρᾶς πορτοκαλέας. Ἔτσι τὸ σύνθημα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς μου γεωπολιτικῆς ὑπῆρξε ἔκτοτε: «Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει».

Ἑλλάς, Αἰγαῖο, Ἀνατολία, βάσει τῆς διαλεκτικῆς τοῦ Ἡρακλείτου, ὑπῆρξε μία ἀνταγωνιστικὴ σύνθεση ἐρωτικῆς μορφῆς. Ἡ Ἀνατολία (ἡ σημερινὴ Τουρκία) εἶναι ἀνδρικὴ χερσόνησος σχήματος πέους. Τὸ Αἰγαῖο ἀντιπροσωπεύει τὸ σπέρμα. Ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ἡ Ἀνατολία ἐδημιούργησε αὐτοκρατορίες μὲ τὴν ἀνδρική της ἱκανότητα νὰ διοικῇ. Ἀντιθέτως, ἡ βαλκανικὴ χερσόνησος ἔχει σχῆμα αἰδοίου καὶ εἶναι εὐγενικῆς θηλυκῆς μορφῆς. Ἡ διαλεκτικὴ ἐπέτρεψε στὸν Μεγαλέξανδρο, ἐρχόμενος ἀπὸ τὴν βαλκανικὴ χερσόνησο νὰ ἀντιστρέψῃ τὴν σχέση αὐτὴ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν περσικὴ αὐτοκρατορία καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἑλληνοτουρκικὴ σύνθεση τῆς ἐποχῆς του. Ἡ ἐρωτικὴ  σχέση συνεχίσθη καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, μὲ τὸ Βυζάντιο καὶ τὴν Ὀθωμανία. Σήμερα προσετέθησαν οἱ δύο ὄρχεις: Κύπρος καὶ Ἰσραήλ. Τὸ ἐρωτικὸ αὐτὸ σύνολο, ὅταν πραγματοποιηθῇ ἡ σύνθεσή του θὰ κάνῃ τὸν γεωπολιτικὸ χῶρο τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου ἀκαταμάχητο. Ὅσο γιὰ τὸ ἐσωτερικὸ καθεστὼς τῆς Ἑλλάδος ποὺ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἐρωτικὴ ἔνταση, εἶδος φυσικοῦ βιάγκρα, προτιμότερος εἶναι ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός, συνθέτoντας τὸ ΚΚΕ  μὲ τὴν Χρυσὴ Αὐγή. Ὅποιος πραγματοποιήσῃ τὴν διπλὴ αὐτὴ σύνθεση, στὸ ἐξωτερικὸ καὶ στὸ ἐσωτερικό θὰ κερδίσῃ. Ὅποιος ἐμμείνῃ στὸν ἀντιτουρκισμὸ καὶ τὸν ἀνθεβραϊσμὸ μακροχρονίως θὰ χάσῃ. Ἔτσι ἁπλά.

Δημήτρης Κιτσίκης                     7 Σεπτεμβρίου 2012