50 - Ὁ δωδεκάλογος τοῦ Κιτσικισμοῦ

50 - Ὁ δωδεκάλογος τοῦ Κιτσικισμοῦ

Μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ 50στου ἄρθρου τούτου του μπλὸγκ φίλοι μου μὲ παρεκάλεσαν νὰ συνοψίσω σὲ 12 σημεῖα μερικὲς βασικὲς ἀρχὲς τῆς σκέψεώς μου. Ἄς τὸ ἐπιχειρήσουμε λοιπόν:

1 – «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ [ἑλληνικὸς] Λόγος...καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος» ἔγραψε στὸ Εὐαγγέλιό του ὁ Ἰωάννης, τρανὴ ἀπόδειξη ὅτι τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα εἶναι θεόπνευστο καὶ συνεπῶς συμπαντικό. Ἐξ αὐτοῦ ἀπορρέει ὅτι ὁ ἑλληνοκεντρισμὸς ἐπεκτείνει, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ συρρικνώνει. «Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει». Ξενοφοβία καὶ ἀντισημιτισμὸς εἶναι ἀδιανόητες ἔννοιες γιὰ τὸν ἑλληνισμό.

2 - Ὁ ἰσοτισμὸς εἶναι μία ἔννοια παρὰ κοινωνίᾳ καὶ παρὰ φύσῃ. Ἀκόμη καὶ ἡ μαρξιστική-λενινιστικὴ κοινωνία θεωρεῖ τὸν ἰσοτισμὸ μαοϊκὴ ῥομαντικὴ οὐτοπία. Ὁ ἰσοτισμὸς πραγματοποιεῖται μόνον ἐν Παραδείσῳ καὶ στὴν ἀταξικὴ κομμουνιστικὴ κοινωνία τοῦ τέλους τῶν καιρῶν. Οἱ ἐκλεκτοί, οἱ ἀριστοκράτες τοῦ πνεύματος πρέπει νὰ κατευθύνουν τὴν κοινωνία καὶ ὄχι ἡ μετριοκρατία τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ ἡ ὀχλοκρατικὴ δημοκρατία. Καὶ στὴν φύση ὑπερισχύουν τὰ ἀνώτερα εἴδη. Συμπέρασμα: Κάθε ἔθνος, ὅσο βάρβαρο ἤ πρωτόγονο καὶ ἄν εἶναι, ἔχει τὴν ἰδική του κουλτούρα, ἀλλὰ τρεῖς εἶναι οἱ πολιτισμοὶ στὸν πλανήτη: ὁ κινεζικὸς, ὁ ὁποῖος σταδιακὰ τείνει νὰ ὁλοκληρωθῆ μέσα στὸν ἑλληνισμό, ὁ ἑλληνικὸς, ὁ ὁποῖος εἶναι τέλειος καὶ συμπαντικός, καὶ ὁ δυτικὸς ὁ ὁποῖος ὡς σελήνη ἀποσπασμένη ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ γῆ περιστρέφεται γύρω ἀπὸ τὸν ἑλληνισμὸ ὡς ἀποτυχημένος δορυφόρος.

            Τὸ ἀνώτερο γένος τῆς γῆς εἶναι οἱ Ἄρειοι, οἱ ὁποῖοι κατέκτησαν τὴν κοιλάδα τοῦ Γάγγη χίλια χρόνια πρὸ Χριστοῦ μὲ γλῶσσα τὴν ἰνδοευρωπαϊκή, δηλαδὴ τὴν ἑλληνική, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχονται τὰ σανσκριτικά. Συνεπῶς ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ μόνη παγκόσμια γλῶσσα στὴν ὁποία ὑποτάσσονται καὶ ἡ κινεζική, καὶ ἡ οὐραλοαλταϊκή, καὶ ἡ σημιτική. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι φυλετικὸς ἐπειδὴ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων εἶναι  τὸ ἀνώτατο γένος τοῦ Σύμπαντος ποὺ φυσικὰ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τοὺς σημερινοὺς πολῖτες τοῦ παρηκμασμένου καὶ ἐξευτελισμένου κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν ἀλλὰ ποὺ βασίζεται στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία καὶ τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας.

3 - Ἡ Ἱστορία κινεῖται ἡρωϊκά, μέσῳ τῆς ἐπεμβάσεως τῶν ἡρώων. Ὁ Θεὸς ἀποφασίζει πότε θὰ φέρῃ ἐπὶ τῆς γῆς, στὴν συγκεκριμένη περίοδο, τὸν ἥρωα ποὺ θὰ ἐπακινήσῃ τὴν Ἱστορία. Ὁ Ἥρως ἐμφανίζεται  ὡς ἐπαναστάτης καὶ ἐξολοθρευτής, ποτὲ ὡς ῥεφορμιστής-μεταρρυθμιστής. Γι’αὐτὸ καὶ ἡ σοσιαλδημοκρατία εἶναι ἡ χειρότερη πολιτικὴ ἔκφραση μίας κοινωνίας.

4 - Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκφρασθῆ μέσῳ τοῦ ἐθνοκράτους. Ἐκφράζεται μόνον μέσῳ τῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ αὐτοκρατορία αὐτὴ δὲν δύναται νὰ εἶναι ἐπεκτατική, ἰμπεριαλιστική, κατακτητική, ἀποικιακή, ὅπως ὑπῆρξαν οἱ ψευδοαυτοκρατορίες τῆς Δύσεως (πορτογαλική, ἱσπανική, γαλλική, ἀγγλική, γερμανική, ἀμερικανική) διότι ὑποχρεωτικὰ εἶναι οἰκουμενική, ὅπως αὐτὴ τοῦ Βυζαντίου. Οἰκουμενικὴ σημαίνει συμπαντική, πλανητική, παγκοσμία, ἡ χωρὶς σύνορα αὐτοκρατορία ἡ ὁποία συνεχῶς ἀμύνεται κατὰ τῶν Βαρβάρων τῆς περιφερείας, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ εἰσχωρήσουν στὴν καρδιὰ τῆς Οἰκουμένης, δηλαδὴ τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ αὐτοκρατορία αὐτὴ ὑποχρεωτικὰ διοικεῖται ἀπὸ μοναρχικὸ πολίτευμα, μὲ ἀπόλυτο μονάρχη-ἥρωα καὶ ποτὲ μὲ συνταγματικὴ βασιλεία ἤ ἀβασίλευτη δημοκρατία.

5 - Ἡ σύνθεση τῶν ἀκραίων πολιτικῶν στοιχείων τῆς κοινωνίας εἶναι ἀπαραίτητη. Γιὰ τὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ κοινωνία χρειάζεται ἡ σύνθεση τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς μὲ τὸ ΚΚΕ σὲ ἕνα σύνολο ποὺ ἀποκαλῶ ἐθνικομπολσεβικισμό.

6 – Τὸ κράτος καὶ οἱ νόμοι εἶναι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Στὴν τρομοκρατία τοῦ κράτους καὶ τὴν αὐθαιρεσία τῶν νόμων ποὺ ψηφίζονται ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐξ ὁρισμοῦ, εἶναι  ποντικοί, πρέπει νὰ ἀντιταχθῆ τὸ σύνθημα, «τρομοκρατεῖτε τοὺς τρομοκράτες». Εὐτυχῶς, τὸ ἑλλαδικὸ κράτος ἔχει κατακλυσθῆ ἀπὸ τὶς αὐθαίρετες οἰκοδομὲς οἱ ὁποῖες πρέπει νὰ πολλαπλασιασθοῦν στὸ ἔπακρον καὶ νὰ κατεδαφισθῆ ἡ μοναδικὴ γνησία αὐθαίρετη οἰκοδομὴ ποὺ εἶναι τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο.

7 – Οἱ λαθρομετανάστες προερχομένοι ἀπὸ χῶρες ἀκραίου ἰσλαμισμοῦ καὶ οἱ ὀπαδοὶ αὐτοῦ τοῦ φανατικοῦ μορφώματος πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ χῶρο, διότι τὸ ἀκραῖο Ἰσλὰμ εἶναι ὁ ἀπόλυτος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

8 - Ἡ μεγαλύτερη ἐπαναστατικὴ προσπάθεια στὸν χῶρο τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους, ἄν καὶ ἀποτυχημένη, ὑπῆρξε ἡ ἐπανάσταση τῆς 21^ης Ἀπριλίου καὶ ἡ μεγαλύτερη προπαγανδιστικὴ ἐπίτευξη, βασισμένη στὸ ἀπόλυτο ψεῦδος ὑπῆρξε ἡ ἐξέγερση τοῦ Πολυτεχνείου τῆς 17^ης  Νοεμβρίου 1973. Ἀντιθέτως, ἡ μεγαλύτερη πατριωτικὴ ἐξέγερση τῶν νεοελληνικῶν χρόνων ὑπῆρξε ὁ ἀνταρτοπόλεμος τοῦ ΕΛΑΣ ὑπὸ τὸν ἥρωα Ἄρη Βελουχιώτη καὶ ὁ κατοπινὸς ἀγὼν τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ, τὸ 1946-1949, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ ἡρωϊκοῦ ΚΚΕ.

9 -Ἡ ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ στὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ πολιτικὴ συγκυρία εἶναι ἐπιβεβλημένη.

10 -  Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ βασισθῆ στὴν διαμόρφωση τοῦ τριγώνου συνεργασίας Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραὴλ μὲ κέντρο τὴν Κύπρο.

11 -  Ὁ ἀπώτερος στόχος τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ συγκρότηση τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας.

12 – Τὸ σύμβολο τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς διαφθορᾶς καὶ ἀνυποληψίας ὑπῆρξε ὁ Κώστας Σημίτης καὶ συνεχίζει νὰ εἶναι σήμερα ὁ Εὐάγγελος Τούρκογλου, ὁ ἐπωνομαζόμενος Βενιζέλος. Ἀντιθέτως ὁ πλέον δημιουργικὸς ἕλλην πολιτικὸς τῶν νέων χρόνων εἶναι  ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὁ νεώτερος ποὺ προωθεῖ διακυβέρνηση μέσῳ δημοψηφισμάτων καὶ συμμετοχικῆς δημοκρατίας.

Δημήτρης Κιτσίκης   2 Ἰουλίου 2013

37 - Ἡ ἀπίστευτη παρακμὴ τοῦ Ἕλληνος

37 - Ἡ ἀπίστευτη παρακμὴ τοῦ Ἕλληνος

Δὲν εἶναι μόνον ἡ Βουλή. Εἶναι καὶ ἡ τηλεόραση. Ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα, ὥρα μὲ τὴν ὥρα, ἀσχολεῖται ἀποκλειστικὰ μὲ τὴν καθημερινότητα, δηλαδὴ μὲ τὶς ἴδιες χιλιοπροβαλλόμενες εἰκόνες τοῦ ἔμπα βγὲς τῆς Τρόϊκας, τοῦ ἐὰν καὶ πόσο θὰ συνεχισθῇ ἡ καταβολὴ τοῦ χαρατσίου, ἐὰν ἤ ὄχι θὰ φορολογηθοῦν τὰ ἀγροτεμάχια, δηλώσεις τοῦ μέσου πολίτου ὅτι θέλει νὰ πληρώσῃ (!) ἀλλὰ δὲν ἔχει, ἀναλύσεις οἰκονομολόγων καθηγητῶν ποὺ γίνονται ἔτσι ἁπλά, γιὰ νὰ τὶς καταλαβαίνῃ ὁ δῆθεν κάθε ἠλίθιος. Ὁ στόχος εἶναι ἐμφανής. Πρῶτον νὰ ἀποτρελλάνουν τοὺς Ἕλληνες καὶ δεύτερον νὰ τοὺς ἀπομονώσουν ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὑφήλιο. Ἐδῶ γίνονται φοβερὰ πράγματα στὴν Συρία καὶ τὴν Βόρειο Κορέα, εἴμεθα στὰ πρόθυρα πυρηνικοῦ πολέμου καὶ ἐμεῖς ἀσχολούμεθα μὲ ἕναν Στουρνάρα καὶ ἕναν Τόμσον. Κάποτε ὑπῆρχαν Ἕλληνες. Τώρα ὑπάρχει ἀστυνομία βουτηγμένη στὴν διαφθορά, στρατὸ ποὺ τρέμει γιὰ τὸν μισθό, ἀντί νὰ πάρη τὰ ὅπλα ποὺ διαθέτει γιὰ νὰ βάλῃ τέρμα στὴν μασκαράτα. Ἔρχεται καὶ πάλι ἡ τρόϊκα λένε, καὶ τρέμει ὁ κόσμος ὅλος. Τί πτώση, τί κατάπτωση, τί βύθιση, τί ἀποβλάκωση τοῦ ἄλλοτε ἄνθους τῆς παγκοσμίας φυλῆς τοῦ πλανήτου! Τί λήθαργος εἶναι αὐτός. Θὰ πεθάνουμε μὲ τὸ εὐρὼ δαγκωμένο στὸ στόμα γιὰ νὰ μὴ μᾶς ξεφύγῃ, μουρμουρίζοντας ὕβρεις κατὰ τῆς κυρίας Μέρκελ καὶ ἔτσι θὰ περάσουμε ἐξευτελισμένοι στὴν Ἱστορία. Ἕνας ὁλόκληροςλαὸς ἔγινε γκαγκά. Ἐπιτέλους, ἀρκετὲς ἀναλύσεις καὶ ἱκεσίες!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             7 Ἀπριλίου 2013 

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

Ἡ ὕπαρξη τοῦ ΚΚΕ εἶναι ὅσο ἀπαραίτητη γιὰ τὴν χώρα μας ὅσο εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ θεσμοὶ συμπεριέχουν τὴν ἀπόλυτη βιωματικὴ ἀλήθεια. Ἡ ἐξαφάνισή τους, ἔστω καὶ προσωρινή, θὰ ἐσήμανε τεραστία ἀπώλεια γιὰ τὸ ἑλληνικὸ γίγνεσθαι. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ ἕλλην πολίτης εὑρίσκεται σὲ ἀμηχανία ἐπιλογῆς κοινωνικῆς ἤ πνευματικῆς πορείας, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναχθῇ στὰ δύο αὐτὰ πρότυπα συμπεριφορᾶς, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία ἔχει ἀποδείξει ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι ὁ καπιταλισμὸς καὶ μόνον ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι οἱ ἀπόλυτοι ἀρνητές του. Ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κοινωνικὰ κινήματα βάζουν νερὸ στὸ κρασί τους καὶ προφέρουν τὸ ναὶ μὲν ἀλλὰ τοῦ δῆθεν ῥεαλισμοῦ.

Πρέπει ὅλοι, στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν κόσμο, νὰ περιμένουμε μὲ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον τὶς ἐργασίες τοῦ ΙΘ΄ συνεδρίου τοῦ ΚΚΕ ποὺ θὰ διεξαχθοῦν στὴν Ἀθήνα, στὶς 11-14 Ἀπριλίου 2013. Διότι ναὶ μὲν τὸ πρότυπο πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀνέπαφο ἀλλὰ ὁ κόσμος περιμένει καὶ ἀποτελεσματικὴ δράση γιὰ ἀποτελεσματικὴ καὶ ὄχι θεωρητικὴ ἀνατροπή. Μέχρι στιγμῆς, ἡ ἄρνηση συνεργασίας μὲ τὸ κατ' οὐσίαν σοσιαλδημοκρατικὸ Σύριζα ὑπῆρξε ἀπολύτως σωστή. Ἀλλὰ ὁ κόσμος δὲν ἀντέχει ἄλλο. Θέλει τὸ ΚΚΕ νὰ πάρῃ πρωτοβουλίες ποὺ νὰ μὴν μεταθέτουν τὸ ἐπαναστατικὸ ἀποτέλεσμα στὶς ἑλληνικὲς καλένδες. Καλὴ ἡ Ἀλέκα Παπαρήγα ἀλλὰ ἡ χώρα χρειάζεται σήμερα ἕναν Κάστρο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Ἰανουαρίου 2013 

2 - Ἡ δικαίωση τοῦ ἀγῶνος τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ τοῦ 1946-1949 καὶ τῆς παπαδοπουλικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1967-1973

2 - Ἡ δικαίωση τοῦ ἀγῶνος τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ τοῦ 1946-1949 καὶ τῆς παπαδοπουλικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1967-1973

Ἄν καὶ ἡ παπαδοπουλικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1967-1973 ἐκινεῖτο στὰ γενικὰ πλαίσια τοῦ φασισμοῦ,  ὑπῆρξε ἀποτυχημένη (βλ. τὸ βιβλίο μου, Ἱστορία τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου, 1928-1973, Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας, 1981, τὸ κεφαλαῖο:"Ἡ ἀποτυχία τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1967", σ.274--303) διότι δὲν εἶχε σαφὲς ἰδεολογικὸ περιεχόμενο, οὔτε τοῦ ἰταλικοῦ, οὔτε τοῦ γερμανικοῦ φασισμοῦ. Τοῦ γερμανικοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, ἐκπρόσωπος ἦτο ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὁ Ἀνδρέας Δενδρινός. Μάλιστα ὁ Δενδρινὸς εἶχε παραμερισθῆ ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς 21ης Ἀπριλίου καὶ εἶχε καταφερθῆ ἐναντίον του μὲ τὸ βιβλίο του ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, Ἡ 21η Ἀπριλίου καὶ πῶς ἀπέτυχε (Ἀθήνα, Ἐλεύθερη Σκέψις, 1977). Ὅμως, παρὰ τὴν ἀποτυχία της, ἡ 21η Ἀπριλίου εἶχε θέσει τὰ θεμέλια κατεδαφίσεως τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ αὐτὸ ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη ἀντίθεση τοῦ Κολωνακίου στὸν Παπαδόπουλο ποὺ μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἀστῶν ἐμιγκρέδων ἀπὸ τὸ Παρίσι καὶ τὸ Λονδῖνο, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἐπανόδου τῆς δημοκρατίας, οἰκοδόμησαν τὴν Μεταπολίτευση τοῦ δικομματισμοῦ, δηλαδὴ τὸ πλέον διεφθαρμένο καθεστὼς ποὺ εἶχε γνωρίσει ἡ χώρα ἀπὸ τὸ 1821. Τὸ κόμμα ΛΑΟΣ τοῦ Γιώργου Καρατζαφέρη ὑπῆρξε ἡ κοινοβουλευτικὴ μορφὴ τοῦ μεταπολιτευτικοῦ παπαδοπουλισμοῦ, δηλαδὴ ἀπεῖχε ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο φασισμὸ ὅσο ὁ Συνασπισμὸς ἀπέχει ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο κομμουνισμὸ τοῦ ΚΚΕ.

            Οἱ ἐκλογὲς τῆς 6ης Μαΐου 2012, ἀνέδειξαν κοινοβουλευτικά, γιὰ πρώτη φορά, ἕνα ὀρθόδοξο ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κίνημα γερμανικοῦ τύπου, τὴν Χρυσῆ Αὐγή καὶ αὐτὸ ὑπῆρξε  τὸ πλέον σημαντικὸ γεγονὸς αὐτῶν τῶν ἐκλογῶν.  Ἔτσι γιὰ πρώτη φορά, στὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ σκηνὴ ἔχουμε δύο ἀκραῖα ὀρθόδοξα ἰδεολογικὰ κινήματα, τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ τὸ ΚΚΕ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται οὔτε γιὰ ἀκροδεξιὰ οὔτε γιὰ ἀκροαριστερὰ κινήματα διότι καὶ τὰ δύο ἀκραῖα αὐτὰ κόμματα εἶναι ἐπαναστατικὰ καὶ κατὰ τῆς ξένης ἐπιβουλῆς, σὲ ἀντίθεση μὲ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα εἶναι εἴτε ἀριστερά (μεταρρυθμιστικά) εἴτε δεξιά (συντηρητικά) καὶ ὑπηρετοῦν ξένα συμφέροντα, εἴτε εὐρωπαϊκά, εἴτε ἀγγλοσαξωνικά.

            Πρόκειται γιὰ τὴν δικαίωση τοῦ ἀγῶνος τῶν δύο ἐπαναστατικῶν ἀντιαστικῶν κινημάτων μετὰ τὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τοῦ Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ Ἑλλάδος (ΔΣΕ) καὶ τῆς 21ης Ἀπριλίου. Ἀλλὰ συνεχίζουν τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ νὰ ἐμφοροῦνται ἀπὸ ἀπέραντο μῖσος τὸ ἕνα κατὰ τοῦ ἄλλου, ὑπὸ τὴν μορφὴ ἀκραίου ἀντιφασισμοῦ καὶ ἀκραίου ἀντικομμουνισμοῦ. Αὐτὴ ἡ διαιώνηση τῆς ἀντιπαλότητος τῶν δύο ἄκρων σίγουρα θὰ χρησιμοποιηθῇ γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἀπὸ τὸν ἀστικὸ ἐχθρὸ γιὰ νὰ τὰ κηρύξῃ καὶ τὰ δύο παράνομα μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι δὲν εἶναι δημοκρατικά. Ὁ μόνος τρόπος σήμερα γιὰ νὰ ἀποφευχθῇ μία νέα καπιταλιστικὴ δικτατορία τῆς ἑλληνικῆς ἀστικῆς τάξεως ὑπὸ τὸν μανδύα τῆς δημοκρατίας, ὅπως τὴν ἐγνωρίσαμε στὴν ἐποχὴ τῆς Μεταπολιτεύσεως, τὸ 1974-2012, εἶναι νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων, ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός, ποὺ θὰ τὰ ὑποχρεώσῃ νὰ συνεργασθοῦν κατὰ τοῦ κοινοῦ ἀστικοῦ ἐχθροῦ, ἀποβάλλοντας τὸν ἀντικομμουνισμὸ καὶ τὸν ἀντιφασισμό. Μόνον ἕνας ἕλλην χαρισματικὸς ἡγέτης, σὰν τὸν Τσάβεζ τῆς Βενεζουέλας ἤ τὸν Πούτιν τῆς Ῥωσίας, θὰ ἦτο σὲ θέση νὰ ἐπιβάλῃ μία τέτοια λύση ποὺ μόνον αὐτὴ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνεξαρτητοποιήσῃ τὴν χώρα καὶ νὰ ἐπανιδρύση τὸ ἀποτυχημένο ἑλληνικὸ κράτος.

(Τὸ κείμενο αὐτὸ ἦταν τὸ τελευταῖο κεφάλαιο τοῦ ἄρθρου τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη ποὺ ἐδημοσιεύθη στὸ Τρίτο Μάτι,τεῦχος 200, Μάϊος 2012, ὑπὸ τὸν τίτλο "ΗΠΑ κατὰ ΕΕ", ἀλλὰ ὁ διευθυντὴς τοῦ περιοδικοῦ ἀπεφάσισε νὰ τὸ ἀποκόψῃ ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ ἄρθρου καὶ νὰ μὴν τὸ δημοσιεύσῃ.Αὐτὴ ἡ σύνηθης πράξη ἀποδεικνύει πόσο ἀπαραίτητοι γιὰ μία κοινωνία εἶναι οἱ ἐλάχιστοι διανοούμενοι ποὺ δὲν στρατεύονται καὶ τολμοῦν νὰ παραμείνουν ἀνεξάρτητοι)

1 - Στόχος τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

Ἐνδιάμεση Περιοχή

Ὁ ΚΑ΄αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Ἤδη βλέπω τὸν λογιστὴ νὰ καγχάζῃ ἀκούγοντας μία τέτοια πρόταση. Οἱ συναισθηματισμοὶ δὲν εἶναι τὸ φόρτε του. Στόχος ὅμως τοῦ περιοδικοῦ, ἐκφραστοῦ τῆς ἀνατολικῆς παρατάξεως στὸν τόπο μας, εἶναι ἡ ἐξουδετέρωση τῶν λογιστῶν καὶ ἡ κατασκευὴ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Νῶε τοῦ ἑλληνισμοῦ. Εἶναι ἡ μετακίνηση τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν περιφέρεια στὸ κέντρο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὸ σύμπαν, ἀπὸ τὴν ποσοτικὴ ἔννοια τῶν δέκα ἑκατομμυρίων κατοίκων στὴν ποιοτικὴ ἔννοια τοῦ ἑλληνικοῦ παγκοσμισμοῦ. Πλέον συγκεκριμένα, τὸ ἑλληνικὸ μοντέλο δὲν δύναται νὰ εἶναι ἰμπεριαλιστικό, ἐπεκτατικό, σωβινιστικό, διότι αὐτὲς οἱ ἔννοιες προϋποθέτουν ὁριοθέτηση τοῦ ἑλληνισμοῦ, δηλαδὴ τὴν περιχάραξή του, ὁ ἑλληνισμὸς εὑρισκόμενος ἐντὸς πλαισίου καὶ ὁ ὑπόλοιπος κόσμος ἐκτός. Ὁ ἑλληνισμὸς ὅμως δὲν ἐπεκτείνεται ἀπὸ κάποιο κέντρο, ὅπως ἡ θεϊκὴ ἀγάπη εἶναι ὁ κόσμος. Μὲ ὅπλο τὴν ἑλληνικὴ διαλεκτικὴ σκέψη, τὴν ὁποία μᾶς ἐχάρισε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ πορευόμεθα πρὸς τὴν ἀλήθεια, γνωρίζομε πὼς ὅπως ὁ Θεὸς εἶναι συνάμα σύμπαν καὶ κέντρο – ὡς πρόσωπο – ἔτσι καὶ ὁ ἑλληνισμὸς δὲν παύει ὡς σύμπαν νὰ εἶναι καὶ κέντρο. Αὐτὸ τὸ γεωγραφικὸ κεντρικὸ πρόσωπο τοῦ ἑλληνισμοῦ εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς καὶ ἐπεκτείνεται μεταξὺ Ἀδριατικῆς καὶ Καυκάσου, πρόσωπο σήμερα διχασμένο καὶ συνεπῶς ἀναποτελεσματικό, ἀλλὰ ποὺ μὲ τὴν μελλοντικὴ συγκρότηση τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας, θὰ ἐπανασυνταχθῆ, θὰ ἀποβάλῃ τὸν γραικυλισμὸ ὡς καὶ τὸν τουρκυλισμό, καὶ θὰ δυνηθῆ ὡς ὁλοκληρωμένο πρόσωπο νὰ εἶναι παρὸν παντοῦ. Καὶ ἡ Εὐρώπη δὲν θὰ δυνηθῆ νὰ γίνῃ ἑλληνικὴ ἐὰν προηγουμένως δὲν ἐξαλειφθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὁ γραικυλισμός. Φυσικὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι πῶς εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸν σημερινὸ φασουλῆ Ῥωμηό, ὅπως τὸν ἀπεκάλεσε ὁ Παλαμᾶς, νὰ ξεπηδήσῃ ὁ ἄρχων τοῦ πολιτισμοῦ ποὺ θὰ ἡγηθῆ τοῦ πλανήτου. Τοῦτο τὸ περιοδικὸ προσπαθεῖ νὰ δώσῃ τὴν γνώση ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπαναστατικὴ ἀνατροπὴ τῆς δομῆς τοῦ σημερινοῦ γελοίου κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὴν οἰκοδόμηση ἐθνικοῦ καθεστῶτος.

(Ἀπὸ τὸ κύριο ἄρθρο τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τεῦχος 9, Φθινόπωρο 1998, σ.2)