281 - Ἑλλὰς αἱμορραγοῦσα

281 - Ἑλλὰς αἱμορραγοῦσα

Ἡ πλατεία Συντάγματος, σὲ σχῆμα ὑπαιθρίου ἀρχαίου θεάτρου μὲ φόντο τὴν Βουλή, ἐγέμισε μὲ τρακτέρια ἀγροτῶν, Κρητικοὺς μὲ γλίτσες μαυροφορεμένους, ποὺ ἀφήσαν ὀπίσω στὰ χωράφια τὶς γυναῖκες τους. Στὰ ἀριστερά, ξεπρόβαλλε ἡ Παπαρήγα μὲ τὸ ἐγγονάκι της, ἐνῶ τὸ ΠΑΜΕ, ὅπως πάντα ἔτοιμο καὶ ὀργανωμένο γιὰ ἀγῶνα, ἐρύθμίζε μὲ τὸ σύνθημα ποὺ ἐπέβαλε σὲ ὅλους:  «ἐργατιά-ἀγροτιά, μιὰ φωνὴ καὶ μιὰ γροθιά!»

Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἄν καὶ ἀνατρεπτικὸ κίνημα μὲ 7% ψηφοφόρων, περισσοτέρους ἀπὸ τὸ ἕτερο ἀνατρεπτικὸ κόμμα, τὸ ΚΚΕ, ἐκρύβετο ὡσὰν νὰ ἦτο ἔνοχη, ὡσὰν νὰ ἐστερεῖτο ἀπὸ ὀργάνωση μὲ μόνη ἐμφανῆ παρουσίαση τὸν ἀκάλυπτο νεαρὸ ποὺ ἔσπαζε τὰ τζάμια περιπολικοῦ τῆς ἀστυνομίας, κτυπῶντας ἀλλοῦ νεαροὺς ἀστυνομικοὺς ποὺ ὅμως ἐπερίμεναν ἀπὸ αὐτοὺς συμπάθεια, ἐφ’ὅσον ἦταν γνωστὸ ὅτι ἡ ἀστυνομία εὑρίσκετο στὸ πλευρό τους.

Δύο τακτικές, δύο νοοτροπίες. Τὸ ΚΚΕ ἀπεδείκνυε ὅτι ἡ ὑπομονή του ὑπῆρξε ἀποτελεσματική, ἐνῷ ἡ ἀνυπομονησία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀπεδείχθη καὶ πάλι ἀρνητική, ὀργανωμένη στὴν βία ἀλλὰ  ἀνοργάνωτη στὴν διπλωματία.

Ὀπίσω ἀπὸ τὸ θεατρικὸ σκηνικὸ τοῦ κτιρίου τῆς Βουλῆς, προτέρου βασιλικοῦ ἀνακτόρου, ὡς Λουδοβῖκος ΙΣΤ΄, κρυφοκοιτάζοντας ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὶς κουρτῖνες τῶν ὑψηλῶν παραθύρων, ὁ Ἁμλέτος-Τσίπρας περιμένει τὴν μοιραία  ὥρα τοῦ Τσαουτσέσκου. Ξεπερασμένος ἀπὸ τὰ γεγονότα  καὶ τὴν δειλία του, μονολογεῖ γιὰ τὴν τραγικότητα τῆς ὑπάρξεώς του, νὰ ὑπάρξῃ ἤ μή, ἐνθυμούμενος μὲ νοσταλγία τὰ πρὸ τῆς ἠθικῆς του πτώσεως, ὅταν συνομιλοῦσε συντροφικὰ μὲ τὸν Γλέζο καὶ τὸν Μίκη Θεοδωράκη.

Ἡ χώρα περιμένει τὸν ἀπὸ μηχανῆς θεό. Κοιτάζει ὑψηλὰ στὸν οὐρανὸ μήπως εἰδῇ τὸ ἑλικόπτερο νὰ ὁδηγῇ τὸν Ἁμλέτο-Ἀλέξη στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Μέρκελ. Ἀλλὰ κάποιο ἄλλο ἑλικόπτερο προσδοκᾶ νὰ προσγειωθῆ στὴν πλατεῖα, ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ ἐμφανισθῇ ὁ πρῖγκιψ τῶν παιδικῶν της ὀνείρων, ὁ ἥρωας ἁρματωμένος ποὺ ἀτρόμητος θὰ παραλάβῃ τὸ ἠχηρὸ ὄχι τοῦ δημοψηφίσματος, θὰ ἀρνηθῇ νὰ πάῃ στὶς Βρυξέλλες γιὰ διάλογο καὶ θὰ κηρύξη τὴν ῥήξη καὶ τὴν ἀνατροπή.

Ἴσως μάταια ὅμως. Ὁ πρῖγκιψ δὲν θὰ ἔλθῃ. Χωρὶς θυσία καὶ αἷμα ὁ πρῖγκιψ θὰ παραμείνῃ ἄφαντος. Ἡ αἱμορραγοῦσα Ἑλλὰς τῆς παρακμῆς, χωρὶς νειάτα, χωρὶς συντάξεις, ὑπογεννοῦσα, θὰ κατακλεισθῇ, ὄχι πλέον ἀπὸ Ῥωμηοὺς Μικρασιᾶτες τοῦ Μεσοπολέμου  γιὰ νὰ τῆς δώσουν ῥώμη καὶ ἀντοχὴ στὶς κακουχίες, ἀλλὰ ἀπὸ ἀλλογενεῖς πρόσφυγες ποὺ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν Βρυξελλῶν θὰ χρειασθοῦν ἑκατὸ χρόνια γιὰ νὰ ἐνταχθοῦν στὴν πονεμένη γῆ τοῦ Γένους. Ὁ πρῖγκιψ δὲν θὰ ἔλθῃ. Ἧταν ὄνειρο καὶ ἐπέρασε.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Φεβρουαρίου 2016 

279 - Ὁ Τσίπρας θὰ πλανᾶται ὡς σατανικὴ μορφὴ μὲ τὸ εὐρὼ στὸ στόμα. Μία ἀνείπωτη τραγωδία

279 - Ὁ Τσίπρας θὰ πλανᾶται ὡς σατανικὴ μορφὴ μὲ τὸ εὐρὼ στὸ στόμα.

Μία ἀνείπωτη τραγωδία

Τὸ εὐρὼ, ὡς ἔμμονη ἰδέα θανάτου, πλανᾶται ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν Ἑλλήνων. Εἰσῆλθε  ὡς ἑωσφορικὸ πνεῦμα ποὺ μᾶς πολιορκεῖ στὰ ὄνειρά μας ὡς ἐφιάλτης. Εἴμεθα ἀνίκανοι νὰ πάρουμε τὸν Μινώταυρο ἀπὸ τὰ κέρατα καὶ νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὸ κακὸ ὄνειρο τοῦ Λαβυρίνθου. Μάταια ὁ Σόϋμπλε, ὡς Θησεύς, ἀπὸ τὸ 2011, ἐκλιπαρεῖ τοὺς Ἕλληνες νὰ πηδήξουν στὴν θάλασσα, ἔξω ἀπὸ τὸ ὑπερφορτωμένο πλοῖο, γιὰ νὰ μὴ βουλιάξῃ μαζί μας τὸ ἴδιο τὸ γερμανοευρωπαϊκὸ σκάφος, ἀναλαμβάνοντας νὰ φονεύσῃ ὁ ἴδιος τὸν Μινώταυρο, ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες, ναρκωμένοι ἀπὸ τῆς Σειρῆνες τῶν πνιγμένων προσφύγων τοῦ Αἰγαίου, οὔτε νὰ τὸν ἀκούσουν καὶ προτιμοῦν νὰ περάσουν στὸν Ἅδη, μὲ τὸν ὀβολό-εὐρὼ  στὸ στόμα.

Ὁ Σόϋμπλε-Σατανᾶς στὸ σκοτεινὸ μεγαλεῖο του! Ὁ Σατανᾶς εἶναι ὁ συνδετικὸς κρῖκος Προμηθέως-Χίτλερ. Ὁ Ἑωσφόρος ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν γνώση στοὺς πρωτοπλάστους μὲ τὸν βιασμὸ τῆς θεϊκῆς ἐντολῆς καὶ αὐτοὶ κατεβαραθρώθησαν ἐπὶ τῆς γῆς. Ὁ ἡμίθεος Προμηθεύς ἦτο υἱὸς τοῦ Ἰαπετοῦ, ἡγέτου τῶν Τιτάνων, ἐγγονοῦ τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τὴς Γῆς ποὺ μαζὶ εἶχαν γεννήσει τὸν Ἔρωτα-Ἑωσφόρο ποὺ φέρει τὸ φῶς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Αὐτὸς ἔκλεψε τὴν φωτιὰ ἀπὸ τοὺς θεούς, δηλαδὴ τὴν γνώση τῆς τεχνολογίας, γιὰ νὰ τὴν δώσῃ στὸν ἄνθρωπο. Ἡ ἑλληνικὴ θρησκεία τοποθετεῖ τὸν Προμηθέα στὸ ἐπίπεδο τοῦ πεπτωκότος Ἑωσφόρου.

Παρηκούσαμε τὸν Θεὸ καὶ ἐδέχθημεν τὸ εὐρώ. Ἐφάγαμε ἀπὸ τὸ ἀπηγορευμένο μῆλο ἀλλὰ ἀργότερα τὸ ὀρθόδοξο βάπτισμα ἀπηλευθέρωσε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν εἱμαρμένη τοῦ Σατανᾶ καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Ἀποτάσσομαι τὸν Σατανᾶ, λέγει ὁ βαπτισμένος διὰ τοῦ ἀναδόχου του πολιτικοῦ καὶ ἔκτοτε ἡ εὐθύνη τῆς καταστροφῆς τοῦ Ὀρθοδόξου Ἕλληνος βαραίνει ἀποκλειστικὰ τὸν ἴδιο καὶ ὁ σατανισμὸς εἶναι ἡ δράση του ποὺ ἐναντιώνεται στὸ βάπτισμα, πόσῳ μᾶλλον ὅταν ὁ ἀνάδοχος πολιτικὸς Τσίπρας εἶναι ὁ ἴδιος ἄθεος. Ὁ σατανιστὴς δὲν εἶναι ἄθεος. Εἶναι ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι Σόϋμπλε, εἶναι ἀντίχριστος.

Ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐραστὲς τοῦ Σατανᾶ, περισσότερο καὶ ἀπὸ τὸν Ἄγγλο λόρδο Βύρωνα, ὁ Γερμανὸς  Νίτσε ὑπῆρξε ὁ πλέον ἀκραῖος σατανιστὴς καὶ ἡ πιὸ σκληρὴ τιμωρία του ὑπῆρξε πὼς αὐτὸς ὁ γίγας τοῦ πνεύματος ἔζησε τὰ τελευταῖα ἔντεκα χρόνια τῆς ζωῆς του σὰν φυτό, σὲ πλήρη ἀποβλάκωση. Τὴν ἡμέρα ποὺ ἔπεσε ὁ Νίτσε-Σόϋμπλε ἀνεπιστρεπτὶ στὴν τρέλλα, εἶχε τὴν ἑξῆς ὀπτασία: «Οἱ πάντες ὑποκλίνονται καὶ ταπεινώνονται ἐνώπιόν του, σὲ αὐτὸν τὸν δολοφόνο τοῦ Θεοῦ. Οἱ πάντες εἶναι σὲ ἀγαλλίαση, ἀγαλλίαση. Γιατί; Ναὶ τὸ γνωρίζει καλά, εἶναι ἐπειδὴ ὁ Ἀντίχριστος ἔφθασε καὶ ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος ψάλλει, Ὡσαννά, Ὡσαννά!»

Τὸ μοιραῖο λάθος τοῦ Τσίπρα, τὸν Ἰούλιο τοῦ 2015 ἦταν ὅτι παρέδωσε τὴν ψυχή του στὸν Διάβολο γιὰ νὰ τὸν ἐρωτευθῆ, ὅπως ἔκαμε ὁ Φάουστ, ἡ Μαργαρίτα-Μέρκελ, ἡ ἐξουσία ποὺ θὰ τοῦ ἔδιδε ὅλες τὶς ἀπολαύσεις. Ὁ Φάουστ-Τσίπρας ἦταν ἕνας ἀλχιμιστὴς μάγος ποὺ παρέσερνε τὸν λαὸ μὲ τὶς ταχυδακτυλουργίες του καὶ τελικὰ ἔπεσε στὸν βοῦρκο τῆς βαλπουργιανῆς νύκτας. Κακόμοιρε Τσίπρα! Θὰ σὲ συγχωρέσῃ ποτὲ ὁ ἀπατημένος ἑλληνικὸς λαός;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 5 Φεβρουαρίου 2016

278 - Ὁ πνευματικὸς θάνατος τοῦ Τσίπρα

278 - Ὁ πνευματικὸς θάνατος τοῦ Τσίπρα

Τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἀκέφαλο ἐν μέσῳ σφοδροῦ κοινωνικοῦ πολέμου. Στὴν ἐσωτερικὴ ὅπως καὶ στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική του, σύρεται ἀπ’εὐθείας ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῶν μεγάλων δυνάμεων χωρὶς κἄν νὰ μεσολαβῇ ἕνας ἔστω καὶ φασουλῆς πρωθυπουργός. Τὸ ὄνομα Τσίπρας πλανᾶται ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὴν ἑλλαδικὴ γῆ ὡς φάντασμα κάποιας ἄλλης ἐποχῆς ὅταν τὸ κρατίδιο τοῦ 1832 ἦταν περίγελο στοὺς ἀγρότες τῆς Πελοποννήσου καὶ τὰ σαλόνια τοῦ Παρισιοῦ. Τσίπρας θυμίζει κοῦκλα στὸ πανὶ τοῦ Καραγκιόζη. Τσίπρας πάντα γελαστὸς ὅταν οἱ θεατὲς γιουχαΐζουν ὄρθιοι τὴν ἀγανάκτησή τους γιὰ τὸ θλιβερὸ θέαμα. Τὸν εἰρωνεύονται στὶς Βρυξέλλες, τὸν κοιτάζει περιπεκτικὰ ὁ Νετανιάχου.

Στὸ κουκλοθέατρο τῆς Εὐρώπης τρώει  καρπαζιὲς καὶ γελᾷ σαχλά. Τοῦ λένε ὅτι θὰ τὸν διώξουν ἀπὸ τὸ Σένγκεν ἐὰν δὲν μετατρέψῃ τὸ ξέφραγκο ἀμπέλι του σὲ στρατόπεδο συγκεντρώσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων-μεταναστῶν καὶ αὐτὸς μιλᾷ σὰν τὴν κυρὰ Τασία. Πιστεύει ὅτι ἡ Μέρκελ τὸν ἐρωτεύθηκε καὶ καμαρώνει χωρὶς γραβάτα.

Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἁπλῶς, σὰν κουρδισμένο ζόμπι, ὁ Τσίπρας συνεχίζει τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ κατεδαφίσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ συγκροτήσεως φράγματος στὴν ἀνατολικὴ Εὐρώπη κατὰ τῆς Ῥωσίας. Τὸν παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμοὺντ Ἀμπὰς τὸν δέχεται στὴν Ἀθήνα, ἐπειδὴ ἡ Ἀμερικὴ ἐπιθυμεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα στοιχειῶδες παλαιστινιακὸ κράτος γιὰ νὰ ἐλέγξῃ κάπως τὴν ἀνεξέλεγκτη πολιτικὴ τοῦ συμμάχου της Ἰσραὴλ καὶ ἐπειδὴ εἶναι σημαντικὴ ἡ παρουσία τῆς παλαιστινιακῆς διασπορᾶς ἀνὰ τὸν κόσμο ὑπὸ ἀμερικανικὴ ὀμπρέλλα.

Ταυτοχρόνως ὅμως, μὲ τὶς ἐπανειλημμένες ἐπισκέψεις του στὸ Ἰσραήλ, ὁ Τσίπρας συνεχίζει τὴν πολιτικὴ Σαμαρᾶ καὶ ὅλων τῶν προηγουμένων κυβερνήσεων, στρατηγικῆς καὶ οἰκονομικῆς συμμαχίας μὲ τὸν Νετανιάχου, ἐξασφαλίσεως τοῦ γεωπολιτικοῦ φράγματος κατὰ τῆς Ῥωσίας στὸν Βορρᾶ καὶ τῶν Ἀράβων στὸν Νότο, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς Αἰγύπτου ποὺ πάντα ξεχώριζε ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἀραβικὰ κράτη, μαζὶ μὲ τὴν Ἰορδανία, λόγῳ τοῦ χριστιανικοῦ καὶ ἑλληνικοῦ τους παρελθόντος

Ὅπως ἔγραφε ὁ Ἠσαΐας Κωνσταντινίδης, στὸ βιβλίο του, Δημήτρης Κιτσίκης. Γεωπολιτικὴ βιογραφία (Ἀθήνα, 2013), «τὸ γεωπολιτικὸ τρίγωνο Ἑλλάδος-Τουρκίας-‘Ισραήλ –καὶ στὴν μέση ἡ Κύπρος- εἶναι ἀπαραίτητο καὶ γιὰ ἕναν ἐπιπρόσθετο λόγο. Διότι  ἑλληνοτουρκισμὸς καὶ ἑβραϊσμὸς ἔχουν μία πιὸ βαθιὰ ἀνάγκη συμπήξεως τῶν δυνάμεών τους, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅ,τι αἰσθάνονται περικυκλωμένοι ἀπὸ δύο ἀνταγωνιστικὲς πραγματικότητες: τὸν σλαυϊσμὸ τοῦ Βορρᾶ καὶ τὸν ἀραβισμὸ τοῦ Νότου».

Ὁ ἰσλαμιστὴς τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων Ἔρντογαν εἶχε πάρει τὴν πρωτοβουλία νὰ διακόψῃ τὶς σχέσεις τῆς χώρας του μὲ τὸ Ἰσραήλ, τὸ 2009-2010, κάτι ποὺ ἐπέτρεψε στὴν Ἑλλάδα, ἀμέσως νὰ συνδεθῇ μὲ τὸ Ἰσραήλ, ποὺ δὲν θὰ εἶχε πραγματοποιήσει ἐὰν ὁ παραδοσιακός της τουρκικὸς ἐχθρὸς ἐσυνέχιζε νὰ ἐρωτοτροπῇ μὲ τὸ Ἰσραήλ. Ἔτσι, καὶ ἐφ’ὅσον ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῶν ΗΠΑ ἦταν ἡ πραγματοποίηση τοῦ τριγώνου Ἑλλάδος-Ἰσραήλ-Τουρκίας , μία ἐπάνοδος τῆς Τουρκίας στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ τὴν πτώση τοῦ μισητοῦ γιὰ τὴν Οὐασιγκτῶνα Ἔρντογαν, θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ποθητὸ τρίγωνο. Στὰ τέλη Ἰανουαρίου 2016, ἡ πραγματοποίηση τοῦ τριμεροῦς ἐνεργιακοῦ κόμβου Ἑλλάδος-Κύπρου-Ἰσραήλ, ἐπέτρεψε μὲ τὸν κεντρικὸ ῥόλο ποὺ καλεῖται νὰ παίξῃ ἡ Κύπρος, νὰ εἰσχωρήσῃ καὶ πάλι ἡ Τουρκία στὴν πολυμερῆ αὐτὴ συμμαχία, μέσῳ τοῦ τουρκοκυπριακοῦ τμήματος, στὴν βάση ἑνὸς μελλοντικοῦ σχεδίου Ἀννάν.

Μέσῳ τοῦ ἑλληνικοῦ ξέφραγκου ἀμπελιοῦ, ἡ Ἀμερικὴ ἀπὸ καιρό, ἀποσυνθέτει ὅλες τὶς δομὲς τῆς ΕΕ μὲ τελευταῖο ὅπλο τὴν ἀσύλληπτη σὲ μέγεθος εἰσβολὴ μεσανατολικῶν μεταναστῶν, μὲ τὴν συνδρομὴ τῶν παρηκμασμένων Ἑλλήνων ποὺ ἀντί νὰ ἀκολουθήσουν τὶς ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης ποὺ ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη κλείνει –καὶ σωστά- τὰ σύνορα της στοὺς μετανάστες, προσπαθοῦν ἀκόμη καὶ νὰ κατεδαφίσουν τὸν φράκτη στὸν Ἔβρο γιὰ νὰ εἰσέρχονται ἐλεύθερα οἱ μετανάστες στὴν Ἑλλάδα, μήπως καὶ πάρουν τὸ βραβεῖο Νομπὲλ εἰρήνης γιὰ τὴν μεγάλη τους καρδιά!

Ἔτσι, ἡ πολιτολόγος Ἀλεξάνδρα Πολιτάκη, ἐδήλωσε στὶς 27 Ἰανουαρίου 2016, στὸ Ῥάδιο 9.84 τοῦ Ἡρακλείου, τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: «Ἡ  συνεχιζομένη αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πνιγμῶν στὸ Αἰγαῖο ἀναδεικνύει τὴν ἐγκληματικὴ ἀδιαφορία τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης, ἀλλὰ καὶ τῆς ΕΕ ὡς πρὸς τὴν τήρηση μίας καὶ μόνης ὑποχρέωσης: Τῆς ἐγγύησης στὴν πράξη καὶ μὲ ἀποτελεσματικότητα τῆς ἀσφαλοῦς διέλευσης γιὰ τοὺς ἐν δυνάμει πρόσφυγες ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη προστασίας καὶ διάσωσης». Δηλαδή, νὰ διαλυθῇ ὅτι ἔχει ἀπομείνει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ τρυφερὲς καρδιές.

Οἱ Γάλλοι λένε: «à la guerre comme à la guerre», δηλαδὴ ὅταν ὑπάρχει πόλεμος πρέπει νὰ κάνῃς πόλεμο γιὰ νὰ μὴν φαγωθῇς. Μὰ τόσο χαμηλὰ ἔχει πέσει ἡ νοημοσύνη τοῦ Ἕλληνος;

Δημήτρης Κιτσίκης                                             30 Ἰανουαρίου 2016  

214 – Πῶς ὁ Ἔρχαρντ ἀπεξαρτητοποίησε τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὶς ΗΠΑ: Μάθημα γιὰ τοὺς Ἕλληνες

214 – Πῶς ὁ Ἔρχαρντ ἀπεξαρτητοποίησε τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὶς ΗΠΑ: Μάθημα γιὰ  τοὺς Ἕλληνες

Ὁ Ludwig Erhard, ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τῆς Βόννης, τὸ 1949-1963 καὶ κατόπιν αὐτοῦ καγκελλάριος τῆς Δυτικῆς Γερμανίας τὸ 1963-1966, πολὺ πρὸ τῆς ἑνώσεως τῶν δύο Γερμανιῶν, ὑπῆρξε περισσότερο ἀπὸ τὸν Ἄντεναουερ ὑπὸ τὸν ὁποῖο καὶ ὑπηρέτησε ὡς ὑπουργός, ὁ γερμανὸς πολιτικὸς ποὺ προσεπάθησε νὰ οἰκοδομήσῃ, μετὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ Χίτλερ (λόγου ἀνοίγματος διπλοῦ μετώπου καὶ κατὰ τῆς ΕΣΣΔ καὶ κατὰ τῆς Ἀγγλίας-'Αμερικῆς), μίαν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη. Ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς ὁ ἀρχιτέκτων τοῦ μεταπολεμικοῦ "γερμανικοῦ οἰκονομικοῦ θαύματος".

           

Ὁ Ἔρχαρντ  καὶ ἐπὶ Τρίτου Ῥάϊχ ὑπῆρξε ἐθνικιστὴς καὶ ἠπειρωτικὸς ἑνωποιός, δηλαδὴ εἶχε παράλληλες θέσεις μὲ αὐτὲς τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ.  Ἡ συζήτηση γύρω ἀπὸ τὴν στάση του τὴν ἐποχὴ τοῦ Τρίτου Ῥάϊχ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσο ὑπῆρξε ἀντιστασιακός, δὲν ἔχει νόημα, ἐφ'ὅσον πρωτίστως ὑπῆρξε ὡς γερμανὸς ἀστός, ὑποστηρικτὴς τῶν συμφερόντων τῆς γερμανικῆς ἀστικῆς τάξεως καὶ ὄχι αὐτῶν τῆς ἀστικῆς ἀγγλοσαξωνικῆς θαλασσοκρατίας.

           

Τὸ 1945, στὰ 48 του ἤδη χρόνια, εἶναι καθηγητὴς στὸ Μόναχο καὶ ὑποχρεοῦται, ὄχι ἀπὸ συμπάθεια ἀλλὰ ἀπὸ ἀνάγκη νὰ γίνῃ οἰκονομικὸς σύμβουλος τῆς ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς κατοχικῆς διοικήσεως τῆς Βαυαρίας. Ἔτσι τὸ 1945-1946 γίνεται ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας τῆς Βαυαρίας καὶ ὡς εἰδικὸς τοῦ χρήματος κατωρθώνει νὰ ἀπελευθερώσῃ τὴν βαυαρικὴ χρηματιστικὴ πολιτικὴ ἀπὸ τὴν γραμμὴ ποὺ εἶχαν χαράξει οἱ δυτικὲς δυνάμεις κατοχῆς. Ὅταν ἱδρύθη τὸ 1949 ἡ Ὁμοσπονδιακὴ Δημοκρατία τῆς Βόννης παρέμεινε ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τοῦ Ἀντενάουερ μέχρι τὸ 1963, ἐφαρμόζοντας μία μονεταριστικὴ πολιτική γερμανικῆς καὶ ὄχι ἀγγλοσαξωνικῆς παραδόσεως, συνθέσεως ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ὑπὸ τὴν ὀνομασία ordoliberalism (ἐλευθερία καὶ τάξη) ποὺ ἔγινε γνωστὴ ὡς Σχολὴ τοῦ Φράϊμπουργκ καὶ τοῦ ἐτησίου περιοδικοῦ της ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο Ordo. Ὁ Ἔρχαρντ ἐσχημάτισε γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ μὲ τοὺς ἰδεολογικοὺς συνεργάτες του ἕναν "σύνδεσμο κοινοτικῆς δράσεως γιὰ μία κοινωνικὴ πολιτικὴ ἀγορᾶς".

           

Τὴν Κυριακὴ 20 Ἰουνίου 1948, ὁ Ἔρχαρντ, σὲ μία κίνηση αἰφνιδιασμοῦ κατήργησε αὐθημερὸν τὸ τότε γερμανικὸ μᾶρκο, τὸ Reichsmark, καὶ τὸ ἀντεκατέστησε μὲ τὸ Deutsche Mark. 90% τῆς ἀξίας τοῦ παλαιοῦ μάρκου κατηργήθη. Κάθε ἐπιχείρηση ἐλάμβανε μόνον 60 DM (Deutsche Mark) γιὰ κάθε της ὑπάλληλο, τὸ ἴδιο καὶ κάθε Γερμανός. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ, σὲ μιὰν ἡμέρα ἐξηφάνησε τὴν διαφθορὰ καὶ τὴν μαύρη ἀγορά. Γιὰ νὰ μαζεύσουν χρήματα οἱ Γερμανοὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ ῥιχθοῦν στὴν δουλειά. Ἡ παραγωγὴ μέσα σὲ τρεῖς μῆνες ἐπέρασε, σὲ σχέση μὲ τὸ 1936, ἀπὸ 45% στὶς 75%. Στὶς 19 Σεπτεμβρίου 1949, τὸ Deutsche Mark ὑπετιμήθη κατὰ 20% καὶ αὐτὸ ἐβοήθησε περαιτέρω τὴν παραγωγὴ μὲ τρόπο ὥστε τὸ 1952 ἡ γερμανικὴ οἰκονομία νὰ γνωρίσῃ τὸ πρῶτο της ἐμπορικὸ πλεόνασμα.

           

Ἐνῷ στὴν Γαλλία ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ εἶχε κατορθώσει μὲ τὴν ἀνεξάρτητη πολιτική του ἔναντι τῶν Ἀγγλοαμερικανῶν, νὰ ἀπεξαρτήσῃ προσωρινῶς τὴν χώρα του ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοσάξωνες, ὁ Ἔρχαρντ κατώρθωσε κάτι ἀκόμα πιὸ σημαντικό. Μὲ τὴν μονεταριστική του πολιτικὴ ἐπέτυχε μὲ τρόπο πολὺ πιὸ μόνιμο νὰ ἀπεξαρτήσῃ τὴν χώρα του ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοαμερικανούς. Ἔτσι, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ ντὲ Γκώλ, ἡ Γαλλία ὑπέπεσε καὶ πάλι στὰ νύχια τῆς θαλασσίας ἀγγλοσαξωνικῆς δυνάμεως ἐνῷ ἡ Γερμανία ἐσυνέχισε τὴν ἀνοδική της πορεία βασισμένης στὴν χρηματιστικὴ πολιτικὴ τοῦ Ἔρχαρντ. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε σαφές: Ὁ ψευδογκωλλιστὴς Σαρκοζὺ ἐπανέφερε τὴν Γαλλία στὴν ἀμερικανικὴ ἐξάρτηση ἐνῷ ἡ Γερμανία τῆς Μέρκελ ἀνεδείχθη ἡ πλέον ἰσχυρὴ δύναμη τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης. Γι’αὐτὸ καὶ ἐπιτρέπεται στὸ Βερολῖνο νὰ δίδῃ μαθήματα στὴν σημερινὴ παρασιτικὴ Ἑλλάδα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                   16 ‘Ιουλίου 2015

104 - Ἀπὸ τὸν κομματισμὸ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων στὸν θρίαμβο τοῦ πνεύματος τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα

104 - Ἀπὸ τὸν κομματισμὸ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων στὸν θρίαμβο τοῦ πνεύματος τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα

Ὁ λαὸς εἶχε φανατισθῆ ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίες πολιτικούς, ἐκείνη τὴν ἡμέρα στὰ Ἱεροσόλυμα κατὰ τὴν ὁποία οἱ πάντες πολιτικοὶ αὐτοὶ συγχρωτίζονταν μὲ τοὺς τραπεζῖτες ἐνῷ ὁ λαὸς έφώναζε ὅτι ἦλθε ὁ βασιλεὺς γιὰ νὰ τοῦ έξασφαλίσῃ  καλοπέραση καὶ ὄχι γιὰ νὰ βάλῃ τάξη στὰ τοῦ οἴκου του ποὺ εἶναι καὶ ἡ πραγματικὴ ἔννοια τῆς οἰκονομίας. Ἐνόμιζε ὅτι ὁ ἐρχόμενος ἦταν λαϊκιστὴς καὶ ὅτι γι'αὐτὸ εἶχε ἐπιλέξει νὰ εἰσέλθῃ στὴν πρωτεύουσα, χάριν ψήφων, καθήμενος ἐπάνω σὲ ἕνα πουλαράκι, ἕνα ὀνάριο.

Ἀλλὰ ὁ Ἐρχόμενος δὲν ἦτο Συριζαῖος καὶ δὲν εἶχε ἔλθει ἐν ὀνόματι Εύροῦ, γιὰ νὰ ψηφισθῇ πρόεδρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ νὰ ἀνεβάσῃ τοὺς μισθούς. Εἰσήρχετο στὴν Πόλη γιὰ νὰ σταματήσῃ τὸ ἐμπόριο, γιὰ νὰ χύσῃ ὁ λαὸς τὸ αἷμα του μέσῳ αὐτοῦ, γιὰ νὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς ὕλης στὴν Κυριακὴ τοῦ αἱματοβαμένου καὶ ἀναστημένου πνεύματος, μέσα ἀπὸ μία ἑβδομάδα φτώχειας καὶ ὑποχρεωτικῆς νηστείας, κάτι ποὺ δὲν ήδύνατο ὁ λαὸς νὰ καταλάβῃ συνεχίζοντας ἀκούραστα νὰ διαμαρτύρεται ὅτι ποτὲ δὲν ἔφταιξε αὐτὸς καὶ ὅτι μόνον οἱ ἄλλοι εἶχαν φάγει τὸ χαβιάρι, ἐνῷ αὐτὸς εἶχε ἀρκεσθῆ στὴν μπριτζόλα. Καὶ ἔτσι ὁ μαθητής του, ὀνόματι Ἰούδας, ἐν ὀνόματι τοῦ ἀγανακτισμένου λαοῦ, ἐπῆρε τὰ πολυπόθητα λεφτὰ καὶ ἐκρεμάσθη, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ὑπόλοιποι, έκτὸς Ἰωάννου, τὴν έκοπάνησαν ἐπειδὴ δὲν ἄντεχαν νὰ δοῦν τὸν βασιλέα τους κρεμάμενο ἐπὶ ξύλου ἀντὶ νὰ κάθεται βολεμένος ἐπὶ θρόνου.

Αὐτὴ εἶναι ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ποτὲ δὲν ἐννόησε ὅτι ἔπρεπε νὰ πεινάσῃ καὶ νὰ φιλήσῃ τὸ ταλαιπωρημένο ἀπ'αὐτὸν χῶμα τῆς πατρίδος του γιὰ νὰ μετανοήσῃ γιὰ τὴν πνευματική του παρακμή. Ὁ Βασιλεὺς τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν ἦλθε ἐκείνη τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων γιὰ νὰ μᾶς θρέψῃ ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς πεινάσῃ καὶ νὰ μᾶς ταπεινώσῃ ἐπὶ πῶλον ὄνου, ἐπειδὴ ὁ Ἕλλην εἶχε φθαρῆ καὶ μεταμορφωθῆ σὲ Γραικύλο καὶ ἔπρεπε νὰ ξαναφτιαχτῇ ἀπὸ τὴν ἀρχή.

2014 καὶ χρόνος ἐκλογῶν γιὰ τὸ κρατίδιο καὶ πεῖτε μου ἔστω καὶ ἕναν πολιτευόμενο ποὺ νὰ ἔχῃ μιλήσει γιὰ τὴν πλανητικὴ προώθηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ὄχι γιὰ τὰ μάρμαρα καὶ τὸν προσοδοφόρο τουρισμό, ὄχι γιὰ τὶς πόρνες καὶ τὰ καζίνα ποὺ εἰσέφεραν χρῆμα στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες καὶ τὶς χρυσὲς ἀμμουδιές. Πεῖτε μου ἔστω καὶ ἕναν πολιτευόμενο ποὺ νὰ ἔχῃ μιλήσει, ὄχι γιὰ τὴν τιμὴ τοῦ κατσικιοῦ, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἐπανόρθωση τοῦ ἐγκλήματος ποὺ διεπράχθη κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, πρὶν ἀπὸ 90 χρόνια, μὲ πρόσχημα μὲν τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου ἀλλὰ πραγματικὴ αἰτία τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὶς παραδόσεις του. Καὶ ἦλθε ἡ κυρία Μέρκελ γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμίσῃ ὅτι νηστεύει, ἔστω καὶ μὲ τὸν καθολικοπροτεσταντικὸ περιορισμένο της τρόπο, ποὺ ἔμαθε ἀπὸ τὸν προτεστάντη πάστορα πατέρα της, έν μέσῳ καθημερινῶν γραικυλικῶν τηλεοπτικῶν ἐκπομπῶν γιὰ τὴν τιμὴ στὴν κρεαταγορὰ τοῦ ἀρνιοῦ.

Ἕλληνα κλάψε πικρὰ καὶ ξύπνα! Πέρνα ἀπὸ τὴν προσμονὴ τῆς ἀγορᾶς τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων στὴν προσμονὴ τοῦ πλατωνικοῦ πνεύματος, τῆς πίστεως καὶ τῆς θυσίας τῆς αἱματοβαμένης μὲ κόκκινα αὐγὰ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα.  Τότε μόνον θὰ ἀναστηθῇς!

                   Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Ἀπριλίου 2014  

35 - Ἡ Κύπρος θῦμα τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ

35 - Ἡ Κύπρος θῦμα τοῦ διεθνοῦς καπιταλισμοῦ

Σὲ παλαιότερο ἄρθρο μου εἶχα ὑπενθυμίσει αὐτὸ ποὺ εἶχε γράψει ὁ Στάλιν στὶς 28 Σεπτεμβρίου 1952: Μεγαλύτερες εἶναι οἱ πιθανότητες πολέμου μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν, παρὰ μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου. "Ἡ πάλη τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ ἐπιθυμία τους νὰ ἐξουδετερώσουν τοὺς ἀντιπάλους τους, ἀπεδείχθησαν ἰσχυρότερες τῶν ἀντιφάσεων μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ". Ἐπίσης ἐπανειλημμένως ἔγραψα ὅτι ἡ συμφορὰ μίας χώρας ἔρχεται ὅταν ἀνακαλύπτῃ ὑδρογονάνθρακες. Τότε οἱ διεθνεῖς καπιταλιστές, ὡς ὄρνια, μὲ νύχια γαμψά, ἐπικάθηνται στὸ σῶμα τῆς χώρας καὶ τῆς πίνουν τὸ αἷμα. Αὐτὸ συμβαίνει σήμερα μὲ τὴν Κύπρο. Ἡ Ῥωσία εἶναι καὶ αὐτὴ καπιταλιστικὴ χώρα ἄν καὶ πολλοὶ τὸ ξεχνοῦν.

Ἡ ἐμμονὴ στὴν ἰδεολογία τοῦ κομμουνιστοῦ προέδρου Χριστόφια, ἔφαγε τὴν Κύπρο. Τὸ 2009, τὸ ὑπὸ κυπριακὴ σημαία ῥωσικῆς ἰδιοκτησίας πλοῖο ποὺ εἶχε μισθώσει τὸ Ἰρὰν κατηυθύνετο ἀπὸ τὸ Ἰρὰν πρὸς τὴν Λαττάκεια τῆς Συρίας μὲ φορτίο πυρομαχικῶν γιὰ τεθωρακισμένα. Ἡ Κύπρος ἠρνήθη νὰ τὰ παραδώσῃ στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τὰ ἀποθήκευσε στὴν Κύπρο, μὲ τὴν προοπτικὴ νὰ τὰ ἀποστείλῃ ἀργότερα στὴν Συρία. Μοιραῖο ἰδεολογικὸ λάθος. Στὶς 11 Ἰουλίου 2011, ἀπὸ δολιοφθορά, φοβερὴ ἔκρηξη ἐσημειώθη στὴν ναυτικὴ βάση στὸ Μαρὶ τῆς Κύπρου ὅπου εἶχαν μεταφερθῆ τὰ ἐν λόγῳ πυρομαχικά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφῇ τὸ παρακείμενο ἠλεκτρικὸ ἐργοστάσιο τοῦ Βασιλικοῦ ποὺ παρῆγε τὸ 60% τοῦ ἠλεκρικοῦ ῥεύματος τῆς χώρας καὶ μὲ ἐπακόλουθο ἡ Moody's νὰ ὑποβαθμίσῃ ἀμέσως  τὴν οἰκονομία τῆς Κύπρου στὸν βαθμὸ Βαα1.

Ἔκτοτε ἦταν θέμα χρόνου γιὰ τὴν τελικὴ καπιταλιστικὴ ἐπίθεση ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας γιὰ τὴν ἀρπαγή τῶν ὑδρογονανθράκων, μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων κοράκων. Ἀφοῦ ἡ καγκελλάριος Μέρκελ, μὲ προσωπικὴ παρουσία της στὴν Κύπρο καὶ τὴν δουλικὴ συνεργασία τῆς Ἀθήνας, ὑπεστήριξε τὸ φαβορὶ τῆς Εὐρώπης στὸν προεδρικὸ κυπριακὸ θῶκο, τὸν Νῖκο Ἀναστασιάδη, ἐξαπέλυσε ἀμέσως μετά, τὸ 2013, τὴν ἐπίθεσή της στὴν Λευκωσία κατὰ τῶν οἰκονομικῶν της ἀντιπάλων, τὴν Ῥωσία καὶ τὶς ΗΠΑ. Καὶ πάλι οἱ Κύπριοι γιὰ ἰδεολογικοὺς λόγους, νομίζοντας ὅτι ὁ Πούτιν εἶχε παραμείνει σοβιετικός(!) ἔσπευσαν στὴν Μόσχα γιὰ νὰ εὑρεθοῦν ἐνώπιον τοῦ καπιταλιστικοῦ ῥωσικοῦ τείχους ποὺ ἐζήτει σκληρὰ ἀνταλλάγματα, ἐνῷ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Ἰσραὴλ ἔκαμαν τὴν πάπια, περιμένοντας τὴν καλὴ στιγμὴ γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς δύο ἀνταγωνιστές τους, τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ῥωσία. Καὶ τώρα τὸ θρίλερ συνεχίζεται. Πόσο δίκαιο εἶχες, μεγάλε Στάλιν!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                             22 Μαρτίου 2013 

25 - Ἐπιβεβαίωση: Ὁ Σαμαρᾶς εἶναι ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης

25 - Ἐπιβεβαίωση: Ὁ Σαμαρᾶς εἶναι ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης

Δύο γεγονότα ἦλθαν νὰ ἐπιβεβαιώσουν ὅτι ὁ Σαμαρᾶς ἐπέλεξε τελεσιδίκως τὸ στρατόπεδο τοῦ γερμανοῦ κατακτητοῦ καὶ ὅτι θὰ παραμείνῃ στὴν Ἱστορία τῆς δεύτερης γερμανικῆς κατοχῆς ποὺ βιώνουμε σήμερα ὡς ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης. (Βλέπε τὸ προηγούμενό μας κείμενο τῆς 11ης Δεκεμβρίου 2012 ).

Τὸ πρῶτο γεγονὸς εἶναι ὅτι ἐπανέφερε στὴν Ἑλλάδα, στὶς 20 Δεκεμβρίου 2012, τὸ Ἵδρυμα Ἀντενάουερ, πλέκοντας τὸ ἐγκώμιο, τοῦ Γουσταύου Στρέσεμαν, τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Γερμανίας τῆς Δημοκρατίας τῆς Βαϊμάρης, ὁ ὁποῖος προετοίμασε τὸ 1926 τὴν ἐπάνοδο τῆς Γερμανίας στὴν πρώτη θέση τῆς Εὐρώπης, ἀναγγέλοντας ἔτσι τὴν ἔλευση τοῦ Χίτλερ τὸ 1933, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἡ Ἄγγελα Μέρκελ ἐπανέφερε τὴν Γερμανία στὴν πρώτη θέση τῆς Εὐρώπης μετὰ τὴν πτώση τοῦ Χίτλερ. Ὁ Σαμαρᾶς εἶπε γιὰ τὸν Στρέσεμαν ὅτι "ἦταν ὁ πολιτικὸς ποὺ κατήγγειλε τὴν συνθήκη τῶν Βερσαλλιῶν καὶ ἐκατηγορήθη γιὰ ἐθνικισμὸ καὶ λαϊκισμό".

Τὸ δεύτερο γεγονὸς εἶναι τὸ ἐγκώμιο τοῦ Σαμαρᾶ ποὺ ἐπέλεξε νὰ κάνῃ, μέσῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐφημερίδος τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτισμοῦ, τὴν Χάντελσμπλατ,  ὁ σήμερα 85 ἐτῶν πρώην συνάδελφός του, ὡς γερμανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τὸ 1990, ὅταν ὁ Σαμαρᾶς ἦταν καὶ αὐτὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Χὰνς-Ντῆτριχ Γκένσερ, ὁ ὁποῖος, σὲ συνέχεια τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ καγκελλαρίου μέχρι τὸ 1966, Ludwig Erhard, προσεπάθησε νὰ οἰκοδομήσῃ μία ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη. Γκένσερ καὶ Ἔρχαρντ εἶχαν στὰ νειᾶτα τους ὑπηρετήσει τὸ Γ΄ Ῥάϊχ καὶ ὁ κοινός τους στόχος ἦταν, ὅπως καὶ τοῦ Στρέσεμαν, νὰ οἰκοδομήσουν καὶ πάλι ἕνα ἠπειρωτικὸ ἐπεκτατικὸ Ῥάϊχ.

Τώρα λοιπόν, τὰ πράγματα εἶναι ξεκάθαρα: δύο εἶναι οἱ παρατάξεις τοῦ ἑλληνικοῦ ἀστικοῦ κόσμου: Ἡ παράταξη τοῦ γερμανικοῦ εὐρώ, ὑπὸ τὸν Σαμαρᾶ, συνεχιστὴ τοῦ Σημίτη ποὺ ὑποστηρίζει τὸν ἠπειρωτισμό, καὶ ἡ παράταξη τοῦ ἀμερικανικοῦ δολλαρίου ὑπὸ τὸν Γιῶργο Ἀ. Παπανδρέου ποὺ ὑποστηρίζει τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσοκρατία. Ἡ γνώμη μας εἶναι ὅτι τελικὰ θὰ ὑπερισχύσῃ ἡ παράταξη τοῦ δολλαρίου ποὺ ὑποστηρίζει καὶ ὁ Καμμένος. Τὸ θεμελιῶδες ἐρώτημα ὅμως παραμένει: Ποῖος θὰ ἡγηθῇ τῆς τρίτης παρατάξεως, πέραν τῆς Γερμανίας καὶ τῶν ΗΠΑ; Ὁ Συνασπισμός; Μᾶλλον ὄχι, ἐὰν ἀποδειχθῆ τελικὰ ὅτι ὁ Τσίπρας εἶναι ἕνας νέος Ἀνδρέας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Δεκεμβρίου 2012