277- Οἱ πανεπιστημιακοὶ καθηγητὲς εἶναι οἱ σημαντικώτεροι ἐχθροὶ τοῦ ἐπαναστατικοῦ πνεύματος

277- Οἱ πανεπιστημιακοὶ καθηγητὲς εἶναι οἱ σημαντικώτεροι ἐχθροὶ τοῦ ἐπαναστατικοῦ πνεύματος

Ὡς πανεπιστημιακὸς καθηγητὴς ὁ ἴδιος, ἔχοντας περάσει ἀπὸ ὅλα τὰ στάδια τῆς μακροχρονίου καθηγητικῆς πανεπιστημιακῆς σταδιοδρομίας, ἀπὸ τὸ Ἰνστιτοῦτο Διεθνῶν Σχέσεων τῆς Γενεύης, τὴν Σορβόννη καὶ τὸ Ἵδρυμα Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν στὸ Παρίσι, μέχρι τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας καὶ τὴν Βασιλικὴ Ἀκαδημία τοῦ Καναδᾶ, ἔχω ἀποκτήσει τὴν ἀπόδειξη ὅτι ὁ πανεπιστημιακὸς καθηγητὴς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ὀπισθοδρομικὰ στοιχεῖα τῆς κοινωνίας, ἀσχέτως πολιτικῆς θέσεως.

           

Ὅταν ἐξέσπασε ὁ Μάης τοῦ 68 στὸ Παρίσι, σχεδὸν ὅλοι οἱ καθηγητές, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δεδηλωμένοι κομμουνιστὲς ἤ φραστικῶς ἄκρως προοδευτικοί, ἐξεδήλωναν τὴν μανιώδη ἀντίθεσή τους στὰ ἐπαναστατημένα νειάτα. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἀπὸ τὰ πλέον δυσκίνητα καὶ ὀπισθοδρομικὰ καθεστῶτα ὑπῆρξε τὸ Estado Novo ποὺ ἐγκαθίδρυσε στὴν Πορτογαλία τὸ 1933 ὁ καθηγητὴς πολιτικῆς οἰκονομίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Κοΐμπρα, Ἀντόνιο ντὲ Ὀλιβέϊρα Σαλαζάρ.

Ὁ καθηγητὴς Πανεπιστημίου Κώστας Σημίτης, οἰκονομολόγος καὶ αὐτός, εἶναι τὸ ἑλληνικὸ ἀντίστοιχο τοῦ Σαλαζάρ. Ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ὑπῆρξε γνωστὸς καθηγητὴς Πανεπιστημίου στὴν Ἀμερικὴ ἀλλὰ νεκροθάφτης τῆς χώρας του, ἐνῷ ὁ υἱός του, ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καθηγητής, εἶναι ἀγνὸς, ἴσως ἐπειδὴ δὲν ἔχει ἑλληνικὴ νοοτροπία, γι’αὐτὸ καὶ ὁ Ἕλλην, πανοῦργος καὶ φθονερός, τὸν θεωρεῖ βλάκα. Ἰδεολογικά, προσωπικὰ εὑρίσκομαι πιὸ κοντὰ στὸν φασίζοντα Ἀνδρέα, παρὰ στὸν σοσιαλδημοκράτη ΓΑΠ ἀλλὰ ἐκτιμῶ ἀφάνταστα τὴν ἀγνότητα τῶν προθέσεων τοῦ υἱοῦ.

Καθηγητὴς Πανεπιστημίου καὶ ὁ θεολόγος Χρῆστος Γιανναρᾶς, μνημεῖο ἐγωκεντρισμοῦ καὶ φθόνου, καταδικασμένου γιὰ Νικολαϊτισμὸ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ποὺ ποτὲ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποβάλῃ τὴν νοοτροπία τῆς Ἀδελφότητος Ζωή, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπεχώρησε τὸ 1964.

Κάποτε, τὸ 1999, κατὰ τὴν ἄκρως δικαιολογημένη ἐξέγερση τῶν λυκειοπαίδων, ὁ Γιανναρᾶς ἐπέκρινε δριμύτατα τὴν ἐπαναστατημένη νεολαία, μὲ άκριβῶς τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα ποὺ εἶχαν χρησιμοποιήσει οἱ Γάλλοι καθηγητὲς κατὰ τῆς παρισινῆς νεολαίας τοῦ Μάη 68, καὶ τὸ 1933 ὁ Σαλαζάρ. Ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, ἐπανάσταση σημαίνει βίαιη ἀμφισβήτηση τῶν νόμων ποὺ θεωροῦμε ἄδικους, κατὰ τὴν ῥωμαίϊκη ῥήση:  «καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή, παρὰ σαράντα χρόνια σκλαβιὰ καὶ φυλακή».

Ἔγραφε, λοιπόν, ὁ Γιανναρᾶς, στὶς 7 Φεβρουαρίου 1999, στὴν ἐπιφυλλίδα του -ὁ χωροφύλαξ Γιανναρᾶς- τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικά: «Καταλήψεις δημοσίων κτηρίων, ἀποκλεισμὸς ἀστικῶν ἀρτηριῶν ἤ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Τὸ κράτος δὲν ἐπεμβαίνει. Ἡ παρανομία ἔχει πάψει νὰ τιμωρεῖται, εἶναι ἀφορμὴ διαλόγου μὲ τὴν ἐξουσία... Ἡ παρανομία ἐμφανίζεται σὰν δημοκρατικὸ δικαίωμα... Στὴν Ἑλλάδα σήμερα ἔχουμε ὀξὺ καὶ τραγικὸ πρόβλημα ἐλευθερίας. Εἴμαστε ὑπόδουλοι στὴν τυραννίδα τοῦ διαλόγου ποὺ ἐθελόδουλα  τὴν ἐξυμνοῦμε».

Δύο εἶναι τὰ κατεστημένα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ποὺ μὲ τίποτα δὲν δύνανται νὰ ἐξουδετερωθοῦν: τὸ κατεστημένο τῶν καθηγητῶν Πανεπιστημίου καὶ τὸ κατεστημένο τῆς Ὀρθοδόξου ἱεραρχίας. Οὔτε ὁ δικτάτωρ Παπαδόπουλος δὲν ἠμπόρεσε νὰ τὰ πατάξῃ στὴν περίοδο 1967-1973, παρὰ τὶς προσπάθειές του. Διαβάζουμε στὴν καθημερινὴ ἑλληνόφωνη ἑφημερίδα τῆς Πόλης Ἀπογευματινή, τῆς 8 Φεβρουαρίου 1999: «Εἰς Ἑλβετίαν ὁ Πατριάρχης μετέβη προσκληθεὶς εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Παγκοσμίου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ, τὸ ὁποῖον ἀπὸ 29ετίας συνέρχεται κατ’ ἔτος ἐν τῇ πολίχνῃ  Νταβός. Τὸ ἑσπέρας τῆς 31^ης Ἰανουαρίου ὁ Πατριάρχης ἔλαβε μέρος εἰς δεῖπνον ἐργασίας μὲ θέμα τὴν κοινωνικὴ πλευρὰν τῆς παγκοσμιοποιήσεως...Τὸ ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, 2 Φεβρουαρίου ὁ Πατριάρχης ὡμίλησεν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Φόρουμ...μὲ θέμα τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ἀπαντήσας καὶ εἰς σχετικὰς ἐρωτήσεις. Τὸ γενικὸ θέμα τοῦ ἐφετεινοῦ Φόρουμ ἦτο «ὑπεύθυνος παγκοσμιοποίησις». Δηλαδὴ στὸ ἄντρο τοῦ παγκοσμίου τραπεζικοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος τοῦ Νταβὸς παρευρέθη ὁ Οἰκουμένικὸς Πατριάρχης χωρὶς κἄν νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             25 Ἰανουαρίου 2016

259 - Ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Βασιλέως

259 - Ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Βασιλέως

Οἱ κύριοι ὑπεύθυνοι τῆς ἑλληνικῆς κακοδαιμονίας δὲν εἶναι οἱ ἡγέτες τῆς χώρας. Εἶναι ὁ μέσος Ἕλλην μίας τριτοκοσμικῆς χώρας ἑνὸς ἐξ ἀρχῆς (1821) ἀποτυχημένου κρατικοῦ μορφώματος ποὺ ἐδημιούργησε τὸν Ἕλληνα μικροαστό, τὸ ἀντίστοιχο τοῦ Ῥώσου μικροαστοῦ πρὸ τοῦ 1917, ποὺ ἀπηχθάνετο ὁ Μάϊακόβσκι.

Αὐτὸς ὁ φωνακλᾶς τῶν καφενέδων ποὺ ποτὲ ποτὲ δὲν φταίει, παρὰ μόνον ὁ ἄλλος, ἐξυπνάκιας, πονηρός, βωμολόγος, ξερόλας, ἐργατοπατέρας, ποὺ τὸν περιπαίζουν οἱ πολιτικοί, ποὺ ποτὲ δὲν σέβεται τὴν γνώση, κάθε φορὰ ποὺ στὸ κρατίδιο γίνεται κάποια ἐπιφανειακὴ πολιτικὴ ἀλλαγὴ πείθεται ὅτι αὐτὴ γίνεται ἀνεπιστρεπτεί. Δὲν γνωρίζει ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐξεθρονίσθη καὶ ἐπέστρεψε πολλὲς φορὲς στὴν νεώτερη Ἱστορία τοῦ κρατιδίου.

Ἰδοὺ πῶς ἀξιολογοῦσε τὸν Ἕλληνα μικροαστὸ ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς: «Ἕλληνες γιὰ νὰ ῥίχνουμε στάχτη στὰ μάτια τοῦ κόσμου, πραγματικὰ Ῥωμιοί...Καὶ ἔτσι ἔγινε ὁ ἐξευτελισμένος Ῥωμιὸς τῶν φωνακλάδων τῶν καφενείων, ὁ φασουλῆς Ῥωμιὸς τῶν σατυρογράφων,  ὁ ἀσυνείδητος Ῥωμιὸς μέσα στὸ ψευτοβασίλειο».

Τὴν 1^η Ἰουνίου 1973, Ὁ Κωνσταντῖνος ἐξεθρονίσθη καὶ ὁ Παπαδόπουλος ἔγινε πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Στὶς 29 Ἰουλίου 1973, ἕνα δημοψήφισμα, ποὺ ἔξ ὁρισμοῦ, ὅπως ὅλα τὰ δημοψηφίσματα γίνονται γιὰ νὰ κερδιθοῦν ἀπὸ τὸν ὀργανωτή τους, ἐπεκύρωσε τὴν κατάργηση τῆς μοναρχίας. Στὶς 8 Δεκεμβρίου 1974, ἕνα νέο δημοψήφισμα, κατασκεύασμα τοῦ Καραμανλῆ τοῦ Πρεσβυτέρου, ἐπεκύρωσε γιὰ δεύτερη φορὰ τὴν κατάργηση τῆς μοναρχίας. Ὁ Ἄναξ, γνωρίζοντας τὴν τεχνικὴ τῶν δημοψηφισμάτων μέσῳ λαοκρατίας, δηλαδὴ ἀμέσου δημοκρατίας, δὲν ἠμφισβήτησε ποτὲ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος αὐτοῦ, ὅπως δὲν εἶχαν ἀμφισβητήσει οἱ προκάτοχοί του τὰ προηγούμενα δημοψηφίσματα ὑπὲρ τῆς δυναστείας, τὸ 1863 καὶ τὸ 1935.

Ὅπως καὶ ὁ Παναγῆς Τσαλδάρης τὸ 1935, ἔτσι καὶ ὁ Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος τὸ 1974 καὶ ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς Μεταπολιτεύσεως, ξεσπάθωσαν κατὰ τῆς Μοναρχίας, ἐξυπηρετῶντας συμφέροντα τοῦ ἐπαρχιωτικοῦ Κολωνακίου. Ὅμως λαὸς καὶ ἄναξ, κατὰ τὴν βυζαντινὴ παράδοση ἦσαν πάντα συνδεδεμένοι. Τὸ Βυζάντιο δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐθνικιστικό. Οἱ βασιλεῖς τοῦ Βυζαντίου κατήγοντο ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῆς Αὐτοκρατορίας καὶ ἦταν μεγάλη ἀσυνέπεια νὰ κατηγορεῖται ὁ Κωνσταντῖνος ὅτι εἶναι δανικῆς καταγωγῆς (ἀλλὰ Ἕλλην ἀπὸ τὸ 1863!), ὅπως ὁ Κωνσταντῖνος Δραγάσης Παλαιολόγος τοῦ 1453, ἦταν σερβικῆς καὶ ἰταλικῆς προελεύσεως. Τὴν βυζαντινὴ αὐτοκρατορία ποὺ ἤθελε νὰ ἀναστήσῃ ὁ ἐθνικιστὴς Ἐλευθέριος Βενιζέλος δὲν θὰ εἶχε καμμία σχέση μὲ τὴν πραγματικὴ πολυεθνικὴ χιλιετῆ βυζαντινὴ αὐτοκρατορία. Ἐπιπλέον, ἡ ἑλληνικὴ ἀμάθεια, ὀνειρεύετο Βυζάντιο χωρὶς Βασιλέα! Δηλαδὴ Βυζάντιο μὲ πρόεδρο Δημοκρατίας τὸν Προκόπη Παυλόπουλο!

Ὁ Κωνσταντῖνος μετὰ τὴν ἐκθρόνισή του καὶ τὴν προδοσία τοῦ πρώην εὐνοουμένου του πολιτικοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ τοῦ Πρεσβυτέρου, χάρη στὶς καλὲς συμβουλὲς προερχομένες κυρίως ἀπὸ τὴν Ἀγγλία καὶ τὶς ΗΠΑ, ἀπέφυγε ὅλες τὶς παγίδες, πόσο μᾶλλον ποὺ ὑπῆρξε θῦμα καὶ τοῦ καθεστῶτος τῆς 21^ης Ἀπριλίου ἀλλὰ καὶ τοῦ Κολωνακίου. Μόνον ἡ ἑλληνικὴ ἐφοπλιστικὴ τάξη τοῦ Ἐξωτερικοῦ παρέμεινε στὸ πλευρό του. Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τοῦ Νεωτέρου, ποὺ ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τὸν θεσμὸ τοῦ δημοψηφίσματος, μέσῳ τοῦ ὁποίου ὁ Κωνσταντῖνος (ἤ κάποιος ἀπὸ τοὺς υἱούς του) θὰ δυνηθῆ ἐνδεχομένως προσεχῶς νὰ ἐπανακτήσῃ τὸν θρόνο του μὲ ἄμεση λαοκρατικὴ ἐντολή (χαρακτηριστικὴ δὲ ἦταν ἡ σκυλίσια ἀντίθεση τοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου στὸν θεσμὸ τοῦ δημοψηφίσματος), μὲ τὴν σταθερὴ φιλοϊσραηλινὴ στάση τῆς Μοναρχίας, ἐφ’ὅσον ὁ ἀντισημιτισμὸς θὰ καθίστατο θανάσιμος ἐχθρὸς τῶν συμφερόντων τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, καὶ τέλος ἐνθυμούμενος τὴν μεγάλη ἐπιτυχία τοῦ 1936-1941, ὅταν ὁ Γεώργιος Β΄, ἐπανερχόμενος μέσῳ δημοψηφίσματος, εἶχε ἐπιλέξει γιὰ κυβερνήτη τὸν ἀντικαπιταλιστὴ καὶ φιλοεβραῖο ὁλοκληρωτικῶν πεποιθήσεων Ἰωάννη Μεταξᾶ, ὁ Κωνσταντῖνος θὰ ἐπανέλθῃ στὸν θρόνο μὲ λαϊκὴ ὑποστήριξη, ὡς έκφραστὴς τῆς λαοκρατίας καὶ ὄχι τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας.

Ἡ ἐπάνοδος τὸ 1935 τοῦ Βασιλέως εἶχε καταστῇ ἀναγκαία γιὰ τὶς ἀγγλοσαξωνικὲς δυνάμεις λόγῳ τοῦ ἰταλοαιθιοπικοῦ πολέμου καὶ τοῦ ἰταλικοῦ ἀνταγωνισμοῦ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο. Καὶ σήμερα ὁ ῥωσικὸς στόλος ἀλλὰ καὶ τὸ ἰσλαμικὸ χαλιφᾶτο ἀμφισβητοῦν τὴν κυριαρχία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν στὴν ἴδια περιοχή. Ἐπιπλέον ἡ ἐξάπλωση καὶ πάλι  στὰ Βαλκάνια, ὅπως καὶ τὸ 1935, τοῦ γερμανικοῦ Ῥάϊχ μὲ τὸ ἀνταγωνιστικὸ γιὰ τὸ δολλάριο, εὐρωνόμισμα, ἀπαιτεῖ τὴν διασφάλιση τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν συμφερόντων καὶ ἡ καλύτερη λύση, ὅπως καὶ τὸ 1935, εἶναι ἡ ἐπανενθρόνιση τοῦ Ἕλληνος βασιλέως. Ἄλλωστε, ὅπως καὶ τὸ 1935, ἡ οἰκονομικὴ καὶ χρηματοπιστωτικὴ ἑλληνικὴ κρίση ἔχει φέρει σὲ ἀδίεξοδο τὴν ἐσωτερικὴ πολιτικὴ τῶν Ἀθηνῶν. Μέσῳ ἑνὸς νέου Κονδύλη, ἡ ἐπιστροφὴ τῆς μοναρχίας θὰ δυνηθῇ νὰ βασισθῆ σὲ ἕναν ἀκραιφνῆ βασιλικὸ πολιτικό, ὅπως ὑπῆρξε ὁ Μεταξᾶς.

Συμβουλεύω τὸν μέσο Ἕλληνα ὁ ὁποῖος σήμερα ἔχει χάσει ἀκόμη καὶ τὴν φωνή του στὰ καφενεῖα, λόγῳ τοῦ ψαλιδίσματος τῶν συντάξεών του, νὰ σταματήσῃ νὰ ἀναφέρεται σὲ μασονοεβραϊκὲς σιωνιστικὲς συνωμοσίες καὶ μὲ τὴν μαρξιστικὴ λενινιστικὴ κοινωνικὴ ἐπιστήμη ποὺ τοῦ προσφέρει ἀκόμα τὸ ΚΚΕ, ἄν καὶ δυστυχῶς χωρὶς ῥήξη καὶ άνατροπή, νὰ κάτσῃ καὶ νὰ ἀρχίσῃ νὰ σκέφτεται πέραν τῶν εὐφυολογιῶν τοῦ Καραγκιόζη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Νοεμβρίου 2015  

182 – Ἡ ἀπαραίτητη ἐπιβολὴ λαοκρατίας μὲ δημοψήφισμα καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ βασιλέως

182 – Ἡ ἀπαραίτητη ἐπιβολὴ λαοκρατίας μὲ δημοψήφισμα καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ βασιλέως

Ὁ πρώην συνεργάτης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καὶ νῦν ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν Γιάνης Βαρουφάκης ἐπανέφερε τὴν πρόταση τοῦ ΓΑΠ γιὰ διεξαγωγὴ δημοψηφίσματος. Ἡ βίαιη ἀντίδραση τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν ντόπιων  δωσιλόγων Εὐρολιγούρηδων στὸ ἄκουσμα καὶ μόνον τῆς λέξεως «δημοψήφισμα», ὅπως αὐτὸ εἶχε συμβῆ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2011 ὅταν ὁ ΓΑΠ τὸ εἶχε πρωτοπροτείνει , ἀποδεικνύει πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως ὅτι ἡ ΕΕ διοικεῖται ἀπὸ μία δικτατορία τεχνοκρατῶν ποὺ φοβᾶται τὴν ἄμεση δημοκρατία τῆς λαοκρατίας τῶν δημοψηφισμάτων σὰν τὸν διάβολο τὸ λιβάνι. Τότε ὁ ΓΑΠ εἶχε δειλιάσει καὶ εἶχε ἀνατραπῆ. Μένει νὰ δοῦμε ἐὰν ὁ συνεχιστής του, ὁ Βαρουφάκης ἐπιμείνῃ στὴν πραγματοποίηση τοῦ ἐγχειρήματος.

Ἡ πορεία πρὸς τὴν οἰκονομικὴ καταστροφὴ  καὶ τὴν κοινωνικὴ τζιχαδοποίηση λόγῳ τῆς ἀνεξελέγκτου εἰσόδου τῶν μεταναστατῶν, φαντάζει πλέον ὡς ἀναπόφευκτο γεγονός. Ἡ ὑποστήριξη τῶν θαλασσίων Δυνάμεων, Ἀγγλίας καὶ ΗΠΑ μὲ τὴν πρόσθετη ἀρωγὴ τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι ἡ μόνη διέξοδος. Καὶ τὸ ὅπλο τοῦ λαοκρατικοῦ  δημοψηφίσματος ἐὰν στερεωθῇ μονίμως στὴν συνείδηση τοῦ λαοῦ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς κοινοβουλευτικῆς δικτατορίας.

Τὸ ὅπλο τοῦ δημοψηφίσματος θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ τεθῆ τὸ θέμα τῆς βασιλείας. Γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἑλληνικὴ βασιλικὴ οἰκογένεια ἔχει μεταξὺ τῶν μελῶν της ἑβραϊκὸ αἷμα ποὺ θὰ βοηθήσῃ τὴν ἰσραηλινὴ προσέγγιση,  ὡς καὶ μέσῳ τῆς δανικῆς της καταγωγῆς στενὸ βρεταννικὸ δεσμό. Ἡ πρόσθετη γερμανικὴ ἐπιρροὴ ποὺ ἔδωσε δυναμικότητα στὶς βασίλισσες τοῦ παρελθόντος, ἔχει σήμερα ἐξαφανισθῆ, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ ἔντονη ὀρθόδοξη πίστη τῶν μελῶν της τὴν φέρνουν κοντὰ στὸ ξανθὸ γένος τοῦ Βορρᾶ, τὴν Ῥωσία τοῦ Πούτιν.

Ὁ ἐμφύλιος πόλεμος τοῦ 1946-1949 εἶχε ἐγκλωβίσει τὴν βασιλικὴ οἰκογένεια στὸν Ψυχρὸ Πόλεμο καὶ στὸν ἀντικομμουνισμὸ τῶν Γερμανοτσολιάδων ποὺ ἀπὸ ὀππορτουνισμὸ καὶ μόνον εἶχαν μεταπηδήσει στὸ ἀμερικανικὸ στρατόπεδο. Σήμερα ὁ τότε μοναρχοφασισμὸς εἶναι παρελθόν. Ἡ ἑλληνικὴ μοναρχία εἶναι ἀποφασισμένη νὰ σταθῇ ὑπεράνω τῆς διαμάχης κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ σὲ μία προσπάθεια ἐθνικομπολσεβικικῆς συμφιλιώσεως τῶν ἄκρων. Εἰδικά, νὰ ἀνεχθῇ μὲν τὸν ἐθνικισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἀλλὰ νὰ τὸν περιφρουρήσῃ καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψῃ στὰ ἐγγόνια τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ τῆς δεκαετίας τοῦ 1940, νὰ προβοῦν σὲ ἀντισημιτικὰ καὶ ἀντικομμουνιστικὰ ἔκτροπα.

Κατόπιν μίας ἐνδεχομένης ἐπιστροφῆς στὴν δραχμὴ καὶ τὴν καταστροφικὴ κοινωνικὴ κρίση ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, τὸ σωσίβιο τῆς μοναρχικῆς ἐπανόδου θὰ ἐπιτρέψῃ τρία τινά: 1 – Μία γεωπολιτικὴ ἀναπροσαρμογὴ νέας Γιάλτας μεταξὺ Ἀγγλοσαξώνων καὶ Ῥώσων.  2 - Ἕνα νέο ἀγγλοσαξωνικὸ σχέδιο Μάρσαλ χρηματοδοτήσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας.  3 – Μία ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας στὸ Ἰράν, ποὺ ὡς μεγάλη  περιφερειακὴ Δύναμη, παροῦσα στὸ Ἰράκ, τὴν Συρία, τὸ Λίβανο καὶ τὴν Γιεμένη, θὰ ἐνιχύση τοὺς Ἀλεβῆδες στὴν Τουρκία εἰς βάρος τῶν φανατικῶν Τούρκων σουννιτῶν καὶ θὰ ἐπαναφέρη τὴν ἰρανοϊσραηλινὴ συμμαχία τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη. Θὰ βάλῃ δὲ φρένο στὴν σατανικὴ ἐπιρροὴ τῆς σουννιτικῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ τοῦ Κατὰρ ποὺ χρηματοδοτοῦν ὅλα τὰ ἔκτροπα τῶν Τζιχαδιστῶν κατὰ τῶν χριστιανῶν καὶ τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ, ἀπομακρύνοντας ἔτσι τὴν ἐπικειμένη εἰσβολὴ τοῦ Χαλιφάτου στὴν Εὐρώπη ποὺ δεδηλωμένο στόχο ἔχει τὴν κατεδάφιση τοῦ μουσείου τῆς Ἀκροπόλεως, τοῦ Παρθενῶνος, τῶν μοναστηρίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τοῦ Βατικανοῦ.

Ὁ κίνδυνος γιὰ τὸ μέλλον τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι τόσο μεγάλος ποὺ ἀξίζει τὸν κόπο τὰ ἀντιμοναρχικὰ αἰσθήματα μεγάλου τμήματος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ παραμερισθοῦν καὶ μέσῳ λαοκρατικοῦ δημοψηφίσματος ἀμέσου δημοκρατίας νὰ ἐπιχειρηθῇ ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας στὴν χώρα μας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Μαρτίου 2015

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

Μετὰ τὶς ἐκλογές τῆς 25^ης Ἰανουαρίου 2015, τὸ ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-ΓΑΠ, ἀντεκατεστάθη, λόγῳ μὴ εἰσόδου τοῦ ΓΑΠ στὴν Βουλή, μὲ τὸ ὀλιγώτερο ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου καὶ αὐτὸ λόγῳ τοῦ ἀλόγου μίσους τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ ΓΑΠ.

Ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα ἔχει, εὐτυχῶς γιὰ τὸν Τσίπρα, δύο ἀκόμη χρόνια παραμονῆς του στὴν ἀμερικανικὴ προεδρικὴ πολυθρόνα, κατὰ τὰ ὁποῖα τὰ μαλλιὰ τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου θὰ δυνηθοῦν νὰ γίνουν τελείως λευκά, προτοῦ ἐμφανισθῇ ὁ κίνδυνος ἀναρριχήσεως ἑνὸς Ἀμερικανοῦ γερακίου τύπου John McCain. Ἐπίσης, ὁ ΓΑΠ, ποὺ δὲν τὰ ἔχει βάλει κάτω, θὰ ἀγωνισθῇ, μέσῳ τῶν ἐξωτερικῶν του δεσμῶν τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς, νὰ ἐπανέλθῃ στὸ ἑλληνικὸ προσκήνιο καὶ νὰ βοηθήσῃ ἐνδεχομένως τὸν Τσίπρα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ φιλίας μὲ τοὺς γείτονές μας, Τουρκίας καὶ Ἰσραήλ, ἔναντι τοῦ ἐθνικιστοῦ Καμμένου, παρὰ τοῦ γεγονότος ὅτι καὶ ὁ ΓΑΠ καὶ ὁ Καμμένος θἀ  ἠδύναντο νὰ βοηθήσουν στὴν ἐπάνοδο τῆς Μοναρχίας στὴν Ἑλλάδα, μὲ σύμφωνη γνώμη τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν.

Ἡ νέα Γιάλτα στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ποὺ ἔχει προτείνει ὁ παλαίμαχος Κίσσινγκερ, μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ῥωσίας καὶ συρρικνώσεως τοῦ Δ΄ Ῥάϊχ, διατηρῶντας ὅμως τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση μὲ ἀποδυναμωμένο εὐρώ, ὡς ἀπαραίτητη ἀσπίδα κατὰ τοῦ ῥωσικοῦ ἐπεκτατισμοῦ πρὸς Δυσμάς, θὰ καταστήσῃ τὴν Ἑλλάδα σημαντικὸ κομμάτι στὸ ἀμερικανικὸ ζατρίκιο.

Ἐὰν λοιπὸν ὅλα πᾶνε καλὰ καὶ ὁ Σύριζα παίξῃ σωστὰ τὸ ἀμερικανικὸ παιχνίδι, θὰ παραμείνῃ γιὰ καιρὸ στὴν ἐξουσία, ἴσως ὅσον καιρὸ παρέμεινε ἡ προηγούμενη ἐμφάνισή του ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ μορφὴν Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὡς ἐντολοδόχου τῶν ΗΠΑ. Διαφορετικά, ἐὰν ὑποπέσῃ στὶς ἀρχικές του μαρξιστικές ἐμμονές, κινδυνεύει νὰ ἐξωστρακισθῇ εἰς τὸ Ὑπερπέραν ὅπως τὸ 1973 συνέβη μὲ τὸν Ἀλλιέντε, τὸν πρῶτο ἐκλεγμένο μαρξιστὴ πρόεδρο τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ ἕναν Ἕλληνα Πινοσέτ.

Φυσικὰ καὶ ἡ ἀνάλυση τοῦ ΚΚΕ ὡς πρὸς τὴν πραγματικὴ ὑφὴ τοῦ Σύριζα εἶναι πέρα γιὰ πέρα σωστή, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν παθητικὴ στάση τοῦ Κόμματος μὲ wait and see. Φυσικὰ καὶ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας τὴν προηγουμένη κοροϊδία τοῦ Ἀνδρέα, ὅταν ἐπαρουσιάζετο ὡς ἐαμίτης, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα, κατὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ὑπηρετοῦσε στὶς ἔνοπλες δυνάμεις τῶν ΗΠΑ. Ἄν καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Σύριζα ἀποτελεῖται ἀπὸ πρώην μέλη καὶ συνοδοιπόρους τοῦ ΚΚΕ, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δικαιοῦται νὰ παρουσιάζεται ὡς συνεχιστὴς τοῦ ΕΑΜ. Γιὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ Συριζαῖοι νὰ τὸ ἰσχυρισθοῦν πρέπει ὄχι μόνον νὰ ἐναντιώνονται στὴν κυρία Μέρκελ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶναι, ὑπὸ ἄλλη μορφή, συνέχεια τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ, νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ κατοχικὸ μάρκο-εὐρὼ (κάτι ποὺ ἐπιζητεῖ ἀκόμη καὶ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Μαρὶν Λὲ Πέν) καὶ φυσικὰ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ ἐπιθετικὸ ΝΑΤΟ ποὺ σκλαβώνει τὴν Οὐκρανία καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐναντιώνονται μὲ ἀστερίσκους στὸν οἰκονομικὸ ἀποκλεισμὸ τῆς Ῥωσίας.

Ὅσο γιὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ὁ πολιτικὸς ῥεαλισμὸς ἐπιβάλει νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ σταδιακὰ καὶ μὲ προσοχὴ γιὰ νὰ μὴν ξυπνήσῃ ὁ λύκος καὶ μᾶς καταβροχθίσῃ, τὸ ἔχουμε ἀκούσει κατὰ κόρον στὸ παρελθὸν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν λαοπλάνο Ἀνδρέα Παπανδρέου. Τὸ διπλὸ παιχνίδι στὸ ζατρίκιο ἐπιτυγχάνεται μόνον σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Ἔρντογαν στὴν Τουρκία, ποὺ τὸ ἔπαιξε μετριοπαθὴς ἰσλαμιστὴς ἀπὸ τὸ 2002 μέχρι τὸ 2013 ἕως ποὺ τὸ 2013 ἀπεκαλύφθη τζιχαδιστής!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Ἰανουαρίου 2015

172 - Ὄχι στὸν κοινοβουλευτισμό, ναὶ στὴν λαοκρατία

172 -  Ὄχι στὸν κοινοβουλευτισμό, ναὶ στὴν λαοκρατία

Στὶς 26 Ἰουνίου 2011, οἱ Ἀγανακτησμένοι (μὲ τὸ σωστὸ ἦτα, ὄχι τὸ ἰῶτα) τῆς πλατείας Συντάγματος, ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δικαιωματικὰ ὁ λαός, ἡ ῥωμαϊκὴ plebs (ὁ δῆμος), ἀπήτησαν τὴν διενέργεια δημοψηφίσματος, δηλαδὴ plebiscite (plebis= λαός καὶ scitum =  διάταγμα).

Νά ὅμως ποὺ ἡ πολιτικὴ ἐπιστήμη ἀποφαίνεται πὼς οἱ δημοκρατίες ὅπως καὶ οἱ δικτατορίες χρησιμοποιοῦν δημοψηφίσματα καὶ δὲν ἀποκαλεῖ τὸ δημοψήφισμα πρὸς χάριν τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ συστήματος (κοινῶς δικτατορία) «ψευδοδημοψήφισμα». Μόνον μέσα ἀπὸ τὴν γνώση τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐχρησιμοποιήθη στὶς δυτικὲς κοινωνίες, ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐννοήσουμε ἐπακριβῶς τί ἐννοοῦμε.

Ὁ  Γιῶργος Ἀ. Παπανδρέου (ΓΑΠ) ἀπὸ τότε ποὺ πρωτοενεφανίσθη στὴν πολιτικὴ ζωή, ἐξέφρασε τὴν προτίμησή του γιὰ τὰ δημοψηφίσματα σὲ σχέση μὲ τὶς βουλευτικὲς ἐκλογές. Ἀνερριχήθη στὴν ἡγεσία τοῦ ΠΑΣΟΚ μὲ δημοψήφισμα, ὅταν τὸ 2004, ὡς μοναδικὸς ὑποψήφιος ἐξελέγη πρόεδρος τοῦ κόμματος, «κατόπιν ἀμέσου συμμετοχῆς ἑνὸς ἑκατομμυρίου πολιτῶν, μελῶν καὶ φίλων», διότι τὸ δημοψήφισμα εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὴν ἔννοια τῆς «ἀμέσου δημοκρατίας», δηλαδὴ τῆς λαοκρατίας. Στὶς 16 Ἰουλίου 2011, γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ ἑλληνικὸς τύπος, ὑπενθύμισε τὴν σταθερὴ πρόθεση τοῦ ΓΑΠ νὰ διεξάξῃ δημοψήφισμα. Ἔτσι ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ἡ Ἐλευθεροτυπία μὲ πηχαῖο πρωτοσέλιδο τίτλο, ἔγραφε τὰ ἑξῆς: «Ἡ κυβέρνηση σχεδιάζει τὸ δημοψήφισμα ποὺ ἔχει ἀνακοινώσει ὁ πρωθυπουργὸς ὅτι θὰ γίνῃ τὸ φθινόπωρο γιὰ θέματα πολιτικοῦ συστήματος καὶ ὀργάνωσης τοῦ κράτους».

Ὅταν ἐλέγετο τὸν Ἰούλιο τοῦ 2011 ὅτι ἦταν «πρόθεση τῆς κυβερνήσεως» νὰ κάνῃ δημοψήφισμα αὐτὸ ἐσήμαινε στὴν πραγματικότητα «πρόθεση τοῦ ΓΑΠ στὴν κυβέρνηση τοῦ ὁποίου εἶχε παγιδεύσει τὸ ΠΑΣΟΚ», διότι, ἤδη ἀπὸ τὸ 2004, ὑπῆρχε σαφῇ διάκριση ΓΑΠ καὶ ΠΑΣΟΚ. Οἱ ἀπαράτσικοι τοῦ κόμματος, μὲ κύριο ἐκπρόσωπο τὸν Εὐάγγελο Βενιζέλο, πάντοτε ἐπέμεναν καὶ συνέχιζαν νὰ ἐπιμένουν γιὰ ἐκλογές, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ τὶς ἔχαναν καὶ ὅπως τὸ 2007, νὰ κατηγορήσουν τὸν ΓΑΠ ὡς ὑπεύθυνο τῆς ἥττας ὥστε νὰ ἀναλάβη τὴν ἡγεσία ὁ Βενιζέλος. Ἡ ἀντεπίθεση τοῦ ΓΑΠ, ὅταν στὰ πρόθυρα τῆς ψήφου στὴν Βουλὴ τοῦ «Μεσοπροθέσμου», ἠπειλήθη μὲ ἀνταρσία «σὰν τὰ Ἰουλιανὰ τοῦ 1965», μὲ πρωτεργάτη τὴν Βάσω Παπανδρέου καὶ κρυφὸ «Βροῦτο» τὸν Βενιζέλο, συνίστατο στὸ νὰ ἐγκλωβίσῃ στὴν ἡγεσία τῆς κυβερνήσεως τὸν Βενιζέλο, ἀναβιβάζοντάς τον στὴν ἀντιπροεδρία καὶ δίδοντας του τὸ φοβερὰ φθοροποιὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν, ἐνῷ ὡς εἰδικὸς τοῦ συνταγματικοῦ δικαίου ὁ τελευταῖος εἶχε ἀνεπαρκεῖς γνώσεις οἰκονομικῆς ἐπιστήμης. Ὁ πάντοτε ἀνυπόμονος νὰ ἀρπάξῃ τὴν ἐξουσία Βενιζέλος εἶχε πέσει στὴν παγίδα καὶ εἶχε ἀποδεχθῆ τὴν ἀναβάθμισή του κάνοντάς τον συνένοχο τοῦ ἀδιεξόδου.

Τὸ ΠΑΣΟΚ ἦταν ἡ δημιουργία τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ ὁ ΓΑΠ ποτὲ δὲν ἠσθάνθη ἄνετα μέσα σὲ αὐτὸ τὸ κόμμα. Χαρακτηριστικὴ ὑπῆρξε μία ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ ποὺ τοῦ ἀπηύθυνε, στὶς 20 Ἰουνίου 2011, ἕνας παλαιός του φίλος, ὁ καθηγητὴς Γιάννης Βαρουφάκης, ποὺ τοῦ ἔλεγε: «Ἀγαπητὲ Γιῶργο, λίγο μετὰ τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2009 δήλωνες ὅτι «εἴμαστε ἀντιεξουσιαστὲς στὴν ἐξουσία». Ἡ πλειοψηφία τῶν ὑπουργῶν σου σὲ στραβοκοιτοῦσε καὶ οἱ ἀντίπαλοί σου σὲ ἐχλεύαζαν. Ἦσουν μόνος ἐκείνη τὴν στιγμή. Ὅμως, στὸν βαθμὸ ποὺ σὲ γνωρίζω, ἦσουν αὐθεντικός. Άπὸ τότε ἐκύλησε πολὺ μολυσμένο νερὸ στὸ αὐλάκι... Ἔτσι ἤρθαμε στὸν Μάϊο τοῦ 2010 ὅπου σὲ ἐπερίμενε ἡ μεγαλύτερη ἀπόφαση ποὺ ἀναγκάστηκε νὰ πάρει ἕλληνας πρωθυπουργὸς σὲ καιρὸ εἰρήνης...Θὰ σοῦ πῶ κάτι ποὺ θὰ ἀκουστεῖ ἴσως οὐτοπικό...Πάρε ἀπόψε τὸ βράδυ τὸ ποδήλατό σου, μόνος σου, καὶ κατέβα στὴν Πλατεῖα Συντάγματος. Ἐκεῖ, μπορεῖ νὰ σὲ γιουχάρουν στὴν ἀρχή, ἀλλὰ βλέποντάς σε μόνο καὶ ἀποφασισμένο, θὰ παραμερίσουν νὰ περάσεις. Ζῆτα τὸν λόγο καὶ μίλησε στὸν συγκεντρωμένο κόσμο... Ἀμέσως μετά, χαιρέτησε τὸν κόσμο καὶ κινήσου πρὸς τὸ ποδήλατό σου. Καὶ τότε, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ καιρό, δὲν θὰ νοιώθεις μόνος σου. Ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ θὰ ἔχεις συμμετάσχει σὲ μία συγκλονιστικὴ στιγμὴ τῆς συμμετοχικῆς δημοκρατίας γιὰ τὴν ὁποία ἔχουμε πασχίσει μαζί, ξοδεύοντας μελάνι καὶ πολλὲς ὧρες συνεδριάσεων. Στὸ Σύνταγμα αὐτὲς τὶς ἡμέρες μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε ἄμεση δημοκρατία –κάτι ποὺ ἀπαιτεῖ ὄχι μόνον συμμετοχικοὺς θεσμοὺς ἀλλὰ καὶ ἄσκηση ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας-ὅμως ἔχουμε μία ἀναβίωση τὴς ἀρχαίας ἀγορᾶς στὴν ὁποία ὁ ἀντιεξουσιαστὴς Γιῶργος θὰ ἔνιωθε σὰν στὸ σπίτι του».

Ὅταν στὶς 3 Ἰανουαρίου 2015, ὁ ΓΑΠ ἐπιτέλους ἀπεφάσισε νὰ κατέβῃ στὸ Σύνταγμα μὲ τὸ ποδήλατό του, ἱδρύοντας τὸ Κίνημα Δημοκρατῶν Σοσιαλιστῶν, μὲ τριάμισυ χρόνια ἀργοπορία, ἐν μέσῳ γιουχαϊσμάτων τοῦ ὄχλου, ἔγινε πλέον καθαρὸ ὅτι ἡ λαοκρατία, δηλαδὴ ἡ ἄμεση δημοκρατία, ἔστω καὶ μακροπροθέσμως, ἐπρόκειτο νὰ εἶναι παροῦσα στὶς μελλοντικὲς  τύχες τοῦ ἑλληνισμοῦ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Ἰανουαρίου 2015

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ  κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

Ἀκριβῶς ὅπως καὶ τὸ 1944, φόβος ἔχει καταλάβει τοὺς γερμανοτσολιάδεςς τῆς Εὐρώπης τῆς Μέρκελ ποὺ εἶναι ἔτοιμοι νὰ περάσουν στὸ ἀγγλοσαξωνικὸ στρατόπεδο τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Νεωτέρου γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν κρεμάλα. Ἡ ἐπικείμενη ἀπελευθέρωση τῆς χώρας ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ στρατεύματα μὲ τὴν βοήθεια τῶν σοσιαλδημοκρατικῶν δυνάμεων τοῦ Σύριζα ποὺ θὰ συμμαχήσουν μὲ τὸν ἐγγονὸ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Πρεσβυτέρου, τοὺς προτρέπουν, μετὰ τὴν ἀποτυχία τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014 νὰ ἐκλέξουν τὸ ἀνδρείκελό τους τὸν Σταῦρο Δῆμα στὴν προεδρία τῆς Δημοκρατίας, νὰ προσφέρουν γῆ καὶ ὕδωρ στὸν ΓΑΠ γιὰ νὰ παραμείνῃ μαζί τους στὸ προδομένο ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τὸν Βαγγέλη καὶ τὴν Γεννηματοῦ (τὴν Φώφη Γεννηματᾶ) προβάλλοντας τὸ δυναστικό τους ἐπιχείρημα ὅτι ὁ υἱὸς δὲν δύναται νὰ διαφοροποιηθῇ ἀπὸ τὸν πατέρα του καὶ γνωρίζοντας ὅτι ὁ ΓΑΠ εἶναι μὲν άδιάφθορος ἀλλὰ ἀπὸ χαρακτῆρα ἀναποφάσιστος.

Πράγματι, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, παρὰ τὶς ἐκκλήσεις τοῦ Καστανίδη καὶ τοῦ στενοῦ του κύκλου, ὁ ΓΑΠ δὲν προχώρησε στὴν τέλεση τοῦ ἀπαραιτήτου δημοψηφίσματος καὶ παρητήθη. Οἱ ἀπεγνωσμένες προσπάθειές τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014, νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ τοῦ νὰ ἱδρύσῃ κόμμα εἶχε τὸν ἴδιο σκοπό: Νὰ σώσουν τὸ τομάρι τους.

Μετὰ τὶς ἑπόμενες ἐκλογές, ἕνα μή αὐτοδύναμο πλειοψηφικὸ Σύριζα θὰ χρειασθῇ νὰ συμμαχήσῃ μὲ ἕτερο κόμμα ποὺ ὑποχρεωτικὰ θὰ προσπαθήσῃ νὰ τοῦ βάλῃ φρένο στὸν νεανικό του φουριόζικο μεταρρυθμιστικό του ἐνθουσιασμὸ ποὺ δύναται νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τὴν δίκαιη φυλάκιση τῶν γερμανοδωσιλόγων σαμαροτσολιάδων. Δὲν ξεχνοῦν πὼς ὁ Ἰωάννης Ῥάλλης ἀπεβίωσε στὶς φυλακές.

Ἐπειδὴ ἡ δύναμη τοῦ φιλοαγγλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων τοῦ Καμμένου μᾶλλον δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Σύριζα νὰ ἔχῃ τὴν βουλευτικὴ πλειοψηφία, ἕνα φιλοαμερικανικὸ κόμμα ΓΑΠ θὰ ἦταν ἰδανικὸ γιὰ τὴν προώθηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς πολιτικῆς τὸ 2015, χρονιὰ ποὺ ἡ χώρα θὰ ἀπελευθερωθῇ, ὅπως τὸ 1944, ἀπὸ τὸ Γερμανικὸ Ῥάϊχ.  Ὁ ἐγγονὸς Παπανδρέου, εἰλικρινὴς σοσιαλδημοκράτης, ἀδιάφθορος καὶ ὑπηρέτης τῆς Ἀρετῆς, χρειάζεται γιὰ νὰ ὑψώσῃ τὸ 2015 τὴν γαλανόλευκη στὴν ἀπελευθερωμένη Ἀκρόπολη, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν νέο Τσῶρτσιλ νὰ ἔλθῃ στὴν Ἀθήνα ὥστε νὰ ἀποτραπῇ ἡ ὕψωση τοῦ ἐρυθροῦ σφυροδρεπάνου καὶ ἐνδεχομένως νὰ βοηθήσῃ στὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ.

Αὐτὴν τὴν φορὰ ὅμως ὁ νέος Παπανδρέου πρέπει νὰ τολμήσῃ, ὅπως ὁ Νῖκος καὶ ἡ Μπεάτα Κιτσίκη, οἱ γονεῖς μου, νὰ προδώσῃ τὸ ἄθλιο Κολωνάκι ἐπὶ τῆς πλατείας τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ βοηθήσῃ νὰ ἀναρτηθῆ ὁ λόφος τῶν διεφθαρμένων ὑπὸ τὸ χῶμα τοῦ ὁποίου θὰ ἀναπαυθοῦν οἱ δωσίλογοι τῶν Σαμαροβενιζέλων. Καὶ τότε, μία Νέα Γιάλτα μὲ τοὺς Ῥώσους, μὲ Πούτιν καὶ Ὀμπάμα (ἤ τὸν διάδοχό του) θὰ ἐπιτρέψῃ τὸν θρίαμβο στὸ Φανάρι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Δεκεμβρίου 2014

153 – ΓΑΠ καὶ Βασιλεύς: Τὰ ἐθνικὰ κεφάλαια

153 – ΓΑΠ καὶ Βασιλεύς: Τὰ ἐθνικὰ κεφάλαια

Γιατί ὁ ΓΑΠ εἶναι ἐθνικὸ κεφάλαιο; Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ποσοστό, δὲν εἶναι κόμμα. Γιατί ὁ Βασιλεὺς εἶναι ἐθνικὸ κεφάλαιο;  Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ποσοστό, δὲν  εἶναι κόμμα. Ἀπὸ τὸ 1981, ὅταν ἐξελέγη βουλευτὴς γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ΓΑΠ, τὸν ὑπεστήριξα σταθερὰ σὲ πλῆθος συγγραμμάτων μου ἀποκαλῶντας τὸν Ῥοβεσπιέρρο τὸν Ἀδιάφθορο καὶ τὸν προώθησα σὲ ὅσους διεθνεῖς κύκλους ἠδυνάμην νὰ ἐπηρεάσω. Γιὰ τὸν Βασιλέα συμμετεῖχα σὲ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, τὸ 1975-1977, ποὺ εἶχε στόχο τὴν ἐπιστροφή του (βλ. Τρίτο Μάτι, τ.111, Μάρτιος 2003, σσ.20-25). Καὶ ὅμως:

Ἐγεννήθην καὶ παρέμεινα στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ μητέρα ἐρυθρὰ φλεγομένη σὰν τὸν ἥλιο, ὁλοκόκκινη φεμινίστρια, μέλος τοῦ ΚΚΕ (βλ. Μπεάτα Κιτσίκη, Βικιπαίδεια) ποὺ μοῦ ἔδωσε τὸ ἀρχαῖο γυναικεῖο ὄνομα τῆς Δήμητρας, τῆς θεᾶς τῆς Γῆς καὶ ἔκτοτε παρέμεινα κόκκινος μέχρι τὸ μεδούλι, πιστὸς στὶς ἀρχὲς τοῦ ΚΚΕ, ἁπλῶς προσθέτοντας, ἤδη στὰ δώδεκά μου χρόνια, στὴν ψυχρὴ ἰδεολογία ὅπως ἀπεκάλεσε τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ ὁ φίλος μου ἀπὸ τὸ Παρίσι ὁ φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάνου (1925-1981), οἰκουμενικὸς Ἕλλην, στὴν κομμουνιστικὴ δικαιοσύνη, τὴν ἀγάπη τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ φεμινισμὸς εἶναι κομμουνιστικῆς προελεύσεως ἐπειδὴ εἶναι ταξικός. Μετὰ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὸν διεθνῆ καπιταλισμὸ ποὺ τὸν ἐστρέβλωσε. Γράφω: «Στὴν παρισινὴ ἐξέγερση τοῦ Μάη 1968, ἡ γαλλίδα γυναῖκα ἦταν άκόμη πολὺ παραδοσιακὴ καὶ ἐγώ, μὲ τὸν ἀκραῖο τότε φεμινισμό μου, ἦμουν κάπως  ἀποκομμένος ἀπὸ τὶς ἰδεολογικές μου συντρόφισσες...Στὴν δεκαετία ὅμως τοῦ 1970... αἰφνιδίως εἰσέβαλαν στὴν βορειοαμερικανικὴ διεθνῆ πολιτικὴ τὰ «ἀνθρώπινα δικαιώματα», τὰ ὁποῖα ὡς ἀποκλειστικὸ στόχο εἶχαν τὴν κατεδάφιση τοῦ σοβιετικοῦ ἀντιπάλου» (Δ.Κιτσίκης, «Περὶ ἡρώων», Ἡρόδοτος, 2014, 471 σελ. σ.394)

Ὡς Ῥουσσωϊκὸς ἔχω ὑπέμετρη ἐκτίμηση πρὸς τὶς γυναῖκες. Οἱ γυναῖκες, μὲ πρώτη τὴν μητέρα μου μὲ ἐπῆραν ἀπὸ τὸ χέρι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ καὶ μὲ ἔφεραν μέχρι ἐδῶ. Στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς τοῦ Δήμου Ζωγράφου, μόνον ἀπὸ εὐγνωμοσύνη (κάτι ποὺ σπανίως διακρίνει τὸν Ἕλληνα) πρὸς τὸν πρώην δήμαρχο, τὸν χουντικὸ Γιάννη Καζᾶκο, ὁ ὁποῖος τὸ 2006 ἐδημιούργησε μὲ μεγάλη ἐπιτυχία τὸ Ἵδρυμα Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ, ποὺ κατέπεσε σὲ λήθαργο κατὰ τὴν δημαρχία  κάποιας ἀκίνητης σαλαμάνδρας, ὀνόματι Καλλίρης, ἐδέχθην νὰ βάλω ὑποψηφιότητα μὲ τὸν ὑποψήφιο δήμαρχο Ἀγγελόπουλο. Ἀλλά, ἄν  καὶ ποτὲ δὲν εἶχα συναντήσει τὴν Τίνα Καφατσάκη, ἐγνώριζα  ὅτι ὡς ἀποτελεσματικὴ φεμινίστρια θὰ ἔκαμε καλὴ δουλειά. Κὰι ἤδη ἔχουμε ἐνδείξεις γι’ αὐτό.

Εἶμαι νυμφευμένος ἀνελλιπῶς ἀπὸ ἡλικίας 20 ἐτῶν, μὲ συντρόφισσες ὅλες ἐξαίρετες γυναῖκες: Βρεταννίδα, Ἑλληνίδα ἀπὸ τὸ Κολωνάκι καὶ τώρα ἀγρότισσα ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ. Ὁ ΓΑΠ ἔχει τὴν ἰσορροπία καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα δράσεως τῶν γυναικῶν. Γι αὐτὸ καὶ δὲν ἐντυπωσιάζει τὸν μέσο Ἕλληνα ποὺ τὸν θεωρεῖ βλάκα. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ῥουσσὼ καὶ ὁ Ῥοβεσπιέρρος καὶ ὁ Χριστὸς εἶχαν γυναικεῖο προφίλ. Ὅλοι βλᾶκες λοιπόν; Καὶ ὁ Κωνσταντῖνος ἔχει δημιουργήσει μία πολυπληθῆ οἰκογένεια καὶ φαίνεται νὰ εἶναι καλὸς οἰκογενειάρχης. Καὶ ἡ Παπαρήγα, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν 22 ἐτῶν τῆς γραμματείας της (1991-2013) ἦταν σαφῶς πιὸ ἀποτελεσματικὴ ἀπὸ τὸν μουντὸ Κουτσοῦμπα.

Κατώρθωσα στὴν διάρκεια τῆς μακροχρόνου ζωῆς μου, κάτι πάρα πολὺ σπάνιο: νὰ παραμείνω ἀπολύτως ἀνεξάρτητος, νὰ διδάσκω ἐλεύθερα, νὰ δημοσιεύσω 82 βιβλία, τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ πραγματικὴ βόμβα καὶ χιλιάδες ἀνεξάρτητα ἄρθρα. Δὲν ἔγινα ποτὲ μέλος τοῦ ΚΚΕ (οὔτε φυσικὰ κανενὸς ἄλλου κόμματος), ἄν καὶ ἐψήφιζα ΚΚΕ καὶ ἄν στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς ὑπεστήριξα τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ἐπαναστατικὸ ἀντισυστημικὸ κίνημα (ὅπως συνεχίζω νὰ τὸ πιστεύω), καὶ ἄν καὶ ἀποκηρύσσω μετὰ βδελυγμίας τὸν ἀντικομμουνισμό της καὶ τὸν ἀντισημιτισμό της ποὺ θὰ τὴν ὁδηγήσῃ μακροπρόθεσμα στὸν τάφο της. Στὴν Ὀρθοδοξία, ἐβαπτίσθην μὲν στὴν ἐπίσημη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ ἡ καρδιά μου φλέγεται ὑπὲρ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἐνῷ οἱ γονεῖς μου καὶ οἱ δύο καθηγήτριες Πανεπιστημίου ἀδελφές μου εἶναι τελείως ἄθεοι.

Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ, θεωρῶ τοὺς Ἑλληνοκυπρίους (καὶ ὄχι τοὺς Τουρκοκυπρίους) συστηματικοὺς κατεδαφιστὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀπὸ τὸ 1955. Πρὸς χάριν τους ὁ ἑλληνισμὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μὲ ἀπανωτὰ πογκρὸμ στὴν Τουρκία, τὸ 1955, τὸ 1964, τὸ 1974, ἔχασε τὰ πάντα. Τὶ ἄλλο σκοπεύουν ἀκόμη τώρα νὰ καταστρέψουν; Καὶ ἔχουν τὸ θρᾶσος νὰ συνεχίζουν νὰ ἀπαιτοῦν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Νοεμβρίου 2014

97 χρόνια ἀπὸ τὴν μεγάλη μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1917

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

Ἐπιτέλους!  Ἰδού, καὶ πολὺ πιὸ νωρὶς ἀπ’ ὅτι οἱ περισσότεροι τὸ εἶχαν προβλέψει. Τὸ ἑλλαδικὸ οἰκοδόμημα καταρρέει σήμερα ἐνώπιόν μας. Καὶ ἰδοὺ τὰ ἀδιάσειστα στοιχεῖα καὶ οἱ ἀνεμόνεμες ἐξελίξεις:

1 – Τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐγκλωβισθῆ στὸ παρελθόν του, ἀνίκανο νὰ προσαρμοσθῇ στὰ νέα δεδομένα τῆς χώρας μας. Παρὰ τὰ 22 ἐποικοδομητικὰ χρόνια τῆς γραμματείας τῆς Ἀλέκας Παπαρήγα (1991-2013) ποὺ ἐπανέφερε τὸ κόμμα στὴν σωστὴ ἰδεολογικὴ κατεύθυνση τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Ζαχαριάδη δὲν ἠδυνήθη οὔτε αὐτὴ ἀλλὰ ἰδίως οὔτε ὁ συνεχιστὴς της Δημήτρης Κουτσούμπας, νὰ μετουσιώσῃ σὲ πράξη τὶς σωστές του θεωρητικές του ἀναλύσεις. Τὸ ὡραῖο σύνθημα «ῥήξη καὶ ἀνατροπή» παρέμεινε στὰ χαρτιά. Ἐντυπωσιακὴ ὅμως ὑπῆρξε ἡ ἀνάλυση τοῦ Κόμματος, ἀπὸ τὴν πρώτη ἤδη στιγμή, προτοῦ ἀκόμη ἀνδρωθῆ ὁ Σύριζα, ὅτι τὸ κόμμα αὐτὸ δὲν εἶχε πλέον σχέση μὲ τὸν μαρξισμὸ λενινισμὸ καὶ μετεξελίσσετο σὲ σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα, δηλαδὴ σὲ ἀστικοῦ τύπου λαϊκιστικὸ ΠΑΣΟΚ. Ἀπέφυγε εὐτυχῶς οἱαδήποτε συνεργασία μαζί του διότι μία σύμπραξη ΚΚΕ-Σύριζα θὰ ἐσήμαινε ταφόπλακα γιὰ τὰ σχεδὸν ἑκατὸ χρόνια ἐνδόξου πορείας τοῦ μοναδικοῦ ἑλληνικοῦ κόμματος ἡρώων.

2 – Τὸ ΚΚΕ  ἀνέλυσε σωστὰ τὴν πορεία τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τοῦ νεωτέρου. Ὁ τελευταῖος,  βέρος Ἀμερικανὸς σοσιαλδημοκράτης, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἔλλειπε ἡ ῥωμέϊκη πονηριὰ τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἀντικομμουνιστοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ πρεσβυτέρου, τοῦ παπατζῆ, νεκροθάφτη τῶν ὁραμάτων ἀπελευθερώσεως τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν κατοχὴ τῶν Βρεταννῶν τοῦ Τσῶρτσιλ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἄφθαστος λαϊκισμὸς τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, πράκτορα τοῦ στρατοβιομηχανικοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, ἐπορεύθη μὲ τὰ ῥουσβελτιανὰ συνθήματα τοῦ Νιοῦ Ντῆλ, μὲ ἀπόλυτη ἐντιμότητα καὶ ἀγνότητα γιὰ νὰ οἰκοδομήσῃ μία ἀξιοκρατικὴ καὶ σύχρονη ἀστικὴ Ἑλλάδα ἀλλὰ χωρὶς τὰ κότσια τῶν κομμουνιστῶν τοῦ 1944, νὰ προχωρήσῃ ἄφοβα στὸν δρόμο ποὺ εἶχε χαράξει, νὰ πραγματοποιήσῃ  τὸ ὑποσχόμενο δημοψήφισμα, καὶ ὑπέκυψε τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, στὸ ἐνδοπασοκικὸ πραξικόπημα τοῦ ἀθλίου Βαγγέλη Βενιζέλου. Τὸ ΚΚΕ, τὸ 2011, ἀπέτυχε λόγῳ λουμπάγκο, ὁ ΓΑΠ τὴν ἴδια ἐποχὴ ἀπέτυχε λόγῳ  δειλίας. Ἔκτοτε ἀνέκαμψε καὶ τείνει σήμερα νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀντιρωσικὴ καὶ ἀντικινεζική του ἀρχική του θέση, παραμένοντας ὅμως σταθερὰ στὸ πλευρὸ τοῦ ἀμερικανικοῦ ἀντιγερμανικοῦ στρατοπέδου.

3 –  Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἄν καὶ ἀντισυστημικὸ γνήσιο φασιστικὸ ἐπαναστατικὸ κόμμα, μεταφέροντας ὅμως τὴν φοβερὴ ἀρρώστια τοῦ ἀντισημιτισμοῦ (ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀντισιωνισμοῦ) ἀρρώστια ποὺ καθηλώνει στὴν ἀποβλάκωση τὴν μεγάλη πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἀριστερὰ μέχρι τὴν ἄκρα δεξιά, ἄν καὶ ἀντέγραψε σωστὰ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἐπαναστατικὲς μεθόδους τοῦ παλαιοῦ ΚΚΕ χωρὶς ὅμως νὰ δυνηθῇ νὰ ἐννοήσῃ τὴν οὐσία τοῦ μαρξισμοῦ λενινισμοῦ, μὲ τὴν ἐφηβική της ἀνωριμότητα ἔπεσε στὴν φάκα τοῦ κατεστημένου ποὺ τὴν εὐνούχισε.

4 – Τὸ ἀμερικανικὸ ἀντιγερμανικὸ στρατόπεδο ἐπέτυχε τὶς προάλλες μία ἐντυπωσιακὴ σύμπραξη Τσίπρα-Καμμένου μεταξὺ τοῦ κομμουνιστογενοῦς Σύριζα καὶ τοῦ μικροαστικοῦ βασιλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων. Καὶ τὰ δύο κόμματα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ὑπὲρ μίας στενῆς συνεργασίας μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τὸ Ἰσραὴλ χωρὶς νὰ θέλουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ, ἐλπίζοντας σὲ μία νέα Γιάλτα Μόσχας-Οὐασιγκτῶνος.

5 - Ὁ θεσμὸς τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἶναι σήμερα πλήρως καταφρονημένος λόγῳ τῆς ἀπαραδέκτου στάσεως τοῦ Παπούλια. Ὁ καθηγητὴς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Γεώργιος Κασιμάτης, ἐκατηγόρησε τὸν Κάρολο Παπούλια οὐσιαστικὰ γιὰ ἐσχάτη προδοσία ἐπειδὴ προέβη σὲ κατάφωρη παραβίαση τοῦ Συντάγματος, ἀφοῦ ὅλες οἱ ἐκτελεστικὲς πράξεις τῶν δανειακῶν συμβάσεων, ποὺ δὲν ἔχουν περάσει ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιο, φέρουν τὴν ὑπογραφή του. Σὲ συνδυασμὸ λοιπὸν, μελλοντικά, μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ παπανδρεϊκῆς ἐμπνεύσεως δημοψηφίσματος, οἱ συνασπισμένες φιλοαμερικανικὲς κοινοβουλευτικὲς δυνάμεις τοῦ Σύριζα-ΑΝΕΛ-ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, προβλέπεται ὅτι θὰ χρησιμοποιήσουν τὸν θεσμὸ τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ θέσουν τὸ ἐρώτημα στὸν ἑλληνικὸ λαό: Θέλετε ἤ ὄχι τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ; Ὁ βασιλεὺς θὰ ἐπιστρέψῃ, ὅπως καὶ τὸ 1935, ὡς συναθροιστὴς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὸ ΚΚΕ μέχρι τὴν Χρυσῆ Αὐγή, δίδοντας ἀμνηστεία στοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους, ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, καὶ θὰ ἐπιλέξῃ, αὐτὸς καὶ μόνον αὐτός, ἕναν νέο Μεταξᾶ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα.

6 –Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῆ ὅμως αὐτὴ ἡ καθεστωτικὴ ἀλλαγὴ οἱ ἐσωτερικὲς πολιτικὲς ἐξελίξεις δὲν ἐπαρκοῦν. Χρειάζεται «ἐθνικὴ καταστροφή» μὲ ἐξωτερικὴ πολεμικὴ κρίση. Τὰ ἐθνικιστικὰ γεγονότα τοῦ Βελιγραδίου μεταξὺ Ἀλβανῶν καὶ Σέρβων, ὅπως καὶ ἡ ἐξάπλωση τοῦ ISIS στὰ Βαλκάνια, ποὺ θὰ ἐπιφέρουν ὑποχρεωτικὰ ῥωσικὴ ἐπέμβαση θὰ ὑπάρξη ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ βασιλέως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Ὀκτωβρίου 2014

136 - Ἐπάνοδος στὸ 1967

136 - Ἐπάνοδος στὸ 1967

Κοροϊδεύοντας τὸν λαὸ δὲν σώζεις τὴν κατάσταση. Εἶσαι καταδικασμένος, σὰν τὸν Σίσυφο νὰ κουβαλᾶς τὸν βράχο στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ καὶ νὰ πέφτῃ καὶ πάλι. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὰ τελευταῖα διακόσια χρόνια ἔχει μπουχτίσει ἀπὸ ψέμματα μὲ βάση ὅτι πάντα φταίει ὁ ἄλλος ἐνῷ αὐτὸς εἶναι πάντα τὸ θῦμα καὶ ἡ στάση του ἡρωϊκή.

Ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ μέχρι τὸν τάφο τὸν μαθαίνουν νὰ εἶναι ἀνεύθυνος. Ἀρχίζουν μὲ τὸ παραμύθι τοῦ κρυφοῦ σχολειοῦ καὶ καταλήγουν στὴν ἑλληνικὴ ἐκδοχὴ τῆς Ἀποκαλύψεως ποὺ λέγει ὅτι ὅλη ἡ οἰκουμένη προσπαθεῖ νὰ καταστρέψῃ τὸν Ἕλληνα Χριστὸ ποὺ σταυρώνεται πρὸς χάριν τῶν κακῶν τῆς γῆς, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν Ἐαμοβουλγάρων, τῶν Τούρκων, τῶν Ἑβραίων, τῶν Μασόνων, τῶν Κίσσινγκερ, τῶν Δυτικῶν.

Σὲ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδο ὅπου ἡ οἰκουμένη τὸν μαστιγώνει, ὁ ἴδιος μονοτονίζει τὴν γλῶσσα του, δημοσιοϋπαλληλίζεται, περνᾷ ᾦρες ὁλόκληρες, πάντα φευγᾶτος, στὰ πολλαπλὰ κινητά του, κλέβει τὸν ξένο τουρίστα, ἀκούει κάθε πρωϊ τὸ ῥαδιόφωνο τοῦ Σκάϊ νὰ καλοπιάνῃ τὴν σικελικὴ μαφία τῶν ταξιτζήδων  ποὺ ξεκινοῦν γιὰ τὸ μεροκάματό τους γδύνοντας καὶ ὑβρίζοντας τοὺς πελάτες τους (πάντα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ ταρίφα τοῦ ταξιοῦ στὸ Παρίσι καὶ τὸ Λονδῖνο εἶναι πολὺ ὑψηλότερη), ὑποχρεώνεται ὡς ἰατρὸς, λόγῳ τῶν χαμηλῶν του ἀποδοχῶν, πολὺ χαμηλοτέρων τῶν ἀντιστοίχων μισθῶν στὴν Δύση, νὰ ἀπαιτῇ ὡς κόζα νόστρα φακελάκι διαφορετικὰ ἐξοντώνει τὸν ἀσθενή, ὑφαρπάζει τὴν δημοσία παιδεία μὲ ἰδιωτικὰ φροντιστήρια σὲ κάθε γωνιὰ τῆς χώρας, θεωρεῖ ἔξυπνο τὸν πονηρό, καὶ βλέπει ὡς σανίδα σωτηρίας τοὺς Ἕλληνες τοῦ Ἐξωτερικοῦ ποὺ ὡς Μπρούκληδες εἶναι φυσικὰ ἀφελεῖς. Μόλις πιάνῃ μιὰ πυρκαϊὰ στὴ περιοχὴ τοῦ χωριοῦ τοῦ ὁμογενοῦς, μόλις λείψῃ ἕνα μηχάνημα ἀπὸ τὸ τοπικὸ νοσοκομεῖο τῆς γενέτειρας τοῦ ὁμογενοῦς, ζητεῖται χρηματικὴ βοήθεια ἀπὸ τοῦς φλεγομένους ἀπὸ πατριωτισμὸ Ἕλληνες τοῦ Ἐξωτερικοῦ ποὺ μὲ κάθε εὐκαιρία διαδηλώνουν ὑπὲρ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων στὰ Σκόπια, τὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ τὴν Κύπρο, καὶ ἐνῷ τὰ ὁμογενειακὰ κορόϊδα ὀργανώνουν ἐράνους καὶ στέλνουν τὰ χρήματα στὴν καλύβα τοῦ Καραγκιόζη, αὐτὰ ἐξαφανίζονται στὶς τσέπες τῶν ἡμεδαπῶν ἐπιτηδείων.

Μὲ τὰ Ἰουλιανὰ τοῦ 1965 ἡ κοροϊδία τοῦ λαοῦ, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, εἶχε φθάσει στὰ ἄκρα. Οἱ ἰθύνοντες ἀλληλοκατηγοροῦντο καὶ ἐγέμιζαν τὶς τσέπες τους. Οἱ βουλευτές, στὴν οὐρὰ ἐπερίμεναν νὰ ἐξαγορασθοῦν περιμένοντας πραξικόπημα. Καὶ αἰφνιδίως, ὡς ἀπὸ μηχανῆς θεός, ἐνεφανίσθη ἀπὸ τὸ πουθενὰ μία ὁμάδα ἐντίμων ἀξιωματικῶν ποὺ ὑπὸ τοὺς Παπαδόπουλο καὶ Παττακὸ ἔσωσαν τὴν χώρα ἀπὸ τὴν πτωμαΐνη τῶν πολιτικῶν. Δυστυχῶς, ὄχι γιὰ πολὺν καιρό. Ἡ ἀμερικανικὴ CIA, στὶς 17 Νοεμβρίου 1973, ὡργάνωσε μία «ἑλληνικὴ ἔγχρωμη ἄνοιξη» στὸ Πολυτεχνεῖο, ἔρριξε τὸν Παπαδόπουλο καὶ ἔφερε στὴν  ἀρχὴ τὸν πανηλίθιο Ἑλληναρᾶ ταξίαρχο Ἰωαννίδη καὶ ἔτσι ἐπανέφερε τὸν βράχο τοῦ Σισύφου στὴν κάτω πλαγιὰ ὅπου ἐπὶ σαράντα χρόνια, 1974-2014, κατεστράφη ὁλοκληρωτικὰ τὸ ἔργο τῶν ἐπαναστατῶν  συνταγματαρχῶν.

Ἀπὸ τὸ 2009 τὸ σκηνικὸ γιὰ νέα Ἰουλιανὰ ἔχει στηθῆ. Ὁ λαὸς καὶ πάλι ὑποκύπτει στὶς κολακεῖες τῶν πολιτικῶν ποὺ τὸν ἐπιστρέφει στὴν ἀνευθυνότητα μὲ συνθήματα ὅτι σὲ τίποτα δὲν φταίει. Δύο ἁπλὲς φράσεις ποὺ ἀπετύπωναν τὴν ἀπόλυτη πραγματικότητα, «λεφτὰ ὑπάρχουν» καὶ «τὰ φάγαμε ὅλοι μαζί» (νὰ ῥωτήσετε τὸν Χάρρυ Κλὺνν ἐὰν δὲν τὸ πιστεύετε) ἐδαιμονοποιήθησαν μαζὶ μὲ αὐτοὺς ποὺ τὶς εἶχαν προφέρει καὶ ἐτοίμασαν τὰ νέα Ἰουλιανά: τὸ πραξικόπημα τῶν Σαμαρᾶ-Βενιζέλου ποὺ καταλήγει στὴν ἐξαγορὰ τῶν βουλευτῶν γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ νέου προέδρου τῆς Δημοκρατίας.

Ὁ Γιωργάκης ὅμως οὐδέποτε ὑπῆρξε βλὰξ καὶ πολὺ σωστὰ εἶχε εἰπῆ ὅτι «λεφτὰ ὑπάρχουν» στὸ Κολωνάκι. Ὁ Γιῶργος- Ῥοβεσπιέρρος ὁ Ἀδιάφθορος θὰ ἐπιστρέψῃ καὶ θὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν Σύριζα, αὐτὸ τὸ νέο ΠΑΣΟΚ. Ὁ Σαμαρᾶς ποὺ εἶχε προδώσει τὸ ἀφεντικό του τὸν Μητσοτάκη καὶ ὁ Βενιζέλος ποὺ εἶχε προδώσει τὸ ἀφεντικό του τὸν Γιῶργο Παπανδρέου, ἴσως τελικὰ καταποντισθοῦν μὲ τὴν  ἐπέμβαση ἑνὸς Παπαδοπούλου ἀπὸ τὸ πουθενά, ὅπως τὸ 1967. Καὶ ἐπιτέλους, ἴσως ὁ ἑλληνικὸς λαὸς βάλῃ μυαλὸ καὶ γίνῃ ὑπεύθυνος.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 3 Σεπτεμβρίου 2014

106 - Σχετικὰ μὲ τὸ ἐξαφανισμένο ἀεροσκάφος τῶν Μαλαισιανῶν Γραμμῶν

106 -  Σχετικὰ μὲ τὸ ἐξαφανισμένο  ἀεροσκάφος τῶν Μαλαισιανῶν Γραμμῶν

Ἒνῷ ἡ χώρα μας βυθίζεται κάθε δευτερόλεπτο καὶ περισσότερο σὰν τὸ κορεατικὸ σκάφος, παίρνοντας μαζί του στὸν θάνατο ὁλόκληρα τὰ ἑλληνικὰ νειάτα ποὺ θὰ χρειασθοῦν δεκάδες χρόνια γιὰ νὰ ἀνανεωθοῦν, λόγῳ τοῦ ἐγκληματικοῦ χειρισμοῦ τῶν καπετάνιων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Ἐνῷ ἡ χώρα μας εἶναι ἀφόρητα περικυκλωμένη ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρές, ἀπὸ τεράστιες πυρκαϊὲς πολεμικῶν συγκρούσεων περιμένοντας, ὅπως τὸ 1940, τὴν βύθιση, μίαν 15η Αὐγούστου, ἑνὸς νέου καταδρομικοῦ Ἔλλη. Ἐνῷ μετὰ τὸν τορπιλλισμὸ τῆς Ἔλλης, ἐνεφανίζετο μέλος τῆς οἰκογενείας τῆς μητέρας μου Μπεάτας, ὁ Κρητικὸς Καπετὰν Μιχάλης Πετυχάκης γιὰ νὰ σώσῃ τοὺς ναυαγοὺς καὶ νὰ τιμηθῇ μὲ μετάλλειο ἀπὸ τὸν Βασιλέα Γεώργιο Β΄.

Μέσα στὴν σουρρεαλιστικὴ αὐτὴ ἀτμόσφαιρα τῆς ἀνοίξεως τοῦ 2014, ἡ μυστηριώδης ἐξαφάνιση τοῦ ἀεροσκάφους τῶν Μαλαισιανῶν Γραμμῶν, στὶς 8 Μαρτίου 2014, μετὰ τὴν ἀπογείωσή του ἀπὸ τὸ Κουάλα Λουμποὺρ μὲ κατεύθυνση τὸ Πεκῖνο καὶ 239 ἐπιβαίνοντες, παρὰ τὴν συμμετοχὴ στὶς ἔρευνες δώδεκα χωρῶν μὲ 42 πλοῖα καὶ 39 ἀεροσκάφη, σὲ καμμία στιγμὴ στὴν χώρα μας δὲν ἀπεδόθη σὲ ἐπαφὴ μὲ ἐξωγηΐνους, ἐνῷ  ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πλῆθος πληροφοριῶν ἄφηναν ἀνοικτὸ ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο, πόσο μᾶλλον ποὺ σήμερα ἕνας Στουρνάρας εἶναι ὁ κατ’ἐξοχὴν ἐξωγήϊνος τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας.

Κυκλοφορεῖ αὐτὲς τὶς ἡμέρες τὸ τεῦχος 71 τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου, Ἐνδιάμεση Περιοχή, ἀφιερωμένο ὁλόκληρο στὸ θέμα τῶν ΑΤΙΑ, γραμμένο στὴν πλανητικὴ γλῶσσα τοῦ μελλοντικοῦ ἐπαναστατικοῦ κράτους, τὰ ἑλληνικά. Βεβαίως καὶ θὰ ἐκπλαγοῦν οἱ πάντες ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἕνας ἀνεγνωρισμένος καθηγητὴς Πανεπιστημίου στὸν Καναδᾶ καὶ τὴν Γαλλία ποὺ ναὶ μὲν ἔχει κατηγορηθῆ ἐπανειλημμένως γιὰ ἐκκεντρικὸς ἀλλὰ ποτὲ γιὰ φαιδρός, θέτει στὸ τεῦχος αὐτὸ τὴν «ἐξωγήϊνη ὑπόθεση τοῦ ἑλληνισμοῦ»!

Ἀλλὰ περισσότερο ἀκόμη θὰ ἐκπλαγοῦν αὐτοὶ ποὺ γνωρίζουν ὅτι τὸ 1967, μερικοὺς μῆνες προτοῦ ἐκραγῇ ἡ 21^η Ἀπριλίου, ὁ Λεωνίδας Κύρκος, ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, εἶχε ἐπισκεφθῆ ἐπισήμως τὸν Δημήτρη Κιτσίκη γιὰ νὰ μεταφέρη τὴν ἀπόφαση τοῦ κόμματος νὰ διαδεχθῇ τὸν βουλευτὴ πατέρα του Νῖκο Κιτσίκη, 80 ἐτῶν τότε, στὴν Α΄ περιφέρεια Ἀθηνῶν, ὅπου ἐξελέγετο κατ’ἐπανάληψιν πρῶτος σὲ σταυροὺς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους ὅλων τῶν κομμάτων καὶ ὅτι ὁ Δημήτρης εἶχε ἀρνηθῆ. Τὸ δὲ 1982, σὲ μία συνάντηση ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου ποὺ εἶχε λάβει μέρος στὸ ξενοδοχεῖο Ταράμπια τῆς Κωνσταντινουπόλεως στὴν ὁποία ἐπαρίσταντο ἀξιωματοῦχοι τῶν Δυτικῶν Δυνάμεων, εἶχαν προτείνει στὸν Δημήτρη Κιτσίκη νὰ εἰσέλθῃ στὴν πολιτικὴ γιὰ νὰ προωθηθῇ σὲ πρωθυπουργὸ τῆς Ἑλλάδος, καὶ αὐτὸς εἶχε ἀμέσως ἀρνηθῆ. Ἀντ’ αὐτοῦ εἶχε προτείνει γιὰ τὴν θέσῃ αὐτή, νὰ προωθηθῇ ὁ νεαρὸς τότε Γεώργιος Παπανδρέου, υἱὸς τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀνδρέα, ὁ ὁποῖος εἶχε μόλις ἐκλεγῆ βουλευτὴς στὴν Πάτρα.

Καὶ σήμερα, ἄνοιξη τοῦ 2014, ὁ Δημήτρης Κιτσίκης, στὸν κολοφῶνα τῆς ἐπιστημονικῆς του σταδιοδρομίας, ἀποφασίζει νὰ βοηθήσῃ στὸ πρωτογενὲς ἐπίπεδο τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν τοῦ Ζωγράφου, τὸν ἀκομμάτιστο συνδυασμὸ «Ζωγράφου Μπροστά» τοῦ Παναγιώτη Ἀγγελόπουλου, θέτοντας ὑποψηφιότητα δημοτικοῦ συμβούλου στὸν  συνδυασμὸ αὐτό! Γιατί; Ἐπειδὴ σήμερα ἡ χώρα μας ἐξαφανίζεται σὲ μία τραγωδία ποὺ δὲν εἶχε γνωρίσει οὔτε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ὁ καθεὶς ἀπὸ ἐμᾶς ἀνώνυμος ἤ ἐπώνυμος, πρέπει νὰ πάρῃ τουφέκι στὰ χέρια του γιὰ νὰ διώξῃ ἀπὸ τὴν καταρρέουσα Ἑλλάδα τοὺς ἐξωγηΐνους τοῦ Στουρνάρα. Σήμερα ἡ Ἀθήνα ἔγινε Κίεβο ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ Δ΄ Ῥάϊχ μὲ Ῥάλλη τὸν Στουρνάρα ὅπου καταστρέφεται τὸ ὕψιστο ἀγαθὸ τοῦ ἑλληνισμοῦ: ἡ Παιδεία.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 26 Ἀπριλίου 2014

87 - Λαιμητόμο γιὰ τὸν Γιῶργο Παπανδρέου;

87 - Λαιμητόμο γιὰ τὸν Γιῶργο Παπανδρέου;

Ἐπὶ χρόνια ὑποστηρίζω τὸν ΓΑΠ. Ἐπὶ χρόνια τὸν συγκρίνω μὲ τὸν ἀδιάφθορο Ῥοβεσπιέρρο. Ἐπὶ χρόνια προβλέπω ὅτι θὰ καταλήξῃ, ὅπως ὁ Ῥοβεσπιέρρος στὸν ἄδικο ἀποκεφαλισμό. Ὅμως, ἀκούγοντας προσεκτικά, σήμερα τὸν ἐξαίρετο δημοσιογράφο Γιῶργο Δελαστίκ, στὴν ἐκπομπὴ τοῦ Γιώργου Σαχίνη, στὸ Ῥάδιο 98.4 Κρήτης, δηλαδὴ ἀκούγοντας ἕναν δημοσιογράφο, τὸν Δελαστίκ, ἀποκλεισμένο ἀπὸ τὸ Κατεστημένο, τοῦ ὁποίου χρόνια παρακολουθῶ τὶς καταπληκτικὲς σὲ ἐγκυρότητα ἀναλύσεις, νὰ ἀποδεικνύῃ ὅτι ἀπὸ τὸ 2009 ἤδη, καὶ πρὸ ἀκόμη ἀναλάβῃ τὴν ἀρχή, ὁ ΓΑΠ εἶχε ἀποφασίσει νὰ μᾶς δέσῃ στὸ ΔΝΤ, χωρὶς κούρεμα, παρὰ τὶς συμβουλὲς τοῦ τότε ἐπικεφαλῆς φίλου του Στρώς-Κάν, αὐτὸ μὲ ὑποχρεώνει νὰ ἀλλάξω γνώμη καὶ νὰ δηλώσω ὅτι, ἔστω καὶ ἀπὸ ἄγνοια τῆς οἰκονομικῆς ἐπιστήμης, ὁ ΓΑΠ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τεράστιο ἔγκλημα κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ πρέπει νὰ καταδικασθῇ σὲ θάνατο, ἀφοῦ ἐπαναφερθῇ, γι'αὐτὸν εἰδικά, ἡ ποινἠ τοῦ θανάτου. Καὶ ἐπειδή, ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν ἔλθῃ στὴν ἀρχή, ἀποκλείεται νὰ δυνηθῇ νὰ ἐφαρμόσῃ ἐπαναστατικὴ πολιτική, ἐπειδὴ δὲ τὸ ΚΚΕ, ὡς σοφὴ κουκουβάγια, ἀποκλείεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐξουσία καὶ νὰ βάλῃ σὲ πράξη τὸ σωστὸ πρόγραμμά του καὶ ἐπειδὴ τέλος, τὸ ἀντάρτικο πόλεων, ὡς μὴ μαζικὸ κίνημα, ἀποκλείεται ἀπὸ μόνο του νὰ δώσῃ μόνιμη λύση, μόνον ἐὰν τὸ μαζικὸ κίνημα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ξεπεράσῃ τὰ σχέδια τῶν ἀντιπάλων του νὰ τὸ κηρύξουν ἐκτὸς νόμου καὶ ἐκτὸς δράσεως, καὶ ἀφοῦ ἀποφασίσῃ, στὸ ὄνομα τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, νὰ συμμαχήσῃ, ἔστω καὶ προσωρινά, μὲ μαρξιστικά-λενινιστικὰ στοιχεῖα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, τότε μόνον θὰ ἐπιβληθῇ λαϊκὴ δικαιοσύνη καὶ θὰ τιμωρηθῇ παραδειγματικὰ ὁ ΓΑΠ.

Συνεπῶς, καλῶ τὸν Γεώργιο Παπανδρέου νὰ ἀπολογηθῇ ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς ἐνώπιον λαϊκοῦ δικαστηρίου, καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ διαψεύσῃ τὶς φοβερὲς αὐτὲς κατηγορίες ποὺ τὸν βαρύνουν. Ὁ Ῥοβεσπιέρρος ἀπεκεφαλίσθη ἄδικα. Θὰ ἦτο φοβερὸ ὁ ΓΑΠ νὰ ἀποκεφαλισθῇ δικαίως.(Βλέπε παρακάτω τὸ σχόλιό μου ἀριθμὸ 13)

            Δημήτρης Κιτσίκης                     20 Ἰανουαρίου 2014

86 - Δυστυχῶς, μόνη λύση ἡ Χρυσῆ Αὐγή

86 - Δυστυχῶς, μόνη λύση ἡ Χρυσῆ Αὐγή

Ζητῶ στὶς ἑπόμενες δημοτικές, εὐρωπαϊκὲς καὶ βουλευτικὲς ἐκλογές, ὁ κόσμος νὰ ψηφίσῃ Χρυσῆ Αὐγή. Ὄχι δὲν ἔχω ἀλλάξει ἰδεολογία. Ὅσοι μὲ γνωρίζουν, ξέρουν ὅτι ὑπῆρξα πάντα Ὀρθόδοξος ἀλλὰ καὶ μαρξιστής-λενινιστὴς σταλινικῆς κατευθύνσεως, γι'αὐτὸ καὶ δὲν παύω νὰ ὑποστηρίζω τὸ ΚΚΕ. Ἀλλά:

Σήμερα ἡ χώρα εὑρίσκεται στὰ πρόθυρα ἐξαφανίσεως, στὰ χέρια μίας πολιτικῆς καὶ ἐπιχειρηματικῆς μαφίας δωσιλόγων μαφιόζων ποὺ βαρύνονται μὲ τὰ φοβερὰ σκάνδαλα τῶν ἐξοπλισμῶν τῆς χώρας. Ἄλλη λύση ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση Ἡρακλέους ποὺ θὰ καθαρίσῃ τοὺς σταύλους τοῦ Αὐγεία, ποὺ θὰ σκοτώσῃ τὴν Λερναία Ὕδρα δὲν ὑπάρχει.  Πρὸς στιγμὴν ἤλπισα πὼς ὁ Ἡρακλῆς αὐτὸς θὰ ἦτο ὁ ΓΑΠ (βλ. στὸ περιοδικό μου Ἐνδιάμεση Περιοχή, τὸ τεῦχος 54, χειμώνας 2009-2010, "Ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὡς οἰκοσοσιαλιστής", σ.19-23). Ἀλλὰ ἀργότερα ἐπείσθην ὅτι μὲ γάντια δουλειὰ δὲν γίνεται. Ἡ κόπρος εἶναι βουνό. Ἀνέτρεξα λοιπὸν ὡς ἱστορικός, σὲ δύο γεγονότα:

1 -  Στὸ Κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον, κεφάλαιο ΙΘ΄, στίχος 27: "Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ' αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου". Δηλαδή, τοὺς ἐχθρούς μου, λέγει ὁ Χριστός, ποὺ δὲν ἠθέλησαν νὰ βασιλεύσω, κατασφάξατέ τους ἐμπρός μου!

2 - Ὁ Στάλιν, ὅπως καὶ ὁ Μέγας Πέτρος τῆς Ῥωσίας, ἐθαύμασε  τὸν ἀπόγονο τῶν Παλαιολόγων, τὸν πρῶτο τσάρο πασῶν τῶν Ῥωσιῶν, Ἰβὰν Δ΄ τὸν Τρομερό (1547-1584), βαθειὰ ὀρθόδοξο χριστιανὸ ποὺ μὲ τὶς συνεχεῖς μετάνοιές του εἶχε σχηματίσει καρούμπαλο στὸ μέτωπο. Γιὰ νὰ ὑπηρετήσῃ τὸν λαὸ καὶ νὰ πατάξῃ τοὺς διεφθαρμένους βογιάρους τῆς ἄρχουσας τάξεως, ὠργάνωσε κάτι ἀντίστοιχο μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, μία ἐπίλεκτη παραστρατιωτικὴ ὁμάδα 6.000 ἐνόπλων, μὲ τὸ ὄνομα  Ὀπρίτσνικοι, ἐνδεδυμένοι στὰ μαῦρα, ἔχοντας δεμένη στὴν σέλλα τοῦ ἀλόγου τους μία σκοῦπα καὶ ἕνα κεφάλι σκύλου, ποὺ ὁ λαὸς ἀπεκάλεσε "σατανικὸ στρατό". Οἱ Ὀπρίτσνικοι ἐπὶ 7 χρόνια, ἀπὸ τὸ 1565 στὸ 1572, ἐκκαθάρισαν, δηλαδὴ κατέσφαξαν 10.000 βογιάρους "Κολωνακιῶτες" καὶ κατόπιν αὐτοῦ ὁ Ἰβάν, στὰ μάτια τοῦ ῥωσικοῦ λαοῦ, ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς Μέγας.

Προειδοποιῶ ὅμως τοὺς μελλοντικοὺς  ἐκδικητὲς πὼς ἐὰν δὲν ἀκολουθήσουν τὴν ὁδὸ τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ συμφιλιώσεως μὲ τὶς ἄλλες ἐπαναστατικὲς ὁμάδες, αὐτὲς τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀκόμη καὶ τοῦ ἀναρχισμοῦ, γιὰ μία κοινὴ δράση κατὰ τῶν τραπεζιτῶν καὶ ὑποπέσουν στὸν ἐκδικητικὸ ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν φυλετισμό, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχουν τοὺς στόχους των. Τοὺς ὑπενθυμίζω μόνον τὸ ἑξῆς: Τὸ "Δοκίμιον ἱστορικὸν περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως" τοῦ φιλικοῦ καὶ ἀγωνιστοῦ τοῦ 1821, Ἰωάννου Φιλήμονος (1798-1874), μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἡ πρώτη χώρα ποὺ ἀνεγνώρισε ἐμπράκτως καὶ ἐπισήμως τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, μὲ ἐπιστολὴ τοῦ  μαύρου προέδρου της, Jean-Pierre Boyer, τῆς 15ης Ἰανουαρίου 1822, ἦταν ἡ Ἀϊτή (τὸ Χαΐτιον) καὶ ποὺ μάλιστα, ἄν καὶ τριτοκοσμικὸ κράτος ἔστειλε στὴν Ἑλλάδα, συμβολικά, 45 τόνους καφὲ γιὰ νὰ ἀγορασθοῦν ὅπλα καὶ 100 μαύρους Ἀϊτιανοὺς ἐθελοντές! Ἡ Ἐπανάσταση χρειάζεται συμμάχους καὶ ὄχι διχόνοια.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 17 Ἰανουαρίου 2014

75 - Ὁ ἀπαίδευτος λαὸς ὥς πότε θῦμα τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ κατεστημένου;

75 - Ὁ ἀπαίδευτος λαὸς ὥς πότε θῦμα τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ κατεστημένου;

Ὅλο τὸ καλοκαίρι τοῦ 2011 οἱ Ἀγανακτησμένοι (καὶ ὄχι τὸ λανθασμένο ὀρθογραφικὰ "ἀγανακτισμένοι" παρὰ τὶς Μπαμπινιωτικὲς σοφιστεῖες) τῆς πλατείας Συντάγματος ἐκραύγαζαν: Θέλουμὲ δημοψήφισμα. Γνωρίζοντας τὶς πραγματικὲς προθέσεις τοῦ ΓΑΠ προσπαθοῦσα χωρὶς ἀποτέλεσμα νὰ πείσω τὸν διευθυντὴ τοῦ περιοδικοῦ Τρίτο Μάτι νὰ δεχθῇ νὰ δημοσιεύσῃ ἄρθρο μου γιὰ τὴν σταθερὰ δημοψηφισματικὴ ἰδεολογία τοῦ Γιώργου. Τὸ Τρίτο Μάτι ἦταν καὶ αὐτὸ ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς προπαγάνδας τοῦ ληστρικοῦ κατεστημένου τὸ ὁποῖο, ὑπὸ τὶς ἄναρθρες κραυγὲς τοῦ ἀπαιδεύτου ὄχλου καὶ προβάλλοντας τὴν παρεξηγημένη φράση "λεφτὰ ὑπάρχουν", εἶχε βαλθῆ νὰ λυντσάρῃ τὸν ΓΑΠ, αὐτὸν τὸν μοναδικὸ ἔντιμο πολιτικὸ τοῦ σιναφιοῦ του, καὶ νὰ τὸν ἀνεβάσῃ στὴν λαιμητόμο. Τελικά, πρὸς τιμὴν τοῦ περιοδικοῦ, τὸ ἄρθρο μου ἐκυκλοφόρησε τὸν Σεπτέμβριο δύο μῆνες, πρὶν καθαιρεθῆ ὁ Γιῶργος μὲ πραξικόπημα τοῦ Βενιζέλου, καὶ ἔλεγε τὰ ἑξῆς: 

"Ὁ πρωθυπουργὸς Γιῶργος Ἀ. Παπανδρέου (ΓΑΠ) ἀπὸ τότε ποὺ πρωτοενεφανίσθη στὴν πολιτικὴ ζωή, ἐξέφρασε τὴν προτίμησή του γιὰ τὰ δημοψηφίσματα σὲ σχέση μὲ τὶς βουλευτικὲς ἐκλογές. Ἀνερριχήθη στὴν ἡγεσία τοῦ ΠΑΣΟΚ μὲ δημοψήφισμα, ὅταν τὸ 2004, ὡς μοναδικὸς ὑποψήφιος ἐξελέγη πρόεδρος τοῦ κόμματος, «κατόπιν ἀμέσου συμμετοχῆς ἑνὸς ἑκατομμυρίου πολιτῶν, μελῶν καὶ φίλων», διότι τὸ δημοψήφισμα εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὴν ἔννοια τῆς «ἀμέσου δημοκρατίας». Στὶς 16 Ἰουλίου 2011, γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ ἑλληνικὸς τύπος, ὑπενθύμιζε τὴν σταθερὴ πρόθεση τοῦ ΓΑΠ νὰ διεξάγῃ δημοψήφισμα. Ἔτσι ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ἡ Ἐλευθεροτυπία μὲ πηχυαῖο πρωτοσέλιδο τίτλο, ἔγραφε τὰ ἑξῆς: «Ἡ κυβέρνηση σχεδιάζει τὸ δημοψήφισμα ποὺ ἔχει ἀνακοινώσει ὁ πρωθυπουργὸς ὅτι θὰ γίνῃ τὸ φθινόπωρο γιὰ θέματα πολιτικοῦ συστήματος καὶ ὀργάνωσης τοῦ κράτους».

           

"Ὅταν λέγεται ὅτι εἶναι «πρόθεση τῆς κυβερνήσεως» νὰ κάνῃ δημοψήφισμα ἐννοοῦμε στὴν πραγματικότητα «πρόθεση τοῦ ΓΑΠ στὴν κυβέρνηση τοῦ ὁποίου ἔχει παγιδεύσει τὸ ΠΑΣΟΚ», διότι, ἤδη ἀπὸ τὸ 2004, ὑπάρχει σαφῇ διάκριση ΓΑΠ καὶ ΠΑΣΟΚ. Οἱ ἀπαράτσικοι τοῦ κόμματος, μὲ κύριο ἐκπρόσωπο τὸν Εὐάγγελο Βενιζέλο, πάντοτε ἐπέμεναν καὶ συνεχίζουν νὰ ἐπιμένουν γιὰ ἐκλογές, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ τὶς ἔχαναν καὶ ὅπως τὸ 2007, νὰ κατηγορήσουν τὸν ΓΑΠ ὡς ὑπεύθυνο τῆς ἥττας γιὰ νὰ ἀναλάβη τὴν ἡγεσία ὁ Βενιζέλος" (Τρίτο Μάτι,  τ. 193, Σεπτέμβριος 2011, σσ. 24-30).

Τώρα, στὶς 25 Νοεμβρίου 2013, Τὸ Βῆμα ἀνεδημοσίευε τὶς ἀποκαλύψεις τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ τῆς Ἱσπανίας Θαπατέρο στὰ ἀπομνημονεύματα του μὲ τίτλο, El Dilema, γιὰ τὸ πῶς Σαρκοζὺ καὶ Μέρκελ, στὴν σύνοδο τοῦ G20 στὶς Κάννες, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, καθύβρισαν τὸν ΓΑΠ ὡς ψυχοπαθῆ ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ὀργανώσῃ τὸ δημοψήφισμα ποὺ ἀπαιτοῦσαν οἱ Ἀγανακτησμένοι καὶ ἔδωσαν τὸ πράσινο φῶς στὸ πράσινο φίδι Βαγγέλη Τούρκογλου νὰ προβῇ σὲ πραξικόπημα κατὰ τοῦ ΓΑΠ. Καὶ φυσικὰ ὁ ἀνεκδιήγητος ἑλληνικὸς ὄχλος τῶν γερόντων τὸ ἔχαψε!

Ἐγὼ προβλέπω πὼς κάποια στιγμὴ ὁ Σύριζα θὰ ζητήσῃ στὸν ΓΑΠ νὰ προσχωρήσῃ στὶς γραμμές του καὶ ἡ γνώμη μου εἶναι πὼς θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ δεχθῇ, φυσικὰ ὄχι ὡς ἁπλὸ μέλος, οὔτε προσπαθῶντας νὰ πάρῃ τὴν ἡγεσία ἀπὸ τὸν Τσἰπρα, ἀλλὰ ἴσως νὰ τοποθετηθῇ ὡς πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας μὲ κυβέρνηση Συνασπισμοῦ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                               27 Νοεμβρίου 2013