147 - Τὸ δῶρο τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ἕλληνος βασιλέως

147 -  Τὸ δῶρο τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ἕλληνος βασιλέως

Τὸ 1864 ἡ βρεταννικὴ μοναρχία, ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Δανοῦ Γεωργίου Α΄ ὡς νέου βασιλέως τῆς Ἑλλάδος τοῦ προσέφερε ὡς δῶρο τὰ Ἑπτάνησα. Μὲ τὴν ἴδια γενναιοδωρία, ἡ βασίλισσα Ἐλισάβετ Β΄, σήμερα 88 ἐτῶν, ὡς μάμμη τῶν βασιλικῶν οἰκογενειῶν τῆς Εὐρώπης, ἡγέτις τῶν 53 κρατῶν τῆς Βρεταννικῆς Κοινοπολιτείας, μονάρχης 16 κρατῶν καὶ κυβερνῆτις τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας, προτίθεται νὰ δωρήσῃ στὴν Ἑλλάδα τὰ γλυπτὰ τοῦ Παρθενῶνος ποὺ εὐρίσκονται στὸ Βρεταννικὸ Μουσεῖο καὶ εἶναι νόμιμη ἰδιοκτησία τοῦ βρεταννικοῦ κράτους, στὴν περίπτωση ποὺ τὸ ἀγγλοσαξωνικό (βρεταννικὸ καὶ ἀμερικανικό) σχέδιο ἐπανόδου τῆς ἑλληνικῆς βασιλικῆς οἰκογενείας  στὸν θρόνο τῆς Ἑλλάδος πραγματοποιηθῇ.

Ὁ χαρακτηρισμός «κλεμμένα μάρμαρα» δὲν συγκινεῖ τοὺς εἰδήμονες διότι ἐξ ὁρισμοῦ μία αὐτοκρατορία ὅπως ὑπῆρξε ἡ Ἀγγλία στὸν ΙΘ΄ αἰῶνα, οἰκοδομήθη ἀποκλειστικὰ μὲ κατακτήσεις, ἤτοι μὲ κλοπιμέϊκα. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ γνωρίζοντες συμβουλεύουν στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ ἐπιδείξῃ ψυχραιμία καὶ ὑπομονὴ καὶ νὰ μὴν ἐπαναλάβῃ τὸ μοιραῖο λάθος τοῦ στρατάρχου Παπάγου ποὺ ὡς πρωθυπουργός, ἀπὸ τὸ 1952 ἕως τὸ 1954 ἐπίεσε ἀφόρητα τὸ Λονδῖνο νὰ παραχωρήσῃ στὴν Ἑλλάδα τὴν Κύπρο. Μόνον ὁ ἀγγλόφιλος Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὸν τότε ἔμπιστο φίλο του πρωθυπουργὸ τῆς Ἀγγλίας Λόϋδ Τζώρτζ, σχεδὸν μὲ ἐπιτυχία, τὴν παραχώρηση τῆς Κύπρου, αἴτημα ποὺ ἐπανελήφθη, χωρὶς ὅμως ἀποτέλεσμα, τὸ 1941, ἀπὸ τὸν βασιλέα Γεώργιο Β΄. Ἀλλὰ τὸ 1954, τὰ πράγματα εἶχαν τελείως ἀλλάξει, ἐφ’ ὅσον τὸ 1947, ἡ Βρεταννικὴ Αὐτοκρατορία εἶχε κηρύξει πτώχευση καὶ εἶχε παραχωρήσει στὸν ἕτερο Ἀγγλοσάξωνα, τὶς ΗΠΑ, τὴν τύχη τῆς αύτοκρατορίας της.

Ὁ Παπάγος ἐπαγιδεύθη μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τὸ τεράστιο κῦρος ποὺ εἶχε ἀποκτήσει στοὺς ἀγγλοσαξωνικοὺς κύκλους, ἔφθανε γιὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τοὺς πιέσῃ ἀφόρητα ὥστε νὰ τοῦ δώσουν τὴν Κύπρο. Ἐὰν εἶχε ἐπιδείξει μετριοπάθεια καὶ ὑπομονή, ἀντί νὰ σπρώξῃ τοὺ Κυπρίους νὰ ξεκινήσουν τὸ 1955 πόλεμο ἀνεξαρτησίας, σήμερα τὰ πράγματα θὰ ἦσαν διαφορετικά. Εἶχε φέρει μάλιστα τὸ Κυπριακὸ στὸν ΟΗΕ, στὶς 16 Σεπτεμβρίου 1954, κάτι ποὺ ἡ Ἀγγλία ἐθεώρησε κόλαφο καὶ ἔτσι ἦλθε σὲ σύγκρουση μὲ τοὺς Βρεταννοὺς ἀλλὰ κὰ μὲ τοὺς Ἀμερικανούς.

Ἡ Ἀγγλία, ἀπό μόνη της, ἐνώπιον τῆς προϊούσας καταρρεύσεως τοῦ ἀποικιακοῦ της συστήματος, θὰ ἔδιδε τὴν Κύπρο ὁλόκληρη στὴν Ἑλλάδα χωρὶς νὰ ἐμπλέξῃ ὅπως τὸ ἔκαμε, τοὺς Τούρκους. Ἴσως αὐτὸ νὰ ἔπαιρνε μία γενεὰ ἀλλὰ τελικὰ θὰ ἐπετυγχάνετο.

Γιὰ μία μικρὴ καὶ ἐξαρτημένη χώρα σὰν τὸ ἑλλαδικὸ κράτος δὲν συμφέρει  νὰ παίζῃ τοὺς νταῆδες. Ἡ ἐδαφικὴ ἐντυπωσιακὴ αὔξηση τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του μέχρι τὸ 1947 ἐπετεύχθη μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Ἐὰν αὔριο ἡ Ῥωσία μᾶς παραχωρήσῃ τὸν ἔλεγχο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, φυσικὰ ὑπὸ τὴν προστασία της, αὐτὸ θὰ προέλθῃ ἀπὸ μία ἰδική μας μετριοπαθῆ φιλορωσικὴ πολιτική. Τὸ 1944, τὸ ΚΚΕ εἶχε κάνει τὴν ἐκλογὴ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἐνῷ οἱ ἀντίπαλοί του εἶχαν ἐπιλέξει τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Τελικὰ ἐκέρδισαν οἱ δεύτεροι. Πάντως, καμμία παράταξη δὲν εἶχε ἐπιλέξει τὸν ἑαυτό της καὶ μόνον. Σήμερα ἡ συγκρότηση τοῦ Μεγάλου Κουρδιστὰν καὶ τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας ἐπιτυγχάνεται ὡς πελατειακὰ κράτη τῶν ΗΠΑ.

Ὑπομονή λοιπόν. Τὰ Μάρμαρα θὰ ἐπιστρέψουν, ἀλλὰ μὲ τὸν Βασιλέα.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ὀκτωβρίου 2014

116 – Κατάθλιψη –Πῶς τὴν καταντήσαμε ἔτσι τὴν χώρα μας;

116 – Κατάθλιψη –Πῶς τὴν καταντήσαμε ἔτσι τὴν χώρα μας;

Κατ’ἀρχὰς ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες μου γιὰ τὴν σιωπή μου. Σήμερα ἔφθασα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸ Παρίσι. Καὶ ἤδη μὲ ἔχει πιάσει μία φοβερὴ κατάθλιψη. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι αὐτὴ ἡ  χώρα δὲν ὑπάρχει πιά καὶ διαπιστώνω ὅτι:

1 – Τὸ κρατίδιο εἶναι πλέον στέκι γερόντων ἤ γηρασμένων νέων.

2 – Τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει εἶναι ἡ ἄνοδος τοῦ τουρισμοῦ ὡς «ἐθνικὴ βιομηχανία».

3 -  Τὰ γεροντάκια  καὶ τὰ γκαρσόνια τῆς Εὐρώπης ἐπῆγαν νὰ τρελλαθοῦν ἀπὸ τὴν χαρά τους ἐπειδὴ εἶχαν τοὐλάχιστον μία ποδοσφαιρικὴ νίκη κατὰ τῆς Ἀκτῆς τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ. Ἀντιγράφω ἀπὸ τὴν Βικιπαίδεια: «Ἡ οἰκονομία τῆς Ἀκτῆς τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ βασίζεται στὴν γεωργία. Γιὰ 30 χρόνια ἦταν ὁ 3ος παραγωγὸς καφέ στὸν κόσμο. Τώρα κατέχει τὴν ἕβδομη θέση. Μὲ 40% τῆς παραγωγῆς, εἶναι ὁ πρῶτος παραγωγὸς κακάο στὸν κόσμο. Ἐκτὸς ἀπὸ καφὲ καὶ κακάο, παράγει μεγάλες ποσότητες βαμβακιοῦ ποὺ ἐξάγει κυρίως στὴν Κίνα, τὴν Ἰνδονησία, τὴν Ταϊλάνδη καὶ τὴν Ταϊβάν. Ἡ Ἀκτὴ τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ παράγει ἐπίσης καλαμπόκι, ρύζι, μανιόκα καὶ φοινικέλαιο. Ὁ κύριος φυσικὸς πόρος εἶναι τὸ ξύλο». Βάλε καὶ τὰ διαμάντια καὶ τὸ χρυσό. Ἀλλὰ καὶ τί μ’ αὐτό;  Αὐτοὶ εἶναι Ἀφρική. Ἐμεῖς Εὐρώπη. Αὐτοὶ πρὸ τοῦ 1960 ἦσαν τὰ γκαρσόνια τῶν Γάλλων. Τώρα εἴμεθα ἐμεῖς τὰ γκαρσόνια τῆς Εὐρώπης.

4 – Μὰς ἔμειναν τὰ ἀγαθὰ τῆς δημοκρατίας καὶ διώκουμε ἄγρια ἕνα νόμιμο κόμμα ποὺ ἀποκαλοῦμε «ἐγκληματικὴ ὀργάνωση» ἐνῷ ταυτόχρονα ὑπακούομε στὴν Δύση ποὺ καθημερινὰ στὶς χῶρες τοῦ κόσμου διαπράττει φοβερὰ ἐγκλήματα καὶ ῥίχνει στὶς στράτες τοῦ πλανήτου δεκάδες ἑκατομμύρια ἀπελπισμένους πρόσφυγες, ἐνῷ ὑποστηρίζει τὴν ναζιστικὴ καὶ ἀντισημιτικὴ πραξικοπηματικὴ κυβέρνηση τοῦ Κιέβου. Προβλέπω ὅτι ἐὰν παραμείνῃ ἀκόμα στὴν φυλακὴ ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος θὰ μεταμορφωθῇ, χάρη στὸν σημερινὸ Ἰωάννη Ῥάλλη ποὺ εἶναι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, σὲ Μανώλη Γλέζο τοῦ ἐθνικισμοῦ.

5 – Μὲ μόνη πολιτιστικὴ ἐνέργεια τὴν προσπάθεια ἐπαναπατρισμοῦ τῶν Μαρμάρων ἀπὸ τὴν Ἀγγλία γιὰ τουριστικοὺς καὶ μόνον σκοπούς, ἡ βαγγελοσαμαρικὴ κυβέρνηση διώχνει τὰ ὑπολείμματα τοῦ πνευματικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας στὸ ἐξωτερικό, κάτι ποὺ ἰσοδυναμεῖ μὲ τεράστιο ἔγκλημα ποὺ σὲ ἄλλους καιροὺς θὰ ἐτιμωρῆτο μὲ τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου.

6 – Στὴν ἐξωτερική πολιτική, ἡ ἐμμονή μας νὰ παραμένουμε προσκολλημένοι στὴν καταρρέουσα Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μᾶς κλείνει κάθε σοβαρὴ διέλευση πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ῥωσία καὶ πρὸς Ἀνατολάς, πρὸς τὸν φυσικὸ χῶρο τοῦ ἀλεξανδρινοῦ ἑλληνισμοῦ, μέχρι τοὐλάχιστον τὸν Ἰνδό ποταμό. Οὐσιαστικά, ἡ ἔλλειψη ἐξωτερικῆς πολιτικῆς μᾶς παρομοιάζει μὲ τὴν Ἀκτὴ τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ πρὸ τοῦ 1960, ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ ἦταν ἀποικία τῆς Γαλλίας.

7 –Τὸ πλέον ἀνησυχητικὸ ὅμως εἶναι  ἡ μεταμόρφωση τοῦ ἱστορικοῦ ΚΚΕ σὲ σοφὴ κουκουβάγια ποὺ ὡς Κασσάνδρα προβλέπει σωστὰ τὴν καταστροφὴ τῆς χώρας, χωρὶς ὅμως νὰ δρᾷ δυναμικὰ γιὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὸ κακό.

8 –Τέλος τὸ ἀπίστευτο: Ὁ ἄλλοτε τιμημένος ἑλληνικὸς στρατὸς εὑρίσκεται σὲ λήθαργο καὶ δὲν ἐπεμβαίνει γιὰ νὰ τραβήξῃ ἀπὸ τὰ μαλλιὰ τὸν πνιγμένο στὰ νερὰ τοῦ Αἰγαίου. Αἶσχος καὶ ντροπὴ στὸν ἀποκαλούμενο κατ’ εὐφημισμὸ ἑλληνικὸ στρατό, τὴν στιγμὴ ποὺ στὴν Αἴγυπτο,  ὅπως μὲ τὸν Νάσερ ἄλλοτε καὶ τώρα μὲ τὸν Σίσι, ὁ αἰγυπτιακὸς στρατὸς τιμᾷ τὴν πατρίδα του.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 27 Ἰουνίου 2014