252 - Ἡ ἀναπόφευκτη ἑλληνικὴ δικτατορία

252 - Ἡ ἀναπόφευκτη ἑλληνικὴ δικτατορία

Τὸ 1919 ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μετὰ ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια ξηλώματος τοῦ πουλόβερ της ἀπὸ τοὺς Φράγκους, εἶχε φθάσει στὸ τέλος της. Τὸ πλοῖο της εἶχε πλέον βουλιάξει καὶ μέσα στὰ ἀμπάρια του εἶχαν μείνει ξεχασμένοι, οἱ τελευταῖοι του ἐπιβάτες τῆς ἄλλοτε πολυεθνικῆς χώρας, οἱ Τοῦρκοι. Ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶχαν δραπετεύσει.

Τότε, ἀπὸ τὸ πουθενά, ξεπρόβαλε ὁ ἥρωας, ἀποφασισμένος τὴν τελευταία στιγμὴ νὰ σώσῃ ἀπὸ τὸ ναυάγιο τοὺς ἐναπομείναντες στὰ ἀμπάρια. Ἐλέγετο Μουσταφᾶ Κεμάλ. Καὶ ὦ τοῦ θαύματος. Μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια ἀγῶνος γιἀ ἐπιβίωση τοὺς ἔσωσε!

Τότε ἀνέλαβε ἡγέτης τοῦ (Ἐπισήμου) Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Τουρκίας, τὸ ὁποῖον τὸ 1924 μετέτρεψε σὲ φασιστικὸ κόμμα ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ῥεπουμπλοκανικὸ Λαϊκὸ Κόμμα. Ὁ Κεμὰλ εἶχε πραγματοποιήσει τὸν ἐθνικομπολσεβικισμό. Εἶχε ὑποβάλει ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ μονοκομματικοῦ του καθεστῶτος, τὴν συνεργασία τῆς ἐργατικῆς μὲ τὴν μικροαστικὴ τάξη , σὲ σύστημα ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ αὐτὸ ἠδυνήθη νὰ τὸ ἐπιτύχῃ διότι τὸ 1923 στὴν Ἀνατολία εἶχαν ἐξηφανίσθῆ καὶ ἡ ἐργατικὴ ἀλλὰ καὶ ἡ μικροαστικὴ τάξη.

Τὸ ἴδιο συμβαίνει σήμερα στὴν Ἑλλάδα. Ἡ μικροαστικὴ τάξη ἔχει διαλυθῆ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξη ἐπίσης, ἐφ’ὅσον οἱ ὅποιες βιομηχανίες ἔχουν καταστραφῆ. Ἡ πρώτη ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἡ δεύτερη ἀπὸ τὸ ΚΚΕ. Στὸν ὁρίζοντα πουθενὰ δὲν ἐμφανίζεται ἥρωας, ὡς Ἕλλην Κεμὰλ, γιὰ νὰ ἐπιβάλῃ      ἐπαναστατικὸ μονοκομματικὸ ὁλοκληρωτισμό, ἕναν φασιστικοκομμουνιστικὸ ἐθνικομπολσεβικισμό.

Ὁ ὁλοκληρωτισμός, φασιστικὸς ἤ κομμουνιστικός, εἶναι τὸ ταξικὸ καθεστὼς τοῦ μικροαστισμοῦ ἤ τῆς ἐργατιᾶς ποὺ μὲ τὴν βία ἐξολοθρεύει τὴν ἀστικὴ τάξη, τὸ Κολωνάκι, μὲ Μουσσολινικὸ πολιτικὸ ὁλοκληρωτισμὸ ἤ Σταλινικὸ πολιτικὸ ὁλοκληρωτισμό, καὶ βάζει ὑπὸ τὸν πολιτικὸ ἔλεγχό του τὴν καπιταλιστικὴ οἰκονομία.

Ἀντιθέτως, ἡ δικτατορία ἐπιβάλλεται ὅταν οὐδεὶς λαϊκὸς ἥρως ἐμφανίζεται καὶ ἀντ’αὐτοῦ ἕνας λαοπλάνος, ὅπως ὁ Ἀνδρέας ἤ ὁ Τσίπρας, ἰσοπεδώνει τὴν χώρα, μετατρέποντας ὅλους τοὺ κατοίκους σὲ Γραικύλους, χωρὶς νὰ ἐγκαθιστᾷ κἄν ὁλοκληρωτισμό, γιὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ πρὸς χάριν τῶν λαϊκῶν τάξεων τὸ Κολωνάκι. Τότε ἡ ἴδια ἡ χώρα κινδυνεύει, ὡς ἡ Ὀθωμανία τὸ 1919, νὰ ἐξαφανισθῇ στὸν πυθμένα τοῦ Αἰγαίου καὶ ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει ἀπὸ δικτατορία τύπου Πινοσέτ.

Ἡ δικτατορία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ λαϊκὸ καθεστώς, ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὴν ἀστικὴ τάξη, τοὺς μεγαλοεπιχειρηματίες, ὅταν κινδυνεύουν τὰ ζωτικά τους συμφέροντα. Εἶναι πράξη καπιταλιστικῆς ἀντιδράσεως. Σήμερα ἐπιβάλλεται ἐφ’ὅσον οὔτε ἡ Χρυσῆ  Αὐγὴ, οὔτε τὸ ΚΚΕ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐπιβάλουν ὁλοκληρωτισμό, καὶ μαζὶ μὲ τὸν λαὸ κινδυνεύει νὰ βουλιάξῃ καὶ ἡ ἀστικὴ τάξη. Αὐτὴ ἡ δικτατορία, σήμερα στὴν Ἑλλάδα, δύναται νὰ ἐπιβληθῇ μέσῳ τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ ποὺ θὰ μεριμνήσῃ ἀργότερα γιὰ τὴν ἐπάνοδο τῆς Βασιλείας.

Ἡ Δικτατορία θὰ καταργήσῃ ὁλοκληρωτικὰ τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ποὺ θὰ ἐκδιώξη πάραυτα χωρὶς δημοκρατικὲς διαδικασίες, θὰ θανατώσῃ τοὺς ἐργατοπατέρες τοῦ συνδικαλισμοῦ, θὰ δώσῃ πλήρη ἀφορολόγητη ἐλευθερία στοὺς ἐπιχειρηματίες, Ἕλληνες καὶ ξένους, νὰ οἰκοδομήσουν μία ἐπιτυχημένη καπιταλιστικὴ οἰκονομία βαμμένη στὸ αἷμα, ὅπως εἶχε κάμει ὁ Πινοσέτ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Ἀμερικανοῦ οἰκονομολόγου Μίλτον Φρῆντμαν, ποὺ ἐθεωρήθη παγκοσμίως ὡς οἰκονομικὸ θαῦμα, ἀκόμη καὶ ἀπὸ μερικὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα τῆς ἐποχῆς!

Ἡ καπιταλιστικὴ δικτατορία, ἐφ’ὅσον λαϊκὸ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς, ἐλλείψει ἥρωος, φαίνεται νὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπικρατήσῃ, τοὐλάχιστον θὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸ γραικυλισμὸ καὶ τὸν παρασιτικὸ συνδικαλισμὸ μὲ χειρουργικὸ μαχαίρι καὶ θὰ σώσῃ τὴν τελευταία στιγμὴ τὸ ἴδιο τὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 30 Ὀκτωβρίου 2015

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες καπιταλιστικῶν μεγάλων καὶ μικρῶν χωρῶν τοῦ πλανήτου, ὑπόκειται στὴν διακυβέρνηση τοῦ πολυεθνικοῦ κεφαλαίου. Στὴν πρώτη περίοδο τῆς  προεδρίας του ὁ Ὀμπάμα ἐκρίθη ὡς συνήθης μαριονέτα στὰ χέρια τοῦ κεφαλαίου.

Παρὰ ταῦτα, στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, μὲ ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονὴ ἐπέτυχε νὰ ἀπομακρύνη προσωρινὰ τὸν κίνδυνο τελικῆς πλανητικῆς συρράξεως. Ὁ πόλεμος μέχρι στιγμῆς δὲν ἐπεκτάθη οὔτε στὸ οὐκρανικὸ μέτωπο, οὔτε στὸ μέτωπο τοῦ Ἰράν. Ἐπέτυχε μάλιστα νὰ ξεκινήσῃ τὴν μακροχρόνια διαδικασία ἐπιτεύξεως Νέας Γιάλτας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο , τασσόμενος ὑπὲρ τῆς θέσεως Κίσσινγκερ Νέας Γιάλτας καὶ ἀντιτιθέμενος στὴν θέση Μπρεζίνσκι  διαμελισμοῦ τῆς Ῥωσίας.

Δυστυχῶς ὅμως πρόκειται γιὰ ἐκεχειρία  στὴν προεδρικὴ ἐξουσία, μέχρι τὴν πιθανὴ ἐπάνοδο τῶν Νεοσυντηρητικῶν, τῶν Neocons (Neo Conservatives). Γι  αὐτὸ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 8ης Νοεμβρίου 2016 θὰ ἔχουν καθοριστικὴ σημασία γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτου. Μία τέτοια ἐπάνοδος θὰ ἐνισχύση τὴν πρόβλεψη τοῦ πρώην προέδρου Μποὺς τοῦ Νεωτέρου ὅτι ὁ πλανητικὸς πόλεμος ποὺ ἤρχισε μὲ τὸν βομβαρδισμὸ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, στὶς 24 Μαρτίου 1999, θὰ ὁλοκληρωθῇ στὸ τέλος μίας γενεᾶς, δηλαδὴ περίπου τὸ 2030, κατόπιν τῆς τελικῆς πολεμικῆς ἀναμετρήσεως ΗΠΑ-Κίνας μὲ ὁλικὸ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ πλανήτου.

Οἱ Neocons ἦσαν καὶ συνεχίζουν νὰ εἶναι παρόντες καὶ στὰ δύο κόμματα, τὸ Ῥεπουμπλικανικὸ καὶ τὸ Δημοκρατικό. Ἡ κοινὴ τους πεποίθηση εἶναι ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἔχει τὸ καλύτερο καὶ τὸ ἀνώτερο πολιτικό, κοινωνικὸ καὶ κοινωνικὸ σύστημα, τὸ δημοκρατικὸ καπιταλιστικὸ σύστημα (American democratic capitalism) ποὺ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἐπιβάλῃ σὲ ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Ὁ στόχος τους εἶναι, πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση μὲ τὴν Κίνα, νὰ ἐπιτεθοῦν μονομερῶς κατὰ τῆς Ῥωσίας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, πιστεύοντας ὅτι θὰ κερδίσουν. Ὁ πρώην Ἀμερικανὸς ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν Paul Craig Roberts, στὸ τελευταῖο του βιβλίου ποὺ μόλις ἐξεδόθη, μὲ τίτλο The Neoconservative Threat to World Order. Washington's Perilous War for Hegemony, ἀναπαράγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς φοβερὰ γιὰ τοὺς Νεοσυντηρητικοὺς ποὺ εἶχε γράψει τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2014: «Washington thinks nuclear war can be won and is planning a first strike against Russia”! καὶ ἐπαναλαμβάνει ἔκτοτε τὶς κατηγορίες του ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι αὐτὲς ποὺ ὠργάνωσαν ὅλες τὶς ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις, προσεπάθησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν Πούτιν καὶ περιεκύκλωσαν τὴν Κίνα μὲ στόχο νὰ τὴν διαμελίσουν, ὅπως προσεπάθησαν νὰ τὸ κάνουν καὶ μὲ τὴν Ῥωσία.

Γνωρίζοντας τὶς παραπάνω δολοπλοκίες τῶν Νεοσυντηρητικῶν ὑποχρεούμεθα νὰ ἐπανεξετάσουμε τὴν σημερινὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Ὀμπάμα πού, ἐξυπηρετῶντας διαφορετικὰ ἀμερικανικὰ συμφέροντα, ἀπεμάκρυνε τοὺς κινδύνους ἐπιβολῆς ἀκραίων καπιταλιστικῶν ἐπιθετικῶν λύσεων, σὲ τρία ἐξωτερικὰ μέτωπα: 1 – Στὴν Εὐρώπη, βάζοντας φίμωτρο στὴν Γερμανία. 2 – Στὴν Οὐκρανία, χαλιναγωγῶντας τοὺς ἀκραίους κατὰ τῆς Ῥωσίας φιλοπόλεμους κύκλους τοῦ Κιέβου καὶ τῆς Οὐασιγκτῶνος. 3 -  Ῥίχνοντας γέφυρα πρὸς τὸ Ἰράν.

Συνεπῶς ὁ Ὀμπάμα, μέσα στὰ πολὺ στενὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων του κατώρθωσε νὰ κάνῃ θετικὸ ἔργο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ αὐτὸ ἀφαιρεῖ ἀπὸ ἐπάνω του τὴν παλαιότερη κατηγορία, «τὶ Μποὺς, τὶ Ὀμπάμα!»

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ὀκτωβρίου 2015

241 - Ἡ βεντέτα τοῦ ΚΚΕ κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀπεδείχθη μοιραία

241 - Ἡ βεντέτα τοῦ ΚΚΕ κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀπεδείχθη μοιραία

Ὅταν ἡ Χρυσὴ Αὐγὴ εἰσῆλθε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Βουλὴ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀναλυτὲς ἔλεγαν ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ συγκυριακὸ φαινόμενο προερχόμενο ἀπὸ τὸν θυμὸ τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος ποὺ γρήγορα θὰ ξεφούσκωνε. Ἀντιθέτως, ἐγὼ ἐπέμενα ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶχε εἰσέλθη στὴν Βουλὴ γιὰ νὰ μείνῃ.

Γιὰ τὸ ΚΚΕ, μέχρι καὶ σήμερα ἀκόμη, ἔγραφα πὼς ἦταν ἐνυπωσιακὸ ὅτι ὅλες οἱ ἀναλύσεις του καὶ οἱ προβλέψεις του ἦσαν σωστὲς ὡς σοφὴ κουκουβάγια ποὺ ἦταν. Ἀλλὰ σὲ ἕνα σημαντικὸ σημεῖο ἐκολλοῦσε ἀνεπιτυχῶς, σὰν παλαιὸς δίσκος, σὲ ἀναλύσεις τοῦ Μεσοπολέμου, ὅταν κατὰ τὴν μεγάλη ἀντιδικία κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Εὐρώπης ὑπεστήριζαν λανθασμένα ὅτι ὁ ὑπαρκτὸς φασισμὸς ἐξυπηρετοῦσε τὰ ἀντικομμουνιστικὰ συμφέροντα τοῦ καπιταλισμοῦ.

Ἡ λανθασμένη αὐτὴ ἀνάλυση ποὺ εἶχε ἐνθαρρυνθῆ ἀπὸ τὰ καπιταλιστικὰ ΜΜΕ εἶχε ὡς τελικὸ ἀποτέλεσμα τὸ καπιταλιστικὸ στρατόπεδο νὰ διχάσῃ τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἀντικαπιταλιστικὰ ἄκρα καὶ διαδοχικῶς νὰ τὰ κατεδαφίσῃ: τὸν  φασισμὸ τὸ 1945, τὸν κομμουνισμὸ τὸ 1989.

Σήμερα, σὲ ὅλη τὴς Εὐρώπη, καὶ ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα, οἱ δυνάμεις τοῦ φασισμοῦ ἐνισχύονται καὶ τείνουν νὰ πάρουν τὴν πρώτη θέση. Ἀντιθέτως, ὁ κομμουνισμὸς εὑρίσκεται σὲ πλήρη παρακμή, συνεχίζοντας ἀνεπιτυχῶς τὴν ἀντιφασιστικὴ προπαγάνδα μίσους. Ἀλλὰ τὸ νὰ κατηγορῇς τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ γιὰ συμμορία δολοφόνων, διότι πέραν ἀπὸ τὴν δολοφονία τοῦ Φύσσα, ποὺ θυμίζει τὴν δολοφονία τοῦ Λαμπράκη ἀπὸ κύκλους τῆς ΕΡΕ καὶ ἀγνοῶντας τὴν δολοφονία δύο Χρυσαυγιτῶν ἀπὸ τοὺς ἀριστεριστές, νὰ τὴν κατηγορῇς, λέγω, ἐπειδὴ οἱ Χρυσαυγῖτες ὑποστηρίζουν τὸν Χίτλερ, σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ κατηγορῇς καὶ τὸ ΚΚΕ γιὰ συμμορία δολοφόνων ἐπειδὴ ὑποστηρίζει τὸν Στάλιν, ὑπεύθυνος γιὰ τὴν σφαγὴ διπλασίων θυμάτων ἀπὸ αὐτῶν τοῦ Χίτλερ καὶ νὰ χαρακτηρίζῃς τὸν Κιτσίκη δολοφόνο διότι συνεχίζει καὶ σήμερα ἀκόμη νὰ ὑποστηρίζῃ τὸν Μάο ὑπεύθυνο γιὰ τὴν σφαγὴ τρεῖς φορὲς περισσοτέρων θυμάτων ἀπὸ αὐτῶν τοῦ Χίτλερ.

Οἱ  ἐκλογὲς τῆς 20^ης Σεπτεμβρίου 2015 ἀπέδειξαν ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ συνεχίζει τὴν ἐκλογική της ἄνοδο, ὅπως ὅλα τὰ φασιστικὰ εὐρωπαϊκὰ κινήματα, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ συνεχίζει νὰ χάνῃ ψήφους. Ὅλα τὰ ΚΚ τῆς Εὐρώπης γνωρίζουν τὴν ἴδια παρακμή, κάτι ποὺ μὲ λυπεῖ σφόδρα διότι αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν ἐπαναστατικὸ ἀγῶνα. Πρέπει λοιπὸν τὸ ΚΚΕ νὰ πάψῃ νὰ θεωρῇ τὴν λέξη φασισμὸς ὕβρη καὶ νὰ συνεργασθῆ μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ ποὺ εἶναι ὁ φιλελευθερισμὸς τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, ἰδεολογία τοῦ καπιταλισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ. Διαφορετικἀ, θὰ παύσῃ τὸ ΚΚΕ νὰ θεωρεῖται ἀπειλὴ γιὰ τὸ Κατεστημένο καὶ θὰ σβήση σταδιακὰ ἄδοξα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαπίστωση τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐκλογῶν τῆς 20^ης Σεπτεμβρίου 2015.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Σεπτεμβρίου 2015

206 - Ἐντυπωσιακὴ ἡ δικαίωση τοῦ ΚΚΕ

206 - Ἐντυπωσιακὴ ἡ δικαίωση τοῦ ΚΚΕ

Μετὰ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989-1991, σὲ ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τοῦ πλανήτου ἐπικρατοῦσε φοβερὴ σύγχυση, κάτι ἀναμενόμενο ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν φύση τοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος ποὺ ἦταν δομημένο ὡς διεθνιστικό, γύρω ἀπὸ τὴν πατρίδα τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση.

Ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 1968, ὁ Εὐρωκομμουνισμὸς ἐξεδηλώθη καὶ στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν συγκρότησης τοῦ ΚΚΕ Ἐσωτερικοῦ, κουβαλῶντας τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα κατὰ τοῦ ὀρθοδόξου ΚΚΕ ποὺ ἐξαπολύονται καὶ σήμερα, δηλαδὴ ἀποξένωση ἀπὸ τὰ πραγματικὰ προβλήματα τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, τὴν καταδίκη τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου στὸ πρόσωπο τοῦ Στάλιν ποὺ ἐπωνόμασε σταλινισμὸ καὶ ὑποστήριξη στὴν πορεία ποὺ εἶχε ἀνοίξει ὁ Χρουστσὼβ μὲ τὴν ἀποσταλινοποίηση, τὴν θεωρία τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καπιταλισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, δηλαδὴ μία σαφῶς σοσιαλδημοκρατικὴ θέση.

Τὸ 1981, ὑπὸ τὴν φοβερὴ πίεση τοῦ εὐρωκομμουνιστικοῦ ῥεύματος, τὸ ΚΚΕ ὑπέκυψε στὶς σειρῆνες τοῦ Ἀνδρεϊσμοῦ καὶ ἐπέτρεψε στὸ ΠΑΣΟΚ νὰ καπηλευθῇ τὸν ἀντιϊμπεριαλισμὸ καὶ νὰ παρουσιασθῇ ὡς συνεχιστὴς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τοῦ ΕΑΜ, οἰκοδομῶντας γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἑλλάδα ἕνα ἰσχυρὸ σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα στὴν ὑπηρεσία τοῦ καπιταλισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπορροφήσῃ σημαντικὸ μέρος τῆς πελατείας τοῦ ΚΚΕ. Ἡ ἴδια περίπου τακτικὴ ἠκολουθήθη καὶ στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη καὶ ὅταν ἐπῆλθε ὁ σεισμὸς τοῦ 1989, τὸ ΚΚΕ μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Εὐρώπης, κατέρρευσε.

Καὶ τότε, τὸ 1991, ἐνεφανίσθη στὸ τιμόνι τοῦ ΚΚΕ, μία ἰσχυρὰ κυρία: ἡ Ἀλέκα Παπαρήγα. Στὶς 24 Ἰουνίου 1991, ἡ Ἀλέκα στὸ Πεδίο τοῦ Ἄρεως ἐδήλωνε: «Δὲν διαπραγματευόμεθα τὴν αὐτοτελῆ ὕπαρξη τοῦ ΚΚΕ» καὶ τὸ 1999 ἐδημιούργησε τὸ ΠΑΜΕ ποὺ ἔκτοτε διαδηλώνει μόνο του χαράσσοντας μοναχικὴ πορεία.

 Ὡς γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ τὸ 1991 ἕως τὸ 2013, ἐπέτυχε κάτι τὸ μοναδικὸ γιὰ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Ἐνῷ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εὐρωπαϊκὰ κομμουνιστικὰ κόμματα παρεκτρέποντο στὴν σοσιαλδημοκρατία, ἡ Παπαρήγα, χρόνο μὲ τὸ χρόνο μὲ ἐπιμονὴ καὶ συστηματικά, ἐπανέφερε τὸ κόμμα στὴν ὀρθοδοξία, δηλαδὴ στὴν δικτατορία τοῦ προλεταριάτου καὶ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ τοῦ Στάλιν. Ἐπανέφερε τὴν μνήμη τοῦ Ζαχαριάδη ἀλλὰ καὶ ἀκόμη, ὡς ἕνα σημεῖο καὶ τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη καὶ ἠρνήθη συστηματικὰ οἱαδήποτε συνεργασία μὲ τὴν σοσιαλδημοκρατία τοῦ Συνασπισμοῦ καὶ τοῦ Σύριζα. Ὁ Κουτσούμπας, τὸ 2013,  τὴν διεδέχθη ἀκολουθῶντας τὴν ἴδια τακτική, πορευόμενος μόνος, μακριὰ ἀπὸ οἱαδήποτε συνεργασία μὲ τὴν Ἀριστερά, δηλώνοντας ὅτι τὸ ΚΚΕ δὲν ἦταν ἀριστερό, ἦταν κομμουνιστικό.

Ὅταν τὸ 2009 ἔπεσε ἡ κυβέρνηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ καὶ ξεκίνησε ἡ μακρὰ πορεία τῆς χώρας πρὸς τὸν γκρεμό, τὸ ΚΚΕ, ὡς σοφὴ κουκουβάγια, κατέπληξε τοὺς ἐπαΐοντες μὲ πολιτικὲς ἀναλύσεις καὶ προβλέψεις, ὅλες σωστές, ποὺ ξεπέρασαν σὲ ἀκρίβεια ἀκόμη καὶ τὶς προφητεῖες ὅλων τῶν θρησκευτικῶν προφητῶν. Μὲ πεῖσμα, ἐξηκολούθησε νὰ πορεύεται μόνο του, μακριὰ ἀπὸ οἱαδήποτε  πολιτικὴ συνεργασία, φέρνοντας τοὺς πολιτικοὺς ἀναλυτὲς σὲ ἀπόγνωση, οἱ ὁποῖοι ἐπανελάμβαναν ὅτι τὸ ΚΚΕ ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς φοβερῆς κρίσεως, γιὰ νὰ αὐξήσῃ τὰ ἐκλογικά του ποσοστὰ καὶ νὰ κυβερνήσῃ.

Καὶ σήμερα βλέποντας τὸ ναυάγιο τοῦ Σύριζα καὶ τὴν ἀνήκουστη τραγωδία στὴν ὁποία ἐβύθισε τὴν Ἑλλάδα, ὅλοι πλέον ἀντιλαμβάνονται τὸ Βατερλὼ ποὺ θὰ εἶχε ὑποστῆ τὸ ΚΚΕ ἐὰν εἶχε ἀκούσει τὶς συριζέϊκες σειρῆνες καὶ εἶχε δεχθῆ νὰ συγκυβερνήσῃ μὲ τὸν Τσίπρα.

Ἐν ὄψει τοῦ ἐπερχομένου Ἀρμαγεδδῶνος εἶναι ὑψίστης σημασίας γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Εὐρώπη νὰ ἐπιβιώσῃ τὸ ΚΚΕ, περιμένοντας τὴν ἔλευση ἑνὸς Κάστρο ποὺ ἄν καὶ προερχόμενος ἀπὸ ἔξω ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, ὡς γνήσιος έπαναστάτης καὶ ὡς εὐρωπαϊκὸς Μπολιβάρ, θὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ αὐτὸ γιὰ νὰ βγάλῃ τὴν χώρα καὶ τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ λύκου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Ἰουνίου 2015

194 – Σαπισμένη ἡ Ελλὰς μέχρι τὸ μεδούλι σώζεται μόνον μὲ ὁλοκληρωτισμό

194 – Σαπισμένη ἡ Ελλὰς μέχρι τὸ μεδούλι

σώζεται μόνον μὲ ὁλοκληρωτισμό

Ἡ χώρα ὑπὸ τὴν σκιὰ τῶν διεθνῶν τραπεζῶν βαδίζει πρὸς τὸ τέλος της στὴν κονίστρα τῆς ἡμικυκλίου Βουλῆς ἐν μέσῳ φωνασκιῶν τῶν πολλαπλῶν καραγκιοζοκομμάτων ποὺ ἀλληλοδέρνονται ὁρκιζόμενοι νὰ μὴν περάσουν κόκκινες γραμμὲς ποὺ ὑπάρχουν μόνον στὴν φαντασία τους. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ τὸ περιπαικτικὸ βλέμμα τῶν δυτικῶν θεσμῶν, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ ἀκίνητη γουρλομάτη ἐρυθρὰ γλαῦκα, τὸ ΚΚΕ, ποὺ σκούζει ὅλη μὰ ὅλη τὴν ἀλήθεια, χωρὶς νὰ δύναται, ἐν ἀπουσία Στάλιν, νὰ τὰ βάλη μὲ τὶς διεθνεῖς τράπεζες. Ἀλλὰ ἡ σοφὴ γλαῦκα πετᾷ μόλις ἡ ἡμέρα γείρει πρὸς τὴν ἄμορφη Δύση, πάντα νύκτα, ὅταν οἱ ἐρυθροφρουροὶ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Λένιν καταλαμβάνουν τὴν ἐξουσία. Μέχρι τότε περιμένει ἀκίνητη στὸ κλαδί της στιγγλίζοντας τὴν γνώση τοῦ Πλάτωνος-Μάρξ. Ἡ λαϊκὴ παράδοση παραδέχεται πὼς σὲ σπίτι ποὺ θὰ ἀκουσθῇ φωνὴ κουκουβάγιας, σύντομα θὰ πεθάνῃ ἄνθρωπος.

Καὶ τὸ ΚΚΕ προειδοποιεῖ καὶ ἰδοὺ: Ὁ κοινοβουλευτισμὸς τῶν βαριφακείων σαλτιμπάγκων καὶ τῶν τσοχατζοπουλείων βόθρων καταποντίζεται. Εἶχε κουρασθῆ νὰ τὸ λέγῃ τὸ ΚΚΕ στὸν Σύριζα: Νὰ φουσκώσῃς σὰν βάτραχος τὶς ψήφους σου γιὰ νὰ δυνηθῆς νὰ καθήσῃς στὸν θρόνο τῆς ἀστικῆς Ῥεπούμπλικας μὲ τὸ ξεθωριασμένο χρυσόφρακτο μέτωπο εἶναι δῶρον ἄδωρον ἐφ’ ὅσον ἡ καρέκλα ἐλέγχεται πλήρως ἀπὸ τὶς τράπεζες. Ποῦ πᾶς ξυπόλητος στ’ ἀγκάθια; Καὶ ἰδού, ὁ Τσίπρας πέφτει, παρασύροντας μαζί του τὴν χώρα. Λαϊκὴ ἐξουσία σημαίνει νὰ ἐλέγχῃ ὁ λαὸς τὰ μέσα παραγωγῆς καὶ τώρα Τσίπρα οὔτε τὸ ὕψος τοῦ ΦΠΑ δὲν δύνασαι νὰ ἐλέγξῃς!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 15 Μαΐου 2015

186 -Ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι μόνον θὰ σωθῇ

186 -Ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι μόνον θὰ σωθῇ

Τελευταῖα ὁ κόσμος ὅλος ἐπάγωσε μὲ τὴν ἀπόφαση Γερμανοῦ ἀπελπισμένου πιλότου νὰ ῥίξῃ τὸ ἀεροπλάνο του ἐπάνω στὰ βράχια τῶν Ἄλπεων παρασύροντας στὸν θάνατο 150 ζωές.

Ἄλλος  τρόπος γιὰ μᾶς δὲν ὑπάρχει. Στὴν ἐποχὴ τῆς καπιταλιστικῆς σατανοκρατίας ὅπου ἕνας στοὺς δύο Δυτικοὺς πολῖτες πάσχει ἀποδεδειγμένως ἀπὸ σχιζοφρένεια καὶ κατάθλιψη, ὁ καμικάζι ἔχει γίνει τὸ πρότυπο τῆς ἀντιστάσεως. Πρέπει λοιπὸν νὰ κηρύξουμε πτώχευση, νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ εὐρὼ καὶ νὰ πέσουμε στὸν γκρεμὸ γιὰ νὰ σωθοῦμε. Κάποτε, σὲ γέφυρα τῆς Μοντρεάλης, δύο νεαροὶ ἐμπλόκαραν μὲ τὸ αὐτοκίνητό τους, τὸ αὐτοκίνητο νεαρᾶς γυναίκας ἐπειδὴ αὐτὴ ἁπλῶς τοὺς εἶχε προσπεράσει. Τὴν κατέβασαν ἀπὸ τὸ ὄχημά της, τὴν ἐσήκωσαν  στὰ χέρια  τους καὶ τὴν ἐπέταξαν στὰ ὕδατα ἀπὸ ἐπάνω ἀπὸ τὴν γέφυρα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τὴν σκοτώσουν.

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες, τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας ἐζήτησε ἀπὸ τοὺς καθηγητὲς καὶ φοιτητές τους νὰ συντάξουν ὁ καθένας ἕνα κείμενο μὲ τὶς ἰδέες τους γιὰ τὸ πῶς προβλέπεται νὰ εἶναι ὁ κόσμος σὲ ἑκατὸ χρόνια. Τὰ κείμενα αὐτὰ θὰ συλλεχθοῦν σὲ μία μεταλλικὴ θήκη ἡ ὁποία καὶ θὰ σφραγισθῇ στὸ ἐσωτερικὸ μίας προτομῆς φιλοσόφου, στὸν χῶρο τοῦ Πανεπιστημίου, γιὰ νὰ ἀνοιχθῆ σὲ ἑκατὸ χρόνια, πιὸ συγκεκριμένα τὸ 2114  ὥστε οἱ ἄνθρωποι τοῦ μέλλοντος νὰ μάθουν ποῖες ἦσαν οἱ ἀνησυχίες, τὰ ὄνειρα καὶ οἱ προσδοκίες τῆς σημερινῆς μας ἐποχῆς.

Τὰ κείμενα αὐτὰ πρέπει κανονικὰ νὰ συνταχθοῦν σὲ μία ἀπὸ τὶς δύο ἐπίσημες γλῶσσες τοῦ Καναδᾶ, τὰ γαλλικὰ ἤ τὰ ἀγγλικά. Ἐπειδὴ ἡ ἰδική μου πρόβλεψη εἶναι ὅτι σὲ ἑκατὸ χρόνια τὰ ἑλληνικὰ θὰ ἔχουν καθιερωθῆ ὡς παγκόσμια γλῶσσα, ἐνῷ τὰ ἀγγλικὰ καὶ τὰ γαλλικὰ θὰ ἔχουν συρρικνωθῆ σὲ ἐπαρχιακὲς γλῶσσες, ἔγραψα τὸ σύντομο κείμενό μου μόνον στὰ ἑλληνικὰ γιὰ νὰ διευκολύνω τὴν ἀνάγνωσή του ἀπὸ τοὺς πολῖτες τοῦ κόσμου στὸν ΚΒ΄ αἰῶνα. Ἰδοὺ λοιπὸν αὐτὸ τὸ κείμενο:

Προβλέπω ὅτι τὸ 2114, γιὰ τὸν πλανήτη μας, θὰ ὑπάρξουν τὰ παρακάτω:

1 - Ὁ πλανήτης Γῆ δὲν θὰ ἔχῃ καταστραφῆ.

2 – Οἱ ἄνθρωποι θὰ ζοῦν καὶ σὲ ἄλλους πλανῆτες.

3 – Παγκόσμια γλῶσσα θὰ εἶναι ἡ ἑλληνική.

4 – Παγκόσμιος πολιτισμὸς θὰ εἶναι ὁ ἑλληνικός.

5 – Οἱ τεράστιες καταστροφὲς ἀπὸ πλανητικὸ πυρηνικὸ πόλεμο στοὺς ἀνθρώπους, στὶς πόλεις καὶ τὸ κλῖμα, θὰ ἔχουν ἐπουλωθῆ.

6 - Ὁ καπιταλισμὸς θὰ ἔχῃ παύσει νὰ ὑπάρχῃ ὡς παγκόσμιο πολιτικό, οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ σύστημα.

7 – Τὰ ἐθνικὰ κράτη θὰ ἔχουν παύσει νὰ ὑπάρχουν ἀλλὰ ἡ εἰρήνη θὰ συνεχίσῃ νὰ εἶναι ἕνα ἄπιαστο ὄνειρο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Μαρτίου 2015

169 - Ὅλοι οἱ λαοὶ καὶ οἱ θρησκεῖες συνέβαλαν στὴν παγκοσμιοποίηση τοῦ ἑλληνισμοῦ

169 - Ὅλοι οἱ λαοὶ καὶ οἱ θρησκεῖες συνέβαλαν στὴν παγκοσμιοποίηση τοῦ ἑλληνισμοῦ

 Μὲ ἀφορμὴ τὴν σημερινὴ πολιτισμικὴ ἀσθένεια τοῦ ἀραβικοῦ σουννιτικοῦ τζιχαδισμοῦ ποὺ στοχεύει νὰ ἐξαφανίσῃ τὸν δυτικὸ πολιτισμό, κατόπιν τῆς παραμορφώσεως τῆς θεωρίας μου περὶ Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς σὲ σύγκρουση πολιτισμῶν, ἀπὸ τὸν μακαρίτη διανοούμενο τοῦ ἀμερικανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, Σαμουὴλ Χάντινκτον, ἐπιθυμῶ  μὲ τοῦτο τὸ ἄρθρο μου νὰ τοποθετήσω τὸ πρόβλημα στὴν σωστὴ ἐπιστημονική του βάση: 

Ἡ δυτικὴ ἱστοριογραφία μᾶς εἶχε συνηθίσει, τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες στὴν ἰδέα ὅτι ἡ ἀραβικὴ παρουσία στὴν παγκόσμια ἱστορία, ἀπὸ τὸν Ζ΄ μέχρι τὸν ΙΕ΄ αἰῶνα, ὑπῆρξε θετικὴ ἐπειδὴ μετέφερε στὴν Εὐρασία καὶ τὴν Ἀφρική, καὶ εἰδικὰ στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη τὸν ἑλληνισμό. Ἡ παγκοσμιοποίηση τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶχε ὁλοκληρωθῆ μὲ ἕναν ἄριστο ἀγγελλιαφόρο: τὸν Ἄραβα.

Ἐὰν θεωρήσουμε ὅτι ἡ παγκόσμια ἱστορία, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς προοϊστορίας μέχρι σήμερα εἶναι οὐσιαστικὰ ἡ πορεία τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ μορφοποίησή του στὴν σημερινὴ ἐπικράτησή του σὲ ὅλην τὴν ἔκταση τοῦ πλανήτου, στὴν διάρκεια τῆς ὁποίας συνέβαλαν ὅλοι οἱ λαοὶ γιὰ νὰ κτίσουν καὶ νὰ ὁλοκληρώσουν αὐτὸ τὸ λαμπρὸ πλανητικὸ οἰκοδόμημα ποὺ ὀνομάζομε ἑλληνισμός, τὰ 900 χρόνια τῆς ἀραβικῆς παρουσίας στὴν ἀνόρθωση αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τοῦ πολιτισμοῦ ὑπῆρξε καθοριστική.

Νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ ἀραβικὴ ἐξάπλωση δὲν πραγματοποίηθηκε μόνον στὴν Μέση Ἀνατολή, τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἱσπανία, ἀλλὰ ἔφθασε καὶ μέχρι τὴν δυτικὴ Κίνα ἀπὸ τὸ Ἀφγανιστὰν καὶ ἀπὸ θαλάσσης, μέχρι τὴν νότιο Κίνα. Παντοῦ ὅπου ἐπάτησαν τὸ πόδι τους οἱ Ἄραβες μετέφεραν τὴν  ἑλληνικὴ σκέψη. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ συνεπληρώθη ὁ ἐξελληνισμὸς, ὄχι μόνον τῶν πολιτισμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν θρησκειῶν, οἱ ὁποῖες, οὕτως ἤ ἄλλως εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένες μὲ τοὺς πολιτισμούς, ὅπως τὸ εἶχε παρατηρήσει ὁ Ἴων Δραγούμης, ὅταν ἔγραφε ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς «τύλιξε ἀκόμα καὶ τὴν χριστιανικὴ θρησκεία στὰ δίχτυα του» (Ἴ. Δραγούμης, Ὁ Ἑλληνισμὸς μου καὶ οἱ Ἕλληνες, σ. 160). Προσέθετε δέ:  «Ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Ἄν ἔπαιρνα ἀπὸ μερικοὺς Ἕλληνες τὴν θρησκεία τους, θὰ γίνονταν ἤ ἄθεοι, ἤ μασόνοι, ἤ δῆθεν φιλόσοφοι ἤ θὰ ἔπαιρναν ἄλλες ἀνόητες πόζες καὶ ἰδέες» (σ. 74).

Ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ Ἰσλὰμ χάρη στοὺς Ἄραβες ἠκολούθησε τὸν ἑξελληνισμὸ τοῦ ζωροαστρισμοῦ, τοῦ βουδδισμοῦ καὶ τοῦ ἰουδαϊσμοῦ. Ὁ ἐξελληνισμένος χριστιανισμὸς ἐπεξετάθη καὶ σὲ ὅλες τὶς χριστιανικὲς αἱρέσεις, ὄχι μόνον τοῦ ῥωμαιοκαθολικισμοῦ. Ὁ ἐξελληνισμένος γερμανοαγγλοσαξωνικὸς  προτεσταντισμὸς διέσχισε τὸν Ἀτλαντικὸ καὶ ἐξελλένησε τὴν  Ἀμερική. Ὅσο γιὰ τοὺς πολιτισμούς, ὅλοι ὡς πέτρες ἑνὸς οἰκοδομήματος, οἰκοδόμησαν μία πυραμίδα, στὴν κορυφὴ τῆς ὁποίας διεμορφώθη ὁ ἑλληνισμός, ὡς σύνθεση ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἔτσι, οἱ Σουμέριοι, οἱ Βαβυλώνιοι, οἱ Αἰγύπτιοι καὶ οἱ ἄλλοι μεγάλοι πολιτισμοὶ τῆς Ἀρχαιότητος συνέβαλαν στὴν ὁλοκλήρωση τῆς πυραμίδος ποὺ κατέληξε ἑλληνική καὶ πλανητική. Κατόπιν δὲ αὐτοῦ ἐξἐπνευσαν. Ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς συνέβαλαν στὸν ἐξελληνισμὸ τῆς οἰκουμένης, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ φυλετισμός, ἡ ξενοφοβία, τὸ ἐθνοκράτος, ἡ μοναδικὴ θρησκεία, εἶναι ἀνθελληνικὰ ἑλληνοκτόνα στοιχεῖα. Ἐν συντομίᾳ, τὸ ἐθνοκράτος τῶν

 Ἀθηνῶν ἀνεδείχθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Μετὰ τὴν ἧττα τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989, οἱ ΗΠΑ ἔμειναν χωρὶς ἀνταγωνιστὴ στὴν διεθνῆ πολιτική,  γεγονὸς πολὺ ἐπικίνδυνο γιὰ τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα  ποὺ χρειάζεται γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ, συνεχῆ ἀνταγωνισμό, στὸ ἐσωτερικὸ τῶν ἐθνῶν, ὅπως καὶ παγκοσμίως. Τὸ «τέλος τῆς Ἱστορίας» θὰ ἐσήμανε καὶ τὸ τέλος τοῦ καπιταλισμοῦ.

Τὸ Ἰσλὰμ τὸ ἐγνώριζε κάλλιστα ἡ Δύση, μέσα ἀπὸ τὰ προηγμένα ἐρευνητικὰ της κέντρα, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο ποὺ σὲ αὐτὸν τὸν τομέα, ὅπως καὶ σὲ ὅλα τὰ ἄλλα, εἶχε μεσάνυχτα, παρὰ τὴν χιλιομετρικὴ γειτνίαση μὲ τὴν βασικὴ αὐτὴ θρησκεία. Ἤδη, στὸ δεύτερο ἥμιση τοῦ ΙΘ αἰῶνος, μὲ τὴν ἀποικιακή της ἐξάπλωση στὰ μουσουλμανικὰ ἐδάφη, ἡ Δύση ἀνέπτυξε μία μεγάλη ἕλξη γιὰ τὸ Ἰσλάμ (ὁ Thomas Carlyle, τὸ 1840, ἡρωποίησε τὸν προφήτη Μωάμεθ), ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπέβαλε ὅπως καὶ στὸν χριστιανισμό, τὴν ἰδεολογικοποίηση τοῦ κοσμικοῦ της πνεύματος. Πρὸ τοῦ τέλους τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος, ἡ Δύση διεμόρφωσε τὴν ἰδεολογία τοῦ ἰσλαμισμοῦ, τὴν ὁποία, μετὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, ἔστρεψε μὲ ἐπιτυχία κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ ἔτσι ἡ Ἀμερικὴ ἐγέννησε στὸ Ἀφγανιστὰν τὸ ἰδεολογικὸ τέρας τῆς ἀλ Κάϊντα, ποὺ ἀπὸ ἀμερικανικὸ σύμμαχο, ἔστρεψε, μετὰ τὸ 1989, κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ της, γιὰ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν ἡττηθέντα ἀντίπαλο τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ.

Αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη εἶχε δυσάρεστες συνέπειες ὄχι μόνον στὴν ἀλλαγὴ ἀντιμετωπήσεως τῶν μουσουλμάνων ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀράβων. Οἱ δυτικοὶ ἀποικιστὲς εἶχαν ἐξοικειωθῆ ἰδίως μὲ τὸν σουννισμό, ἐπειδὴ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν κτήσεών τους εὑρίσκετο στὰ σουννιτικὰ ἐδάφη (Ἰνδονησία, Ἰνδία-Πακιστάν, Ὀθωμανία-Τουρκία) ἀλλὰ καὶ σὲ ἀραβικά (Βόρειος Ἀφρικὴ καὶ Μέση Ἀνατολή), σὲ σημεῖο μάλιστα νὰ συγχέουν συστηματικὰ τὸ Ἰσλὰμ μὲ τοὺς Ἄραβες. Τοὺς Ἰρανοὺς καὶ τοὺς σιΐτες τοὺς ἐγνωριζαν ὀλιγώτερο. Ὅσο οἱ Δυτικοὶ ἐχρειάζοντο τοὺς σουννῖτες καὶ τοὺς Ἄραβες, ἔπλεκαν τὸ ἐγκώμιό τους. Στὴν ἐποχὴ τοῦ ψυχροῦ πολέμου δὲν ὑπῆρχε εὐρωπαῖος, πλὴν τοῦ Ἕλληνος, ποὺ νὰ ἀντετίθετο στὴν εἴσοδο τῆς σουννιτικῆς Τουρκίας στὴν Εὐρώπη. Ἡ ἐυρωπαϊκὴ τουρκοφιλία ἦταν γενικευμένη. Ὅταν ὅμως ἔπεσε ἡ ΕΣΣΔ καὶ ἡ Ἀμερικὴ ἔστρεψε τὴν ἀλ Κάϊντα ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ της, ἡ Εὐρώπη ἔγινε ἀντιτουρκικὴ καὶ ἔκλεισε τὴν θύρα της στὴν Τουρκία, ἐνῷ ἡ Ἀμερικὴ ἔσπρωχνε στὸν ἀντιαραβισμό, ἰδιαίτερα δὲ μὲ τὴν κατάκτηση τοῦ Ἰράκ.

Σήμερα τὸ παιχνίδι ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν αὐτοκαταστροφὴ τῆς Δύσεως μέσῳ τῆς καταβροχθήσεώς της ἀπὸ τὸν ἰσλαμιστικὸ Φρανκενστάϊν ποὺ ἡ ἴδια κατεσκεύασε  γιὰ νὰ πλουτίσουν, μέσῳ τοῦ πολέμου, ἀκόμη περισσότερο οἱ τράπεζές της. Καὶ διερωτᾶται κανείς, ποῖος εἶναι ὁ πλέον ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ πολιτισμοῦ: Ὁ ισλαμιστικὸς Φράνκενστάϊν ἤ ὁ δημιουργός του, ὁ καπιταλισμός; Ὅσο γιὰ τὴν πλέμπα τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου, πέρα βρέχει!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 8 Ἰανουαρίου 2015

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

Τρεῖς εἶναι οἱ κοινωνικὲς θέσεις στὴν σημερινὴ κοινωνία μας:

1 - Ἡ παραδοσιακὴ χριστιανικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐντὸς τοῦ οἴκου ὡς οἰκοκυρά, κάνοντας πολλὰ παιδιά καὶ ἀνατρέφοντάς τα πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας, μὲ τὸν ἄνδρα νὰ ἐργάζεται ἔξω, κερδίζοντας ἀρκετὰ χρήματα γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν πολυπληθῆ οἰκογένεια του.

2 - Ἡ κομμουνιστικὴ ἤ φασιστικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου, ὁμοῦ μὲ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ προστατευομένη ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ ἀλληλεγγύη, δηλαδὴ τὸν μισὸ χρόνο τῆς ζωῆς της νὰ ὑποστηρίζεται χρηματικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀπὸ τὸν κοινὸ δημόσιο κορβανᾶ ὅταν τεκνοποιεῖ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος.

3 - Ἡ καπιταλιστικὴ κοινωνία ἡ ὁποία, στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου καὶ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν συσσώρευση ἀτομικῆς περιουσίας, περνᾷ μέσῳ ἐπαίσχυντης πλύσης ἐγκεφάλου τὶς σατανικὲς ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ ποὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἀγγλικανοῦ Μάλθους (1766-1834) ὑποδουλώνει τὸν πλανητικὸ πληθυσμό, καταστρέφοντας τὴν οἰκογένεια, τὴν πολυτεκνία καὶ τὴν γυναῖκα, ὑποστηρίζοντας μὲ τυπικὴ ἀγγλοσαξωνικὴ ὑποκρισία (βλέπε τὴν σωστὴ ἀνάλυση τοῦ Μάρξ), τὸ ἔθνος (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τῆς ἀτεκνίας), τὴν γυναῖκα (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ φεμινισμοῦ) καὶ τὴν κοινωνικὴ συνοχή (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ ἀτομισμοῦ). Περικόπτει τὸν μισθὸ τοῦ ἀνδρὸς γιὰ νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν γυναῖκα νὰ ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου ὥστε νὰ συμπληρώνῃ τὸν μειωμένο μισθὸ τοῦ ἀνδρός, χωρὶς τὴν παραμικρὴ κοινωνικὴ προστασία.

Ἡ σοσιαλδημοκρατία, δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ, ἐμφανίζεται στὴν ἐξουσία στὶς περιόδους κατὰ τὶς ὁποῖες φουντώνει ἡ λαϊκὴ ὀργὴ κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ (βλέπε σήμερα τὸν Σύριζα), ὅπως καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, καὶ πείθει τοὺς καπιταλιστὲς νὰ κάνουν κοινωνικὲς ὑποχωρήσεις, νὰ περιορίσουν τὰ κέρδη τους καὶ νὰ ἀποφύγουν τὴν δίκαιη σφαγή τους ἀπὸ τὸν λαό.

Τὸ σημερινὸ παράδειγμα ποὺ διαφημίζεται σὲ ὅλα τὰ ΜΜΕ τῆς μικρῆς Ἑλλάδος, ὅπου οἱ ἐργοδότες, ἀπελευθερωμένοι ἀπὸ τὸν βραχνᾶ τῶν πιέσεων τοῦ ΚΚΕ ποὺ ἔχασε τὸ ἀποκούμπι της τῆς ΕΣΣΔ, πρώην πατριδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, ὑποχρεώνουν τὴν ἐργαζομένη γυναῖκα νὰ μὴν τεκνοποιῇ, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἤδη τραγικὰ ὑπογεννητικὴ Ἑλλάδα νὰ ἐξαφανίζεται μέσῳ ἐλλείψεως πληθυσμοῦ καὶ ἐνθαρρύνσεως ἀλλοδαπῶν τριτοκοσμικῶν μεταναστῶν ποὺ ἐκμεταλλεύονται μὲ μηδὲν κοινωνικὴ κάλυψη, ἀποδεικνύει ἐλπίζω, ἐπιτέλους, στοὺς πάντες, ὅτι οἱ ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς φιλοπατρίας, στὸ στόμα τῶν Σαμαρᾶ καὶ Σία εἶναι λέξεις καθαρῶς σατανικές.

Στὰ χωριά, κάποτε, ἔδιδαν στὰ βρέφη, μᾶκο, δηλαδὴ παπαρούνα-ὄπιο, γιὰ νὰ μὴν κλαῖνε καὶ νὰ κοιμοῦνται ἥσυχα. Οἱ ἔννοιες τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δημοκρατίας εἶναι καθαρὸ μᾶκο γιὰ ἐνήλικες. Εὐτυχῶς, τελευταῖα, οἱ δημοσκοπήσεις ἀποδεικνύουν ὅτι ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἥμισυ τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τάσσεται κατὰ τοῦ συστήματος, ὄχι ἁπλῶς κατὰ τῶν κυβερνήσεων. Μὲ ἄλλα λόγια θὰ ὑπεστήριζαν μία βίαιη ἐπανάσταση, πραγματικὴ ῥήξη καὶ ἀνατροπή, ὄχι στὰ λόγια ἀλλὰ στὴν πράξη, γιὰ νὰ καθαρίσῃ ὁ τόπος ἀπὸ τὸν σατανισμὸ τοῦ καπιταλισμοῦ, φθάνει νὰ ὑπῆρχε νεολαία (ποὺ δὲν ὑπάρχει) γιὰ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Ὁ καπιταλισμὸς τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῶν καζινῶν, λαχείων, τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς ἐγγενοῦς διαφθορᾶς εἶναι ἡ μόνη Κόζα Νόστρα, ἡ μοναδικὴ ἀπόλυτη ἐγληματικὴ ὀργάνωση τῆς χώρας ποὺ προστατεύεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς νόμους τοῦ κράτους ποὺ ἡ ἴδια ἐθεσμοθέτησε.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Νοεμβρίου 2014 

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

Τώρα καὶ μερικὲς ἑβδομάδες ἀκούγονται οἱ ἀλαλαγμοὶ τῶν Βαρβάρων τῆς Δύσεως συνεπικουρουμένων τῶν βελασμάτων τῶν προβάτων τῆς παγκοσμίας στάνης, ἐνθουσιασμένων γιὰ τὴν τροφὴ ποὺ οἰκειοθελῶς προσέφεραν τοῦ ἑαυτοῦ των στὸν ἰμπεριαλιστικὸ λύκο, εἰκόνα τοῦ ὁποίου θὰ παραμείνη γιὰ πάντα τὸ φοβερὸ σκιάχτρο τοῦ διδύμου Λὲχ Βαλέσα-Μιχαὴλ Γκορμπατσόβ. Ἀκόμη καὶ ὁ πρόεδρος Πούτιν ἐδήλωσε ὅτι τείχη δὲν πρέπει νὰ άναγείρονται κατὰ τοῦ ἐχθροῦ διότι ὑποχρεωτικὰ θὰ κατεδαφισθοῦν μὲ ἐξαίρεση τὸ Σινικὸ τεῖχος.

Καὶ ὅμως, στὸν Ε΄αίῶνα μ.Χ. τὸ λίμες, δηλαδὴ τὸ ῥωμαϊκὸ τεῖχος ποὺ διέσχιζε στὴν μέση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ῥωμαϊκό (δηλαδὴ ἑλληνικό) πολιτισμὸ ἀπὸ τὴν γερμανικὴ βαρβαρότητα, κατέρρευσε στὸ δυτικό του τμῆμα, λόγῳ τῆς ῥωμαϊκῆς παρακμῆς (ὅπως καὶ τὸ τεῖχος τοῦ Βερολίνου κατέρρευσε λόγῳ Σοβιετικῆς παρακμῆς) ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τῶν Βαρβάρων. Καὶ ἔκτοτε γιὰ χίλια χρόνια τὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς Εὐρώπης ἐβυθίσθη σὲ ἀκατανόμαστη βαρβαρότητα, ὅπως σήμερα, μετὰ τὸ 1989, ὁ κόσμος βυθίζεται στὴν ἀκατανόμιστη ἀμερικανικὴ βαρβαρότητα.

Πράγματι, ἡ πτώση τοῦ Τείχους τὸ 1989, ἤνοιξε τὴν θύρα στὸν πλανητικὸ πόλεμο, τὸν πλέον αἱμοσταγῆ ὅλων τῶν προηγουμένων πολέμων παγκοσμίων ἀναμετρήσεων, ὁ ὁποῖος ξεκίνησε ἐπισήμως, στὴν καρδιὰ τὴς Εὐρώπης, στὶς 24 Μαρτίου 1999, μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ποὺ θὰ λήξη γύρω στὸ 2030 μὲ ἕναν γενικευμένο πυρηνικὸ πόλεμο ποὺ θὰ ἐξαλείψη ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ πλανήτου. Ἐπειδὴ ἡ Οὐάσιγκτον ἐχρειάζετο ἕναν συμπαντικὸ ἐχθρό κατεσκεύασε ἐκ τοῦ μηδενὸς ἕναν ἐχθρὸ χωρὶς σύνορα, τὴν τζιχαδιστικὴ ἀπειλή, πρῶτα μὲ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ μετὰ μὲ τὸ χαλιφάτο τοῦ ISIS. Κάτι τέτοιο δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ πρὸ τῆς πτώσεως τοῦ Τείχους ὅταν ὅλος ὁ πλανήτης εὐρίσκετο ἀκινητοποιημένος στὴν ἰσορροπία τοῦ τρόμου. Τὸ 1999 ἡ τότε Ἀμερικανίδα ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Μαγδαληνὴ Ὤλμπραϊτ εἶχε παρατηρήσει, ἐνῷ ἐβομβάρδιζε τὴν Γουγκοσλαυΐα: «Εἴχαμε τὸ ΝΑΤΟ καὶ μέχρι στιγμῆς ἀδυνατούσαμε νὰ δοκιμάσουμε τὴν ἀποτελεσματικότητα του [λόγῳ Ψυχροῦ Πολέμου] Τώρα ἠμποροῦμε», μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας.

Ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἐπέτρεψε ἐπίσης τὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, τὴν μετάβαση τῆς Μέρκελ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία στὴν δυτικὴ πρωθυπουργία στὸ Βερολῖνο, τὴν ἐπανασύσταση τοῦ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ καὶ τὴν ἵδρυση τοῦ Τετάρτου Ῥάϊχ, γιὰ πολλοστὴ φορὰ μετὰ τὸν Μπίσμαρκ τὸ 1871 καὶ τὸν Χίτλερ τὸ 1933. Αὐτὸ ἐπανέφερε τὴν ἔντονη ἀντιδικία μεταξὺ τοῦ ἀγγλοαμερικανικοῦ μπλὸκ καὶ τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτικοῦ μπλόκ.

Ἐπίσης ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἀπελευθέρωσε τὸν καπιταλισμὸ ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ σοσιαλισμοῦ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν ΕΣΣΔ καὶ εἶχε συνέπεια τὴν ἐπιδείνωση τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ τῆς μικροαστικῆς τάξεως. Τὸ πλέον ἁπτὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ ἐπάνοδος τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη τὸ 1989 ποὺ μετὰ τὴν ἧττα του τὸ 1945 εἶχε καταφύγει στὸν Τρίτο Κόσμο καὶ ποὺ ἔκτοτε ἀναπτύσσεται ῥαγδαία σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη ὡς  κυρία διαμαρτυρία κατὰ τῆς ἀνεξέλεγκτης καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Πρὶν ἀπὸ τὸ 1989, σύσσωμη ἡ ἀντικομμουνιστικὴ κοινὴ γνώμη στὴν Εὐρώπη ὑπεστήριζε τὸ ΝΑΤΟ. Σήμερα, ἡ μεγαλὴ πλειοψηφία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πληθυσμοῦ εἶναι κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ.

Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου ὑπῆρξε ἡ μεγαλύτερη συμφορὰ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ Κ΄ αἰῶνος. Πρόκειται γιὰ ὁλικὴ ἐπιστροφὴ στὸν Μεσαίωνα. Συμβολικά, ὁ κύριος ὑπεύθυνος τῆς πτώσεως, ὁ Γκορμπατσόβ, ἔφερε στὸ μέτωπό του τὸ σημάδι τοῦ Θηρίου. Ποῖος τολμᾷ σήμερα νὰ ἀναφέρεται στὴν ἀναμφισβήτητη σταλινικὴ ἐγκληματικότητα ἐνώπιον τῆς ἀσύλληπτης θηριωδίας τοῦ Χαλιφάτου Ἰρὰκ καὶ Συρίας ποὺ ἐξαφανίζει τὸν χριστιανικὸ πληθυσμὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὑποδουλώνει τὸ σύνολο τοῦ γυναικείου στοιχείου ἐνώπιον τῆς ἀπαθοῦς στάσεως τοῦ δυτικοῦ φεμινισμοῦ. Οὐδεὶς γνωρίζει πλέον ἐὰν θὰ ἀποφύγουμε τὸν Ἀρμαγεδδῶνα καὶ ἐὰν θὰ  ἐπανέλθουμε, μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια στὸν πολιτισμό, τὸν πολιτισμὸ τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ὀπίσω ἀπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν Βαρβάρων γιὰ τὴν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου κρύβεται ἡ φοβερὴ αὐτὴ ἀλήθεια.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2014

132 - Ἡ ἀπαίτηση γιὰ ἰσότητα διαλύει τὴν κοινωνία

132 - Ἡ ἀπαίτηση γιὰ ἰσότητα διαλύει τὴν κοινωνία

Ὁ σοσιαλισμὸς περιέχει πολλὰ σωστὰ ἀλλὰ καὶ κάτι τὸ στραβό:  τὸ ὅραμα τῆς ἰσότητος. Ἡ ἐπιδίωξη τῆς ἰσότητος, ποὺ ἔγινε σήμερα παγκόσμιο, ἀντιβαίνει στὴν ἀτομικὴ καὶ κοινωνικὴ πραγματικότητα καὶ καταστρέφει τὸ ἄτομο καὶ τὴν κοινωνία. Εἶναι ἡ κυρία αἰτία τῆς πλήρους παρακμῆς ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου μέσῳ τῆς δυτικοποιήσεως. Φέρνει στὴν ἐπιφάνεια τῆς θαλάσσης ὅλα τὰ σκουπίδια.

Ἡ ἀτομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀνισότης εἶναι νόμος πραγματικὸς ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμητός. Ἀπὸ τὰ τρία συνθήματα τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, τὸ σύνθημα ἰσότης, μὲ τὸν καιρὸ κατέστρεψε τὴν δυτικὴ κοινωνία καί, μέσῳ τῆς δυτικοποιήσεως, ὁλόκληρο τὸν πλανήτη. Τὸ σύνθημα, «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγώ» ἐκυριάρχησε. Ὅλοι ἐψήφιζαν τοὺς ἡγέτες καὶ ὅλοι οἱ ἡγέτες ἐκατέβηκαν τὰ σκαλιὰ τῆς ἀνυποληψίας γιὰ νὰ ἐκλεγοῦν. Ἐπειδὴ οἱ ἐκλεγέντες ἔπρεπε νὰ ὁμοιάζουν μὲ τοὺς ἐκλογεῖς τὰ κράτη ἐδιοικήθησαν ἀπὸ μετριότητες. Οἱ ἥρωες ἐξηφανίσθησαν. Ὅταν οἱ τελευταῖοι ὑπεχρεοῦντο νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τῆς βίας ἐχαρακτηρίσθησαν δικτάτορες. Οἱ ἄξιοι ἀπέφευγον πλέον τὴν πολιτική. Γιὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ὄχλος οἱ δήμαρχοι ὠργάνωναν παράτες ὁμοφυλοφίλων ( τὰ gay parades), ὁ τουρισμὸς ἐξεχείλιζε στὰ μπὰρ τῆς Μυκόνου καὶ οἱ γύφτοι μετεμφιεσμένοι σὲ Ῥωμὰ ἐτρομοκράτουν τὸν πληθυσμὸ καὶ διακινοῦσαν ἀνενόχλητα ναρκωτικά.

Ἡ ἀξιοκρατία καὶ ἡ ἀρετὴ τῶν Ἀρχαίων ἦσαν πλέον παρελθόν. Ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Χριστὸς ἀπεκαλοῦντο ψώνια ἐπειδὴ εἶχαν δώσει τὴν ζωή τους γιὰ ἀνεξήγητους λόγους. Ἡ πονηριά, χαρακτηριστικὸ τοῦ Σατανᾶ, εἶχε ἀναβιβασθῆ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες σὲ εὐφυΐα. Ὁ ταξιτζῆς, ἀπαραίτητος φίλος τῶν ΜΜΕ, διεφέντευε στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας, ληστεύοντας τοὺς ξένους καὶ ὑβρίζοντας τοὺ ντόπιους. Ὅλοι οἱ νέοι ἐβάλθησαν  νὰ ὁμοιάζουν μὲ τοὺς μαλάκες γιὰ νὰ θεωρηθοῦν καὶ αὐτοὶ ἴσοι.  Ἡ κοινωνία τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους ἐτρομοκρατεῖτο ἀπὸ τοὺς ἀπαιτητικοὺς Ἑλληνοκυπρίους ποὺ γιὰ χάρι τους ἡ Ἀθήνα εἶχε θυσιάσει τὸν ἑλληνισμὸ τῆς Τουρκίας καὶ ἐξηλώνετο σὰν πουλόβερ.

Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς στὸ προσωπικό του ἡμερολόγιο εἶχε ἐπισημάνει τὴν ἀνθρώπινη καταστροφὴ ποὺ εἶχε ἐπέλθει ἀπὸ τὸν μῦθο τῆς ἰσότητος τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως καὶ ἐσημείωνε στὶς 22 Ἰουλίου 1918: «Ἡ μεταξὺ ἀνθρώπων ἀνισότης εἶναι ἡ φυσικὴ κατάστασις τῆς κοινωνίας. Πᾶν μέτρον ἀντιτιθέμενον εἰς τὸν φυσικὸν τοῦτον καὶ στοιχειώδη νόμον, κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔχῃ βλαβεράς, ἴσως δὲ καὶ ὀλεθρίας συνεπείας». Καὶ γιὰ τὸν καπιταλισμὸ ἔγραφε στὶς 22 Ἰανουαρίου 1940, σὲ ἕνα Τετράδιο Σκέψεων ποὺ ἐκράτει: «Ἡ δημοκρατία εἶναι τὸ παιδὶ τοῦ καπιταλισμοῦ. Εἶναι τὸ ὄργανο μὲ τὸ ὁποῖο ὁ καπιταλισμὸς κυριαρχεῖ ἐπάνω στὴν λαϊκὴ μᾶζα».

Πόσον ὀξυδερκὴς ἦταν ὁ Μεταξᾶς! Ἑκατὸ χρόνια ἀργότερα ἡ παγκοσμία κοινωνία διαλύεται ὑπὸ τὸ βάρος τῆς τεραστίας μετριότητος ποὺ ἐπέβαλαν οἱ μᾶζες τῶν ἀνεγκεφάλων. Μὲ ἀξιώσεις ἰσότητος ὁ θυρωρὸς ἀνεβαίνει στὸν τελευταῖο ὄροφο τῆς πολυκατοικίας, παίρνει τὴν θέση τοῦ ἀφεντικοῦ του καὶ τὸν στέλνει κάτω στὸ θυρωρεῖο. Τὰ τοῦβλα τῆς οἰκοδομῆς μετακινοῦνται καὶ ἡ οἰκοδομὴ σωριάζεται . Ὁ Σωκράτης  εἶχε παρατηρήσει (στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος): «Ἕνας πατέρας συμπεριφέρεται σὰν παιδὶ καὶ φοβᾶται τοὺς υἱούς του, ἐνῷ ἕνας υἱὸς παίζει τὸν ῥόλο τοῦ πατέρα καὶ δὲν ἔχει πλέον σεβασμὸ καὶ φόβο τοῦ πατέρα του καὶ τῆς μητέρας του, αὐτὰ γιὰ νὰ ἀποδείξῃ πὼς εἶναι ἐλεύθερος». Καὶ ὁ Σωκράτης γελοιοποιεῖ τὸ ψεῦδος τῆς ἐλευθερίας ποὺ σὰν καραμέλα πιπιλίζουμε:  Δηλώνει πὼς στὴν δημοκρατικὴ ἐλεύθερη κοινωνία ἀκόμη καὶ τὰ ζῶα (σήμερα ἡ καθιέρωση τῶν  δικαιωμάτων τῶν ζώων), «ξεχειλίζουν ἀπὸ ἐλευθερία» καὶ διὰ τοῦτο καλὸ εἶναι στὴν μέση τοῦ δρόμου νὰ κάνῃς πέρα ὅταν ὁ γάϊδαρος (ἤ ὁ πολίτης μὲ τὴν ψῆφο του) ἐφορμᾷ, διότι δὲν λογαριάζει κανέναν καὶ θὰ σὲ πατήσῃ.

Μία κοινωνία ἱεραρχημένη θὰ ἔφερνε ὀπίσω τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ἁρμονία. Ἀλλὰ ἴσως εἶναι πλέον ἀργά.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Αὐγούστου 2014  

119 - Ὁ προσδιορισμὸς τοῦ κυριωτέρου ἐχθροῦ

119 - Ὁ προσδιορισμὸς τοῦ κυριωτέρου ἐχθροῦ

Τὸν τίτλο τοῦ ἄρθρου τὸν δανείζομαι ἀπὸ ἀντίστοιχο ἄρθρο ποὺ ἐδημοσιεύθη στὴν ἑβδομαδιαία ἐφημερίδα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, «Ἐμπρός», τοῦ Σαββάτου 5 Ἰουλίου 2014. Βεβαίως γνωρίζω ὅτι τὰ ἰδεολογικὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα στὸν ἑλληνικὸ χῶρο εἶναι μόνον δύο, τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ποὺ ἐκφράζουν τὸν κομμουνισμὸ καὶ τὸν φασισμό (ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς εἶναι παρακλάδι τοῦ φασισμοῦ), ἐφ’ ὅσον ἡ τρίτη ἰδεολογία, ὁ φιλελευθερισμός (μὲ παρακλάδι τὴν σοσιαλδημοκρατία) ἔχει παύσει πλέον νὰ ἐκφράζῃ καθαρὸ ἰδεολογικὸ λόγο, ἐνοχλοῦνται τὰ μέγιστα ὅταν ἐπιστήμων τῶν ἰδεολογιῶν τοὺς μελετᾷ καὶ ἐπεμβαίνει στὸν διάλογο μὲ τοὺς θεωρητικοὺς τῶν κομμάτων τους. Στὸν μαρξισμὸ ὑπάρχουν οἱ μαρξιστὲς ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ μαρξολόγοι οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ μελετήσουν τὸν  μαρξισμὸ ἀπ’ ἔξω, χωρὶς νὰ εἶναι μέλη μαρξιστικοῦ κόμματος. Τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸν φασισμό, μία ἀπὸ τὶς τρεῖς ὁλοκληρωμένες ἰδεολογίες ποὺ ἐγώ, ὡς εἰδικὸς τῶν ἰδεολογιῶν, διδάσκω στὸ Πανεπιστήμιο τὰ τελευταῖα 50 χρόνια. Κατ’ἀρχάς, ὁ ὅρος φασισμὸς εἶναι σεβαστὸς ὅπως οἱ ἀντίστοιχοι ὅροι κομμουνισμὸς καὶ φιλελευθερισμὸς καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτοξεύονται ὡς ὕβρεις ἀπὸ τοὺς ἀμαθεῖς καὶ τοὺς φανατικούς. Γι’αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται οἱ οὐδέτεροι ὅροι φασιστής (ἀντί φασίστας) καὶ κομμουνιστής (ἀντί κομμούνι).

Στὸ βιβλίο μου τοῦ 1990 «Ἡ τρίτη ἰδεολογία» (δηλαδὴ ὁ φασισμός), εἶχα προβλέψει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἀντίδραση κατὰ τῆς ἀφομοιωτικῆς μανίας τοῦ παγκοσμίου δυτικοφερμένου καπιταλισμοῦ ἐκφράζεται μὲ τὴν ῥαγδαία ἐξάπλωση τῆς τρίτης ἰδεολογίας. Μετὰ τὴν  ὁλοσχερῆ ἧττα της στὴν Εὐρώπη στὸ τέλος τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ἰδιαίτερα στὴν Ἰταλία καὶ τὴν Γερμανία, ἡ ἰδεολογία αὐτὴ ἀναστήθηκε στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Ἀργεντινὴ τοῦ Περὸν καὶ τὴν Αἴγυπτο τοῦ Νάσερ. Σὲ μερικὰ χρόνια ἔγινε ἡ ἐπικρατοῦσα ἰδεολογία στὸν Τρίτο Κόσμο. Μὲ τὴν πτώση τοῦ κομμουνισμοῦ στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, τὸ 1989, ὁ δρόμος ἄνοιξε πλέον γιὰ τὴν ἐξάπλωση τοῦ φασισμοῦ καὶ στὴν Εὐρώπη. Διότι πρώην κομμουνιστὲς μπορεῖ εὔκολα νὰ μεταπηδήσουν στὸν  φασισμό, ἀλλὰ πολὺ δύσκολα νὰ μετατραποῦν σὲ φιλελευθέρους. Μέσῳ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἡ τρίτη ἰδεολογία, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπικρατήσει στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, θὰ εἰσβάλῃ καὶ στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη, χάρη στὴν ἑνοποίηση τῶν δύο Γερμανιῶν, καὶ θὰ φιλοδοξήσῃ νὰ καταστρέψῃ ὁλοσχερῶς τὴν Δύση ὡς πηγὴ τοῦ  ἀστικοῦ καπιταλιστικοῦ πολιτισμοῦ» (σ.307-308) .

Βάσει τῆς ἄνω ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως καταγραμμένης 24 ἀκριβῶς χρόνια ἐνωρίτερα, ἡ ἄνοδος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἦταν φυσικὴ καὶ ἀναπόφευκτη καὶ ὁ πανικὸς τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου ποὺ ἐκφράζεται μὲ παράνομες φυλακίσεις νομίμου κόμματος, δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ μὲ τίποτα τὸν ῥοῦ τῆς Ἱστορίας. Ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ ἐπικεντρωθῇ ὁ ἐπιστήμων τῶν ἰδεολογιῶν εἶναι ἡ σταδιακὴ ὡρίμανση τοῦ ἐν λόγῳ φασιστικοῦ κινήματος, ξεφεύγοντας τώρα ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία καὶ ὁδεύοντας πρὸς τὴν ὑπεύθυνη ἀνάληψη τῆς  ἐξουσίας.

Ἐδῶ λοιπὸν παρεμβαίνουν οἱ θεωρητικὲς ἀναλύσεις. Μέχρι στιγμῆς, στὸν χῶρο τῆς Χ.Α. αὐτὲς ἦσαν  σπάνιες. Ἡ Χ.Α. ἀνδρώνεται διότι οἱ ἀντικειμενικὲς συνθῆκες τῆς κοινωνίας τὸ ἐπιβάλλουν. Οἱ ἴδιοι οἱ Χρυσαυγῖτες ἐκπλήσσονται γιὰ τὴν ἐπιτυχία τους. Πράγματι εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ προσδιορισθῇ  ὁ κυριώτερος ἐχθρός. Καὶ τὸ ἄρθρο τὸν προσδιορίζει σωστὰ μὲ τοῦτα τὰ λόγια: «Ὁ σύγχρονος ἐθνοαποδομητὴς ἔχει συγκεκριμένο ὄνομα καὶ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν καπιταλιστικὴ παγκοσμιοποίηση». Συνεπῶς ὁ κυριώτερος ἐχθρὸς εἶναι ὁ καπιταλισμός, ποὺ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν «καννιβαλικὴ ἐκμετάλλευση ἀνθρώπου ἀπὸ ἄνθρωπο, τὴν καταστροφὴ τῆς ἱερῆς φύσης στὸν βωμὸ τῆς παραγωγῆς ἀχρήστων σκουπιδίων, τὴν ἐρήμωση τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν δημιουργία τερατουπόλεων-φυλακῶν γιὰ πειθήνιες μᾶζες, τὸν εὐτελισμὸ τοῦ πολιτισμοῦ, τοῦ ἀθλητισμοῦ μὴ ἐξαιρουμένου, σὲ ὑπαγόμενο στὸν νόμο τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζήτησης προϊόν, τὴν ἄμβλυση τῆς κριτικῆς σκέψης τῶν ἀνθρώπων μέσα ἀπὸ τὴν ἀντικατάσταση τῆς παιδείας μὲ τὴν χρησιμοθηρικὴ ἐκπαίδευση-θεραπαινίδα τοῦ ἀκράτου χρηματοοικονομισμοῦ. Κι’ἄν κινδυνεύουμε νὰ μᾶς ποῦν ἀριστεροὺς οἱ πατριδοκάπηλοι σαλτιμπάγκοι τῆς δεξιᾶς, ἄς κάνουν ὅ,τι νομίζουν».

Ὁ φασισμός, ὡς συγκροτημένη  ἰδεολογία ἔχει, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ζάν-Ζὰκ Ρουσσώ (βλέπε τὸ βιβλίο μου στὰ γαλλικά, γιὰ τὸν Ῥουσσὼ ὡς πατέρα τοῦ γαλλικοῦ φασισμοῦ) σπουδαίους θεωρητικούς. Καιρὸς γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, νὰ ὡριμάσῃ καὶ νὰ τοὺς μελετήσῃ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 8 Ἰουλίου 2014

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

Ὁ Λένιν ποὺ τὸν ἐθαύμαζαν ἀκόμη καὶ ὁ Γκαῖμπελς, ἀκόμη καὶ ὁ Σορέλ -καλὸ θὰ ἦταν δὲ νὰ τὸν ἐδιάβαζε καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή- στὸ περίφημο πόνημά του, ποὺ ἔγραψε στὴν Ζυρίχη, τὸ 1916,  "Ὁ ἰμπεριαλισμός, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ" (Σύγχρονη Ἐποχή), ἀφιέρωνε τὸ δεύτερο κεφάλαιο, στὶς "Τράπεζες καὶ ὁ νέος τους ῥόλος". Οἱ τράπεζες, ἔγραφε, "ἀγκαλιάζουν ὅλην τὴν χώρα, συγκεντροποιοῦν ὅλα τα κεφάλαια καὶ τὰ χρηματικὰ ἔσοδα, μετατρέπουν χιλιάδες καὶ χιλιάδες σκόρπια νοικοκυριὰ σὲ μία ἑνιαία, πανεθνικὴ καπιταλιστικὴ καὶ ὕστερα σὲ παγκόσμια καπιταλιστικὴ οἰκονομία... Ἀπὸ τοὺς σκόρπιους καπιταλιστὲς διαμορφώνεται ἕνας συλλογικός καπιταλιστής. Ἡ τράπεζα, ὅταν κρατᾷ τὸν τρέχοντα λογαριασμὸ μερικῶν καπιταλιστῶν, φαίνεται σὰν νὰ ἐκπληρώνῃ μία καθαρὰ τεχνική, ἀποκλειστικὰ βοηθητικὴ πράξη. Ὅταν ὅμως ἡ πράξη αὐτὴ ἀναπτύσσεται σὲ γιγαντιαῖες διαστάσεις, τότε ἀποδεικνύεται ὅτι μία χούφτα μονοπωλητὲς ὑποτάσσουν τὶς ἐμπορικὲς καὶ βιομηχανικὲς πράξεις ὅλης τῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας, ἀποκτῶντας τὴν δυνατότητα – μὲ τὶς τραπεζικὲς συνδέσεις, μὲ τοὺς τρέχοντες λογαριασμοὺς καὶ τὶς ἄλλες χρηματικὲς πράξεις – στὴν ἀρχὴ νὰ γνωρίζουν μὲ ἀκρίβεια τὴν κατάσταση τῶν διαφόρων καπιταλιστῶν, ὕστερα νὰ τοὺς ἐλέγχουν, νὰ τοὺς ἐπηρεάζουν μὲ τὴν ἐπέκταση ἤ τὸν περιορισμό, τὴν διευκόλυνση ἤ τὴν  δυσκόλευση τῆς παροχῆς πιστώσεως, καὶ τέλος νὰ καθορίζουν ἀπολύτως τὴν τύχη τους, νὰ καθορίζουν τὰ εἰσοδήματά τους, νὰ τοὺς στεροῦν τὸ κεφάλαιο ἤ νὰ τοὺς δίδουν τὴν δυνατότητα ν' αὐξάνουν τὸ κεφάλαιό τους γρήγορα καὶ σὲ τεράστιες διαστάσεις". Ἐὰν τώρα, οἱ τραπεζῖτες αὐτοὶ εἶναι ἑβραῖοι τοκογλύφοι ἤ ὄχι ὅπως τὸ ὑπονοεῖ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν ἀλλάζει σὲ τίποτα τὴν κατάσταση.

Στὸν ΙΗ΄ αἰῶνα, ἡ ἀστικὴ τάξη ἐφημίζετο γιὰ τὴν "ἀστικὴ ἠθική" της, μέσα στὴν "ἀστικὴ οἰκογένεια". Μὲ τὴν αὔξηση ὅμως τῆς ἀνταγωνιστικότητος καὶ τὴν θηριωδία τῆς ἐπιβιώσεως μὲ ἀποκλειστικὸ ἐλατήριο τὸ χρῆμα, ἐβγῆκαν οἱ μάχαιρες παγκοσμίως καὶ ὁ ἰμπεριαλισμὸς τῆς ἐποχῆς τοῦ Λένιν ἐξεπεράσθη μὲ τὸ κοινὸ ἔγκλημα τῶν μαφιόζων τοῦ καπιταλισμοῦ ἐπὶ τῶν ὁποίων χορεύει ὁ Σατανᾶς. Αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει ἡ κυπριακὴ κρίση. Τὸ ΑΚΕΛ ὡς κομμουνιστικὸ κόμμα αὐτοαναιρέθηκε καὶ ἔκαμε μία τρύπα στὸ νερό, ὅταν ἔλαβε δημοκρατικά  -δηλαδὴ ἀστικά-  τὴν ἀρχὴ καὶ ἐκυβέρνησε δημοκρατικά. Τὸ ΚΚΕ θὰ αὐτοαναιρεθῇ ἐὰν δεχθῇ ποτὲ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα δημοκρατικά, δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἀνατρέψη βίαια, μὲ "προλεταριακὴ δικτατορία", τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Τὸ πέρασμα ἀπὸ τὸν ἰμπεριαλισμὸ στὴν μαφιοκρατία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν παραβίαση καὶ ἀκόμη τῆς ἀστικῆς ἱερότητος τῆς ἰδιοκτησίας ὅταν οἱ μεγαλύτεροι καπιταλιστὲς δημεύουν "σὰν κομμουνιστὲς" τὴν ἰδιοκτησία τῶν μικροτέρων καπιταλιστῶν, ἐνῷ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Κίνας ἐπιτρέπει τὴν συσσώρευση τεραστίων καπιταλιστικῶν περιουσιῶν. Τὸ σύνορο μεταξὺ καπιταλιστικοῦ κομμουνισμοῦ καὶ κομμουνιστικοῦ καπιταλισμοῦ ἐξαφανίζεται, στὸ ὄνομα πάντοτε τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς παγκοσμίας ἰσχύος.

Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς πρεσβεύει τὴν συμμαχία τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ μὲ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ γιὰ τὴν βίαιη ἀνατροπὴ τῆς κυριαρχίας τῆς παγκοσμίας καπιταλιστικῆς μαφιοκρατίας τῶν τραπεζῶν, εἴτε αὐτὲς εἶναι ἤ ὄχι ἑβραϊκές, εἴτε εἶναι ἤ ὄχι μασονικές, καὶ τὴν ἐγκαθίδρυση δικτατορίας τῶν μαζῶν, τὴν ἀποκαλουμένη λαοκρατία. Νὰ ξεχασθοῦν οἱ ἑκατέρωθεν  ὕβρεις (κομμουνισμὸς ὡς ψώρα γιὰ τοὺς μέν, φασισμὸς ὡς δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ γιὰ τοὺς δέ, καὶ οἱ ἑκατέρωθεν σφαγὲς τοῦ Ἐμφυλίου). Ὅταν μὲ τὸ καλὸ καταρρεύσῃ τὸ παγκόσμιο μαφιοκαπιταλιστικὸ θηρίο, τότε μόνον ἄς διαλυθῇ ἡ ἐθνικομπολσεβικικὴ συμμαχία καὶ ἄς ὑπερισχύσῃ -ἐφ'ὅσον τότε δὲν τὰ εὕρουν- ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο σοσιαλιστικὲς παρατάξεις, ὁ φασισμὸς ἤ ὁ κομμουνισμός.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Μαρτίου 2013 

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

Ἡ ὕπαρξη τοῦ ΚΚΕ εἶναι ὅσο ἀπαραίτητη γιὰ τὴν χώρα μας ὅσο εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ θεσμοὶ συμπεριέχουν τὴν ἀπόλυτη βιωματικὴ ἀλήθεια. Ἡ ἐξαφάνισή τους, ἔστω καὶ προσωρινή, θὰ ἐσήμανε τεραστία ἀπώλεια γιὰ τὸ ἑλληνικὸ γίγνεσθαι. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ ἕλλην πολίτης εὑρίσκεται σὲ ἀμηχανία ἐπιλογῆς κοινωνικῆς ἤ πνευματικῆς πορείας, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναχθῇ στὰ δύο αὐτὰ πρότυπα συμπεριφορᾶς, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία ἔχει ἀποδείξει ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι ὁ καπιταλισμὸς καὶ μόνον ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι οἱ ἀπόλυτοι ἀρνητές του. Ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κοινωνικὰ κινήματα βάζουν νερὸ στὸ κρασί τους καὶ προφέρουν τὸ ναὶ μὲν ἀλλὰ τοῦ δῆθεν ῥεαλισμοῦ.

Πρέπει ὅλοι, στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν κόσμο, νὰ περιμένουμε μὲ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον τὶς ἐργασίες τοῦ ΙΘ΄ συνεδρίου τοῦ ΚΚΕ ποὺ θὰ διεξαχθοῦν στὴν Ἀθήνα, στὶς 11-14 Ἀπριλίου 2013. Διότι ναὶ μὲν τὸ πρότυπο πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀνέπαφο ἀλλὰ ὁ κόσμος περιμένει καὶ ἀποτελεσματικὴ δράση γιὰ ἀποτελεσματικὴ καὶ ὄχι θεωρητικὴ ἀνατροπή. Μέχρι στιγμῆς, ἡ ἄρνηση συνεργασίας μὲ τὸ κατ' οὐσίαν σοσιαλδημοκρατικὸ Σύριζα ὑπῆρξε ἀπολύτως σωστή. Ἀλλὰ ὁ κόσμος δὲν ἀντέχει ἄλλο. Θέλει τὸ ΚΚΕ νὰ πάρῃ πρωτοβουλίες ποὺ νὰ μὴν μεταθέτουν τὸ ἐπαναστατικὸ ἀποτέλεσμα στὶς ἑλληνικὲς καλένδες. Καλὴ ἡ Ἀλέκα Παπαρήγα ἀλλὰ ἡ χώρα χρειάζεται σήμερα ἕναν Κάστρο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Ἰανουαρίου 2013