163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος μοῦ ἐπανελάμβανε ὅταν στὸ Παρίσι ἦταν σὲ αὐτοεξορία: «Δημήτρη, εἴμεθα ἕνας λαὸς ἀκυβέρνητος διότι ποτὲ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ οἰκοδομήσουμε κράτος. Ἐκ φύσεως εἴμεθα ἀναρχικοί».

Εἶχε ἀπόλυτα δίκαιο. Τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ τὸν Γεώργιο Παπαδόπουλο  ἀντί γιὰ εὐχαριστῶ τοὺς διεπομπεύσαμε δολοφονῶντας τους, ὁ πρῶτος στὴν ἐκκλησία, ὁ δεύτερος στὸ νοσοκομεῖο, κατηγορῶντας τους ἐσφαλμένως γιὰ δικτάτορες καὶ τώρα εἴμεθα σὲ ἀναμονὴ νέου ἐγκλήματος κατὰ οἱουδήποτε μελλοντικοῦ ἡγέτου ποὺ θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ σώσῃ τὴν ἄμοιρη αὐτὴ χώρα.

Ἡ ἀναρχία πορεύεται μὲ τὸν ἀτομισμό, τὴν ἀσυνεννοησία καὶ τὸν διχασμό καὶ κορυφώνεται μὲ τὸν φθόνο καὶ τὸν ἐγωϊσμὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε φιλότιμο. Μαζί χορεύουμε, μαζί γλεντᾶμε καὶ ὅμως καρφώνουμε τὸν ἀδελφὸ πισώπλατα. Πρόκειται γιὰ φοβερὰ ἐλαττώματα ποὺ παιδεύουν τὸν Ἕλληνα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὀδυσσέως.

Γιὰ νὰ ὑπερπηδήσουμε τὶς ἀδυναμίες αὐτὲς τοῦ ἔθνους μας χρειαζόμεθα μία καὶ μόνη λύση: ἀπόλυτη διοίκηση ἥρωος, μακριὰ ἀπὸ κοινοβουλευτισμὸ καὶ κομματισμό, ἕναν ἥρωα κατ’ εἰκόνα μας, δηλαδὴ ἄναρχο, μή σεβόμενο κανενὸς εἴδους νόμο ἤ σύνταγμα παρὰ μόνον τὴν θέλησή του, ἐπὶ τῇ βάσει ἀπολύτου ἡγέτου. Ὁ Ἕλλην δημιουργεῖ μόνον ὑπακούοντας τυφλὰ στὸν ἥρωα, σὲ ἕναν Μεγαλέξανδρο. Καὶ τότε διασπείρει σὲ ὅλην τὴν ἔκταση τῆς γῆς τὴν μεγαλοφυΐα τῆς σκέψεώς του καὶ τὴν γενναιοδωρία τῆς καρδιᾶς του. Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ πολιτικό του σύστημα. Κράτος εἶναι ἡ θέληση τοῦ ἡγέτου. Τυφλὴ ὑπακοὴ εἶναι ἡ δημιουργικὴ ἐνέργειά του.

Τὸ ἡρωϊκὸ καθεστὼς τῶν ὁμηρικῶν χρόνων μὲ τοὺς Ὀλυμπίους καὶ τὸν Ἀχιλλέα, μὲ ἀπόλυτο μονάρχη νὰ ἱππεύῃ ἀμούστακος δεκαπεντάχρονος Ῥωμανὸς Διογένης, προστάζοντας: Ἡ θέλησή μου εἶναι ἡ θέληση τῶν Ἑλλήνων. Τὸ σπαθί μου κόβει τὸν Γόρδιο δεσμό. Ἀπὸ τὴν Περσέπολη μέχρι τὴν Βαβυλῶνα διαμορφώνουμε τὴν φυλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ μεγάλοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν Καίσαρα, μέχρι τὸν Ἀντώνιο καὶ τὸν Αὔγουστο καταφθάνουν στὴν Ἀλεξάνδρεια γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ ἑλληνικὸ σκήνωμα, τὴν θεϊκὴ πνοὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ τέλειο πολίτευμα ποὺ ταιριάζει στὸν Ἕλληνα. Μεγαλουργεῖ μόνον μέσῳ ἀναρχίας, ἀπελευθερωμένος ἀπὸ νόμους, σεβασμὸ πρὸς νομοθέτες, θέληση πλειοψηφίας καὶ κρατικὴ δομή. Οὐδεὶς ἄλλος λαὸς δύναται νὰ βασίσῃ τὸ μεγαλεῖο του στὴν ἀπόλυτη ἀναρχία. Ἐπειδὴ μόνον ὁ Θεὸς ὡς Ἕλλην εἶναι ἄναρχος. Χωρὶς νόμους καὶ κράτος ὁ ἑλληνισμὸς δύναται νὰ διοικῇ τὸν πλανήτη καὶ τὸ σύμπαν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Δεκεμβρίου 2014

61 - Ἰσοκράτης κατὰ Δημοσθένους - Μυστρᾶς κατὰ ἀντι-Μυστρᾶ

61 - Ἰσοκράτης κατὰ Δημοσθένους

Μυστρᾶς κατὰ ἀντι-Μυστρᾶ

Ἡ Ἀθήνα τοῦ 4^ου αἰῶνος ηὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁ Ἰσοκράτης ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς καὶ πανέλλην. Ἦταν Μυστρᾶς. Γι’ αὐτὸν ὁ ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε σύνορα καὶ μόνον οἱ Βάρβαροι ἦσαν στὴν περιφέρεια τῆς ἑλληνικῆς Οἰκουμένης. Ὁ Δημοσθένης ἦταν Ἀθηναῖος ἐθνικιστής. Ἦταν ἀντι-Μυστρᾶς. Συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμὸ μέσα στὰ σύνορα τῆς πόλεως-κράτους (σήμερα τοῦ ἐθνοκράτους). Ἡ διαμάχη μεταξύ τους συγκρίνεται μὲ τὴν διαμάχη μεταξὺ τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ καὶ τῶν ἐθνικιστῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ἑνωθεῖτε Ἕλληνες! Ὁ ἀλεξανδρινὸς ἑλληνισμὸς εἶναι παγκόσμιος, ὁ ἀθηναϊσμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμό. Τὸ εἶπε ὁ Ἀλέξανδρος στὴν Ὤπιδα. Ἡ διαμάχη ποὺ ἐξηλίχθη ὡς πρὸς τὸ γνήσιον τῆς ὁμιλίας τῆς πόλεως Ὤπιδος τὸ 324, ἔχει δευτέρουσα σημασία διότι ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, ἐκφραστὴ τῆς παρακμῆς τῆς πόλεως-κράτους, ἐγκλωβισμένος στὸν ἐπαρχιακὸ φυλετισμό, μέχρι τὸν Ἀλέξανδρο, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα, ἐκφραστὴ τῆς οἰκουμενικότητος, ὁ  ἑλληνισμὸς ἔκαμε ἕνα ποιοτικὸ ἅλμα, συνθέτοντας τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία μὲ τὴν πόλη-κράτος καὶ ἀγκαλιάζοντας τὴν οἰκουμένη ἐπὶ δύο χιλιετίες, ὥσπου νὰ συρρικνωθῇ καὶ πάλι στὸν ἐπαρχιωτισμό, μετὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821. Διότι, ἄν καὶ αὐτὴν τὴν ἐπανάσταση τὴν χρεωστᾶμε ἐν πολλοῖς στοὺς Ἀρβανῖτες-Ἀλβανοὺς ἀγωνιστές, φθάνουμε σήμερα στὸ σημεῖο νὰ ἀπαγορεύουμε στὸν νεαρὸ Ἀλβανό, ποὺ δηλώνει ὁ ἴδιος παιδὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, νὰ κρατᾷ τὴν γαλανόλευκη τοῦ συρρικνωμένου ἑλληνισμοῦ, ποὺ ἀντεκατέστησε τὴν ἐρυθρὰ σημαία μὲ τὸν δικέφαλο τοῦ Βυζαντίου, ἡ ὁποία ὅμως παρέμεινε τὸ σύμβολο τοῦ ἀλβανικοῦ κράτους.

Ἱκετεύω τὴν Χρυσῆ Αὐγή, χωρὶς νὰ ἀπαρνηθῇ στὸ ἐλάχιστο τὴν ἐθνικοσιαλιστική της ἰδεολογία, νὰ καταλάβῃ ὅτι ὁ φραγκικῆς προελεύσεως ἐθνικισμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ καὶ τὸν ὁδηγεῖ στὴν ἐξαφάνιση. Ἀντιθέτως ὁ οἰκουμενικὸς ἑλληνισμός, δηλαδὴ ὁ ἑλληνοκεντρισμός, στὸν  ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ, ποὺ δὲν ἦταν ἐθνικιστής, ἐπίστευε ἀκράδαντα, εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ ἐπὶ τοῦ πλανήτου καὶ ἐπὶ τοῦ σύμπαντος, διότι ἐκφράζει τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια ποὺ οἱ πάντες ἐπὶ τῆς γῆς ἀναγνωρίζουν. Ἄς ἀντικαταστήσουν στὸ πρόγραμμά τους μία καὶ μοναδικὴ λέξη: ἀντὶ τῆς λέξεως «ἐθνικισμός» νὰ βάλουν τὴν λέξη «ἑλληνοκεντρισμός» . Ἀπὸ Δημοσθένηδες θὰ γίνουν Ἰσοκράτηδες. Ἀπὸ ἀντι-Μυστρᾶδες θὰ γίνουν Μυστρᾶδες. Καὶ ἄν ὁ Πούτιν εἶναι ὁ νέος Φίλιππος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄς εἶναι!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Σεπτεμβρίου 2013

16 - Γιὰ μία ἐρωτικὴ θεώρηση τῆς ἑλληνικῆς γεωπολιτικῆς

16 - Γιὰ μία ἐρωτικὴ θεώρηση τῆς ἑλληνικῆς γεωπολιτικῆς

Προτοῦ γίνω διδάκτωρ τῆς Ἱστορίας στὴν Σορβόννη ἔκαμα δύο χρόνια ἰατρικὴ στὸ Παρίσι καὶ τὴν Γενεύη μὲ σκοπὸ νὰ γίνω ψυχίατρος. Ἀλλὰ ἀνεκάλυψα ὅτι ἕνα σημαντικὸς κλάδος τῆς Ἱστορίας ἦταν ἡ ψυχοϊστορία στὴν ὁποία ἐφηρμόζοντο στὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι οἱ μέθοδοι τῆς ψυχαναλύσεως, ψυχοϊστορία σχεδὸν ἀνύπαρκτη ἀκόμη σήμερα στὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο τῆς φαιδρᾶς πορτοκαλέας. Ἔτσι τὸ σύνθημα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς μου γεωπολιτικῆς ὑπῆρξε ἔκτοτε: «Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει».

Ἑλλάς, Αἰγαῖο, Ἀνατολία, βάσει τῆς διαλεκτικῆς τοῦ Ἡρακλείτου, ὑπῆρξε μία ἀνταγωνιστικὴ σύνθεση ἐρωτικῆς μορφῆς. Ἡ Ἀνατολία (ἡ σημερινὴ Τουρκία) εἶναι ἀνδρικὴ χερσόνησος σχήματος πέους. Τὸ Αἰγαῖο ἀντιπροσωπεύει τὸ σπέρμα. Ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ἡ Ἀνατολία ἐδημιούργησε αὐτοκρατορίες μὲ τὴν ἀνδρική της ἱκανότητα νὰ διοικῇ. Ἀντιθέτως, ἡ βαλκανικὴ χερσόνησος ἔχει σχῆμα αἰδοίου καὶ εἶναι εὐγενικῆς θηλυκῆς μορφῆς. Ἡ διαλεκτικὴ ἐπέτρεψε στὸν Μεγαλέξανδρο, ἐρχόμενος ἀπὸ τὴν βαλκανικὴ χερσόνησο νὰ ἀντιστρέψῃ τὴν σχέση αὐτὴ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν περσικὴ αὐτοκρατορία καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἑλληνοτουρκικὴ σύνθεση τῆς ἐποχῆς του. Ἡ ἐρωτικὴ  σχέση συνεχίσθη καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, μὲ τὸ Βυζάντιο καὶ τὴν Ὀθωμανία. Σήμερα προσετέθησαν οἱ δύο ὄρχεις: Κύπρος καὶ Ἰσραήλ. Τὸ ἐρωτικὸ αὐτὸ σύνολο, ὅταν πραγματοποιηθῇ ἡ σύνθεσή του θὰ κάνῃ τὸν γεωπολιτικὸ χῶρο τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου ἀκαταμάχητο. Ὅσο γιὰ τὸ ἐσωτερικὸ καθεστὼς τῆς Ἑλλάδος ποὺ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἐρωτικὴ ἔνταση, εἶδος φυσικοῦ βιάγκρα, προτιμότερος εἶναι ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός, συνθέτoντας τὸ ΚΚΕ  μὲ τὴν Χρυσὴ Αὐγή. Ὅποιος πραγματοποιήσῃ τὴν διπλὴ αὐτὴ σύνθεση, στὸ ἐξωτερικὸ καὶ στὸ ἐσωτερικό θὰ κερδίσῃ. Ὅποιος ἐμμείνῃ στὸν ἀντιτουρκισμὸ καὶ τὸν ἀνθεβραϊσμὸ μακροχρονίως θὰ χάσῃ. Ἔτσι ἁπλά.

Δημήτρης Κιτσίκης                     7 Σεπτεμβρίου 2012