278 - Ὁ πνευματικὸς θάνατος τοῦ Τσίπρα

278 - Ὁ πνευματικὸς θάνατος τοῦ Τσίπρα

Τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἀκέφαλο ἐν μέσῳ σφοδροῦ κοινωνικοῦ πολέμου. Στὴν ἐσωτερικὴ ὅπως καὶ στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική του, σύρεται ἀπ’εὐθείας ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῶν μεγάλων δυνάμεων χωρὶς κἄν νὰ μεσολαβῇ ἕνας ἔστω καὶ φασουλῆς πρωθυπουργός. Τὸ ὄνομα Τσίπρας πλανᾶται ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὴν ἑλλαδικὴ γῆ ὡς φάντασμα κάποιας ἄλλης ἐποχῆς ὅταν τὸ κρατίδιο τοῦ 1832 ἦταν περίγελο στοὺς ἀγρότες τῆς Πελοποννήσου καὶ τὰ σαλόνια τοῦ Παρισιοῦ. Τσίπρας θυμίζει κοῦκλα στὸ πανὶ τοῦ Καραγκιόζη. Τσίπρας πάντα γελαστὸς ὅταν οἱ θεατὲς γιουχαΐζουν ὄρθιοι τὴν ἀγανάκτησή τους γιὰ τὸ θλιβερὸ θέαμα. Τὸν εἰρωνεύονται στὶς Βρυξέλλες, τὸν κοιτάζει περιπεκτικὰ ὁ Νετανιάχου.

Στὸ κουκλοθέατρο τῆς Εὐρώπης τρώει  καρπαζιὲς καὶ γελᾷ σαχλά. Τοῦ λένε ὅτι θὰ τὸν διώξουν ἀπὸ τὸ Σένγκεν ἐὰν δὲν μετατρέψῃ τὸ ξέφραγκο ἀμπέλι του σὲ στρατόπεδο συγκεντρώσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων-μεταναστῶν καὶ αὐτὸς μιλᾷ σὰν τὴν κυρὰ Τασία. Πιστεύει ὅτι ἡ Μέρκελ τὸν ἐρωτεύθηκε καὶ καμαρώνει χωρὶς γραβάτα.

Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἁπλῶς, σὰν κουρδισμένο ζόμπι, ὁ Τσίπρας συνεχίζει τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ κατεδαφίσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ συγκροτήσεως φράγματος στὴν ἀνατολικὴ Εὐρώπη κατὰ τῆς Ῥωσίας. Τὸν παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμοὺντ Ἀμπὰς τὸν δέχεται στὴν Ἀθήνα, ἐπειδὴ ἡ Ἀμερικὴ ἐπιθυμεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα στοιχειῶδες παλαιστινιακὸ κράτος γιὰ νὰ ἐλέγξῃ κάπως τὴν ἀνεξέλεγκτη πολιτικὴ τοῦ συμμάχου της Ἰσραὴλ καὶ ἐπειδὴ εἶναι σημαντικὴ ἡ παρουσία τῆς παλαιστινιακῆς διασπορᾶς ἀνὰ τὸν κόσμο ὑπὸ ἀμερικανικὴ ὀμπρέλλα.

Ταυτοχρόνως ὅμως, μὲ τὶς ἐπανειλημμένες ἐπισκέψεις του στὸ Ἰσραήλ, ὁ Τσίπρας συνεχίζει τὴν πολιτικὴ Σαμαρᾶ καὶ ὅλων τῶν προηγουμένων κυβερνήσεων, στρατηγικῆς καὶ οἰκονομικῆς συμμαχίας μὲ τὸν Νετανιάχου, ἐξασφαλίσεως τοῦ γεωπολιτικοῦ φράγματος κατὰ τῆς Ῥωσίας στὸν Βορρᾶ καὶ τῶν Ἀράβων στὸν Νότο, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς Αἰγύπτου ποὺ πάντα ξεχώριζε ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἀραβικὰ κράτη, μαζὶ μὲ τὴν Ἰορδανία, λόγῳ τοῦ χριστιανικοῦ καὶ ἑλληνικοῦ τους παρελθόντος

Ὅπως ἔγραφε ὁ Ἠσαΐας Κωνσταντινίδης, στὸ βιβλίο του, Δημήτρης Κιτσίκης. Γεωπολιτικὴ βιογραφία (Ἀθήνα, 2013), «τὸ γεωπολιτικὸ τρίγωνο Ἑλλάδος-Τουρκίας-‘Ισραήλ –καὶ στὴν μέση ἡ Κύπρος- εἶναι ἀπαραίτητο καὶ γιὰ ἕναν ἐπιπρόσθετο λόγο. Διότι  ἑλληνοτουρκισμὸς καὶ ἑβραϊσμὸς ἔχουν μία πιὸ βαθιὰ ἀνάγκη συμπήξεως τῶν δυνάμεών τους, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅ,τι αἰσθάνονται περικυκλωμένοι ἀπὸ δύο ἀνταγωνιστικὲς πραγματικότητες: τὸν σλαυϊσμὸ τοῦ Βορρᾶ καὶ τὸν ἀραβισμὸ τοῦ Νότου».

Ὁ ἰσλαμιστὴς τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων Ἔρντογαν εἶχε πάρει τὴν πρωτοβουλία νὰ διακόψῃ τὶς σχέσεις τῆς χώρας του μὲ τὸ Ἰσραήλ, τὸ 2009-2010, κάτι ποὺ ἐπέτρεψε στὴν Ἑλλάδα, ἀμέσως νὰ συνδεθῇ μὲ τὸ Ἰσραήλ, ποὺ δὲν θὰ εἶχε πραγματοποιήσει ἐὰν ὁ παραδοσιακός της τουρκικὸς ἐχθρὸς ἐσυνέχιζε νὰ ἐρωτοτροπῇ μὲ τὸ Ἰσραήλ. Ἔτσι, καὶ ἐφ’ὅσον ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῶν ΗΠΑ ἦταν ἡ πραγματοποίηση τοῦ τριγώνου Ἑλλάδος-Ἰσραήλ-Τουρκίας , μία ἐπάνοδος τῆς Τουρκίας στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ τὴν πτώση τοῦ μισητοῦ γιὰ τὴν Οὐασιγκτῶνα Ἔρντογαν, θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ποθητὸ τρίγωνο. Στὰ τέλη Ἰανουαρίου 2016, ἡ πραγματοποίηση τοῦ τριμεροῦς ἐνεργιακοῦ κόμβου Ἑλλάδος-Κύπρου-Ἰσραήλ, ἐπέτρεψε μὲ τὸν κεντρικὸ ῥόλο ποὺ καλεῖται νὰ παίξῃ ἡ Κύπρος, νὰ εἰσχωρήσῃ καὶ πάλι ἡ Τουρκία στὴν πολυμερῆ αὐτὴ συμμαχία, μέσῳ τοῦ τουρκοκυπριακοῦ τμήματος, στὴν βάση ἑνὸς μελλοντικοῦ σχεδίου Ἀννάν.

Μέσῳ τοῦ ἑλληνικοῦ ξέφραγκου ἀμπελιοῦ, ἡ Ἀμερικὴ ἀπὸ καιρό, ἀποσυνθέτει ὅλες τὶς δομὲς τῆς ΕΕ μὲ τελευταῖο ὅπλο τὴν ἀσύλληπτη σὲ μέγεθος εἰσβολὴ μεσανατολικῶν μεταναστῶν, μὲ τὴν συνδρομὴ τῶν παρηκμασμένων Ἑλλήνων ποὺ ἀντί νὰ ἀκολουθήσουν τὶς ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης ποὺ ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη κλείνει –καὶ σωστά- τὰ σύνορα της στοὺς μετανάστες, προσπαθοῦν ἀκόμη καὶ νὰ κατεδαφίσουν τὸν φράκτη στὸν Ἔβρο γιὰ νὰ εἰσέρχονται ἐλεύθερα οἱ μετανάστες στὴν Ἑλλάδα, μήπως καὶ πάρουν τὸ βραβεῖο Νομπὲλ εἰρήνης γιὰ τὴν μεγάλη τους καρδιά!

Ἔτσι, ἡ πολιτολόγος Ἀλεξάνδρα Πολιτάκη, ἐδήλωσε στὶς 27 Ἰανουαρίου 2016, στὸ Ῥάδιο 9.84 τοῦ Ἡρακλείου, τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: «Ἡ  συνεχιζομένη αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πνιγμῶν στὸ Αἰγαῖο ἀναδεικνύει τὴν ἐγκληματικὴ ἀδιαφορία τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης, ἀλλὰ καὶ τῆς ΕΕ ὡς πρὸς τὴν τήρηση μίας καὶ μόνης ὑποχρέωσης: Τῆς ἐγγύησης στὴν πράξη καὶ μὲ ἀποτελεσματικότητα τῆς ἀσφαλοῦς διέλευσης γιὰ τοὺς ἐν δυνάμει πρόσφυγες ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη προστασίας καὶ διάσωσης». Δηλαδή, νὰ διαλυθῇ ὅτι ἔχει ἀπομείνει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ τρυφερὲς καρδιές.

Οἱ Γάλλοι λένε: «à la guerre comme à la guerre», δηλαδὴ ὅταν ὑπάρχει πόλεμος πρέπει νὰ κάνῃς πόλεμο γιὰ νὰ μὴν φαγωθῇς. Μὰ τόσο χαμηλὰ ἔχει πέσει ἡ νοημοσύνη τοῦ Ἕλληνος;

Δημήτρης Κιτσίκης                                             30 Ἰανουαρίου 2016  

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

Ὅταν ἄρχισε ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1939, οἱ γερμανικὲς οἰκογένειες ἀποχαιρετοῦσαν τὰ παλικάρια τους ποὺ κατηυθύνοντο στοὺς τέσσερις ὁρίζοντες τῆς Εὐρώπης γιὰ νὰ ἀπελευθερώσουν κατ’αὐτούς, ὡς γνήσιοι σταυροφόροι τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, τὴν εὐρωπαϊκὴ χερσόνησο  ἀπὸ τὴν δικτατορία τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ νὰ ἐξαπλώσουν τὰ γερμανικὰ ἰδεώδη τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ. Πρὸ αὐτῶν, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶχαν ἐπιδοθῆ σὲ παρόμοιο φιλανθρωπικὸ ἔργο φέρνοντας στὶς ἀποικίες τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας τὸν ἐκπολιτιστικὸ ἄνεμο τῆς γαλλικῆς Ἐλευθερίας-Ἰσότητος-Ἀδελφοσύνης μὲ μία Μασσαλιώτιδα ποὺ ἔσταζε αἷμα.

Μετὰ τὸ 1945, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπωμίσθησαν τὸ προτεραῖο φιλανθρωπικὸ ἔργο, πρῶτα τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ μετὰ τῶν Γερμανῶν, καὶ ἐξήπλωσαν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη τὸ ὄραμα τῆς ἀμερικανικῆς δημοκρατίας. Τὸ μακροχρόνιο ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν κατὰ κύματα φιλανθρωπικῶν ἐνεργειῶν τῆς Δύσεως ὑπῆρξε ἡ πολιτισμικὴ ἐρήμωση τῆς μὴ Δύσεως.

           

Στὸ Βερολῖνο, πρωτεύουσα τῆς Deutschland uber alles in der Welt, οἱ κατάξανθες κοπέλλες τοῦ ἀνωτέρου δυτικοῦ πολιτισμοῦ ἔγραφαν ἐπιστολὲς γεμάτες ροὺζ φιλιά, γερμανικοῦ ῥομαντισμοῦ, στοὺς ἐνστόλους συντρόφους τους ποὺ ἐμάχοντο κάπου μακριὰ στὰ ἔσχατα τῆς Εὐρώπης γιὰ τὶς ἀνθρώπινες δυτικὲς ἀξίες μήπως καὶ οἱ κατώτεροι μάθουν καὶ αὐτοὶ νὰ παίζουν Schubert στὸ πιάνο. Οἱ βάρβαροι ἦσαν ἀκόμη μακριά καὶ πάντως στὸ Βερολῖνο δὲν ὑπῆρχε αἴσθηση πολέμου.

Δύο χρόνια ἀργότερα, γύρω στὸ 1941, μερικοὶ τρομοκράτες ἐνεφανίσθησαν μὲ τὰ ἀεροπλάνα τους στὸν βερολινέζικο οὐρανό. Μεμονωμένα ἐνοχλοῦσαν οἱ κακοὶ τὸν φιλήσυχο γερμανικὸ πληθυσμό. Ἡ γερμανικὴ ὅμως ἀσφάλεια ἐγνώριζε πῶς νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ. Ὁ γερμανικὸς λαὸς εἶχε ἐμπιστοσύνη στοὺς ἡγέτες του ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἀπὸ τὶς γειτονιὲς τοῦ Βερολίνου τοὺς ἑβραιομασόνους μὲ τὶς γαμψὲς μύτες, αὐτοὶ ποὺ ἔφταιγαν πάντα γιὰ ὅλα.

Τέλη 1943 καὶ ἀρχὲς 1944. Κάτι συμβαίνει. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν φιλήσυχη πρωτεύουσα τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ αἰφνιδίως γίνεται καταιγισμὸς ἐπιθέσεων βαρβάρων. Μήπως ἦλθε πόλεμος; Δὲν εἶναι πλέον ἁπλὲς ἀστυνομικὲς ἐπεμβάσεις κατὰ τρομοκρατῶν; Ναί, ὁ βερολινέζικος πληθυσμὸς ἀφυπνίζεται. Οἱ ἀρχὲς τοῦ λένε, ναί, εἶναι πόλεμος καὶ θὰ ἀμυνθοῦμε νὰ σώσουμε τὸν πολιτισμό μας ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν βαρβάρων στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη τοῦ μεγάλου Ῥάϊχ.

Ἀπὸ τὸν Νοέμβριο 1943 ἕως τὸν Μάρτιο 1944, τὸ Βερολῖνο βομβαρδίζεται  ἀνηλεῶς, μὲ 16 κατὰ συρροὴ  βομβαρδισμούς. Παρὰ ταῦτα οἱ βάρβαροι ἀπέτυχαν νὰ λυγίσουν τὴν θέληση τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ συσπειρωμένου πλέον σὲ μία ἱερὰ ἕνωση.

Σήμερα ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Τὸ Παρίσι βομβαρδίζεται ἀπὸ τοὺς βαρβάρους τοῦ Χαλιφάτου. Στὸν πόλεμο αὐτὸ ποὺ ἐντάσσεται στὰ πλαίσια τοῦ πλανητικοῦ πολέμου 1999-2030,  ἡ Εὐρώπη προβλέπεται νὰ χάσῃ καὶ νὰ κατακλυσθῇ ἀπὸ τὸ σουννιτικὸ ἀκραῖο Ἰσλάμ.Τί πρέπει νὰ κάνῃ ἡ Ἑλλάς; Ἐὰν συμμαχήσῃ μὲ τοὺς τζιχαδιστὲς θὰ γίνῃ ἰσλαμική, δηλαδὴ θὰ ἀποκηρύξῃ τῆν κληρονομιά της 1500 ἐτῶν. Συνεπῶς ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ παραμείνῃ ὀρθόδοξη εἶναι νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ἐπάρατη Δύση παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν  εὐθύνεται γιὰ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῆς Δύσεως κατὰ τοῦ Τρίτου Κόσμου.

Σὲ ἕνα τέτοιο δίλημμα εὑρέθη τὸ ΚΚΕ κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1919-1922. Προσεπάθησε, μὲ ῥίψη ἀνατρεπτικῶν φυλλαδίων στὸ στρατόπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ νὰ ἀποτρέψῃ τοὺς Ἕλληνες φαντάρους νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Τούρκων φαντάρων ἀδελφῶν τους. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ συμβάλουν στὴν ἧττα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ Μικρασία ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἑλληνικῆς παρουσίας. Παρόμοια στάση μὲ τὸ ΚΚΕ εἶχε πάρει καὶ ὁ Μεταξᾶς, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ὁ Μεταξᾶς ἁπλῶς ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή σὲ αὐτὸ ποὺ εἶχε ἀποκαλέσει ἑλληνικὸ ἰμπεριαλιστικὸ πόλεμο καὶ εἶχε ἀρνηθῇ νὰ γίνῃ ὑπουργὸς τῆς βασιλικῆς κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ ἔγινε συνεπεύθυνο τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς.

Σήμερα ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει. Ὑποχρεωτικὰ θὰ συμμαχήσουμε μὲ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Τρίτου Κόσμου γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν πολιτισμικῶν ἀρχῶν μας, συνάμα ὅμως θὰ ζητήσουμε συγγνώμην γιὰ τὸν ἀντισημιτισμό μας καὶ θὰ καταδικάσουμε τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Τὸ Χαλιφᾶτο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἀνεξιθρησκεία τῆς Ὀθωμανίας ποὺ ἐπέτρεψε τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρόκειται γιὰ συμμορία ἀγρίων θηρίων πληγωμένων βαριὰ ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό, ποὺ θὰ μᾶς ἐξαφανίσῃ πολιτιστικὰ μαζί μὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη, ἐφ’ὅσον ἐμεῖς ἐπιλέξαμε ἀπὸ τὸ 1821 νὰ συμπορευθοῦμε ὡς παράσιτα μὲ τὴν Δύση. Θὰ συμμαχήσουμε λοιπὸν μὲ τὴν νέα μορφὴ δυτικοῦ ναζισμοῦ κατὰ τῶν συγχρόνων Τάϊπινγκ. Πράγματι, στὴν Κίνα ἕνας Κινέζος ἄλ-Μπαγκνταντί, ὁ Χὸνγκ  Σιούτσουαν (Hong Xiu-quan, 1814-1864) εἶχε θέσει σὲ κίνδυνο Κίνα καὶ Δύση, μὲ τὴν ἵδρυση φονταμενταλιστικοῦ θρησκευτικοῦ κράτους σὲ σημεῖο ποὺ εἶχε καταδικασθῇ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Μάρξ. Ἄλλη λύση λοιπὸν δὲν ὑπάρχει. Ζήτω ἡ Δύση!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Νοεμβρίου 2015

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες καπιταλιστικῶν μεγάλων καὶ μικρῶν χωρῶν τοῦ πλανήτου, ὑπόκειται στὴν διακυβέρνηση τοῦ πολυεθνικοῦ κεφαλαίου. Στὴν πρώτη περίοδο τῆς  προεδρίας του ὁ Ὀμπάμα ἐκρίθη ὡς συνήθης μαριονέτα στὰ χέρια τοῦ κεφαλαίου.

Παρὰ ταῦτα, στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, μὲ ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονὴ ἐπέτυχε νὰ ἀπομακρύνη προσωρινὰ τὸν κίνδυνο τελικῆς πλανητικῆς συρράξεως. Ὁ πόλεμος μέχρι στιγμῆς δὲν ἐπεκτάθη οὔτε στὸ οὐκρανικὸ μέτωπο, οὔτε στὸ μέτωπο τοῦ Ἰράν. Ἐπέτυχε μάλιστα νὰ ξεκινήσῃ τὴν μακροχρόνια διαδικασία ἐπιτεύξεως Νέας Γιάλτας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο , τασσόμενος ὑπὲρ τῆς θέσεως Κίσσινγκερ Νέας Γιάλτας καὶ ἀντιτιθέμενος στὴν θέση Μπρεζίνσκι  διαμελισμοῦ τῆς Ῥωσίας.

Δυστυχῶς ὅμως πρόκειται γιὰ ἐκεχειρία  στὴν προεδρικὴ ἐξουσία, μέχρι τὴν πιθανὴ ἐπάνοδο τῶν Νεοσυντηρητικῶν, τῶν Neocons (Neo Conservatives). Γι  αὐτὸ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 8ης Νοεμβρίου 2016 θὰ ἔχουν καθοριστικὴ σημασία γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτου. Μία τέτοια ἐπάνοδος θὰ ἐνισχύση τὴν πρόβλεψη τοῦ πρώην προέδρου Μποὺς τοῦ Νεωτέρου ὅτι ὁ πλανητικὸς πόλεμος ποὺ ἤρχισε μὲ τὸν βομβαρδισμὸ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, στὶς 24 Μαρτίου 1999, θὰ ὁλοκληρωθῇ στὸ τέλος μίας γενεᾶς, δηλαδὴ περίπου τὸ 2030, κατόπιν τῆς τελικῆς πολεμικῆς ἀναμετρήσεως ΗΠΑ-Κίνας μὲ ὁλικὸ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ πλανήτου.

Οἱ Neocons ἦσαν καὶ συνεχίζουν νὰ εἶναι παρόντες καὶ στὰ δύο κόμματα, τὸ Ῥεπουμπλικανικὸ καὶ τὸ Δημοκρατικό. Ἡ κοινὴ τους πεποίθηση εἶναι ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἔχει τὸ καλύτερο καὶ τὸ ἀνώτερο πολιτικό, κοινωνικὸ καὶ κοινωνικὸ σύστημα, τὸ δημοκρατικὸ καπιταλιστικὸ σύστημα (American democratic capitalism) ποὺ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἐπιβάλῃ σὲ ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Ὁ στόχος τους εἶναι, πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση μὲ τὴν Κίνα, νὰ ἐπιτεθοῦν μονομερῶς κατὰ τῆς Ῥωσίας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, πιστεύοντας ὅτι θὰ κερδίσουν. Ὁ πρώην Ἀμερικανὸς ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν Paul Craig Roberts, στὸ τελευταῖο του βιβλίου ποὺ μόλις ἐξεδόθη, μὲ τίτλο The Neoconservative Threat to World Order. Washington's Perilous War for Hegemony, ἀναπαράγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς φοβερὰ γιὰ τοὺς Νεοσυντηρητικοὺς ποὺ εἶχε γράψει τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2014: «Washington thinks nuclear war can be won and is planning a first strike against Russia”! καὶ ἐπαναλαμβάνει ἔκτοτε τὶς κατηγορίες του ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι αὐτὲς ποὺ ὠργάνωσαν ὅλες τὶς ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις, προσεπάθησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν Πούτιν καὶ περιεκύκλωσαν τὴν Κίνα μὲ στόχο νὰ τὴν διαμελίσουν, ὅπως προσεπάθησαν νὰ τὸ κάνουν καὶ μὲ τὴν Ῥωσία.

Γνωρίζοντας τὶς παραπάνω δολοπλοκίες τῶν Νεοσυντηρητικῶν ὑποχρεούμεθα νὰ ἐπανεξετάσουμε τὴν σημερινὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Ὀμπάμα πού, ἐξυπηρετῶντας διαφορετικὰ ἀμερικανικὰ συμφέροντα, ἀπεμάκρυνε τοὺς κινδύνους ἐπιβολῆς ἀκραίων καπιταλιστικῶν ἐπιθετικῶν λύσεων, σὲ τρία ἐξωτερικὰ μέτωπα: 1 – Στὴν Εὐρώπη, βάζοντας φίμωτρο στὴν Γερμανία. 2 – Στὴν Οὐκρανία, χαλιναγωγῶντας τοὺς ἀκραίους κατὰ τῆς Ῥωσίας φιλοπόλεμους κύκλους τοῦ Κιέβου καὶ τῆς Οὐασιγκτῶνος. 3 -  Ῥίχνοντας γέφυρα πρὸς τὸ Ἰράν.

Συνεπῶς ὁ Ὀμπάμα, μέσα στὰ πολὺ στενὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων του κατώρθωσε νὰ κάνῃ θετικὸ ἔργο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ αὐτὸ ἀφαιρεῖ ἀπὸ ἐπάνω του τὴν παλαιότερη κατηγορία, «τὶ Μποὺς, τὶ Ὀμπάμα!»

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ὀκτωβρίου 2015

244 – Κίνημα Ζωῆς Κωνσταντοπούλου

244 – Κίνημα Ζωῆς Κωνσταντοπούλου

Ἴσως ἡ μὴ εἴσοδος στὸν οἶκο ἀνοχῆς τῆς Βουλῆς τῆς Ζωῆς στὶς ἐκλογὲς τῆς 20ης Σεπτεμβρίου 2015 νὰ ἀποδειχθῇ σωτήριος γιὰ τὸ μέλλον τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Μερικοὶ Ἕλληνες διεβλέψαμε στὸ πρόσωπο τῆς Ζωῆς κάτι τὸ διαφορετικό. Ἀσχέτως πολιτικῆς τοποθετήσεως ἀπέπνεε ἀπὸ τὴν προσωπικότητα τῆς Ζωῆς ἕνα ἀνώτερο πνεῦμα, ἕνα ἡρωϊκὸ πνεῦμα ποὺ εἶχε νὰ ἐμφανισθῇ ἀπὸ πάρα πολὺ καιρὸ στὸν χῶρο τῆς πολιτικῆς, στὸν ὁποῖο συνωστίζοντο χιλιάδες κατσαρίδες τῆς ἀνυποληψίας οἱ ὁποῖες ἐκαθήλωναν τοὺς ἁγίους τόπους τοῦ πολιτισμοῦ γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη σὲ λιμνάζοντα ἀποχετευτικὰ νερὰ ποὺ ἡ ἐπαρχιώτικη ἀριστοκρατία τοῦ Κολωνακίου συνέχεε μὲ τὸ ποτάμι τοῦ Εὐρώτα.

Ἡ Ζωὴ ἐκάλυπτε τὸ ἄκομψο καὶ πανύψηλο σῶμα της μὲ τὸν μακρὺ χιτῶνα τοῦ πελωρίου χρυσελεφάντινου ἀγάλματος τῆς Ἀθηνᾶς τοῦ Φειδία στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ναοῦ. Τὸ φλέγμα της καὶ ἡ ἥσυχη ἐπιμονή της ἐνώπιον ἀμόρφων διεφθαρμένων ἀνθρωπαρίων τῆς περασμένης Βουλῆς παρέμεναν ὡς ἀπόηχος τῆς ἐντυπωσιακῆς παρουσίας της στοὺς διαδρόμους τοῦ θλιβεροῦ κτιρίου μέσα στὸ ὁποῖο οὐδεὶς μέχρι στιγμῆς εἶχε εὕρῃ τὸ θάρρος νὰ ἐξορκίση τὸ ἔνοχο γέλοιο τοῦ Ἐφιάλτη πρωθυπουργοῦ καὶ νὰ τὸ κατεδαφίσῃ γιὰ νὰ τὸ ἀντικαταστήση μὲ τὸν ναὸ τοῦ Παρθενῶνος ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως, φυσικὴ κατοικία σοφίας καὶ πολέμου, γλαύκας καὶ δόρατος.

Ὁ κοινοβουλευτισμὸς ἐξέπνευσε στὶς 20 Σεπτεμβρίου 2015 ἀλλὰ ἡ παρουσία τῆς Ζωῆς παραμένει ἔντονη ἐν μέσῳ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων. Γεγονὸς ἀναμφισβήτητο. Τὴν στιγμὴ ποὺ καταθλιπτικὴ ἀπελπισία ἐτσιμέντωνε τὸν οὐρανὸ στὸ Αἰγαῖο, αἰφνίδιως, χωρὶς οὐδεὶς νὰ τὸ περιμένῃ ἐνεφανίσθη ὁ πολυπόθητος ἥρωας στὸ πρόσωπο τῆς Ζωῆς-Ἀθηνᾶς, γυναικὸς ποὺ ὁ λαὸς  ἐπερίμενε αἰῶνες.

Στὰ πρόθυρα πολέμου στὰ ὕδατα τοῦ Αἰγαίου, νεκροταφεῖο προσφύγων, περιστοιχισμένου ἀπὸ τὴν διαμελισμένη Οὐκρανία, τὴν μαχαιρομένη ἀπὸ τὴν κουρδικὴ μάχαιρα Τουρκία, τὰ ἐρείπια τῆς Συρίας ἐπάνω ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑπερίπτανται τὰ ῥωσικὰ καὶ τὰ ἀμερικανικὰ μαχητικά καὶ πρὸς Δυσμὰς τὸ λαβωμένο εὐρὼ καὶ τὸν ὑπερόπτη Σόϊμπλε, ἡ Ζωὴ-Ἀθηνᾶ αἰφνιδίως ἐνεφανίσθη γιὰ νὰ σώσῃ τὸ Γένος.

Οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν Ζωὴ νὰ ῥιχθῇ στὸν ἀγῶνα ἐπιβιώσεως τῶν Ἑλλήνων. Τὸ ἀπαραίτητο Κίνημα ποὺ ἄν καὶ μόνο τὸ θελήσῃ, θὰ συσπειρώσῃ γύρω της, πρέπει νὰ εἶναι λαοκρατικό-ἀντικοινοβουλευτικό, μὲ ὅπλο τὰ δημοψηφίσματα καὶ χωρὶς ἐκλογές, μοναρχικὸ καὶ θρησκευτικό, συνθέσεως τῶν ἄκρων, ἕνα Κίνημα Ἐαμικὸ κατὰ τοῦ ξένου κατακτητοῦ καὶ τῶν δωσιλόγων του, πρωτότυπα ἑλληνικό. Οὔτε  Ἐβίτα Περόν, οὔτε Γκεβάρα, ἀλλὰ ἀκραιφνῶς Ζωή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Ὀκτωβρίου 2015

228 –Ἡ Ῥωμηοσύνη μεταξὺ Νέας Ρωσίας καὶ Ἰσλαμικοῦ Κράτους

228 –Ἡ  Ῥωμηοσύνη μεταξὺ Νέας Ρωσίας καὶ Ἰσλαμικοῦ Κράτους

Ἡ Ὁμοσπονδιακὴ Πολιτεία τῆς Νέας Ῥωσίας (Νοβορωσία) ἱδρύθη στὶς 22 Μαΐου 2014. Στὶς 29 Ἰουνίου 2014 ἱδρύθη τὸ Ἰσλαμικὸ Κράτος. Τὸ πρῶτο εἶναι δημιούργημα τῆς Μόσχας, τὸ δεύτερο τῆς Οὐσιγκτῶνος. Καὶ τὰ δύο ἀντιμέτωπα κράτη φέρουν τὸν πόλεμο ὅπως τὸ μαῦρο σύννεφο τὴν βροχή. Τὰ Βαλκάνια, μεταξὺ τῶν δύο περιμένει τὴν καταιγίδα.

Τὸ ἑλληνικὸ ἀντάρτικο πόλεων ἀπὸ τὸ 1975 ἠκολούθησε τὸ μοντέλο τῆς Δύσεως. Σήμερα εἶναι ξεπερασμένο διότι νέο μοντέλο ἀναδεικνύεται, αὐτὸ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μεταξὺ Οὐκρανίας καὶ Συρίας. Ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἐπαναστάτες δὲν ἀντιληφθοῦν τὴν νέα πραγματικότητα καὶ ἐπιμείνουν στὴν παρωχημένη φόρμουλα τοῦ ἀντάρτικου πόλεων, ἡ Ῥωμηοσύνη εἶναι καταδικασμένη σὲ θάνατο.

Τὰ κράτη ποὺ ἱδρύθηκαν στὸν ΙΘ΄ καὶ Κ΄ αἰῶνα ἐπάνω στὸ διαλυμένο σῶμα τῆς Ὀθωμανίας ὑπῆρξαν ὅλα ἀποτυχημένα. Ἑλλὰς καὶ Συρία εἶναι πλέον ζωντανὰ κρατικὰ πτώματα. Ἀντικαθιστῶνται σταδιακὰ μὲ νέα κρατικὰ σύνολα, ἀντιδυτικὰ καὶ φονταμενταλιστικά, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἐθνοθρησκευτικὴ λατινογενῆ ἐκκοσμίκευση. Στὴν Ἑλλάδα, μόνον ἡ ἐφημερίδα «Ἐλεύθερη Ὥρα», στόχος τῶν εἰρωνικῶν σχολίων τῶν δυτικοπλήκτων, ἔχει καταλάβει τούτη τὴν ἀλλαγή, δημοσιεύοντας πρωτοσέλιδα, καθημερινῶς,  ἀπὸ χρόνια, προφητεῖες Ὀρθοδόξων ἁγίων.

Τὰ ἑκατομμύρια τῶν εἰσελθόντων λαθρομεταναστῶν φέρουν μαζί τους στὰ Βαλκάνια τοὺς μαχητὲς τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους ποὺ σύντομα θὰ ἀναμετρηθοῦν πολεμικὰ μὲ τοῦς Ὀρθοδόξους τῆς Νοβορωσίας καὶ κατ’ἐπέκτασιν μὲ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους γιὰ τὴν κατάκτηση καὶ ἰσλαμοποίηση τῶν Βαλκανίων. Τὸ κοινοβουλευτικὸ παιχνίδι Δεξιᾶς-Ἀριστερᾶς εἶναι τελείως ξεπερασμένο, μαζὶ μὲ τὸ ἀντάρτικο πόλεων καὶ φαντάζει πλέον ἐξωπραγματικό. Ἐπίσης ἐξωπραγματικὸ φαντάζει ἡ κρατικὴ ἀντιπαράθεση τῶν παρηκμασμένων βαλκανικῶν κρατῶν ποὺ προσπαθοῦν πανικόβλητα καὶ ἀπεγνωσμένα νὰ ἀνέβουν στὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ποὺ ὅμως κάνει νερὰ ἀπὸ παντοῦ, βουλιάζοντας.

Τὸ ἐμπόριο ὅπλων ἀνθεῖ. Τὸ Ἰσλαμικὸ Κράτος καὶ ἡ Νοβορωσία εἶναι ὑπεροπλισμένα. Πολὺ εὔκολα δύναται κανεὶς νὰ ἀποκτήσῃ φθηνὰ σωρεία βαρέων ὅπλων. Φθάνει νὰ ὀργανωθῇ. Οἱ Ἕλληνες ἐπαναστάτες ἄς ἀφήσουν τὰ παιχνίδια τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὴν κατάκαυση τῶν κάδων ἀπορριμάτων στὴν Ἀθήνα καὶ Θεσσαλονίκη καὶ ἄς σοβαρευθοῦν. Ἄς ἔλθουν σὲ ἐπαφὴ μὲ ὁμοϊδεάτες τους Ῥωμηοὺς τῶν Βαλκανίων γιὰ νὰ ἱδρύσουν Κράτος τῆς Ὀρθοδόξου Ῥωμηοσύνης σὲ συμμαχία μὲ τοὺς Ἀλεβῆδες τῆς Τουρκίας καὶ μὲ στόχο τὴν ἀποτροπὴ τῆς εἰσβολῆς τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους ποὺ ὁρκίζεται νὰ κατακτήσῃ τὴν Κωνσταντινούπολη.

Πρῶτο μέλημα τοῦ νεοσυστάτου Κράτους τῆς Ῥωμηοσύνης εἶναι ὁ ἀποδεκατισμὸς τῶν ἑκατομμυρίων Συροαφγανῶν μεταναστῶν. Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς δηλώνουν χριστιανοὶ ἤ Ἀλεβῆδες νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ εἰσέλθουν στὰ μαχητικὰ τάγματα τῆς Ῥωμηοσύνης καὶ νὰ πολεμήσουν μὲ τὰ ὅπλα τοὺς τζιχαδιστές. Δὲν ὑπάρχει πλέον καιρὸς γιὰ χάσημο. Οὔτως ἤ ἄλλως ὅταν οἱ τζιχαδιστὲς ἀρχίσουν τὶς σφαγὲς τῶν Ῥωμηῶν θὰ ὑποχρεωθοῦμε νὰ ἀντιδράσουμε. Καὶ ἄς ἀφήσουμε τοὺς γραφικούς μας συνταξιούχους νὰ κλαίγονται γιὰ τὶς συντάξεις τους στὰ καφενεῖα τῆς χώρας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Αὐγούστου 2015

215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. 

Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

Τὸ πραξικόπημα εἶναι ἕνα μέσον καταλήψεως τῆς ἐξουσίας, εἴτε μιᾶς ἐργατικῆς σοσιαλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ῥωσικὸς μπολσεβικικὸς Ὀκτώβρης τοῦ 1917), εἴτε μιᾶς ἀστικῆς καπιταλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ἑλληνικὸ Γουδὶ τοῦ 1909). Συχνά, ἡ δικτατορία δὲν ἐγκαθίσταται μὲ πραξικόπημα : παραδίδεται ἡ χώρα προσωρινὰ στὸν δικτάτορα ἀπὸ τὰ στελέχη τῆς ἐνδιαφερομένης κοινωνικῆς τάξεως ποὺ εὑρίσκεται ἤδη στὴν ἀρχὴ ἀλλὰ κινδυνεύει νὰ τὴν χάση, εἴτε αὐτὴ εἶναι ἡ ἀστικὴ τάξη, εἴτε εἶναι ἡ ἐργατική. Ἔτσι στὶς 4 Αὐγούστου 1936 ὁ ἴδιος ὁ βασιλεὺς παρέδωσε στὸν Μεταξᾶ τὴν Ἑλλάδα μὲ δικτατορικὲς ἐξουσίες. Ἡ ἀνάγκη τῆς δικτατορίας ἐμφανίζεται πάντα ὅταν ἕνα ταξικὸ καθεστὼς εὑρίσκεται σὲ παρακμή. Ἔτσι τὸ πολωνικὸ καθεστὼς τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκη ἐπιβολῆς τῆς δικτατορίας τοῦ στρατηγοῦ Γιαρουζέλσκι ὅταν συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁμοίως ἡ ἀνάγκη ἐπιβολῆς δικτατορίας στὶς ΗΠΑ ἐνεφανίσθη μετὰ τὸ 1932 ὅταν τὸ ἀμερικανικὸ καθεστὼς τῆς ἀστικῆς τάξεως συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμὴ μετὰ τὴν φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929, τὸν κίνδυνο κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου στὴν δεκαετία τοῦ 1950 καὶ τὸν κίνδυνο ἰσλαμικῆς ἐπαναστάσεως μετὰ τὴν πτώση τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989.

Στὸ τέλος τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση ἐπέρασε στὸ Κογγρέσσο, πρὸς χάριν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ἕναν νόμο ποὺ προσέφερε τὴν πληρωμὴ ὁμολόγων ποὺ θὰ ὡλοκληρώνοντο τὸ 1945. Ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929 κατέστρεψε τὶς οἰκονομίες καὶ τὶς ἐργασίες τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν μὲ ἀποτέλεσμα αὐτοὶ νὰ κατέβουν στὸν δρόμο. Ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὴν κυβέρνηση νὰ τοὺς πληρώση τὸ "δῶρο" ἀμέσως, τὸ λεγόμενο bonus, καὶ ὠργανώθησαν σὲ ὁμάδα πιέσεως ποὺ ἔγινε γνωστὴ ὡς bonus army.

           

Τὸ 1932, 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἀνέβηκαν στὴν ὁμοσπονδιακὴ πρωτεύουσα τῆς Οὐσιγκτῶνος, ἀπαιτώντας τὸ μπόνους. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κατοικοῦσαν σὲ μία φτωχογειτονιά, κοντὰ στὸ κτίριο τοῦ Κογγρέσσου ποὺ ἐλέγετο Hooverville. Στὶς 28 Ἰουλίου 1932, οἱ στρατηγοὶ MacArthur, Eisenhower καὶ Patton, οἱ ὁποῖοι ἀργότερα ἀνεδείχθησαν στρατιωτικοὶ ἡγέτες στὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ἐχρησιμοποίησαν ἅρματα μάχης, ξιφολόγχες καὶ σπαθιὰ γιὰ νὰ ἐκδιώξουν τὸ bonus army  ἀπὸ τὴν πρωτεύουσα. Ἔβαλαν φωτιὰ καὶ κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὸ Hooverville. Οἱ ἄνεργοι παλαιοὶ πολεμιστὲς εἶχαν ἔλθει ἀπὸ παντοῦ καὶ εἶχαν συρρεύσει σὲ ὅλες τὶς μεγάλες ἀμερικανικὲς πόλεις. Οἱ τενεκεδουπόλεις τους ὠνομάζοντο Hoovervilles. Στὴν Οὐασιγκτῶνα, οἱ 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες εἶχαν καταλάβει τὴν Pennsylvania Avenue, κεντρικὴ λεωφόρο τῆς ἀμερικανικῆς πρωτευούσης καὶ ἐλέγετο ὅτι τοὺς εἶχε ὠργανώσει τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῶν ΗΠΑ.

           

Ὁ στρατηγὸς ἐν ἀποστρατείᾳ τῆς ἐλὶτ τοῦ Ναυτικοῦ, τῶν πεζοναυτῶν (marines) ὁ Smedley Butler, ἥρωας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν καὶ σφόδρα ἀντίθετος στὴν κυβέρνηση τοῦ προέδρου Χοῦβερ (Hoover), κατεκεραύνωνε τὸ ἀμερικανικὸ κατεστημένο σὲ πάμπολλες ὑπαίθριες ὁμιλίες του. Ὁ Butler (1881-1940)  ποὺ ἀπεκάλεσε "γκάνγκστερ τοῦ καπιταλισμοῦ",  τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του, ντρεπόμενος γιὰ τὶς πρότερες δραστηριότητές του, ἔγραψε ἕνα βιβλίο τὸ 1935, μὲ τίτλο War is a Racket ("Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανκστερικὴ ὑπόθεση") στὸ ὁποῖο ἔγραφε τὰ ἑξῆς : "Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανγκστερικὴ ὑπόθεση. Πάντοτε ἦταν. Εἶναι ἡ πλέον προσοδοφόρα καὶ σίγουρα ἡ πλέον ἀνήθικη. Εἶναι ἡ μόνη ποὺ ἔχει τέτοια διεθνῆ διάσταση... Τὰ κέρδη μετρῶνται σὲ δολλάρια καὶ οἱ ἀπώλειες σὲ ζωές".

           

Ἐνθυμούμενος τὶς παλαιές του δραστηριότητες ἔγραφε : "Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὸ Μεξικὸ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ Tampico σὲ μία ἀσφαλῆ περιοχὴ γιὰ τὰ πετρελαϊκὰ συμφέροντα τῶν ΗΠΑ τὸ 1914. Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὴν Ἁΐτη καὶ τὴν Κούβα σὲ μία ὑπάκοη περιοχὴ γιὰ νὰ δύνανται τὰ παιδιὰ τῆς National City Bank νὰ εἰσπράτουν χρήματα. Ἐβοήθησα στὸν βιασμὸ μισῆς δωδεκάδος κεντροαμερικανικῶν δημοκρατιῶν γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς Wall Street. Ὁ κατάλογος τῶν γκανγκστερικῶν πράξεων εἶναι μακρύς. Ἐβοήθησα στὴν ἐξάγνιση τῆς Νικαράγουας πρὸς χάριν τοῦ διεθνοῦς τραπεζικοῦ οἴκου τῶν Brown Brothers τὸ 1909-1912. Ἔφερα τὸ φῶς στὴν Δομινικανὴ Δημοκρατία πρὸς χάριν τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων ζακχάρεως τὸ 1916. Ἐβοήθησα νὰ μετατραπῆ ἡ Ὁνδούρας σὲ ἕναν σωστὸ χῶρο γιὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἑταιρεῖες φρούτων τὸ 1903. Στὴν Κίνα τὸ 1927, ἐβοήθησα τὴν Standard Oil  νὰ πραγματοποιήση χωρὶς ζημιὰ τὴν δουλειά της... Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἶχα δώσει στὸν Ἄλ Καπόνε μερικὰ μαθήματα. Τὸ περισσότερο ποὺ ὁ Ἄλ Καπόνε ἠμποροῦσε νὰ κάνη ἦταν νὰ διευθύνη τὶς γκανγκστερικὲς του ἐνέργειες σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἀστικὲς περιοχές. Ἐμεῖς οἱ Marines ἐδράσαμε σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἠπείρους.... Τὰ ἀνδραγαθήματά μας κατὰ τῶν Ἀμερινδιάνων, τῶν Φιλιππινέζων, τῶν Μεξικανῶν καὶ ἐναντίον τῆς Ἱσπανίας συγκρίνονται μὲ τὶς ἐκστρατεῖες τοῦ Τζένγκις Χάν, τῶν Ἰαπωνέζων στὴν Μαντσουρία καὶ τῆς ἀφρικανικῆς ἐπιθέσεως τοῦ Μουσσολίνι. Καμμία χώρα δὲν ἐκήρυξε ποτὲ τὸν πόλεμο ἐναντίον μας προτοῦ τῆς κάνουμε τὴν τιμὴ νὰ τῆς κηρύξουμε ἐμεῖς τὸν πόλεμο. Ὁλόκληρη ἡ ἱστορία μας ἀποδεικνύει πὼς ποτὲ δὲν ἐκάμαμε ἕναν ἀμυντικὸ πόλεμο".

Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι αὐτὴ ἡ πολὺ σημαντικὴ προσπάθεια ἐπιβολῆς στρατιωτικῆς δικτατορίας, στὶς ΗΠΑ τὸ 1932-1934, ἀπεσιωπήθη τελείως ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ ἱστοριογραφία, σὲ σημεῖο νὰ μὴν δύναται κανεὶς νὰ εὕρη οὔτε μία ὑποσημείωση στὰ ἱστορικὰ ἐγχειρίδια τῶν ΗΠΑ ποὺ νὰ μνημονεύη τὸ γεγονός. Οἱ ἱστορικοὶ δύνανται νὰ γνωρίζουν γιὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, ἐφ' ὅσον τὸ θελήσουν, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων μιᾶς ἐρευνητικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἐσυστάθη ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Κογγρέσσου, τὴν Dickstein-McCormack Committee (1934-1935). Ὁ τίτλος τῆς ἐπιτροπῆς ἦταν "Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὶς μὴ ἀμερικανικὲς δραστηριότητες"(Special Committee on Un-American Activities). Δυστυχῶς τὰ πρακτικὰ δὲν μᾶς διαφωτίζουν ὡς πρὸς τὴν ἀκριβῆ ἡμερομηνία στὴν ὁποία ἐξεκίνησε ἡ συνωμοσία καὶ ποῖος ἦτο ὁ ἐγκέφαλος.

           

Σὲ μία χώρα ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι ἡ ῥαχοκοκαλιὰ οἱασδήποτε δράσεως, ἡ συνωμοσία εἶχε ἐξασφαλίσει "τρία ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμέσως καὶ τριακόσια ἑκατομμύρια γιὰ τὰ περαιτέρω". Κατὰ τὴν γνώμη τοῦ Σπίβακ, ἡ συνωμοσία ἀπέτυχε διότι σὲ μία κοινωνία ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι θεός, ἔλλειπε ἡ ἰδεολογικὴ ἀφοσίωση. Ὠργανώθη τὸ πραξικόπημα σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ σύσταση μιᾶς καπιταλιστικῆς ἐπιχειρήσεως. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐπελέγει ἀπὸ τοὺς ἐπιχειρηματίες γιὰ τὴν μεταφορὰ τῶν ἐντολῶν τους, ἦταν ἕνας χρηματιστὴς, ὁ Gerald C. (Jerry) MacGuire, ὁ ὁποῖος ἄν καὶ ἐκέρδιζε 150 δολλάρια τὴν ἑβδομάδα, αἰφνιδίως εὑρέθησαν στὸν προσωπικό του τραπεζικὸ λογαριασμό, ἐμβάσματα ὕψους ἑκατὸ χιλιάδων δολλαρίων γιὰ "ἔξοδα". Ὁ MacGuire ἠργάζετο γιὰ ἕναν μεγάλο χρηματομεσίτη, τὸν Grayson M.-P. Murphy, διευθυντὴ τῶν ἑταιρειῶν Anaconda, Goodyear Tire, Bethlehem Steel καὶ διαφόρων τραπεζῶν ποὺ ἠλέγχοντο ἀπὸ τὸν Morgan, ὅπως ἡ New York Trust Co.

           

Τὸ πραξικόπημα ποὺ θὰ ἐξεδηλώνετο στὴν ἀμερικανικὴ πρωτεύουσα, θὰ ἐβασίζετο σὲ μία στρατιωτικὴ δύναμη πραιτωριανῶν ἀποστράτων, τὴν Ἀμερικανικὴ Λεγεώνα. Ἡ American Legion εἶχε ἱδρυθῆ στὶς 16 Φεβρουαρίου 1919 ἀπὸ 20 Ἀμερικανοὺς ἀξιωματικούς ποὺ εἶχαν συναντηθῆ στὸ Παρίσι ὅταν ἡ Εὐρώπη εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς διεθνοῦς ἐπαναστατικῆς προσπαθείας τῶν μπολσεβίκων τοῦ Λένιν. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν ἦταν ὁ Hamilton Fish, Jr.,ποὺ ἀργότερα προήδρευσε τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς τοῦ Κογγρέσσου ἐρεύνης τῶν κομμουνιστικῶν δραστηριοτήτων, καὶ ὁ Grayson Murphy.

           

Ἡ American Legion  εἶδε τὸ φῶς χάριν τῶν προσπαθειῶν τῆς ἑταιρείας J.P. Morgan & Co. ἡ ὁποία καὶ τὴν ἐχρηματοδότησε. Ἐχρησιμοποιήθη δὲ στὶς ΗΠΑ στὸν μεσοπόλεμο γιὰ νὰ διαλύῃ τὶς ἀπεργιακὲς κινητοποιήσεις τῶν ἐργατῶν μὲ τὴν βία. Τὸ 1935, ὁ συνταγματάρχης William Easterwood, ὑποδιοικητὴς τῆς Λεγεῶνος, ἐταξίδευσε στὴν Ἰταλία καὶ ἀνεκήρυξε τὸν Μουσσολίνι ἐπίτιμο μέλος τῆς American Legion καὶ τὸν προσεκάλεσε στὸ προσεχὲς συνέδριό της. Τὸν Αὔγουστο τοῦ 1934 ἱδρύθη στὴν Νέα Ὑόρκη ἡ American Liberty League, ἀπὸ Ἀμερικανοὺς μεγαλοεπιχειρηματίες μὲ ταμία τοῦ συνδέσμου τὸν Grayson Murphy. Ἐπίσημος στόχος τους ἦταν "νὰ ἐναντιωθοῦν κατὰ τοῦ ῥιζοσπαστισμοῦ [τῆς κυβερνήσεως τοῦ 1933 τοῦ F.D. Roosevelt], νὰ διδάξουν σεβασμὸ γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ γιὰ τὴν ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία, γενικῶς δὲ νὰ ἐνθαρρύνουν τὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία" (βλ. Jules Archer, The Plot to seize the White House, 1976).

           

Οἱ ἔννοιες ποὺ ἐχρησιμοποίησαν οἱ συνωμότες ὡς ἰδεολογικὴ φρασεολογία γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἀμερικανικῆς δικτατορίας, τότε ὅπως καὶ τώρα ἦσαν : ἐλευθερία, ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἰδιοκτησία, καὶ ὡς ἡγέτη τους ἐπέλεξαν τὸν στρατηγὸ Smedley Butler. Ἄμεσοι στόχοι ἦσαν : α)Ἡ ἐξουδετέρωση (μέχρι καὶ δολοφονίας) τοῦ προέδρου Ροῦζβελτ. β) Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ χρυσοῦ ὡς χρηματιστικὴ βάση (gold standard) γιὰ νὰ ἐπανεύρουν τὰ χρήματά τους οἱ τράπεζες καὶ συνεπῶς οἱ καταθέτες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰουλίου 2015

151 – Ταξικὸς πόλεμος, πατριωτικὸς πόλεμος καὶ ἐμφύλιος πόλεμος

151 – Ταξικὸς πόλεμος, πατριωτικὸς πόλεμος καὶ ἐμφύλιος πόλεμος

1 - Ὁ περισσότερος κόσμος εἶναι ἀπαίδευτος καὶ ἐκφράζει γνῶμες τελείως ἀβάσιμες. Κατ’ ἀρχὰς ὁ πόλεμος ἐντάσσεται στὸ γενικώτερο πλαίσιο τῆς ἀνθρωπίνης δραστηριότητος καὶ ἡ ἔννοια τῆς εἰρήνης δὲν εἶναι παρὰ μία ἐνδιάμεσος κατάστασις μεταξὺ δύο πολέμων.

2 – Πόλεμος προϋποθέτει βία. Καμμία ἐκ θεμελίων ἀλλαγὴ τῆς κοινωνίας δὲν γίνεται χωρὶς βία καὶ χωρὶς καταπάτηση τῶν ἰσχυόντων νόμων (Ὁ Μὰρξ εἶπε ὅτι ἡ βία εἶναι ἡ μαμμὴ τῆς Ἱστορίας) ἀφοῦ οἱ νόμοι ἔχουν διαμορφωθῆ ἀπὸ ἕνα τμῆμα μόνον τῆς κοινωνίας, εἶναι δηλαδὴ ταξικοί. Συνεπῶς, γιὰ ἀλλαγὴ κατεστημένου πρέπει ὑποχρεωτικὰ νὰ κατεδαφισθοῦν οἱ ὑπάρχοντες νόμοι.

3  - Ὁ διαρκὴς πόλεμος εἶναι ἡ φυσικὴ κατάσταση τῆς κοινωνίας καὶ δύναται γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα νὰ ἀργοπορήσῃ νὰ ἐκδηλωθῇ μόνον μὲ τὴν ἐξάσκηση βίας (ἡ λεγομένη Pax Romana).

4 –Τρεῖς εἶναι οἱ μορφὲς πολέμου: Ἡ ταξική, ἡ πατριωτικὴ καὶ ὁ ἐμφύλιος. Ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι ἡ ἀνθρωπότης εἶναι ἑνιαία, τότε ὅλοι οἱ πόλεμοι εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ ἐμφύλιοι.

5 –Σὲ οἱονδήποτε πόλεμο δὲν ὑπάρχουν οἱ καλοὶ καὶ οἱ κακοί. Ἡ προπαγάνδα, ἐξ ὁρισμοῦ ψευδής, ὑβρίζει τὸν ἀντίπαλο, τὸ ἀποκαλεῖ συμμορίτη καὶ τρομοκράτη καὶ ἀμφισβητεῖ τὴν γνησιότητα τῶν προθέσεών του. Ἐξαίρεση ὑπάρχει μόνον ὅταν ὁ καπετάνιος εἶναι μεγάλος, σὰν τὸν Μεγαλέξανδρο. Ἔτσι ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ ἀπεκάλεσε τὸ 1958 τοὺς Ἀλγερινοὺς ἀντιπάλους του «Les Braves» (λεβέντες) καὶ ἀνήγγειλε πὼς πρόθεσή του ἦταν νὰ ὑπογράψῃ μαζί τους «la paix des braves» (τὴν εἰρήνη τῶν παλικαριῶν). Ἀντιθέτως οἱ πυγμαῖοι τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους συνεχίζουν νὰ ἀποκαλοῦν τοὺς ἀντιπάλους  τους τοῦ Ἐμφυλίου 1946-1949, συμμορῖτες!

6 - Ὁ ταξικὸς πόλεμος εἶναι ἀναπόφευκτος λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τῶν κοινωνικῶν τάξεων. Ὅσο ὑπάρχουν τάξεις θὰ ὑπάρχουν ὑποχρεωτικὰ ταξικοὶ πόλεμοι. Ἡ κάθε τάξη καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς ὑποστηρίζει τὰ συμφέροντά της. Ἔτσι, στὴν  δεκαετία τοῦ 1950, ὅταν στὴν Γαλλία ἐμαίνετο ὁ ταξικὸς πόλεμος, ἐκυκλοφόρει βιβλίο μὲ τίτλο: «Sois  fier d’ être bourgeois» (Νὰ εἶσαι ὑπερήφανος ποὺ εἶσαι ἀστός).

7 - Ὁ πατριωτικὸς πόλεμος ἐμφανίζεται ὅταν οἱ διάφορες τάξεις μίας χώρας εὑρίσκονται ἀντιμέτωποι μὲ ξένη εἰσβολή. Ἔτσι, οἱ συμπαθοῦντες στὴν Ἑλλάδα τὸ φασιστικὸ ἤ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ καθεστώς (δικαίωμά τους) ὑποχρεώνονται νὰ κηρύξουν ἀντίσταση κατὰ ξένου φασιστικοῦ εἰσβολέως (ποὺ φυσικὰ καὶ δικαίως συμπαθοῦν). Τέτοια ἦταν ἡ περίπτωση τοῦ Μεταξᾶ στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1940. Τέτοια θὰ ἦτο καὶ ἡ περίπτωση τῶν Ἑλλήνων κομμουνιστῶν ἐὰν ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση κατέκτει τὴν Ἑλλάδα.

8 - Ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ἐμφανίζεται ὅταν συγκρούονται μέσα στὸ ἴδιο τὸ κράτος δύο ἀντίπαλες ὁμάδες. Ἀπὸ καταβολῆς κόσμου οἱ ξένες δυνάμεις εἰσχωροῦν στὴν ἐμφύλια διαμάχη καὶ βοηθοῦν μὲ ὅπλα καὶ χρήματα τὶς ἀντίπαλες αὐτὲς ὁμάδες. Ὅταν ὁ μαχητὴς εἰσέρχεται στὸν ἀγῶνα ἀπὸ οἱαδήποτε πλευρά, ἤ τὸ κάνει ἀπὸ ἰδεολογία, ὁπότε εἶναι ἐν τάξει, ἤ τὸ κάνει γιὰ χρήματα, ὁπότε εἶναι προδότης καὶ δωσίλογος καὶ πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ. Ἔτσι, ἕνας ἐξάδελφός μου, ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, μοῦ εἶχε ἐκμυστερευθῆ ὅτι εἶχε ἀνέβει στὸ βουνὸ στὴν διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς στὸ ἀντάρτικο τοῦ Ζέρβα, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀντιβασιλικὸς εἶχε γίνει βασιλικὸς ἐπειδὴ εἶχε δεχθῆ χρηματικὸ ποσὸ ἀγγλικῶν χρυσῶν λιρῶν ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, καὶ ὁ ἐξἀδελφός μου ἔπαιρνε ἀπὸ τὸν Ζέρβα μία χρυσὴ λίρα τὸ μῆνα. Ἐπίσης, ὁ κάθε διαδηλωτὴς στὴν κεντρικὴ πλατεῖα τοῦ Κιέβου, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2014, ἐλάβαινε ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ πρεσβεία 50 δολλάρια τὴν ἡμέρα. Τέλος, σὲ ὅλες τὶς ἔγχρωμες  ἐξεγέρσεις ὀργανωμένες ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ στὸν πόλεμο τῆς Συρίας κατὰ τοῦ προέδρου Ἄσσαντ, ὁ κάθε στρατιώτης τοῦ «δημοκρατικοῦ στρατοῦ» παίρνει μισθὸ ὡς μισθοφόρος. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι δωσίλογοι καὶ προδότες καὶ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν. Τὸ ἴδιο καὶ στὴν σημερινὴ Ἑλλάδα ὅπου οἱ πολιτικοὶ ποὺ κυβερνοῦν στὸν ὄνομα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Γερμανίας εἶναι δωσίλογοι.

            Δημήτρης  Κιτσίκης                                30 Ὀκτωβρίου 2014