227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

Στὸν ὁρίζοντα καὶ πάλι ἐκλογές. Καὶ πάλι ὁ κόσμος ἐγκλωβισμένος στὴν φυλακὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμμέσου δημοκρατίας, ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσῃ τὸ «ὀλιγώτερο κακό». Ὁ Τσίπρας ζητᾷ αὐτοδυναμία, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνῃ τί; Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀστυνομίας τοῦ Τσίπρα, Γιάννης Πανούσης, τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς, ἔβαλε τὰ πράγματα στὴν θέση του: Τελικὰ ὁ Σύριζα τί θέλει; Ἐπανάσταση γιὰ ἐγκαθίδρυση Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ἀμέσου δημοκρατίας, ἤ διαχείριση τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος μέσῳ ἐκλογῶν ἐμμέσου ἀστικῆς δημοκρατίας. Δηλαδή, ἐπανάσταση ἤ μεταρρύθμιση;

Μία εἰκόνα: Σὲ ἕνα δωμάτιο τοῦ ἀστικοῦ πολιτεύματος, τὴν Βουλή, εὑρίσκονται συνωστισμένα τὰ κόμματα. Ἐλπίζουν νὰ ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη, μέσῳ ἐκλογῶν, γιὰ νὰ λουσθοῦν μὲ τὸ φῶς τῆς ἐξουσίας. Δηλώνουν ὅτι θέλουν νὰ φέρουν τὰ ἐπάνω κάτω καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ διαχειρισθοῦν τὸ ὑπάρχον σύστημα. Μόλις ἐπιτύχῃ ἕνα κόμμα νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη τὸ περιλαμβάνουν οἱ μεγάλες δυνάμεις καὶ οἱ μεγάλες τράπεζες, τὸ δένουν χειροπόδαρα καὶ τὸ ὑποχρεώνουν ἁπλῶς νὰ διαχειρισθῇ τὸ ὑπάρχον σύστημα. Αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν Σύριζα. Γιατί;

Διότι ὁ Σύριζα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐπαναστατικὸ κίνημα. Δύο καὶ μόνον δύο εἶναι τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ φασιστικὸ καὶ τὸ κομμουνιστικό, δηλαδὴ τὰ ἄκρα. Ἐὰν τὰ ἄκρα ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη κατόπιν ἐκλογῶν, πρέπει ὑποχρεωτικά, γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ νύχια τοῦ κατεστημένου νὰ κάνουν τὸν τρελό, δηλαδὴ νὰ χρησιμοποιήσουν βία καὶ ἀνωμαλία. Ὁ Χίτλερ, στὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου 1932 εἶχε κερδίσει τὸ ἕνα τρίτο τῶν ψήφων καὶ εἶχε ἡττηθῆ στὶς προεδρικὲς ἀπὸ τὸν Χίντενμπουργκ. Οἱ ἀστοὶ ἐνόμισαν ὅτι κάνοντάς τον πρωθυπουργὸ στὶς 30 Ἰανουαρίου 1933, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ τὸν ἐλέγξουν. Αὐτὸς ὅμως ἀπέδειξε τὴν ἐπαναστατικότητά του καταργῶντας ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα.

Μερικοὶ στὸν Σύριζα ἐπεκαλέσθησαν τὸ προηγούμενο τοῦ Λένιν ποὺ τὸν Μάρτιο τοῦ 1918 ὑπέγραψε στὴν πόλη τοῦ Μπρέστ-Λιτὸβσκ τὴν συμφωνία ποὺ ἄφηνε στοὺς Γερμανοαυστριακοὺς μεγάλα τμήματα τοῦ ῥωσικοῦ ἐδάφους. Ἀλλὰ ὁ Λένιν ἐσυνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα ἐπὶ τέσσερα χρόνια κατὰ τῆς λυσσαλέας ἐπεμβάσεως ὅλων τῶν καπιταλιστικῶν δυτικῶν Δυνάμεων καὶ τελικά, μὲ τὰ ὅπλα καὶ τὴν πίστη στὸν κομμουνισμὸ ἐξεδίωξε τοὺς Δυτικοὺς καὶ ἐπέτρεψε στὸν Στάλιν, τὸ 1945, νὰ ἐπανακτήσῃ μὲ τὰ ὅπλα ὅλα τὰ χαμένα ἐδάφη ἀπὸ τὴν Συνθήκη τοῦ Μπρέστ-Λιτόβσκ.

Ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς νόμους τοῦ καθεστῶτος ποὺ πολεμοῦν καὶ χρησιμοποιοῦν βία γιὰ νὰ τὸ κατεδαφίσουν. Ὁ Χριστὸς ἐδήλωνε ὅτι ὁ νόμος του τὸν ὁποῖον ἠκολούθουν οἱ ὀπαδοί του δὲν ἀνεγνώριζε τὸν νόμο τοῦ Καίσαρος καὶ ἀργότερα οἱ Χριστιανοὶ ἐχρησιμοποίησαν βία γιὰ νὰ ἐπιβληθοῦν μέχρι καὶ τὴν ὑποστήριξη ποὺ οἱ χριστιανοὶ ὁπλῖτες προσέφεραν στὸν Μέγα Κωνσταντῖνο γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἀντιπάλων του. Οὔτε ὁ Λένιν, οὔτε Χίτλερ, οὔτε ὁ Μουσσολίνι, οὔτε ὁ Μάο, οὔτε ὁ Κάστρο ἀνεγνώρισαν τὸ προηγούμενο καθεστώς, προσπαθῶντας ἁπλῶς νὰ τὸ μεταρρυθμίσουν. Δὲν ἐδέχθησαν νὰ διαπραγματευθοῦν καὶ τὸ κατεκρήμνισαν μὲ λουτρὸ αἵματος. Οὐδεὶς εἶναι ἐπαναστάτης ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσῃ βία καὶ ὅπλα. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι συζητήσεις καφενείου συνταξιούχων.

Τὸ ΚΚΕ δὲν θέλει νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη μὴ ἔχοντας πλέον, ἀπὸ καιρὸ παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ γνωρίζοντας ὅτι στὸν ἐξώστη θὰ εὑρεθῇ ὅπως καὶ ὁ Τσίπρας, στὸ ἔλεος τῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ τῶν μεγάλων τραπεζῶν. Περιμένει μία ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ συστήματος, ἴσως μέσῳ ἐξωτερικοῦ πολέμου γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὴν βία ὅπως στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιατί λοιπὸν ὁ Τσίπρας ἐπιθυμεῖ ἐκλογές; Γιὰ νὰ κερδίσῃ αὐτοδυναμία καὶ νὰ κυβερνήσῃ σὰν τὸν Ἀνδρέα ὅσο γίνεται παραπάνω χρονικά. Οἱ ἀποσπασθέντες τῆς Ἀριστερῆς πλατφόρμας ἐὰν σχηματίσουν κόμμα θὰ προσπαθήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τὸ ἐγχείρημα τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τοῦ Σύριζα, διαιωνίζοντας τὸ ἀστικὸ καθεστώς. Ὅσο γιὰ τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἐὰν προσπαθήσῃ  -κάτι σχεδὸν ἀδύνατον μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους Ἕλληνες- νὰ συσπειρώσῃ γύρω της τὰ δύο μοναδικὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τῶν κομμουνιστῶν, ἀκολουθῶντας τὴν συνταγή μου τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, καὶ χειρισθῇ τὸ συνταγματικὸ ὅπλο, βοηθουμένη ἀπὸ παραστρατιωτικὲς δυνάμεις, θὰ ἀναδειχθῇ πράγματι ὁ Κάστρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀπαραίτητη διπλωματία δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ ἐπιζητήσῃς τὴν βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν μικρομεσαίων ἐθνικῶν καπιταλιστῶν δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ χρησιμοποιήσῃς τὸν νασερικὸ οὐδετερισμὸ μεταξὺ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, δὲν εἶναι προδοσία, ἐφ’ὅσον ὅμως ἐπιβληθῇς μέσῳ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀμέσου δημοκρατίας δημοψηφισμάτων, λαοκρατίας,  ὅπλων, ἐπαναφορᾶς τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου, ἔξοδο ἀπὸ Εὐρώπη καὶ εὐρώ, βιαίας ἀπελάσεως ὅλων τῶν λαθρομεταναστῶν, κλείσιμο ὅλων τῶν καζινῶν, ἄμεσο βιαῖο ἄνοιγμα ἐπαγγελμάτων, ἄμεση βιαία συρρίκνωση δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐνίσχυση ἰδιωτικῆς ἐπιχειρηματικότητος  τῶν μικρομεσαίων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 18 Αὐγούστου 2015

194 – Σαπισμένη ἡ Ελλὰς μέχρι τὸ μεδούλι σώζεται μόνον μὲ ὁλοκληρωτισμό

194 – Σαπισμένη ἡ Ελλὰς μέχρι τὸ μεδούλι

σώζεται μόνον μὲ ὁλοκληρωτισμό

Ἡ χώρα ὑπὸ τὴν σκιὰ τῶν διεθνῶν τραπεζῶν βαδίζει πρὸς τὸ τέλος της στὴν κονίστρα τῆς ἡμικυκλίου Βουλῆς ἐν μέσῳ φωνασκιῶν τῶν πολλαπλῶν καραγκιοζοκομμάτων ποὺ ἀλληλοδέρνονται ὁρκιζόμενοι νὰ μὴν περάσουν κόκκινες γραμμὲς ποὺ ὑπάρχουν μόνον στὴν φαντασία τους. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ τὸ περιπαικτικὸ βλέμμα τῶν δυτικῶν θεσμῶν, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ ἀκίνητη γουρλομάτη ἐρυθρὰ γλαῦκα, τὸ ΚΚΕ, ποὺ σκούζει ὅλη μὰ ὅλη τὴν ἀλήθεια, χωρὶς νὰ δύναται, ἐν ἀπουσία Στάλιν, νὰ τὰ βάλη μὲ τὶς διεθνεῖς τράπεζες. Ἀλλὰ ἡ σοφὴ γλαῦκα πετᾷ μόλις ἡ ἡμέρα γείρει πρὸς τὴν ἄμορφη Δύση, πάντα νύκτα, ὅταν οἱ ἐρυθροφρουροὶ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Λένιν καταλαμβάνουν τὴν ἐξουσία. Μέχρι τότε περιμένει ἀκίνητη στὸ κλαδί της στιγγλίζοντας τὴν γνώση τοῦ Πλάτωνος-Μάρξ. Ἡ λαϊκὴ παράδοση παραδέχεται πὼς σὲ σπίτι ποὺ θὰ ἀκουσθῇ φωνὴ κουκουβάγιας, σύντομα θὰ πεθάνῃ ἄνθρωπος.

Καὶ τὸ ΚΚΕ προειδοποιεῖ καὶ ἰδοὺ: Ὁ κοινοβουλευτισμὸς τῶν βαριφακείων σαλτιμπάγκων καὶ τῶν τσοχατζοπουλείων βόθρων καταποντίζεται. Εἶχε κουρασθῆ νὰ τὸ λέγῃ τὸ ΚΚΕ στὸν Σύριζα: Νὰ φουσκώσῃς σὰν βάτραχος τὶς ψήφους σου γιὰ νὰ δυνηθῆς νὰ καθήσῃς στὸν θρόνο τῆς ἀστικῆς Ῥεπούμπλικας μὲ τὸ ξεθωριασμένο χρυσόφρακτο μέτωπο εἶναι δῶρον ἄδωρον ἐφ’ ὅσον ἡ καρέκλα ἐλέγχεται πλήρως ἀπὸ τὶς τράπεζες. Ποῦ πᾶς ξυπόλητος στ’ ἀγκάθια; Καὶ ἰδού, ὁ Τσίπρας πέφτει, παρασύροντας μαζί του τὴν χώρα. Λαϊκὴ ἐξουσία σημαίνει νὰ ἐλέγχῃ ὁ λαὸς τὰ μέσα παραγωγῆς καὶ τώρα Τσίπρα οὔτε τὸ ὕψος τοῦ ΦΠΑ δὲν δύνασαι νὰ ἐλέγξῃς!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 15 Μαΐου 2015

192 - Ἡ παρακμὴ τῆς σοσιαλιστικῆς Κούβας καὶ ἡ ἀνωτερότης τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ

192  - Ἡ παρακμὴ τῆς σοσιαλιστικῆς Κούβας καὶ ἡ ἀνωτερότης τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ

Ἐπιστρέφοντας σήμερα ἀπὸ τὴν Κούβα μετέφερα στὶς ἀποσκευές μου τὰ ἀκόλουθα συνταρακτικά: 60 χρόνια ἐπανάσταση, 60 χρόνια κουβανικῶν καὶ παγκοσμίων ὀνείρων, ἔναντι τοῦ σιδηροφράκτου ἀμερικανοῦ δράκοντος, τοῦ βασιλέως τῶν καζινῶν καὶ τῆς ἐγκληματικότητος τοῦ ὑποκόσμου τὰ ὁποῖα ἐπέφεραν θριάμβους, κατέληξαν στὸ σημερινὸ ... τίποτα!

Καὶ σήμερα πάλι διαφθορά. Ὁ Φιντὲλ Κάστρο, γεννημένος τὸ 1926, εἶχε ὁ ἴδιος δώσει στὸν ἑαυτό του, τὸ 1961, τὸν τίτλο τοῦ Lider Maximo (Ὑπέρτατος Ἡγέτης), τίτλος πολὺ πιὸ ἐντυπωσιακὸς ἀπὸ αὐτὸν τοῦ Fuhrer (Ὁδηγός) ποὺ εἶχε δώσει στὸν ἑαυτό του ὁ Χίτλερ, ἐνῷ ὁ Ἀργεντινὸς Τσὲ Γκεβάρα, 39 ἐτῶν (1928—1967), ὡς νέος Saint-Just (27 ἐτῶν τὸ 1794), «ἀρχάγγελος τῆς Τρομοκρατίας» τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, ὁ θρυλικὸς Τσὲ τῆς νεολαίας τοῦ πλανήτου, εἰσαγγελεὺς τοῦ ἐπαναστατικοῦ κουβανικοῦ δικαστηρίου τὸ 1960, ἐκτελοῦσε ἑκατοντάδες ἀντιεπαναστάτες καὶ ἵδρυε στρατόπεδα ἐργασίας καὶ ἀναμορφώσεως τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἐπαναστάσεως, ἐνῷ συνάμα ἐπέτρεπε τὴν σταδιακὴ ἔξοδο ἑνὸς ἐκατομμυρίου ἀντιφρονούντων Κουβανῶν στὶς ΗΠΑ σὲ ἕναν συνολικὸ πληθυσμὸ 10 ἑκατομμυρίων καὶ σὲ μία νῆσο ἴσων περίπου διαστάσεων μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἤδη, τὸν Μάϊο τοῦ 1980, ὁ Κάστρο εἶχε δώσει τὴν ἄδεια σὲ ὅσους Κουβανοὺς τὸ ἐπιθυμοῦσαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Κούβα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φύγουν ὁμαδικὰ 125.000 ἄνθρωποι.

Ὁ ἐθνικιστὴς καὶ ῥωμαιοκαθολικὸς ἀστὸς Φιντέλ, μαθητὴς τῶν Ἰησουϊτῶν, συναντῶντας τὸν Ἀργεντινὸ ἀστὸ ἰατρὸ διεθνιστὴ Τσέ, οἰκοδόμησε τὸν κουβανικὸ ἐθνικομπολσεβικισμὸ μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ κομμουνισμοῦ, ποὺ οἱ Ἕλληνες τὸ 1945 δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πραγματώσουν ὑπὸ τὸν Ἕλληνα Φιντέλ, τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, συνηθισμένοι στὸ προαιώνιό τους διχαστικὸ μῖσος. Ἀντιγραφεῖς εἰς τὰ πάντα, οἱ Νεοέλληνες οὐδέποτε πρωτοτυποῦν.

Τὸ ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ καθεστὼς τῆς Κούβας, ἐδιοικεῖτο ἀπὸ τὸν ἀπόλυτο ἡγέτη Φιντέλ, ἀρχηγὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, γενικὸ γραμματέα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, στρατάρχη, πρωθυπουργὸ καὶ πρόεδρο τοῦ Κράτους, ποὺ χάρη στὴν ἀπόλυτη καὶ βίαιη ἐξουσία ποὺ ἐξήσκει ἐπέτυχε, στὸ στόμα κυριολεκτικὰ τοῦ ἀμερικανικοῦ λύκου, στὴν μικρή του χώρα, νὰ ἀποτρέψῃ σορεία ἀμερικανικῶν προσπαθειῶν νὰ τὸν δολοφονήσουν, νὰ τὸν ἀνατρέψουν στρατιωτικά, νὰ τὸν ἐξοντώσουν οἰκονομικὰ μὲ συνεχῇ οἰκονομικὸ ἀποκλεισμό. Αὐτὸ ἦταν τὸ κουβανικὸ θαῦμα τὸ ὁποῖο ἐμεῖς εὑρέθημεν ἀνίκανοι νὰ ἀκολουθήσουμε.

Καὶ ὅμως σήμερα, ἡ κουβανικὴ ἐπανάσταση πνέει τὰ λοίσθια. Ὁ γηραιὸς Φιντὲλ ἀντεκατεστάθη ἀπὸ τὸν γηραιὸ ἀδελφό του Ῥαούλ, ἐπισήμως καὶ αὐτὸς ἀπόλυτος ἡγέτης τοῦ μονοκομματικοῦ κράτους, πρόεδρος καὶ στρατάρχης τῶν πάντων, ἀλλὰ χωρὶς τὴν ἐξαφανισμένη Σοβιετικὴ Ἕνωση, ἐλπίδα τῶν ἀπανταχοῦ κολασμένων τῆς γῆς, χωρὶς τὴν ἀποστολὴ κουβανικοῦ ἐπαναστατικοῦ στρατοῦ στὴν Ἀγκόλα τὸ 1975, στὴν Αἰθιοπία τὸ 1978 καὶ παντοῦ στὴν Ἀφρικὴ γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς ἀφρικανικῆς ἠπείρου ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό. Φαντασθεῖτε τὸν στρατὸ μίας ἐπαναστατικῆς Ἑλλάδος νὰ μάχεται στὴν Ἀφρικὴ γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν κατατρεγμένων!

Γιατί λοιπὸν μία ῥιζοσπαστικὴ ἐπανάσταση δὲν φαίνεται ποτὲ νὰ διαρκῇ πέραν τοῦ βίου τοῦ ἡγέτου τους; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ὀφθαλμοφανής: διότι δὲν προβλέπει τὴν διαδοχὴ τοῦ Lider Maximo. Ἤδη τὸ 1981, ἔγραφα στὸ βιβλίο μου Ἱστορία τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου, 1928-1973 (Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας): «Τὸ ἰδανικὸ καθεστὼς γιὰ νὰ ὑποτάξῃ ὁ ξένος μία μικρὴ χώρα εἶναι ὁ κοινοβουλευτισμός, ἰδίως ὅταν συνδυάζεται καὶ μὲ βασιλεία. Διότι, ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ ἠμπορεῖ νὰ ἀντιτάξῃ ἕνα πολιτικὸ κόμμα κατὰ τοῦ ἄλλου, νὰ φτιάχνῃ καὶ νὰ διαλύῃ συνασπισμούς, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ παίξῃ τὸν ἄνακτα κατὰ τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Βουλὴ κατὰ τοῦ ἄνακτος». Συνεπῶς, «τὸ ἐσωτερικὸ καθεστὼς μίας χώρας ποὺ εἶναι ὑποταγμένη σὲ μία μεγάλη δύναμη ἔχει οὐσιατικὴ σημασία γι’ αὐτὴν τὴν τελευταία. Ἕνα καθεστὼς ποὺ στηρίζεται σὲ ἕναν μόνον ἄνθρωπο, ὅπως εἶναι ἡ ἀπόλυτη μοναρχία ἤ ἡ δικτατορία, εἶναι ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν ξένη παρουσία... Ἐὰν ὁ ἰσχυρὸς ἄνδρας κρατᾷ στέρεα τὸ πηδάλιο τοῦ πλοίου του, δηλαδὴ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑποστήριξη τῶν μαζῶν, θὰ ἐξουδετερώσῃ τὶς ῥαδιουργίες τοῦ περιβάλλοντός του ἤ τῶν ὁμάδων ποὺ ἡ μεγάλη δύναμη θὰ ἔχῃ ὀργανώσει ἐναντίον του, κάνοντας ἔκκληση στὴν ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια, καὶ ὁ ξένος παράγων θὰ μείνῃ τότε μὲ ἄδεια χέρια»(σ. 274).

Μέχρι στιγμῆς, μόνον ἡ Βόρειος Κορέα ἠδυνήθη νὰ ἐπιβιώσῃ ἐπειδὴ ἐφήρμοσε τὸν θεσμὸ τῆς ἀπολύτου κληρονομικῆς μοναρχίας. Οὔτε ὁ Μουσσολίνι, οὔτε ὁ Χίτλερ, οὔτε ὁ Στάλιν δὲν τὸ ἐπέτυχαν διότι ἠγνόησαν τὴν πολιτικὴ σημασία τῆς οἰκογενείας τους. Ἡ κομμουνιστικὴ Ῥουμανία τὸ ἐπεχείρησε ἀλλὰ τὴν ἐπρόφθασαν οἱ ἰμπεριαλιστές. Καὶ ἡ κουβανικὴ ἐπανάσταση θὰ ἐξαφανισθῇ λόγῳ ἐλλείψεως κληρονομικῆς διαδοχῆς. Τὸ μέλλον μίας ἐπαναστατικῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ στηριχθῇ στὴν κληρονομικὴ  ἀπόλυτη μοναρχία, εἴτε τοῦ τύπου τῶν Βουρβόνων εἴτε τοῦ τύπου τοῦ Ναπολέοντος. Αὐτὸ τὸ εἶχε καταλάβει ὁ τότε διάδοχος Κωνσταντῖνος τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων καὶ τὸ ἐσυμμερίζετο ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Μαΐου 2015

71 - Ὁ Ὀμπάμα κινδυνεύει

71 - Ὁ Ὀμπάμα κινδυνεύει

Ἡ δημοκρατία ἐπιτρέπει στὸν ψηφοφόρο νὰ ἐπιλέξῃ ὑποψηφίους γιὰ νὰ τοὺς στείλῃ στὴν χρυσὴ φυλακὴ τῆς ἐξουσίας, σὲ ἕναν κόσμο ποὺ ἐλέγχεται ἀπὸ τὰ οἰκονομικοχρηματιστικὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὁ λαὸς ὀνομάζει καπιταλιστές. Ὅσο πιὸ ψηλὰ προωθεῖται ὁ ὑποψήφιος στὴν χρυσὴ αὐτὴ φυλακὴ, δηλαδὴ ἀπὸ βουλευτὴς γίνει ὑπουργός, ἀπὸ ὑπουργὸς γίνει πρωθυπουργός καὶ πρόεδρος, τόσο γύρω του στενεύει τὸ ἀνώνυμο δίκτυο οἰκονομικῶν συμφερόντων ὅπου ἡ ἀράχνη τοῦ καπιταλισμοῦ πλέκει ἕναν δαιδαλώδη κόσμο δεσμῶν ποὺ καθιστᾷ τὸν ὑποψήφιο ἀπολύτως ἔγκλειστο τοῦ συστήματος.  Δηλαδὴ ὁ πολιτικὸς καταντᾷ νὰ εὑρίσκεται κλεισμένος σὲ Γκουαντανάμο τρώγοντας χαβιάρι. Κάτι τέτοιο περιμένει τὸν Ἀλέξη Τσίπρα. Ἀντιθέτως, στὸν ὁλοκληρωτισμὸ ὁ ἡγέτης εἶναι ἐλεύθερος νὰ δράσῃ γιὰ τὸ καλὸ ἤ τὸ κακὸ τῶν πολιτῶν.

Ὁ Ὀμπάμα ἐπελέχθη ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ δημοκρατία νὰ ἀνέβῃ σταδιακὰ τὴν κλίμακα τῆς ἐξουσίας κουβαλῶντας ὅλα τὰ ὄνειρα καὶ τὶς αὐταπάτες τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ. Ἐγνώριζε βέβαια ὅτι στὴν πορεία αὐτὴ θὰ εἰσέρχετο στὴν χρυσὴ φυλακὴ ποὺ τοῦ εἶχαν ἔτοιμη οἱ τραπεζῖτες, ἀλλὰ ἤλπιζε παρὰ ταῦτα ὅτι θὰ ἠδύνατο κάπως νὰ κινηθῇ. Ὅταν ἐπιτέλους ἀνέλαβε πρόεδρος τῶν ΗΠΑ στὶς 20 Ἰανουαρίου 2009, ἐξήγγειλε μία σειρὰ προοδευτικῶν μέτρων ὅπως ὅτι θὰ ἔκλεινε τὸ κολαστήριο τοῦ Γκουαντανάμο. Γιὰ νὰ τὸν προφθάσουν, οἱ ἀνώνυμοι τραπεζῖτες διπλασίασαν τὸ χαβιάρι ποὺ θὰ ἔτρωγε καὶ τοῦ ἔδωσαν, προτοῦ ἀκόμη προφθάσῃ νὰ δράσῃ τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης! Ὁ ἴδιος διεμαρτυρήθη γιὰ τὴν τόσο μεγάλη βιασύνη τῶν ὑποστηρικτῶν του λέγοντας, "νὰ περιμένετε φίλοι νὰ κάνω πρῶτα κάποια εἰρηνικὴ κίνηση!"

Τελικὰ κανένα ἀπὸ τὰ μεταρρυθμιστικὰ προγράμματα δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν οἱ πάτρωνές του νὰ πραγματοποιήσῃ. Τότε ἐπικεντρώθηκε ὡς πρώην κοινωνικὸς ἀκτιβιστής, σὲ ἕναν καὶ μοναδικὸ τοὐλάχιστον στόχο, τὴν  ἐξασφάλιση κοινωνικῆς ἀσφαλείας δωρεὰν ὑπηρεσιῶν ὑγείας γιὰ τὸν ἀμερικανικὸ λαό. Ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτὸ δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ εἰς πέρας.

Τότε, μετὰ τὴν ἐπανεκλογή του στὶς 6 Νοεμβρίου 2012, ἀπεφάσισε νὰ τὰ παίξῃ ὅλα γιὰ ὅλα γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τοὐλάχιστον τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης ποὺ τοῦ εἶχαν πετάξει ἀνάμεσα στὰ πόδια οἱ καπιταλιστές. Ἐπῆγε παρακαλετὸς στὸν ῥῶσο πρόεδρο Πούτιν καὶ αὐτὸς τὸν ἐβοήθησε νὰ κάνῃ πίσω στὴν Συρία καὶ νὰ μὴν ἐπαναλάβη τὸ ἔγκλημα ποὺ εἶχε διαπράξει ὁ Μποὺς ὁ νεώτερος σφάζοντας τὸ Ἰρὰκ τὸ 2003, ἔγκλημα κατὰ τῆς Συρίας ποὺ ὁ "δικός μας" ὁ ἀπερίγραπτος Βαγγέλης Βενιζέλος εἶχε βιασθῆ νὰ ὑποστηρίξῃ. Ἀλλὰ ὁ Ὀμπάμα ἐπροχώρησε πιὸ πέρα. Πάντα μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Πούτιν ἀπεφάσισε, ἀντὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ σχέδιο τῶν ἰμπεριαλιστῶν νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τοῦ Ἰράν, νὰ καλέση τὴν Τεχεράνη στὸ τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων.

Ἡ τελευταία αὐτὴ πράξη ἑνὸς πολιτικοῦ ποὺ ἀγωνίζεται νὰ τὸ σκάσῃ ἀπὸ τὴν χρυσὴ φυλακὴ τῆς ἐξουσίας, ἔκαμε ἔξω φρενῶν τὸ Ἰσραὴλ καὶ ὁ πρωθυπουγός του ὁ Βενιαμὶν Νετανιάχου ὡρκίσθη νὰ μὴν τοῦ περάσῃ τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου. Ἀποτέλεσμα: ὁ Ὀμπάμα κινδινεύει νὰ δολοφονηθῇ. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι προηγουμένως, τοὐλάχιστον δύο ἀμερικανοὶ προέδροι ἐξεβιάσθησαν ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ: οἱ Νίξον καὶ Κλίντον ἐνῷ ὁ πρόεδρος Κάρτερ ποὺ δὲν ὑπέκυψε στὶς ἰσραηλινὲς ἀπειλὲς καθυβρίσθη ἀπὸ τὸ Ἰσραὴλ ὡς ἀντισημίτης καὶ ὑποστηρικτὴς τῶν ἀράβων τρομοκρατῶν!

Προσοχὴ λοιπόν, πρόεδρε Ὀμπάμα. Κινδυνεύετε! Ἀλλὰ καὶ ποιὸς σᾶς εἶπε νὰ εἰσέλθετε οἰκειοθελῶς στὸ χρυσὸ Γκουαντανάμο τῆς καπιταλιστικῆς κλεπτοκρατίας;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2013