285 –Τρὰμπ καὶ Ῥωσία

285 –Τρὰμπ καὶ Ῥωσία

Πανικὸς ἐκδηλώνεται στὸ κατεστημένο τῶν ΗΠΑ μὲ τὴν ἀκάθεκτη ἐκλογικὴ ἄνοδο τοῦ Donald Trump στὴν πορεία του πρὸς τὸ προεδρικὸ ἀξίωμα τῆς χώρας. Εἶναι κανεὶς νὰ ἀπορῇ γιατὶ τέτοιος πανικός. Ὁ ἀμερικανικὸς οἰκονομικὸς παγκόσμιος κολοσσὸς τῶν τραπεζῶν φοβᾶται ποῖον; Ἕναν αὐτοδημιούργητο κτηματομεσίτη, κατασκευαστὴ μεγάλου μεγέθους κτιρίων ποὺ ἡ περιουσία του ἔφθασε τὸ 2015 στὰ 4 δισεκατομμύρια δολλάρια καὶ ποὺ χρηματοδοτεῖ μόνος του τὴν ἐκλογική του ἐκστρατεία, κάτι σκανδαλῶδες γιὰ τὸν καπιταλισμὸ ποὺ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ χρηματοδοτῇ τοὺς πολιτικοὺς γιὰ νὰ τοὺς ἔχῃ στὸ χέρι του

Στὴν ἀρχαιότητα ὁ Σωκράτης ὠνόμαζε τὸ φαινόμενο Τράμπ, μὲ τὴν καλὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, τυραννία καὶ τὴν ἀπεκάλει: «αὐτὸ τὸ εὐγενὲς πρᾶγμα». Σὲ μία καθαυτὸ δημοκρατικὴ κοινωνία λέγει ὁ Σωκράτης ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες πολιτῶν. Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ζητιάνοι ποὺ εἶχαν παραμερισθῆ στὴν πλουτοκρατία. Αὐτοὶ οἱ ζητιάνοι καὶ ἄχρηστοι γίνονται στὴν δημοκρατία πολιτικοί. Τοὺς βλέπουμε σήμερα, στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων,νὰ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τοὺς σοσιαλδημοκράτες καὶ τοὺς κουλτουριάρηδες.

Ἡ δεύτερη κατηγορία κατὰ Σωκράτη, εἶναι οἱ ἔμποροι ποὺ συντηροῦν τοὺς ζητιάνους-πολιτικούς, «διότι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάμνουν χρήματα οἱ κηφῆνες παίρνουν τὸ μέλι τους». Καλὴ ὥρα ὁ Σημίτης ἤ ὁ Καραμανλῆς. Ποῖος εἶπε ὅτι ἠμποροῦμε νὰ δίνωμε τὸ χέρι μας στοὺς πολιτικούς, χωρὶς νὰ κρατᾶμε μαζί μας ἕνα μαντήλι γιὰ νὰ τὸ σκουπίζουμε ὥστε νὰ μὴν κολλᾷ καὶ μολυνθοῦμε; Καὶ πῶς ἐτόλμησε ὁ υἱὸς τοῦ κατοχικοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ 1943-1944, τοῦ Ἰωάννου Ῥάλλη, ὁ ὑπουργὸς Ἀσφαλείας Γεώργιος Ῥάλλης, ποὺ τὸν ἀνέτρεψε τὸ στρατιωτικὸ πραξικόπημα τῆς 21^ης Ἀπριλίου 1967 –αὐτὸς ὁ νέος Μανιαδάκης ποὺ ἐφυλακίσθη ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς μὲ βάση τοὺς νόμους ποὺ εἶχε ὁ ἴδιος συντάξει κατὰ τῶν κομμουνιστῶν-  νὰ ἀναβαπτισθῇ ὡς πρότυπο μετριοπαθοῦς δημοκράτου καὶ τὸ 1971 νὰ γράψῃ τὸ βιβλίο Ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς Ἕλληνες πολιτικούς, ἐπειδή, ὅπως ἔγραφε, «ἔγινε συνήθεια τὰ τελευταῖα χρόνια νὰ κατηγοροῦνται ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ ὡς φαῦλοι καὶ ἀνίκανοι».

Μετὰ τὸ 1974, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι πολιτικοὶ ἐκυβέρνησαν μέχρι σήμερα τὴν δύστυχη πατρίδα καὶ ἀπέδειξαν γιὰ πολλοστὴ φορὰ πὼς ὁ Σωκράτης εἶχε δίκαιο. Ἤ μήπως ὁ Σωκράτης εἶχε ἄδικο καὶ ὁ Ῥάλλης «ὁμιλῶν ἐκ τοῦ τάφου»(τίτλος τῆς ἀπολογίας τοῦ δωσιλόγου πατέρα του) δίκαιο;

Ἡ τρίτη κατηγορία, μετὰ τοὺς κηφῆνες-πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς χρηματίζουν, μᾶς λέγει ὁ Σωκράτης στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, εἶναι «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους   ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως πτωχοί. Καὶ αὐτὴ ἡ τάξη σὲ μία δημοκρατία εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι ἡνωμένη». Γι’ αὐτὸν τὸν λαό, ἡ δημοκρατία εἶναι ξένο παιχνίδι ποὺ δὲν τὸν ἀφορᾷ διότι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰ συμφέροντά του. Τὸ σύστημα ποὺ ὁ λαὸς ὑποστηρίζει, τὸ ὀνομάζει ὁ Σωκράτης, τυραννία.

Τὴν τυραννία ἠμποροῦμε σήμερα νὰ ὀνομάσουμε λαοκρατία ἤ λαϊκισμός, ὑποχρεωτικὰ συνδεδεμένη μὲ τὴν δημαγωγία. Ὁ τύραννος ἐξηγεῖ ὁ Πλάτων μέσῳ τοῦ Σωκράτους, εἶναι «ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ» καὶ προέρχεται ἀπὸ τὸν λαό. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι ὁ Τράμπ.

Τὸν ἀντιπρόσωπο αὐτὸ ποὺ ἀκυρώνει τὰ δάνεια καὶ διανέμει τὴν γῆ στὸν λαό (δηλαδὴ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο τοῦ σοσιαλδημοκράτου Τσίπρα), ὁ λαὸς τὸν μετατρέπει «σὲ μεγάλο ἄνδρα» (σὰν τὸν Στάλιν, τὸν Μάο ἤ τὸν Πούτιν). Ἀλλὰ αὐτὸς ἐκτρέπεται ἀπὸ τὴν ἀποστολή του καὶ καταπιέζει τὸν λαό. Μὲ τὸ ὅπλο στὸ χέρι ἐπιδίδεται σὲ συνεχεῖς πολέμους.

Τρὰμπ καὶ Πούτιν εἶναι ἔτοιμοι νὰ βάλουν σὲ πράξη στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, τὴν Νέα Γιάλτα στὴν Μεσόγειο, βασισμένοι στὴν ἄνοδο τῶν φασιστικῶν κινημάτων σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη. Ἐὰν λοιπὸν ὁ Τρὰμπ τελικὰ ἐκλεγῇ πρόεδρος, μία τέτοια ἀμερικανορωσικὴ συμμαχία θὰ στραφῇ ὑποχρεωτικὰ κατὰ τῆς Κίνας καὶ τοῦ ἰσλαμισμοῦ. Κίνα καὶ ἰσλαμισμὸς θὰ συμμαχήσουν κατὰ τῆς φασιστικῆς Εὐρώπης βασισμένης στὸν ἀμερικανορωσικὸ ἄξονα καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ μεγάλες εἶναι οἱ πιθανότητες νὰ κερδίσουν οἱ Ἀμερικανορῶσοι (δηλαδὴ ἡ Δύση καὶ ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχή) τὸν πλανητικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Ἀνατολῆς, τὴν Κίνα.

Ἡ συνεχὴς ἀναφορὰ τοῦ συμβόλου τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, τῆς Χίλλαρυ Κλίντον, στὸν «χιτλερικό» Τράμπ, οὐσιαστικὰ ἀπευθύνεται στὸν «πουτινικό» Τράμπ.

Ἡ ἀντικομμουνίστρα Ῥωσίδα Νίνα Χρούστσεβα, καθηγήτρια Διεθνῶν Σχέσεων στὸ Πανεπιστήμιο The New School τῆς Νέας Ὑόρκης, ἔγραψε τὴν 1^η Ἰανουαρίου 2016, τὰ ἑξῆς: «Ὁ Πούτιν σχεδιάζει νὰ παραμείνῃ στὴν  ἐξουσία γιὰ τοὐλάχιστον ἄλλη μία δεκαετία. Ἐὰν οἱ ΗΠΑ ἐκλέξουν πρόεδρο τὸν Τράμπ, θὰ ἔχουν ἕναν φίλο στὴν Ῥωσία, ἄν καὶ σχεδὸν πουθενὰ ἀλλοῦ». Ἐὰν πάλι δὲν ἐκλεγῇ ὁ Τράμπ, ἡ Ἀθήνα θὰ χάσῃ τὴν ὑψίστη εὐκαιρία νὰ ἐπιπλεύσῃ στὶς πλάτες μίας ῥωσοαμερικανικῆς συμμαχίας, ὑποχρεωτικὰ ὅμως στὰ πλαίσια μίας ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας μὲ κέντρο τὴν Κύπρο καὶ ἀνάδοχο τὸ Ἰσραήλ. Ἀντιθέτως, μὲ τὴν Χίλλαρυ Κλίντον θὰ ξαναζήσουμε τὸν ἐφιάλτη τοῦ Μποὺς τοῦ Νεωτέρου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 8 Μαρτίου 2016

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες καπιταλιστικῶν μεγάλων καὶ μικρῶν χωρῶν τοῦ πλανήτου, ὑπόκειται στὴν διακυβέρνηση τοῦ πολυεθνικοῦ κεφαλαίου. Στὴν πρώτη περίοδο τῆς  προεδρίας του ὁ Ὀμπάμα ἐκρίθη ὡς συνήθης μαριονέτα στὰ χέρια τοῦ κεφαλαίου.

Παρὰ ταῦτα, στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, μὲ ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονὴ ἐπέτυχε νὰ ἀπομακρύνη προσωρινὰ τὸν κίνδυνο τελικῆς πλανητικῆς συρράξεως. Ὁ πόλεμος μέχρι στιγμῆς δὲν ἐπεκτάθη οὔτε στὸ οὐκρανικὸ μέτωπο, οὔτε στὸ μέτωπο τοῦ Ἰράν. Ἐπέτυχε μάλιστα νὰ ξεκινήσῃ τὴν μακροχρόνια διαδικασία ἐπιτεύξεως Νέας Γιάλτας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο , τασσόμενος ὑπὲρ τῆς θέσεως Κίσσινγκερ Νέας Γιάλτας καὶ ἀντιτιθέμενος στὴν θέση Μπρεζίνσκι  διαμελισμοῦ τῆς Ῥωσίας.

Δυστυχῶς ὅμως πρόκειται γιὰ ἐκεχειρία  στὴν προεδρικὴ ἐξουσία, μέχρι τὴν πιθανὴ ἐπάνοδο τῶν Νεοσυντηρητικῶν, τῶν Neocons (Neo Conservatives). Γι  αὐτὸ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 8ης Νοεμβρίου 2016 θὰ ἔχουν καθοριστικὴ σημασία γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτου. Μία τέτοια ἐπάνοδος θὰ ἐνισχύση τὴν πρόβλεψη τοῦ πρώην προέδρου Μποὺς τοῦ Νεωτέρου ὅτι ὁ πλανητικὸς πόλεμος ποὺ ἤρχισε μὲ τὸν βομβαρδισμὸ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, στὶς 24 Μαρτίου 1999, θὰ ὁλοκληρωθῇ στὸ τέλος μίας γενεᾶς, δηλαδὴ περίπου τὸ 2030, κατόπιν τῆς τελικῆς πολεμικῆς ἀναμετρήσεως ΗΠΑ-Κίνας μὲ ὁλικὸ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ πλανήτου.

Οἱ Neocons ἦσαν καὶ συνεχίζουν νὰ εἶναι παρόντες καὶ στὰ δύο κόμματα, τὸ Ῥεπουμπλικανικὸ καὶ τὸ Δημοκρατικό. Ἡ κοινὴ τους πεποίθηση εἶναι ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἔχει τὸ καλύτερο καὶ τὸ ἀνώτερο πολιτικό, κοινωνικὸ καὶ κοινωνικὸ σύστημα, τὸ δημοκρατικὸ καπιταλιστικὸ σύστημα (American democratic capitalism) ποὺ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἐπιβάλῃ σὲ ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Ὁ στόχος τους εἶναι, πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση μὲ τὴν Κίνα, νὰ ἐπιτεθοῦν μονομερῶς κατὰ τῆς Ῥωσίας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, πιστεύοντας ὅτι θὰ κερδίσουν. Ὁ πρώην Ἀμερικανὸς ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν Paul Craig Roberts, στὸ τελευταῖο του βιβλίου ποὺ μόλις ἐξεδόθη, μὲ τίτλο The Neoconservative Threat to World Order. Washington's Perilous War for Hegemony, ἀναπαράγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς φοβερὰ γιὰ τοὺς Νεοσυντηρητικοὺς ποὺ εἶχε γράψει τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2014: «Washington thinks nuclear war can be won and is planning a first strike against Russia”! καὶ ἐπαναλαμβάνει ἔκτοτε τὶς κατηγορίες του ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι αὐτὲς ποὺ ὠργάνωσαν ὅλες τὶς ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις, προσεπάθησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν Πούτιν καὶ περιεκύκλωσαν τὴν Κίνα μὲ στόχο νὰ τὴν διαμελίσουν, ὅπως προσεπάθησαν νὰ τὸ κάνουν καὶ μὲ τὴν Ῥωσία.

Γνωρίζοντας τὶς παραπάνω δολοπλοκίες τῶν Νεοσυντηρητικῶν ὑποχρεούμεθα νὰ ἐπανεξετάσουμε τὴν σημερινὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Ὀμπάμα πού, ἐξυπηρετῶντας διαφορετικὰ ἀμερικανικὰ συμφέροντα, ἀπεμάκρυνε τοὺς κινδύνους ἐπιβολῆς ἀκραίων καπιταλιστικῶν ἐπιθετικῶν λύσεων, σὲ τρία ἐξωτερικὰ μέτωπα: 1 – Στὴν Εὐρώπη, βάζοντας φίμωτρο στὴν Γερμανία. 2 – Στὴν Οὐκρανία, χαλιναγωγῶντας τοὺς ἀκραίους κατὰ τῆς Ῥωσίας φιλοπόλεμους κύκλους τοῦ Κιέβου καὶ τῆς Οὐασιγκτῶνος. 3 -  Ῥίχνοντας γέφυρα πρὸς τὸ Ἰράν.

Συνεπῶς ὁ Ὀμπάμα, μέσα στὰ πολὺ στενὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων του κατώρθωσε νὰ κάνῃ θετικὸ ἔργο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ αὐτὸ ἀφαιρεῖ ἀπὸ ἐπάνω του τὴν παλαιότερη κατηγορία, «τὶ Μποὺς, τὶ Ὀμπάμα!»

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ὀκτωβρίου 2015

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

Στὸν ὁρίζοντα καὶ πάλι ἐκλογές. Καὶ πάλι ὁ κόσμος ἐγκλωβισμένος στὴν φυλακὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμμέσου δημοκρατίας, ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσῃ τὸ «ὀλιγώτερο κακό». Ὁ Τσίπρας ζητᾷ αὐτοδυναμία, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνῃ τί; Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀστυνομίας τοῦ Τσίπρα, Γιάννης Πανούσης, τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς, ἔβαλε τὰ πράγματα στὴν θέση του: Τελικὰ ὁ Σύριζα τί θέλει; Ἐπανάσταση γιὰ ἐγκαθίδρυση Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ἀμέσου δημοκρατίας, ἤ διαχείριση τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος μέσῳ ἐκλογῶν ἐμμέσου ἀστικῆς δημοκρατίας. Δηλαδή, ἐπανάσταση ἤ μεταρρύθμιση;

Μία εἰκόνα: Σὲ ἕνα δωμάτιο τοῦ ἀστικοῦ πολιτεύματος, τὴν Βουλή, εὑρίσκονται συνωστισμένα τὰ κόμματα. Ἐλπίζουν νὰ ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη, μέσῳ ἐκλογῶν, γιὰ νὰ λουσθοῦν μὲ τὸ φῶς τῆς ἐξουσίας. Δηλώνουν ὅτι θέλουν νὰ φέρουν τὰ ἐπάνω κάτω καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ διαχειρισθοῦν τὸ ὑπάρχον σύστημα. Μόλις ἐπιτύχῃ ἕνα κόμμα νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη τὸ περιλαμβάνουν οἱ μεγάλες δυνάμεις καὶ οἱ μεγάλες τράπεζες, τὸ δένουν χειροπόδαρα καὶ τὸ ὑποχρεώνουν ἁπλῶς νὰ διαχειρισθῇ τὸ ὑπάρχον σύστημα. Αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν Σύριζα. Γιατί;

Διότι ὁ Σύριζα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐπαναστατικὸ κίνημα. Δύο καὶ μόνον δύο εἶναι τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ φασιστικὸ καὶ τὸ κομμουνιστικό, δηλαδὴ τὰ ἄκρα. Ἐὰν τὰ ἄκρα ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη κατόπιν ἐκλογῶν, πρέπει ὑποχρεωτικά, γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ νύχια τοῦ κατεστημένου νὰ κάνουν τὸν τρελό, δηλαδὴ νὰ χρησιμοποιήσουν βία καὶ ἀνωμαλία. Ὁ Χίτλερ, στὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου 1932 εἶχε κερδίσει τὸ ἕνα τρίτο τῶν ψήφων καὶ εἶχε ἡττηθῆ στὶς προεδρικὲς ἀπὸ τὸν Χίντενμπουργκ. Οἱ ἀστοὶ ἐνόμισαν ὅτι κάνοντάς τον πρωθυπουργὸ στὶς 30 Ἰανουαρίου 1933, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ τὸν ἐλέγξουν. Αὐτὸς ὅμως ἀπέδειξε τὴν ἐπαναστατικότητά του καταργῶντας ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα.

Μερικοὶ στὸν Σύριζα ἐπεκαλέσθησαν τὸ προηγούμενο τοῦ Λένιν ποὺ τὸν Μάρτιο τοῦ 1918 ὑπέγραψε στὴν πόλη τοῦ Μπρέστ-Λιτὸβσκ τὴν συμφωνία ποὺ ἄφηνε στοὺς Γερμανοαυστριακοὺς μεγάλα τμήματα τοῦ ῥωσικοῦ ἐδάφους. Ἀλλὰ ὁ Λένιν ἐσυνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα ἐπὶ τέσσερα χρόνια κατὰ τῆς λυσσαλέας ἐπεμβάσεως ὅλων τῶν καπιταλιστικῶν δυτικῶν Δυνάμεων καὶ τελικά, μὲ τὰ ὅπλα καὶ τὴν πίστη στὸν κομμουνισμὸ ἐξεδίωξε τοὺς Δυτικοὺς καὶ ἐπέτρεψε στὸν Στάλιν, τὸ 1945, νὰ ἐπανακτήσῃ μὲ τὰ ὅπλα ὅλα τὰ χαμένα ἐδάφη ἀπὸ τὴν Συνθήκη τοῦ Μπρέστ-Λιτόβσκ.

Ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς νόμους τοῦ καθεστῶτος ποὺ πολεμοῦν καὶ χρησιμοποιοῦν βία γιὰ νὰ τὸ κατεδαφίσουν. Ὁ Χριστὸς ἐδήλωνε ὅτι ὁ νόμος του τὸν ὁποῖον ἠκολούθουν οἱ ὀπαδοί του δὲν ἀνεγνώριζε τὸν νόμο τοῦ Καίσαρος καὶ ἀργότερα οἱ Χριστιανοὶ ἐχρησιμοποίησαν βία γιὰ νὰ ἐπιβληθοῦν μέχρι καὶ τὴν ὑποστήριξη ποὺ οἱ χριστιανοὶ ὁπλῖτες προσέφεραν στὸν Μέγα Κωνσταντῖνο γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἀντιπάλων του. Οὔτε ὁ Λένιν, οὔτε Χίτλερ, οὔτε ὁ Μουσσολίνι, οὔτε ὁ Μάο, οὔτε ὁ Κάστρο ἀνεγνώρισαν τὸ προηγούμενο καθεστώς, προσπαθῶντας ἁπλῶς νὰ τὸ μεταρρυθμίσουν. Δὲν ἐδέχθησαν νὰ διαπραγματευθοῦν καὶ τὸ κατεκρήμνισαν μὲ λουτρὸ αἵματος. Οὐδεὶς εἶναι ἐπαναστάτης ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσῃ βία καὶ ὅπλα. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι συζητήσεις καφενείου συνταξιούχων.

Τὸ ΚΚΕ δὲν θέλει νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη μὴ ἔχοντας πλέον, ἀπὸ καιρὸ παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ γνωρίζοντας ὅτι στὸν ἐξώστη θὰ εὑρεθῇ ὅπως καὶ ὁ Τσίπρας, στὸ ἔλεος τῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ τῶν μεγάλων τραπεζῶν. Περιμένει μία ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ συστήματος, ἴσως μέσῳ ἐξωτερικοῦ πολέμου γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὴν βία ὅπως στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιατί λοιπὸν ὁ Τσίπρας ἐπιθυμεῖ ἐκλογές; Γιὰ νὰ κερδίσῃ αὐτοδυναμία καὶ νὰ κυβερνήσῃ σὰν τὸν Ἀνδρέα ὅσο γίνεται παραπάνω χρονικά. Οἱ ἀποσπασθέντες τῆς Ἀριστερῆς πλατφόρμας ἐὰν σχηματίσουν κόμμα θὰ προσπαθήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τὸ ἐγχείρημα τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τοῦ Σύριζα, διαιωνίζοντας τὸ ἀστικὸ καθεστώς. Ὅσο γιὰ τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἐὰν προσπαθήσῃ  -κάτι σχεδὸν ἀδύνατον μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους Ἕλληνες- νὰ συσπειρώσῃ γύρω της τὰ δύο μοναδικὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τῶν κομμουνιστῶν, ἀκολουθῶντας τὴν συνταγή μου τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, καὶ χειρισθῇ τὸ συνταγματικὸ ὅπλο, βοηθουμένη ἀπὸ παραστρατιωτικὲς δυνάμεις, θὰ ἀναδειχθῇ πράγματι ὁ Κάστρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀπαραίτητη διπλωματία δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ ἐπιζητήσῃς τὴν βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν μικρομεσαίων ἐθνικῶν καπιταλιστῶν δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ χρησιμοποιήσῃς τὸν νασερικὸ οὐδετερισμὸ μεταξὺ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, δὲν εἶναι προδοσία, ἐφ’ὅσον ὅμως ἐπιβληθῇς μέσῳ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀμέσου δημοκρατίας δημοψηφισμάτων, λαοκρατίας,  ὅπλων, ἐπαναφορᾶς τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου, ἔξοδο ἀπὸ Εὐρώπη καὶ εὐρώ, βιαίας ἀπελάσεως ὅλων τῶν λαθρομεταναστῶν, κλείσιμο ὅλων τῶν καζινῶν, ἄμεσο βιαῖο ἄνοιγμα ἐπαγγελμάτων, ἄμεση βιαία συρρίκνωση δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐνίσχυση ἰδιωτικῆς ἐπιχειρηματικότητος  τῶν μικρομεσαίων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 18 Αὐγούστου 2015

212 – Carthago delenda est

212 – Carthago delenda est

Ἡ Καρχηδὼν πρέπει νὰ καταστραφῇ! Τὸ Κολωνάκι πρέπει νὰ καταστραφῇ! Ὁ Κάτων ὁ Πρεσβύτερος (234-149 π.Χ.) ἐπανελάμβανε τὴν φράση αὐτὴ μέχρι ποὺ τὸ 146 π.Χ. ἡ πόλη ἰσοπεδόθη καὶ ἐξηφανίσθη ἀπὸ προσώπου γῆς. Καὶ τότε, γράφοντας γιὰ πρώτη φορὰ στὴν γλῶσσα τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν λατινικῶν, ἀντί  τῶν ἑλληνικῶν τοῦ ῥωμαϊκοῦ Κολωνακίου, τὸ  «Περὶ Γεωργίας», ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τοὺς ἐργάτες τῆς γῆς καὶ ὁ Σκιπίων Αἱμιλιανὸς ἔσφαξε σχεδὸν ὁλόκληρο τὸν πληθυσμὸ τῶν πατρικίων τῆς Καρχηδόνος, δηλαδὴ 200.000 ἀπὸ τοὺς 250.000 θαμῶνες τῆς ἁμαρτωλῆς πόλεως, μὲ τὸν ἀναθεματισμὸ νὰ μείνῃ ἔκτοτε ἀκατοίκητη γιὰ πάντα.

Ἐμέναμε στὸ Κολωνάκι. Ἡ μητέρα μου, ἡ Κρητικιὰ Μπεάτα, ὑπῆρξε ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες Κολωνακιώτισσες ποὺ ἐμίσησαν τὴν μικροσκοπικὴ αὐτὴ παρασιτικὴ ἐπαρχία τῆς Δύσεως μὲ τὴν γελοία ἐπωνυμία «Κολωνάκι». Ὡς μικρὸ παιδὶ τὴν ἄκουγα νὰ λέγῃ ὅτι ὅσο ζοῦσε δὲν τὴν ἄφηνε νὰ κοιμηθῇ τὸ φάντασμα τοῦ ἁμαρτωλοῦ Κολωνακίου. Τὸ Κολωνάκι ἔπρεπε νὰ καταστραφῇ. Γι’αὐτὸ καὶ τὸν Νοέμβριο 1947, σὲ κατάστημα τοῦ Κολωνακίου, συνελήφθη ἀπὸ τὴν ἀστυνομία καὶ κατεδικάσθη σὲ θάνατο, ὑπὸ τὶς ἐπευφημίες τῶν κυριῶν τῶν σαλονιῶν τοῦ Κολωνακίου ποὺ τὴν ἐκατηγόρουν ὅτι εἶχε προδώσει τὴν τάξη της αὐτὴν τῶν μεγαλοαστῶν.

Ἔκτοτε ὡς υἱὸς της δὲν ἔπαυσα νὰ ἐπαναλαμβάνω καθημερινῶς Kolonaki delenda est! Καὶ ὅταν αὐτὸ συμβῇ ἀκούω αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι θὰ ἀνεγερθῇ ἐπὶ τῆς πλατείας Κολωνακίου, ἕνας τύμβος, ἕνας λόφος τῶν διεφθαρμένων, ποὺ θὰ καλυφθῇ μὲ ἕναν ὑπέροχο κῆπο μὲ παγκάκια, γιὰ νὰ ξαποσταίνουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ μόχθου μὲ τὶς οἰκογένειές τους.

Στὸ δημοψήφισμα τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, σύσσωμο τὸ Κολωνάκι, ἐκφραζόμενο ἀπὸ τὸ δημοσιογραφικὸ συγκρότημα τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ, ἐψήφισε Ναί, ναὶ καὶ πάλι ναὶ στὴν δουλεία τῶν Βρυξελλῶν, ὅπως εἶχε ψηφίσει Ναὶ στοὺς Γερμανοὺς, στὴν Κατοχή, καὶ πάντα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ψηφίζει τάξη καὶ ἀσφάλεια, δημοκρατία καὶ ἐλευθερία, ὑπὲρ τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, μακριὰ ἀπὸ τὶς ὑπερβολὲς τῶν ἄκρων τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὸ ἄκρως δημοκρατικὸ καὶ φιλελεύθερο Κολωνάκι σνομπάρει καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Βασιλέως ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς Ἕλληνος Πινοσέτ, διότι θέλει νὰ συνεχίζῃ νὰ ἐκμεταλλεύται τὴν ἄμοιρη ἑλληνικὴ οἰκογένεια μὲ μέτρο καὶ μὲ γάντι καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν  διανοουμένων τῆς ἀστικῆς τάξεως,  τοὺς νομπελίστες Σεφέρη καὶ Ἐλύτη, τοὺς ὁμοφυλοφίλους Τσαρούχη καὶ Ταχτσῆ καὶ τοὺς δημάρχους Μπουτάρη καὶ Καμίνη. Τί ὡραῖος πολιτισμένος κόσμος ποὺ ξαποσταίνει στὰ καφενεῖα  τῆς πλατείας Κολωνακίου; Δημοκρατικός, δημοτικιστής, μονοτονιστής, μακριὰ ἀπὸ κάθε ἀκρότητα. Τὰ ζευγάρια συνουσιάζονται ἀκάθεκτα στὶς ἐρημικὲς ἀμμουδιὲς τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ἀπὸ τὴν Ὕδρα, τὸν Πόρο καὶ τὶς Σπέτσες μέχρι τὴν Μύκονο καὶ τὴν Σαντορίνη ἐνῷ τὸ παίζουν ῥωμαίϊκα στὶς ταβέρνες ὑψηλῆς λαϊκούρας μὲ ἀστακὸ γιὰ μεζέ.

Κάποτε θὰ ἐμφανισθῇ ὁ συμμορίτης κομμουνιστὴς μὲ τὴν χαντζάρα ἀνάμεσα στὰ δόντια καὶ ἡ παράσταση θὰ λάβῃ τέλος. Ἀλληλούϊα!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             8 Ἰουλίου 2015

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

Τὸ ΚΚΕ τὸν εἶχε προειδοποιήσει: Σύντροφε Τσίπρα μὴ προχωρήσῃς. Δὲν χρειάζεται νὰ παίζῃς στὰ δάκτυλα τὸν μαρξισμὸ λενινισμό γιὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι σὲ μία οἱαδήποτε κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, ἡ ἰσχὺς ἀνήκει στὴν ἰδιωτικὴ οἰκονομία, δηλαδὴ στὶς τράπεζες, ἐνῷ ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ποδηγετεῖται πάντα ἀπὸ αὐτές, χωρὶς καμμία ἐξαίρεση, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν, τοῦ πολυκομματισμοῦ καὶ τῆς Βουλῆς.

Ἡ οἰκονομικὴ καπιταλιστικὴ ὀλιγαρχία ἐπιτρέπει σὲ ἕνα ἐπαναστατικὸ κίνημα νὰ εἰσέλθῃ στὴν ἀστικὴ Βουλὴ μὲ κάποιο ποσοστό, ὅπως 5 %, ἔστω καὶ τὸ πολὺ 10%, ὥστε νὰ καλυφθῇ μὲ τὸν μανδύα τῆς δημοκρατικότητος, ἀλλὰ ἐὰν τὸ κόμμα αὐτὸ ὑπερβῇ τὸ ἀκραῖο αὐτὸ ποσοστὸ καὶ διεκδικήσῃ νὰ κυβερνήσῃ, οἱ τράπεζες θὰ κινητοποιήσουν τὸν μηχανισμὸ ἐξαρθρώσεώς του,  μὲ μηχανισμοὺς διαφθορᾶς καὶ ἀφορήτων πιέσεων ποὺ ἔχουν δοκιμασθῆ ἐπιτυχῶς ἀπὸ γεννήσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ πρὸ δύο αἰώνων. Δὲν ὑπάρχει καμμία, μὰ καμμία περίπτωση νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὸν ἐναγκαλισμὸ τοῦ καπιταλιστικοῦ φιδιοῦ παρὰ μόνον μὲ τὸν αἰφνίδιο ἀποκεφαλισμὸ τοῦ ἑρπετοῦ καὶ λουτρὸ αἵματος.

Ἀπὸ τὸ 1968, εἶχε ἀρχίσει ἡ πορεία τῶν ἀτάκτων παιδιῶν τοῦ ΚΚΕ ἐπάνω στὰ ἐπικίνδυνα μονοπάτια τῆς ἀνέμελης ῥέμπελης ἐλευθερίας τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Εὐρωκομμουνισμός, ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ, Συνασπισμὸς καὶ τί ἄλλο; Ἕνα εἶναι τὸ κόμμα ἐφώναζε ὁ Φλωράκης, ἕνα εἶναι τὸ ἐπαναστατικὸ σπίτι, ἀλλὰ ποὺ νὰ ἀκούσουν οἱ ἀνυπόμονοι νέοι ῥέμπελοι. Ἤθελαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἦσαν πιὸ σοφοὶ καὶ ὅτι ἠδύναντο νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπανάσταση ξεπερνῶντας τὰ σκονισμένα γένεια τῶν Μὰρξ καὶ Ἔγκελς καὶ τὴν ψυχρὴ λογικὴ τοῦ Λένιν καὶ τοῦ Στάλιν. Καὶ ἀφοῦ ἄθελά τους ἔβαλαν φωτιὰ στὸ πατρικὸ σπίτι, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ 1956, ἀπὸ τὸν Χρουστσώφ ποὺ διελάλη ὅτι ἠδύναντο νὰ ἀναμειχθοῦν καὶ νὰ συγκατοικήσουν εἰρηνικὰ νερὸ καὶ λάδι, πάγο καὶ πῦρ, δηλαδὴ οἱ δύο ἀντίθετοι κόσμοι τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ, συνέχισαν τὴν ἀποδιοργάνωση τοῦ παγκοσμίου κομμουνιστικοῦ κινήματος στὸ ὄνομα τῆς διαφορετικότητος καὶ τῆς ἐθνικῆς ἰδιαιτερότητος. Καὶ ὁ κόκκινος στρατός, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ στὴν Κίνα διελύθη.

Σύντροφε Τσίπρα, περιστοιχησμένος ἀσφυκτικὰ ἀπὸ τοὺς μαλθακοὺς ἐπιγόνους τοῦ πάλλαι ποτὲ ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ-17Ν, σὲ σφίγγει ἀσφυκτικὰ στὸ λαιμὸ σὰν λαμπρὸ περιδέραιο, τὸ φίδι τῶν τραπεζῶν καὶ τώρα εἶναι πλέον ἀργά. Καὶ ἴσως κάποια στιγμή, προτοῦ ὁλοκληρώσῃς τὴν προδοσία τῶν παιδικῶν σου ὀνείρων, στρέψῃς τὸ κεφάλι ὀπίσω καὶ ἀφήσῃς δύο δάκρυα στὸ προσκεφάλι τῆς καγκελλαρίου Μέρκελ. Πράγματι ἦταν τόσο γλυκὸ καὶ παραπλανητικὸ τὸ χαμόγελό της.

Τὸ μάθημα τοῦ κυβερνητικοῦ Σύριζα, ἐρχόμενο μετὰ τὸ μάθημα τοῦ 20χρονου κυβερνητικοῦ ΠΑΣΟΚ εἶναι σκληρό. Γι’αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐκατάλαβαν ἄς ἀγνατεύσουν τὰ βουνὰ τῆς Πίνδου. Ἐκεῖ ἐπάνω στὰ κορφοβούνια ὁ ἄνεμος φυσᾷ ἐλεύθερος καὶ ὁ καπετὰν Γιώτης-Φλωράκης στὴν τελευταία του ἐντολή, ἐπιστρέφοντας στὰ μονοπάτια του, εἶχε ζητήσει νὰ  ταφῇ στὴν ὑψηλότερη πλαγιὰ τῶν ἀέρηδων, μακριά, πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὰ χνῶτα τῶν τραπεζῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ἰουνίου 2015

185 – Γιατὶ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ Βουλή: Ἡ ὑπόθεση Κατρούγκαλου

185 – Γιατὶ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ Βουλή: Ἡ ὑπόθεση Κατρούγκαλου

Ἡ Βουλὴ ὑπῆρξε πάντα ἄντρο διαφθορᾶς. Γιατί; Διότι συγκροτεῖται κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ δικηγόρους. Ῥωτήσατε τοὺς ποινικοὺς στὸν Κορυδαλλό. Ποίους πληρώνουν γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὰ ἐγκλήματά τους; Τοὺς δικηγόρους. Ῥωτήσατε οἱονδήποτε πολίτη. Ποῖον θὰ πληρώσῃ ἁδρῶς γιὰ νὰ ἐλπίσῃ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τυχὸν ἔγκλημα ποὺ διέπραξε; Δικηγόρο. Ῥωτήσατε τοὺς Ἰταλούς. Πρὸ ἐτῶν, ἡ ἐπιχείρηση καθαρὰ χέρια, ἀπὸ ποίους ὠργανώθη; Ἀπὸ δικηγόρους; Ὄχι, ἀπὸ δικαστές. Συνεπῶς, ποία εἶναι ἡ κακόφημη λέσχη στὴν ὁποία οἱ δικηγόροι  συνωστίζονται γιὰ νὰ ξεζουμίσουν τὸν λαό; Ἡ Βουλή. Μάλιστα μεγαλοδικηγόροι, κατόπιν ἐκλογῆς των στὴν Βουλὴ ἀποφασίζουν νὰ παραιτηθοῦν λόγῳ ἀσυμβιβάστου βουλευτικοῦ ἀξιώματος μὲ τὴν δικηγορία, ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνονται ὅτι ξεζουμίζουν ὀλιγώτερο τὸν πολίτη στὴν Βουλὴ παρὰ στὸ δικηγορικό τους γραφεῖο.

Δὲν ὑπάρχει ἔντιμος δικηγόρος, διότι ἐὰν ὑπῆρχε θὰ ἐπτώχευε. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἔντιμη Βουλή. Διότι ἐὰν ὑπῆρχε δὲν θὰ ὑπῆρχε δημοκρατία, δηλαδὴ δικτατορία τοῦ κεφαλαίου. Θὰ ὑπῆρχε λαοκρατία, ἄμεση δημοκρατία. Ἀλλὰ ποῦ νὰ τὸ καταλάβῃ αὐτὸ ὁ λαός ποὺ ἐν γνώσει του παίρνει μάκο (μήκωνα ὑπνοφόρο) γιὰ νὰ ψηφίση δικηγόρο-βολευτή, καὶ τὴν ἑπομένη ξυπνᾷ ὁρκιζόμενος ἀπελπισμένος, ἀλλὰ ἀναποτελεσμετικά, ὅτι θὰ παύσῃ νὰ ἀφιονίζεται.

Ἡ ὑπόθεση Κατρούγκαλου ποὺ ἐδημοσιοποίησε τὸ Βῆμα, δὲν εἶναι ἐξαίρεση, εἶναι κανών. Ὁ ἴδιος τὸ ὑπενθύμισε ἀναφερόμενος στὸν πρώην βουλευτὴ καὶ νῦν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, Παυλόπουλο. Ἀλλὰ ὁ δικηγόρος ἐξουσιάζει ἀτιμώρητα ἐπὶ τοῦ λαοῦ. Τὸν φοβερίζει μὲ δικαστήριο ἐὰν τολμήσῃ νὰ τὸν ἐπικρίνῃ καὶ τοῦ παίρνει καὶ τὸ ἐσώβρακο.

Βεβαίως οἱ περισσότεροι δικηγόροι λιμοκτονοῦν. Γιὰ ἕναν μεγαλοδικηγόρο, χιλιάδες μικροδικηγόροι δὲν ἔχουν πελάτες. Ἀλλὰ γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο παίζουν στὸ καζὶνο τῶν ἐκλογῶν μήπως καὶ τοὺς πέσει τὸ λαχεῖο καὶ ἐκλεγοῦν στὴν Βουλή. Καὶ ὅταν τελικὰ γίνουν βουλευτὲς ἀρνοῦνται ἀκόμη καὶ νὰ κυκλοφορήσουν μὲ τὸ ἰδικό τους αὐτοκίνητο, τὸ μηχανάκι τους ἤ τὸ λεωφορεῖο καὶ ἀπαιτοῦν λιμουζίνα.

Στὶς ΗΠΑ, ὅπου ἡ ἐπίκριση εἶναι ἐλεύθερη καὶ δὲν εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν δικαστικὴ δαμόκλειο σπάθη τῆς δῆθεν συκοφαντίας, τὰ ΜΜΕ πλημμυρίζουν μὲ εἰκόνες βουλευτῶν-πορνῶν ποὺ ἀρέσκονται νὰ πεζοδρομοῦν σὲ προσφιλῆ λεωφόρο τῆς Οὐασιγκτῶνος γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς ὀρέξεις τῶν λομπυϊστῶν.

Ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ παταχθῇ μία γιὰ πάντα ἡ διαφθορὰ εἶναι νὰ καταργηθῆ ἡ κοινοβουλευτικὴ πελατειακὴ δημοκρατία, νὰ καταργηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ δημοψηφίσματα, ἄμεση δημοκρατία, κοινῶς λαοκρατία. Διαφορετικὰ οἱ δικηγόροι θὰ συνεχίσουν νὰ ἐξουσιάζουν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Μαρτίου 2015

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

Σὲ μία πολύωρη συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Γιῶργος Παπανδρέου στὸν δημοσιογράφο Νῖκο Χατζηνικολάου, στὶς 19 Ἰανουαρίου 2015, ἀνεδύθη πλήρως ἡ προσωπικότητα τοῦ ΓΑΠ. Οἱ λέξεις ποὺ ἐπανήρχοντο συνεχῶς στὸ στόμα του ἦταν «ἀξίες» καὶ «ἀρχές». Ὡς δίκαιος Ἀριστείδης, ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὁ Νεώτερος, παραμένει σὲ ἐπίπεδο πολὺ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ κοινό, αὐτὸ τὸ κοινὸ ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα στὴν Ἀθήνα ἀδυνατοῦσε νὰ παρακολουθήσῃ τοὺς φιλοσόφους τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ μέτρου καὶ ἐξωστράκιζε τοὺς δίκαιους.

Τὸ ἐρώτημα βεβαίως παραμένει: Πῶς μὲ τέτοιο ἦθος, ὁ ΓΑΠ ἔγινε πολιτικός καὶ μάλιστα πρωθυπουργός; Ἡ ἀπάντηση εἶναι προφανής. Ἔφερε τὸ ὄνομα δύο ἐπιφανῶν πολιτικάντηδων, τοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου, γνωστοῦ ὡς παπαντζῆ καὶ τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, φοβεροῦ λαοπλάνου. Ὁ ὄχλος παρασύρεται ἀπὸ τὰ ἠχηρὰ ὀνόματα καὶ παραβλέπει τὴν οὐσία τῆς προσωπικότητός τους. Σύρεται ἀπὸ ἁπλοϊκὰ συνθήματα, μὴ κατανοῶντας καὶ διαστρεβλώνοντας φράσεις ὅπως «λεφτὰ ὑπάρχουν» ἤ «τὰ ἐφάγαμε ὅλοι μαζί», χωρὶς νὰ ψάχνῃ  νὰ καταλάβῃ τὴν πραγματική τους ἔννοια. Ὁ κόσμος εἶναι ἔτοιμος πάντα νὰ σταυρώσῃ τὸν δίκαιο καὶ κατόπιν, μετὰ θάνατον, νὰ τὸν θεοποιῇ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ δημοκρατία εἶχε ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τοὺς κορυφαίους φιλοσόφους τῆς Ἀρχαιότητος ὡς τὸ χειρότερο πολίτευμα.

Ὁ ΓΑΠ ὅμως, στὴν πλήρη ἀγνότητά του, ἐπιμένει νὰ πιστεύῃ στὴν ἰδική του δημοκρατία καὶ νὰ θέλη νὰ ὑπηρετῇ τὸν ἀνάξιο λαὸ, δηλώνοντας ὅτι εἶναι «ἀντιεξουσιαστὴς στὴν ἐξουσία». Καὶ ἔχει δίκαιο νὰ προτιμᾷ τὸν παραπλανημένο λαὸ ἀπὸ τὸ λησταρχεῖο τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων ποὺ ἐκμεταλλεύεται τὴν ἔλλειψη κρίσεώς του καὶ τὸν προτρέπει νὰ ψηφίζῃ βολευτές  (εἶναι δὲ ἀνάξιο νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ ἀρχαία λέξη «βουλευτής» γιὰ νὰ ὀνομάζονται οἱ σημερινοὶ «βολευτές»). Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν οὐσία ὁ ΓΑΠ προτιμᾷ τὸ πολιτικὸ σύστημα, ὄχι τῆς δημοκρατίας, ἀλλὰ τῆς λαοκρατίας, ὅπου ὁ λαὸς ἐκφράζεται ἀπ’εὐθείας μὲ δημοψήφισμα καὶ ὄχι μέσῳ τῶν διεφθαρμένων βολευτῶν.

Ἕνα πρόσθετο χαρακτηριστικὸ τοῦ Γιώργου εἶναι ἡ εὐγένειά του. Ὄχι μόνον ποτὲ δὲν ὑβρίζει ἀλλὰ ἀποφεύγει νὰ κατηγορήσῃ τοὺ ἐχθρούς του ποὺ μετὰ μανίας καταφέρονται ἐναντίον του. Ἔτσι χρησιμοποιεῖ ἐλαχίστη καὶ κεκαλυμμένη κριτικὴ κατὰ τῶν ἀντιπάλων του Σημίτη καὶ Βαγγέλη Βενιζέλο. Προτιμᾷ νὰ μὴ συγκρούεται μετωπικὰ μὲ τοὺς θανασίμους ἐχθρούς του καὶ ἁπλῶς ἀναστενάζει ἀναφωνῶντας ὅτι ἡ τόσο καθυστερημένη ἀποχώρησή του ἀπὸ τὸ σάπιο σημιτοβενιζελικὸ ΠΑΣΟΚ ὑπῆρξε λύτρωση!

Μόνος στὴν μέση τῶν ληστάρχων τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς, βέρος τζέντελμαν ἐπιπέδου πανεπιστημίου Ὀξφόρδης, ἀρνεῖται νὰ προχωρήσῃ μαζὶ μὲ τὸν ἀρχηγὸ τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων Πᾶνο Καμμένο, στὴν πολὺ σωστὴ πρόταση τοῦ τελευταίου νὰ περάσουν ἀπὸ λαϊκὸ δικαστήριο καὶ νὰ φυλακισθοῦν οἱ ἐγκληματίες τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς Σαμαρᾶς καὶ Βαγγέλης (τὸ ψευδώνυμο «Βενιζέλος» τοῦ τελευταίου εἶναι ὕβρις πρὸς τὸν μεγάλο πολιτικὸ τοῦ παρελθόντος Ἐλευθέριο Βενιζέλο).

Δέχεται σχεδὸν ἀδιαμαρτύρητα τὶς συκοφαντίες ποὺ ἐκτοξεύονται κατὰ τῆς μητέρας του καὶ τῶν ἀδελφῶν του καὶ ἀρνεῖται νὰ ἐκφρασθῇ ἐπικριτικὰ γιὰ τὴν ἀπίθανη μετριότητα τῆς Δήμητρας Λιάνη ποὺ κατερράκωσε τὴν ὑπόληψη τοῦ πατέρα του καὶ τῆς μητέρας του.

Ἐὰν τελικὰ ὁ ΓΑΠ ἐπιβιώσῃ εἰς τὸ μέσον τῆς γενικῆς μετριότητος τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, αὐτὸ θὰ τὸ χρωστᾷ στὰ ἑλληνικὰ νειάτα καὶ μόνον στὰ νειάτα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν προφθάσει ἀκόμα νὰ ἐκμαυλισθοῦν. Ἕνα εἶναι σίγουρο: Δίκαιε Ἀριστείδη, ἡ Ἱστορία θὰ σὲ δικαιώσῃ!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰανουαρίου 2015

164- Ἡ Ἱστορία γράφεται ἀπὸ τοὺς ὀλίγους : Δημοφιλία καὶ Δημιουργία

164- Ἡ Ἱστορία γράφεται ἀπὸ τοὺς ὀλίγους :  Δημοφιλία καὶ Δημιουργία

Ἡ κοινὴ γνώμη καὶ γενικὰ ἡ πλειοψηφία εἶναι ἀνίκανη νὰ διαχωρίσῃ σὲ μία δεδομένη κατάσταση τὸ τμῆμα τῆς πραγματικότητος ποὺ γεννιέται καὶ ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ στὸ μέλλον, ἐνῷ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκόμη ὁρατό, ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ τμῆμα ποὺ πεθαίνει καὶ καλύπτει ὡς πτῶμα ὅλον τὸν ὁρίζοντα, ἀλλὰ εἶναι χωρὶς μέλλον, καταδικασμένο νὰ συρρικνωθῇ καὶ νὰ ἐξαφανισθῇ.

Κλασσικὸ παράδειγμα, ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ ἔργο του μέχρι τὸν θάνατό του. Μετὰ βίας τὸν ἠκολούθησαν στὴν πορεία του οἱ καθιερωμένοι 12 ἀπόστολοι καὶ μόνον τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων τὸν ἠκολούθησε ἡ κοινὴ γνώμη, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε παρερμηνεύσει τὸ μήνυμά του καὶ ἐνόμιζε ὅτι ἐτοίμαζε ἐξέγερση κατὰ τοῦ Ῥωμαίου κατακτητοῦ γιὰ νὰ ἀναδειχθῇ βασιλεύς. Ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὸν εἶχαν ἐγκαταλείψει ὅλοι οἱ μαθητές του, οἱ ὁποῖοι καὶ δὲν παρίσταντο στὸ μαρτύριό του, μὲ ἐξαίρεση τὸν Ἰωάννη.  Καὶ ὅμως, μόνος στὴν ζωὴ καὶ τὸν θάνατο, μετὰ ἀπὸ τέσσερις αἰῶνες, ἡ κοινὴ γνώμη τὸν ἠκολούθησε καὶ ὁ ὁρίζοντας ἐγέμισε ἀπὸ ἑκατομμύρια  ὀπαδούς.

Πρόκειται γιὰ νόμο τῆς Ἱστορίας: Ὁ δημοφιλὴς ἐν ζωῇ καταποντίζεται στὴν λήθη τοῦ μέλλοντος. Ὁ μόνος ἐν ζωῇ, δημοφιλὴς μετὰ θάνατον. Οἱ ἀπόλυτοι πολιτικοὶ ἡγέτες, ὅπως ὁ Ἀλέξανδρος ἤ ὁ Μάο, δὲν καθιστοῦν ἐξαίρεση. Τρομοκρατοῦν τὸ πλῆθος ἐν ζωῇ καὶ εἶναι μόνοι, ἐνῷ θεοποιοῦνται μετὰ θάνατον ἀπὸ τὸ πλῆθος.

Ἡ κοινὴ γνώμη λατρεύει οἰκειοθελῶς τοὺς ἐν ζωῇ μετρίους, χωρὶς ἐξαίρεση, ἐπειδὴ ὑποχρεωτικὰ εἶναι ἀνεγκέφαλη καὶ ἀκολουθεῖ τὸ νταούλι καὶ τὸν ζουρνᾶ τῆς προπαγάνδας καὶ τοῦ συρμοῦ, σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, στὴν τέχνη καὶ τὴν πολιτική. Αὐτὸ καθιστᾷ τὸν τεράστιο μῦθο τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας. Ὁ λαὸς εἶναι ὑποχρεωτικὰ δοῦλος ἐνῷ ὁ δημιουργὸς εἶναι ὁλομόναχος ἐπὶ τοῦ ὄρους, ὅπως ὁ Μωυσῆς. Ὁ Γάλλος ποιητὴς Ἀλφρέδος ντὲ Βινύ (1797-1863) περιγράφει τὸν δημιουργὸ στὸ ποίημά του «Μωϋσῆς», μὲ τοὺς παρακάτω στίχους: «Καὶ ὄρθιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ Μωϋσῆς...τοῦ ἔλεγε, πρόσωπο μὲ πρόσωπο: ... Θὰ ζήσω λοιπὸν πάντα δυνατὸς καὶ μόνος;  Ἄφησέ με ν’ἀποκοιμηθῶ μὲ τὸν ὕπνο τῆς γῆς!»

Ὁ ἄριστος ὑποχρεωτικά, γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ὅσο ζῇ θὰ ὑπάρξῃ τύραννος. Ποτὲ ὁ λαὸς δὲν θὰ ἐπιλέξῃ τὸν ἄριστο. Ἐπιλέγει ὡς βουλευτή, ὡς καλλιτέχνη, ὡς συγγραφέα, πάντα τὸ ὅμοιό του, τὸν δοῦλο, τὸν μέτριο. Πρόκειται γιὰ ἀντικειμενικὴ ἀδυναμία τῆς κοινῆς γνὠμης νὰ ἐπιλέξῃ τὸν ἄριστο, πέραν ἀπὸ οἱονδήποτε ἐνδεχομένο φθόνο. Ὁ δημιουργὸς εἶναι καταδικασμένος νὰ βάλλεται ἀπὸ παντοῦ γι’αὐτὸ καὶ εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ μάρτυς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ. Ὅσο πιὸ ἐπιτυχημένος εἶναι ἐν ζωῇ τόσο ὀλιγώτερο δημιουργικὸς εἶναι. Στὸν δημιουργὸ καὶ μόνον ἀνήκει ἡ μεταθανάτιος ζωή.

Γὰ τὸν ἄσημο καὶ πτωχὸ τῷ πνεύματι, τὸν ἐκ δεξιῶν τοῦ Σωτῆρος ληστή, ὁ Θεὸς ἐμερίμνησε μὲ τὴν χάρη του νὰ τὸν κάνῃ ἀθάνατο. Ὅμως γιὰ τὸν δημιουργό, ἡ ταπείνωση δὲν ἐξασκεῖται ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων παρὰ μόνον ἐνώπιον τοῦ Σωτῆρος, ὡς δοῦλος τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἔπαρση τοῦ ὑψίστου ἀγγέλου Ἑωσφόρου εἶχε  ἐκδηλωθῆ κατὰ τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ γι’ αὐτὸ καὶ ἐτιμωρήθη ἐνῷ τὸ αἴσθημα ἀνωτερότητος τοῦ δημιουργοῦ ἐκδηλώνεται ἔναντι τῆς κοινῆς γνώμης καὶ μόνον.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 15 Δεκεμβρίου 2014 

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

Τρεῖς εἶναι οἱ κοινωνικὲς θέσεις στὴν σημερινὴ κοινωνία μας:

1 - Ἡ παραδοσιακὴ χριστιανικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐντὸς τοῦ οἴκου ὡς οἰκοκυρά, κάνοντας πολλὰ παιδιά καὶ ἀνατρέφοντάς τα πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας, μὲ τὸν ἄνδρα νὰ ἐργάζεται ἔξω, κερδίζοντας ἀρκετὰ χρήματα γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν πολυπληθῆ οἰκογένεια του.

2 - Ἡ κομμουνιστικὴ ἤ φασιστικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου, ὁμοῦ μὲ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ προστατευομένη ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ ἀλληλεγγύη, δηλαδὴ τὸν μισὸ χρόνο τῆς ζωῆς της νὰ ὑποστηρίζεται χρηματικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀπὸ τὸν κοινὸ δημόσιο κορβανᾶ ὅταν τεκνοποιεῖ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος.

3 - Ἡ καπιταλιστικὴ κοινωνία ἡ ὁποία, στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου καὶ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν συσσώρευση ἀτομικῆς περιουσίας, περνᾷ μέσῳ ἐπαίσχυντης πλύσης ἐγκεφάλου τὶς σατανικὲς ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ ποὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἀγγλικανοῦ Μάλθους (1766-1834) ὑποδουλώνει τὸν πλανητικὸ πληθυσμό, καταστρέφοντας τὴν οἰκογένεια, τὴν πολυτεκνία καὶ τὴν γυναῖκα, ὑποστηρίζοντας μὲ τυπικὴ ἀγγλοσαξωνικὴ ὑποκρισία (βλέπε τὴν σωστὴ ἀνάλυση τοῦ Μάρξ), τὸ ἔθνος (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τῆς ἀτεκνίας), τὴν γυναῖκα (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ φεμινισμοῦ) καὶ τὴν κοινωνικὴ συνοχή (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ ἀτομισμοῦ). Περικόπτει τὸν μισθὸ τοῦ ἀνδρὸς γιὰ νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν γυναῖκα νὰ ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου ὥστε νὰ συμπληρώνῃ τὸν μειωμένο μισθὸ τοῦ ἀνδρός, χωρὶς τὴν παραμικρὴ κοινωνικὴ προστασία.

Ἡ σοσιαλδημοκρατία, δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ, ἐμφανίζεται στὴν ἐξουσία στὶς περιόδους κατὰ τὶς ὁποῖες φουντώνει ἡ λαϊκὴ ὀργὴ κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ (βλέπε σήμερα τὸν Σύριζα), ὅπως καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, καὶ πείθει τοὺς καπιταλιστὲς νὰ κάνουν κοινωνικὲς ὑποχωρήσεις, νὰ περιορίσουν τὰ κέρδη τους καὶ νὰ ἀποφύγουν τὴν δίκαιη σφαγή τους ἀπὸ τὸν λαό.

Τὸ σημερινὸ παράδειγμα ποὺ διαφημίζεται σὲ ὅλα τὰ ΜΜΕ τῆς μικρῆς Ἑλλάδος, ὅπου οἱ ἐργοδότες, ἀπελευθερωμένοι ἀπὸ τὸν βραχνᾶ τῶν πιέσεων τοῦ ΚΚΕ ποὺ ἔχασε τὸ ἀποκούμπι της τῆς ΕΣΣΔ, πρώην πατριδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, ὑποχρεώνουν τὴν ἐργαζομένη γυναῖκα νὰ μὴν τεκνοποιῇ, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἤδη τραγικὰ ὑπογεννητικὴ Ἑλλάδα νὰ ἐξαφανίζεται μέσῳ ἐλλείψεως πληθυσμοῦ καὶ ἐνθαρρύνσεως ἀλλοδαπῶν τριτοκοσμικῶν μεταναστῶν ποὺ ἐκμεταλλεύονται μὲ μηδὲν κοινωνικὴ κάλυψη, ἀποδεικνύει ἐλπίζω, ἐπιτέλους, στοὺς πάντες, ὅτι οἱ ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς φιλοπατρίας, στὸ στόμα τῶν Σαμαρᾶ καὶ Σία εἶναι λέξεις καθαρῶς σατανικές.

Στὰ χωριά, κάποτε, ἔδιδαν στὰ βρέφη, μᾶκο, δηλαδὴ παπαρούνα-ὄπιο, γιὰ νὰ μὴν κλαῖνε καὶ νὰ κοιμοῦνται ἥσυχα. Οἱ ἔννοιες τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δημοκρατίας εἶναι καθαρὸ μᾶκο γιὰ ἐνήλικες. Εὐτυχῶς, τελευταῖα, οἱ δημοσκοπήσεις ἀποδεικνύουν ὅτι ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἥμισυ τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τάσσεται κατὰ τοῦ συστήματος, ὄχι ἁπλῶς κατὰ τῶν κυβερνήσεων. Μὲ ἄλλα λόγια θὰ ὑπεστήριζαν μία βίαιη ἐπανάσταση, πραγματικὴ ῥήξη καὶ ἀνατροπή, ὄχι στὰ λόγια ἀλλὰ στὴν πράξη, γιὰ νὰ καθαρίσῃ ὁ τόπος ἀπὸ τὸν σατανισμὸ τοῦ καπιταλισμοῦ, φθάνει νὰ ὑπῆρχε νεολαία (ποὺ δὲν ὑπάρχει) γιὰ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Ὁ καπιταλισμὸς τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῶν καζινῶν, λαχείων, τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς ἐγγενοῦς διαφθορᾶς εἶναι ἡ μόνη Κόζα Νόστρα, ἡ μοναδικὴ ἀπόλυτη ἐγληματικὴ ὀργάνωση τῆς χώρας ποὺ προστατεύεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς νόμους τοῦ κράτους ποὺ ἡ ἴδια ἐθεσμοθέτησε.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Νοεμβρίου 2014 

144 - Οἱ ἐξαγορασμένοι δημοσιογράφοι

Στὸ βιβλίο μου στὰ γαλλικὰ ποὺ φέρει τὸν τίτλο, Propagande Pressions politique internationale(Προπαγάνδα καὶ Πιέσεις στὴν Διεθνῆ Πολιτική)ποὺ ἦταν ἡ διδακτορική μου διατριβὴ στὴν Σορβόννη καὶ ποὺ ἡ ἔκδοσή του τὸ 1963 ἀπὸ τὶς Presses Universitaires (537 σελίδες) εἶχε κάνει πάταγο καὶ μοῦ εἶχε ἐξασφαλίσει μία λαμπρὴ ἀκαδημαϊκὴ σταδιοδρομία, βιβλίο ποὺ σκοπίμως περιμένει ἀκόμα (αὐτὸ καὶ ἄν εἶναι σκάνδαλο!)νὰ κυκλοφορήσῃ στὰ ἑλληνικά μετὰ ἀπὸ 51 χρόνια, εἶχα ἐκτενῶς παρουσιάση μὲ ἀδιάσειστες ἀποδείξεις τὴν ὅλη ἐπιχείρηση ἐξαγορᾶς τῶν δυτικοευρωπαίων δημοσιογράφων ἀπὸ τὴν τότε ἑλληνικὴ κυβέρνηση τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου μὲ σκοπὸ νὰ προωθηθοῦν οἱ ἑλληνικὲς ἐδαφικὲς διεκδικήσεις στὸ Συνέδριο τῆς Εἰρήνης τῶν Παρισίων τοῦ 1919, βάσει τῶν ἀνεκδότων ἀρχείων τοῦ ἑλληνικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ποὺ ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν Εὐάγγελος Ἀβέρωφ μοῦ εἶχε παραχωρήσει χωρὶς κανέναν ἀπολύτως περιορισμό. Ἔκτοτε εἶχα πεισθῆ ὅτι ὁ δημοσιογράφος, ἀπανταχοῦ τῆς γῆς, ἐξαγοράζεται ἀπὸ κυβερνήσεις, μυστικὲς ὑπηρεσίες καὶ ἐπιχειρηματίες μὲ τὴν εὐκολία ποὺ ἕνα ψάρι κολυμπᾷ στὴν θάλασσα. 

Στὴν Γερμανία ἐξεδόθη προσφάτως στὰ γερμανικὰ ἕνα ἐνδιαφέρον βιβλίο ἐπάνω στὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν δημοσιογράφων. Ὁ τίτλος του εἶναι: Gekaufte Journalisten (Ἐξαγορασμένοι δημοσιογράφοι). Πρόκειται γιὰ προσωπικὴ μαρτυρία τοῦ γνωστοῦ Γερμανοῦ δημοσιογράφου Udo Ulfkotte ποὺ ἐξομολογεῖται ὅτι ἐπληρώνετο ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ CIA. Ὡς πρώην ἐκδότης μίας ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἐφημερίδων τῆς Γερμανίας, τὴν Allgemeine Zeitung , ἀποκαλύπτει ὅτι τὰ γερμανικὰ ΜΜΕ πληρώνονται ἀπὸ τὶς ΗΠΑ καὶ εὑρίσκονται ὑπὸ τὸν πλήρη ἔλεγχό τους. Λέγει πὼς ἡ ἐφημερίδα του λειτουργεῖ «ὡς μία πόρνη τῶν συμφερόντων τῆς Οὐασιγκτῶνος, ποδηγετῶντας τοὺς άναγνῶστες της μὲ ἀντάλλαγμα τὴν εὔνοια τῶν ΗΠΑ», μὲ τὴν ἀρωγὴ ὀργανώσεων ὑπὸ ἀμερικανικὸ ἔλεγχο, ἤτοι τὴν Trilateral Ἐπιτροπὴ (Τριμερὴς Ἐπιτροπή) τοῦ Δαβὶδ Ῥοκεφέλλερ,Atlantic Bridge, τὴν Marshall Foundation, τὸ Aspen Institute καὶ ἄλλες.

Ὁ Ulfkotte φοβισμένος ἀπὸ τὴν ἔκταση ποὺ παίρνει ὁ ἀμερικανικὸς πλανητικὸς πόλεμος ἀπευθύνθη στοὺς Ῥώσους γιὰ βοήθεια καὶ ἐξωμολογήθηκε τὰ πάντα γιὰ νὰ προειδοποιήσῃ τοὺς Εὐρωπαίους ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν παραφρονήσει καὶ ὅτι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ προκαλέσουν γενικευμένο πυρηνικὸ πόλεμο  στὴν Εὐρώπη. Αὐτὸ τὸν ὡδήγησε στὴν ἀπόφαση νὰ ἀποκαλύψῃ τὸ πῶς λειτουργοῦν τὰ ΜΜΕ ποὺ στὴν οὐσία εἶναι γραφεῖα ἀνήκοντα στὴν ἄρχουσα οἰκονομικὴ τάξη ἡ ὁποία καὶ ἐλέγχει τὴν ἐξουσία. «Ὑπῆρξα δημοσιογράφος, εἶπε ὁ Ulfkotte, γιὰ περίπου 25 χρόνια καὶ ἐξεπαιδεύθην στὸ πῶς νὰ λέω ψέμματα, νὰ προδίδω καὶ νὰ μὴν λέω τὴν ἀλήθεια στὸ κοινό. Ὡς φιλοαμερικανὸς ὑπεστηρίχθην ἀπὸ τὴν CIA. Τώρα τὰ γερμανικὰ καὶ ἀμερικανικὰ ΜΜΕ προσπαθοῦν νὰ φέρουν τὸν πόλεμο στοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης, νὰ φέρουν τὸν πόλεμο στὴν Ῥωσία.  Οἱ συνάδελφοί μου δωροδοκοῦνται γιὰ νὰ προδίδουν τὸν κόσμο σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη. Ἡ πλειοψηφία τῶν δημοσιογράφων ποὺ ἐργάζεται σὲ ΗΠΑ καὶ Εὐρώπη τὸ κάνει γιὰ κάποια μυστικὴ ὑπηρεσία καὶ ἡ δημοσιογραφία εἶναι μία κάλυψη». 

Συμπέρασμα γιὰ μᾶς: Ὅσο συνεχίζουμε νὰ πιστεύουμε, λόγῳ ἀμαθείας, στὴν ἀναγκαιότητα τῶν κομμάτων καὶ τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐκλογῶν, δηλαδὴ στὸ χειρότερο πολίτευμα ποὺ ἐνεφανίσθη ποτὲ ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ἀστικὴ δημοκρατία, θὰ φερόμεθα ἀπὸ διεφθαρμένα ΜΜΕ, θὰ ψηφίζουμε διεφθαρμένους πολιτικούς, θὰ συνεχίζουμε νὰ δίδουμε καὶ νὰ παίρνουμε φακελάκια καὶ στὸ τέλος θὰ καταποντίσουμε τὴν χώρα μας στὸν βυθὸ τοῦ Αἰγαίου Πελάγους. Διότι δὲν εἶναι μόνον οἱ δημοσιογράφοι καὶ οἱ πολιτικοί. Στὸ αἷμα ὅλων μας κυλᾷ ἡ διαφθορά, τὴν ὁποία φυσικὰ οὐδεὶς ἀναγνωρίζει, γι αὐτὸ καὶ τὴν ἀρνούμεθα μὲ φανατισμό. Ὁ διεφθαρμένος εἶναι πάντα ὁ ἄλλος.

       Δημήτρης Κιτσίκης                        13 Ὀκτωβρίου 2014

71 - Ὁ Ὀμπάμα κινδυνεύει

71 - Ὁ Ὀμπάμα κινδυνεύει

Ἡ δημοκρατία ἐπιτρέπει στὸν ψηφοφόρο νὰ ἐπιλέξῃ ὑποψηφίους γιὰ νὰ τοὺς στείλῃ στὴν χρυσὴ φυλακὴ τῆς ἐξουσίας, σὲ ἕναν κόσμο ποὺ ἐλέγχεται ἀπὸ τὰ οἰκονομικοχρηματιστικὰ ἰδιωτικὰ συμφέροντα, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὁ λαὸς ὀνομάζει καπιταλιστές. Ὅσο πιὸ ψηλὰ προωθεῖται ὁ ὑποψήφιος στὴν χρυσὴ αὐτὴ φυλακὴ, δηλαδὴ ἀπὸ βουλευτὴς γίνει ὑπουργός, ἀπὸ ὑπουργὸς γίνει πρωθυπουργός καὶ πρόεδρος, τόσο γύρω του στενεύει τὸ ἀνώνυμο δίκτυο οἰκονομικῶν συμφερόντων ὅπου ἡ ἀράχνη τοῦ καπιταλισμοῦ πλέκει ἕναν δαιδαλώδη κόσμο δεσμῶν ποὺ καθιστᾷ τὸν ὑποψήφιο ἀπολύτως ἔγκλειστο τοῦ συστήματος.  Δηλαδὴ ὁ πολιτικὸς καταντᾷ νὰ εὑρίσκεται κλεισμένος σὲ Γκουαντανάμο τρώγοντας χαβιάρι. Κάτι τέτοιο περιμένει τὸν Ἀλέξη Τσίπρα. Ἀντιθέτως, στὸν ὁλοκληρωτισμὸ ὁ ἡγέτης εἶναι ἐλεύθερος νὰ δράσῃ γιὰ τὸ καλὸ ἤ τὸ κακὸ τῶν πολιτῶν.

Ὁ Ὀμπάμα ἐπελέχθη ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ δημοκρατία νὰ ἀνέβῃ σταδιακὰ τὴν κλίμακα τῆς ἐξουσίας κουβαλῶντας ὅλα τὰ ὄνειρα καὶ τὶς αὐταπάτες τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ. Ἐγνώριζε βέβαια ὅτι στὴν πορεία αὐτὴ θὰ εἰσέρχετο στὴν χρυσὴ φυλακὴ ποὺ τοῦ εἶχαν ἔτοιμη οἱ τραπεζῖτες, ἀλλὰ ἤλπιζε παρὰ ταῦτα ὅτι θὰ ἠδύνατο κάπως νὰ κινηθῇ. Ὅταν ἐπιτέλους ἀνέλαβε πρόεδρος τῶν ΗΠΑ στὶς 20 Ἰανουαρίου 2009, ἐξήγγειλε μία σειρὰ προοδευτικῶν μέτρων ὅπως ὅτι θὰ ἔκλεινε τὸ κολαστήριο τοῦ Γκουαντανάμο. Γιὰ νὰ τὸν προφθάσουν, οἱ ἀνώνυμοι τραπεζῖτες διπλασίασαν τὸ χαβιάρι ποὺ θὰ ἔτρωγε καὶ τοῦ ἔδωσαν, προτοῦ ἀκόμη προφθάσῃ νὰ δράσῃ τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης! Ὁ ἴδιος διεμαρτυρήθη γιὰ τὴν τόσο μεγάλη βιασύνη τῶν ὑποστηρικτῶν του λέγοντας, "νὰ περιμένετε φίλοι νὰ κάνω πρῶτα κάποια εἰρηνικὴ κίνηση!"

Τελικὰ κανένα ἀπὸ τὰ μεταρρυθμιστικὰ προγράμματα δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν οἱ πάτρωνές του νὰ πραγματοποιήσῃ. Τότε ἐπικεντρώθηκε ὡς πρώην κοινωνικὸς ἀκτιβιστής, σὲ ἕναν καὶ μοναδικὸ τοὐλάχιστον στόχο, τὴν  ἐξασφάλιση κοινωνικῆς ἀσφαλείας δωρεὰν ὑπηρεσιῶν ὑγείας γιὰ τὸν ἀμερικανικὸ λαό. Ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτὸ δὲν ἠδυνήθη νὰ φέρῃ εἰς πέρας.

Τότε, μετὰ τὴν ἐπανεκλογή του στὶς 6 Νοεμβρίου 2012, ἀπεφάσισε νὰ τὰ παίξῃ ὅλα γιὰ ὅλα γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τοὐλάχιστον τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης ποὺ τοῦ εἶχαν πετάξει ἀνάμεσα στὰ πόδια οἱ καπιταλιστές. Ἐπῆγε παρακαλετὸς στὸν ῥῶσο πρόεδρο Πούτιν καὶ αὐτὸς τὸν ἐβοήθησε νὰ κάνῃ πίσω στὴν Συρία καὶ νὰ μὴν ἐπαναλάβη τὸ ἔγκλημα ποὺ εἶχε διαπράξει ὁ Μποὺς ὁ νεώτερος σφάζοντας τὸ Ἰρὰκ τὸ 2003, ἔγκλημα κατὰ τῆς Συρίας ποὺ ὁ "δικός μας" ὁ ἀπερίγραπτος Βαγγέλης Βενιζέλος εἶχε βιασθῆ νὰ ὑποστηρίξῃ. Ἀλλὰ ὁ Ὀμπάμα ἐπροχώρησε πιὸ πέρα. Πάντα μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Πούτιν ἀπεφάσισε, ἀντὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ σχέδιο τῶν ἰμπεριαλιστῶν νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τοῦ Ἰράν, νὰ καλέση τὴν Τεχεράνη στὸ τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων.

Ἡ τελευταία αὐτὴ πράξη ἑνὸς πολιτικοῦ ποὺ ἀγωνίζεται νὰ τὸ σκάσῃ ἀπὸ τὴν χρυσὴ φυλακὴ τῆς ἐξουσίας, ἔκαμε ἔξω φρενῶν τὸ Ἰσραὴλ καὶ ὁ πρωθυπουγός του ὁ Βενιαμὶν Νετανιάχου ὡρκίσθη νὰ μὴν τοῦ περάσῃ τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου. Ἀποτέλεσμα: ὁ Ὀμπάμα κινδινεύει νὰ δολοφονηθῇ. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι προηγουμένως, τοὐλάχιστον δύο ἀμερικανοὶ προέδροι ἐξεβιάσθησαν ἀπὸ τὸ Ἰσραήλ: οἱ Νίξον καὶ Κλίντον ἐνῷ ὁ πρόεδρος Κάρτερ ποὺ δὲν ὑπέκυψε στὶς ἰσραηλινὲς ἀπειλὲς καθυβρίσθη ἀπὸ τὸ Ἰσραὴλ ὡς ἀντισημίτης καὶ ὑποστηρικτὴς τῶν ἀράβων τρομοκρατῶν!

Προσοχὴ λοιπόν, πρόεδρε Ὀμπάμα. Κινδυνεύετε! Ἀλλὰ καὶ ποιὸς σᾶς εἶπε νὰ εἰσέλθετε οἰκειοθελῶς στὸ χρυσὸ Γκουαντανάμο τῆς καπιταλιστικῆς κλεπτοκρατίας;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2013 

53 - Τὸ χείριστο καθεστώς: Ἡ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία

53 - Τὸ χείριστο καθεστώς: Ἡ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία

Ἡ Δημοκρατία γιὰ τὸν Σωκράτη εἶναι τὸ χειρότερο  πολίτευμα. Τὴν ἀστικὴ δημοκρατία τὴν ἀποκαλεῖ ὀλιγαρχία ἤ πλουτοκρατία καὶ λέγει πὼς τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα σ΄ ἕνα τέτοιο κράτος εἶναι ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων ποὺ παράγει, δηλαδὴ ἀνθρώπους ποὺ ζοῦν μέσα στὸ κράτος χωρὶς νὰ ἔχουν καμμία θέση, εἶναι δηλαδὴ ἀποκλεισμένοι. Καὶ προσθέτει ὅτι «ὅταν βλέπῃς ζητιάνους σὲ μία κοινωνία ἠμπορεῖς νὰ εἶσαι βέβαιος πὼς θὰ ὑπάρξουν ἐπίσης ἐγκλήματα ὅλων τῶν εἰδῶν». Ἀλλὰ τὸν ἀστὸ ποὺ ἐπλούτισε «ὁ μέτριος ἄνθρωπος τὸν θαυμάζει», παρατηρεῖ ὁ Σωκράτης ὁ ὁποῖος προσθέτει ὅτι σὲ μία καθαυτὸ δημοκρατικὴ κοινωνία ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες πολιτῶν. Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ζητιάνοι ποὺ εἶχαν παραμερισθῆ στὴν συντηρητικὴ μορφὴ τῆς δημοκρατίας, τὴν πλουτοκρατία. Αὐτοὶ οἱ ζητιάνοι καὶ ἄχρηστοι ἐπιτυγχάνουν νὰ γίνουν πολιτικοί. Ἡ δεύτερη κατηγορία εἶναι οἱ ἔμποροι ποὺ συντηροῦν τοὺς ζητιάνους-πολιτικούς, «διότι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάμνουν χρήματα οἱ κηφῆνες πέρνουν τὸ μέλι τους». Ῥῖγος συγκινήσεως εἶχε διαπεράσει τὰ σωθικὰ τοῦ πρώην ἕλληνος ἀγρότου τῆς Λακωνίας καὶ νῦν πιτσαδόρου βορείου Ἀμερικῆς στὸ θέαμα τοῦ τέως κραταιοῦ ἡγέτου τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως Γκορμπατσὼβ νὰ διαφημίζῃ ἕνα κομμάτι πίτσα τῆς ἑταιρείας Pizza Hut, λίγο μετὰ τὴν παράδοση τῆς  χώρας του στοὺς ἐπιχειρηματίες.

Ἡ τρίτη κατηγορία μετὰ τοὺς κηφῆνες πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς χρηματίζουν, ὅπως λέγει ὁ Σωκράτης στὴν Πολιτεία  τοῦ Πλάτωνος, εἶναι «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους, ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως φτωχοί. Αὐτὴ ἡ τάξη σὲ μία δημοκρατία εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι  ἑνωμένη». Γι’ αὐτὸν τὸν λαό,  ἡ δημοκρατία εἶναι ξένο παιχνίδι ποὺ δὲν τὸν ἀφορᾷ  διότι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰ συμφέροντά του.

Τὸ πλέον χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι ὅτι ἐνῷ οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι ὁ βουλευτὴς εἶναι ἕρμαιος τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων καὶ ὅτι ὁ έκλογεὺς δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ ἐπιλογή, ἐφ’ ὅσον, χωρὶς καμμία ἐξαίρεση, ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ὅταν ἀναλαμβάνουν τὴν διακυβέρνηση τῆς χώρας, ἀθετοῦν τὶς ὑποσχέσεις τους, σὲ οἱοδήποτε κράτος τῆς γῆς, παρὰ ταῦτα οὐδεὶς πολίτης δύναται νὰ μὴν ψηφίσῃ τοὺς ψεύτες, ἐφ’ ὅσον τὸν ὑποβάλλουν στὸ δίλημμα νὰ ἐπιλέξῃ τὸν ὀλιγώτερο ψεύτη, προκειμένου νὰ μὴν έκλεγῇ ὁ περισσότερο ψεύτης. Αὐτὴ δὲ ἡ ἀπόλυτη ἀστικὴ δικτατορία ὀνομάζεται δημοκρατία.

Στὸ βιβλίο του Περὶ Ἡρώων, τοῦ 1840, ὁ Thomas Carlyle, εἶχε γράψει: «Ἀνακαλύψατε σὲ οἱαδήποτε χώρα τὸν ἱκανώτερο ἄνθρωπο ποὺ ὑπάρχει ἐκεῖ. Ἀνυψώσατέ τον στὴν ὑπερτάτη θέση καὶ εὐλαβεῖτε τον πιστά. Ἔτσι θὰ ἔχετε μία τελεία κυβέρνηση γι’ αὐτὴν τὴν χώρα. Κάλπες, βουλευτικὴ εὐγλωττία, ψηφοφορία, οἰκοδομὴ συντάγματος ἤ ἄλλοι μηχανισμοί, οὔτε κατὰ κεραίαν δὲν ἠμποροῦν νὰ τὴν βελτιώσουν. Εἶναι τὸ τέλειο κράτος, μία ἰδανικὴ χώρα».

Δημήτρης Κιτσίκης                                   23 Ἰουλίου 2013