272 – Πῶς νὰ ἀνεξαρτητοποιηθῇ ὁ ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὸ σάπιο κράτος τῶν Ἀθηνῶν: Μία γεωπολιτικὴ προσέγγιση

272 – Πῶς νὰ ἀνεξαρτητοποιηθῇ ὁ ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὸ σάπιο κράτος τῶν Ἀθηνῶν: Μία γεωπολιτικὴ προσέγγιση

1 – Ποία ἡ μέχρι σήμερα θέση τῶν ΗΠΑ:   Ἡ Οὐάσιγκτων στὸν μακροχρόνιο ἀγῶνα της κατὰ τοῦ εὐροῦ καὶ τὴν γερμανικὴ ἡγεμονία ἐπὶ τῆς Εὐρώπης προσπαθεῖ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ σαπιοκάραβο «κράτος τῶν Ἀθηνῶν», βοηθῶντας το μὲ προσωρινὲς ἐπισκευὲς νὰ ἀπεξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ Βερολῖνο στὰ πλαίσια κάποιας συνταγματικῆς μεταρρυθμίσεως ὅπως ἡ ἐπάνοδος τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ μέσῳ δημοψηφίσματος ἤ ἀντικοινοβουλευτικῆς ἐκτροπῆς, διότι εἶναι πλέον ὀφθαλμοφανὲς στοὺς πάντες  -ἐκτὸς εἰς τοὺς πληγέντες συνταξιούχους-  μετὰ τὴν κολοτούμπα τοῦ Τσίπρα, ὅτι τὸ κοινοβουλευτικὸ σύστημα ἔχει ὁλοκληρωτικὰ βουλιάξει καὶ ὅτι ἡ παραμονὴ τῆς Ἀθήνας στὸ εὐρώ εἶναι θηλειὰ θανάτου.

2 – Σήμερα μία πλήρως ἐξαρτημένη ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις χώρα ὅπως ἡ Ἑλλάς, δὲν δύναται νὰ ἐπαναλάβῃ οὔτε τὴν ἐθνικοαπελευθερωτικὴ ἐξέγερση τῶν πρώην ἀποικιακῶν χωρῶν τοῦ Τρίτου Κόσμου, ὅπως τὸ ἀντάρτικο τῆς Ἀλγερίας, 1954-1962, ποὺ μᾶς εἶχε ὑποσχεθῆ ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου τὸ 1967-1974, οὔτε τὸν ἀντιγερμανικὸ ἀγῶνα τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη στὴν Κατοχή, ἰδίως λόγῳ ἐξαφανίσεως τοῦ παγκοσμίου σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τῆς ΕΣΣΔ.

3 – Συνεπῶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἐπανερχόμεθα στὸ δίπολο ἠπειρωτικῶν δυνάμεων (Ῥωσία, Γερμανία) καὶ θαλασσίων δυνάμεων (Ἄγγλοι καὶ Ἀμερικανοί) καὶ πρέπει νὰ διαλέξουμε ὅπως ὁ Μεταξᾶς, παρὰ τὴν ἠπειρωτικὴ συναισθηματική μας προτίμηση, τὴν Μεσόγειο θάλασσα.

4 - Ἡ εὐρύτερη γεωπολιτικὴ θέση τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν δυνάμεων γιὰ τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς θαλασσίας μεσογειακῆς ὁδοῦ, συνάμα καὶ φράγμα κατὰ τῆς ἠπειρωτικῆς γερμανο-ῥωσικῆς καθόδου, εἶναι ἡ συνέχιση τῆς ἑνετικῆς πολιτικῆς τῆς Βενετίας ἀπὸ τὸ 1204 ἕως τὸ 1797, μὲ  μία ἁλυσίδα ἀπὸ ναυτικὲς σκάλες (échelles), ἤτοι ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς: Γιβραλτάρ, μέλλουσσα ἀνεξάρτητη Καταλωνία, μέλλουσα ἀνεξάρτητη Κορσική, Μάλτα, μέλλουσα ἀνεξάρτητη Σικελία, μέλλουσα ἀνεξάρτητη Κρήτη, Κύπρος, Ἰσραήλ. Ἡ πραγματοποίηση τοῦ ἀμερικανικοῦ αὐτοῦ σχεδίου προχωρεῖ ἀκάθεκτα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐναντιωθοῦμε σὲ αὐτήν.

5 - Ἔχοντας ὑπ’ὄψιν τὰ παραπάνω, δηλώνουμε ὄχι ἀπὸ καρδιᾶς ἀλλὰ ἀπὸ μυαλοῦ, ὅτι τασσόμεθα μὲ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ Μεταξᾶ, συνεργασίας μὲ τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Στὰ πλαίσια ὅμως αὐτὰ ἐξαρτήσεως ἀπὸ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ δύναμη, ἀκολουθοῦμε τὸ παράδειγμα τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ ἐπέτυχε τὴν ἐνδυνάμωσή της μέσα στὰ ἀγγλοσαξωνικὰ πλαίσια. Καὶ ἐδῶ κλειδώνει τὸ παρακάτω σχέδιό μας, σύμφωνο μὲ τὶς ἀμερικανικὲς ἐπιδιώξεις ἀνεξαρτητοποιήσεως τῆς Κρήτης,  ποὺ ἐπαρουσιάσαμε παλαιότερα, ἀλλὰ ποὺ γιὰ νὰ πραγματοποιηθῇ, ἀπαραίτητη εἶναι μία ὑγιὴς νεολαία, κάτι ἀπίθανο νὰ εὑρεθῇ, ἐφ’ὅσον, παρὰ τὶς ἐξαγγελίες της, δὲν εἶναι ἔτοιμη οὔτε κἄν, γιὰ ἐθνικοὺς λόγους, νὰ μάθη τὴν πολυτονικὴ γραφή:  

«Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀδράνεια τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας ποὺ ναὶ μὲν ἔχει ἀποδεκατισθῆ ἀπὸ τὴν πολύχρονη οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν μαζική της φυγὴ στὸ ἐξωτερικὸ ἀλλὰ φαίνεται συνάμα νὰ ἔχῃ χάσει ὅλα τὰ δημιουργικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ γένους μας. Εἶναι φυσικὸ ἡ πλειοψηφία τοῦ γηρασμένου ἑλληνικοὺ πληθυσμοῦ νὰ ἀσχολεῖται ἀποκλειστικὰ μὲ τὶς συντάξεις καὶ στὶς ἐσωτερικὲς ἐκλογὲς τῆς Νέας Δημοκρατίας τὰ περήφανα γηρατειὰ νὰ παίρνουν μέρος σὲ παλαιοκομματικὰ παιχνίδια, ἀλλὰ δὲν εἶναι φυσικὸ ἡ ἐναπομείνουσα ἐσωτερικὴ νεολαία νὰ ἐπιμένῃ νὰ ἐπιβιώνῃ μὲ τὴν ἰσχνὴ σύνταξη τοῦ παπποῦ καὶ νὰ σπαταλᾷ τὴν ἐφηβική της δυναμικότητα στὰ Ἐξάρχεια καίγοντας κάδους σκουπιδίων σὲ μία στεῖρα ἀντιπαράθεση μὲ τὰ ἀδέλφια της τῶν σωμάτων ἀσφαλείας ποὺ καὶ αὐτὰ πονᾶνε ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς ἀλλὰ ἀρέσκονται ἀπὸ ἡττοπάθια νὰ παίζουν τὸν ῥόλο μπουλντὸγκ τοῦ κολωνακιώτικου καθεστῶτος τύπου κουβανοῦ Μπατίστα.

Ἡ μητρῶα γῆ, ἡ λεβεντομάνα Κρήτη, ἡ πατρίδα τῆς μητέρας μου Μπεάτας Πετυχάκη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μήνωος ἔπαιξε καθοριστικὸ ῥόλο στὴν ἑδραίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὁ κρητικὸς λαὸς ἀκόμη σήμερα παραμένει ἀτίθασος, καλὰ ἐξοπλισμένος περιφρουρημένος ὡς μεγαλόνησος ἀπὸ θαλάσσια σύνορα, πλέοντας ὡς ναυαρχίδα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Μεσόγειο, περιστοιχισμένος μὲ τεράστιο πλοῦτο ὑδρογονανθράκων. Τὸ πνεῦμα ἀνεξαρτησίας τῶν Κρητικῶν δὲν εἶναι ἀποσχιστικὸ εἶναι ἡγετικό. Ἡ μακραίωνη Ἱστορία ἔδωσε στοὺς Κρητικοὺς καθοδηγητικὸ ῥόλο, συνθέτοντας τὴν Φραγκιὰ μὲ τὴν Τουρκιά, τὴν Δύση μὲ τὴν Ἀνατολή, πρὸς ἀποκλειστικὸ ὄφελος τοῦ θεοπνεύστου ἑλληνισμοῦ. Στὸν ΙΘ΄αἰῶνα ἡ Κρήτη ἐκέρδισε τὴν ἀνεξαρτησία της ὄχι γιὰ νὰ πορευθῇ ἀποσχιστικὰ ἀλλὰ ἀντιθέτως γιὰ νὰ βοηθήσῃ στὴν συγκρότηση ἐκσυγχρονισμένου ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Κατὰ τὴν γερμανικὴ κατοχὴ τοῦ 1941-1944 ἀπέδειξε γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι ἦταν Ἕλληνες μὲ καρδιὰ λεόντων παρ’ὅλο ποὺ ἡ ἕνωσή της μὲ τὴν Ἑλλάδα τοῦ Βενιζέλου τὴν μετέτρεψε σὲ ἁπλὴ ἐπαρχία τῶν Ἀθηνῶν, κάτι ποὺ τελικὰ ἀπέφυγε ἡ Κύπρος, ἔστω καὶ κουτσουρεμένη.

Παρουσιάζω λοιπὸν στοὺς νέους ποὺ ζητοῦν τὴν συμβουλή μου γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ γένους νὰ ξεχάσουν τὰ ἀναρχικὰ παιχνίδια τῶν Ἐξαρχείων καὶ τῶν καλῶς ἐννοουμένων μὲ πνεῦμα Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, τρομοκρατικὴ δράση τῆς Μεταπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τὶς Πυρῆνες τῆς Φωτιᾶς. Ὁ Λένιν στὸν ΙΘ΄αἰῶνα καὶ ὁ Κάστρο στὸν Κ΄αἰῶνα ἐκατάλαβαν ὅτι ὁ ῥομαντισμὸς τῆς ἀναρχικῆς δράσεως δὲν ὁδηγεῖ πουθενά.

α) - Τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι τελείως σάπιο. Δὲν ἐπισκευάζεται μὲ τίποτα. Συνεπῶς πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ κανεὶς ἀπὸ τὸ ἔκτρωμα αὐτὸ καὶ νὰ διακόψῃ κάθε σχέση μαζί του.

β) -Πρέπει νὰ εὑρευθῇ ἕνας ἄλλος χῶρος γιὰ νὰ οἰκοδομηθῇ μία νέα Ἑλλάς. Προτείνω ὁ χῶρος αὐτὸς νὰ εἶναι ἡ νῆσος Κρήτη. Νὰ γίνη ἀνάλειψη ἐξουσίας στὴν Κρήτη δημιουργῶντας ἀνεξάρτητο ἐπαναστατικὸ κράτος.

γ) - Ἀπαραίτητη προϋπόθεση εἶναι ἡ συγκρότηση μία παρέας πολὺ νέων ἀνθρώπων ποὺ ὅπως ἡ παρέα τοῦ Κάστρο στὴν δεκαετία τοῦ 1950 στὴν Κούβα νὰ ἀποβιβασθῇ στὴν Κρήτη καὶ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Πολὺ γρήγορα ὁ ἀγέρωχος καὶ φιλοπόλεμος λαὸς τῆς Κρήτης θὰ περιβάλῃ τοὺς ἀντάρτες μὲ συμπάθεια καὶ ὑλικὴ ὑποστήριξη.

δ) -Οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται ἀπὸ μεσαῖα εὔπορα καὶ μορφωμένα στρώματα πολὺ νέων ἀνθρώπων, συνήθως φοιτητῶν καὶ ἀνέργων ποὺ ῥισκάρουν. Δύνανται νὰ πάρουν ὡς σύμβολο ἕναν γηραιὸ διανοούμενο ποὺ νὰ ἐμπνέῃ τὴν δράση τους μὲ συνθετικὴ συσπειρωτικὴ ἰδεολογία ποὺ νὰ καλύπτῃ ὅλες τὶς πολιτικὲς ἐκφάνσεις, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἄριστερὰ στὴν ἄκρα δεξιὰ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν οἰκοδόμηση ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

ε) - Χρειάζεται κάποια χρηματικὴ ὑποστήριξη ποὺ δύναται νὰ τὴν φέρῃ στὴν παρέα κάποιος νέος ποὺ νὰ ἀνήκῃ σὲ εὔπορο ἀστικὸ περιβάλλον. Χωρὶς τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τοῦ βιομηχάνου Ἔνγκελς ὁ Μὰρξ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συγγράψῃ τὸ ἔργο του καὶ νὰ κινηθῇ ἐπαναστατικά.

στ) -Χρειάζονται ὅπλα. Ἡ Κρήτη εἶναι γεμάτη ἀπὸ ὅπλα. Ἐπιπλέον ἀγορὰ ὅπλων δύναται σήμερα νὰ γίνῃ σὲ πολὺ χαμηλὴ τιμή. Ὁ ἑλληνικὸς ἐφοπλιστικὸς κόσμος ποὺ φημίζεται γιὰ τὸν πατριωτισμό του ἔχει γερὲς βάσεις στὴν Κρήτη. Στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Κρήτη ξεκίνησαν πολλὲς ἔνοπλες ἐξορμήσεις, ὅπως αὐτὲς τοῦ Ἐλ.Βενιζέλου.

ζ) – Δὲν ὑπάρχει καιρὸς γιὰ χάσιμο. Ἡ ΕΕ εἶναι καταδικασμένη νὰ διαλυθῇ καὶ μόνον οἱ θλιβεροὶ παπποῦδες συνταξιοῦχοι γαντζώνονται ἀκόμη στὴν σανίδα σωτηρίας τοῦ καταδικασμένου εὐροῦ. Δυστυχῶς καὶ τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐνταχθῆ στὸ κοινοβουλευτικὸ παιχνίδι καὶ στὶς συνεχεῖς ἀπεργειακὲς κινητοποιήσεις τοῦ ΠΑΜΕ ποὺ δὲν ἔχουν κανένα ἀποτέλεσμα. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ χώρα βουλιάζει ὑπὸ τὸ βάρος προσφύγων καὶ μεταναστῶν μὲ καμμία ἀπολύτως δυνατότητα ἀπορροφήσεώς τους καὶ ἀποφυγῆς μεταξύ των ἀνδρώσεως τοῦ ἰσλαμιστικοῦ ὀλέθρου».

6 – Οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν γίνει ἄσοι στὴν ἐκμετάλλευση καὶ προώθηση λαϊκῶν ἐξεγέρσεων ἀνὰ τὸν κόσμο (βλέπε διάφορες ἔγχρωμες καὶ ἀραβικοῦ τύπου ἐπαναστάσεις, ἀρχικὴ συγκρότηση ἰσλαμιστικῶν ἐπαναστάσεων τύπου Μπὶν Λάντεν καὶ Ἀλ Μπαγκνταντί, ὅπως τὸ ἐδήλωσε ὁ Ἀμερικανὸς προεδρικὸς ῥεπουμπλικανὸς ὑποψήφιος Ντόναλντ Τράμπ). Συνεπῶς ἕνα ἀντάρτικο στὴν Κρήτη γιὰ τὴν ἀνεξαρτητοποίηση τῆς νήσου, ποὺ συμφέρει τὶς ΗΠΑ, θὰ ἔχῃ δυνατότητες νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ χρηματικὰ καὶ ὁπλικὰ ἀπὸ τὴν Οὐάσιγκτων. Ἡ περαιτέρω πράξις ἐπανενοποιήσεως μὲ τὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα σὲ ὑγιεῖς βάσεις, κατὰ τὸ προηγούμενο τοῦ Βενιζέλου μετὰ τὸ 1910, θὰ ἔχῃ δυνατότητες νὰ ὑποστηριχθῇ ἐπίσης ἀπὸ τὴν Ἀμερική.

7 – Τὸ Ἰσραὴλ μέχρι τελευταῖα ὑπεστήριζε τὴν ἀντιεξουσιαστικὴ σουννιτικὴ τρομοκρατικὴ συριακὴ ὀργάνωση Ἀλ Νόσρα, στὸ ὑψίπεδο τοῦ Γκολάν, σὲ σημεῖο νὰ δέχεται στὰ νοσοκομεῖα του γιὰ θεραπεία, ἀπὸ τὸ 2013, ἐπάνω ἀπὸ 1600 Ἀλ Νόσρα τραυματίες, μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἐχθροῦ μου εἶναι φίλος μου. Ἀπὸ τὴν πλευρά της ἡ Τουρκία τοῦ Ἔρντογαν, ἰδίως μετὰ τὸν ἐκλογικὸ θρίαμβο τοῦ Νοεμβρίου ποὺ ἐνεθουσίασε τὴν Χαμὰς τῆς Γάζας, παραμένει ὁ ἐχθρὸς τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τοῦ Ἰσραήλ ποὺ θέλουν τὸ κεφάλι του, ὅπως τὸ θέλει καὶ ἡ Ῥωσία. Σὲ πλήρη άπομόνωση καὶ πανικὸ ὁ Ἔρντογάν, τὴν Πρωτοχρονιά, ἔκαμε στροφὴ πρὸς τὸ Ἰσραήλ, δηλώνοντας ὅτι ἡ Τουρκία χρειάζεται τὸ Ἰσραήλ.

8 - Ἀποτέλεσμα: Ἡ κατάρριψη τοῦ ῥωσικοῦ μαχητικοῦ ἀπὸ τὸν Ἔρντογαν ὑποχρεώνει τὴν Τουρκία νὰ ἐπανασυνδεθῇ μὲ τὸ ἀμερικανικὸ  φράγμα ἀποτροπῆς τῆς ῥωσικῆς καθόδου στὴν Μεσόγειο, δηλαδὴ τὴν ἀμυντικὴ ἁλυσίδα Ἑλλάδος-Κύπρου-Ἰσραήλ στὴν ὁποία ἡ ναυαρχίδα Κρήτη παίζει διπλὸ ῥόλο, ὡς μελλοντικὰ ἀνεξάρτητη καὶ ὡς μοχλὸ ἐπανιδρύσεως τοῦ ἀθηναϊκοῦ ἀμερικανοϋποστηριζομένου κράτους, στὴν θέση τῆς σημερινῆς ἐπικινδύνου τρύπας ξέφραγκου ἀμπελιοῦ τοῦ Αἰγαίου.

Συμπέρασμα: Τὸ σημερινὸ ἀπόλυτο κενὸ στὴν μέση τοῦ Αἰγαίου δὲν προέρχεται μόνον ἀπὸ τὸ σάπιο κατασκεύασμα τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ἑλλαδικὸ ψηφοφόρο του, τελείως ἀποχαυνωμένο ἀπὸ τὸ σήριαλ τῶν συντάξεων, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν μόνιμη ναρκωτικὴ οὐσία τῆς συνωμοσιολογίας, ἕνα πλέγμα ἀντισημιτισμοῦ, ἀντισιονισμοῦ καὶ ἀντιμασονισμοῦ, ποὺ τὸν ἐμποδίζει νὰ καταλάβῃ τὰ πλέον ἁπλὰ πράγματα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             3 Ἰανουαρίου 2016                       

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

Ἡ κυβέρνηση τοῦ Σύριζα ὅπως καὶ σύσσωμη ἡ Δύση σηκώνει τὰ χέρια ὑψηλὰ ἐνώπιον τοῦ ἀλύτου προβλήματος τῆς λαθρομεταναστεύσεως. Αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμη καὶ μίας κομμουνιστικῆς κυβερνήσεως, ὅπως παρουσιάζεται ὁ Σύριζα, συνοψίζει ὅλο τὸ δρᾶμα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.

Ἀπὸ τῆς 25^ης Μαρτίου 1821, ἡ Ῥωμηοσύνη εἰσῆλθε στὴν τροχιὰ τῆς Δύσεως, δηλαδὴ τῆς ἀποσυνθέσεως. Ἀπεφάσισε νὰ εὐθυγραμμισθῇ μὲ τὸν ἰμπεριαλισμὸ ὡς τελευταῖο τροχὸ τῆς ἀμάξης. Ἔκτοτε, ἀκόμη καὶ ἡ Ἐκκλησία μας (ὅπως καὶ ὁ σεβαστὸς μητροπολίτης Εὐστάθιος Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης) ὑπέπεσε στὴν τεραστία μυθολογία ποὺ εἶχε ὑφάνει ἡ ἰμπεριαλιστικὴ Δύση γιὰ νὰ ὑφαρπάσῃ τὴν ψυχή μας, νὰ ἐκριζώσῃ τὴν καρδιά μας καὶ νὰ τὴν τοποθετήση στὸ ἰδικό της βρώμικο σῶμα, ἐφ’ὅσον διετείνετο ὅτι ἦταν τὸ ἁμαρτωλὸ παιδί μας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἡ πόρνη Δύση μετέτρεψε τὴν μητέρα Ἑλλάδα σὲ πόρνη χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ ἐπωφεληθῆ ὑλικὰ ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ χειροτέρου τῶν παιδιῶν της ποὺ εἶχε τώρα καὶ 500 χρόνια ἐξοκείλλει στὴν ἀποικιακή-ἰμπεριαλιστικὴ πορνεία. Τὸ Δυτικὸ κόμμα, ἀφοῦ ἐδολοφόνησε τὸν Καποδίστρια, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῶν Ἑλληνολατίνων ὅπως τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο ἠθέλησε, παρὰ τὶς νουθεσίες τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ νὰ παίξῃ καὶ αὐτὴ, τὸ 1919, στὴν Μικρασία, τὸ τρελὸ παιχνίδι τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, δίδοντας τὴν χαριστικὴ βολὴ στὸ ἐξουθενωμένο πλέον ἀπὸ τὴν πορνεία σῶμα τῆς Ῥωμηοσύνης.

Μετὰ τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ, τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὸ 1991, ἡ πόρνη Δύση, μὴν ἔχοντας πλέον ἀπέναντί της οὐδεμίαν πουριτανικὴ δύναμη γιὰ νὰ τὴν συναιτίσῃ, προέβη σὲ ὄργιο βιασμῶν τῶν ὑποδούλων λαῶν τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος. Οἱ φρικιαστικὲς δολοφονίες λαοπροβλήτων ἡγετῶν ὅπως τοῦ Σαντὰμ στὸ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Καντάφι στὴν Λιβύη, ἦταν ἁπλῶς ἡ βιτρίνα αἱματοβαμένων κεφαλῶν ποὺ ἀδυνατοῦσε νὰ κρύψῃ τὸν βιασμὸ καὶ τὴν βάρβαρη δολοφονία ὁλοκλήρων λαῶν, ὅπως τῆς Σερβίας, τοῦ Ἀφγανιστάν, τοῦ Ἰράκ, τῆς Συρίας καὶ τῆς Λιβύης.

Ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀποσυνθέσεως τῶν κρατικῶν δομῶν τῆς περιοχῆς ὑπῆρξε ἡ ὁλοκληρωτικὴ φυγὴ καὶ μετανάστευση ἑκατομμυρίων ναυαγῶν πρὸς τὶς χῶρες τῶν δημίων τους, προσφέροντας τὰ κορμιά τους στοὺς δυτικοὺς βιαστὲς ἔναντι πινακίου φακῆς, συμπεριλαμβανομένων καὶ Ῥωμηῶν.

Καὶ σήμερα τί βλέπουμε;  Ἡ ὑποτιθεμένη κομμουνιστικὴ ἀντιϊμπεριαλιστικὴ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα, ἀντί νὰ σηκώνῃ κραυγὴ ὀργῆς, καταδικάζοντας τὴν αἰτία τῆς φρικιαστικῆς αὐτῆς λαθρομεταναστεύσεως γιὰ τὴν ὁποία τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων οὐδόλως εὐθύνεται, ὄντας καὶ αὐτὸς μεταξὺ τῶν θυμάτων, νὰ συντάσσεται στὸ πλευρὸ τῶν δημίων τῶν Βρυξελλῶν καὶ νὰ ἱκετεύῃ γιὰ κοινὴ πολιτική, εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐγκλήματος, προβάλλοντας ὅλο τὸ ἀπεχθέστατο λεξιλόγιο περὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ τύπου τῶν ἀνθρωπιστικῶν βομβαρδισμῶν τοῦ ΝΑΤΟ κατὰ τῆς Γιουγκοσλαυΐας (προσοχὴ στὴν ὀρθογραφία: ὄχι Γιουγκοσλαβίας. Οἱ Σλαῦοι δὲν εἶναι Σλάβοι οὔτε σκλάβοι)

Ἕλληνες, κομμουνιστές, φασιστές (ὄχι ὑβριστικῶς φασίστες) καὶ ὅλος ὁ ὑπόδουλος λαὸς τῆς Ἀνατολικῆς Παρατάξεως, ἀκόμη καὶ ἐσεῖς οἱ διορθωτὲς ἐφημερίδων, ξυπνήσατε ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὸν λήθαργο, σηκωθῆτε ἀπὸ τὰ κρεβάτια στὰ ὁποῖα οἱ Δυτικοὶ ἰμπεριαλιστὲς βιάζουν νυχθημερὸν ἀκόμη καὶ τὶς γιαγιάδες καὶ κραυγάσατε: ὄχι πλέον Εὐρώπη, ὄχι πλέον Δύση, ὄχι πλέον εὐρώ! Καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερης ζωῆς παρά, ἀπὸ τὸ 1821, σκλαβιὰ καὶ κατοχή!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Αὐγούστου 2015

218 – Καταραμένο εὐρώ: Ἡ ἵδρυση τοῦ εὐρωνομίσματος καὶ ὁ θρίαμβος τῆς Γερμανίας

218 – Καταραμένο εὐρώ: Ἡ ἵδρυση τοῦ εὐρωνομίσματος καὶ ὁ θρίαμβος τῆς Γερμανίας

           

Κανένα, ἀπολύτως κανένα νόμισμα, οὔτε τὸ ἰμπεριαλιστικὸ ἀμερικανικὸ δολλάριο, δὲν ἐμισήθη ποτὲ τόσο πολὺ ὅσο τὸ εὐρὼ τῶν τραπεζιτῶν ποὺ σὲ ἐλάχιστο χρόνο ἀπὸ τὴν ἵδρυσή του μετετράπη σὲ φυλακὴ τῶν λαῶν, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου προσεκύνησαν, τὸ πρόσωπο κατὰ γῆς, μέσα στὴν σκόνη τῶν ὁδῶν τοῦ δουλεμπορίου, πλῆθος ξεπεσμένων συνειδήσεων, τρέμοντας γιὰ τὴν ἐλαχίστη τους σύνταξη ντροπῆς, ἰδίως οἱ σκιὲς τοῦ πάλαι ποτὲ ὑπερηφάνου λαοῦ τῶν Ἑλλήνων.

Ὅταν ἡ Ἀμερικὴ μέσῳ τοῦ ΝΑΤΟ ἐπετέθη κατὰ τῆς Εὐρώπης μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, στὶς 24 Μαρτίου 1999, ξεκινῶντας ἔτσι τὸν 30χρονο πλανητικὸ πόλεμο, οὐδεὶς ἀντελήφθη ὅτι στὴν σκιὰ τοῦ πληγωμένου ἀμερικανοῦ γίγαντος εἶχε ἤδη προβάλλει ἕνα τέταρτο γερμανικὸ Ῥάϊχ μὲ τὴν μετάλλαξη τοῦ γερμανικοῦ μάρκου σὲ κοινὸ εὐρωπαϊκὸ νόμισμα.

           

Πράγματι, τὴν 1η Ἰανουαρίου 1999, ἀνεκοινώθη ἡ γέννηση τοῦ εὐρωνομίσματος ποὺ ἡ ἀνέκαθεν γερμανικὴ προσήλωση πρὸς τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἐβάπτισε μὲ τὴν σύμπτυξη τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος τῆς Εὐρώπης, "εὐρώ". Τὸ ὄνομα αὐτὸ εἶχε προταθῆ ἀπὸ τὸν γερμανὸ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν Theo Waigel. Πολλοὶ τῶν παρηκμασμένων Ἑλλήνων οὔτε κἄν ἀντελήφθησαν ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ νέου γερμανικοῦ νομίσματος ἦταν ἑλληνικὸ ἤ ἔστω γερμανικὸ καὶ τὸ πρόφεραν ἀγγλιστὶ γιοῦρο καὶ πάντως ἀπεφάσισαν νὰ μὴν τὸ "ἐξελλενίσουν" κρατῶντας το ἄκλιτο.

           

Ἡ οὐσιαστικὴ ταύτιση τοῦ εὐρωνομίσματος μὲ τὸ γερμανικὸ μᾶρκο ἀπεδείχθη ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐνῷ εἶχε σχεδιασθῆ νὰ συνεχισθοῦν οἱ συναλλαγὲς σὲ μᾶρκα, παράλληλα μὲ τὴν χρησιμοποίηση τοῦ νέου νομίσματος, μόλις  ἤνοιξαν οἱ ἀγορὲς τὸ μᾶρκο ἐξηφανίσθη. Μία ἄλλη ἔνδειξη τοῦ φαινομένου προῆλθε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ποὺ θὰ ἐξέδιδε τὸ εὐρώ, ἐγκατεστάθη στὴν Φρανκφούρτη τῆς Γερμανίας καὶ μάλιστα ἔχοντας ὡς πρότυπο τὴν Μπούντεσμπανκ (Deutsche Bundesbank) τὴν γερμανικὴ κεντρικὴ τράπεζα μὲ ἕδρα τὴν Φρανκφούρτη ποὺ εἶχε ἱδρυθῆ τὸ 1957 καὶ ποὺ ἐξέδιδε τὸ μᾶρκο.

           

Ἀκόμα πιὸ ἐνδεικτικὸ τῆς γερμανικῆς ὑφῆς τοῦ εὐρωνομίσματος ἦταν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ φιλοσοφία ποὺ ὑπέκρυπτε ἦταν αὐτὴ τῶν γερμανῶν Ordoliberals τῆς Σχολῆς τῆς Φρανκφούρτης, τοῦ περιοδικοῦ Ordo καὶ τοῦ πρώην καγκελλαρίου Λουδοβίκου Ἔρχαρντ ποὺ εἶχε ἀποβιώσει τὸ 1977. Ἡ πρόθεσή τους ἦταν νὰ ἱδρύσουν μία μὴ κρατικὴ κεντρικὴ τράπεζα ποὺ νὰ ἐκδίδῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ τὸ κοινὸ εὐρωνόμισμα, τοῦ τύπου τῆς ἀμερικανικῆς Ὁμοσπονδιακῆς Τραπέζης ( τὴν Fed) ἡ ὁποία ἐξέδιδε καὶ ἤλεγχε τὸ δολλάριο. Μὲ ἄλλα λόγια ἡ Κεντρικὴ Εὐρωπαϊκὴ Τράπεζα ὡς ἐκδότρια τοῦ εὐρωνομίσματος καὶ ὡς ἔχουσα προνομιακὲς σχέσεις μὲ τὸ γερμανικὸ κράτος, ἐγκατεστημένη στὴν Γερμανία, ἐγένετο ὅπλο τοῦ γερμανικοῦ ἐπεκτατισμοῦ.

           

Ἡ ἀνησυχία τῶν Ἄγγλων, ἀκόμη καὶ τῶν Γάλλων, γιὰ τὸν γερμανικὸ αὐτὸ ἔλεγχο τοῦ νομίσματος, ἐξεδηλώθη ἤδη ἀπὸ τὴν ἑπομένη τῆς ἐπανενώσεως τῆς Γερμανίας τὸ 1989. Ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Γαλλία ἦσαν ἀντίθετες στὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας καὶ προσεπάθησαν νὰ πείσουν τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση νὰ τὴν ἀποτρέψουν. Ὅπως εἶχε δηλώσει ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ, ἀγαπᾶμε τὴν Γερμανία ἀλλὰ διηρημένη!  Ἡ Γαλλία τελικὰ ἐδέχθη τὴν ἐπανένωση μὲ ἀντάλλαγμα τὴν συγκατάθεση τῆς Γερμανίας στὴν ἵδρυση ἑνὸς κοινοῦ εὐρωπαϊκοῦ νομίσματος, κάτι γιὰ τὴν ὁποία ἀρχικὰ ἡ Γερμανία εἶχε ἐπιφυλάξεις, ἐπειδὴ ἐδίσταζε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ σκληρό καὶ σταθερό της νόμισμα, τὸ μᾶρκο, ἔναντι τοῦ νέου νομίσματος, ἵδρυση ποὺ ὅμως ἔγινε μπούμερανγκ στὰ χέρια τῆς Γερμανίας. Ὅσο γιὰ τὴν Ἀγγλία, αὐτὴ δὲν ἐδέχθη νὰ εἰσέλθῃ στὸ εὐρώ.

           

Ἄλλη ἔνδειξη τῆς ἀνησυχίας αὐτῆς ἦταν ἡ γαλλικὴ ἐπιμονὴ ὅτι ἐφ' ὅσον ἡ κεντρικὴ τράπεζα εἶχε ἐγκατασταθῆ σὲ γερμανικὸ ἔδαφος, ὁ διοικητής της ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ εἶναι Γάλλος. Ἀλλὰ ὁ πρῶτος διοικητὴς ἦταν ὁ Ὁλλανδὸς Wim Duisenberg. Οἱ Γάλλοι ἐπέμεναν ὁ Ὁλλανδὸς νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὸν πρώην διοικητὴ τῆς Γαλλικῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, τὸν Jean-Claude Trichet. Οἱ κυβερνήσεις τῆς Γερμανίας, τῆς Ὁλλανδίας καὶ τοῦ Βελγίου προσεπάθησαν νὰ βάλουν βέτο στὶς γαλλικὲς ἀπαιτήσεις. Τελικά εὑρέθη μία μέση λύση: ὁ Duisenberg θὰ παρητεῖτο  πρὸ τοῦ τέλους τῆς θητείας του καὶ θὰ ἔδιδε τὴν θέση του στὸν Trichet τὸν Νοέμβριο τοῦ 2003. Ὅσο γιὰ τὴν Ἀγγλία, αὐτὴ ἄν καὶ δὲν εἶχε ἀποδεχθῆ τὸ εὐρώ, ἐζήτησε ἀνεπιτυχῶς νὰ τῆς δοθῇ μία θέση στὸ διοικητικὸ συμβούλιο τῆς εὐρωπαϊκῆς τραπέζης. Πάντως οἱ ἐπικρίσεις κατὰ  τῆς ἱστορικῆς ἐπιρροῆς ἐπὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Μπούντεσμπανκ  συνεχίσθησαν.

           

Ἄν καὶ τὸ εὐρὼ συνέφερε πρωτίστως τὴν Γερμανία, ἐφ'ὅσον ἐπρόκειτο γιὰ καμουφλαρισμένο μᾶρκο ποὺ διηυκόλυνε τὴν ἰμπεριαλιστικὴ ἐξάπλωση τοῦ Βερολίνου σὲ ὅλην τὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη, οἱ Γερμανοὶ δὲν ἐννοοῦσαν νὰ ξεχάσουν τὸ πρωτότυπο καὶ προσπάθειες γιὰ ἐπιστροφὴ στὸ μᾶρκο συνεχίσθησαν. Ἔτσι τὸ 2005, ἡ Deutsche Telecom προσήρμοσε 50.000 δημοσίους τηλεφωνικοὺς θαλάμους γιὰ νὰ δύνανται νὰ χρησιμοποιοῦν οἱ πολῖτες καὶ γερμανικὰ μᾶρκα μὲ ἀντιστοιχία τοῦ ἑνὸς μάρκου γιὰ ἕνα εὐρώ ἐνῷ ἡ ἀρχικὴ ἀντιστοιχία ὅταν  ἱδρύθη τὸ εὐρὼ τὸ 1999 ἦταν σχεδὸν ἕνα εὐρὼ πρὸς δύο μᾶρκα.

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ εὐρωνομίσματος, τὸ 1999, ἀκριβῶς τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Ἀμερικὴ ξεκινοῦσε τὸν τριαντάχρονο πόλεμο γιὰ τὴν πλήρη κατάκτηση τοῦ πλανήτου, δὲν ἄργησε νὰ ἀποδειχθῇ μεγάλη ἀπειλὴ γιὰ τὶς ΗΠΑ. Μέχρι τότε αὐτὲς εἶχαν βοηθήσει στὴν οἰκοδόμηση τῆς ΕΕ ὡς ὅπλο κατὰ τῆς σοβιετικῆς ἐξαπλώσεως στὴν Εὐρώπη καὶ τῶν ἀντιαμερικανικῶν ἐπιθέσεων ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ τριτοκοσμισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ μυστικὸ τῆς ἀμερικανικῆς ἰσχύος ἦταν πρωτίστως ἡ ἀνεξέλεγκτη παραγωγὴ καὶ  χρησιμοποίηση τοῦ δολλαρίου γιὰ τὶς ἀστρονομικὲς δαπάνες τῶν ἀμερικανικῶν ἐνόπλων δυνάμεων ἀνὰ τὸν κόσμο. Πλῆγμα κατὰ τοῦ δολλαρίου ἐσήμαινε θάνατος τῆς ἀμερικανικῆς ἰσχύος. Συνεπῶς ἔπρεπε πάσῃ θυσία νὰ ἐξοντωθῇ οἱοδήποτε νόμισμα ποὺ θὰ συρρίκνωνε τὴν χρήση τοῦ δολλαρίου ὡς παγκόσμιο νόμισμα. Οἱ στρατιωτικὲς ἐπεμβάσεις στὴν Μέση Ἀνατολή, ἰδίως κατὰ τοῦ Ἰρὰκ καὶ τὴν Λιβύη, ἐξηγοῦνται ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν ἀνάγκη ἐξασφαλίσεως τῶν πηγῶν ἐνεργείας καὶ τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν ἀνταγωνιστικῶν χωρῶν στὴν πρόσβαση αὐτῶν τῶν πηγῶν ἐνεργείας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη ἀποτροπῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ δολλαρίου ἀπὸ ἄλλο νόμισμα στὶς ἐξωτερικὲς συναλλαγὲς τῶν χωρῶν αὐτῶν.

Τὸν Ἰούλιο τοῦ 2015, ἐγράφη ὁ ἐπίλογος τῆς τραγωδίας τοῦ εὐρωνομίσματος. Κατόπιν φοβερῶν ἀμερικανικῶν πιέσεων, ἀκόμη καὶ δύο προέδρων, τοῦ Ὀμπάμα καὶ τοῦ Κλίντον, οἱ Βρυξέλλες ὑπεχρεώθησαν νὰ κρατήσουν ἐντὸς εὐροῦ τὸ ἑλληνικὸ πόδι μὲ γάγγραινα. Ἀντὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς χειρουργικῆς ἀποκοπῆς τοῦ σάπιου ἑλληνικοῦ σκέλους ποὺ θὰ ἔσωζε τὴν Εὐρώπη, ἡ Ἑλλὰς παρέμεινε στὸ εὐρὼ ὡς καμικάζι ὥστε ἀργὰ ἤ γρήγορα νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν γάγγραινα σὲ ὅλη τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση σὲ σημεῖο νὰ θανατώσῃ τὸ εὐρὼ πρὸς χάριν τοῦ δολλαρίου. Τὸ ἐρώτημα βεβαίως παραμένει: Γιατί ἡ Ἑλλὰς ἀπεφάσισε νὰ ἀνατιναχθῇ ὡς καμικάζι ἐντὸς Εὐρώπης. Συνέφερε τὸν ἑλληνισμό;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Ἰουλίου 2015

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

Τὸ ΚΚΕ τὸν εἶχε προειδοποιήσει: Σύντροφε Τσίπρα μὴ προχωρήσῃς. Δὲν χρειάζεται νὰ παίζῃς στὰ δάκτυλα τὸν μαρξισμὸ λενινισμό γιὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι σὲ μία οἱαδήποτε κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, ἡ ἰσχὺς ἀνήκει στὴν ἰδιωτικὴ οἰκονομία, δηλαδὴ στὶς τράπεζες, ἐνῷ ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ποδηγετεῖται πάντα ἀπὸ αὐτές, χωρὶς καμμία ἐξαίρεση, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν, τοῦ πολυκομματισμοῦ καὶ τῆς Βουλῆς.

Ἡ οἰκονομικὴ καπιταλιστικὴ ὀλιγαρχία ἐπιτρέπει σὲ ἕνα ἐπαναστατικὸ κίνημα νὰ εἰσέλθῃ στὴν ἀστικὴ Βουλὴ μὲ κάποιο ποσοστό, ὅπως 5 %, ἔστω καὶ τὸ πολὺ 10%, ὥστε νὰ καλυφθῇ μὲ τὸν μανδύα τῆς δημοκρατικότητος, ἀλλὰ ἐὰν τὸ κόμμα αὐτὸ ὑπερβῇ τὸ ἀκραῖο αὐτὸ ποσοστὸ καὶ διεκδικήσῃ νὰ κυβερνήσῃ, οἱ τράπεζες θὰ κινητοποιήσουν τὸν μηχανισμὸ ἐξαρθρώσεώς του,  μὲ μηχανισμοὺς διαφθορᾶς καὶ ἀφορήτων πιέσεων ποὺ ἔχουν δοκιμασθῆ ἐπιτυχῶς ἀπὸ γεννήσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ πρὸ δύο αἰώνων. Δὲν ὑπάρχει καμμία, μὰ καμμία περίπτωση νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὸν ἐναγκαλισμὸ τοῦ καπιταλιστικοῦ φιδιοῦ παρὰ μόνον μὲ τὸν αἰφνίδιο ἀποκεφαλισμὸ τοῦ ἑρπετοῦ καὶ λουτρὸ αἵματος.

Ἀπὸ τὸ 1968, εἶχε ἀρχίσει ἡ πορεία τῶν ἀτάκτων παιδιῶν τοῦ ΚΚΕ ἐπάνω στὰ ἐπικίνδυνα μονοπάτια τῆς ἀνέμελης ῥέμπελης ἐλευθερίας τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Εὐρωκομμουνισμός, ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ, Συνασπισμὸς καὶ τί ἄλλο; Ἕνα εἶναι τὸ κόμμα ἐφώναζε ὁ Φλωράκης, ἕνα εἶναι τὸ ἐπαναστατικὸ σπίτι, ἀλλὰ ποὺ νὰ ἀκούσουν οἱ ἀνυπόμονοι νέοι ῥέμπελοι. Ἤθελαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἦσαν πιὸ σοφοὶ καὶ ὅτι ἠδύναντο νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπανάσταση ξεπερνῶντας τὰ σκονισμένα γένεια τῶν Μὰρξ καὶ Ἔγκελς καὶ τὴν ψυχρὴ λογικὴ τοῦ Λένιν καὶ τοῦ Στάλιν. Καὶ ἀφοῦ ἄθελά τους ἔβαλαν φωτιὰ στὸ πατρικὸ σπίτι, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ 1956, ἀπὸ τὸν Χρουστσώφ ποὺ διελάλη ὅτι ἠδύναντο νὰ ἀναμειχθοῦν καὶ νὰ συγκατοικήσουν εἰρηνικὰ νερὸ καὶ λάδι, πάγο καὶ πῦρ, δηλαδὴ οἱ δύο ἀντίθετοι κόσμοι τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ, συνέχισαν τὴν ἀποδιοργάνωση τοῦ παγκοσμίου κομμουνιστικοῦ κινήματος στὸ ὄνομα τῆς διαφορετικότητος καὶ τῆς ἐθνικῆς ἰδιαιτερότητος. Καὶ ὁ κόκκινος στρατός, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ στὴν Κίνα διελύθη.

Σύντροφε Τσίπρα, περιστοιχησμένος ἀσφυκτικὰ ἀπὸ τοὺς μαλθακοὺς ἐπιγόνους τοῦ πάλλαι ποτὲ ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ-17Ν, σὲ σφίγγει ἀσφυκτικὰ στὸ λαιμὸ σὰν λαμπρὸ περιδέραιο, τὸ φίδι τῶν τραπεζῶν καὶ τώρα εἶναι πλέον ἀργά. Καὶ ἴσως κάποια στιγμή, προτοῦ ὁλοκληρώσῃς τὴν προδοσία τῶν παιδικῶν σου ὀνείρων, στρέψῃς τὸ κεφάλι ὀπίσω καὶ ἀφήσῃς δύο δάκρυα στὸ προσκεφάλι τῆς καγκελλαρίου Μέρκελ. Πράγματι ἦταν τόσο γλυκὸ καὶ παραπλανητικὸ τὸ χαμόγελό της.

Τὸ μάθημα τοῦ κυβερνητικοῦ Σύριζα, ἐρχόμενο μετὰ τὸ μάθημα τοῦ 20χρονου κυβερνητικοῦ ΠΑΣΟΚ εἶναι σκληρό. Γι’αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐκατάλαβαν ἄς ἀγνατεύσουν τὰ βουνὰ τῆς Πίνδου. Ἐκεῖ ἐπάνω στὰ κορφοβούνια ὁ ἄνεμος φυσᾷ ἐλεύθερος καὶ ὁ καπετὰν Γιώτης-Φλωράκης στὴν τελευταία του ἐντολή, ἐπιστρέφοντας στὰ μονοπάτια του, εἶχε ζητήσει νὰ  ταφῇ στὴν ὑψηλότερη πλαγιὰ τῶν ἀέρηδων, μακριά, πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὰ χνῶτα τῶν τραπεζῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ἰουνίου 2015

196 – Μία χώρα ἁγίων καὶ ἡρώων καταποντίζεται

196 – Μία χώρα ἁγίων καὶ ἡρώων καταποντίζεται

Ὁ ἐξευτελισμὸς τῶν ἐναπομεινάντων Ἑλλήνων στὴν χώρα μας συνεχίζεται. Ὁ γηρασμένος τῶν λαϊκῶν προαστείων, φοβισμένος, περιθωριοποιημένος, βλέποντας τὴν συνταξιοῦλα του νὰ ἐξατμίζεται πιάνεται ἀπὸ τὰ μαλλιὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ Τσίπρα, αὐξάνει δημοσκοπικὰ τὴν ὑποστήριξή του στοὺς πρώην κομμουνιστὲς τοῦ Σύριζα καὶ δέχεται τὴν ἐξαφάνιση τῆς χώρας του προκειμένου νὰ μὴν πεινάσῃ περαιτέρω, ἐνῷ κατηγορεῖ τὸ ΚΚΕ γιὰ κόκκινο φασισμὸ ἐπειδὴ κρατᾷ τὸ κεφάλι τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ Ἄρη ψηλὰ καὶ ἐπιμένει γιὰ ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρὼ καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

Τὸ μόνο ποὺ μᾶς εἶχε ἀπομείνει ἦταν ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ τὸ φιλότιμο. Οἱ πτωχοὶ καὶ ἀποικισμένοι τοῦ 1944, μὲ ξυρισμένα τὰ κεφάλια τῶν παιδιῶν μας γιὰ νὰ μὴν πιάνουν ψεῖρες, ἀλλὰ ἀπελευθερώνοντας τὴν Ἀθήνα ἀπὸ τοὺς Γερμανοτσολιάδες  τοῦ Ἰωάννη Ῥάλλη καὶ τοὺς Ἄγγλοτσολιάδες τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου, μὲ συνθήματα λαοκρατίας, αὐτὴν τὴν εἰκόνα ποὺ ἀνεπαρίσταναν μὲ ζωντάνια τὰ χαρακτικὰ τοῦ Τάσου. Στὰ  μπουντρούμια καὶ τὰ βασανιστήρια ἡρωϊκὰ διελάλουν τὸ ΟΧΙ ὁ Μίκης Θεοδωράκης καὶ ἡ κομμουνίστρια μητέρα μου Μπεάτα.  Σήμερα πᾶνε ὅλα αὐτά, πάει ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀποδεκατισμένου καὶ γηρασμένου λαοῦ μας, μήπως καὶ χάσουμε τὰ ἐναπομείναντα ψίχουλα τῆς συνταξιούλας μας.

Πάμφθηνα τὰ ὅπλα κυκλοφοροῦν διεθνῶς, ἀλλὰ στὰ Ἐξάρχεια τὰ παιδία παίζει μὲ τὴν πυρπόληση τῶν κάδων καὶ τὸ μουντζούρωμα τῶν τοίχων τῶν κτιρίων τῆς Ἀνωτάτης Παιδείας, ἀντὶ νὰ πάρουν τὰ βουνὰ ποὺ ἐν ἀπουσίᾳ τους θὰ γεμίσουν συντόμως μὲ τζιχαδιστὲς τοῦ Χαλιφάτου.

Τὸ μόνο ποὺ μᾶς εἶχε ἀπομείνει ἦταν ὁ ἑλληνισμός, ὁ συμπαντικὸς αὐτὸς πολιτισμὸς ἐνώπιον τοῦ ὁποίου, ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἡ γῆ ὁλόκληρη προσκυνᾷ. Καὶ πλέον συγκεκριμένα ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ λόγια ἀλλὰ Λόγος, κατὰ τὴν πρόσφατη δήλωση τοῦ ἀρχιεπισκόπου. Καὶ ἐνῷ παρακαλοῦμε κλαψουριάρικα τὴν Ἁγία Βαρβάρα νὰ σώσῃ τὴν συνταξιοῦλα μας, τὶς προάλλες ἐνεφανίσθημεν καὶ πάλι στὴν Eurovision μὲ τὸ εὐρὼ στὸ στόμα, τραγουδῶντας, ὄχι στὴν γλῶσσα τοῦ Ὁμήρου ἀλλὰ πιθηκίζοντας στὰ ἀγγλικὰ τῆς Ἀγγλίας, τῆς Αὐστραλίας καὶ τῶν ΗΠΑ, ποὺ οὔτε κἄν γλῶσσα τῆς Εὐρώπης εἶναι, ἐνῷ ἡ Ἰταλία ἐπαιάνιζε στὰ ἰταλικά, μὲ φόντο ἀρχαιοελληνικοὺς στύλους καὶ ἀγάλματα.  Πλήρης ἐξευτελισμός.

Στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση, ὅπου ἡ ἠθικὴ τοῦ κομμουνισμοῦ εἶχε ἀντικαταστήσει τὴν ἠθικὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, τὸ φιλοδώρημα, κοινῶς μπακσίσι, ἀπηγορεύετο αὐστηρὰ καὶ ἐθεωρῆτο οἰκονομικὸ ἔγκλημα, ὡς ἀπαρχὴ διαφθορᾶς, τόσο γιὰ τὸν προσφέροντα φιλοδώρημα ὅσο καὶ γιὰ τὸν ἀποδεχόμενο τὸ φιλοδώρημα, διότι μεταξὺ τοῦ πουρμπουὰρ στὸν ταξιτζῆ καὶ τοῦ πουρμπουὰρ γιὰ τὰ ἐξοπλιστικὰ στὸν Τσοχατζόπουλο, ὑπῆρχε μόνον διαφορὰ μεγέθους.

Ὅσο δὲν ἐγκλεισθοῦν στὶς φυλακές, μαζὶ μὲ τὸν πελάτη, ὁ ταξιτζῆς καὶ ὁ σερβιτόρος ποὺ ἀποδέχονται τὸ πουρμπουάρ, ἡ πρώην φυλή μας ἁγίων καὶ ἡρώων θὰ παραμείνῃ ὁ καρπαζοεισπράκτορας τῶν διεθνῶν τραπεζῶν μὲ ὁμιλουμένη τὴν ἀγγλικὴ στὰ Eurovision. Θὰ φέρῃ τὸν ἀπαξιωτικὸ τίτλο τοῦ γκαρσονιοῦ τῆς Εὐρώπης. Ἐκτὸς καὶ...

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Μαΐου 2015

193- Τὸ διπλὸ νόμισμα τῆς Κούβας καὶ ἡ πρόταση ἀντιστοίχου διπλοῦ νομίσματος στὴν Ἑλλάδα

193- Τὸ διπλὸ νόμισμα τῆς Κούβας καὶ ἡ πρόταση ἀντιστοίχου διπλοῦ νομίσματος στὴν Ἑλλάδα

Ἀπὸ τὴν πρόσφατη παραμονή μου στὴν σοσιαλιστικὴ Κούβα ἦλθα σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ διπλὸ κουβανικὸ νόμισμα. Πράγματι ἡ Κούβα εἶναι ἡ μοναδικὴ χώρα στὸν κόσμο μὲ ἐπίσημο διπλὸ νόμισμα, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, κάτι ποὺ συζητεῖται σήμερα καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὄχι τὸ σύνηθες, σὲ ἐξαρτωμένες χῶρες, διπλῆς τιμῆς συναλλάγματος σὲ σχέση μὲ τὸ διεθνὲς κυρίαρχο νόμισμα, τὸ δολλάριο, τὸ εὐρὼ καὶ αὔριο τὸ ῥοῦβλι ἤ τὸ γιουάν.

Τὸ ἀποκαλούμενο κουβανικὸ «ἐθνικὸ πέσο» (CUP) μὲ εἰδικὴ ἐμφάνιση, κοπὴ καὶ διαφορετικοῦ χρώματος, ἐτυπώθη τὸ 1994, μαζὶ μὲ τὸ ἀντίστοιχο  ἀποκαλούμενο «μετατρέψιμο πέσο» (CUC), ἄλλης ἐμφανίσεως, κοπῆς καὶ χρώματος, κατόπιν τῆς πτώσεως, τὸ 1991, τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Μέχρι τότε, ὅπως ἡ δραχμὴ ἦταν ἐξαρτημένη ἀπὸ τὸ ἀμερικανικὸ δολλάριο, ἔτσι καὶ τὸ κουβανικὸ πέσο ἦταν δεμένο μὲ τὸ ῥωσικὸ ῥοῦβλι.

Οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις καταβάλλονται σὲ ἐθνικὰ πέσος, περίπου 500 πέσος τὸν μῆνα, ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ περίπου 25 μετατρέψιμα πέσος, δηλαδὴ σὲ περίπου 23 δολλάρια τὸ μῆνα. Πράγματι, ὁ μέσος μισθὸς ὅλων τῶν Κουβανῶν κυμαίνεται μεταξὺ 15 καὶ 25 δολλαρίων τὸν μῆνα, ἀλλὰ ἐπιβιώνουν λόγῳ τριῶν βασικῶν κοινωνικῶν κατακτήσεων: τὴν δωρεὰν παιδεία (100% τῶν Κουβανῶν ἔχουν κάνει 15 μὲ 17 χρόνια σπουδῶν καὶ εἶναι ὅλοι πτυχιοῦχοι εἴτε ΤΕΙ εἴτε Πανεπιστημίων), τὴν δωρεὰν ὑγεία (οἱ Κουβανοὶ ἱατροὶ θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς καλύτερους στὸν κόσμο) καὶ τὴν ἀπόλυτη ἀσφάλεια (οὐδεὶς κλέβει, οὐδεὶς φονεύει). Ἐπιπλέον, ἀγοράζουν τρόφιμα καὶ ῥοῦχα μὲ ἐθνικὰ πέσος σὲ μαγαζιὰ μὲ ἐλαχίστη τιμή. Πρόκειται γιὰ μία λιτὴ κοινωνία τοῦ ἑνὸς ῥούχου (ὅπως ἦταν ἡ Κίνα τῆς  έποχῆς τοῦ Μάο) ὅπου ἡ ἔννοια τῆς φτώχειας δὲν εἶχε περισσότερο νόημα ἀπὸ τὴν ἔννοια τῆς φτώχειας τῶν  ὀρθοδόξων μοναστηρίων, χωρὶς πλουσίους.

Ἡ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ξένων ἀγαθῶν ἐπέφερε τὴν ῥαγδαία ἐξάπλωση τοῦ τουρισμοῦ πέντε ἀστέρων μὲ ἀποτέλεσμα ἕνα μεγάλο μέρος τῶν Κουβανῶν δικηγόρων, μηχανικῶν, γεοπώνων καὶ εἰδικευμένων ἐπιστημόνων νὰ προτιμοῦν νὰ ἐργάζονται ὡς γκαρσόνια καὶ κηπουροὶ στὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα, καὶ νὰ ὑπόκεινται στὴν συστηματικὴ διάβρωση τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ παράσχονται στοὺς ξένους τουρίστες, μὲσῳ τοῦ φιλοδωρήματος σὲ σκληρὸ νόμισμα, ἀπαρχὴ διαφθορᾶς.

Ἤδη ἡ Ἑλλάς, ὡς χώρα ἀποκλειστικὰ τουριστική, ἔχει ἀπὸ πολλὰ χρόνια γίνει τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ὑφηλίου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἶναι πιὸ προσοδοφόρο γιὰ τὸν νέο Ἕλληνα ἐπιστήμονα νὰ ζῇ ἀπὸ φιλοδωρήματα στὰ τουριστικὰ καταλύματα, παρὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπιστήμη του. Ἡ ἐνδεχομὲνη ἀποδοχὴ τοῦ διπλοῦ εὐροῦ θὰ ἐπιτείνῃ τὴν κουβανοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀλλὰ στὸν χῶρο τοῦ καπιταλισμοῦ, χωρὶς τὰ προαναφερόμενα τρία ἀγαθὰ τῆς σοσιαλιστικῆς Κούβας. Δηλαδή, ναρκωτικά, πορνεία, ἐγκληματικότητα ἀντὶ ἀσφαλείας, ἀκριβῆ καὶ ὑποβαθμισμένη παιδεία ἀντὶ γιὰ καθολικὴ δωρεὰν παιδεία μὲ πανεπιστημιακὸ ἐπίπεδο γιὰ ὅλους καὶ τέλος ἐξαθλιωμένη ὑγεία.

Ἡ σοσιαλιστικὴ Κούβα ὑπῆρξε ὁ Διογένης στὸ πιθάρι του, ὑπὸ ἐξαφάνισιν σήμερα. Ἡ  καπιταλιστικὴ Ἑλλὰς θὰ ὑπάρξῃ σύντομα τὸ λουμπενπρολεταριᾶτο ὑπὸ σχηματισμόν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Μαΐου 2015

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

154 - Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

Τώρα καὶ μερικὲς ἑβδομάδες ἀκούγονται οἱ ἀλαλαγμοὶ τῶν Βαρβάρων τῆς Δύσεως συνεπικουρουμένων τῶν βελασμάτων τῶν προβάτων τῆς παγκοσμίας στάνης, ἐνθουσιασμένων γιὰ τὴν τροφὴ ποὺ οἰκειοθελῶς προσέφεραν τοῦ ἑαυτοῦ των στὸν ἰμπεριαλιστικὸ λύκο, εἰκόνα τοῦ ὁποίου θὰ παραμείνη γιὰ πάντα τὸ φοβερὸ σκιάχτρο τοῦ διδύμου Λὲχ Βαλέσα-Μιχαὴλ Γκορμπατσόβ. Ἀκόμη καὶ ὁ πρόεδρος Πούτιν ἐδήλωσε ὅτι τείχη δὲν πρέπει νὰ άναγείρονται κατὰ τοῦ ἐχθροῦ διότι ὑποχρεωτικὰ θὰ κατεδαφισθοῦν μὲ ἐξαίρεση τὸ Σινικὸ τεῖχος.

Καὶ ὅμως, στὸν Ε΄αίῶνα μ.Χ. τὸ λίμες, δηλαδὴ τὸ ῥωμαϊκὸ τεῖχος ποὺ διέσχιζε στὴν μέση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ῥωμαϊκό (δηλαδὴ ἑλληνικό) πολιτισμὸ ἀπὸ τὴν γερμανικὴ βαρβαρότητα, κατέρρευσε στὸ δυτικό του τμῆμα, λόγῳ τῆς ῥωμαϊκῆς παρακμῆς (ὅπως καὶ τὸ τεῖχος τοῦ Βερολίνου κατέρρευσε λόγῳ Σοβιετικῆς παρακμῆς) ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τῶν Βαρβάρων. Καὶ ἔκτοτε γιὰ χίλια χρόνια τὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς Εὐρώπης ἐβυθίσθη σὲ ἀκατανόμαστη βαρβαρότητα, ὅπως σήμερα, μετὰ τὸ 1989, ὁ κόσμος βυθίζεται στὴν ἀκατανόμιστη ἀμερικανικὴ βαρβαρότητα.

Πράγματι, ἡ πτώση τοῦ Τείχους τὸ 1989, ἤνοιξε τὴν θύρα στὸν πλανητικὸ πόλεμο, τὸν πλέον αἱμοσταγῆ ὅλων τῶν προηγουμένων πολέμων παγκοσμίων ἀναμετρήσεων, ὁ ὁποῖος ξεκίνησε ἐπισήμως, στὴν καρδιὰ τὴς Εὐρώπης, στὶς 24 Μαρτίου 1999, μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ποὺ θὰ λήξη γύρω στὸ 2030 μὲ ἕναν γενικευμένο πυρηνικὸ πόλεμο ποὺ θὰ ἐξαλείψη ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ πλανήτου. Ἐπειδὴ ἡ Οὐάσιγκτον ἐχρειάζετο ἕναν συμπαντικὸ ἐχθρό κατεσκεύασε ἐκ τοῦ μηδενὸς ἕναν ἐχθρὸ χωρὶς σύνορα, τὴν τζιχαδιστικὴ ἀπειλή, πρῶτα μὲ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ μετὰ μὲ τὸ χαλιφάτο τοῦ ISIS. Κάτι τέτοιο δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ πρὸ τῆς πτώσεως τοῦ Τείχους ὅταν ὅλος ὁ πλανήτης εὐρίσκετο ἀκινητοποιημένος στὴν ἰσορροπία τοῦ τρόμου. Τὸ 1999 ἡ τότε Ἀμερικανίδα ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Μαγδαληνὴ Ὤλμπραϊτ εἶχε παρατηρήσει, ἐνῷ ἐβομβάρδιζε τὴν Γουγκοσλαυΐα: «Εἴχαμε τὸ ΝΑΤΟ καὶ μέχρι στιγμῆς ἀδυνατούσαμε νὰ δοκιμάσουμε τὴν ἀποτελεσματικότητα του [λόγῳ Ψυχροῦ Πολέμου] Τώρα ἠμποροῦμε», μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας.

Ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἐπέτρεψε ἐπίσης τὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, τὴν μετάβαση τῆς Μέρκελ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία στὴν δυτικὴ πρωθυπουργία στὸ Βερολῖνο, τὴν ἐπανασύσταση τοῦ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ καὶ τὴν ἵδρυση τοῦ Τετάρτου Ῥάϊχ, γιὰ πολλοστὴ φορὰ μετὰ τὸν Μπίσμαρκ τὸ 1871 καὶ τὸν Χίτλερ τὸ 1933. Αὐτὸ ἐπανέφερε τὴν ἔντονη ἀντιδικία μεταξὺ τοῦ ἀγγλοαμερικανικοῦ μπλὸκ καὶ τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτικοῦ μπλόκ.

Ἐπίσης ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἀπελευθέρωσε τὸν καπιταλισμὸ ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ σοσιαλισμοῦ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν ΕΣΣΔ καὶ εἶχε συνέπεια τὴν ἐπιδείνωση τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ τῆς μικροαστικῆς τάξεως. Τὸ πλέον ἁπτὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ ἐπάνοδος τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη τὸ 1989 ποὺ μετὰ τὴν ἧττα του τὸ 1945 εἶχε καταφύγει στὸν Τρίτο Κόσμο καὶ ποὺ ἔκτοτε ἀναπτύσσεται ῥαγδαία σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη ὡς  κυρία διαμαρτυρία κατὰ τῆς ἀνεξέλεγκτης καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Πρὶν ἀπὸ τὸ 1989, σύσσωμη ἡ ἀντικομμουνιστικὴ κοινὴ γνώμη στὴν Εὐρώπη ὑπεστήριζε τὸ ΝΑΤΟ. Σήμερα, ἡ μεγαλὴ πλειοψηφία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πληθυσμοῦ εἶναι κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ.

Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου ὑπῆρξε ἡ μεγαλύτερη συμφορὰ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ Κ΄ αἰῶνος. Πρόκειται γιὰ ὁλικὴ ἐπιστροφὴ στὸν Μεσαίωνα. Συμβολικά, ὁ κύριος ὑπεύθυνος τῆς πτώσεως, ὁ Γκορμπατσόβ, ἔφερε στὸ μέτωπό του τὸ σημάδι τοῦ Θηρίου. Ποῖος τολμᾷ σήμερα νὰ ἀναφέρεται στὴν ἀναμφισβήτητη σταλινικὴ ἐγκληματικότητα ἐνώπιον τῆς ἀσύλληπτης θηριωδίας τοῦ Χαλιφάτου Ἰρὰκ καὶ Συρίας ποὺ ἐξαφανίζει τὸν χριστιανικὸ πληθυσμὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὑποδουλώνει τὸ σύνολο τοῦ γυναικείου στοιχείου ἐνώπιον τῆς ἀπαθοῦς στάσεως τοῦ δυτικοῦ φεμινισμοῦ. Οὐδεὶς γνωρίζει πλέον ἐὰν θὰ ἀποφύγουμε τὸν Ἀρμαγεδδῶνα καὶ ἐὰν θὰ  ἐπανέλθουμε, μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια στὸν πολιτισμό, τὸν πολιτισμὸ τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ὀπίσω ἀπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν Βαρβάρων γιὰ τὴν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου κρύβεται ἡ φοβερὴ αὐτὴ ἀλήθεια.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Νοεμβρίου 2014

9 - Ἔκκληση στὸ ΚΚΕ

(Τὸ παρακάτω κείμενο ἐγράφη στὶς ἀρχὲς τοῦ 2009. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ δὲν εἶχε εἰσέλθη ἀκόμα στὴν Βουλὴ τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Συνεπῶς δὲν ἀναφέρομαι σ’ αὐτὸ καὶ ἡ εἴσοδός του στὸ Κοινοβούλιο εἶναι πολὺ πρόσφατο φαινόμενο γιὰ νὰ δυνηθῶ νὰ κρίνω τὴν στάση του. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο κρίνω κυρίως τὴν ἐντιμότητα, ὄχι τὴν ὀρθότητα τῶν κομμάτων. Πάντως, νομίζω ὅτι οἱ πρόσφατες δύο τελευταῖες ἐκλογὲς τοῦ Μαΐου-Ἰουνίου 2012 δικαιώνουν μέχρι κεραίας τὸ περιεχόμενο ἑνὸς ἄρθρου ποὺ ἐγράφει πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια)

9 - Ἔκκληση στὸ ΚΚΕ 

Δὲν ὑπῆρξα καὶ δὲν εἶμαι μέλος τοῦ ΚΚΕ, ὅπως δὲν εἶμαι ῥωμαιοκαθολικός, διότι εἶμαι μέλος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ γνωρίζω ὅτι ὁ μαρξισμὸς λενινισμὸς εἶναι ἄθεος. Δὲν πρόκειται δὲ ποτὲ νὰ δώσω μαθήματα συμπεριφορᾶς στὸ ΚΚΕ διότι δὲν εἶμαι Πάγκαλος καὶ δὲν εἶχα τὶς σχέσεις ποὺ εἶχε μὲ τὴν ὑπόθεση Ὀτσαλάν. Ἀλλὰ ἔζησα τὸ ΚΚΕ μέσα στὴν οἰκογένειά μου καὶ τὸ ἐγνώρισα ἀπὸ κοντὰ καὶ ἔμαθα νὰ τὸ σέβομαι ἀφάνταστα, ἀκόμα καὶ μὲ τὰ πολλὰ λάθη του. Τὸ ΚΚΕ δὲν εἶναι μόνον ἡρωϊκό, εἶναι τὸ μόνο ἔντιμο κόμμα τοῦ κοινοβουλίου. Τὸ νὰ ψηφίζης ΚΚΕ εἶναι αὐτονόητο. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι καιροσκοπικά, χωρὶς ἐξαίρεση. Τὸ Σύριζα, αἰφνιδίως ἐπῆρε 10% παραπάνω στὶς δημοσκοπήσεις, ἐπειδὴ ἔκαμε μία "ἔξυπνη" κίνηση, ἐπιλέγοντας ἕναν ἡγέτη νεαρᾶς ἡλικίας, ἀλλά ἔχασε μὲ τὴν ἴδια εὐκολία τὸ ἴδιο 10%, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ καιροσκοπικὴ κίνηση. Τὸν Μάρτιο, ὁ πολιτευτὴς τοῦ ΛΑΟΣ, ὁ ἐκδότης Ἰωάννης Γιαννάκενας, ἐπαρουσίασε στὸ ξενοδοχεῖο Πρέζιντεντ, ὀγκῶδες βιβλίο ποὺ εἶχε ἐκδόσει, γιὰ τὴν Ἰδεολογία τῆς 21ης Ἀπριλίου, καὶ ὁ Καρατζαφέρης, ποὺ ὑπῆρξε πάντα ὑποστηρικτὴς τοῦ μέχρι θανάτου ἐγκλείστου πρωτεργάτου τῆς ἐν λόγῳ ἰδεολογίας, ἠρνήθη, αὐτὸς καὶ οἱ βουλευτές του, νὰ παραστῆ στὴν παρουσίαση, προφανῶς διότι ἐπιδιώκει νὰ συγκυβερνήση μὲ τὴν ΝΔ, ἐπιδεικνύοντας ἔτσι καιροσκοπισμό. Τὸ ΠΑΣΟΚ ἐξεδίωξε, καὶ σωστὰ, τὸν ἀρνητή του, τὸν Σημίτη, ἀλλὰ γιὰ καιροσκοπικοὺς λόγους, τὸν ἐπανέφερε ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα καὶ οἱ Μητσοτακικοὶ τῆς ΝΔ ποὺ εἶχαν ὀρκισθῆ ποτὲ νὰ μὴν ἐπαναφέρουν τὸν "προδότη" Σαμαρᾶ, ἀπεδέχθησαν ἀπὸ καιροσκοπισμὸ νὰ τὸν ἀναβαπτίσουν φερέλπιδα ὑπουργό τους. Ὅλα τὰ κόμματα ἐπιδιώκουν τὴν καρέκλα. Τὸ ΚΚΕ, ἐπὶ 90 χρόνια ἀγώνων ὑπὲρ τῆς ἐργατιᾶς, ποτὲ δὲν ξεπέρασε τὸ 10% τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως διότι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καιροσκοπικό. Τὸν Ῥιζοσπάστη, οὔτε ἐγὼ τὸν διαβάζω, διότι δὲν εἶμαι ἐργάτης, οὔτε μετανάστης, τὸν βαριέμαι, δὲν τραβᾶ τὰ ἐνδιαφέροντά μου, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ πρῶτο σὲ κυκλοφορία, ἐφ'ὅσον ἀνεδείχθησαν ἀπὸ τὰ σπλάχνα του οἱ μεγαλύτεροι ἕλληνες δημοσιογράφοι. Ἀρνεῖται ὅμως νὰ γίνῃ καιροσκοπικὸ γιὰ νὰ πουλήσῃ ἁπλῶς φύλλα. Κάνω ὅμως ἔκκληση στὸ ΚΚΕ νὰ κινηθῆ πιὸ ἀποτελεσματικὰ πρὸς τὸν στόχο ποὺ δικαιολογεῖ τὴν ὕπαρξή του: ὄχι ἁπλῶς νὰ ὑπερασπίζεται μὲ τὰ δόντια καὶ τὰ νύχια τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατιᾶς σὲ ἕνα καπιταλιστικὸ καθεστώς, ὄχι ἁπλῶς νὰ παίζῃ τὸ παιχνίδι τῆς ἀστικῆς νομιμότητος, ὄχι μόνον νὰ διακηρύσῃ "ἀνυπακοή, ῥήξη καὶ ἀνατροπή". Πῶς θὰ πραγματωθῇ ἡ ἀνυπακοὴ ἐὰν ὑπακούωμε στοὺς ἄδικους νόμους τοῦ άστικοῦ κράτους; Στὴν Κατοχή, τὸ ΕΑΜ εἶχε ὀργανώσει στρατιωτικὸ βραχίονα, τὸ ΕΛΑΣ, στὴν Ἰρλανδία οἱ ἐθνικιστὲς ὠργάνωσαν συνάμα νόμιμο κόμμα στὴν Βουλὴ καὶ ἐκτὸς νόμου στρατιωτικὸ βραχίονα, στὴν βασκικὴ χώρα ἐπίσης. Γιατὶ κατηγορεῖ τὸ ΚΚΕ τοὺς ἀντάρτες πόλεων γιὰ προβοκάτορες ὅταν τὸ ἴδιο δὲν κινεῖται γιὰ τὴν βίαιη και δίκαιη ἀνατροπὴ τοῦ ἀστικοῦ συστήματος; Ἐὰν, ἀπὸ θαῦμα γίνῃ πρῶτο κόμμα καὶ σχηματίσῃ κυβέρνηση θὰ σεβασθῇ τὸ ἀστικὸ καθεστὼς καὶ δὲν θὰ τὸ ἀνατρέψῃ; Τὴν ἀνατροπὴ αὐτὴ ποὺ ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ, μὲ ὅλην μου τὴν ψυχή; Διαφορετικά, σὲ ποία ἀνατροπὴ ἀναφέρεται; Τὸ ΚΚΕ  θὰ παραμείνῃ ἁπλῶς συντονιστὴς συνδικάτων; Γνωρίζει ὅτι ἡ καπιταλιστικὴ οἰκονομικὴ κρίση ποὺ ζοῦμε, θὰ ὁδηγήσῃ σὲ βίαιες ἀστικὲς δικτατορίες καὶ σὲ πολέμους, χωρὶς ὅμως τούτην τὴ φορὰ νὰ ὑπάρξῃ ΕΣΣΔ,  μόνη χώρα στὸν κόσμο ποὺ δὲν εἶχε γνωρίσει τὴν κρίση τοῦ 1929. Τὸ ΚΚΕ καὶ πάλι θὰ κηρυχθῇ ἐκτὸς νόμου καὶ πάλι θὰ χύσῃ τὸ ἡρωϊκό του αἷμα στὰ ἀστικὰ κάτεργα. Βέβαια, καὶ ὁ χριστιανισμὸς ἐχρειάσθη νὰ χύσῃ τόνους αἵματος τῶν μαρτύρων του ἕως πού, μετὰ ἀπὸ 300 χρόνια, θριαμβεύσῃ. Ὄχι, δὲν θέλω ἡ μητέρα μου, ἀπὸ τὸν τάφο της, νὰ ξαναδῇ τὰ ἴδια ποὺ ἐτράβηξε αὐτὴ καὶ οἱ συντρόφισσές της!

Δημήτρης Κιτσίκης

 ΙΓ΄ (51) σελ. 2                    ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ   ΠΕΡΙΟΧΗ                  ΑΝΟΙΞΗ   2009                                      

4 -Ὁ Στάλιν, προφήτης τοῦ ΚΑ΄αἰῶνος

4 -Ὁ Στάλιν, προφήτης τοῦ ΚΑ΄αἰῶνος

Λαοὶ εὐφρανθεῖτε ! Τὸ τέλος τοῦ κόσμου φθάνει ! Ἡ Δύση θνήσκει μὲ σύσσωμη τὴν διανοουμενίστικη ἀριστερά της. Πρὸ 50 ἐτῶν, ὁ Ναπολέων τῆς Ρωσίας, ὁ Στάλιν ἄφηνε, ἐν εἴδει πνευματικῆς διαθήκης, δύο κείμενα προτοῦ ἀποβιώσῃ, ποὺ ἐχλευάσθησαν ἀπὸ τοὺς πολέμιους τῆς ἀξιοκρατίας, κείμενα τὰ ὁποῖα προέβλεπαν τὸ τέλος τοῦ δυτικοῦ κόσμου, τῶν ἀριστερῶν γλωσσολόγων τῆς σειρᾶς Ψυχάρη-Κριαρᾶ-Κακριδῆ-Μπαμπινιώτη καὶ τοῦ ἀριστερίστικου πνευματικοῦ λούμπενπρολεταριάτου τῆς νατοϊκῆς παρέας Πρετεντέρη-Σωμερίτη. Οἱ προφῆτες ἔχουν πάντα δίκαιο ἐπειδὴ δὲν ὑπολογίζουν τὸν χρόνο. Παρὰ τὴν λιλιπούτια τριάδα Χρουστσώφ-Γκορμπατσώφ-Γιέλτσιν ποὺ ἠσέλγησαν ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦ νεκροῦ Ρώσου Ναπολέοντος, τὸ φάντασμά του ἐπανέρχεται μὲ τὴν δύναμη στίχων ἑνὸς Βίκτωρος Οὑγκό. Ἰδοὺ ἀποσπάσματα τῆς διαθήκης του :
α) Περὶ γλωσσολόγων (κείμενο 28ης Ἰουλίου 1950) : Δὲν ὑπάρχει γλῶσσα ταξική, γλῶσσα τοῦ λαοῦ, παρὰ μόνον γλῶσσα ἐθνική. Ὑπάρχει δημοτική -ὑπὸ μορφὴν τοπικῶν διαλέκτων- ποὺ πρέπει σταδιακῶς νὰ παραμερισθῇ πρὸς ὄφελος τῆς ἱστορικῆς ἐθνικῆς γλώσσης (δηλαδὴ ἀκριβῶς ὅπως ἔκαμε τὸ Ἰσραὴλ μὲ τὰ ἑβραϊκά). "Ἐρώτηση : Μήπως εἶναι σωστὸ πὼς ἡ γλῶσσα πάντα εἶχε καὶ διατηρεῖ ταξικὸ χαρακτῆρα ; Στάλιν : Ὄχι. Αὐτὸ εἶναι λάθος. [Μερικοὶ ἰσχυρίζονται] πὼς κάθε ταξικὴ γλῶσσα ἔχει τὴν ταξικὴ γραμματική της, ἤτοι προλεταριακὴ γραμματική [δημοτική], καὶ ἀστικὴ γραμματική [καθαρεύουσα]. Στὴν πραγματικότητα ὅμως, τέτοιο πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει... Στὴν ἐθνικὴ γλῶσσα ὑποτάσσονται οἱ διάλεκτοι [δημοτική], ὡς κατώτερες μορφές".
β) Περὶ ἀναποφεύκτου ἀλληλοεξοντώσεως τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν μὲ πολέμους (κείμενο 28ης Σεπτεμβρίου 1952) : Μεγαλύτερες εἶναι οἱ πιθανότητες πολέμου μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν, παρὰ μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου. Ἡ τοποθέτηση αὐτὴ τοῦ Στάλιν ἀπεδείχθη τελείως σωστή. Πόλεμος μεταξὺ ΝΑΤΟ καὶ Συμφώνου τῆς Βαρσοβίας δὲν ἔγινε ποτέ, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ κατέρρευσε τὸ κομμουνιστικὸ στρατόπεδο, τὸ ΝΑΤΟ ὀργιάζει μὲ φοβεροὺς πολέμους. Τὶς  χῶρες ποὺ κτυπᾷ ἔχουν ἤδη ἐνταχθῆ στὸ καπιταλιστικὸ οἰκονομικὸ σύστημα. Ὁ Στάλιν γράφει : "Λένε ὅτι οἱ ἀντιφάσεις μεταξὺ καπιταλισμοῦ καὶ σοσιαλισμοῦ εἶναι περισσότερο ἔντονες ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ὑπάρχουν μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Παρὰ ταῦτα, ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος δὲν ἤρχισε μὲ πόλεμο ἐναντίον τῆς ΕΣΣΔ, ἀλλὰ μὲ πόλεμο μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Γιατί ; Πρῶτον, διότι ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ΕΣΣΔ, εἶναι περισσότερο ἐπικίνδυνος γιὰ τὸν καπιταλισμό ἀπὸ τὸν πόλεμο μεταξὺ τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν. Διότι ἐνῷ ὁ πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν θέτει μόνον τὸ πρόβλημα τῆς ἐπικρατήσεως καπιταλιστικῶν χωρῶν ἐπὶ ἄλλων, ἐπίσης καπιταλιστικῶν, ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ΕΣΣΔ ὑποχρεωτικὰ θὰ πρέπη νὰ θέση τὸ ζήτημα τῆς ἰδίας τῆς ὑπάρξεως τοῦ καπιταλισμοῦ. Τὴν ἐπαύριο τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἐθεωρῆτο ἐπίσης ὅτι ἡ Γερμανία ἦταν διὰ παντὸς ἐκτὸς μάχης, ὅπως εἶναι σήμερα κατὰ τὴν γνώμη μερικῶν συντρόφων [ἐνῷ δὲν εἶναι] ἡ Ἰαπωνία καὶ ἡ Γερμανία. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἔλεγον ἐπίσης καὶ διελάλουν διὰ τοῦ τύπου, ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶχαν συρρικνώσει τὴν Εὐρώπη, στὴν θέση τοῦ φτωχοῦ συγγενοῦς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε πλέον ποτὲ νὰ ὑπάρξη πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Καὶ ὅμως, εἶναι ἡ ἴδια ἡ Ἀγγλία καὶ οἱ ΗΠΑ οἱ ὁποῖες ἐβοήθησαν τὴν Γερμανία νὰ ἀνακάμψῃ οἰκονομικά. Παρὰ ταῦτα, τελικά, ἡ Γερμανία κατηύθυνε τὶς δυνάμεις της κατὰ τοῦ ἀγγλογαλλοαμερικανικοῦ συνόλου ποὺ ὑπεχρεώθη νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ΕΣΣΔ. Συνεπῶς, ἡ πάλη τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ ἐπιθυμία τους νὰ ἐξουδετερώσουν τοὺς ἀντιπάλους τους, ἀπεδείχθησαν ἰσχυρότερες τῶν ἀντιφάσεων μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ".