61 - Ἰσοκράτης κατὰ Δημοσθένους - Μυστρᾶς κατὰ ἀντι-Μυστρᾶ

61 - Ἰσοκράτης κατὰ Δημοσθένους

Μυστρᾶς κατὰ ἀντι-Μυστρᾶ

Ἡ Ἀθήνα τοῦ 4^ου αἰῶνος ηὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁ Ἰσοκράτης ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς καὶ πανέλλην. Ἦταν Μυστρᾶς. Γι’ αὐτὸν ὁ ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε σύνορα καὶ μόνον οἱ Βάρβαροι ἦσαν στὴν περιφέρεια τῆς ἑλληνικῆς Οἰκουμένης. Ὁ Δημοσθένης ἦταν Ἀθηναῖος ἐθνικιστής. Ἦταν ἀντι-Μυστρᾶς. Συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμὸ μέσα στὰ σύνορα τῆς πόλεως-κράτους (σήμερα τοῦ ἐθνοκράτους). Ἡ διαμάχη μεταξύ τους συγκρίνεται μὲ τὴν διαμάχη μεταξὺ τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ καὶ τῶν ἐθνικιστῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ἑνωθεῖτε Ἕλληνες! Ὁ ἀλεξανδρινὸς ἑλληνισμὸς εἶναι παγκόσμιος, ὁ ἀθηναϊσμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμό. Τὸ εἶπε ὁ Ἀλέξανδρος στὴν Ὤπιδα. Ἡ διαμάχη ποὺ ἐξηλίχθη ὡς πρὸς τὸ γνήσιον τῆς ὁμιλίας τῆς πόλεως Ὤπιδος τὸ 324, ἔχει δευτέρουσα σημασία διότι ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, ἐκφραστὴ τῆς παρακμῆς τῆς πόλεως-κράτους, ἐγκλωβισμένος στὸν ἐπαρχιακὸ φυλετισμό, μέχρι τὸν Ἀλέξανδρο, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα, ἐκφραστὴ τῆς οἰκουμενικότητος, ὁ  ἑλληνισμὸς ἔκαμε ἕνα ποιοτικὸ ἅλμα, συνθέτοντας τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία μὲ τὴν πόλη-κράτος καὶ ἀγκαλιάζοντας τὴν οἰκουμένη ἐπὶ δύο χιλιετίες, ὥσπου νὰ συρρικνωθῇ καὶ πάλι στὸν ἐπαρχιωτισμό, μετὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821. Διότι, ἄν καὶ αὐτὴν τὴν ἐπανάσταση τὴν χρεωστᾶμε ἐν πολλοῖς στοὺς Ἀρβανῖτες-Ἀλβανοὺς ἀγωνιστές, φθάνουμε σήμερα στὸ σημεῖο νὰ ἀπαγορεύουμε στὸν νεαρὸ Ἀλβανό, ποὺ δηλώνει ὁ ἴδιος παιδὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, νὰ κρατᾷ τὴν γαλανόλευκη τοῦ συρρικνωμένου ἑλληνισμοῦ, ποὺ ἀντεκατέστησε τὴν ἐρυθρὰ σημαία μὲ τὸν δικέφαλο τοῦ Βυζαντίου, ἡ ὁποία ὅμως παρέμεινε τὸ σύμβολο τοῦ ἀλβανικοῦ κράτους.

Ἱκετεύω τὴν Χρυσῆ Αὐγή, χωρὶς νὰ ἀπαρνηθῇ στὸ ἐλάχιστο τὴν ἐθνικοσιαλιστική της ἰδεολογία, νὰ καταλάβῃ ὅτι ὁ φραγκικῆς προελεύσεως ἐθνικισμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ καὶ τὸν ὁδηγεῖ στὴν ἐξαφάνιση. Ἀντιθέτως ὁ οἰκουμενικὸς ἑλληνισμός, δηλαδὴ ὁ ἑλληνοκεντρισμός, στὸν  ὁποῖο ὁ ἴδιος ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ, ποὺ δὲν ἦταν ἐθνικιστής, ἐπίστευε ἀκράδαντα, εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ ἐπὶ τοῦ πλανήτου καὶ ἐπὶ τοῦ σύμπαντος, διότι ἐκφράζει τὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια ποὺ οἱ πάντες ἐπὶ τῆς γῆς ἀναγνωρίζουν. Ἄς ἀντικαταστήσουν στὸ πρόγραμμά τους μία καὶ μοναδικὴ λέξη: ἀντὶ τῆς λέξεως «ἐθνικισμός» νὰ βάλουν τὴν λέξη «ἑλληνοκεντρισμός» . Ἀπὸ Δημοσθένηδες θὰ γίνουν Ἰσοκράτηδες. Ἀπὸ ἀντι-Μυστρᾶδες θὰ γίνουν Μυστρᾶδες. Καὶ ἄν ὁ Πούτιν εἶναι ὁ νέος Φίλιππος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄς εἶναι!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Σεπτεμβρίου 2013

52 - Ave Caesar! Morituri te salutant!

52 - Ave Caesar! Morituri te salutant!

Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία τσαλαβουτᾶ, μετὰ ἀπὸ τὴν πτώση τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1967-1974 σὲ ἕναν ἄνευ προηγουμένου «δημοκρατικό» βόθρο τῆς πλατείας Κολωνακίου καὶ τοῦ ἡμικυκλίου τῆς Βουλῆς, περιμένοντας ἀπελπιστικὰ τὴν λαοκρατικὴ ὀργὴ ποὺ θὰ καθαρίσῃ ὑπὸ τὸν Ἡρακλῆ, σὲ διάστημα μίας καὶ μόνον ἡμέρας, τοὺς στάβλους τοῦ Αὐγεία. Οἱ στάβλοι αὐτοὶ στεγάζουν ἑκατοντάδες κεφάλια βουλευτῶν καὶ ἔχουν νὰ καθαριστοῦν ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια. Ὁ πρώην ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν Γιῶργος Παπακωνσταντίνου, ὡς Saint Just στὸ ἰκρίωμα, δεξὶ χέρι τοῦ ΓΑΠ-Ῥοβεσπιέρρου, ἀνεφώνησε, ἀπευθυνόμενος στὸν ἀνθρωποφάγο Βαγγέλη Τούρκογλου-Βενιζέλο Ἰντὶ Ἀμὶν Νταντά, τὸ Ave Caesar! Πράγματι, ἡ ἀλληλοεξόντωση αὐτὴ θυμίζει Θερμιδοριανὴ Ἀντίδραση τοῦ 1794 καὶ ἀγγέλλει τὴν ἕλευση τοῦ ῥοβεσπιερρικοῦ Βοναπάρτη, τὴν ἐπάνοδο τῆς Μοναρχίας μέσα στὰ γουναράδικα, τοῦ Ναπολέοντος Ἄρη Βελουχιώτη. Ποῦ εἶσαι κουλτουριάρη Πέτρε Κουναλάκη ποὺ ἐνῷ ἐκατούρεις ἄπειρες ἀριστερὲς ποδιές, μᾶς ἐφοβέριζες στὸ ὄνομα τῆς δημοκρατίας! Ἡ φάρσα τῆς Μεταπολιτεύσεως βαίνει πρὸς τὸ τέλος της, τὸ παλάτι τοῦ Τατοΐου θὰ ἐπανεύρη ἄνακτα, ὄχι Λουδοβῖκο ΙΗ΄ ἐπιστρέφοντας ἀπὸ τὸ Λονδῖνο, ἀλλὰ αὐτοκράτορα καὶ Μέγα Ναπολέοντα, γιὰ νὰ τσακίσῃ ἡ Ἀκρόπολη μὲ τὸ βάρος της τὴν Βαγγελικὴ Βουλὴ καὶ γίνῃ καὶ πάλι ἡ Ἀθήνα ἅγιος τόπος τοῦ πολιτισμοῦ, χωρὶς ἐδαφικὰ σύνορα, μὲ διαχειριστὲς ἱερεῖς τῶν Τεχνῶν καὶ τῶν Γραμμάτων. Ναπολέων καὶ ἑπτὰ ὑπουργοὺς νὰ τὸν πλαισιώνουν χωρὶς Βουλή, ποὺ νὰ δίδουν ὅρκο πτωχοῦ μοναχοῦ καὶ νὰ κυκλοφοροῦν μὲ κατσαριδάκι σὰν αὐτὸ ποὺ εἶχε σχεδιασθῆ στὴν Γερμανία τὸ 1936, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Χίτλερ, εἶναι ἀρκετοί. Καὶ οἱ ἀποφάσεις νὰ παίρνονται ἐντὸς εἰκοσιτετραώρου. Ave Caesar, λοιπόν, ἀλλὰ τὴν θέση τοῦ μονομάχου στὸ ἀμφιθέατρο τῆς Βουλῆς-Κολοσσαίου νὰ τὴν πάρῃ ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος, γιὰ νὰ συναντηθῇ μὲ τὶς ἄλλες ἀλεποῦδες στὰ γουναράδικα.

Δημήτρης Κιτσίκης,   17 Ἰουλίου 2013

28 - Οἱ δύο ὄχθες τῆς νοσταλγίας

28 - Οἱ δύο ὄχθες τῆς νοσταλγίας

Αὐτὸ ἦταν τὸ θέμα τῶν ἐκδηλώσεων ποὺ ἔλαβαν χώρα στὶς 30 Ἰανουαρίου 2013, ἀποφρὰς ἡμέρα τῆς συμβάσεως τῆς Λωζάννης ποὺ τὸ 1923 ὑπεχρέωσε Τούρκους καὶ Ἕλληνες νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ σπίτια καὶ τὰ χωράφια τους, ἀπὸ τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου. Ὁ Καζαντζάκης εἶχε γράψει: "Ὅλοι οἱ Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα, ὅλοι οἱ Τοῦρκοι στὴν Τουρκία! Θρῆνος σηκώθηκε μέσα στὸ χωριό...Ἀνάθεμα στοὺς αἴτιους!" Στὴν ἀποβάθρα τῆς Σμύρνης προχθές, οἱ Τοῦρκοι κάτοικοι, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως, συνεκεντρώθησαν καὶ ἔριξαν λουλούδια στὴν θάλασσα, εἰς μνήμην τῶν θυμάτων, παρουσίᾳ μου ἀλλὰ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἕλληνος γενικοῦ προξένου στὴν Σμύρνη κυρίου Θεοδώρου Τσακίρη, ὁ ὁποῖος πληρώνεται ἀκόμη ἀπὸ τὸν καπετάνιο τοῦ βυθιζομένου Τιτανικοῦ ποὺ λέγεται Ἑλλὰς γιὰ νὰ χάσκῃ ὡς παράσιτο στὴν πληγωμένη ἀπὸ ἀναμνήσεις πόλη τῶν Ῥωμηῶν. Εὐτυχῶς ποὺ στὸ πλευρό μου ηὑρίσκετο ὁ Ἕλλην ἀξιωματικός, ἀντιπρόσωπος τοῦ στρατοῦ μας στὸ ΝΑΤΟ καὶ ἔτσι ἐσώθη κάπως ἡ ἑλληνικὴ τιμὴ ποὺ καθημερινὰ κουρελιάζεται ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ κρατιδίου τὸ ὁποῖο κάποτε ἔφερε τὸ τιμημένο ἑλληνικὸ ὄνομα. Ἐνῷ στὴν Ἀθήνα σέρνεται ὡς θλιβερὸ φάντασμα τυλιγμένο στὴν σημαία τοῦ Δ΄ Ῥάιχ, ὁ Κουβελοβενιζελοσαμαρᾶς ποὺ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐκουράσθη πλέον νὰ μουτζώνῃ ἐνώπιον τοῦ κοινοβουλίου τῆς κλεπτοκρατίας, στὸ ἐξωτερικό, οἱ διπλωμάτες συνεχίζουν νὰ ἀπομυζοῦν ὡς τελείως ἄχρηστοι καὶ τὶς τελευταῖες στάλες αἵματος τοῦ ἐξουθενωμένου ἀπὸ τὴν πεῖνα λαοῦ μας. Ὅταν μὲ τὸ καλὸ ἀναλάβῃ τὴν ἐξουσία ὁ στρατὸς στὴν Ἀθήνα, πρῶτο του καθῆκον πρέπει νὰ εἶναι νὰ στείλῃ στὸ πεζοδρόμιο ζητιανεύοντας τὸ σύνολο τοῦ ΥΠΕΞ, γιὰ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ μὲ ἐπιτρόπους τοῦ λαοῦ, ὅπως κάποτε τὸ εἶχε πράξει γιὰ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς χώρας του ὁ συνταγματάρχης Καντάφι.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 1η Φεβρουαρίου 2013 

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

27 - Ἡ χώρα χρειάζεται τὸ ΚΚΕ

Ἡ ὕπαρξη τοῦ ΚΚΕ εἶναι ὅσο ἀπαραίτητη γιὰ τὴν χώρα μας ὅσο εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ θεσμοὶ συμπεριέχουν τὴν ἀπόλυτη βιωματικὴ ἀλήθεια. Ἡ ἐξαφάνισή τους, ἔστω καὶ προσωρινή, θὰ ἐσήμανε τεραστία ἀπώλεια γιὰ τὸ ἑλληνικὸ γίγνεσθαι. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ ἕλλην πολίτης εὑρίσκεται σὲ ἀμηχανία ἐπιλογῆς κοινωνικῆς ἤ πνευματικῆς πορείας, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναχθῇ στὰ δύο αὐτὰ πρότυπα συμπεριφορᾶς, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία ἔχει ἀποδείξει ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι ὁ καπιταλισμὸς καὶ μόνον ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι οἱ ἀπόλυτοι ἀρνητές του. Ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κοινωνικὰ κινήματα βάζουν νερὸ στὸ κρασί τους καὶ προφέρουν τὸ ναὶ μὲν ἀλλὰ τοῦ δῆθεν ῥεαλισμοῦ.

Πρέπει ὅλοι, στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν κόσμο, νὰ περιμένουμε μὲ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον τὶς ἐργασίες τοῦ ΙΘ΄ συνεδρίου τοῦ ΚΚΕ ποὺ θὰ διεξαχθοῦν στὴν Ἀθήνα, στὶς 11-14 Ἀπριλίου 2013. Διότι ναὶ μὲν τὸ πρότυπο πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀνέπαφο ἀλλὰ ὁ κόσμος περιμένει καὶ ἀποτελεσματικὴ δράση γιὰ ἀποτελεσματικὴ καὶ ὄχι θεωρητικὴ ἀνατροπή. Μέχρι στιγμῆς, ἡ ἄρνηση συνεργασίας μὲ τὸ κατ' οὐσίαν σοσιαλδημοκρατικὸ Σύριζα ὑπῆρξε ἀπολύτως σωστή. Ἀλλὰ ὁ κόσμος δὲν ἀντέχει ἄλλο. Θέλει τὸ ΚΚΕ νὰ πάρῃ πρωτοβουλίες ποὺ νὰ μὴν μεταθέτουν τὸ ἐπαναστατικὸ ἀποτέλεσμα στὶς ἑλληνικὲς καλένδες. Καλὴ ἡ Ἀλέκα Παπαρήγα ἀλλὰ ἡ χώρα χρειάζεται σήμερα ἕναν Κάστρο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Ἰανουαρίου 2013