211 – Κατὰ Βαρβάρων πόλεμος

211 – Κατὰ Βαρβάρων πόλεμος

Εἴμεθα σὲ πόλεμο. Στόχος μας ὁ διαμελισμὸς τῆς φυλακῆς τῶν ἐθνῶν ποὺ οἱ αἱμοσταγεῖς ἀπάτριδες τραπεζῖτες παρὰ τὴν σθεναρὴ ἀντίδραση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ, ὅταν ἐπανῆλθε στὴν ἐξουσία τὸ 1958, οἰκοδόμησαν μὲ κέντρο τὶς Βρυξέλλες, μία πρωτεύουσα χωρὶς λαὸ παρὰ μόνον μὲ δημίους τεχνοκράτες εὐρωκράτες μὲ τεραστίους παχυλοὺς μισθούς ποὺ καταβάλλονται ἀπὸ τὶς τράπεζες τῶν τοκογλύφων σὲ πρόσωπα χωρὶς πατρίδα.

Τὸ Γκουαντάναμο τοῦ χρήματος. Τεράστιο κολαστήριο στὸ ὁποῖο οἱ λαοὶ τοῦ Νότου μαστιγώνονται καθημερινῶς, Ἕλληνες, Ἰταλοί, Γάλλοι, Ἱσπανοί, Πορτογάλοι,  ἀπὸ τὶς γερμανικὲς φυλὲς τῶν στεππῶν τοῦ Βορρᾶ, ἀπὸ τότε ποὺ στὸν Ε΄αἰῶνα μ.Χ. κατέκλυσαν καὶ ἐρήμωσαν τὴν Ῥώμη. Καὶ σήμερα, ὁ πρωτόγονος βασιλίσκος Καρλομᾶγνος, ποὺ δὲν ἐγνώριζε κἄν γραφὴ κι ἀνάγνωση καὶ ζοῦσε στὸ Ἀκυίσγρανον μεταξὺ τῶν πουλερικῶν τῆς αὐλῆς του, τὴν μετέφερε στὶς γαλλοφλαμανδικὲς Βρυξέλλες, ἀντικαθιστῶντας τὰ πουλερικά του μὲ τεχνοκρατικὰ ἀνθρωπάκια μὲ εὐρωπαϊκὰ διαβατήρια καὶ γλοιώδης τσέπες γεμάτες εὐρά πού, μόνον ἄν τολμήσῃς νὰ τὰ πατήσῃς, καταποντίζεσαι σὲ λύματα ἀποχετευτικῶν εὐρωλιγούρηδων ποὺ σερβίρονται ὡς μπίρες στὴν πλατεῖα τῶν Βρυξελλῶν στὴν θέση τοῦ θεσπεσίου μεσογειακοῦ οἴνου τοῦ Χριστοῦ.

Τεράστιο τὸ ἀνάστημα τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ ποὺ μέχρι τὸν  θάνατό του στὶς 9 Νοεμβρίου 1970, ἠγωνίσθη μάταια κατὰ τῶν καλικαντζάρων τῶν Βρυξελλῶν ποὺ ζοῦν στὸν κάτω κόσμο καὶ τρέφονται μὲ φίδια καὶ σκουλίκια τῶν τοκογλύφων. Καὶ μετὰ τὸν θάνατό του ἐπεκτάθη τὸ Γκουαντάναμο τῶν λαῶν σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη μέχρι τὰ σύνορα τῆς ἁγίας Ῥωσίας καὶ συμπεριέλαβε καὶ τὴν χώρα τοῦ συμπαντικοῦ πολιτισμοῦ, τὸν  ὀμφαλὸ τῆς γῆς στοὺς Ἀπολλωνίους Δελφοὺς καὶ τοὺς περιέλουσε μὲ βελγικὴ μπίρα.

Ἐπέρασαν χρόνια καὶ καιροὶ καὶ ὁ ἀποβλακωμένος ἀπὸ μπίρα Ἕλλην, μετουσιωμένος σὲ γραικύλο συνταξιοῦχο, κατέληξε ζητιάνος ἐνώπιον τῶν αὐτοματοποιημένων ταμείων χρημάτων τῶν τραπεζῶν παρακαλῶντας τὴν Ἁγία Βαρβάρα νὰ τοῦ σκάσῃ 60 εὐρά καὶ τότε θὰ ἐψήφιζε Ναὶ, ναὶ καὶ ναί, στὴν δουλεία τῶν Βρυξελλῶν.

Καὶ ἡ Ἁγία Βαρβάρα ἔκαμε τὸ θαῦμα της. Ἀντὶ τῶν ὀλίγων εὐρῶν, αἰφνιδίως ἐδιπλασίασε τὸ ἀνάστημα τοῦ δούλου συνταξιούχου στὸ ὕψος τοῦ ντὲ Γκώλ, καὶ μὲ ἕνα τρανταχτὸ 61.50% στὸ δημοψήφισμα τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, κατέβασε τὰ βρακιὰ τῶν Βαρβάρων, Μέρκελ, Ὁλλάντ, Ντάϊσελμπλουμ, Γιουνκὲρ, Σόϋμπλε, Σοὺλτζ καὶ λοιπῶν καλικαντζάρων, καὶ εἶπε γειὰ στὴν Εὐρώπη, μὲ ἔξοδο Μεσολογγίου.

Ἀθάνατε ἑλληνικὲ λαέ, πῶς μετεμορφώθης ἀπὸ σκουλίκι συνταξιοῦχο, τροφὴ καλικαντζάρων, σὲ Σπαρτιάτη τοῦ Ὄχι; Μέγα μυστήριο τοῦ ἑλληνισμοῦ! Τώρα θὰ πεινάσῃς, θὰ πορευθῇς ἐκτὸς εὐροῦ πλάϊ στὸν ἀδελφὸ ὀρθόδοξο ῥωσικὸ λαὸ καὶ ἡ 5^η Ἰουλίου 2015 θὰ παραμείνῃ στὴν παγκοσμία Ἱστορία, ἡμέρα ποὺ οἱ ἥρωες ἔγιναν Ἕλληνες!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Ἰουλίου 2015

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

Σᾶς γράφω ἀπὸ τὴν Βολωνία τῆς βορείου Ἰταλίας, ὅπου εὑρίσκομαι γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Ἔχω μείνει ἄναυδος ἀπὸ τὸ σχῖσμα ποὺ ἀνοίγεται ὀρθάνοικτο μεταξὺ τῶν κυβερνώντων τῆς Εὐρώπης, ἁπλὰ πιόνια τῶν διεθνῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ ἰταλικοῦ λαοῦ ποὺ σύσσωμος πιστεύει στὸν ἑλληνισμό, καὶ περιέργως καὶ στοὺς Ἕλληνες, πεπεισμένος ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει παραμείνει ὄρθιος, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ ἀξιοπρεπείας στοὺς ὑπολοίπους λαούς, ἰδίως τῆς νοτίου Εὐρώπης καὶ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα ἰσχυρὸ Ὄχι  στὴν ἡγεμονία τῶν Βρυξελλῶν.

Ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ ποὺ δὲν ξεχνοῦν τὴν ἧττα τους στὸν Ἀλβανικὸ πόλεμο τοῦ 1940-1941, ὅταν οἱ ἥρωες ἐπολέμουν σὰν τοὺς Ἕλληνες, κατόπιν τοῦ ἠχηροῦ ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι σήμερα οἱ Ἕλληνες μετετράπησαν σὲ Γραικύλους, ὅτι τρέμουν γιὰ τὴν συνταξή τους καὶ ὅτι ὑποκύπτουν στὴν ξέφρενη ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα γκαιμπελικοῦ τύπου τῶν ἰδιωτικῶν ΜΜΕ καὶ ἰδίως τοῦ συγκροτήματος τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ ἀρχιτρομοκράτη τοῦ λόγου Πορτοσάλτε.

Ἕνα Ναὶ δὲν πρόκειται νὰ πτοήσῃ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἔτοιμοι νὰ παραλάβουν τὴν σκυτάλη καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος στὴν δικτατορία τῶν δοτῶν δούλων τῶν τραπεζῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἁπλῶς οἱ Ἕλληνες θὰ ἀτιμωθοῦν περαιτέρω μὲ ἕνα Ναὶ καὶ θὰ ἐνταθοῦν οἱ κατηγορίες ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας ὅτι δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν Σπαρτιᾶτες διότι ἔχουν καταντήσει νὰ γίνουν ἕνας ἄτεκνος ταραμὰς Βλάχων-Ἀρβανιτῶν-Σλαύων-Φράγκων-Τούρκων-Ἀθιγγάνων, ξεπεσμένων καραγκιόζηδων.

Ἡ πόλη τῆς Βολωνίας (Bologna), πατρίδα τοῦ πρώτου δυτικοῦ πανεπιστημίου τῆς Δύσεως, στὸν ΙΑ΄αίῶνα (1088), τῶν ὑψίστων διανοουμένων καὶ τοῦ ἰταλικοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, εἶναι ὁλόκληρη ἠλεκτρισμένη ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ φαινόμενο, διότι κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ Ἰταλία δονεῖται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπόθεση.

Ἡ Βολωνία, ὡς πατρίδα τοῦ πατέρα τοῦ βιοηλεκτρισμοῦ, Λουδοβίκου Γκαλβάνι (1737-1798) ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκραδάντου πίστεως τοῦ τάγματος ζητιάνων τῶν Δομινικανῶν, γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ μόνον ἀπὸ ἄρτον καὶ σύνταξη ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πνοὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος ἐκ Μυστρᾶ καὶ τοῦ Διογένους στὸ πυθάρι του, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὶς τράπεζες. Καϋμένη ἑλληνικὴ γῆ ποιὸς σὲ ἐσημάδευσε μὲ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ κακομοιριά; Ποῖος ἥρωας ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ἄθω, νὰ σὲ γκαστρώσῃ καὶ πάλι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀθανάτου φυλῆς; Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Τσίπρα ἀπεδείχθη πὼς ἔγινε κάποιο σκίρτημα. Ἀλλὰ χρειάζονται ἀκόμη περισσότερες ἠλεκτρικὲς δονήσεις τοῦ Γκαλβάνι, γιὰ νὰ ἐγερθῇς ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀνυποληψίας, τῆς ἀτεκνίας καὶ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς συντάξεως. Ἡ Εὐρώπη περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ γίνῃ τὸ ἑλληνικὸ θαῦμα, νὰ καταποντισθοῦν οἱ Πορτοσάλτηδες, ποὺ συγχέουν τὴν ἐμπορικὴ  διαφήμιση τῶν κινητῶν τηλεφώνων μὲ τὴν προπαγανδιστικὴ ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναί καὶ νὰ σαλτάρουν ὅλοι οἱ εὐρωκαραγκιόζηδες  στὸν γκρεμὸ τῆς ἀνυποληψίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουλίου 2015

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

201 - Τὸ τέλος τοῦ Τσίπρα

Τὸ ΚΚΕ τὸν εἶχε προειδοποιήσει: Σύντροφε Τσίπρα μὴ προχωρήσῃς. Δὲν χρειάζεται νὰ παίζῃς στὰ δάκτυλα τὸν μαρξισμὸ λενινισμό γιὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι σὲ μία οἱαδήποτε κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, ἡ ἰσχὺς ἀνήκει στὴν ἰδιωτικὴ οἰκονομία, δηλαδὴ στὶς τράπεζες, ἐνῷ ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ποδηγετεῖται πάντα ἀπὸ αὐτές, χωρὶς καμμία ἐξαίρεση, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν, τοῦ πολυκομματισμοῦ καὶ τῆς Βουλῆς.

Ἡ οἰκονομικὴ καπιταλιστικὴ ὀλιγαρχία ἐπιτρέπει σὲ ἕνα ἐπαναστατικὸ κίνημα νὰ εἰσέλθῃ στὴν ἀστικὴ Βουλὴ μὲ κάποιο ποσοστό, ὅπως 5 %, ἔστω καὶ τὸ πολὺ 10%, ὥστε νὰ καλυφθῇ μὲ τὸν μανδύα τῆς δημοκρατικότητος, ἀλλὰ ἐὰν τὸ κόμμα αὐτὸ ὑπερβῇ τὸ ἀκραῖο αὐτὸ ποσοστὸ καὶ διεκδικήσῃ νὰ κυβερνήσῃ, οἱ τράπεζες θὰ κινητοποιήσουν τὸν μηχανισμὸ ἐξαρθρώσεώς του,  μὲ μηχανισμοὺς διαφθορᾶς καὶ ἀφορήτων πιέσεων ποὺ ἔχουν δοκιμασθῆ ἐπιτυχῶς ἀπὸ γεννήσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ πρὸ δύο αἰώνων. Δὲν ὑπάρχει καμμία, μὰ καμμία περίπτωση νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὸν ἐναγκαλισμὸ τοῦ καπιταλιστικοῦ φιδιοῦ παρὰ μόνον μὲ τὸν αἰφνίδιο ἀποκεφαλισμὸ τοῦ ἑρπετοῦ καὶ λουτρὸ αἵματος.

Ἀπὸ τὸ 1968, εἶχε ἀρχίσει ἡ πορεία τῶν ἀτάκτων παιδιῶν τοῦ ΚΚΕ ἐπάνω στὰ ἐπικίνδυνα μονοπάτια τῆς ἀνέμελης ῥέμπελης ἐλευθερίας τοῦ ἀσώτου υἱοῦ. Εὐρωκομμουνισμός, ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ, Συνασπισμὸς καὶ τί ἄλλο; Ἕνα εἶναι τὸ κόμμα ἐφώναζε ὁ Φλωράκης, ἕνα εἶναι τὸ ἐπαναστατικὸ σπίτι, ἀλλὰ ποὺ νὰ ἀκούσουν οἱ ἀνυπόμονοι νέοι ῥέμπελοι. Ἤθελαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἦσαν πιὸ σοφοὶ καὶ ὅτι ἠδύναντο νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐπανάσταση ξεπερνῶντας τὰ σκονισμένα γένεια τῶν Μὰρξ καὶ Ἔγκελς καὶ τὴν ψυχρὴ λογικὴ τοῦ Λένιν καὶ τοῦ Στάλιν. Καὶ ἀφοῦ ἄθελά τους ἔβαλαν φωτιὰ στὸ πατρικὸ σπίτι, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ 1956, ἀπὸ τὸν Χρουστσώφ ποὺ διελάλη ὅτι ἠδύναντο νὰ ἀναμειχθοῦν καὶ νὰ συγκατοικήσουν εἰρηνικὰ νερὸ καὶ λάδι, πάγο καὶ πῦρ, δηλαδὴ οἱ δύο ἀντίθετοι κόσμοι τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ τοῦ σοσιαλισμοῦ, συνέχισαν τὴν ἀποδιοργάνωση τοῦ παγκοσμίου κομμουνιστικοῦ κινήματος στὸ ὄνομα τῆς διαφορετικότητος καὶ τῆς ἐθνικῆς ἰδιαιτερότητος. Καὶ ὁ κόκκινος στρατός, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ στὴν Κίνα διελύθη.

Σύντροφε Τσίπρα, περιστοιχησμένος ἀσφυκτικὰ ἀπὸ τοὺς μαλθακοὺς ἐπιγόνους τοῦ πάλλαι ποτὲ ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ-17Ν, σὲ σφίγγει ἀσφυκτικὰ στὸ λαιμὸ σὰν λαμπρὸ περιδέραιο, τὸ φίδι τῶν τραπεζῶν καὶ τώρα εἶναι πλέον ἀργά. Καὶ ἴσως κάποια στιγμή, προτοῦ ὁλοκληρώσῃς τὴν προδοσία τῶν παιδικῶν σου ὀνείρων, στρέψῃς τὸ κεφάλι ὀπίσω καὶ ἀφήσῃς δύο δάκρυα στὸ προσκεφάλι τῆς καγκελλαρίου Μέρκελ. Πράγματι ἦταν τόσο γλυκὸ καὶ παραπλανητικὸ τὸ χαμόγελό της.

Τὸ μάθημα τοῦ κυβερνητικοῦ Σύριζα, ἐρχόμενο μετὰ τὸ μάθημα τοῦ 20χρονου κυβερνητικοῦ ΠΑΣΟΚ εἶναι σκληρό. Γι’αὐτοὺς ποὺ τὸ ἐκατάλαβαν ἄς ἀγνατεύσουν τὰ βουνὰ τῆς Πίνδου. Ἐκεῖ ἐπάνω στὰ κορφοβούνια ὁ ἄνεμος φυσᾷ ἐλεύθερος καὶ ὁ καπετὰν Γιώτης-Φλωράκης στὴν τελευταία του ἐντολή, ἐπιστρέφοντας στὰ μονοπάτια του, εἶχε ζητήσει νὰ  ταφῇ στὴν ὑψηλότερη πλαγιὰ τῶν ἀέρηδων, μακριά, πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὰ χνῶτα τῶν τραπεζῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ἰουνίου 2015

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

Ὅταν στὴν δεκαετία τοῦ 1920 ἐνεφανίσθη ἡ ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ ὑπεστήριζε τὴν συμμαχία τῶν δύο περιθωριοποιημένων χωρῶν τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης, τῆς Γερμανίας καὶ τῆς ΕΣΣΔ περικυκλωμένης ἀπὸ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσοκρατία μὲ τὴν ἀρωγὴ τῆς τότε Γαλλίας, συμμαχία ποὺ κατέληξε στὴν συμφωνία τοῦ 1939 μεταξὺ Μόσχας καὶ Βερολίνου, τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἄκρα τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ μπολσεβικισμοῦ ἐφαίνοντο μὲ τὴν ἕνωσή τους νὰ ἔχουν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας.

Ὅμως ὁ ἰδεολογικὸς πουριτανικὸς φανατισμὸς τοῦ Χίτλερ ποὺ ἐστράφη πρῶτα κατὰ τῶν ὁμοφυλοφίλων τῶν SA καὶ τοῦ ἡγέτου τους Roem καὶ κατόπιν κατὰ τῶν Ἑβραίων, γεμίζοντας τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ἀπὸ ὁμοφυλοφίλους, ἀθιγγάνους, κομμουνιστές, Σλαύους καὶ Ἑβραίους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐξώντωσε μαζικά, ἐπέτυχε νὰ ἐπιφέρῃ καθοριστικὴ ῥωγμὴ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ καπιταλιστικὸς ἀγγλοσαξωνικὸς φιλελευθερισμός καὶ νὰ θανατώσῃ διαδοχικὰ τοὺς δύο ἰδεολογικοὺς συνεταίρους, ποὺ τοὺς ἐνέπνεε πλέον ἀδυσώπητο μῖσος, ὁ εἵς κατὰ τοῦ ἄλλου: τὸ 1945, τὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, τὸ 1989, τὸν μπολσεβικισμό. Ἡ Εὐρασία ἦταν πάλι κατακερματισμένη ὑπὸ τὴν γεωπολιτικὴ καθοδήγηση ἑνὸς φανατικοῦ Πολωνοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ, τοῦ Μπρεζίνσκι, ποὺ προωθοῦσε τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας ἀπὸ τὸν θαλασσοκρατούμενο ἀμερικανοαγγλικὸ ἡγεμονισμό.

Ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι τὸ 1989, ὁ ἡττημένος ἐθνικοσοσιαλισμὸς ἐξωρίσθηκε στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου,  ὑπὸ μορφὴ τριτοκοσμικοῦ φασισμοῦ, ἀπὸ τὴν Λατινικὴ Ἀμερικὴ τοῦ Χουὰν Περόν, μέσῳ τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τοῦ Νάσερ καὶ τοῦ Σαντάμ, ἕως τὴν Ἄπω Ἀνατολὴ τοῦ Πὼλ Πὸτ καὶ τοῦ Μάο. Ἡ πτώση, τὸ 1989, τοῦ ἑτέρου τείχους τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, μὲ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου στὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη, ἐπανέφερε τὸν φασισμὸ στὴν καρδιὰ τῆς εὐρωπαϊκῆς χερσονήσου.

Ἤδη, τὸ 1974, τὸ ΠΑΣΟΚ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου εἶχε ἐμβολιάσει τὴν εὐρωπαϊκή μὲν ἀλλὰ τριτοκοσμικὴ Ἑλλάδα μὲ ἕναν ἰδιότυπο φασισμὸ ποὺ ἐθύμιζε τὸν τριτοκοσμικὸ φασισμὸ τοῦ Χουὰν Περὸν στὴν Ἀργεντινή, αὐτὸν ποὺ ἐπὶ νέες συνθῆκες ἐπανέφερε, μετὰ τὶς 25 Ἰανουαρίου 2015, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ὁ ὁποῖος ἤδη συγκρίνεται μὲ τὸν τριτοκοσμικὸ Οὕγκο Τσάβεζ τῆς Βενεζουέλας.

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ὁ Τσίπρας ἀπὸ τὸν δυτικοευρωπαϊκὸ φασισμὸ πρὶν ἀκόμη ἐκλεγῆ πρωθυπουργὸς καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Γαλλίας καὶ τὴν Μαρὶν Λὲ Πέν. Μάλιστα ἡ Μαρὶν ἡ ὁποία ὑποστηρίζει μὲ συνέπεια τὸν σιωνισμὸ καὶ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, ἔβαλε τὸν πατέρα της, παραδοσιακὸ ἀντισημίτη καὶ φανατικὸ ἀντικομμουνιστή, νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ στὴν ὑποστήριξη ποὺ δίδει στὸν κομμουνιστὴ Τσίπρα. Ἐπιπλέον, τὸ φασιστικὸ Λεπενικὸ κόμμα ὑποστηρίζεται ἀπὸ μεγάλο μέρος τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς κοινότητος τῆς Γαλλίας. Ἀλλὰ καὶ τὸ φασιστικὸ βρεταννικὸ κόμμα UKIP τοῦ Nigel Farage ἔδωσε τὴν ὑποστήριξή του στὸν Τσίπρα.

Ἐν μέσῳ λοιπὸν τῆς ἀνόδου καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Εὐρώπη, τῆς συνθέσεως κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, χωρὶς ἀντισημιτισμὸ καὶ χωρὶς πουριτανικὲς καταδίκες τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ παραμένει ἀπομονωμένη μὲ τὸν ἔντονο ἀντισημιτισμό της ποὺ τὴν καθηλώνει ἀναποφεύκτως σὲ ἀδράνεια, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο, ἐὰν κατεδίκαζε ἀπεριφράστως τὸν ἀντισημισμὸ καὶ τὸν ἀντικομμουνισμό, νὰ κυβερνήσῃ κάποτε τὴν Ἑλλάδα, ὅπως προφανῶς  θὰ κυβερνήσῃ σὲ μερικὰ χρόνια τὴν Γαλλία, ἡ Λὲ Πέν. Ἡ ἐμμονή τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν παρωχημένη χιτλερικὴ μορφὴ τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, ὄχι μόνον τὴν καταδικάζει σὲ μόνιμη ἀποτυχία ἀλλὰ ἀφήνει ἐλεύθερο τὸ πεδίο δράσεως στὸν καπιταλισμὸ τῶν τραπεζῶν ποὺ κατηγορεῖ πὼς εἶναι ἑβραιοκρατούμενο, ἀντὶ νὰ συσπειρωθῇ ἀντισυστημικὰ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, χέρι μὲ χέρι μὲ τὸν  κομμουνισμό. Ὁ Χίτλερ θὰ εἶχε ἐπιτύχει ἐὰν δὲν εἶχε σφάξει τοὺς ὁμοφυλοφίλους τῶν SA καὶ δὲν εἶχε προσπαθήσει νὰ ἐξαφανίσῃ ἕναν ὁλόκληρο λαὸ Ἑβραίων ποὺ δὲν ηὐθύνετο γιὰ τὴν ἀπληστία τῶν τραπεζῶν, ἑβραϊκῶν καὶ μὴ ἑβραϊκῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 26 Ἰανουαρίου 2015