235 - Ἀνάγκη ἱδρύσεως ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολεβικικοῦ κινήματος

235 - Ἀνάγκη ἱδρύσεως ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολεβικικοῦ κινήματος

(Παρακαλῶ τὴν Ἐλεύθερη Ὥρα ποὺ ἀναδημοσιεύει τὰ ἄρθρα τοῦ μπλόγκ μου, νὰ τιμωρῇ τὸν διορθωτή της ὁ ὁποῖος τολμᾷ νὰ ἀλλοιώνῃ τὴν ὀρθογραφία μου, συνεπῶς καὶ τὴν σκέψη μου -γράφοντας π.χ.φασίστας ἀντὶ γιὰ φασιστής, δύο διαφορετικὲς ἔννοιες, ἤ ἀλεβίτες ἄντι γιὰ ἀλεβῆδες, δύο διαφορετικὲς θρησκευτικὲς κοινότητες- βασισμένος στὸν αὐτόματο διορθωτὴ τοῦ ὑπολογιστοῦ του, μὲ ἀφαίρεση τοῦ 1% τοῦ μισθοῦ του γιὰ κάθε κομπιουτερικῶς διορθωμένη λέξη ὥστε νὰ μειώνεται ὁ μισθός του κατὰ 10% γιὰ κάθε 10 "διορθωμένες" λέξεις. Εὐχαριστῶ. Δ.Κ.)

Ὥς ἐμπνευστὴς στὴν Ἑλλάδα τοῦ γερμανικῆς προελεύσεως ἀπὸ τὸ 1920, ἰδεολογικοῦ κινήματος τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου προωθεῖται ἡ σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ, δηλαδὴ τῶν δύο ἐπαναστατικῶν ἄκρων στρεφομένου κατὰ τοῦ ἀστικοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, φρονῶ ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα συγκροτήσεως στὸν ἑλληνικὸ χῶρο ἐπισήμου ἐθνικομπολσεβικικοῦ κινήματος μὲ κύρια χαρακτηριστικὰ τὸ αὐτοκρατορικὸ βυζαντινὸ ἰδεῶδες καὶ τὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ βυζαντινοῦ θεσμοῦ.

Ἀπὸ τὰ τρία γνησίως ἐπαναστατικὰ σημερινὰ κινήματα στὴν Ἑλλάδα, τὸ ἀντάρτικο πόλεων ποὺ ἀπέτυχε στὸ παρελθὸν μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς 17Ν, τῆς ὁποίας ἐκατηγορήθην ἀδίκως ὅτι ὑπῆρξα ὁ ἰδεολογικὸς ἐμπνευστής,  σήμερα περιέργως οἱ ἐπίγονοί του ἀδρανοῦν,  ἐνῷ περισσότερο ἀπὸ ποτὲ τὸ κοινοβουλευτικὸ κατεστημένο βρωμᾷ κατόπιν τῆς ἀπεριγράπτου προδοσίας τῶν λαϊκῶν ἐπιδιώξεων, μετὰ τὴν ἀνήκουστη κολοτοῦμπα τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, προηγούμενο τῆς ὁποίας δὲν ἐγνώρισε ὁλόκληρη ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου!

Τὸ δεύτερο γνήσιο ἐπαναστατικὸ ἑλληνικὸ κίνημα, τὸ σεβαστὸ ἑκατοντάχρονο ΚΚΕ, προβλέπει τὰ πάντα, ἐπιστημονικὰ σωστά, ἀλλὰ ἀδυνατεῖ νὰ βάλῃ σὲ πράξη τὸ περίφημο σύνθημά του «ῥήξη καὶ ἀνατροπή». Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἐμφυλίου ἔχει παύσει νὰ τροφοδοτεῖ τὴν ἀπαραίτητη παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση, χωρὶς τὴν ὁποία καμμία, μὰ καμμία ἐπαναστατικὴ προσπάθεια δὲν δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τὸ ἀστικὸ κατεστημένο. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια ἀπὸ ὑπερηφάνεια καὶ στεντορεία φωνὴ τὰ παλικάρια ἀντιλαλοῦσαν στὰ βουνά τὸν ὕμνο τοῦ κομμουνιστικοῦ ΕΛΑΣ: «Μὲ τὸ ντουφέκι μου στὸν ὦμο, σὲ πόλεις κάμπους καὶ χωριά, τῆς λευτεριᾶς ἀνοίγω δρόμο, τῆς στρώνω βάγια καὶ περνᾷ». Ποῦ αὐτὰ σήμερα!

Τὸ τρίτο γνήσιο ἐπαναστατικὸ κίνημα, ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἔχοντας εὐτυχῶς στὸ πλευρό του παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση, πάσχει ἀπὸ ἔλλειψη διανοουμένων ποὺ θὰ τοῦ ἔδιδε ἰδεολογικὴ συνοχὴ καὶ ἐλπίδα νὰ ὑπερισχύση κατεδαφίζοντας τὸν ἀστικὸ κοινοβουλευτισμό. Ἡ Ἱστορία τοῦ Μεσοπολέμου δὲν ἐπαναλαμβάνεται, ὅταν ὁ Μουσσολίνι καὶ ὁ Χίτλερ κοινοβουλευτικά, ἐγκαθίδρυσαν ὁλοκληρωτικό κράτος. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὑπῆρχε ὁ τεράστιος κίνδυνος ἐξ Ἀνατολῶν τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τὸ καπιταλιστικὸ κατεστημένο ἠνέχθη τὸν φασισμὸ ποὺ ἐμίση, ὡς ἀντίβαρο στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Σήμερα δὲν ὑπάρχει ὑπαρκτὸς σοσιαλισμός. Ἡ φιλελεύθερη δικτατορία ἀλὰ Πινοσὲτ εἶναι δυνατή. Ἐπιβολὴ φασιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ μέσῳ κοινοβουλευτισμοῦ ἀδύνατη. Ἐπιπλέον ὑπάρχει τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ μὲ πυρηνικὰ ὅπλα καὶ πανίσχυρο ἑβραϊκὸ λόμπυ ποὺ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ πιὰ νέα ἑβραϊκὴ γενοκτονία.

Ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἰδεολογία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς πάσχει ἀπὸ ἀκραῖο ἀντισημιτισμὸ καὶ σωβινιστικὸ ἐπιθετικὸ ἐθνικισμὸ κατὰ ὅλων τῶν γειτόνων της, Ἀλβανούς, Σκοπιανούς, Βουλγάρους, Τούρκους, Ἰσραηλινούς, ποὺ δύναται ὅπως καὶ στὸ παρελθὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις πρὸς ὄφελός τους καί, μετὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ μικρασιατικοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ 1922, νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου.

Μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ στὸν Τρίτο Κόσμο (στὸν ὁποῖο ἀνήκει καὶ ἡ Ἑλλάς) οἱ Μεγάλες Δυνάμεις προτιμοῦν τὸν ἐθνικισμὸ τὸν ὁποῖο καὶ διαφθείρουν. Τρανὸ παράδειγμα ἡ Κίνα τοῦ Μεσοπολέμου: Ὁ ἐθνικιστὴς καὶ φασιστὴς Τσιὰνγκ Κάϊσεκ, ἀφοῦ ἀνέλαβε τὴν ἀρχή, διεφθάρη ἀπὸ τὶς ΗΠΑ καὶ κατέληξε ὅμηρος τοῦ κομμουνιστοῦ Μάο, διαφεύγοντας στὴν Τάϊουάν.

Ὁ μόνος τρόπος γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ ἐπωφεληθῇ μίας πρόσκαιρης ἐκλογικῆς νίκης εἶναι νὰ ἀποβάλῃ τὸν ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν σωβινισμό, νὰ εἰσέλθῃ σὲ συνθετικὴ τροχιὰ μὲ τὶς ἀρχὲς τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν προσοδοφόρο γάμο φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ. Αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ μόνον μὲ λαοκρατικὴ χρησιμοποίηση δημοψηφισμάτων καὶ τὴν χρήση ὅπλων ὅπως μὲ τὴν  ἐνδεχομένη ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ ποὺ θὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἐγχείρημα. Πάντως ὄχι μὲ κοινοβουλευτικὲς ἐκλογές.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 5 Σεπτεμβρίου 2015

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

Στὸν ὁρίζοντα καὶ πάλι ἐκλογές. Καὶ πάλι ὁ κόσμος ἐγκλωβισμένος στὴν φυλακὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμμέσου δημοκρατίας, ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσῃ τὸ «ὀλιγώτερο κακό». Ὁ Τσίπρας ζητᾷ αὐτοδυναμία, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνῃ τί; Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀστυνομίας τοῦ Τσίπρα, Γιάννης Πανούσης, τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς, ἔβαλε τὰ πράγματα στὴν θέση του: Τελικὰ ὁ Σύριζα τί θέλει; Ἐπανάσταση γιὰ ἐγκαθίδρυση Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ἀμέσου δημοκρατίας, ἤ διαχείριση τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος μέσῳ ἐκλογῶν ἐμμέσου ἀστικῆς δημοκρατίας. Δηλαδή, ἐπανάσταση ἤ μεταρρύθμιση;

Μία εἰκόνα: Σὲ ἕνα δωμάτιο τοῦ ἀστικοῦ πολιτεύματος, τὴν Βουλή, εὑρίσκονται συνωστισμένα τὰ κόμματα. Ἐλπίζουν νὰ ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη, μέσῳ ἐκλογῶν, γιὰ νὰ λουσθοῦν μὲ τὸ φῶς τῆς ἐξουσίας. Δηλώνουν ὅτι θέλουν νὰ φέρουν τὰ ἐπάνω κάτω καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ διαχειρισθοῦν τὸ ὑπάρχον σύστημα. Μόλις ἐπιτύχῃ ἕνα κόμμα νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη τὸ περιλαμβάνουν οἱ μεγάλες δυνάμεις καὶ οἱ μεγάλες τράπεζες, τὸ δένουν χειροπόδαρα καὶ τὸ ὑποχρεώνουν ἁπλῶς νὰ διαχειρισθῇ τὸ ὑπάρχον σύστημα. Αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν Σύριζα. Γιατί;

Διότι ὁ Σύριζα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐπαναστατικὸ κίνημα. Δύο καὶ μόνον δύο εἶναι τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ φασιστικὸ καὶ τὸ κομμουνιστικό, δηλαδὴ τὰ ἄκρα. Ἐὰν τὰ ἄκρα ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη κατόπιν ἐκλογῶν, πρέπει ὑποχρεωτικά, γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ νύχια τοῦ κατεστημένου νὰ κάνουν τὸν τρελό, δηλαδὴ νὰ χρησιμοποιήσουν βία καὶ ἀνωμαλία. Ὁ Χίτλερ, στὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου 1932 εἶχε κερδίσει τὸ ἕνα τρίτο τῶν ψήφων καὶ εἶχε ἡττηθῆ στὶς προεδρικὲς ἀπὸ τὸν Χίντενμπουργκ. Οἱ ἀστοὶ ἐνόμισαν ὅτι κάνοντάς τον πρωθυπουργὸ στὶς 30 Ἰανουαρίου 1933, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ τὸν ἐλέγξουν. Αὐτὸς ὅμως ἀπέδειξε τὴν ἐπαναστατικότητά του καταργῶντας ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα.

Μερικοὶ στὸν Σύριζα ἐπεκαλέσθησαν τὸ προηγούμενο τοῦ Λένιν ποὺ τὸν Μάρτιο τοῦ 1918 ὑπέγραψε στὴν πόλη τοῦ Μπρέστ-Λιτὸβσκ τὴν συμφωνία ποὺ ἄφηνε στοὺς Γερμανοαυστριακοὺς μεγάλα τμήματα τοῦ ῥωσικοῦ ἐδάφους. Ἀλλὰ ὁ Λένιν ἐσυνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα ἐπὶ τέσσερα χρόνια κατὰ τῆς λυσσαλέας ἐπεμβάσεως ὅλων τῶν καπιταλιστικῶν δυτικῶν Δυνάμεων καὶ τελικά, μὲ τὰ ὅπλα καὶ τὴν πίστη στὸν κομμουνισμὸ ἐξεδίωξε τοὺς Δυτικοὺς καὶ ἐπέτρεψε στὸν Στάλιν, τὸ 1945, νὰ ἐπανακτήσῃ μὲ τὰ ὅπλα ὅλα τὰ χαμένα ἐδάφη ἀπὸ τὴν Συνθήκη τοῦ Μπρέστ-Λιτόβσκ.

Ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς νόμους τοῦ καθεστῶτος ποὺ πολεμοῦν καὶ χρησιμοποιοῦν βία γιὰ νὰ τὸ κατεδαφίσουν. Ὁ Χριστὸς ἐδήλωνε ὅτι ὁ νόμος του τὸν ὁποῖον ἠκολούθουν οἱ ὀπαδοί του δὲν ἀνεγνώριζε τὸν νόμο τοῦ Καίσαρος καὶ ἀργότερα οἱ Χριστιανοὶ ἐχρησιμοποίησαν βία γιὰ νὰ ἐπιβληθοῦν μέχρι καὶ τὴν ὑποστήριξη ποὺ οἱ χριστιανοὶ ὁπλῖτες προσέφεραν στὸν Μέγα Κωνσταντῖνο γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἀντιπάλων του. Οὔτε ὁ Λένιν, οὔτε Χίτλερ, οὔτε ὁ Μουσσολίνι, οὔτε ὁ Μάο, οὔτε ὁ Κάστρο ἀνεγνώρισαν τὸ προηγούμενο καθεστώς, προσπαθῶντας ἁπλῶς νὰ τὸ μεταρρυθμίσουν. Δὲν ἐδέχθησαν νὰ διαπραγματευθοῦν καὶ τὸ κατεκρήμνισαν μὲ λουτρὸ αἵματος. Οὐδεὶς εἶναι ἐπαναστάτης ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσῃ βία καὶ ὅπλα. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι συζητήσεις καφενείου συνταξιούχων.

Τὸ ΚΚΕ δὲν θέλει νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη μὴ ἔχοντας πλέον, ἀπὸ καιρὸ παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ γνωρίζοντας ὅτι στὸν ἐξώστη θὰ εὑρεθῇ ὅπως καὶ ὁ Τσίπρας, στὸ ἔλεος τῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ τῶν μεγάλων τραπεζῶν. Περιμένει μία ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ συστήματος, ἴσως μέσῳ ἐξωτερικοῦ πολέμου γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὴν βία ὅπως στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιατί λοιπὸν ὁ Τσίπρας ἐπιθυμεῖ ἐκλογές; Γιὰ νὰ κερδίσῃ αὐτοδυναμία καὶ νὰ κυβερνήσῃ σὰν τὸν Ἀνδρέα ὅσο γίνεται παραπάνω χρονικά. Οἱ ἀποσπασθέντες τῆς Ἀριστερῆς πλατφόρμας ἐὰν σχηματίσουν κόμμα θὰ προσπαθήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τὸ ἐγχείρημα τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τοῦ Σύριζα, διαιωνίζοντας τὸ ἀστικὸ καθεστώς. Ὅσο γιὰ τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἐὰν προσπαθήσῃ  -κάτι σχεδὸν ἀδύνατον μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους Ἕλληνες- νὰ συσπειρώσῃ γύρω της τὰ δύο μοναδικὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τῶν κομμουνιστῶν, ἀκολουθῶντας τὴν συνταγή μου τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, καὶ χειρισθῇ τὸ συνταγματικὸ ὅπλο, βοηθουμένη ἀπὸ παραστρατιωτικὲς δυνάμεις, θὰ ἀναδειχθῇ πράγματι ὁ Κάστρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀπαραίτητη διπλωματία δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ ἐπιζητήσῃς τὴν βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν μικρομεσαίων ἐθνικῶν καπιταλιστῶν δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ χρησιμοποιήσῃς τὸν νασερικὸ οὐδετερισμὸ μεταξὺ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, δὲν εἶναι προδοσία, ἐφ’ὅσον ὅμως ἐπιβληθῇς μέσῳ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀμέσου δημοκρατίας δημοψηφισμάτων, λαοκρατίας,  ὅπλων, ἐπαναφορᾶς τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου, ἔξοδο ἀπὸ Εὐρώπη καὶ εὐρώ, βιαίας ἀπελάσεως ὅλων τῶν λαθρομεταναστῶν, κλείσιμο ὅλων τῶν καζινῶν, ἄμεσο βιαῖο ἄνοιγμα ἐπαγγελμάτων, ἄμεση βιαία συρρίκνωση δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐνίσχυση ἰδιωτικῆς ἐπιχειρηματικότητος  τῶν μικρομεσαίων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 18 Αὐγούστου 2015