227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

227 – Γιατί ἐκλογές; Ἕνα μάθημα πολιτικῆς ἐπιστήμης

Στὸν ὁρίζοντα καὶ πάλι ἐκλογές. Καὶ πάλι ὁ κόσμος ἐγκλωβισμένος στὴν φυλακὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐμμέσου δημοκρατίας, ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσῃ τὸ «ὀλιγώτερο κακό». Ὁ Τσίπρας ζητᾷ αὐτοδυναμία, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνῃ τί; Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀστυνομίας τοῦ Τσίπρα, Γιάννης Πανούσης, τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς, ἔβαλε τὰ πράγματα στὴν θέση του: Τελικὰ ὁ Σύριζα τί θέλει; Ἐπανάσταση γιὰ ἐγκαθίδρυση Λαϊκῆς Δημοκρατίας, ἀμέσου δημοκρατίας, ἤ διαχείριση τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος μέσῳ ἐκλογῶν ἐμμέσου ἀστικῆς δημοκρατίας. Δηλαδή, ἐπανάσταση ἤ μεταρρύθμιση;

Μία εἰκόνα: Σὲ ἕνα δωμάτιο τοῦ ἀστικοῦ πολιτεύματος, τὴν Βουλή, εὑρίσκονται συνωστισμένα τὰ κόμματα. Ἐλπίζουν νὰ ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη, μέσῳ ἐκλογῶν, γιὰ νὰ λουσθοῦν μὲ τὸ φῶς τῆς ἐξουσίας. Δηλώνουν ὅτι θέλουν νὰ φέρουν τὰ ἐπάνω κάτω καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ διαχειρισθοῦν τὸ ὑπάρχον σύστημα. Μόλις ἐπιτύχῃ ἕνα κόμμα νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη τὸ περιλαμβάνουν οἱ μεγάλες δυνάμεις καὶ οἱ μεγάλες τράπεζες, τὸ δένουν χειροπόδαρα καὶ τὸ ὑποχρεώνουν ἁπλῶς νὰ διαχειρισθῇ τὸ ὑπάρχον σύστημα. Αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν Σύριζα. Γιατί;

Διότι ὁ Σύριζα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐπαναστατικὸ κίνημα. Δύο καὶ μόνον δύο εἶναι τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ φασιστικὸ καὶ τὸ κομμουνιστικό, δηλαδὴ τὰ ἄκρα. Ἐὰν τὰ ἄκρα ἐξέλθουν στὸν ἐξώστη κατόπιν ἐκλογῶν, πρέπει ὑποχρεωτικά, γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὰ νύχια τοῦ κατεστημένου νὰ κάνουν τὸν τρελό, δηλαδὴ νὰ χρησιμοποιήσουν βία καὶ ἀνωμαλία. Ὁ Χίτλερ, στὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου 1932 εἶχε κερδίσει τὸ ἕνα τρίτο τῶν ψήφων καὶ εἶχε ἡττηθῆ στὶς προεδρικὲς ἀπὸ τὸν Χίντενμπουργκ. Οἱ ἀστοὶ ἐνόμισαν ὅτι κάνοντάς τον πρωθυπουργὸ στὶς 30 Ἰανουαρίου 1933, θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ τὸν ἐλέγξουν. Αὐτὸς ὅμως ἀπέδειξε τὴν ἐπαναστατικότητά του καταργῶντας ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα.

Μερικοὶ στὸν Σύριζα ἐπεκαλέσθησαν τὸ προηγούμενο τοῦ Λένιν ποὺ τὸν Μάρτιο τοῦ 1918 ὑπέγραψε στὴν πόλη τοῦ Μπρέστ-Λιτὸβσκ τὴν συμφωνία ποὺ ἄφηνε στοὺς Γερμανοαυστριακοὺς μεγάλα τμήματα τοῦ ῥωσικοῦ ἐδάφους. Ἀλλὰ ὁ Λένιν ἐσυνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγῶνα ἐπὶ τέσσερα χρόνια κατὰ τῆς λυσσαλέας ἐπεμβάσεως ὅλων τῶν καπιταλιστικῶν δυτικῶν Δυνάμεων καὶ τελικά, μὲ τὰ ὅπλα καὶ τὴν πίστη στὸν κομμουνισμὸ ἐξεδίωξε τοὺς Δυτικοὺς καὶ ἐπέτρεψε στὸν Στάλιν, τὸ 1945, νὰ ἐπανακτήσῃ μὲ τὰ ὅπλα ὅλα τὰ χαμένα ἐδάφη ἀπὸ τὴν Συνθήκη τοῦ Μπρέστ-Λιτόβσκ.

Ὅλοι οἱ ἐπαναστάτες δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς νόμους τοῦ καθεστῶτος ποὺ πολεμοῦν καὶ χρησιμοποιοῦν βία γιὰ νὰ τὸ κατεδαφίσουν. Ὁ Χριστὸς ἐδήλωνε ὅτι ὁ νόμος του τὸν ὁποῖον ἠκολούθουν οἱ ὀπαδοί του δὲν ἀνεγνώριζε τὸν νόμο τοῦ Καίσαρος καὶ ἀργότερα οἱ Χριστιανοὶ ἐχρησιμοποίησαν βία γιὰ νὰ ἐπιβληθοῦν μέχρι καὶ τὴν ὑποστήριξη ποὺ οἱ χριστιανοὶ ὁπλῖτες προσέφεραν στὸν Μέγα Κωνσταντῖνο γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἀντιπάλων του. Οὔτε ὁ Λένιν, οὔτε Χίτλερ, οὔτε ὁ Μουσσολίνι, οὔτε ὁ Μάο, οὔτε ὁ Κάστρο ἀνεγνώρισαν τὸ προηγούμενο καθεστώς, προσπαθῶντας ἁπλῶς νὰ τὸ μεταρρυθμίσουν. Δὲν ἐδέχθησαν νὰ διαπραγματευθοῦν καὶ τὸ κατεκρήμνισαν μὲ λουτρὸ αἵματος. Οὐδεὶς εἶναι ἐπαναστάτης ἐὰν δὲν χρησιμοποιήσῃ βία καὶ ὅπλα. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι συζητήσεις καφενείου συνταξιούχων.

Τὸ ΚΚΕ δὲν θέλει νὰ ἐξέλθῃ στὸν ἐξώστη μὴ ἔχοντας πλέον, ἀπὸ καιρὸ παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ γνωρίζοντας ὅτι στὸν ἐξώστη θὰ εὑρεθῇ ὅπως καὶ ὁ Τσίπρας, στὸ ἔλεος τῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ τῶν μεγάλων τραπεζῶν. Περιμένει μία ὁλικὴ καταστροφὴ τοῦ συστήματος, ἴσως μέσῳ ἐξωτερικοῦ πολέμου γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ μὲ τὴν βία ὅπως στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιατί λοιπὸν ὁ Τσίπρας ἐπιθυμεῖ ἐκλογές; Γιὰ νὰ κερδίσῃ αὐτοδυναμία καὶ νὰ κυβερνήσῃ σὰν τὸν Ἀνδρέα ὅσο γίνεται παραπάνω χρονικά. Οἱ ἀποσπασθέντες τῆς Ἀριστερῆς πλατφόρμας ἐὰν σχηματίσουν κόμμα θὰ προσπαθήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τὸ ἐγχείρημα τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τοῦ Σύριζα, διαιωνίζοντας τὸ ἀστικὸ καθεστώς. Ὅσο γιὰ τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἐὰν προσπαθήσῃ  -κάτι σχεδὸν ἀδύνατον μὲ τοὺς ἀνεγκεφάλους Ἕλληνες- νὰ συσπειρώσῃ γύρω της τὰ δύο μοναδικὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα, τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τῶν κομμουνιστῶν, ἀκολουθῶντας τὴν συνταγή μου τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, καὶ χειρισθῇ τὸ συνταγματικὸ ὅπλο, βοηθουμένη ἀπὸ παραστρατιωτικὲς δυνάμεις, θὰ ἀναδειχθῇ πράγματι ὁ Κάστρο τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀπαραίτητη διπλωματία δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ ἐπιζητήσῃς τὴν βοήθεια τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν μικρομεσαίων ἐθνικῶν καπιταλιστῶν δὲν εἶναι Μπρέστ-Λιτόβσκ. Νὰ χρησιμοποιήσῃς τὸν νασερικὸ οὐδετερισμὸ μεταξὺ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, δὲν εἶναι προδοσία, ἐφ’ὅσον ὅμως ἐπιβληθῇς μέσῳ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἀμέσου δημοκρατίας δημοψηφισμάτων, λαοκρατίας,  ὅπλων, ἐπαναφορᾶς τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου, ἔξοδο ἀπὸ Εὐρώπη καὶ εὐρώ, βιαίας ἀπελάσεως ὅλων τῶν λαθρομεταναστῶν, κλείσιμο ὅλων τῶν καζινῶν, ἄμεσο βιαῖο ἄνοιγμα ἐπαγγελμάτων, ἄμεση βιαία συρρίκνωση δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐνίσχυση ἰδιωτικῆς ἐπιχειρηματικότητος  τῶν μικρομεσαίων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 18 Αὐγούστου 2015

221 – Ἐθνικὴ ἤ κοινωνικὴ ἐπανάσταση χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀδύνατη

221 – Ἐθνικὴ ἤ κοινωνικὴ ἐπανάσταση χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀδύνατη

Χωρὶς ὅπλα δύνασαι νὰ ἐπιτύχῃς μεταρρύθμιση ἐντὸς συστήματος. Χωρὶς ὅπλα δύνασαι νὰ ἐπιτύχῃς προσωπικὴ πνευματικὴ ἐπανάσταση στὰ μοναστήρια. Ὅμως μέσα στὴν κοινωνία ἐπανάσταση χωρὶς βία, δηλαδὴ χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατη.

Στοὺς πρώτους αἰῶνες μ.Χ. ὁ χριστιανισμὸς ἐπορεύθη χωρὶς βία, συνεπῶς ἀνεπιτυχῶς. Στὸν Δ΄ αἰῶνα ἐνεφανίσθη  ἕνας στρατηγός-αὐτοκράτωρ, ὁ Κωνσταντῖνος, ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἀπόλυτη ἐξουσία κατατροπώνοντας τὸν συναυτοκράτορά του, τὸν Μαξέντιο, τὸ 312, ἀδελφὸ τῆς συζύγου του, ἐχρησιμοποίησε τοὺς χριστιανοὺς ὁπλῖτες του κάνοντάς τους νὰ πιστεύσουν ὅτι εἶχε ἰδῆ τὸν σταυρὸ νὰ τοῦ προστάζῃ νὰ νικήσῃ. Ὁ Κωνσταντῖνος ἀπεκεφάλισε τὸν Μαξέντιο, ἐκάρφωσε τὴν κεφαλή του ἐπάνω σὲ παλοῦκι καὶ τὴν περιέφερε στοὺς δρόμους τῆς Ῥώμης. Ἔκτοτε ἡ χριστιανικὴ ἐκκλησία ἐβασίλευσε ἐπὶ τῆς αὐτοκρατορίας μὲ τὴν βία καὶ...σωστά!

Ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς, ὅπως καὶ ὁ ἑλληνικός, ἐθεώρει τὸν ἑαυτό του περιούσιο. (Καὶ οἱ δύο σωστά). Στοὺς νεωτέρους χρόνους ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς ἐπέτυχε ἐνῷ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέτυχε. Γιατί; Διότι ὁ πρῶτος ἔκαμε ἐπανάσταση, χρησιμοποιῶντας βία, σὲ τρεῖς φάσεις:  Πρώτη φάση: Ἐπάνοδος τοῦ λαοῦ στὴν Παλαιστίνη, κυριεύοντάς την μὲ ἔνοπλη τρομοκρατία, μέχρι τὸ 1948. Δεύτερη φάση: Ἐγκαθίδρυση σπαρτιατικοῦ στρατιωτικοῦ σοσιαλισμοῦ μὲ τὰ κιμπούτς, μετὰ τὸ 1948. Τρίτη φάση: Παγκοσμία ἐξάπλωση, μετατρέποντας τὴν τοπικὴ Μεγάλη Ἰδέα τοῦ ἑβραϊκοῦ ἐθνικισμοῦ, ὀνόματι σιωνισμός, σὲ παγκόσμιο σιωνισμό, ἀγκυροβολημένο σὲ μία μεγάλη δύναμη, τὶς ΗΠΑ, ὑπὸ τὴν ὀνομασία ἀγγλοσιωνισμὸ καὶ ὑποχρεωτικὰ συνεργαζόμενο μὲ τὸν καπιταλισμό.

Ἡ ἀντιγραφὴ μοντέλων δὲν εἶναι ποτὲ ἐπιτυχής. Ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται ποτὲ νὰ γίνῃ Δανία, Ἑλβετία ἤ Ἰσραήλ. Πρέπει νὰ οἰκοδομήσῃ τὸ ἰδικό της μοναδικὸ πρότυπο. Ὅμως, μὲ ἀκραία ἐπανάσταση, συνεπῶς, ὑποχρεωτικά, μὲ τὴν βία τῶν ὅπλων.

Τὸ ἑλληνικὸ μοντέλο ποὺ προέτεινα και συνέχισα νὰ προτείνω  σὲ ὅλη μου τὴν σταδιοδρομία εἶναι  πολὺ συγκεκριμένο: Πολιτισμικά: Ἐνδιάμεση Περιοχή καὶ Ἑλληνοτουρκισμός (Βλέπε τὴν διατριβὴ τοῦ Χρήστου Κυπραίου, "The Ideology of Hellenoturkism, from George of Trebizond to Dimitri Kitsikis", Bilgi University, Κωνσταντινούπολη, 2015).  Πολιτικά: Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ὡς νεωτέρα μορφὴ τῆς Βυζαντινωθωμανικῆς (βυζαντινω... μὲ ὠμέγα) Αὐτοκρατορίας. Καθεστωτικά: Ἀπόλυτη μοναρχία, ὁλοκληρωτισμός, ἐθνικομπολσεβικισμός. Γεωπολιτικά: Θάλασσα περιστοιχισμένη μὲ στεριά, δηλαδὴ κράτος τοῦ Αἰγαίου βασισμένο στὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσία δύναμη, τὶς ΗΠΑ καὶ τὸ Ἰσραήλ. Παγκοσμικά: Πολυκεντρικὸ καὶ ὄχι Διπολικὸ  σύστημα Μεγάλων πολιτικῶν Συνόλων, πέραν τῶν ἐθνοκρατῶν, στὸ ὁποῖο θὰ ἐντάσσεται καὶ ἡ Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία. Θρησκευτικά: Παλαιοημερολογιτικὴ Ὀρθοδοξία συνδεδεμένη μὲ τὴν Βαλκανικὴ καὶ Ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία, συνεργαζομένη μὲ τὸν Ἀλεβισμὸ καὶ τὴν Ἑλληνικὴ (Ἀρχαία) Θρησκεία. Γλωσσικά: Παγκοσμιοποίηση τῆς ἑλληνικῆς πολυτονικῆς παραδοσιακῆς γλώσσας μέσῳ πολιτισμικοῦ ἑλληνικοῦ σιωνισμοῦ, βασισμένη στὴν αὐτονόητη παγκοσμία ἀποδοχὴ ἀπὸ χιλιάδων ἐτῶν τοῦ ἑλληνικοῦ Λόγου. Κοινωνικά: Συνεργασία μὲ τὸ ἑλληνικὸ πλοιοκτητικὸ κεφάλαιο καὶ μέσῳ αὐτοῦ ἐπιρροὴ ἐπὶ τοῦ παγκοσμίου τραπεζικοῦ συστήματος. Ὑπαγωγὴ τοῦ ἑλληνικοῦ ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου στὴν πολιτικὴ βούληση χωρὶς ὑπέρμετρες ἐθνικοποιήσεις. Πνευματικὰ καὶ Παιδευτικά: Ἀριστοκρατικὴ πλατωνικὴ παιδεία. Ἰδιωτικὰ Πανεπιστήμια. Ἐξαφάνιση τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων. Μετατροπὴ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου σὲ παγκόσμιο πνευματικὸ κέντρο, γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη, τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν Βασιλεύουσα.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                   6 Αὐγούστου 2015

220 - Ὁ Βαρουφάκης ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ ῥαγιαδισμοῦ

220 - Ὁ Βαρουφάκης ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ ῥαγιαδισμοῦ

Τὸ ὅτι ὁ Ἕλλην εἶναι ὁ περιούσιος λαὸς σὲ τοῦτον τὸν πλανήτη ἔχει θεολογικῶς ἀποδειχθῆ : Ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅταν ἠστόχησε καὶ ἐσταύρωσε τὸν Χριστό, ἀπώλεσε αὐτομάτως, μὲ τὴν πράξη του αὐτή, τὴν μέχρι τοῦδε δικαιολογημένη προνομιοῦχο θέση του ὡς περιουσίου λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Νέο Ἰσραὴλ ἀνεδείχθη ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός -καί ὄχι ὁ αἱρετικὸς χριστιανός ὅπως ὁ παπικὸς ἤ ὁ διαμαρτυρόμενος- ὁ ὁποῖος ἀντὶ τῶν ἑβραϊκῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐχρησιμοποίησε τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ συνθέτοντας τὸν χριστιανισμὸ μὲ τὸν ἑλληνισμό, ἐδημιούργησε γιὰ τὸν πλανήτη, τὴν κιβωτὸ τῆς Ῥωμηοσύνης, τοῦ ἑλληνωρθοδόξου δηλαδὴ πολιτισμοῦ πού, ναὶ μὲν χρησιμοποιεῖ καὶ τὰ ῥωσικὰ καὶ τὶς ἄλλες ἐθνικὲς γλῶσσες, δὲν παύει ὅμως νὰ βασίζεται στὴν ἑλληνικὴ καὶ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀπ' ἀρχῆς κόσμου ὁ διανοούμενος τῆς σειρᾶς, παντοῦ ἀνὰ τὴν γῆν  -ἀλλὰ ἰδιαιτέρως στὸν πεπτοκῶτα σημερινὸ ἑλληνικὸ λαό- γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν παντελῆ ἔλλειψη δημιουργικότητος ποὺ τὸν διακρίνει, καταφέρεται κατὰ τῶν δημιουργῶν, χλευάζοντάς τους ὡς ἀνισορρόπους καὶ ἐξηγῶντας, μὲ ψευδοφροϋδικὰ ἐπιχειρήματα, τὶς ἀνησυχίες τῶν δημιουργῶν αὐτῶν, ὡς προϊόντα ἀρρωστημένων στερήσεων καὶ ὁρμῶν. Στὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση ὁ ἀποτελεσματικώτερος τρόπος ἐξουδετερώσεως τῶν σκεπτομένων πολιτικῶν ἀντιπάλων ἦτο νὰ τοὺς ἀνακηρύξουν ψυχοπαθεῖς καὶ νὰ τοὺς ἐγκλείσουν σὲ φρενοκομεῖα. Οἱ ΗΠΑ ἠκολούθησαν τὸ σοβιετικὸ παράδειγμα καὶ μὴ δυναμένοι νὰ ἀποκρούσουν τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ, πολωνικῆς καταγωγῆς Ἀμερικανοῦ ἀγωνιστοῦ τρομοκράτου, γνωστοῦ ὡς "ὁ παμβομβιστὴς", Θεοδώρου Καζύνσκι, τὸν ἀνεκήρυξαν παράφρονα.  Ὁ Γεώργιος Μαλοῦχος, σὲ ἄρθρο του στὴν Καθημερινή τῆς 20-08-2002, μὲ τίτλο, "Μάρξ, Μπακούνιν ἤ Φρόϋντ;" ἐπωφελήθη τοῦ θέματος τῆς τρομοκρατικῆς ὀργανώσεως 17Ν γιὰ νὰ γράψη τὰ ἑξῆς φαιδρά : "Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ νὰ εἰπῇ κανεὶς ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐταλάνισαν τὴν Ἑλλάδα καὶ κάποτε κόντεψαν νὰ τὴν πετάξουν ἀπὸ τὸν δυτικὸ κόσμο τὰ τελευταῖα σχεδὸν τριάντα χρόνια, ἴσως νὰ μὴν εἶχαν συμβῆ ἄν ὁ Γιωτόπουλος δὲν εἶχε νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ τὴν ἄνοδο καὶ τὴν πτώση, τὴν ἰσχυροποίηση καὶ τὴν ἀπαξίωση τοῦ πατέρα του στὸν χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς... Καλές, λοιπόν, οἱ ΠΑΜΚ, οἱ ΚΝΕ καὶ οἱ διάφορες ΜΛ, ΛΜ κοκ.,  ἀλλὰ ἐὰν εἶχε βρεθῆ κι ἕνας χριστιανὸς νὰ τοὺς πάῃ στὸν ψυχολόγο" !

Ἡ ἰδια «σοβαρή» ἐφημερίδα, ἐτιτλοφόρει ἄρθρο τοῦ Ἀντώνη Καρακούση γιὰ τὸν Γιωτόπουλο : "Οἱ περίεργες συναντήσεις τοῦ παράφρονος τῆς 17Ν", ὁ ὁποῖος καὶ ἔκλεινε τὸ ἄρθρο του μὲ τὴν ἑξῆς φράση : "Τὰ ὑπόλοιπα ἀνήκουν στὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ψυχιάτρου ὑπουργοῦ Ὑγείας κ. Στεφανῆ".   Ἐν τῷ μεταξύ, δεκάδες ἑκατομμύρια εἶναι οἱ νεκροὶ ἀπὸ τὴν σώφρονα, μὴ παράφρονο δράση τοῦ ἀμερικανικοῦ κράτους, καθοδηγητοῦ τῆς ἑλληνικῆς ἀντιτρομοκρατικῆς δράσεως, ὡς καὶ τῆς ἀντιτρομοκρατικῆς δράσεως τῶν ἐκπαιδευμένων ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἀνὰ τὸν κόσμον. Π.χ. "κλεισμένοι σὲ μεταλλικὰ κοντέϊνερ, μὲ τὰ ὁποῖα μετεφέροντο στὸ βόρειο Ἀφγανιστάν, ἐπέθαναν ἀπὸ ἀσφυξία τοὐλάχιστον χίλιοι μαχητὲς Ταλιμπάνοι, ὅπως ἀναφέρει τὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Newsweek... Οἱ ἀμερικανικὲς δυνάμεις ἐγνώριζαν τὴν κτηνώδη διαδικασία μεταφορᾶς αἰχμαλώτων πολέμου, ποὺ χρησιμοποιοῦσε ὁ φιλικῶς πρὸς αὐτὲς προσκείμενος πολέμαρχος τῆς Βορείου Συμμαχίας, Ἀμπντοὺλ Ρασὶντ Ντοστούμ" ( Καθημερινή, 20-08-2002).

           

Ἡ ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ οἰκοδόμηση κατασταλτικῶν μέτρων κατὰ τῶν δημιουργῶν, ὀφείλεται πρωτίστως στοὺς φιλελευθέρους καὶ σοσιαλδημοκρατικοὺς κύκλους. Ὁ ὀχετὸς ποὺ ξεχείλησε ἀπὸ Τὸ Βῆμα, τὴν Καθημερινὴ  καὶ τὸ Σκάϊ, ἀπαιτῶντας νὰ δικασθῇ ὁ Βαρουφάκης γιὰ σύσταση ἐγκληματικῆς ὀργανώσεως, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν σωρεία  τῶν μετρίων σὲ ἀνάστημα Ἑλλήνων συναδέλφων του καθηγητῶν πανεπιστημίου ποὺ ἁπλῶς τὸν φθονοῦν καὶ δὲν τολμοῦν νὰ ἐμφανισθοῦν μὲ πολύχρωμα πουκάμισα.

Στὸ κυριακάτικο Βῆμα, ὁ ἀπίθανος σὲ κυνισμό, σοσιαλδημοκράτης ὑπουργὸς προστασίας τῆς ἀστυνομίας, Γιάννης Πανούσης, ἐδήλωσε: «Ὕπενθυμίζω ὅτι τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι στηρίζουν τὴν ἀστικὴ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, τὴν λαϊκὴ κυριαρχία καὶ ὄχι τὴν λαϊκὴ δημοκρατία. Ἔχουμε ἀλλαγὴ κυβέρνησης, ὄχι ἀλλαγὴ πολιτεύματος».

Δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι ὁ Πανούσης πιὸ ξεκάθαρα μπάτσος. Καὶ παίρνοντας  φόρα,  ἐκατηγόρησε τὸν Βαρουφάκη ὅτι «διέπραξε τὸ ἀδίκημα τῆς ἐσχάτης προδοσίας», ἐπειδὴ εἶναι «ὑπόλογος γιὰ τὴν ἀποσταθεροποίηση τοῦ νομίσματος καὶ κατ’ἐπέκτασιν τὴν διατάραξη τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης»(!)  Μόνον γιὰ προδοσία τῶν ἀρχῶν τοῦ κόμματός του  δύναται νὰ κατηγορηθῇ ὁ Τσίπρας ποὺ ἐπέλεξε τέτοιον ὑπουργό.

Ἀλλὰ τὸ ἔσχατο πρόσχημα ἀποδομήσεως τῆς προσωπικότητος τοῦ Βαρουφάκη ἀπὸ τὰ βοθροκάναλα τοῦ Κολωνακίου εἶναι ὅτι παρουσιάζει συμπτώματα σχιζοφρενείας ἐπειδὴ εἶναι  διαφορετικὸς καὶ δημιουργικός. Μακάρι αὐτὸ νὰ ἀληθεύῃ ἄν καὶ παρὰ τὶς πολύμηνες ταχυδακτυλουργίες του στὶς Βρυξέλλες ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι μόνον μὲ βιαία ἐπανάσταση δύναται κανεὶς νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ τὸ διεθνὲς τοκογλυφικὸ σύστημα. Καὶ θεωρητικά, τοὐλάχιστον, δύο εἶναι στὴν Ἑλλάδα τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ποὺ τελευταῖα ὁμιλοῦν τὴν ἴδια γλῶσσα. Ἀλλὰ τί νὰ τὴν κάνῃς τὴν ὁμίλία χωρὶς ὅπλα;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 Τετάρτη  Αὐγούστου τοῦ  2015

179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς ταχυδακτυλουργός

179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς  ταχυδακτυλουργός

 Μεταρρύθμιση ἤ ἐπανάσταση;  Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνιμο δίλημμα τοῦ σοσιαλισμοῦ ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1890, μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Ἐδουάρδου Μπέρνσταϊν (1850-1932), Γερμανοῦ θεωρητικοῦ τοῦ ἐξελικτικοῦ (ῥεφορμιστικοῦ) σοσιαλισμοῦ ποὺ ἵδρυσε τὴν σημερινὴ σοσιαλδημοκρατία ὡς ἀριστερὸ παρακλάδι τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, μὲ  τὸ ὁποῖο ἀντετίθετο ὡς ὑπέρμαχος τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀστικῆς δημοκρατίας, στὸν ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ σοσιαλισμὸ τῶν δύο τάσεων: φασισμοῦ-ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου.

Ὁ σοσιαλιστικὸς αὐτὸς ῥεφορμισμὸς διατείνεται ὅτι εἶναι ἐφικτὴ ἡ μετουσίωση τοῦ καπιταλισμοῦ σὲ σοσιαλιστικὴ κοινωνία χωρὶς χρησιμοποίηση βίας, κάτι ἄκρως οὐτοπικό. Οἱοδήποτε κοινωνικὸ σύστημα θὰ ἀμυνθῇ μέχρι θανάτου, μὲ τὴν βία τοῦ χρήματος καὶ τῶν ὅπλων κατὰ οἱασδήποτε προσπαθείας καταλύσεώς του. Οὐδεὶς θὰ περιμένῃ νὰ μαχαιρωθῇ χωρὶς νὰ ἀντιδράσῃ. Τὸ ἐρώτημα ἐὰν εἶναι κανεὶς ὑπὲρ ἤ κατὰ τῆς βίας δὲν ἔχει νόημα. Ἡ βία εἶναι  ὑποχρεωτικὴ γιὰ ἀλλαγὴ συστήματος ἑνῷ ὁ ῥεφορμισμὸς δύναται νὰ ἀποδώσῃ μόνον γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἐπιφανειακῶν ἀλλαγῶν ἐντὸς συστήματος. Οἱ δύο συνιστῶσες τοῦ σοσιαλισμοῦ, δηλαδὴ ὁ φασισμός-ἐθνικοσοσιαλισμὸς τῆς μικροαστικῆ τάξεως, βασισμένος στὴν συνεργασία τῶν λαϊκῶν τάξεων κατὰ τῶν ὀλιγαρχῶν καὶ ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς βασισμένος στὴν πάλη τῶν τάξεων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, χρησιμοποιοῦν ἐξ ὁρισμοῦ τὴν βία γιὰ τὴν ἐπικράτησή τους καὶ ἀλληλοσφάζονται μονίμως ὡς ἀδελφοφάδες, μεταξὺ τῶν μαυροσκούφηδων καὶ τῶν κοκκινοσκούφηδων, ἐνῷ ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς τὸν ὁποῖο ὑπερασπίζομαι ἐγὼ στὴν Ἑλλάδα, προσπαθεῖ νὰ διαμορφώσῃ μία μαυροκόκκινη συμμαχία κατὰ τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, συνεπῶς καὶ ὑποχρεωτικὰ κατὰ τοῦ ῥεφορμισμοῦ τῆς σοσιαλδημοκρατίας. Δηλαδή, ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς προωθεῖ μία συμμαχία τῶν δύο ἄκρων ἐναντίον τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», κατὰ τὴν σωστὴ φρασεολογία τοῦ θλιβεροῦ  Γερμανοτσολιᾶ  Εὐαγγέλου Βενιζέλου.

Εἴτε ἡ τετράμηνη ἐκεχειρία ἐφαρμοσθῆ εἴτε ὄχι, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Ἑλλὰς παραμείνῃ μετέωρη, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὀπίσω της οἰκονομικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἰσχὺ ποὺ μόνον μία μεγάλη δύναμη δύναται νὰ τῆς ἐξασφαλίσῃ, ὁ ταχυδακτυλουργὸς Βαρουφάκης θὰ παραμείνῃ γυμνὸς καὶ κάποια στιγμὴ κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος θὰ ἀναφωνήσῃ ὅτι  ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός.

Ἡ Ῥωσία ἐτούτη τὴν στιγμὴ ἔχει μεγάλες οἰκονομικὲς καὶ στρατιωτικὲς δυσκολίες στὴν Συρία καὶ τὴν Οὐκρανία καὶ δύσκολα δύναται νὰ βοηθήσῃ ἀποτελεσματικὰ τὴν χώρα μας. Ἡ Κίνα ποὺ ἐνδιαφέρεται νὰ ἁλώσῃ οἰκονομικὰ τὴν Εὐρώπη ὡς σύνολο καὶ ἔχει ἐπιλέξει τὴν Ἑλλάδα ὡς θύρα εἰσόδου στὴν Εὐρώπη θέλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ παραμείνῃ ἡ Ἀθήνα στὴν ΕΕ καὶ στὸ εὐρώ. Μένει ἡ Ἀμερικὴ μὲ τὴν Ἀγγλία ποὺ καὶ αὐτὴ εὑρίσκεται σὲ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ ἄν καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ  βοηθήσῃ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὴν Γερμανικὴ Εὐρώπη καὶ νὰ ἀποτρἐψῃ τὴν ῥωσικὴ κάθοδο στὸ Αἰγαῖο, διστάζει νὰ τὴν ἀποκόψῃ τελείως ἀπὸ τὴν Εὐρώπη. Ἐνδεχόμενο ἀμερικανικὸ νέο σχέδιο Μάρσαλ πρὸς ὄφελος τῆς Ἑλλάδος ἀπαιτεῖ μία ἰσχυρὰ δημοσιονομικὴ Ἀμερικὴ ποὺ σήμερα δὲν ὑπάρχει.

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011 εἶχα δηλώσει στὴν τηλεόραση ὅτι ἠτοιμάζετο στρατιωτικὸ πραξικόπημα, ἀλλὰ τὸ σχετικὸ you tube εἶχε ἀποσυρθῆ, μετὰ ἀπὸ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι εἶχα πέσει ἔξω στὶς προβλέψεις μου, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα τέτοιο σχέδιο πραξικοπήματος ὑπῆρχε ἀλλὰ εἶχε ματαιωθῆ.

Σήμερα ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἔχει τὶς ἑξῆς δυνατότητες: α) Προσφυγὴ σὲ δημοψήφισμα γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὁ λαὸς ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν ἐπιστροφή στὴν δραχμή. β) Νὰ κηρύξῃ χρεωκοπία. γ) Νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν βασιλέα μὲ δημοψήφισμα ὡς διαιτητὴς τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ὑπεράνω κομμάτων, μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν Ἀγγλοσαξώνων Ἄγγλων καὶ Ἀμερικανῶν καὶ τὴν ἀνοχὴ τῆς Ῥωσίας, στὰ πλαίσια μία νέας Γιάλτας στὴν Μαύρη Θάλασσα  καὶ τὸ Αἰγαῖο, ἀλλὰ καὶ συνομοσπονδιοποίηση Ἑλλάδος-Τουρκίας καὶ στρατηγικὴ συμφωνία Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραήλ.

Ἐὰν ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἀποτύχῃ στὴν παροῦσα συγκυρία ἀλλὰ καὶ δὲν δυνηθῇ νὰ πραγματοποιήσῃ κανένα ἀπὸ τὰ ἄνω σενάρια, ἀπομένει ἡ δυνατότητα «ἰσραηλοποιήσεως» τῆς Ἑλλάδος. Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὸ 1948 τὸ Ἰσραὴλ ἱδρύθη ὡς σοσιαλιστικὸ κράτος καὶ ἐξειλίχθη σὲ καπιταλιστικὴ κοινωνία γιὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπαραίτητη  οἰκονομικὴ ὑποστήριξη τῶν Ἑβραίων καπιταλιστῶν τῆς Δύσεως. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο δύναται ἡ Ἑλλὰς νὰ κυβερνηθῇ ἀπὸ τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Χρυσῆ Αὐγή, μὲ βασιλικὸ πολίτευμα καὶ μὲ τὴν πολιτικὴ ὑποστήριξη, μέσῳ τῆς ἑλληνικῆς δυναστείας, τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν Δυνάμεων, ὡς καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τῶν «ἐθνικῶν καπιταλιστῶν» τοῦ ἐφοπλιστικοῦ μας δυναμικοῦ καὶ τῆς διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας. Γιὰ νὰ ἔχῃ ὅμως ἡ τελευταία αὐτὴ λύση δυνατότητες ἐπιτυχίας πρέπει νὰ ἀποδεκατισθῇ κυριολεκτικὰ ἡ «κολωνακιώτικη παρασιτικὴ ἀστικὴ τάξη», κάτι ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ΕΛΑΣ τοῦ 1944 οὔτε τὸ καθεστὼς τῆς 21^ης Ἀπριλίου καὶ ποὺ θὰ ἠδύνατο ἐνδεχομένως νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐὰν στὴν παραστρατιωτική της ὀργάνωση (ἀναγκαία ὡς ἐκτελεστικὸ βραχίωνα γιὰ τὴν πάταξη τοῦ Κολωνακίου) προσετίθετο μία ἀμείλικτη πολιτικὴ κατὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως, βασισμένη στὴν χρησιμοποίηση μίας διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας ἑβραϊκοῦ ἐπιπέδου ποὺ θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ δημιουργήσῃ μία ἑλληνικὴ πνευματικὴ ἡγεσία ἀπηλλαγμένη ἀπὸ ἀντισημιτικὲς  καὶ  ἀντιτουρκικὲς ἀγκυλώσεις.

Τὸ 1922, ἡ Ἑλλὰς στὴν Μικρασία ὑπῆρξε ἕνα ἀποτυχημένο Ἰσραήλ. Ἡ ἑλληνικὴ ἰσχὺς δύναται σήμερα νὰ οἰκοδομηθῇ στὸν λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν Μικρασία, μόνον μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ συνθήματος ὅτι «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι» καὶ ὅτι «οἱ καλύτεροι Σπαρτιᾶτες εἶναι οἱ Ἰσραηλινοί». Ἐπειδὴ δὲ ὁ μέσος Ἕλλην εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἐννοήσῃ τὰ ἀνωτέρω, ὅπως οἱ Μακεδόνες ὁπλῖτες τοῦ Ἀλεξάνδρου ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐννοήσουν ὅτι ὁ ἡγέτης τους γιὰ νὰ ἐξαπλώσῃ τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Ὑφήλιο ἔπρεπε  νὰ χρισθῇ βασιλεὺς τῶν Περσῶν, ἡ μόνη λύση εἶναι νὰ ἐμφανισθῇ ὁ πολιτικὸς ἥρωας μὲ σιδερένια θέληση γιὰ νὰ κραυγάσῃ ὅπως ὁ Ἀθανάσιος Σουλιώτης πρὸς Ἴωνα Δραγούμη, στὸ «Ὅσοι Ζωντανοί»(1911) : «Ὁ βασιλιᾶς Ἀλἐξαντρος ποῦ εἶναι; Αὐτὸς ἤτανε σωστὸς βασιλιᾶς τῆς Ἀνατολῆς πού, ἀφοῦ ἐξευτέλισε τοὺς Ἕλληνες, πῆρε τὴν κόρη τοῦ Δαρείου γυναῖκα καὶ κατάχτησε τὴν Ἀνατολή»!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Φεβρουαρίου 2015  

123 – Τὸ ἐποικοδομητικὸ χάος τῆς τρομοκρατίας

123 – Τὸ ἐποικοδομητικὸ χάος τῆς τρομοκρατίας

Ἐνώπιον τοῦ παγκοσμίου χάους, ὁ κόσμος τὰ ἔχει χαμένα. Οἱ νόμοι καταστρατηγοῦνται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς νομοθέτες καὶ ἀντικαθιστοῦνται μὲ τρύπια παραπετάσματα ἀνθρωπίνων δῆθεν δικαιωμάτων. Ὁλόκληρα κράτη κατεδαφίζονται καὶ ἑκατομμύρια ἄνθρωποι θυσιάζονται στὸν βωμὸ τοῦ συμφέροντος. Μήπως τὸ τέλος τοῦ κόσμου ἔρχεται;  Φυσικὰ ὄχι.

Ὅταν τὸ κτίριο ἐρειπώνεται, κατεδαφίζεται, διότι ἄλλος τρόπος δὲν ὑπάρχει. Δὲν ἐπισκευάζεται. Οἱ συνταγὲς εἶναι ἀναποτελεσματικές. Μεγάλα σύνολα, μικρὰ ἐθνοκράτη καὶ μὴ κράτη δύνανται νὰ συνυπάρχουν μὲ ἐπιτυχία. Φθάνει νὰ προέρχονται ἀπὸ δημιουργικὰ μυαλά. Καὶ τὰ δημιουργικὰ μυαλὰ δὲν καταναλώνουν τὴν ἐνέργειά τους ἐκφράζοντας μῖσος γιὰ τὸν ἄλλο, ἀναγείροντας τὰ διάφορα «ἀντί» (ἀντικομμουντής, ἀντιφασιστής, ἀνθεβραῖος, ἀνθέλλην, ἀντιχριστιανὸς, προδότης, ξένος πράκτωρ, ἀντιτρομοκράτης, ἐχθρὸς τῆς βίας, κλπ.). Συγκεντρώνονται στὸ  ἔργο τους καὶ δημιουργοῦν καὶ γράφουν στὰ παλιά τους τὰ παπούτσια τοὺς δημοσιογράφους, τοὺς νομοθέτες καὶ τοὺς βουλευτές.

1 – Terreur:  Εἶναι τὸ γαλλικὸ ἐγκώμιο τῆς τρομοκρατίας. – Τὸ 1793 οἱ Γάλλοι ἐπαναστάτες ἀνέδειξαν, ὄχι μὲ τὸν νόμο ἀλλὰ  μὲ τὴν λαιμητόμο τὴν ἁγία τρομοκρατία μὲ ἐπάνω ἀπὸ 4.000 ἀποκεφαλισμένους πρὸς χάριν τῆς ἀλλαγῆς. Κατόπιν αὐτοῦ οἰκοδομήθη μὲ ἐπιτυχία ἡ σημερινὴ Εὐρώπη.

2 – Καμμία  βασικὴ κοινωνικὴ ἀλλαγὴ δὲν ἐπετεύχθη ποτὲ χωρὶς βία καὶ ἡ Ἱστορία δὲν ἐχρειάσθη νὰ περιμένη τὸν Μὰρξ καὶ τὸν Σορὲλ γιὰ νὰ τὸ διαπιστώσῃ. Μόνον  γέλια προκαλεῖ ἡ σωρεία τῶν δημοσιογράφων ποὺ δηλώνει τὴν ἄγνοιά του μὲ τὸ νὰ ἐξαγγέλλῃ μὲ στόμφο ὅλα καλὰ ἀλλὰ νομιμοφρόνως καὶ ποτὲ μὲ τὴν βία!

3 - Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ διεπίστωσε ὅτι ζοῦμε σήμερα στὴν ἐποχὴ τῶν «Μεγάλων Συνόλων» (Grands Ensembles), δηλαδὴ ὅτι ἐπανερχόμεθα ὑπὸ δημιουργικὴ μορφὴ στὶς οἰκουμενικὲς αὐτοκρατορίες (Κίνας, Βυζαντινῆς, Δυτικῆς). Αὐτὸ τὸ νόημα ἔχουν ἡ Ἀμερικανικὴ Αὐτοκρατορία, ἡ Ἑνωμἐνη Εὐρώπη, ἡ Κίνα καὶ ἡ Ῥωσία.  Αὐτὰ τὰ μεγάλα σύνολα δημιουργοῦνται μὲ τὴν συστηματικὴ κατεδάφιση τῶν ἐθνοκρατῶν, φυσικὰ μὲ τὴν βία καὶ ἑκατομμύρια θύματα. Ὁλόκληρος ὁ πλανήτης ἀναδιατάσσεται σὲ ἕναν τεράστιο γρῖφο.

4 - Ὅταν ἡ ἀπαραίτητη βία χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ὑπαρχούσης τάξεως, ὅπως αὐτὸ ἔγινε μὲ τὸν Πινοσέτ, τὸν Φράνκο ἤ τὸν Γιαρουζέλσκι, τὸ ὀνομάζουμε δικτατορία. Ὅταν χρησιμοποιεῖται γιὰ ῥιζικὴ ἀλλαγὴ τὸ ὀνομάζουμε ὁλοκληρωτισμό. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὑπάρχουν ἀνυπολόγιστα θύματα, ἀλλὰ ἡ πρώτη εἶναι παρασιτικὴ ἐνῷ ἡ δεύτερη εἶναι δημιουργική.

5 - Ἡ Ἐπανάσταση-Βία δημιουργεῖ δίκαιο. Συνεπῶς, ὑποχρεωτικά,  καταπατεῖ τὸν ὑπάρχοντα νόμο καὶ τὸν ὑπερβαίνει.

6 – Τὰ ἐπιτυχημένα κράτη δὲν ἐπαναλαμβάνονται οὔτε ἀντιγράφονται ὅπως ἡ Ἀθηναϊκὴ Πολιτεία, οἱ ΗΠΑ, ἡ Βρεταννικὴ Αὐτοκρατορία. Τὸ Ἰσραὴλ, παρὰ τὴν ἔμπνευση ποὺ ἐπῆρε ἀπὸ τὴν Σπάρτη, εἶναι μοναδικὸ καὶ ἀνεπανάληπτο. Αὐτὸ ἰσχύει μὲ ὅλους τοὺς δημιουργοὺς σὲ οἱονδήποτε τομέα. Δημιουργεῖν σημαίνει πρωτοτυπεῖν.

7 –Στὴν Ἑλλάδα, τὸ ΚΚΕ ἀπέτυχε διότι δὲν πρωτοτύπησε. Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ θὰ ἐπιτύχῃ νὰ δημιουργήσῃ κράτος μόνον ἐὰν δὲν ἀντιγράψῃ τὸ Γ΄ Ῥάϊχ καὶ κανένα ἄλλο μοντέλο ἀλλὰ  φαντασθῇ ἕνα τελείως νέο πρότυπο ποὺ κατόπιν τῆς ἐπιτυχίας του θὰ θελήσουν  τὰ ἄλλα κράτη νὰ ἀντιγράψουν. Μέχρι στιγμῆς, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα πρότυπα, δὲν ὑπάρχει τίποτα τὸ άκραιφνῶς ἑλληνικὸ κρατικὸ κατασκεύασμα. Τὸ Καποδιστριακὸ κατερρίφθη ἐν τῇ γενέσει του.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                             19 Ἰουλίου 2014

102 - Τὸ παραλήρημα περὶ ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων

102 - Τὸ παραλήρημα περὶ ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων

Ἐπιστρέφοντας ἀπὸ μία πολὺ σημαντικὴ σύσκεψη μὲ Ῥώσους ἰθύνοντες στὴν Ἁγία Πετρούπολη, ποὺ εἶχε ὡς κύριο θέμα τὴν ἄνοδο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη, λόγῳ τῆς ἐγκαταστάσεως στὸ Κίεβο ναζιστικῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ΕΕ καὶ τῶν ΗΠΑ, κυβέρνηση ὅμως ποὺ κατεδίκασε τὸ ἑλληνικὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ξαναπέρνω τὴν γραφίδα μου γιὰ νὰ ἐξηγήσω καὶ πάλι στοὺς κατοίκους τῆς χαώδους σημερινῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας μερικὰ ἁπλὰ πράγματα περὶ ἰδεολογιῶν καὶ ἐπαναστατικῆς πράξεως.

Χρησιμοποιῶ ἐπίτηδες τὴν λέξη «παραλήρημα» γιὰ νὰ ἐπισημάνω ὅτι ἡ ἔκφραση αὐτὴ ποὺ ἐκστομίζεται κατὰ κόρον, ἰδίως ἀπὸ τὶς βαθειὰ νυχτωμένες γυναῖκες δημοσιογράφους τῶν ἑλληνικῶν ΜΜΕ ὅταν θέλουν νὰ κατακεραυνώσουν τὶς δηλώσεις τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἀποδεικνύει τὸ βαθὺ σκοτάδι ἀγνοίας τῶν Ἑλλήνων δημοσιογράφων τοῦ ἐπιπέδου «δῶσε μου τὸ κινητὸ τοῦ Καρόλου Μὰρξ γιὰ νὰ τοῦ ζητήσω συνέντευξη».

Ἡ δεύτερη ἔκφραση ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ κατακεραυνώσουν ὑποτίθεται τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι «ἐγκληματικὴ ὀργάνωση». Ἡ ἔκφραση αὐτὴ ποὺ χρησιμοποιεῖται ἐπίτηδες ἀπὸ κάθε κατεστημένο φοβούμενο τὴν βίαιη ἀνατροπή του ἀπὸ τὸν ἐπαναστατικό του ἀντίπαλο, δὲν θὰ ἔπρεπε ποτὲ νὰ υἱοθετεῖται ἀπὸ σοβαρὰ διαβασμένο δημοσιογράφο ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνῃ φερέφωνο τοῦ καθεστῶτος.

Οἱοσδήποτε ἱστορικὸς μὲ διδακτορικὸ δύναται νὰ τοῦ διδάξῃ ὅτι ἡ βία εἶναι, κατὰ Μάρξ, στὸ Κεφάλαιο, «ἡ μαμὴ γιὰ κάθε παλαιὰ κοινωνία ποὺ ἐγκυμωνεῖ  μία νέα». Πρόκειται γιὰ μία διαπίστωση ἄσχετη μὲ τὶς προτιμήσεις μας. Ἐπίσης, ἡ εἰρήνη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο καὶ τῆς δολοφονίας τοὺ Ἄβελ ἀπὸ τὸν ἀδελφό του Κάϊν, εἶναι ἕνα ἄπιαστο ὄνειρο, γιὰ νὰ ξεπερασθῆ ὁ συνεχὴς αὐτὸς ἀδελφοκτόνος πόλεμος, πάντοτε ἐμφύλιος, εἴτε στὴν διεθνῆ κονίστρα, εἴτε στὸν ἐσωτερικὸ ταξικὸ πόλεμο. Εἰρήνη ὑπάρχει μόνον στὰ νεκροταφεῖα.

Εἴμεθα ὅλοι συνυπεύθυνοι ἐγκλημάτων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Οἱ μεγάλες ἐπαναστάσεις, ὅπως ἡ γαλλική, ἡ ρωσική, ἡ κινεζική, ἦσαν ὑποχρεωτικὰ ἑκατόμβες, ἄκρως ἐγκληματικές, διαφορετικὰ δὲν θὰ ἦσαν ἐπαναστάσεις καὶ δὲν θὰ ἀνέτρεπαν τὸ ἑκάστοτε κατεστημένο. Πρόκειται περὶ ἱστορικῆς ἀλφαβήτας στὴν ὁποία δὲν χωρᾷ οἱαδήποτε ἠθικὴ ἀξιολόγηση πέραν τῆς ἠθικῆς τῶν ὑποκριτῶν ἤ τῶν ἀξέστων.

Βεβαίως καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι ἐγκληματικὴ ὀργάνωση, ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶναι ἐπαναστατικὴ καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς διψᾷ γιὰ ἐπανάσταση, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ἰμπεριαλιστικὴ ἐγκληματικότητα, ὅπως αὐτὴν ποὺ ὑποστηρίζει δουλικὰ ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος, πρὶν ἀκόμη προφθάσῃ νὰ λαλίσῃ ὁ πλανητάρχης, στὴν Συρία καὶ στὸ Κίεβο.

Λογικὰ λοιπόν, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογὲς θὰ ψηφίσῃ μαζικὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ἐγκληματικὴ ὀργάνωσῃ, δηλαδὴ ὡς ἐπαναστατική. Καλὸ βόλι!

            Δημήτρης Κιτσίκης                            8 Ἀπριλίου 2014

63 - Κιτσικισμός: Περὶ βίας καὶ πολιτικῆς ἀπεργίας

63 - Κιτσικισμός: Περὶ βίας καὶ πολιτικῆς ἀπεργίας

Οἱ παρακάτω σκέψεις ἑστιάζονται στὸ ἐπίπεδο τῆς πολιτικῆς ἐπιστήμης καὶ δὲν ἔχουν τὴν πρόθεση νὰ ἐνθαρρύνουν τὴν βία.

1 - Ἡ βία εἶναι πανταχοῦ παροῦσα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸ Παράδεισο, καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κρατῶν καὶ στὸ ἐξωτερικό. Ἡ εἰρήνη δὲν εἶναι οὐτοπία διότι τότε θὰ ἦτο κάποτε πραγματοποιήσιμη. Ὑπάρχει μόνον στὰ νεκροταφεῖα καὶ θὰ ὑπάρξῃ μόνον μετὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία. Οἱ εἰρηνιστὲς εἶναι ἀφελεῖς ἤ ὑποκριτές.

2 -Ἡ πάλη τῶν τάξεων εἶναι μία πραγματικότης ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Κομμουνιστὲς καὶ φασιστὲς τὸ ἀναγνωρίζουν. Οἱ πρῶτοι τὴν χρησιμοποιοῦν ὡς μηχανὴ τῆς Ἱστορίας, οἱ δεύτεροι πασχίζουν νὰ τὴν μετατρέψουν σὲ συνεργασία τῶν τάξεων.

3 – Τὸ κόμμα τοῦ Λένιν ὑπῆρξε τὸ πρότυπο στρατιωτικῆς ὀργανώσεως γιὰ τὴν κατάληψη τῆς ἐξουσίας. Στὸ περιοδικό μου Ἐνδιάμεση Περιοχὴ (τεῦχος 60, θέρος 2011), εἶχα δημοσιεύσει μία φωτογραφία (μία φωτογραφία ἀξίζει χίλιες λέξεις) στὸ ἄρθρο μου, «Ὁ ῥόλος τοῦ λενινιστικοῦ ΚΚ καὶ τὰ 90 χρόνια τοῦ ΚΚ Κίνας», ποὺ ἔδειχνε «ἄνδρες καὶ γυναῖκες τοῦ ῥωσικοῦ ΚΚ νὰ ἐξασκοῦνται στὰ ὅπλα, προετοιμαζόμενοι νὰ καταλάβουν τὴν ἀρχή, μὲ τὴν μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1917». Καὶ τὸ σχόλιό μου προσέθετε: «Ἡ ἐπάνοδος στὴν κομμουνιστικὴ ὀρθοδοξία τοῦ ΚΚΕ θὰ ἔπρεπε νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν ἐξάσκηση στὰ ὅπλα τῶν στελεχῶν του». Στὸ ἴδιο ἄρθρο δημοσιεύω σοβιετικὸ πίνακα ποὺ δείχνει τὴν κατάληψη δημοσίων κτιρίων ἀπὸ ἐνόπλους μπολσεβίκους ἐρυθροφρουρούς  ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀργότερα οἱ ἐθνικοσοσιαλιστὲς στὴν Γερμανία θὰ ἐμπνευσθοῦν γιὰ νὰ ὀργανώσουν τὰ τάγματα ἐφόδου (ὁμοίως καὶ ἡ Χρυσῇ Αὐγή). Μετὰ τὴν ἀπαγόρευσή τους, τὸν Ἰούλιο τοῦ 1917, οἱ ὁπλισμένοι ἐρυθροφρουροί πέρασαν στὴν παρανομία (ὅπως ἐνδεχομένως ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ τὰ τάγματα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐὰν τεθῆ τὸ κόμμα τους ἐκτὸς νόμου) γιὰ νὰ ἐπανεμφανισθοῦν στὴν κατάληψη τῆς ἀρχῆς τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1917 καὶ νὰ καταλήξουν στὴν ἵδρυση τοῦ Κόκκινου Στρατοῦ, τὸν Ἰανουάριο 1918. (Βλέπε SA καὶ SS στὸ Γ΄Ῥάϊχ).

4 - Ὁ φασισμὸς τοῦ μεσοπολέμου ἀντέγραψε τὶς μεθόδους δράσεως καὶ προπαγάνδας του ἀπὸ τὸ λενινιστικὸ κόμμα. Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ὡς γνήσιο ἐθνικοσοσιαλιστὸ κίνημα, συνεχίζει μὲ τὰ τάγματα ἐφόδου, νὰ ἀκολουθῇ τὸ λενινιστικὸ πρότυπο.

5 – Τὸ σημερινὸ ΚΚΕ, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τὸ 1991, χάρη στὴν σοφὴ καθοδήγηση τῆς Ἀλέκας Παπαρήγα ἐπανέφερε τὸ ἑλληνικὸ ἐργατικὸ κίνημα τοῦ Νίκου Ζαχαριάδη στὸ λενινιστικὸ πρότυπο, ὡς σιδηρόφρακτο κόμμα, τὸ ἔκαμε μόνον στὰ λόγια, μιλῶντας γιὰ ἀνυπακοή, ῥήξη καὶ ἀνατροπή, ἐνῷ στὴν οὐσία κατέληξε σὲ ἕνα κοινοβουλευτικὸ κόμμα σεβόμενο τὴν ἀστικὴ δημοκρατία, ἀφήνοντας ἔτσι ἐλεύθερο τὸ πεδίο δράσεως στὴν Χρυσῆ Αὐγή, διότι φυσικὰ ὁ Σύριζα δὲν εἶναι λενινιστικὸ κόμμα. Ἡ ἀπογοήτευση πολλῶν κομμουνιστῶν γιὰ τὴν ἀδράνεια αὐτὴ τοὺς ἔσπρωξε πρὸς τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

6 -Ἡ ἐξωφρενικὴ θεωρία τῆς σημερινῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ὅτι μόνον τὸ κράτος δικαιοῦται νὰ ἐξασκῇ βία διότι εἶναι δημοκρατικὰ ἐκλεγμένη καὶ οἱ νόμοι ποὺ ψηφίζονται στὴν Βουλὴ νομιμοποιοῦν τὴν κρατικὴ βία, δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ἐπειδὴ ἡ ἀστικὴ προπαγάνδα ἔχει πείσει τοὺς ψηφοφόρους νὰ ψηφίζουν ἀστικὰ κόμματα, νομιμοποιῶντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὴν κοινοβουλευτικὴ δικτατορία.

7 - Ἡ ἀπεργία ἐγεννήθη στὸν ΙΘ΄αἰῶνα ὡς πολιτικὸ ὅπλο ἀνατροπῆς τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἡ ἀπεργία εἶναι έξ ὁρισμοῦ πολιτικὴ καὶ συνεπῶς βίαιη, μὲ χρησιμοποίηση, φερ’εἰπεῖν, καταλήψεων σχολείων καὶ δημοσίων κτιρίων, μὲ στόχο τὴν ἀνατροπὴ τοῦ κατεστημένου.  Δὲν νοεῖται νὰ εἶναι  μόνον μέσον γιὰ καλυτέρευση τοῦ μισθοῦ καὶ τῆς κοινωνικῆς προνοίας ὅπως τὴν κατήντησε ἡ σοσιαλδημοκρατία. Ἡ ἐργατικὴ πρωτομαγιὰ εἶναι ἀγωνιστικὴ πολιτικὴ ἑορτὴ καὶ ὡς τούτη καθιερώθη ἐπισήμως ἀπὸ τὰ κομμουνιστικὰ καὶ τὰ φασιστικὰ καθεστῶτα.

8 – Ἀπὸ τὴν κρατικὴ καὶ τὴν ἐπαναστατικὴ βία, καμμία ἐκ τῶν δύο δύναται νὰ ἱσχυρισθῇ ὅτι εἶναι νόμιμη, διότι πρόκειται περὶ κοινωνικοῦ ἐσωτερικοῦ πολέμου, ὅπως καὶ οἱ διεθνεῖς συρράξεις εἶναι ἐξωτερικοὶ κοινωνικοὶ πόλεμοι. Ἡ κρατικὴ δικτατορία (ὀνομαζομένη κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία) ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν ἐπαναστατικὴ δικτατορία (φασιστικὴ δικτατορία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἤ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου τοῦ ΚΚΕ).

9 – Μόνον ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς δύναται νὰ ἑνώσῃ προσωρινὰ τὰ δύο ἐπαναστατικὰ κινήματα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τοῦ ΚΚΕ γιὰ νὰ κατεδαφισθῇ ὁ κοινὸς ἐχθρός, δηλαδὴ ἡ κοινοβουλευτικὴ δικτατορία τοῦ ἀστισμοῦ. Φυσικά, μετὰ τὴν ἧττα τοῦ καπιταλισμοῦ ὑπὸ τὰ συντονισμένα κτυπήματα καὶ τῶν δύο, Χρυσῇ Αὐγὴ καὶ ΚΚΕ θὰ ἀναμετρηθοῦν γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Σεπτεμβρίου 2013

30 - Περὶ τρομοκρατῶν

30 - Οἱ Δίκαιοι καταδικάζονται ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνη

Περὶ τρομοκρατῶν

(Τὸ παρακάτω κείμενο ἐδημοσιεύθη στὸ περιοδικὸ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ (τεῦχος 30, χειμώνας 2003-2004)

Οἱ ἱστορικοὶ δὲν πτοοῦνται οὔτε φιμώνονται. Οἱ ἀστυνομικοί, τὰ λυκόσκυλα, οἱ δικαστές, ὅλοι ὅσοι ὑπηρετοῦν τὴν ἐξουσία δὲν εὐθύνονται βέβαια γιὰ τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο μέσα στὸ ὁποῖο τὸ κράτος τοὺς ὑποχρεώνει νὰ κινοῦνται, ἀλλὰ οἱ ἱστορικοὶ ὡς διανοούμενοι δὲν εἶναι ὑπάλληλοι οὔτε δημοσιογράφοι τῆς ἐξουσίας καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τοῦ μεγίστου τῶν διανοουμένων, τοῦ Σωκράτους. Γιωτόπουλε, Κουφοντῖνα καὶ οἱ σύντροφοί σας, καταδικασθήκατε σὲ ἰσόβια ἐπειδὴ ὡς λαϊκοὶ ἀγωνιστὲς ἐπλήξατε τὸν ξένο Ἀγγλοσάξωνα δυνάστη καὶ τὸν ἐσωτερικὸ συνεργάτη του. Ὅμως δὲν καταφέρατε νὰ πλήξετε ἀρκετὰ ὑψηλά, ἀπ’ ὅ,τι ἐδήλωσαν οἱ κατήγοροί σας προτρέποντας τοὺς συνεχιστές σας νὰ εἶναι πιὸ ἀποτελεσματικοί. Μεγαλύτερη ἀποτελεσματικότητα εἶχε ἡ ἑβραϊκὴ 17Ν ποὺ ὠνομάζετο Ἰργκούν καὶ ποὺ σὲ πέντε χρόνια, ἀπὸ τὸ 1943 μέχρι τὸ 1948 ὠργάνωσε 200 τρομοκρατικὲς ἐπιχειρήσεις, ὅταν δὲ ἀνετίναξε τὸ 1946 τὸ ξενοδοχεῖο King David  στὴν Ἱερουσαλήμ, ἐσκότωσε 91 ἄτομα, δηλαδὴ 28 Ἄγγλους, 41 Ἄραβες, 17 Ἑβραίους καὶ 5 ἄλλους, ἐνῷ ὁλόκληρη ἡ νότιος πτέρυγα τοῦ ξενοδοχείου μὲ τοὺς ἑπτὰ ὀρόφους κατεστράφη τελείως. Ὁ δὲ Μενάχεμ Μπέγκιν, ὑπεύθυνος τῆς τρομοκρατικῆς αὐτῆς πράξεως καὶ ἀρχηγὸς τῆς Ἰργκοὺν ἔγινε πρωθυπουργὸς τοῦ Ἰσραὴλ τὸ 1977 μέχρι τὸ 1982 καὶ τοῦ ἐδόθη τὸ 1978 τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης! Φαντασθεῖτε νὰ εἶχαν συγκεντρώσει σὲ ἕναν χῶρο τοὺς συγγενεῖς τῶν 91 θυμάτων τῆς τρομοκρατικῆς πράξεως οἱ δικαστικὲς ἀρχές, γιὰ νὰ κατηγορήσουν τὸν Μπέγκιν γιὰ ἐγκληματία κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου ὑπὸ τὰ ἀπαξιωτικὰ σχόλια τῶν δημοσιογράφων τοῦ κατεστημένου, ὅπως αὐτὸ ἔγινε μὲ τοὺς Γιωτόπουλο-Κουφοντῖνα! 

Ὁ Γάλλος Ἀλβέρτος Καμύ -Albert Camus (1913-1960)- Νομπὲλ λογοτεχνίας τοῦ 1957, ὑπῆρξε σωστὸς δημοσιογράφος καὶ ἀγωνιστής. Τὸ θεατρικό του ἔργο γιὰ τοὺς τρομοκράτες ποὺ ἀνεβάσθηκε στὸ Παρίσι στὶς 15 Δεκεμβρίου 1949, ἔχει τίτλο Les Justes – οἱ Δίκαιοι. Εἶναι βασισμένο σὲ πραγματικὸ γεγονός : Τὸν Φεβρουάριο 1905, στὴν Μόσχα μία ὁμάδα τρομοκρατῶν τοῦ κόμματος τῶν SR τῶν Σοσιαλιστῶν-Ἐπαναστατῶν, ἔρριξε μία βόμβα κατὰ τοῦ ἀρχιδουκὸς Σεργίου, θείου τοῦ τσάρου. Σημειωτέον ὅτι ἡ ρωσικὴ κοινωνία τοῦ 1905 ἦταν στὴν οὐσία πιὸ ἐλεύθερη ἀπὸ τὴν σημιτικὴ  κοινωνία τοῦ 2003 καὶ οὕτως ἤ ἄλλως τὸ ἐπιχείρημα τῶν δημοσιογράφων τοῦ κατεστημένου ὅτι στὴν Ἑλλάδα τῆς μεταπολιτεύσεως δὲν δικαιολογεῖται τρομοκρατία ἐπειδὴ ἡ κοινωνία εἶναι δημοκρατική, δὲν εὐσταθεῖ : τὸ κάθε κατεστημένο αὐτοανακηρύσσεται δημοκρατικὸ ἀλλὰ οἱ ἀντιφρονοῦντες κρίνουν καὶ ἡ ἱστορία διδάσκει ὅτι ἡ ἐπαναστατικὴ βία εἶναι πάντα θεμιτή, ἐνῷ φυσικὰ οἱ νόμοι οἱουδήποτε κράτους τὴν καταδικάζουν. Παρακάτω δίδουμε χαρακτηριστικοὺς διαλόγους τοῦ ἔργου αὐτοῦ ποὺ ἐκτυλίσσονται στὴν γιάφκα τῶν τρομοκρατῶν καὶ ποὺ ἐπάρθησαν ἀπὸ τὴν ἔκδοση : Les Justes, Paris, Gallimard, 1950. (Ἀκολουθοῦν τὰ ἐν λόγῳ ἀποσπάσματα).

     Δημήτρης Κιτσίκης                     13 Φεβρουαρίου 2013

5 - Ἐγκώμιο τῆς βίας

5 - Ἐγκώμιο τῆς βίας

Στὶς 18 Μαΐου 1908, στὴν παρισινὴ ἐφημερίδα Matin, ὁ Γεώργιος Σορέλ, συγγραφεὺς τῆς περιφήμου μελέτης ποὺ ἐσημάδεψε τὸν Κ΄αίῶνα, Σκέψεις περὶ βίας, ἐδημοσίευσε  ἄρθρο μὲ τίτλο, "Ἀπολογία τῆς βίας", τονίζοντας ὅτι "θά ἠμπορούσαμε νὰ συγκρίνουμε τοὺς κοινοβουλευτικοὺς σοσιαλιστὲς [ἤ τὸ ΠΑΣΟΚ θὰ ἐλέγαμε σήμερα] μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τοῦ Ναπολέοντος [ἤ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου] ποὺ τοὺς εἶχε ἀναβιβάσει σὲ ἀριστοκρατία καὶ ποὺ ἐπάσχισαν νὰ ἰσχυροποίησουν τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον τοὺς εἶχε παραδώσει ἡ προεπαναστατικὴ Γαλλία [ ἤ ἡ ἑλληνικὴ Δεξιά]". Στὸ βιβλίο του, ὁ Σορὲλ εἶχε παρατηρήσει : "Τὸ πολιτικὸ ἔγκλημα εἶναι μία ἁπλὴ πράξη ἐξεγέρσεως ποὺ δὲν περιέχει οὐδεμία ντροπή, τὸ ὁποῖο προλαμβάνουμε γιὰ λόγους σωφροσύνης, ἀλλὰ ποὺ δὲν δύναται νὰ ὀνομασθῇ ἔγκλημα, διότι ὁ δράστης δὲν ἐξομοιώνεται μὲ τὸν ἐγκληματία". Καὶ ἡ ἀτομικὴ αὐτὴ τρομοκρατικὴ πράξη -ἤ ἡ συλλογικὴ βία- δικαιώνεται κυρίως στὶς πλέον  ἀνελεύθερες κοινωνίες οἱ ὁποῖες -κατὰ τὸν Σορέλ- εἶναι οἱ λεγόμενες κοινοβουλευτικὲς δημοκρατίες ποὺ διοικοῦνται, γράφει "ἀπὸ τσαρλατάνους", οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἐξουσία τοῦ χρήματος -ἰδίως ὅταν πρόκειται γιὰ σοσιαλδημοκράτες- κάτι μὲ τὸ ὁποῖο συμφωνεῖ καὶ τὸ μηνιαῖο περιοδικὸ τῆς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Σεπτεμβρίου 2002 ("Γιατί νοιώθετε τόσο σίγουρος, ὅτι στὸ ἀδιέξοδο θὰ βρεθῆ ὁ Θεὸς νὰ μᾶς σώση ; Νικήτας Μιχάλκοφ: «Τὶ ἄλλο μπορεῖ νὰ ὑπάρχη στὸ τέλος τοῦ δρόμου; Οἱ πολιτικοί;»).

Ὑπὸ οἱοδήποτε ἄλλο καθεστώς, ὅπως τὸ βυζαντινό,ἡ βίαιη ἀντίδραση ἐξυπακούεται καὶ εἶναι ὑποχρεωτική, ἐνῷ στὸν κοινοβουλευτισμό, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι ἡ ψῆφος εἶναι ἀρκετή, ἀπαγορεύεται. Ἡ ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου στὸν Κ΄ αἰῶνα μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ οἰκοδόμηση κατασταλτικῶν μέτρων κατὰ τῶν ἐπαναστατῶν, ὀφείλεται πρωτίστως στοὺς φιλελευθέρους καὶ σοσιαλδημοκρατικοὺς κύκλους. Σταθμὸς ὑπῆρξε ἡ δολοφονία τὸ 1920, τοῦ Ἴωνος Δραγούμη ἀπὸ τοὺς ἀσφαλίτες τῆς ἀστυνομικῆς σκιᾶς τοῦ Βενιζέλου, Παύλου Γύπαρη. Ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῶν Ἄγγλων ἀφεντικῶν, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν τῶν Ἀμερικανῶν, τὸ ἑλληνικὸ κατασταλτικὸ οἰκοδόμημα τῶν βενιζελογενῶν, ἀπὸ τὸ 1924 μέχρι σήμερα, ἀπὸ τὸν Παπαναστασίου μέχρι τὸν Σημίτη, ἠκολούθησε τὴν τακτικὴ   νὰ ἐξομοιώνη ὅλους ὅσους προσεπάθουν μὲ βίαια μέσα νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν "κοινωνία", δηλαδὴ τὸ σύστημα, μὲ συμμορίτες καὶ κοινοὺς ἐγκληματίες, ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὲς τοῦ μεσοπολέμου μέχρι τὰ μέλη τῆς 17Ν σήμερα. Ἡ ἀρχὴ ἔγινε μὲ τὸ ΝΔ τῆς 19/21-04-1924, τῆς βενιζελογενοῦς κυβερνήσεως Παπαναστασίου, "Περὶ συστάσεως ἐν ἐκάστῳ νομῷ ἐπιτρόπων ἀσφαλείας", ποὺ "ἐνεπλουτίσθη" τὸ 1926 ἀπὸ τὸν Πάγκαλο καὶ κατέληξε στὸ περίφημο "ἰδιώνυμο" τῆς κυβερνήσεως Βενιζέλου, νόμος 4229 τῆς 24/25-07-1929. Ἔκτοτε οἱ "συμμορίτες, κοινοὶ ἐγκληματίες καὶ τρομοκράτες" εὐρέθησαν στὰ ξερονήσια τοῦ μεσοπολέμου, στὶς φυλακὲς Ἀβέρωφ μετὰ τὸ 1945 καὶ στὰ κελλιὰ τοῦ Κορυδαλλοῦ τὸ 2002.

Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα βενιζελογενῶν ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοαμερικανοὺς γιὰ τὴν καταστολὴ τῶν ἀντιπάλων τοῦ συστήματος εἶναι ἡ παρακάτω μαρτυρία τοῦ Ἀνδρέα Ἰωσήφ, ὑπουργοῦ τοῦ Πλαστήρα τὸ 1952 (στὴν ἐκπομπὴ τῆς ΝΕΤ, 28-03-2002) : " Ἰωσήφ - Γιατὶ πρέπει νὰ ἐκτελέσουμε τὸν Μπελογιάννη ; Πλαστήρας -Ξέρεις γιατί; Μοῦ μήνυσαν οἱ Ἀμερικανοὶ ὅτι θὰ μὲ κρατήσουν πρωθυπουργὸ ἄν τὸ κάνω. Ἰωσήφ - Ῥώτησα τότε τὸν ὑπουργὸ Γεώργιο Καρτάλη, ἐὰν σκοπεύη νὰ παραιτηθῇ σὲ περίπτωση ἐκτελέσεως τοῦ Μπελογιάννη. Καρτάλης - Οἱ Ἄγγλοι μοῦ εἶπαν νὰ μείνω"! Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι στὶς 19 Ἀπριλίου 2002 -δύο μῆνες πρὸ τῶν πρώτων συλλήψεων- ἔρευνα τῆς ἑταιρείας ΑLCO ποὺ ἐδημοσιεύθη στὴν Ἐλευθεροτυπία, ἔδειχνε πὼς τὸ 23,7% τῶν πολιτῶν ἦτο σύμφωνο μὲ τὶς θέσεις τῆς 17 Ν καὶ τὸ 10% τοὺς ἐθεώρει κοινωνικοὺς ἐπαναστάτες. Τέλος τὸ 67,4% δὲν ἐπίστευε οὔτε κἄν τὶς μισὲς πληροφορίες ποὺ μετεδίδοντο ἀπὸ τὰ ΜΜΕ, σχετικὰ μὲ τὴν ὀργάνωση. Ἐπείγουσα ἦταν συνεπῶς ἡ ἀνάγκη νὰ παρουσιασθῆ ἡ 17Ν ὡς μία συμμορία δειλῶν ἐγκληματιῶν χωρὶς ἰδεολογία.

Δημήτρης Κιτσίκης

  Ζ' (25) σελ. 2                  ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ   ΠΕΡΙΟΧΗ                  ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ   2002