276 - Ἡ πολιτικὴ μεταμόρφωση τοῦ Τσίπρα

276 - Ἡ πολιτικὴ μεταμόρφωση τοῦ Τσίπρα

Τυπικὸ παράδειγμα, στὴν Γαλλία τσιπρικοῦ φαινομένου ὑπῆρξαν οἱ σοσιαλιστὲς καὶ οἱ λεγόμενοι  ῥιζοσπαστικοὶ σοσιαλιστές. Ἀπὸ τὸν ΙΘ΄ αἰῶνα, ἐπέρασαν στὸν Κ΄αἰῶνα πορευόμενοι ὅλο καὶ πιὸ δεξιά, ἀλλάζοντας συνεχῶς καθίσματα στὴν Βουλὴ πρὸς τὰ ἕδρανα τοῦ κέντρου, ἀφήνοντας τὰ προηγούμενα ἀριστερὰ καθίσματα στοὺς κομμουνιστές, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ μὲ τὴν σειρά τους μετακινοῦντο πρὸς τὸ κέντρο τοῦ κοινοβουλίου (βλέπε τοὺς σημερινοὺς Γάλλους κομμουνιστὲς καὶ σοσιαλιστές). Εἶναι ἐντυπωσιακὸ ὅτι ὁ Σύριζα ἀκολουθεῖ μὲ τὴν σειρά του ἀκριβῶς τὸ ἴδιο σχῆμα μὲ τὸ γαλλικὸ κοινοβούλιο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει νόμος ποὺ ξεπερνᾷ τὴν πολιτικὴ συγκεκριμένης εὐρωπαϊκῆς χώρας καὶ διαπιστώνεται σὲ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ κοινοβούλια. Ἡ περίπτωση τοῦ Σύριζα ἠδύνατο νὰ προβλεφθῇ ἐπακριβῶς, καὶ γι’αὐτό, ἡ γνώση τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ ἐπέτρεψε τὴν σωστὴ ἀνάλυση τοῦ ΚΚΕ γιὰ τὴν συνεχῇ διολίσθηση τοῦ Σύριζα πρὸς τὰ ἕδρανα τοῦ κέντρου τοῦ κοινοβουλίου.

Τὸ πρῶτο ἐπίσημο κόμμα ποὺ ἐκάλυπτε ὅλην τὴν γαλλικὴ Ἐπικράτεια,  συνεκροτήθη στὴν γαλλικὴ Βουλὴ τὸ 1901, ὑπὸ τὴν ὀνομασία Parti républicain, radical et radical-socialiste (Ῥεπουμπλικανικό, Ῥιζοσπαστικὸ καὶ Ῥιζοσπαστικό-σοσιαλιστικό). Μέχρι τότε ὑπῆρχαν ἁπλῶς βουλευτικὲς συσπειρώσεις καὶ τοπικὲς ἐκλογικὲς ἐπιτροπές.

Ὁ ῥιζοσπαστισμὸς ἀνάγεται στὴν ἀρχὴ τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος καὶ σὲ ἐπαναστατικὲς προσωπικότητες ὅπως ὁ Louis Blanc  (1811-1882) ποὺ πρῶτος ἐξήγγειλε τὴν κομμουνιστικὴ προοπτική «ἀπὸ τὸν καθένα σχετικὰ μὲ τὶς δυνατότητές του στὸν καθένα σχετικὰ μὲ τὶς ἀνάγκες του». Μέχρι τὸν θάνατο του θὰ κάθεται στὴν ἄκρα ἀριστερὰ τοῦ Κοινοβουλίου.

Ἕνα χρόνο πρὸ τοῦ θανάτου του περνᾷ τὴν φλόγα τὴς κοινῆς του ἰδεολογίας στὸν ῥιζοσπάστη-σοσιαλιστὴ Clemenceau (1841-1929) ποὺ παρουσιάζεται ἀκόμη ὡς ἀκροαριστερὸς καὶ πολέμιος τῶν ἀποκαλουμένων Ὀππορτουνιστῶν τοῦ Gambetta (1838-1882), ἀλλὰ ποὺ, ὑπὸ τὴν πίεση ἀπὸ ἀριστερὰ τῆς εἰσόδου τῶν μαρξιστῶν σοσιαλιστῶν στὴν Βουλή, θὰ συνεχίσῃ τὴν διολίσθησή του ἀπὸ τὸν ἐπαναστατισμὸ στὸν μεταρρυθμισμό, γινόμενος πρωθυπουργός, ἀπὸ τὸ 1906 στὸ 1909 καὶ ἰδίως στὸ τέλος τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ἀπὸ τὸ 1917 στὸ 1920.

Ὡς Γάλλος Τσίπρας καὶ ὡς πρωθυπουργὸς τοῦ πολέμου πλέον, ἡ οἰκογένεια Κλεμανσὼ εἰσέρχεται στὴν γαλλικὴ πολεμικὴ βιομηχανία σὲ συνεργασία μὲ τὸν Ἕλληνα μεγαλέμπορο ὅπλων,  τὸν Ζαχάρωφ. Ἔτσι, ὁ ἀδελφός του, ὁ Paul Clemenceau, γίνεται διευθυντὴς τῆς Societé centrale de Dynamite (Κεντρικὴ Ἑταιρεία Δυναμίτηδος), τὴν μεγαλύτερη ἑταιρεία παραγωγῆς πολεμικῶν ἐκρηκτικῶν τῆς Γαλλίας, ὥς καὶ διαχειριστὴς τῆς Société pour la Fabrication des Munitions d’Artillerie (Ἑταιρεία γιὰ τὴν Κατασκευὴ Πυρομαχικῶν Πυροβολικοῦ). Ὁ υἱός του, ὁ Michel Clemenceau, γίνεται συνδιευθυντὴς τῆς Vickers Francaise, παράρτημα τῆς πολεμικῆς βιομηχανίας τοῦ Ζαχάρωφ, Vickers. Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ σκλήρη θέση τοῦ Κλεμανσὼ στὸ Συνέδριο τῆς Εἰρήνης τοῦ 1919 στὸ Παρίσι, ἀπαιτῶντας ἀπὸ τοὺς ἡττημένους Γερμανοὺς νὰ πληρώσουν ὑπέρογκα ποσά, μέσῳ τοῦ «μνημονίου» τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλλιῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνόδου τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ στὴν Γερμανία, ὅπως συμβαίνει σήμερα στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἰσχυροποίηση τοῦ φασιστικοῦ ῥεύματος.

Μετὰ τὸν Κλεμανσώ, τὴν σκυτάλη  τὴν ἐπῆρε ὁ Aristide Briand (1862-1932) , ὁ ὁποῖος προήρχετο ἀπὸ τὴν μαρξιστικὴ ἄκρα ἀριστερὰ τοῦ σοσιαλισμοῦ, καὶ τοῦ βιαίου ἐπαναστατισμοῦ τοῦ ἐπαναστατικοῦ συνδικαλισμοῦ, ἐκλεγόμενος σοσιαλιστὴς βουλευτὴς τὸ 1902. Μέχρι τὸ 1904 ὑπῆρξε γενικὸς γραμματεὺς τοῦ μαρξιστικοῦ γαλλικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Τὸ 1906, γιὰ πρώτη φορὰ εἰσῆλθε σὲ κυβέρνηση τῶν Ῥιζοσπαστῶν-Σοσιαλιστῶν (βλ. σήμερα τὸν Σύριζα) κατηγορούμενος γιὰ προδοσία ἀπὸ τὸ Σοσιαλιστικὸ Κόμμα (βλέπε σήμερα τὸν ΛΑΕ τοῦ Λαφαζάνη-Κωνσταντοπούλου) καὶ ἔκτοτε μέχρι τὸν θάνατό του ὑπουργοποιεῖτο καὶ πρωθυπουργοποιεῖτο συνεχῶς (πιθανὴ προοπτικὴ καὶ γιὰ τὸν Τσίπρα), διολισθαίνοντας ὅλο καὶ περισσότερο πρὸς τὸ κέντρο τοῦ κοινοβουλίου. Ἔκτοτε συνεδέθη πολιτικὰ μὲ τὸν Κλεμανσώ καὶ ἐγένετο τὸ ὑπέρτατο σύμβολο τοῦ πολιτικάντη μὲ τοὺς χαρακτηρισμοὺς τοῦ  «προδότη» καὶ τῆς «τσούλας» τῆς πολιτικῆς.

Ἀπὸ τὰ παραπάνω παραδείγματα καθίσταται σαφὲς ὅτι τὸ κοινοβούλιο εἶναι μία μηχανὴ ἐξαγορᾶς συνειδήσεων καὶ διαφθορᾶς ποὺ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὸ φιλελεύθερο καπιταλιστικὸ ἀστικὸ καθεστὼς γιὰ νὰ διαιωνίσῃ τὴν ἐξουσία του, μὲ μηχανισμὸ ἐλευθέρων μὲν ἐκλογῶν ἀλλὰ ὀργανωμένων μὲ τέτοιο τρόπο ὥστε ποτὲ νὰ μὴν χάνῃ τὸ ἀστικὸ καθεστώς, μηχανισμὸ ποὺ περνᾷ στὸν λαὸ  ὡς δημοκρατία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                   18 Ἰανουαρίου 2015

242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

Τὸ 2005 ἔγραφα ὅτι ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸ κράτος τοῦ 1821 γιὰ νὰ ἀποδείξῃ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη πόσο ἀρνητικὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ κράτους, αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀπέρριψε ὁ Χριστὸς εἰσερχόμενος εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ πουλάρι, γιὰ νὰ γελοιοποιήσῃ τὴν ἔννοια τῆς κρατικῆς ἐξουσίας ( κύριο ἄρθρο μου, «Τὸ αὐθαἰρετο ἑλληνικὸ κράτος»,  τριμηνιαῖο περιοδικὸ  Ἐνδιάμεση Περιοχή, τ.37, Φθινόπωρο 2005). Καὶ ἐσυνέχιζα λέγοντας: Κατόπιν ἐμβῆκε ὁ Ἰησοῦς  εἰς τὸν ναό, ὥς εἰς τὴν Βουλή, καὶ ὡς ἀναρχικὸς τῶν Ἐξαρχείων «ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ»  καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια καὶ τὰ καθίσματα τῶν ἐγκαθέτων. Καὶ τοὺς λέγει: Τὸν οἶκο τὸν ἐκάματε σπήλαιο  ποὺ συχνάζουν ληστές, ἀφοῦ  μὲ  τὶς αἰσχροκερδεῖες σας κατακλέπτετε καὶ ληστεύετε τὸν λαό (κατὰ Ματθαῖον, κα΄1-13). Μὲ τὴν σειρά του, ὁ Γεώργιος Παπανδρέου ὁ πρεσβύτερος ἐχαρακτήρισε τὸ 1965, στὰ Ἰουλιανά, τὸν ναὸ τῆς ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὡς οἶκο ἀνοχῆς, προσβάλλοντας ἄθελά του -αὐτὸς ποὺ τόσο ἠγάπησε τὶς γυναῖκες- τὸ πλέον παραδοσιακὸ ἑλληνικὸ ἐπάγγελμα τοῦ κόσμου ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἱερόδουλες μὲ χρυσῆ καρδιά, οἱ ὁποῖες λειτουργοῦνται τὶς Κυριακὲς πολὺ πιὸ συχνὰ ἀπὸ τοὺς ἐθνοπατέρες νταβατζῆδες τους. Ἔτσι ἐφθάσαμε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῆς Μελούνας στὴν Ἑλλάδα τῆς Μελίνας.

Τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου, τῆς μόνης προέδρου τῆς Βουλῆς ποὺ ἐτίμησε πλήρως τὸ ἀξίωμά της, ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ, ὑποψηφία μὲ τὴν Λαϊκὴ Ἑνότητα, μιλῶντας στὰ «Παραπολιτικὰ» στὶς 23 Σεπτεμβρίου 2015, ἐξοργίζοντας τοὺς δημοσιογράφους τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ Κατεστημένου, ἐχαρακτήρισε τὴν Βουλή, γιὰ πολλοστὴ φορά, μετὰ τὸν Γεώργιο Παπανδρέου, οἶκο ἀνοχῆς, ἐκφράζοντας τὴν γνώμη ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ὅμως ἐνδίδει στὶς σειρῆνες-ἱερόδουλες, συμπληρώνοντας ὅτι «μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οἱ ἐργαζόμενες στοὺς οἴκους αὐτοὺς ἔχουν μεγαλύτερη ἀξία καὶ μεγαλύτερη ἀξιοπρέπεια ἀπὸ αὐτὸ τὸ Κοινοβούλιο ποὺ ἔχει στελεχωθῇ καθ’ὑπόδειξιν τοῦ Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε».

Ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ κατήγγειλε ὅτι ἡ κυβέρνηση Τσίπρα ἔδωσε 100 ἑκατομμύρια στὸ Μέγαρο Μουσικῆς καὶ τὸν Ψυχάρη, ἀφήνοντας ἄφραγκα τὰ σχολεῖα (παρεπιπτόντως, ὁ Δῆμος Ζωγράφου, ἐπὶ Τσίπρα,  ἔπαυσε νὰ χρηματοδοτῇ τὸ διεθνῶς γνωστὸ κέντρο ἐρευνῶν τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ). Προσέθεσε τέλος πὼς ἀρχικὰ στὸν Σύριζα τὸ ἔπαιζαν ἁπλοί, χωρὶς γραβάτα, καὶ τώρα χρησιμοποιοῦν θωρακισμένες  Μερσέντες ὅπως ὁ Γιάννης Δραγασάκης.

Οἱ συγκλονιστικὲς δηλώσεις τῆς Ῥαχὴλ Μακρῆ ἔχουν μεγάλο βάρος ὅταν γνωρίζουμε  ὅτι εἶναι τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου ποὺ στὴν διάρκεια τῆς θητείας της ὡς πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἔπαυσε νὰ καταγγέλλῃ τὶς συνεχεῖς ἀντισυνταγματικὲς ἐνέργειες τῆς Βουλῆς. Ἡ Ῥαχὴλ εἶχε δημοσίως εἰπῆ στὴν Ζωή: «Σ’εὐχαριστῶ ποὺ δὲν ὑποτάχθηκες καὶ δὲν παρέδωσες τὴν σφραγίδα στοὺς ἀποικιοκράτες. Ἀξίζει φίλη, νὰ ὑπάρχῃς γιὰ ἕνα ὄνειρο κι ἄς εἶναι ἡ φωτιά του νὰ σὲ κάψῃ». Σίγουρα, ὅλοι ὅσοι ἔχουν παραμείνει Ἕλληνες σὲ αὐτὸν τὸ τόπο συμφωνοῦν μὲ τὴν Ῥαχὴλ Μακρῆ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Σεπτεμβρίου 2015

223 - Ἡ συμβολὴ τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ ῥόλος τοῦ Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη

223 - Ἡ συμβολὴ τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ ῥόλος τοῦ Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη

Ἡ Ε.Ω. ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ πολιτικοῦ ἐπιστήμονος Δρα Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη ἔχει πλέον κατευθυνθῇ, μόνη μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων τοῦ ἡμερησίου τύπου, στὴν προβολὴ τῆς πολυδιάστατης σκέψεως σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν μονοδιάστατη σκέψη τῶν λοιπῶν ἐφημερίδων. Ἔτσι, ἀναδημοσιεύει χωρὶς περικοπές, ἄρθρα ἀπὸ διάφορα μπλὸγκ,  μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν συγγραφέων τους, ὅπως τὰ ἰδικά μου ἄρθρα ἤ τὰ ἄρθρα τοῦ Δημήτρη Καζάκη, δίπλα σὲ ἄλλα μὲ τελείως διαφορετικὸ περιεχόμενο, τῶν ὁποίων περιεχόμενο ἐγὼ προσωπικῶς διαφωνῶ.

Ὁ στόχος τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ προωθῶ στὴν χώρα μας, μαζὶ μὲ τὸν Κωνσταντινίδη, εἶναι νὰ ἐξαλείψουμε ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό μας τὴν πρόθεση «ἀντί», ἀλλὰ καὶ τὸ «νεό», ἤ τὸ «μετά». Ἡ ἰδεολογία τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ δὲν ἔχει νόημα νὰ ὁρίζεται σὲ σχέση μὲ τὴν ἰδεολογία τοῦ ἀντιπάλου, ὡς ἀντικομμουνισμὸς ἤ ἀντιφασισμός. Ἐπιπλέον, κάθε μία ἀπὸ τὶς τρεῖς ταξικὲς ἰδεολογίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ (τῆς ἀστικῆς τάξεως), τοῦ φασισμοῦ (τῆς μικροαστικῆς τάξεως τῶν μικρομεσαίων) καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ (τῆς ἐργατικῆς τάξεως) στὸν δίαβα τῶν σχεδὸν δυόμισυ αἰώνων ὑπάρξεώς τους, τὶς ὁποῖες ἐγὼ ἀναβιβάζω στὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1789, παραμένει στὸν κεντρικὸ πυρῆνα της ἡ ἴδια, συνεπῶς ὁ χαρακτηρισμὸς π.χ. τοῦ φιλελευθερισμοῦ ὡς νεοφιλελευθερισμοῦ ἤ μεταφιλελευθερισμοῦ, προδίδει προχειρότητα σκέψεως κουλτουριαραίων καὶ ὄχι σοβαρῶν διανοουμένων.

Ἡ προσπάθεια τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ εἶναι νὰ πείσῃ τὶς δύο ἰδεολογίες τῶν ἄκρων, τὸν φασισμὸ καὶ τὸν κομμουνισμό, νὰ συνεργασθοῦν κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», δηλαδὴ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, γιὰ νὰ τὸν ἐξουδετερώσῃ. Φυσικὰ γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ μία τέτοια συνεργασία πρέπει νὰ ἀποφευχθοῦν ἑκατέρωθεν οἱ κατηγορίες καὶ οἱ ὕβρεις καὶ εἰδικὰ ὁ ἀντικομμουνισμός (τὰ «κομμούνια») καὶ ὁ ἀντιφασισμός (τὰ «φασιστόμουτρα»).

Ὁ Δημήτρης Καζάκης τοῦ ΕΠΑΜ, ὁ ὁποῖος ἐπανείλημμένως ἐξῆρε στὸ παρελθὸν τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ θέση τοῦ κομμουνιστοῦ πατέρα μου Νίκου Κιτσίκη, σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο, «Ἀπὸ ποῦ παίρνει γραμμὴ ὁ κ. Κουτσοῦμπας καὶ ὁ Περισσός;» ποὺ ἀνεδημοσιεύθη στὴν Ε.Ω. περιπίπτει στὸν ἀντικομμουνισμό, ἰδίως μὲ τὸν ἀπαράδεκτο ὑπαινιγμὸ ὅτι τὸ ΚΚΕ παίρνει γραμμὴ ἀπὸ σκοτεινοὺς κύκλους, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀναμενομένη ὀργίλη ἀπάντηση τοῦ «Ῥιζοσπάστη» κατὰ τοῦ «μπαρουφολόγου Δ.Καζάκη» καὶ τὴν ἀπαράδεκτη ἀνταπάντηση τοῦ Καζάκη γιὰ τὸν «κ.Κουτσοῦμπα καὶ τὴν παρέα του»!

Ἐξ ἴσου ἀπαράδεκτη εἶναι ἡ στάση τῶν Τσιπρικῶν τοῦ Σύριζα, πρώην μελῶν τοῦ ΚΚΕ ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν προσήλωση τοῦ ΚΚΕ στὸν κομμουνισμὸ ἐπειδὴ ἐξεδιώχθησαν στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Ἄλμα Μάτερ τους καὶ τὸ τιτλοφοροῦν «Κ»ΚΕ, ἐνῷ αὐτοὶ σαφῶς ἐγλίστρησαν πρὸς τὴν σοσιαλδημοκρατία, δηλαδὴ πρὸς τὸν ἀριστερὸ βραχίονα τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ.

Προσωπικὰ πάντα ἠρνήθην νὰ καταφύγω στὸν ἀντικομμουνισμό, ὄχι μόνον λόγῳ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς κομμουνιστὲς γονεῖς μου ἀλλὰ ἐπειδὴ θεωρῶ ὅτι ὁ ἀντικομμουνισμός -ὅπως καὶ ὁ ἀντιφασισμός- ἐξυπηρετεῖ σὲ τελευταία ἀνάλυση τὰ σχέδια τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Αὐγούστου 2015

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

Ἡ κυβέρνηση τοῦ Σύριζα ὅπως καὶ σύσσωμη ἡ Δύση σηκώνει τὰ χέρια ὑψηλὰ ἐνώπιον τοῦ ἀλύτου προβλήματος τῆς λαθρομεταναστεύσεως. Αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμη καὶ μίας κομμουνιστικῆς κυβερνήσεως, ὅπως παρουσιάζεται ὁ Σύριζα, συνοψίζει ὅλο τὸ δρᾶμα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.

Ἀπὸ τῆς 25^ης Μαρτίου 1821, ἡ Ῥωμηοσύνη εἰσῆλθε στὴν τροχιὰ τῆς Δύσεως, δηλαδὴ τῆς ἀποσυνθέσεως. Ἀπεφάσισε νὰ εὐθυγραμμισθῇ μὲ τὸν ἰμπεριαλισμὸ ὡς τελευταῖο τροχὸ τῆς ἀμάξης. Ἔκτοτε, ἀκόμη καὶ ἡ Ἐκκλησία μας (ὅπως καὶ ὁ σεβαστὸς μητροπολίτης Εὐστάθιος Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης) ὑπέπεσε στὴν τεραστία μυθολογία ποὺ εἶχε ὑφάνει ἡ ἰμπεριαλιστικὴ Δύση γιὰ νὰ ὑφαρπάσῃ τὴν ψυχή μας, νὰ ἐκριζώσῃ τὴν καρδιά μας καὶ νὰ τὴν τοποθετήση στὸ ἰδικό της βρώμικο σῶμα, ἐφ’ὅσον διετείνετο ὅτι ἦταν τὸ ἁμαρτωλὸ παιδί μας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἡ πόρνη Δύση μετέτρεψε τὴν μητέρα Ἑλλάδα σὲ πόρνη χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ ἐπωφεληθῆ ὑλικὰ ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ χειροτέρου τῶν παιδιῶν της ποὺ εἶχε τώρα καὶ 500 χρόνια ἐξοκείλλει στὴν ἀποικιακή-ἰμπεριαλιστικὴ πορνεία. Τὸ Δυτικὸ κόμμα, ἀφοῦ ἐδολοφόνησε τὸν Καποδίστρια, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῶν Ἑλληνολατίνων ὅπως τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο ἠθέλησε, παρὰ τὶς νουθεσίες τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ νὰ παίξῃ καὶ αὐτὴ, τὸ 1919, στὴν Μικρασία, τὸ τρελὸ παιχνίδι τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, δίδοντας τὴν χαριστικὴ βολὴ στὸ ἐξουθενωμένο πλέον ἀπὸ τὴν πορνεία σῶμα τῆς Ῥωμηοσύνης.

Μετὰ τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ, τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὸ 1991, ἡ πόρνη Δύση, μὴν ἔχοντας πλέον ἀπέναντί της οὐδεμίαν πουριτανικὴ δύναμη γιὰ νὰ τὴν συναιτίσῃ, προέβη σὲ ὄργιο βιασμῶν τῶν ὑποδούλων λαῶν τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος. Οἱ φρικιαστικὲς δολοφονίες λαοπροβλήτων ἡγετῶν ὅπως τοῦ Σαντὰμ στὸ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Καντάφι στὴν Λιβύη, ἦταν ἁπλῶς ἡ βιτρίνα αἱματοβαμένων κεφαλῶν ποὺ ἀδυνατοῦσε νὰ κρύψῃ τὸν βιασμὸ καὶ τὴν βάρβαρη δολοφονία ὁλοκλήρων λαῶν, ὅπως τῆς Σερβίας, τοῦ Ἀφγανιστάν, τοῦ Ἰράκ, τῆς Συρίας καὶ τῆς Λιβύης.

Ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀποσυνθέσεως τῶν κρατικῶν δομῶν τῆς περιοχῆς ὑπῆρξε ἡ ὁλοκληρωτικὴ φυγὴ καὶ μετανάστευση ἑκατομμυρίων ναυαγῶν πρὸς τὶς χῶρες τῶν δημίων τους, προσφέροντας τὰ κορμιά τους στοὺς δυτικοὺς βιαστὲς ἔναντι πινακίου φακῆς, συμπεριλαμβανομένων καὶ Ῥωμηῶν.

Καὶ σήμερα τί βλέπουμε;  Ἡ ὑποτιθεμένη κομμουνιστικὴ ἀντιϊμπεριαλιστικὴ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα, ἀντί νὰ σηκώνῃ κραυγὴ ὀργῆς, καταδικάζοντας τὴν αἰτία τῆς φρικιαστικῆς αὐτῆς λαθρομεταναστεύσεως γιὰ τὴν ὁποία τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων οὐδόλως εὐθύνεται, ὄντας καὶ αὐτὸς μεταξὺ τῶν θυμάτων, νὰ συντάσσεται στὸ πλευρὸ τῶν δημίων τῶν Βρυξελλῶν καὶ νὰ ἱκετεύῃ γιὰ κοινὴ πολιτική, εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐγκλήματος, προβάλλοντας ὅλο τὸ ἀπεχθέστατο λεξιλόγιο περὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ τύπου τῶν ἀνθρωπιστικῶν βομβαρδισμῶν τοῦ ΝΑΤΟ κατὰ τῆς Γιουγκοσλαυΐας (προσοχὴ στὴν ὀρθογραφία: ὄχι Γιουγκοσλαβίας. Οἱ Σλαῦοι δὲν εἶναι Σλάβοι οὔτε σκλάβοι)

Ἕλληνες, κομμουνιστές, φασιστές (ὄχι ὑβριστικῶς φασίστες) καὶ ὅλος ὁ ὑπόδουλος λαὸς τῆς Ἀνατολικῆς Παρατάξεως, ἀκόμη καὶ ἐσεῖς οἱ διορθωτὲς ἐφημερίδων, ξυπνήσατε ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὸν λήθαργο, σηκωθῆτε ἀπὸ τὰ κρεβάτια στὰ ὁποῖα οἱ Δυτικοὶ ἰμπεριαλιστὲς βιάζουν νυχθημερὸν ἀκόμη καὶ τὶς γιαγιάδες καὶ κραυγάσατε: ὄχι πλέον Εὐρώπη, ὄχι πλέον Δύση, ὄχι πλέον εὐρώ! Καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερης ζωῆς παρά, ἀπὸ τὸ 1821, σκλαβιὰ καὶ κατοχή!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Αὐγούστου 2015

206 - Ἐντυπωσιακὴ ἡ δικαίωση τοῦ ΚΚΕ

206 - Ἐντυπωσιακὴ ἡ δικαίωση τοῦ ΚΚΕ

Μετὰ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989-1991, σὲ ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τοῦ πλανήτου ἐπικρατοῦσε φοβερὴ σύγχυση, κάτι ἀναμενόμενο ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν φύση τοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος ποὺ ἦταν δομημένο ὡς διεθνιστικό, γύρω ἀπὸ τὴν πατρίδα τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση.

Ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 1968, ὁ Εὐρωκομμουνισμὸς ἐξεδηλώθη καὶ στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν συγκρότησης τοῦ ΚΚΕ Ἐσωτερικοῦ, κουβαλῶντας τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα κατὰ τοῦ ὀρθοδόξου ΚΚΕ ποὺ ἐξαπολύονται καὶ σήμερα, δηλαδὴ ἀποξένωση ἀπὸ τὰ πραγματικὰ προβλήματα τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, τὴν καταδίκη τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου στὸ πρόσωπο τοῦ Στάλιν ποὺ ἐπωνόμασε σταλινισμὸ καὶ ὑποστήριξη στὴν πορεία ποὺ εἶχε ἀνοίξει ὁ Χρουστσὼβ μὲ τὴν ἀποσταλινοποίηση, τὴν θεωρία τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καπιταλισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, δηλαδὴ μία σαφῶς σοσιαλδημοκρατικὴ θέση.

Τὸ 1981, ὑπὸ τὴν φοβερὴ πίεση τοῦ εὐρωκομμουνιστικοῦ ῥεύματος, τὸ ΚΚΕ ὑπέκυψε στὶς σειρῆνες τοῦ Ἀνδρεϊσμοῦ καὶ ἐπέτρεψε στὸ ΠΑΣΟΚ νὰ καπηλευθῇ τὸν ἀντιϊμπεριαλισμὸ καὶ νὰ παρουσιασθῇ ὡς συνεχιστὴς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τοῦ ΕΑΜ, οἰκοδομῶντας γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἑλλάδα ἕνα ἰσχυρὸ σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα στὴν ὑπηρεσία τοῦ καπιταλισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπορροφήσῃ σημαντικὸ μέρος τῆς πελατείας τοῦ ΚΚΕ. Ἡ ἴδια περίπου τακτικὴ ἠκολουθήθη καὶ στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη καὶ ὅταν ἐπῆλθε ὁ σεισμὸς τοῦ 1989, τὸ ΚΚΕ μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Εὐρώπης, κατέρρευσε.

Καὶ τότε, τὸ 1991, ἐνεφανίσθη στὸ τιμόνι τοῦ ΚΚΕ, μία ἰσχυρὰ κυρία: ἡ Ἀλέκα Παπαρήγα. Στὶς 24 Ἰουνίου 1991, ἡ Ἀλέκα στὸ Πεδίο τοῦ Ἄρεως ἐδήλωνε: «Δὲν διαπραγματευόμεθα τὴν αὐτοτελῆ ὕπαρξη τοῦ ΚΚΕ» καὶ τὸ 1999 ἐδημιούργησε τὸ ΠΑΜΕ ποὺ ἔκτοτε διαδηλώνει μόνο του χαράσσοντας μοναχικὴ πορεία.

 Ὡς γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ τὸ 1991 ἕως τὸ 2013, ἐπέτυχε κάτι τὸ μοναδικὸ γιὰ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Ἐνῷ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εὐρωπαϊκὰ κομμουνιστικὰ κόμματα παρεκτρέποντο στὴν σοσιαλδημοκρατία, ἡ Παπαρήγα, χρόνο μὲ τὸ χρόνο μὲ ἐπιμονὴ καὶ συστηματικά, ἐπανέφερε τὸ κόμμα στὴν ὀρθοδοξία, δηλαδὴ στὴν δικτατορία τοῦ προλεταριάτου καὶ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ τοῦ Στάλιν. Ἐπανέφερε τὴν μνήμη τοῦ Ζαχαριάδη ἀλλὰ καὶ ἀκόμη, ὡς ἕνα σημεῖο καὶ τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη καὶ ἠρνήθη συστηματικὰ οἱαδήποτε συνεργασία μὲ τὴν σοσιαλδημοκρατία τοῦ Συνασπισμοῦ καὶ τοῦ Σύριζα. Ὁ Κουτσούμπας, τὸ 2013,  τὴν διεδέχθη ἀκολουθῶντας τὴν ἴδια τακτική, πορευόμενος μόνος, μακριὰ ἀπὸ οἱαδήποτε συνεργασία μὲ τὴν Ἀριστερά, δηλώνοντας ὅτι τὸ ΚΚΕ δὲν ἦταν ἀριστερό, ἦταν κομμουνιστικό.

Ὅταν τὸ 2009 ἔπεσε ἡ κυβέρνηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ καὶ ξεκίνησε ἡ μακρὰ πορεία τῆς χώρας πρὸς τὸν γκρεμό, τὸ ΚΚΕ, ὡς σοφὴ κουκουβάγια, κατέπληξε τοὺς ἐπαΐοντες μὲ πολιτικὲς ἀναλύσεις καὶ προβλέψεις, ὅλες σωστές, ποὺ ξεπέρασαν σὲ ἀκρίβεια ἀκόμη καὶ τὶς προφητεῖες ὅλων τῶν θρησκευτικῶν προφητῶν. Μὲ πεῖσμα, ἐξηκολούθησε νὰ πορεύεται μόνο του, μακριὰ ἀπὸ οἱαδήποτε  πολιτικὴ συνεργασία, φέρνοντας τοὺς πολιτικοὺς ἀναλυτὲς σὲ ἀπόγνωση, οἱ ὁποῖοι ἐπανελάμβαναν ὅτι τὸ ΚΚΕ ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς φοβερῆς κρίσεως, γιὰ νὰ αὐξήσῃ τὰ ἐκλογικά του ποσοστὰ καὶ νὰ κυβερνήσῃ.

Καὶ σήμερα βλέποντας τὸ ναυάγιο τοῦ Σύριζα καὶ τὴν ἀνήκουστη τραγωδία στὴν ὁποία ἐβύθισε τὴν Ἑλλάδα, ὅλοι πλέον ἀντιλαμβάνονται τὸ Βατερλὼ ποὺ θὰ εἶχε ὑποστῆ τὸ ΚΚΕ ἐὰν εἶχε ἀκούσει τὶς συριζέϊκες σειρῆνες καὶ εἶχε δεχθῆ νὰ συγκυβερνήσῃ μὲ τὸν Τσίπρα.

Ἐν ὄψει τοῦ ἐπερχομένου Ἀρμαγεδδῶνος εἶναι ὑψίστης σημασίας γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Εὐρώπη νὰ ἐπιβιώσῃ τὸ ΚΚΕ, περιμένοντας τὴν ἔλευση ἑνὸς Κάστρο ποὺ ἄν καὶ προερχόμενος ἀπὸ ἔξω ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, ὡς γνήσιος έπαναστάτης καὶ ὡς εὐρωπαϊκὸς Μπολιβάρ, θὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ αὐτὸ γιὰ νὰ βγάλῃ τὴν χώρα καὶ τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ λύκου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Ἰουνίου 2015

197 – Διακήρυξη: Γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος

197 – Διακήρυξη:

Γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος

Μέχρι ἐδῶ. Τὰ ψέματα τέλος. Ἡ Ἑλλὰς καταποντίζεται, ὑπὸ ξένη κατοχή. Ἡ κυβέρνηση τοῦ Σύριζα συνθηκολογεῖ μὲ τοὺς κατακτητές, διαψεύδοντας τὸν λαὸ ποὺ τὸν ἐψήφισε. Ζητῶ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ νεολαία νὰ ξεπεράσῃ τὶς κομματικὲς ἀγκυλώσεις καὶ ὅσοι κομμουνιστές, συριζαῖοι, χρυσαυγῖτες καὶ πατριῶτες νὰ  ἀποφασίσουν, ὁ καθένας μόνος του, νὰ συρρεύσουν στὴν Μόσχα, ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας καὶ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, ὅπου καὶ νὰ εὑρίσκονται, καὶ νὰ παρουσιασθοῦν στὶς ῥωσικὲς ἀρχές, ἀπαιτῶντας ἀπὸ τοὺς Ῥώσους ὀρθοδόξους ἀδελφούς, νὰ τοὺς συγκροτήσουν σὲ Ἱερὸ Λόχο μὲ στόχο τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό. Ἐναπόκειται στοὺς Ἕλληνες νέους, ὅταν θὰ φθάσουν στὴν Μόσχα νὰ πείσουν τὶς ῥωσικὲς ἀρχές ποὺ εἶναι τελείως ἀπληροφόρητες καὶ ἀπροετοίμαστες γι’ αὐτό, νὰ τοὺς βοηθήσουν στὸ ὄνομα τῆς ὀρθοδόξου ἀλληλεγγύης, ὅπως τὸ ἔκαμαν τὸ 1821.

Ἑκατομμύρια Ἕλληνες νέοι εὑρίσκονται γιὰ σπουδὲς καὶ ἐργασία στὸ ἐξωτερικὸ καὶ ἄνεργοι στὸ ἐσωτερικό. Δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ σύνταξη, δὲν εἶναι φοβισμένοι. Πάλλονται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ ἀπελευθερώσουν τὴν πατρίδα, πέραν τῶν κομμάτων. Σὲ αὐτοὺς ἀπευθύνομαι. Ἄς ξεπεράσουν τὰ μίση τοῦ παρελθόντος. Σήμερα ἡ στιγμὴ ἀπαιτεῖ ἑνότητα ὑπὸ τὴν μόνη δύναμη ποὺ δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν ἀγῶνα γιὰ ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδος μας: τὴν Ῥωσία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Μαΐου 2015

180 - Ἰσχὺς σὺν διπλωματία ἀπαιτοῦν πραξικόπημα

180 - Ἰσχὺς σὺν διπλωματία ἀπαιτοῦν πραξικόπημα

Τελικὰ τὸ συριζαίϊκο ΠΑΣΟΚ Β’ εὑρέθη στὰ κρύα τοῦ λουτροῦ μὲ ταχυδακτυλουργικὴ διπλωματία ἔναντι τῆς γερμανικῆς ἰσχύος, ἐφ’ὅσον ἡ Ἑλλὰς δὲν διαθέτει ἰδική της ἰσχύ. Ἡ ἀνδρεϊκὴ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται ὡς φάρσα.

Οἱ ἀμερικανικὲς βάσεις τὸ 1982 ἔφυγαν μένοντας. Ἡ Τρόϊκα τὸ 2015 ἔφυγε μένοντας. Τὸ κυβερνητικὸ πρόγραμμα τοῦ ΠΑΣΟΚ τοῦ 1981 ἔλεγε: «Οἱ ξένες βάσεις δὲν ἔχουν θέση στὴν χώρα μας γιατὶ ἀντιστρατεύονται τὴν ἐθνική μας ἀνεξαρτησία», καὶ στὶς 15 Ἰουλίου 1983 ὑπεγράφη ἡ λεγομένη συμφωνία ἀπομακρύνσεως τῶν βάσεων. Στὶς 23 Ἰανουαρίου 1987, ὁ Ἀνδρέας στὴν Βουλὴ ἀνήγγειλε τὴν ἔναρξη νέων διαπραγματεύσεων γιὰ τὶς βάσεις ἐπὶ μηδενικῆς βάσεως καὶ στὶς 24 Μαΐου τὸ νέο κείμενο θὰ ὑπεβάλλετο δῆθεν στὴν ἔγκριση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ δημοψήφισμα. Καὶ οἱ βάσεις ἔμειναν χωρὶς δημοψήφισμα.

Στὶς 27 Ἀπριλίου 1936 ἡ κυβέρνηση τοῦ Μεταξᾶ εἶχε λάβει ψῆφο ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τὴν Βουλὴ μὲ 241 ψήφους ὑπέρ, 16 κατὰ καὶ 4 λευκὰ καὶ κατόπιν αὐτοῦ τὸ Κοινοβούλιο διέκοψε τὶς ἐργασίες του μέχρι τὸ φθινόπωρο. Στὶς 9 Μαΐου δώδεκα διαδηλωτὲς ἔπεφταν νεκροὶ ἀπὸ τὶς σφαῖρες τῶν σωμάτων ἀσφαλείας. Τότε, στὶς 4 Αὐγούστου, ὁ Βασιλεύς, στὴν θέση τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ἀπεδέχθη τὴν ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως Μεταξᾶ γιὰ ἀναστολὴ ὁρισμένων μόνον ἄρθρων τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911, συγκεκριμένα δέκα ἄρθρων.

Ὁ συνάδελφος καθηγητὴς Γιῶργος Κοντογιώργης προτείνει σήμερα τὴν ἀναστολὴ τοῦ ἄρθρου 86 τοῦ Συντάγματος, ἐπειδὴ ἀποτελεῖ ἰσχυρὸ θεμέλιο τῆς «λεηλατικῆς κομματοκρατίας. Ἐπιβάλλεται δὲ ἀπὸ τὶς ἔκτακτες συνθῆκες ποὺ διέρχεται ἡ χώρα, ἐπειδὴ ἐγγράφεται στὸ σῶμα τῆς πρωτογενοῦς αἰτίας ποὺ ἐπέτρεψε τὴν καταστροφή». Εἶχε ψηφισθῆ τὸ 2001, ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου, εἰσηγητοῦ -βεβαίως, βεβαίως- ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος ποὺ εἶχε ἀρχίσει τὸ 1996 καὶ εἶχε ὁλοκληρωθῆ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2001.

Ὁ συνάδελφος καθηγητὴς Θεοδόσης Πελεγρίνης, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2011, εἶχε καὶ αὐτὸς ἐπισημάνει ὅτι τὸ ἄρθρο αὐτό, «δυσχεραίνει ἀκόμα περισσότερο τὴν παραπομπὴ βουλευτῶν καὶ ὑπουργῶν, δημιουργῶντας τεράστια διαδικαστικὰ ὀχυρὰ ἄμυνας τῶν βουλευτῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ κανένας τὰ τελευταῖα 35 χρόνια, δὲν ὡδηγήθη ποτὲ στὴν φυλακή»: Ἐκτὸς φυσικὰ ἀπὸ τὴν πραξικοπηματικὴ φυλάκιση τῶν βουλευτῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρο 86 εἶχε ψηφισθῆ τὸ 2001 ἀπὸ 268 βουλευτές, στὴν ἀλήθεια μὲ τὴν μὴ συμμετοχὴ τῶν βουλευτῶν τοῦ ΚΚΕ. Καὶ τώρα,  στὶς 24 Φεβρουαρίου 2015, ἡ Συριζαία πρόεδρος τῆς Βουλῆς, Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, πρὸς τιμήν της, ἠρνήθη νὰ προέλθη σὲ ψηφοφορία χωρὶς τὴν παρουσία τῶν προφυλακισμένων βουλευτῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἐνώπιον τοῦ ἐξάλλου Βαγγέλη  Βενιζέλου καὶ τῆς Ντόρας Μπακογιάννη νὰ λέγῃ : «Κάναμε τὴν Βουλὴ μπάχαλο καὶ μᾶς φτύνουν τώρα οἱ Χρυσαυγῖτες»!

Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ἔγραφε στὸ ἡμερολόγιό του, ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὶς ἕξι βασικὲς ἀρχὲς τοῦ Τούρκου ἡγέτου ποὺ τόσο ἐθαύμαζε, τοῦ Κεμὰλ Ἀτατούρκ: «Ἡ Ἑλλὰς ἔγινε ἀπὸ τῆς 4^ης Αὐγούστου κράτος ἀντικομμουνιστικό, κράτος ἀντικοινοβουλευτικό, κράτος ὁλοκληρωτικό. Κράτος μὲ βάση ἀγροτικὴ καὶ ἐργατική, καὶ κατὰ συνέπεια ἀντιπλουτοκρατικό. Δὲν εἶχε βέβαια κόμμα ἰδιαίτερο νὰ κυβερνᾷ. Ἀλλὰ κόμμα ἦταν ὅλος ὁ Λαός».

Ἡ Ἀχίλλειος πτέρνα τοῦ καθεστῶτος ἦταν βεβαίως ὁ ἀντικομμουνισμός, τὴν ὁποία ἐξεμεταλλεύθη ὁ καπιταλιστικὸς φιλελευθερισμὸς πρὸς ὄφελός του, λάθος ποὺ εὐτυχῶς ἀνέτρεψε ὁ λαὸς στὴν Κατοχή, ὅταν ἡ μεταξικὴ ΕΟΝ μετετράπη σὲ ΕΠΟΝ καὶ ἐμεγαλούργησε.

Σήμερα ὁ Σύριζα, μὲ ταχυδακτυλουργικὴ διπλωματία ἀλλὰ χωρὶς ἰσχύ, διολισθαίνει στὸν «νεοφιλελεύθερο μαρξισμό», κατὰ τὸν εἰρωνικὸ πρωτοσέλιδο τίτλο τῆς «Ἑστίας» τῆς 26^ης Φεβρουαρίου 2015. Συνεπῶς,  διολισθαίνει μακροπροθέσμως, ὅπως τὸ προηγούμενο ΠΑΣΟΚ, καὶ στὸν ἀντικομμουνισμό. Ἐκτὸς καὶ ἀπὸ τὰ σπλάχνα του ἀνακύψῃ συνταγματικὸ πραξικόπημα ποὺ θὰ τοῦ προσφέρῃ ἰσχὺ καὶ θὰ ὁδηγήσῃ τὴν χώρα σὲ καθεστὼς Κάστρο ἤ Τσάβες, δηλαδὴ σὲ καθεστὼς ἐθνικομπολσεβικικό, συνθέσεως φασισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, μόνος τρόπος γιὰ νὰ μεγαλουργήσῃ ἡ χώρα. Διαφορετικά, τὸ ὑποχρεωτικὸ αὐτὸ πραξικόπημα ἐνδέχεται νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ ἄλλη δύναμη, μὴ ἀποκλείοντας καὶ τὴν ἄνοδο τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 26 Φεβρουαρίου 2015

179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς ταχυδακτυλουργός

179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς  ταχυδακτυλουργός

 Μεταρρύθμιση ἤ ἐπανάσταση;  Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνιμο δίλημμα τοῦ σοσιαλισμοῦ ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1890, μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Ἐδουάρδου Μπέρνσταϊν (1850-1932), Γερμανοῦ θεωρητικοῦ τοῦ ἐξελικτικοῦ (ῥεφορμιστικοῦ) σοσιαλισμοῦ ποὺ ἵδρυσε τὴν σημερινὴ σοσιαλδημοκρατία ὡς ἀριστερὸ παρακλάδι τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, μὲ  τὸ ὁποῖο ἀντετίθετο ὡς ὑπέρμαχος τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀστικῆς δημοκρατίας, στὸν ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ σοσιαλισμὸ τῶν δύο τάσεων: φασισμοῦ-ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου.

Ὁ σοσιαλιστικὸς αὐτὸς ῥεφορμισμὸς διατείνεται ὅτι εἶναι ἐφικτὴ ἡ μετουσίωση τοῦ καπιταλισμοῦ σὲ σοσιαλιστικὴ κοινωνία χωρὶς χρησιμοποίηση βίας, κάτι ἄκρως οὐτοπικό. Οἱοδήποτε κοινωνικὸ σύστημα θὰ ἀμυνθῇ μέχρι θανάτου, μὲ τὴν βία τοῦ χρήματος καὶ τῶν ὅπλων κατὰ οἱασδήποτε προσπαθείας καταλύσεώς του. Οὐδεὶς θὰ περιμένῃ νὰ μαχαιρωθῇ χωρὶς νὰ ἀντιδράσῃ. Τὸ ἐρώτημα ἐὰν εἶναι κανεὶς ὑπὲρ ἤ κατὰ τῆς βίας δὲν ἔχει νόημα. Ἡ βία εἶναι  ὑποχρεωτικὴ γιὰ ἀλλαγὴ συστήματος ἑνῷ ὁ ῥεφορμισμὸς δύναται νὰ ἀποδώσῃ μόνον γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἐπιφανειακῶν ἀλλαγῶν ἐντὸς συστήματος. Οἱ δύο συνιστῶσες τοῦ σοσιαλισμοῦ, δηλαδὴ ὁ φασισμός-ἐθνικοσοσιαλισμὸς τῆς μικροαστικῆ τάξεως, βασισμένος στὴν συνεργασία τῶν λαϊκῶν τάξεων κατὰ τῶν ὀλιγαρχῶν καὶ ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς βασισμένος στὴν πάλη τῶν τάξεων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, χρησιμοποιοῦν ἐξ ὁρισμοῦ τὴν βία γιὰ τὴν ἐπικράτησή τους καὶ ἀλληλοσφάζονται μονίμως ὡς ἀδελφοφάδες, μεταξὺ τῶν μαυροσκούφηδων καὶ τῶν κοκκινοσκούφηδων, ἐνῷ ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς τὸν ὁποῖο ὑπερασπίζομαι ἐγὼ στὴν Ἑλλάδα, προσπαθεῖ νὰ διαμορφώσῃ μία μαυροκόκκινη συμμαχία κατὰ τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, συνεπῶς καὶ ὑποχρεωτικὰ κατὰ τοῦ ῥεφορμισμοῦ τῆς σοσιαλδημοκρατίας. Δηλαδή, ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς προωθεῖ μία συμμαχία τῶν δύο ἄκρων ἐναντίον τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», κατὰ τὴν σωστὴ φρασεολογία τοῦ θλιβεροῦ  Γερμανοτσολιᾶ  Εὐαγγέλου Βενιζέλου.

Εἴτε ἡ τετράμηνη ἐκεχειρία ἐφαρμοσθῆ εἴτε ὄχι, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Ἑλλὰς παραμείνῃ μετέωρη, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὀπίσω της οἰκονομικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἰσχὺ ποὺ μόνον μία μεγάλη δύναμη δύναται νὰ τῆς ἐξασφαλίσῃ, ὁ ταχυδακτυλουργὸς Βαρουφάκης θὰ παραμείνῃ γυμνὸς καὶ κάποια στιγμὴ κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος θὰ ἀναφωνήσῃ ὅτι  ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός.

Ἡ Ῥωσία ἐτούτη τὴν στιγμὴ ἔχει μεγάλες οἰκονομικὲς καὶ στρατιωτικὲς δυσκολίες στὴν Συρία καὶ τὴν Οὐκρανία καὶ δύσκολα δύναται νὰ βοηθήσῃ ἀποτελεσματικὰ τὴν χώρα μας. Ἡ Κίνα ποὺ ἐνδιαφέρεται νὰ ἁλώσῃ οἰκονομικὰ τὴν Εὐρώπη ὡς σύνολο καὶ ἔχει ἐπιλέξει τὴν Ἑλλάδα ὡς θύρα εἰσόδου στὴν Εὐρώπη θέλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ παραμείνῃ ἡ Ἀθήνα στὴν ΕΕ καὶ στὸ εὐρώ. Μένει ἡ Ἀμερικὴ μὲ τὴν Ἀγγλία ποὺ καὶ αὐτὴ εὑρίσκεται σὲ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ ἄν καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ  βοηθήσῃ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὴν Γερμανικὴ Εὐρώπη καὶ νὰ ἀποτρἐψῃ τὴν ῥωσικὴ κάθοδο στὸ Αἰγαῖο, διστάζει νὰ τὴν ἀποκόψῃ τελείως ἀπὸ τὴν Εὐρώπη. Ἐνδεχόμενο ἀμερικανικὸ νέο σχέδιο Μάρσαλ πρὸς ὄφελος τῆς Ἑλλάδος ἀπαιτεῖ μία ἰσχυρὰ δημοσιονομικὴ Ἀμερικὴ ποὺ σήμερα δὲν ὑπάρχει.

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011 εἶχα δηλώσει στὴν τηλεόραση ὅτι ἠτοιμάζετο στρατιωτικὸ πραξικόπημα, ἀλλὰ τὸ σχετικὸ you tube εἶχε ἀποσυρθῆ, μετὰ ἀπὸ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι εἶχα πέσει ἔξω στὶς προβλέψεις μου, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα τέτοιο σχέδιο πραξικοπήματος ὑπῆρχε ἀλλὰ εἶχε ματαιωθῆ.

Σήμερα ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἔχει τὶς ἑξῆς δυνατότητες: α) Προσφυγὴ σὲ δημοψήφισμα γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὁ λαὸς ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν ἐπιστροφή στὴν δραχμή. β) Νὰ κηρύξῃ χρεωκοπία. γ) Νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν βασιλέα μὲ δημοψήφισμα ὡς διαιτητὴς τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ὑπεράνω κομμάτων, μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν Ἀγγλοσαξώνων Ἄγγλων καὶ Ἀμερικανῶν καὶ τὴν ἀνοχὴ τῆς Ῥωσίας, στὰ πλαίσια μία νέας Γιάλτας στὴν Μαύρη Θάλασσα  καὶ τὸ Αἰγαῖο, ἀλλὰ καὶ συνομοσπονδιοποίηση Ἑλλάδος-Τουρκίας καὶ στρατηγικὴ συμφωνία Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραήλ.

Ἐὰν ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἀποτύχῃ στὴν παροῦσα συγκυρία ἀλλὰ καὶ δὲν δυνηθῇ νὰ πραγματοποιήσῃ κανένα ἀπὸ τὰ ἄνω σενάρια, ἀπομένει ἡ δυνατότητα «ἰσραηλοποιήσεως» τῆς Ἑλλάδος. Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὸ 1948 τὸ Ἰσραὴλ ἱδρύθη ὡς σοσιαλιστικὸ κράτος καὶ ἐξειλίχθη σὲ καπιταλιστικὴ κοινωνία γιὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπαραίτητη  οἰκονομικὴ ὑποστήριξη τῶν Ἑβραίων καπιταλιστῶν τῆς Δύσεως. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο δύναται ἡ Ἑλλὰς νὰ κυβερνηθῇ ἀπὸ τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Χρυσῆ Αὐγή, μὲ βασιλικὸ πολίτευμα καὶ μὲ τὴν πολιτικὴ ὑποστήριξη, μέσῳ τῆς ἑλληνικῆς δυναστείας, τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν Δυνάμεων, ὡς καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τῶν «ἐθνικῶν καπιταλιστῶν» τοῦ ἐφοπλιστικοῦ μας δυναμικοῦ καὶ τῆς διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας. Γιὰ νὰ ἔχῃ ὅμως ἡ τελευταία αὐτὴ λύση δυνατότητες ἐπιτυχίας πρέπει νὰ ἀποδεκατισθῇ κυριολεκτικὰ ἡ «κολωνακιώτικη παρασιτικὴ ἀστικὴ τάξη», κάτι ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ΕΛΑΣ τοῦ 1944 οὔτε τὸ καθεστὼς τῆς 21^ης Ἀπριλίου καὶ ποὺ θὰ ἠδύνατο ἐνδεχομένως νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐὰν στὴν παραστρατιωτική της ὀργάνωση (ἀναγκαία ὡς ἐκτελεστικὸ βραχίωνα γιὰ τὴν πάταξη τοῦ Κολωνακίου) προσετίθετο μία ἀμείλικτη πολιτικὴ κατὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως, βασισμένη στὴν χρησιμοποίηση μίας διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας ἑβραϊκοῦ ἐπιπέδου ποὺ θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ δημιουργήσῃ μία ἑλληνικὴ πνευματικὴ ἡγεσία ἀπηλλαγμένη ἀπὸ ἀντισημιτικὲς  καὶ  ἀντιτουρκικὲς ἀγκυλώσεις.

Τὸ 1922, ἡ Ἑλλὰς στὴν Μικρασία ὑπῆρξε ἕνα ἀποτυχημένο Ἰσραήλ. Ἡ ἑλληνικὴ ἰσχὺς δύναται σήμερα νὰ οἰκοδομηθῇ στὸν λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν Μικρασία, μόνον μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ συνθήματος ὅτι «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι» καὶ ὅτι «οἱ καλύτεροι Σπαρτιᾶτες εἶναι οἱ Ἰσραηλινοί». Ἐπειδὴ δὲ ὁ μέσος Ἕλλην εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἐννοήσῃ τὰ ἀνωτέρω, ὅπως οἱ Μακεδόνες ὁπλῖτες τοῦ Ἀλεξάνδρου ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐννοήσουν ὅτι ὁ ἡγέτης τους γιὰ νὰ ἐξαπλώσῃ τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Ὑφήλιο ἔπρεπε  νὰ χρισθῇ βασιλεὺς τῶν Περσῶν, ἡ μόνη λύση εἶναι νὰ ἐμφανισθῇ ὁ πολιτικὸς ἥρωας μὲ σιδερένια θέληση γιὰ νὰ κραυγάσῃ ὅπως ὁ Ἀθανάσιος Σουλιώτης πρὸς Ἴωνα Δραγούμη, στὸ «Ὅσοι Ζωντανοί»(1911) : «Ὁ βασιλιᾶς Ἀλἐξαντρος ποῦ εἶναι; Αὐτὸς ἤτανε σωστὸς βασιλιᾶς τῆς Ἀνατολῆς πού, ἀφοῦ ἐξευτέλισε τοὺς Ἕλληνες, πῆρε τὴν κόρη τοῦ Δαρείου γυναῖκα καὶ κατάχτησε τὴν Ἀνατολή»!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Φεβρουαρίου 2015  

178 - Ἀναπόφευκτη ἡ ἄνοδος τῆς ἑλληνικῆς ἰσχύος

178 - Ἀναπόφευκτη ἡ ἄνοδος τῆς ἑλληνικῆς ἰσχύος

Ἡ Ἑλλὰς διέβη ὁριστικὰ τὸν Ῥουβίκωνα. Δὲν γυρίζει ὀπίσω ὅποιο καὶ νὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα  καὶ  ἰδοὺ γιατί:

1 - Ἡ στάση τῆς κυβερνήσεως τοῦ Σύριζα ἔναντι τῆς Εὐρώπης εἶναι σαφῶς γκωλλική. Ὁ ντὲ Γκὼλ ἦταν ὑπὲρ τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ ὄχι τῆς Εὐρώπης τῶν τεχνοκρατῶν, τῶν εὐρωκρατῶν ποὺ ὡς ὑπάλληλοι τῶν τραπεζῶν ἤθελαν νὰ ὑποσκελίσουν τοὺς πολιτικοὺς καὶ νὰ ἐπιβάλουν τὴν θέληση τῶν τραπεζῶν παρακάμπτοντας τοὺς λαούς. Ὁ Σύριζα, ὅπως παλαιότερα ὁ ντὲ Γκώλ, ἀπαιτεῖ πολιτικὴ λύση, ὄχι τεχνοκρατική.

2 – Καμμία χώρα, μικροῦ (Ἑλλάς) ἤ μεσαίου (Γαλλία) μεγέθους δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῆ στὸ διεθνὲς σκάκι, χωρὶς τὴν ὑποστήριξη μεγάλης δυνάμεως καὶ στὴν παροῦσα συγκυρία, τῆς Ἀμερικῆς. Ὁ ντὲ Γκὼλ ἀπέτυχε, χάνοντας τὴν ἐξουσία, ἐπειδὴ ἡ Ἀμερικὴ τὸν ὑπενόμευσε. Σήμερα, ἐὰν ἡ Ἀμερικὴ δὲν δυνηθῇ νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῆς Γερμανίας καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ ἀποτελεσματικὰ τὴν κυβέρνηση Τσίπρα, ὁ Σύριζα θὰ ἀποτύχῃ.

3 - Ὁ Στάλιν, τὸ 1952, ἕνα χρόνο πρὸ τοῦ θανάτου του, ὑπεστήριξε ὅτι ὁ ἐνδοκαπιταλιστικὸς πόλεμος ἦταν πιὸ πιθανὸς ἀπὸ ἕναν ταξικὸ πόλεμο μεταξὺ  τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς τότε Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Εἶχε δίκαιο. Σήμερα μαίνεται ὁ ἐνδοκαπιταλιστικὸς πόλεμος συμφερόντων μεταξὺ τῆς γερμανοκρατουμένης Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς.

4 – Σὲ περίπτωση ποὺ στὸν πόλεμο αὐτό, τελικὰ ἐπιβληθῇ τὸ εὐρωπαϊκὸ Δ΄Ῥάϊχ, εἰς βάρος τῆς Ἀμερικῆς καὶ γενικὰ τῶν Ἀγγλοσαξώνων, ἡ Ἑλλὰς θὰ χάση καὶ θὰ ἐπέλθῃ στὴν χώρα μας δεινὴ κρίση, ὅπως αὐτὴ ποὺ εἶχε γνωρίσει ἡ Γερμανία μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἐνδοκαπιταλιστικοῦ πολέμου τοῦ 1914-1918.

5 -Ἡ κρίση αὐτὴ θὰ μεταφέρῃ τὴν λαϊκὴ ὑποστήριξη τῶν 80% τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν κυβέρνηση Τσίπρα, στὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἐπωφελουμένη ἐπιπλέον τοῦ κύρους ποὺ αὐτὴ ἀπέκτησε μὲ τὸν ἀλόγιστο ἐγκλεισμὸ στὶς φυλακές, τῶν νομίμων ἐκπροσώπων της στὴν Βουλή, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθοῦν οἱ πιθανότητες ἐπικρατήσεως τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ ἡ συνεχιζομένη ἄνοδος τῆς ἑλληνικῆς ἰσχύος. Πρόκειται δηλαδή, ὡς πρὸς τὴν ἑλληνικὴ ἰσχύ, γιὰ μία κατάσταση στὴν ὁποία αὐτὴ κερδίζει οὕτως ἤ ἄλλως (win win situation).

6 – Καὶ πάλι τὰ βασικὰ θύματα αὐτῆς τῆς ἐξελίξεως θὰ εἶναι οἱ Ἑβραῖοι ποὺ θὰ κατηγορηθοῦν καὶ πάλι  ὡς οἱ βασικοὶ ἐκπρόσωποι τῶν τραπεζικῶν συμφερόντων τῶν εὐρωκρατῶν τεχνοκρατῶν. Γι αὐτὸ καὶ ἡ ἑβραϊκὴ γαλλοαμερικανικὴ Banque Lazard, κυρία ὑποστηρικτὴς τῆς κυβερνήσεως  Σύριζα, πρέπει, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Ἀμερικῆς, πάσει θυσία νὰ ἀποτρέψῃ, ἔστω καὶ μακροπροθέσμως, τὴν νίκη τῶν εὐρωκρατῶν ποὺ κινοῦνται πρὸς ὄφελος τοῦ Δ΄ Ῥάϊχ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 17 Φεβρουαρίου 2015    

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ  κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

Ἀκριβῶς ὅπως καὶ τὸ 1944, φόβος ἔχει καταλάβει τοὺς γερμανοτσολιάδεςς τῆς Εὐρώπης τῆς Μέρκελ ποὺ εἶναι ἔτοιμοι νὰ περάσουν στὸ ἀγγλοσαξωνικὸ στρατόπεδο τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Νεωτέρου γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν κρεμάλα. Ἡ ἐπικείμενη ἀπελευθέρωση τῆς χώρας ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ στρατεύματα μὲ τὴν βοήθεια τῶν σοσιαλδημοκρατικῶν δυνάμεων τοῦ Σύριζα ποὺ θὰ συμμαχήσουν μὲ τὸν ἐγγονὸ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Πρεσβυτέρου, τοὺς προτρέπουν, μετὰ τὴν ἀποτυχία τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014 νὰ ἐκλέξουν τὸ ἀνδρείκελό τους τὸν Σταῦρο Δῆμα στὴν προεδρία τῆς Δημοκρατίας, νὰ προσφέρουν γῆ καὶ ὕδωρ στὸν ΓΑΠ γιὰ νὰ παραμείνῃ μαζί τους στὸ προδομένο ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τὸν Βαγγέλη καὶ τὴν Γεννηματοῦ (τὴν Φώφη Γεννηματᾶ) προβάλλοντας τὸ δυναστικό τους ἐπιχείρημα ὅτι ὁ υἱὸς δὲν δύναται νὰ διαφοροποιηθῇ ἀπὸ τὸν πατέρα του καὶ γνωρίζοντας ὅτι ὁ ΓΑΠ εἶναι μὲν άδιάφθορος ἀλλὰ ἀπὸ χαρακτῆρα ἀναποφάσιστος.

Πράγματι, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, παρὰ τὶς ἐκκλήσεις τοῦ Καστανίδη καὶ τοῦ στενοῦ του κύκλου, ὁ ΓΑΠ δὲν προχώρησε στὴν τέλεση τοῦ ἀπαραιτήτου δημοψηφίσματος καὶ παρητήθη. Οἱ ἀπεγνωσμένες προσπάθειές τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014, νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ τοῦ νὰ ἱδρύσῃ κόμμα εἶχε τὸν ἴδιο σκοπό: Νὰ σώσουν τὸ τομάρι τους.

Μετὰ τὶς ἑπόμενες ἐκλογές, ἕνα μή αὐτοδύναμο πλειοψηφικὸ Σύριζα θὰ χρειασθῇ νὰ συμμαχήσῃ μὲ ἕτερο κόμμα ποὺ ὑποχρεωτικὰ θὰ προσπαθήσῃ νὰ τοῦ βάλῃ φρένο στὸν νεανικό του φουριόζικο μεταρρυθμιστικό του ἐνθουσιασμὸ ποὺ δύναται νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τὴν δίκαιη φυλάκιση τῶν γερμανοδωσιλόγων σαμαροτσολιάδων. Δὲν ξεχνοῦν πὼς ὁ Ἰωάννης Ῥάλλης ἀπεβίωσε στὶς φυλακές.

Ἐπειδὴ ἡ δύναμη τοῦ φιλοαγγλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων τοῦ Καμμένου μᾶλλον δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Σύριζα νὰ ἔχῃ τὴν βουλευτικὴ πλειοψηφία, ἕνα φιλοαμερικανικὸ κόμμα ΓΑΠ θὰ ἦταν ἰδανικὸ γιὰ τὴν προώθηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς πολιτικῆς τὸ 2015, χρονιὰ ποὺ ἡ χώρα θὰ ἀπελευθερωθῇ, ὅπως τὸ 1944, ἀπὸ τὸ Γερμανικὸ Ῥάϊχ.  Ὁ ἐγγονὸς Παπανδρέου, εἰλικρινὴς σοσιαλδημοκράτης, ἀδιάφθορος καὶ ὑπηρέτης τῆς Ἀρετῆς, χρειάζεται γιὰ νὰ ὑψώσῃ τὸ 2015 τὴν γαλανόλευκη στὴν ἀπελευθερωμένη Ἀκρόπολη, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν νέο Τσῶρτσιλ νὰ ἔλθῃ στὴν Ἀθήνα ὥστε νὰ ἀποτραπῇ ἡ ὕψωση τοῦ ἐρυθροῦ σφυροδρεπάνου καὶ ἐνδεχομένως νὰ βοηθήσῃ στὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ.

Αὐτὴν τὴν φορὰ ὅμως ὁ νέος Παπανδρέου πρέπει νὰ τολμήσῃ, ὅπως ὁ Νῖκος καὶ ἡ Μπεάτα Κιτσίκη, οἱ γονεῖς μου, νὰ προδώσῃ τὸ ἄθλιο Κολωνάκι ἐπὶ τῆς πλατείας τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ βοηθήσῃ νὰ ἀναρτηθῆ ὁ λόφος τῶν διεφθαρμένων ὑπὸ τὸ χῶμα τοῦ ὁποίου θὰ ἀναπαυθοῦν οἱ δωσίλογοι τῶν Σαμαροβενιζέλων. Καὶ τότε, μία Νέα Γιάλτα μὲ τοὺς Ῥώσους, μὲ Πούτιν καὶ Ὀμπάμα (ἤ τὸν διάδοχό του) θὰ ἐπιτρέψῃ τὸν θρίαμβο στὸ Φανάρι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Δεκεμβρίου 2014

165 – ΚΚΕ, ἡ σοφὴ κουκουβάγια

165 – ΚΚΕ, ἡ σοφὴ κουκουβάγια

Ἡ Ἱστορία ἔχει τὴν λογική της ποὺ ἡ λογικὴ ἀγνοεῖ» λέγει ὁ Γάλλος (l’Histoire a ses raisons que la raison ignore). Ἀπὸ αὐτὴν τὴν λογικὴ προέρχονται τρία τινά:

1 - Ἡ Ἱστορία ἀνανεώνεται μὲ κάθε γενεά ( παραδοσιακὰ 30 χρόνια, σήμερα μὲ τὴν ἐπιμήκυνση τῆς ζωῆς, 40 χρόνια). Αὐτὸ διότι ὁ σαραντάρης ἐγεννήθη τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἑνὸς καθεστῶτος καὶ συνεπῶς δὲν ἔζησε τὰ ἀρνητικά του. Ἐὰν αὐτὸ τὸ καθεστὼς εἶχε δυναμική, θὰ ἐπανέλθη στὴν ἐπιφάνεια μετὰ ἀπὸ μία γενεά. Π.χ. τὸ 1815, ὁ Βοναπαρτισμὸς καταποντίζεται. Τὸ 1848, τὸ σύνθημα στὴν Γαλλία εἶναι: ποῦ εἶσαι Βοναπάρτη; Τὸ 1973, ὁ Παπαδοπουλισμὸς καταποντίζεται. Τὸ 2014, τὸ σύνθημα στὴν Ἑλλάδα εἶναι: ποῦ εἶσαι Παπαδόπουλε;

2 - Ἡ Ἱστορία ἀναδεικνύει μία βασικὴ σκέψη, τὴν ὀρθότητα τῆς ὁποίας τὴν καθοδηγεῖ γιὰ χιλιάδες χρόνια. Ἔτσι, μέσῳ τῆς διαλεκτικῆς, ὁ πλατωνισμὸς ἐπιβιώνει σήμερα μετὰ ἀπὸ δύο χιλιετηρίδες. Ἀκόμη καὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ Πλάτωνος, ὅπως ὁ Ἀριστοτέλης, ὑπῆρξαν μαθητές του καὶ συνεχιστές του, μέσῳ τῆς διαλεκτικῆς. Ὁ Πλάτων Β΄ ὑπῆρξε, μετὰ ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια ὁ Μάρξ, μέσῳ τῆς διαλεκτικῆς. Ἀκόμη καὶ οἱ ἐχθροί του, ὡς ἀντικομμουνιστές, ὅπως οἱ διανοούμενοι τοῦ φιλελευθερισμοῦ (βλέπε στὶς ΗΠΑ) ἤ οἱ διανούμενοι τοῦ φασισμοῦ (στὸν Μεσοπόλεμο) ἠκολούθησαν τὸν Μάρξ. Ἴσως μετὰ ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια μαρξισμοῦ ἐμφανισθῇ ὁ Πλάτων Γ΄. Μόνον οἱ ἀνεγκέφαλοι δηλώνουν πὼς ὁ Μὰρξ ἔχει δῆθεν ξεπερασθῆ, ὅπως στὶς ἀρχὲς τοῦ χριστιανισμοῦ ἐλέγετο ὅτι ὁ Πλατωνισμὸς εἶχε δῆθεν ξεπερασθῆ.

3 – Ἡ ἰδεολικὴ βάση τοῦ ΚΚΕ εἶναι ὀρθὴ ἐπειδὴ εἶναι σταθερὰ μαρξιστική, ἀπὸ ἱδρύσεως του. Κανένα ἄλλο κόμμα δὲν ἔχει ὀρθὴ ἰδεολογικὴ βάση διότι, ἄν καὶ ἐπηρεάσθη ἀνομολογήτως ἀπὸ τὸν μαρξισμό, δὲν τὸν ἀκολουθεῖ. Ἡ τήρηση τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ μαρξισμοῦ ἀπὸ τὸ ΚΚΕ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀναλύῃ πάντα σωστὰ τὴν πολιτικὴ κατάσταση.

Ἐντύπωση προκαλεῖ στὸν ἀγνοοῦντα τὰ παραπάνω, ἡ σωστὴ ἀνάλυση τοῦ ΚΚΕ τῆς ἑλληνικῆς κρίσεως ἀπὸ τὸ 2009, εἰδικὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διολίσθηση τοῦ Σύριζα πρὸς τὴν σοσιαλδημοκρατία, ὡς δεκανίκι τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος. Ἐπίσης ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀποκατάσταση τῆς μαρξιστικῆς ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸ 1991, ἀπὸ τὴν Ἀλέκα Παπαρήγα, τὴν ἐπάνοδο στὸν σταλινισμὸ καὶ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ Ζαχαριάδη μετὰ ἀπὸ τὴν μακρὰ περίοδο διολισθήσεως τοῦ διεθνοῦς κομμουνιστικοῦ κίνηματος ἀπὸ τὸν Χρουστσὼβ στὸν Γκορμπατσώβ.

Σήμερα, ἐνώπιον τοῦ τέλους τῆς σαραντάχρονης Μεταπολιτεύσεως καὶ τῆς προοπτικῆς ἐπιβολῆς Πινοσετισμοῦ ἤ καὶ ἐπανόδου τῆς Μοναρχίας στὴν Ἑλλάδα, ὁ κόσμος διερωτᾶται γιατί τὸ ΚΚΕ κομίζει γλαῦκα εἰς Ἀθήνας. Πράγματι, στὶς 28 Αὐγούστου 1834, ὁ βασιλεὺς Ὄθων ἀναχωρῶντας ἀπὸ τὸ Ναύπλιο καὶ κάνοντας τὴν ἐπίσημη εἴσοδό του στὴν Ἀθήνα ὡς νέα πρωτεύουσα τοῦ κρατιδίου, κρατῶντας μία ζωντανὴ κουκουβάγια ὡς σύμβολο τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν προκάλεσες τὸν γέλωτα τῶν Ἀθηναίων, ἐφ’ὅσον ἐκόμιζε γλαῦκα εἰς Ἀθήνας, δηλαδὴ τὸ αὐτονόητο.

Ἔτσι καὶ μὲ τὸ ΚΚΕ. Ποῖος βαθιὰ σκεπτόμενος διανοούμενος δὲν ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ θέση τοῦ ΚΚΕ εἶναι αὐτὴ τῆς σοφῆς κουκουβάγιας. Ἀκόμη καὶ ὁ σόφρων καθηγητὴς Ξενοφῶν Ζολῶτας, πρωθυπουργὸς τὸ 1990, ἀνεγνώριζε ὅτι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἡ μετριοπαθὴς στάση τοῦ Χαριλάου Φλωράκη ἦταν πιὸ σωστὴ ἀπὸ αὐτὴν τῶν δύο ἀντιμαχομένων ὁμάδων τοῦ ἀστικοῦ κράτους, τῶν Μητσοτάκη καὶ Παπανδρέου.

Ὁ κόσμος βεβαίως ἀδυνατεῖ νὰ καταλάβῃ γιατί ἡ σοφὴ κομμουνιστικὴ κουκουβάγια παραμένει ἀκίνητη έπάνω στὸ κλαδί της καὶ δὲ ἐπιτίθεται, βάζοντας σὲ πράξη τὸ ὡραῖο σύνθημα τῆς Παπαρήγας τῆς ῥήξεως καὶ ἀνατροπῆς. Τὸ μέλλον θὰ ἀποδείξῃ ἐὰν ἡ σημερινὴ ἀκινησία τοῦ ΚΚΕ ἦταν δικαιολογημένη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Δεκεμβρίου 2014   

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

Ἐπιτέλους!  Ἰδού, καὶ πολὺ πιὸ νωρὶς ἀπ’ ὅτι οἱ περισσότεροι τὸ εἶχαν προβλέψει. Τὸ ἑλλαδικὸ οἰκοδόμημα καταρρέει σήμερα ἐνώπιόν μας. Καὶ ἰδοὺ τὰ ἀδιάσειστα στοιχεῖα καὶ οἱ ἀνεμόνεμες ἐξελίξεις:

1 – Τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐγκλωβισθῆ στὸ παρελθόν του, ἀνίκανο νὰ προσαρμοσθῇ στὰ νέα δεδομένα τῆς χώρας μας. Παρὰ τὰ 22 ἐποικοδομητικὰ χρόνια τῆς γραμματείας τῆς Ἀλέκας Παπαρήγα (1991-2013) ποὺ ἐπανέφερε τὸ κόμμα στὴν σωστὴ ἰδεολογικὴ κατεύθυνση τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Ζαχαριάδη δὲν ἠδυνήθη οὔτε αὐτὴ ἀλλὰ ἰδίως οὔτε ὁ συνεχιστὴς της Δημήτρης Κουτσούμπας, νὰ μετουσιώσῃ σὲ πράξη τὶς σωστές του θεωρητικές του ἀναλύσεις. Τὸ ὡραῖο σύνθημα «ῥήξη καὶ ἀνατροπή» παρέμεινε στὰ χαρτιά. Ἐντυπωσιακὴ ὅμως ὑπῆρξε ἡ ἀνάλυση τοῦ Κόμματος, ἀπὸ τὴν πρώτη ἤδη στιγμή, προτοῦ ἀκόμη ἀνδρωθῆ ὁ Σύριζα, ὅτι τὸ κόμμα αὐτὸ δὲν εἶχε πλέον σχέση μὲ τὸν μαρξισμὸ λενινισμὸ καὶ μετεξελίσσετο σὲ σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα, δηλαδὴ σὲ ἀστικοῦ τύπου λαϊκιστικὸ ΠΑΣΟΚ. Ἀπέφυγε εὐτυχῶς οἱαδήποτε συνεργασία μαζί του διότι μία σύμπραξη ΚΚΕ-Σύριζα θὰ ἐσήμαινε ταφόπλακα γιὰ τὰ σχεδὸν ἑκατὸ χρόνια ἐνδόξου πορείας τοῦ μοναδικοῦ ἑλληνικοῦ κόμματος ἡρώων.

2 – Τὸ ΚΚΕ  ἀνέλυσε σωστὰ τὴν πορεία τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τοῦ νεωτέρου. Ὁ τελευταῖος,  βέρος Ἀμερικανὸς σοσιαλδημοκράτης, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἔλλειπε ἡ ῥωμέϊκη πονηριὰ τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἀντικομμουνιστοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ πρεσβυτέρου, τοῦ παπατζῆ, νεκροθάφτη τῶν ὁραμάτων ἀπελευθερώσεως τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν κατοχὴ τῶν Βρεταννῶν τοῦ Τσῶρτσιλ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἄφθαστος λαϊκισμὸς τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, πράκτορα τοῦ στρατοβιομηχανικοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, ἐπορεύθη μὲ τὰ ῥουσβελτιανὰ συνθήματα τοῦ Νιοῦ Ντῆλ, μὲ ἀπόλυτη ἐντιμότητα καὶ ἀγνότητα γιὰ νὰ οἰκοδομήσῃ μία ἀξιοκρατικὴ καὶ σύχρονη ἀστικὴ Ἑλλάδα ἀλλὰ χωρὶς τὰ κότσια τῶν κομμουνιστῶν τοῦ 1944, νὰ προχωρήσῃ ἄφοβα στὸν δρόμο ποὺ εἶχε χαράξει, νὰ πραγματοποιήσῃ  τὸ ὑποσχόμενο δημοψήφισμα, καὶ ὑπέκυψε τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, στὸ ἐνδοπασοκικὸ πραξικόπημα τοῦ ἀθλίου Βαγγέλη Βενιζέλου. Τὸ ΚΚΕ, τὸ 2011, ἀπέτυχε λόγῳ λουμπάγκο, ὁ ΓΑΠ τὴν ἴδια ἐποχὴ ἀπέτυχε λόγῳ  δειλίας. Ἔκτοτε ἀνέκαμψε καὶ τείνει σήμερα νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀντιρωσικὴ καὶ ἀντικινεζική του ἀρχική του θέση, παραμένοντας ὅμως σταθερὰ στὸ πλευρὸ τοῦ ἀμερικανικοῦ ἀντιγερμανικοῦ στρατοπέδου.

3 –  Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἄν καὶ ἀντισυστημικὸ γνήσιο φασιστικὸ ἐπαναστατικὸ κόμμα, μεταφέροντας ὅμως τὴν φοβερὴ ἀρρώστια τοῦ ἀντισημιτισμοῦ (ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀντισιωνισμοῦ) ἀρρώστια ποὺ καθηλώνει στὴν ἀποβλάκωση τὴν μεγάλη πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἀριστερὰ μέχρι τὴν ἄκρα δεξιά, ἄν καὶ ἀντέγραψε σωστὰ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἐπαναστατικὲς μεθόδους τοῦ παλαιοῦ ΚΚΕ χωρὶς ὅμως νὰ δυνηθῇ νὰ ἐννοήσῃ τὴν οὐσία τοῦ μαρξισμοῦ λενινισμοῦ, μὲ τὴν ἐφηβική της ἀνωριμότητα ἔπεσε στὴν φάκα τοῦ κατεστημένου ποὺ τὴν εὐνούχισε.

4 – Τὸ ἀμερικανικὸ ἀντιγερμανικὸ στρατόπεδο ἐπέτυχε τὶς προάλλες μία ἐντυπωσιακὴ σύμπραξη Τσίπρα-Καμμένου μεταξὺ τοῦ κομμουνιστογενοῦς Σύριζα καὶ τοῦ μικροαστικοῦ βασιλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων. Καὶ τὰ δύο κόμματα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ὑπὲρ μίας στενῆς συνεργασίας μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τὸ Ἰσραὴλ χωρὶς νὰ θέλουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ, ἐλπίζοντας σὲ μία νέα Γιάλτα Μόσχας-Οὐασιγκτῶνος.

5 - Ὁ θεσμὸς τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἶναι σήμερα πλήρως καταφρονημένος λόγῳ τῆς ἀπαραδέκτου στάσεως τοῦ Παπούλια. Ὁ καθηγητὴς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Γεώργιος Κασιμάτης, ἐκατηγόρησε τὸν Κάρολο Παπούλια οὐσιαστικὰ γιὰ ἐσχάτη προδοσία ἐπειδὴ προέβη σὲ κατάφωρη παραβίαση τοῦ Συντάγματος, ἀφοῦ ὅλες οἱ ἐκτελεστικὲς πράξεις τῶν δανειακῶν συμβάσεων, ποὺ δὲν ἔχουν περάσει ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιο, φέρουν τὴν ὑπογραφή του. Σὲ συνδυασμὸ λοιπὸν, μελλοντικά, μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ παπανδρεϊκῆς ἐμπνεύσεως δημοψηφίσματος, οἱ συνασπισμένες φιλοαμερικανικὲς κοινοβουλευτικὲς δυνάμεις τοῦ Σύριζα-ΑΝΕΛ-ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, προβλέπεται ὅτι θὰ χρησιμοποιήσουν τὸν θεσμὸ τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ θέσουν τὸ ἐρώτημα στὸν ἑλληνικὸ λαό: Θέλετε ἤ ὄχι τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ; Ὁ βασιλεὺς θὰ ἐπιστρέψῃ, ὅπως καὶ τὸ 1935, ὡς συναθροιστὴς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὸ ΚΚΕ μέχρι τὴν Χρυσῆ Αὐγή, δίδοντας ἀμνηστεία στοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους, ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, καὶ θὰ ἐπιλέξῃ, αὐτὸς καὶ μόνον αὐτός, ἕναν νέο Μεταξᾶ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα.

6 –Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῆ ὅμως αὐτὴ ἡ καθεστωτικὴ ἀλλαγὴ οἱ ἐσωτερικὲς πολιτικὲς ἐξελίξεις δὲν ἐπαρκοῦν. Χρειάζεται «ἐθνικὴ καταστροφή» μὲ ἐξωτερικὴ πολεμικὴ κρίση. Τὰ ἐθνικιστικὰ γεγονότα τοῦ Βελιγραδίου μεταξὺ Ἀλβανῶν καὶ Σέρβων, ὅπως καὶ ἡ ἐξάπλωση τοῦ ISIS στὰ Βαλκάνια, ποὺ θὰ ἐπιφέρουν ὑποχρεωτικὰ ῥωσικὴ ἐπέμβαση θὰ ὑπάρξη ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ βασιλέως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Ὀκτωβρίου 2014

136 - Ἐπάνοδος στὸ 1967

136 - Ἐπάνοδος στὸ 1967

Κοροϊδεύοντας τὸν λαὸ δὲν σώζεις τὴν κατάσταση. Εἶσαι καταδικασμένος, σὰν τὸν Σίσυφο νὰ κουβαλᾶς τὸν βράχο στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ καὶ νὰ πέφτῃ καὶ πάλι. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὰ τελευταῖα διακόσια χρόνια ἔχει μπουχτίσει ἀπὸ ψέμματα μὲ βάση ὅτι πάντα φταίει ὁ ἄλλος ἐνῷ αὐτὸς εἶναι πάντα τὸ θῦμα καὶ ἡ στάση του ἡρωϊκή.

Ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ μέχρι τὸν τάφο τὸν μαθαίνουν νὰ εἶναι ἀνεύθυνος. Ἀρχίζουν μὲ τὸ παραμύθι τοῦ κρυφοῦ σχολειοῦ καὶ καταλήγουν στὴν ἑλληνικὴ ἐκδοχὴ τῆς Ἀποκαλύψεως ποὺ λέγει ὅτι ὅλη ἡ οἰκουμένη προσπαθεῖ νὰ καταστρέψῃ τὸν Ἕλληνα Χριστὸ ποὺ σταυρώνεται πρὸς χάριν τῶν κακῶν τῆς γῆς, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν Ἐαμοβουλγάρων, τῶν Τούρκων, τῶν Ἑβραίων, τῶν Μασόνων, τῶν Κίσσινγκερ, τῶν Δυτικῶν.

Σὲ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδο ὅπου ἡ οἰκουμένη τὸν μαστιγώνει, ὁ ἴδιος μονοτονίζει τὴν γλῶσσα του, δημοσιοϋπαλληλίζεται, περνᾷ ᾦρες ὁλόκληρες, πάντα φευγᾶτος, στὰ πολλαπλὰ κινητά του, κλέβει τὸν ξένο τουρίστα, ἀκούει κάθε πρωϊ τὸ ῥαδιόφωνο τοῦ Σκάϊ νὰ καλοπιάνῃ τὴν σικελικὴ μαφία τῶν ταξιτζήδων  ποὺ ξεκινοῦν γιὰ τὸ μεροκάματό τους γδύνοντας καὶ ὑβρίζοντας τοὺς πελάτες τους (πάντα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ ταρίφα τοῦ ταξιοῦ στὸ Παρίσι καὶ τὸ Λονδῖνο εἶναι πολὺ ὑψηλότερη), ὑποχρεώνεται ὡς ἰατρὸς, λόγῳ τῶν χαμηλῶν του ἀποδοχῶν, πολὺ χαμηλοτέρων τῶν ἀντιστοίχων μισθῶν στὴν Δύση, νὰ ἀπαιτῇ ὡς κόζα νόστρα φακελάκι διαφορετικὰ ἐξοντώνει τὸν ἀσθενή, ὑφαρπάζει τὴν δημοσία παιδεία μὲ ἰδιωτικὰ φροντιστήρια σὲ κάθε γωνιὰ τῆς χώρας, θεωρεῖ ἔξυπνο τὸν πονηρό, καὶ βλέπει ὡς σανίδα σωτηρίας τοὺς Ἕλληνες τοῦ Ἐξωτερικοῦ ποὺ ὡς Μπρούκληδες εἶναι φυσικὰ ἀφελεῖς. Μόλις πιάνῃ μιὰ πυρκαϊὰ στὴ περιοχὴ τοῦ χωριοῦ τοῦ ὁμογενοῦς, μόλις λείψῃ ἕνα μηχάνημα ἀπὸ τὸ τοπικὸ νοσοκομεῖο τῆς γενέτειρας τοῦ ὁμογενοῦς, ζητεῖται χρηματικὴ βοήθεια ἀπὸ τοῦς φλεγομένους ἀπὸ πατριωτισμὸ Ἕλληνες τοῦ Ἐξωτερικοῦ ποὺ μὲ κάθε εὐκαιρία διαδηλώνουν ὑπὲρ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων στὰ Σκόπια, τὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ τὴν Κύπρο, καὶ ἐνῷ τὰ ὁμογενειακὰ κορόϊδα ὀργανώνουν ἐράνους καὶ στέλνουν τὰ χρήματα στὴν καλύβα τοῦ Καραγκιόζη, αὐτὰ ἐξαφανίζονται στὶς τσέπες τῶν ἡμεδαπῶν ἐπιτηδείων.

Μὲ τὰ Ἰουλιανὰ τοῦ 1965 ἡ κοροϊδία τοῦ λαοῦ, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, εἶχε φθάσει στὰ ἄκρα. Οἱ ἰθύνοντες ἀλληλοκατηγοροῦντο καὶ ἐγέμιζαν τὶς τσέπες τους. Οἱ βουλευτές, στὴν οὐρὰ ἐπερίμεναν νὰ ἐξαγορασθοῦν περιμένοντας πραξικόπημα. Καὶ αἰφνιδίως, ὡς ἀπὸ μηχανῆς θεός, ἐνεφανίσθη ἀπὸ τὸ πουθενὰ μία ὁμάδα ἐντίμων ἀξιωματικῶν ποὺ ὑπὸ τοὺς Παπαδόπουλο καὶ Παττακὸ ἔσωσαν τὴν χώρα ἀπὸ τὴν πτωμαΐνη τῶν πολιτικῶν. Δυστυχῶς, ὄχι γιὰ πολὺν καιρό. Ἡ ἀμερικανικὴ CIA, στὶς 17 Νοεμβρίου 1973, ὡργάνωσε μία «ἑλληνικὴ ἔγχρωμη ἄνοιξη» στὸ Πολυτεχνεῖο, ἔρριξε τὸν Παπαδόπουλο καὶ ἔφερε στὴν  ἀρχὴ τὸν πανηλίθιο Ἑλληναρᾶ ταξίαρχο Ἰωαννίδη καὶ ἔτσι ἐπανέφερε τὸν βράχο τοῦ Σισύφου στὴν κάτω πλαγιὰ ὅπου ἐπὶ σαράντα χρόνια, 1974-2014, κατεστράφη ὁλοκληρωτικὰ τὸ ἔργο τῶν ἐπαναστατῶν  συνταγματαρχῶν.

Ἀπὸ τὸ 2009 τὸ σκηνικὸ γιὰ νέα Ἰουλιανὰ ἔχει στηθῆ. Ὁ λαὸς καὶ πάλι ὑποκύπτει στὶς κολακεῖες τῶν πολιτικῶν ποὺ τὸν ἐπιστρέφει στὴν ἀνευθυνότητα μὲ συνθήματα ὅτι σὲ τίποτα δὲν φταίει. Δύο ἁπλὲς φράσεις ποὺ ἀπετύπωναν τὴν ἀπόλυτη πραγματικότητα, «λεφτὰ ὑπάρχουν» καὶ «τὰ φάγαμε ὅλοι μαζί» (νὰ ῥωτήσετε τὸν Χάρρυ Κλὺνν ἐὰν δὲν τὸ πιστεύετε) ἐδαιμονοποιήθησαν μαζὶ μὲ αὐτοὺς ποὺ τὶς εἶχαν προφέρει καὶ ἐτοίμασαν τὰ νέα Ἰουλιανά: τὸ πραξικόπημα τῶν Σαμαρᾶ-Βενιζέλου ποὺ καταλήγει στὴν ἐξαγορὰ τῶν βουλευτῶν γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ νέου προέδρου τῆς Δημοκρατίας.

Ὁ Γιωργάκης ὅμως οὐδέποτε ὑπῆρξε βλὰξ καὶ πολὺ σωστὰ εἶχε εἰπῆ ὅτι «λεφτὰ ὑπάρχουν» στὸ Κολωνάκι. Ὁ Γιῶργος- Ῥοβεσπιέρρος ὁ Ἀδιάφθορος θὰ ἐπιστρέψῃ καὶ θὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν Σύριζα, αὐτὸ τὸ νέο ΠΑΣΟΚ. Ὁ Σαμαρᾶς ποὺ εἶχε προδώσει τὸ ἀφεντικό του τὸν Μητσοτάκη καὶ ὁ Βενιζέλος ποὺ εἶχε προδώσει τὸ ἀφεντικό του τὸν Γιῶργο Παπανδρέου, ἴσως τελικὰ καταποντισθοῦν μὲ τὴν  ἐπέμβαση ἑνὸς Παπαδοπούλου ἀπὸ τὸ πουθενά, ὅπως τὸ 1967. Καὶ ἐπιτέλους, ἴσως ὁ ἑλληνικὸς λαὸς βάλῃ μυαλὸ καὶ γίνῃ ὑπεύθυνος.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 3 Σεπτεμβρίου 2014