242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

Τὸ 2005 ἔγραφα ὅτι ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸ κράτος τοῦ 1821 γιὰ νὰ ἀποδείξῃ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη πόσο ἀρνητικὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ κράτους, αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀπέρριψε ὁ Χριστὸς εἰσερχόμενος εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ πουλάρι, γιὰ νὰ γελοιοποιήσῃ τὴν ἔννοια τῆς κρατικῆς ἐξουσίας ( κύριο ἄρθρο μου, «Τὸ αὐθαἰρετο ἑλληνικὸ κράτος»,  τριμηνιαῖο περιοδικὸ  Ἐνδιάμεση Περιοχή, τ.37, Φθινόπωρο 2005). Καὶ ἐσυνέχιζα λέγοντας: Κατόπιν ἐμβῆκε ὁ Ἰησοῦς  εἰς τὸν ναό, ὥς εἰς τὴν Βουλή, καὶ ὡς ἀναρχικὸς τῶν Ἐξαρχείων «ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ»  καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια καὶ τὰ καθίσματα τῶν ἐγκαθέτων. Καὶ τοὺς λέγει: Τὸν οἶκο τὸν ἐκάματε σπήλαιο  ποὺ συχνάζουν ληστές, ἀφοῦ  μὲ  τὶς αἰσχροκερδεῖες σας κατακλέπτετε καὶ ληστεύετε τὸν λαό (κατὰ Ματθαῖον, κα΄1-13). Μὲ τὴν σειρά του, ὁ Γεώργιος Παπανδρέου ὁ πρεσβύτερος ἐχαρακτήρισε τὸ 1965, στὰ Ἰουλιανά, τὸν ναὸ τῆς ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὡς οἶκο ἀνοχῆς, προσβάλλοντας ἄθελά του -αὐτὸς ποὺ τόσο ἠγάπησε τὶς γυναῖκες- τὸ πλέον παραδοσιακὸ ἑλληνικὸ ἐπάγγελμα τοῦ κόσμου ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἱερόδουλες μὲ χρυσῆ καρδιά, οἱ ὁποῖες λειτουργοῦνται τὶς Κυριακὲς πολὺ πιὸ συχνὰ ἀπὸ τοὺς ἐθνοπατέρες νταβατζῆδες τους. Ἔτσι ἐφθάσαμε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῆς Μελούνας στὴν Ἑλλάδα τῆς Μελίνας.

Τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου, τῆς μόνης προέδρου τῆς Βουλῆς ποὺ ἐτίμησε πλήρως τὸ ἀξίωμά της, ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ, ὑποψηφία μὲ τὴν Λαϊκὴ Ἑνότητα, μιλῶντας στὰ «Παραπολιτικὰ» στὶς 23 Σεπτεμβρίου 2015, ἐξοργίζοντας τοὺς δημοσιογράφους τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ Κατεστημένου, ἐχαρακτήρισε τὴν Βουλή, γιὰ πολλοστὴ φορά, μετὰ τὸν Γεώργιο Παπανδρέου, οἶκο ἀνοχῆς, ἐκφράζοντας τὴν γνώμη ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ὅμως ἐνδίδει στὶς σειρῆνες-ἱερόδουλες, συμπληρώνοντας ὅτι «μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οἱ ἐργαζόμενες στοὺς οἴκους αὐτοὺς ἔχουν μεγαλύτερη ἀξία καὶ μεγαλύτερη ἀξιοπρέπεια ἀπὸ αὐτὸ τὸ Κοινοβούλιο ποὺ ἔχει στελεχωθῇ καθ’ὑπόδειξιν τοῦ Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε».

Ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ κατήγγειλε ὅτι ἡ κυβέρνηση Τσίπρα ἔδωσε 100 ἑκατομμύρια στὸ Μέγαρο Μουσικῆς καὶ τὸν Ψυχάρη, ἀφήνοντας ἄφραγκα τὰ σχολεῖα (παρεπιπτόντως, ὁ Δῆμος Ζωγράφου, ἐπὶ Τσίπρα,  ἔπαυσε νὰ χρηματοδοτῇ τὸ διεθνῶς γνωστὸ κέντρο ἐρευνῶν τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ). Προσέθεσε τέλος πὼς ἀρχικὰ στὸν Σύριζα τὸ ἔπαιζαν ἁπλοί, χωρὶς γραβάτα, καὶ τώρα χρησιμοποιοῦν θωρακισμένες  Μερσέντες ὅπως ὁ Γιάννης Δραγασάκης.

Οἱ συγκλονιστικὲς δηλώσεις τῆς Ῥαχὴλ Μακρῆ ἔχουν μεγάλο βάρος ὅταν γνωρίζουμε  ὅτι εἶναι τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου ποὺ στὴν διάρκεια τῆς θητείας της ὡς πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἔπαυσε νὰ καταγγέλλῃ τὶς συνεχεῖς ἀντισυνταγματικὲς ἐνέργειες τῆς Βουλῆς. Ἡ Ῥαχὴλ εἶχε δημοσίως εἰπῆ στὴν Ζωή: «Σ’εὐχαριστῶ ποὺ δὲν ὑποτάχθηκες καὶ δὲν παρέδωσες τὴν σφραγίδα στοὺς ἀποικιοκράτες. Ἀξίζει φίλη, νὰ ὑπάρχῃς γιὰ ἕνα ὄνειρο κι ἄς εἶναι ἡ φωτιά του νὰ σὲ κάψῃ». Σίγουρα, ὅλοι ὅσοι ἔχουν παραμείνει Ἕλληνες σὲ αὐτὸν τὸ τόπο συμφωνοῦν μὲ τὴν Ῥαχὴλ Μακρῆ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Σεπτεμβρίου 2015

233 –Πρὸς τὰ ἑλληνικὰ νειάτα: Ἡ ἔννοια της προσωπικῆς θυσίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ

233 –Πρὸς τὰ ἑλληνικὰ νειάτα: Ἡ ἔννοια της προσωπικῆς θυσίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ

Ἄν καὶ ζωντανὸς σᾶς ὁμιλῶ ἐκ τοῦ τάφου καὶ τὰ γραπτά μου θὰ συνεχίζουν νὰ σᾶς ὁμιλοῦν γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια. Εἶχα τὴν τύχη νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀνεξάρτητος ὅλη μου τὴν ζωή. Οὐδεὶς ἠδυνήθη ποτὲ νὰ μὲ πιέσῃ, οὔτε μυστικὲς ὑπηρεσίες, οὔτε τὰ κατεστημένα τοῦ χρήματος, οὔτε ἐργοδότες, οὔτε ἐκκλησίες, οὔτε κόμματα. Ποτὲ δὲν ἐκάρφωσα κανέναν γιὰ προσωπικὸ ὄφελος, ποτὲ δὲν παρεσύρθην  σὲ προσωπικὴ ἐκδίκηση. Ποτὲ δὲν ἔκρυψα ἐνδόμυχες σκέψεις καὶ ὡμίλησα καὶ ὁμιλῶ μὲ τὴν εἰλικρίνεια νεογεννήτου παιδιοῦ, ὅπως ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσὼ στὶς Ἐξομολογήσεις του. Ἐκτὸς τοῦ Ῥουσσὼ οὐδεὶς μοῦ ὁμοιάζει καὶ σὲ κανένα ὁμοιάζω.

Παρὰ ταῦτα, ἐχόρτασα ἀπὸ τίτλους, ἀπὸ ἐπιστημονικὲς διακρίσεις ἀπὸ ὑψηλοὺς μισθούς καὶ ποτὲ δὲν ἔμεινα ἄνεργος καὶ ποτὲ δὲν ἐνεκλείσθη σὲ φυλακές, καὶ δὲν ἐβασανίσθη ποτέ. Ἔμεινα πάντα καὶ χαρούμενος καὶ εὐτυχισμένος μὲ τὴν μόνη ἐξαίρεση μιᾶς βαθιᾶς ἐρωτικῆς πληγῆς. Ἔχω καταπληκτικὴ σύζυγο, τέσσερα παιδιὰ καὶ πολλὰ ἐγγόνια.

Πῶς κάτι τέτοιο ἔγινε δυνατό;  Ἀπευθύνομαι στὰ καταπονημένα ἑλληνικὰ νειάτα στὰ ὁποῖα καὶ μόνον χρωστῶ ἀπάντηση.  Βλέπω τὶς Ἑλληνίδες, ἀπὸ καρυάτιδες στὰ 15 τους καὶ τὰ μάτια ὀρθάνοικτα ἀπὸ εἰλικρίνεια νὰ μεταμορφώνονται σὲ  ἄσχημα τερατώδη  πρόσωπα δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ τὰ ὁποῖα οἱοσδήπτε ἄνδρας κάνει τὸ λάθος νὰ συνάψῃ συζυγικὲς σχέσεις θὰ περιπέσῃ στὸν λάκκο τῶν ἐχιδνῶν.

Εἶχα πατέρα τὸν Νῖκο Κιτσίκη ποὺ παρὰ τὸ ἀξεπέραστο ἐπιστημονικό του ἀνάστημα εἶχε καρδιὰ καὶ μάτια μικροῦ παιδιοῦ. Ἄν καὶ ἄθεος ἐνεφορεῖτο ἀπὸ τὴν μόνη ἰδεολογία ποὺ πλησιάζει τὸ θεῖο τῶν μοναστηρίων, τὸν κομμουνισμό. Εἶχε γεννηθῆ τὸ 1887 καὶ ὅμως στὸ τέλος τῆς Κατοχῆς ἀνεφώνησε: «Γεννήθηκα τὸ 1944» ἐπειδὴ εἶχε γίνει μέλος τοῦ ΚΚΕ. Τὸ μόνο ποὺ ἐκέρδισε μὲ τὴν καρδιακὴ αὐτὴ συμμετοχὴ σὲ κόμμα ὑπῆρξε ἡ καταδίκη σὲ θάνατο τῆς κομμουνιστρίας μητέρας μου Κρητικιᾶς Μπεάτας, ἡ ἀπόλυσή του ἀπὸ καθηγητὴς στὸ Πολυτεχνεῖο, ἡ ἀπώλεια τῆς περιουσίας του καὶ ἀγάπη τῶν θαυμαστῶν του.

Ὁ πατέρας μου μὲ ἀνέθρεψε μὲ μία καὶ μόνη ἐπαναλαμβανομένη λέξη: παιδεία καὶ πάλι παιδεία. Μή σκέπτεσαι ποτὲ τὰ χρήματα, οὔτε τοὺς τίτλους, οὔτε τὶς θέσεις, οὔτε τὴν δόξα. Ὅλα αὐτὰ θὰ σοῦ τὰ δώσῃ ἡ παιδεία, ἡ Θεὰ Παιδεία. Ἀργότερα ὅταν ἔγινα πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανὸς ἐκατάλαβα ὅτι ἡ Θεὰ Παιδεία τοῦ ἀθέου κομμουνιστοῦ πατέρα μου ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

Ὁ ἐμφύλιος μὲ ἔστειλε στὴν Γαλλία τὸ 1947, σὲ ἡλικία 12 ἐτῶν καὶ ἐκεῖ ἔγκλειστος σὲ γαλλικὸ σχολεῖο μὲ παρέλαβε ἡ Παιδεία. Μετὰ τὴν ὑποστήριξη τῆς διδακτορικῆς μου διατριβῆς στὴν Σορβόννη τὸ 1962, παρουσίᾳ τοῦ μουσικοσυνθέτου Γιάνη Ξενάκη καὶ τὴν ἐρωτική μου σχέση μὲ τὸ χρῶμα ποὺ μοῦ εἶχε διδάξει ὁ θεῖος μου ὁ ζωγράφος Ἀλέκος Κοντόπουλος, ἐσυνέχισα νὰ ταξιδεύω στὴν Κίνα ὅπου ὁ δάσκαλός μου, ὁ πρόεδρος Μάο μᾶς ἔλεγε: Νεολαία τοῦ κόσμου, μέσῳ τῆς πολιτιστικῆς ἐπαναστάσεως ἐπιβάλλατε τὴν καθαρὴ καρδιά, τὸ ὄνειρο τῆς θεϊκῆς παιδείας τοῦ Διογένους στὸ πιθάρι του. «Εἶπα στὸ παιδί μου, ἔλεγε ὁ Μάο, πήγαινε στὴν ὕπαιθρο καὶ πὲς στοὺς φτωχοὺς καὶ μικρομεσαίους ἀγρότες πὼς ὁ πατέρας μου λέει ὅτι, ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια σπουδῶν, γινόμαστε ὅλο καὶ πιὸ ἠλίθιοι. Σᾶς παρακαλῶ θεῖοι καὶ θεῖες, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές, γίνατε δάσκαλοί μας. Θέλω νὰ μὲ μάθετε ἐσεῖς».

Ἡ ἀγάπη μου γιὰ τὸν δάσκαλό μου τὸν Μάο μὲ ἔδιωξε ἀπὸ τὴν Σορβόννη τὸν Μάη τοῦ 1968 καὶ εὑρέθην πολιτικὸς πρόσφυγας στὸν Καναδᾶ, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας, πάντα ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ πατέρα μου Νίκου ποὺ μοῦ ἀπηγόρευε κάθε ἀνάμιξη σὲ κόμματα καὶ βουλευτιλίκια. Ἡ τρελὴ ἀγάπη μου γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ μὲ ἔφερνε συνεχῶς ὀπίσω στὰ ἀχνάρια τῶν παιδικῶν μου χρόνων, τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ ἔχοντας πάντα κατὰ νοῦ τὶς νουθεσίες τοῦ πατέρα μου: μὴν εἰσέλθῃς ποτὲ στὴν κομματικὴ ζωὴ τοῦ παρηκμασμένου τούτου τόπου. Μὲ παιδεία καὶ πάλι παιδεία οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ ποτὲ νὰ σὲ ἀγγίξῃ.

Τώρα, ἐκ τοῦ τάφου, μὲ ὀρθάνοικτα παιδικὰ μάτια βλέπω νὰ παραμένουν στὸ τόπο μας τρεῖς ἀγνὲς ἑστίες: τὸ ἀντάρτικο πόλεων, τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Οἱ δύο πρῶτες ἀγνὲς ἀλλὰ ἀναποτελεσματικές. Ἡ τρίτη ἀγνὴ καὶ ἀποτελεσματική. Χάρι στὴν παιδεία τοῦ πατέρα μου, αὐτὸ ποὺ λέω τὸ γνωρίζω καὶ δὲν πρόκειται οὐδεὶς νὰ μὲ μεταπείσῃ. Ἀγνότητα καὶ βία συγκατοικοῦν πάντα: στὸν Χριστὸ, στὴν ἐκδίωξη τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὸν ναό καὶ στοὺς Σπαρτιᾶτες στὶς Θερμοπῦλες. Χριστὸς καὶ Λεωνίδας ἐπέτυχαν διότι ἐθυσίασαν τὸ εἶναι τους γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ. Καὶ τότε ὁ Ἀλέξανδρος προσεκύνησε τὸν Διογένη στὸ πιθάρι του.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Σεπτεμβρίου 2015

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

Σὲ μία πολύωρη συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Γιῶργος Παπανδρέου στὸν δημοσιογράφο Νῖκο Χατζηνικολάου, στὶς 19 Ἰανουαρίου 2015, ἀνεδύθη πλήρως ἡ προσωπικότητα τοῦ ΓΑΠ. Οἱ λέξεις ποὺ ἐπανήρχοντο συνεχῶς στὸ στόμα του ἦταν «ἀξίες» καὶ «ἀρχές». Ὡς δίκαιος Ἀριστείδης, ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὁ Νεώτερος, παραμένει σὲ ἐπίπεδο πολὺ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ κοινό, αὐτὸ τὸ κοινὸ ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα στὴν Ἀθήνα ἀδυνατοῦσε νὰ παρακολουθήσῃ τοὺς φιλοσόφους τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ μέτρου καὶ ἐξωστράκιζε τοὺς δίκαιους.

Τὸ ἐρώτημα βεβαίως παραμένει: Πῶς μὲ τέτοιο ἦθος, ὁ ΓΑΠ ἔγινε πολιτικός καὶ μάλιστα πρωθυπουργός; Ἡ ἀπάντηση εἶναι προφανής. Ἔφερε τὸ ὄνομα δύο ἐπιφανῶν πολιτικάντηδων, τοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου, γνωστοῦ ὡς παπαντζῆ καὶ τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, φοβεροῦ λαοπλάνου. Ὁ ὄχλος παρασύρεται ἀπὸ τὰ ἠχηρὰ ὀνόματα καὶ παραβλέπει τὴν οὐσία τῆς προσωπικότητός τους. Σύρεται ἀπὸ ἁπλοϊκὰ συνθήματα, μὴ κατανοῶντας καὶ διαστρεβλώνοντας φράσεις ὅπως «λεφτὰ ὑπάρχουν» ἤ «τὰ ἐφάγαμε ὅλοι μαζί», χωρὶς νὰ ψάχνῃ  νὰ καταλάβῃ τὴν πραγματική τους ἔννοια. Ὁ κόσμος εἶναι ἔτοιμος πάντα νὰ σταυρώσῃ τὸν δίκαιο καὶ κατόπιν, μετὰ θάνατον, νὰ τὸν θεοποιῇ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ δημοκρατία εἶχε ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τοὺς κορυφαίους φιλοσόφους τῆς Ἀρχαιότητος ὡς τὸ χειρότερο πολίτευμα.

Ὁ ΓΑΠ ὅμως, στὴν πλήρη ἀγνότητά του, ἐπιμένει νὰ πιστεύῃ στὴν ἰδική του δημοκρατία καὶ νὰ θέλη νὰ ὑπηρετῇ τὸν ἀνάξιο λαὸ, δηλώνοντας ὅτι εἶναι «ἀντιεξουσιαστὴς στὴν ἐξουσία». Καὶ ἔχει δίκαιο νὰ προτιμᾷ τὸν παραπλανημένο λαὸ ἀπὸ τὸ λησταρχεῖο τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων ποὺ ἐκμεταλλεύεται τὴν ἔλλειψη κρίσεώς του καὶ τὸν προτρέπει νὰ ψηφίζῃ βολευτές  (εἶναι δὲ ἀνάξιο νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ ἀρχαία λέξη «βουλευτής» γιὰ νὰ ὀνομάζονται οἱ σημερινοὶ «βολευτές»). Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν οὐσία ὁ ΓΑΠ προτιμᾷ τὸ πολιτικὸ σύστημα, ὄχι τῆς δημοκρατίας, ἀλλὰ τῆς λαοκρατίας, ὅπου ὁ λαὸς ἐκφράζεται ἀπ’εὐθείας μὲ δημοψήφισμα καὶ ὄχι μέσῳ τῶν διεφθαρμένων βολευτῶν.

Ἕνα πρόσθετο χαρακτηριστικὸ τοῦ Γιώργου εἶναι ἡ εὐγένειά του. Ὄχι μόνον ποτὲ δὲν ὑβρίζει ἀλλὰ ἀποφεύγει νὰ κατηγορήσῃ τοὺ ἐχθρούς του ποὺ μετὰ μανίας καταφέρονται ἐναντίον του. Ἔτσι χρησιμοποιεῖ ἐλαχίστη καὶ κεκαλυμμένη κριτικὴ κατὰ τῶν ἀντιπάλων του Σημίτη καὶ Βαγγέλη Βενιζέλο. Προτιμᾷ νὰ μὴ συγκρούεται μετωπικὰ μὲ τοὺς θανασίμους ἐχθρούς του καὶ ἁπλῶς ἀναστενάζει ἀναφωνῶντας ὅτι ἡ τόσο καθυστερημένη ἀποχώρησή του ἀπὸ τὸ σάπιο σημιτοβενιζελικὸ ΠΑΣΟΚ ὑπῆρξε λύτρωση!

Μόνος στὴν μέση τῶν ληστάρχων τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς, βέρος τζέντελμαν ἐπιπέδου πανεπιστημίου Ὀξφόρδης, ἀρνεῖται νὰ προχωρήσῃ μαζὶ μὲ τὸν ἀρχηγὸ τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων Πᾶνο Καμμένο, στὴν πολὺ σωστὴ πρόταση τοῦ τελευταίου νὰ περάσουν ἀπὸ λαϊκὸ δικαστήριο καὶ νὰ φυλακισθοῦν οἱ ἐγκληματίες τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς Σαμαρᾶς καὶ Βαγγέλης (τὸ ψευδώνυμο «Βενιζέλος» τοῦ τελευταίου εἶναι ὕβρις πρὸς τὸν μεγάλο πολιτικὸ τοῦ παρελθόντος Ἐλευθέριο Βενιζέλο).

Δέχεται σχεδὸν ἀδιαμαρτύρητα τὶς συκοφαντίες ποὺ ἐκτοξεύονται κατὰ τῆς μητέρας του καὶ τῶν ἀδελφῶν του καὶ ἀρνεῖται νὰ ἐκφρασθῇ ἐπικριτικὰ γιὰ τὴν ἀπίθανη μετριότητα τῆς Δήμητρας Λιάνη ποὺ κατερράκωσε τὴν ὑπόληψη τοῦ πατέρα του καὶ τῆς μητέρας του.

Ἐὰν τελικὰ ὁ ΓΑΠ ἐπιβιώσῃ εἰς τὸ μέσον τῆς γενικῆς μετριότητος τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, αὐτὸ θὰ τὸ χρωστᾷ στὰ ἑλληνικὰ νειάτα καὶ μόνον στὰ νειάτα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν προφθάσει ἀκόμα νὰ ἐκμαυλισθοῦν. Ἕνα εἶναι σίγουρο: Δίκαιε Ἀριστείδη, ἡ Ἱστορία θὰ σὲ δικαιώσῃ!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰανουαρίου 2015

79 - Ποιητὴς καὶ Δὸν Κιχώτης στὴν Βουλή: ὁ Βύρων Πολύδωρας

79 - Ποιητὴς καὶ Δὸν Κιχώτης στὴν Βουλή: ὁ Βύρων Πολύδωρας

"Δημήτρη, ντρέπομαι ποὺ εἶμαι βουλευτής", μοῦ ἔλεγε ὁ πατέρας μου, ὁ μεγάλος ἐπιστήμων καὶ ἀγνὸς Δὸν Κιχώτης, ὁ κομμουνιστὴς πρύτανις τοῦ Πολυτεχνείου Νῖκος Κιτσίκης, ἤδη τὸ 1958, δηλαδὴ πολὺ πρὶν τὸν ἐξευτελισμὸ τῶν Ἰουλιανῶν τοῦ 1965. Ἀλλὰ τοῦ τὸ εἶχε ζητήσει τὸ κόμμα του, τὸ ΚΚΕ καὶ εἶχε γίνει βουλευτής. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ἐκτιμῶ ἕναν ἄλλο Δὸν Κιχώτη, τὸν Βύρωνα Πολύδωρα. Καὶ τί δὲν ἔχω ἀκούσει ἀπὸ τὸν σοβαροφανῆ ἠλίθιο Γραικῦλο τῶν καφενείων γιὰ τὸν δῆθεν αἰθεροβάμονα σαμουράϊ Πολύδωρα!

Εὖγε Πολύδωρα! Ἐκαθήλωσες στὸν πάγκο τῆς ἀνυποληψίας τὸ Βαγγελοσαμαραδικὸ βουλευτικὸ μόρφωμα. Τὴν ἀλήθεια τὴν εἶπες ποιητικά, ὡς γόνος λαοῦ ποιητῶν, μὲ τρόπο ποὺ οὔτε ὁ Σύριζα, οὔτε τὸ ΚΚΕ, ποὺ ἀντέχουν νὰ κάθονται στὰ βρώμικα βουλευτικὰ ἕδρανα δὲ τὴν εἶπαν ποτέ. Στὸ παρελθόν, ἐπεριμέναμε μία Πασιονάρια καὶ εὑρήκαμε τὴν Ἀλέκα, ὡς συμπαθεστάτη δασκάλα. Ἐπεριμέναμε Ἀλαβᾶνο καὶ ἀντ'αὐτοῦ εὑρήκαμε  μία χλωμὴ μετενσάρκωση τοῦ Ἀνδρέα.

Εἶπες Πολύδωρα: "Εἶναι δήμευση. Τὸν ἀγριεύεις τὸν ἰδιοκτήτη τοῦ βράχου. Τὸν βράχο τὸν ἔσκαψε μὲ τὰ νύχια του. Δὲν ἔχει συμβόλαιο ἀλλὰ ὑπογραφὴ αἵματος. Ὁ Ἑνιαῖος Φόρος Ἰδιοκτησία Ἀκινήτων ΕΝΦΙΑ εἶναι φόρος χωρῶν τελουσῶν ὑπὸ κατοχήν. Νὰ φορολογηθοῦν οἱ off shore  ἑταιρεῖες. Μὲ βάση τὶς μέχρι στιγμῆς βεβαιώσεις φόρων σὲ ὑπεράκτιες ἑταιρεῖες ὑπολογίζεται ὅτι στὸ σύνολο τῶν 6.500 ἑταιριῶν βγαίνουν δυνητικὰ 8 δισεκατομμύρια". Ναί, λεφτὰ ὑπάρχουν, ὅπως τὸ εἶχε δηλώσει σωστὰ ὁ Γιῶργος Παπανδρέου καὶ ὅπως τὸ ἐπανέλαβε προσφάτως ὁ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Διότι ἔχουμε, πολλοὺς σεΐχηδες ὅπως καὶ ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία.

Καὶ κατέληξε ὁ Βύρων: "Τί εἴδους οἰκονομικὴ πολιτικὴ εἶναι αὐτὴ ποὺ μοῦ ζητᾶτε νὰ ψηφίσω; Βρήκαμε ὑποζύγιο ποὺ λέγεται λαὸς καὶ τὸν πατᾶμε στὸν λαιμό; Καὶ ἡ ἱστορία μου; Ὁ πολιτισμός μου; Οἱ ἀγῶνες μου γιὰ τὴν μεσαία τάξη;"

Ναί, τὰ φάγαμε ὅλοι μαζί. Ὁ ἕνας ἕνα εὐρώ, ὁ ἄλλος ἕνα δίς. Ἡ Μεταπολίτευση μᾶς διέφθειρε, διέφθειρε τὴν ΕΡΤ καὶ μετά, χωρὶς ντροπή, τὴν ἔκλεισε καὶ τὴν ἀντεκατέστησε μὲ κενὸ καὶ μὲ Λιάπηδες, ἐνῷ ὁ κάποτε πανίσχυρος Λαλιώτης ἐξηφανίσθη χωρὶς νὰ ξεκινήσῃ κἄν τὴν καταγραφὴ τοῦ κτηματολογίου γιὰ τὴν ὁποία εἶχαν δοθῆ τόσα λεφτά. Ὁ Λουδοβῖκος ΙΔ΄, στὶς 5 Σεπτεμβρίου 1661, συνέλαβε τὸν Νικόλαο Fouquet, τὸν ὑπουργό του Οἰκονομικῶν ποὺ εἶχε γίνει  σκανδαλωδῶς πλούσιος ἀπὸ ἀρπαγὲς τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ ἔκτοτε ἐκυβέρνησε ὡς ἀπόλυτος μονάρχης.

Ἡ δύσμοιρη χώρα μας δὲν χρειάζεται κανενὸς εἴδους Στουρνάρα, κανενὸς εἴδους Βουλὴ Λιάπηδων. Χρειάζεται ἡγέτη, χρειάζεται Λουδοβῖκο ΙΔ΄. Τὸν περιμένουμε, ἐμεῖς οἱ ἀφελεῖς, οἱ Δὸν Κιχώτηδες.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Δεκεμβρίου 2013 

52 - Ave Caesar! Morituri te salutant!

52 - Ave Caesar! Morituri te salutant!

Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία τσαλαβουτᾶ, μετὰ ἀπὸ τὴν πτώση τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1967-1974 σὲ ἕναν ἄνευ προηγουμένου «δημοκρατικό» βόθρο τῆς πλατείας Κολωνακίου καὶ τοῦ ἡμικυκλίου τῆς Βουλῆς, περιμένοντας ἀπελπιστικὰ τὴν λαοκρατικὴ ὀργὴ ποὺ θὰ καθαρίσῃ ὑπὸ τὸν Ἡρακλῆ, σὲ διάστημα μίας καὶ μόνον ἡμέρας, τοὺς στάβλους τοῦ Αὐγεία. Οἱ στάβλοι αὐτοὶ στεγάζουν ἑκατοντάδες κεφάλια βουλευτῶν καὶ ἔχουν νὰ καθαριστοῦν ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια. Ὁ πρώην ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν Γιῶργος Παπακωνσταντίνου, ὡς Saint Just στὸ ἰκρίωμα, δεξὶ χέρι τοῦ ΓΑΠ-Ῥοβεσπιέρρου, ἀνεφώνησε, ἀπευθυνόμενος στὸν ἀνθρωποφάγο Βαγγέλη Τούρκογλου-Βενιζέλο Ἰντὶ Ἀμὶν Νταντά, τὸ Ave Caesar! Πράγματι, ἡ ἀλληλοεξόντωση αὐτὴ θυμίζει Θερμιδοριανὴ Ἀντίδραση τοῦ 1794 καὶ ἀγγέλλει τὴν ἕλευση τοῦ ῥοβεσπιερρικοῦ Βοναπάρτη, τὴν ἐπάνοδο τῆς Μοναρχίας μέσα στὰ γουναράδικα, τοῦ Ναπολέοντος Ἄρη Βελουχιώτη. Ποῦ εἶσαι κουλτουριάρη Πέτρε Κουναλάκη ποὺ ἐνῷ ἐκατούρεις ἄπειρες ἀριστερὲς ποδιές, μᾶς ἐφοβέριζες στὸ ὄνομα τῆς δημοκρατίας! Ἡ φάρσα τῆς Μεταπολιτεύσεως βαίνει πρὸς τὸ τέλος της, τὸ παλάτι τοῦ Τατοΐου θὰ ἐπανεύρη ἄνακτα, ὄχι Λουδοβῖκο ΙΗ΄ ἐπιστρέφοντας ἀπὸ τὸ Λονδῖνο, ἀλλὰ αὐτοκράτορα καὶ Μέγα Ναπολέοντα, γιὰ νὰ τσακίσῃ ἡ Ἀκρόπολη μὲ τὸ βάρος της τὴν Βαγγελικὴ Βουλὴ καὶ γίνῃ καὶ πάλι ἡ Ἀθήνα ἅγιος τόπος τοῦ πολιτισμοῦ, χωρὶς ἐδαφικὰ σύνορα, μὲ διαχειριστὲς ἱερεῖς τῶν Τεχνῶν καὶ τῶν Γραμμάτων. Ναπολέων καὶ ἑπτὰ ὑπουργοὺς νὰ τὸν πλαισιώνουν χωρὶς Βουλή, ποὺ νὰ δίδουν ὅρκο πτωχοῦ μοναχοῦ καὶ νὰ κυκλοφοροῦν μὲ κατσαριδάκι σὰν αὐτὸ ποὺ εἶχε σχεδιασθῆ στὴν Γερμανία τὸ 1936, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Χίτλερ, εἶναι ἀρκετοί. Καὶ οἱ ἀποφάσεις νὰ παίρνονται ἐντὸς εἰκοσιτετραώρου. Ave Caesar, λοιπόν, ἀλλὰ τὴν θέση τοῦ μονομάχου στὸ ἀμφιθέατρο τῆς Βουλῆς-Κολοσσαίου νὰ τὴν πάρῃ ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος, γιὰ νὰ συναντηθῇ μὲ τὶς ἄλλες ἀλεποῦδες στὰ γουναράδικα.

Δημήτρης Κιτσίκης,   17 Ἰουλίου 2013

37 - Ἡ ἀπίστευτη παρακμὴ τοῦ Ἕλληνος

37 - Ἡ ἀπίστευτη παρακμὴ τοῦ Ἕλληνος

Δὲν εἶναι μόνον ἡ Βουλή. Εἶναι καὶ ἡ τηλεόραση. Ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα, ὥρα μὲ τὴν ὥρα, ἀσχολεῖται ἀποκλειστικὰ μὲ τὴν καθημερινότητα, δηλαδὴ μὲ τὶς ἴδιες χιλιοπροβαλλόμενες εἰκόνες τοῦ ἔμπα βγὲς τῆς Τρόϊκας, τοῦ ἐὰν καὶ πόσο θὰ συνεχισθῇ ἡ καταβολὴ τοῦ χαρατσίου, ἐὰν ἤ ὄχι θὰ φορολογηθοῦν τὰ ἀγροτεμάχια, δηλώσεις τοῦ μέσου πολίτου ὅτι θέλει νὰ πληρώσῃ (!) ἀλλὰ δὲν ἔχει, ἀναλύσεις οἰκονομολόγων καθηγητῶν ποὺ γίνονται ἔτσι ἁπλά, γιὰ νὰ τὶς καταλαβαίνῃ ὁ δῆθεν κάθε ἠλίθιος. Ὁ στόχος εἶναι ἐμφανής. Πρῶτον νὰ ἀποτρελλάνουν τοὺς Ἕλληνες καὶ δεύτερον νὰ τοὺς ἀπομονώσουν ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὑφήλιο. Ἐδῶ γίνονται φοβερὰ πράγματα στὴν Συρία καὶ τὴν Βόρειο Κορέα, εἴμεθα στὰ πρόθυρα πυρηνικοῦ πολέμου καὶ ἐμεῖς ἀσχολούμεθα μὲ ἕναν Στουρνάρα καὶ ἕναν Τόμσον. Κάποτε ὑπῆρχαν Ἕλληνες. Τώρα ὑπάρχει ἀστυνομία βουτηγμένη στὴν διαφθορά, στρατὸ ποὺ τρέμει γιὰ τὸν μισθό, ἀντί νὰ πάρη τὰ ὅπλα ποὺ διαθέτει γιὰ νὰ βάλῃ τέρμα στὴν μασκαράτα. Ἔρχεται καὶ πάλι ἡ τρόϊκα λένε, καὶ τρέμει ὁ κόσμος ὅλος. Τί πτώση, τί κατάπτωση, τί βύθιση, τί ἀποβλάκωση τοῦ ἄλλοτε ἄνθους τῆς παγκοσμίας φυλῆς τοῦ πλανήτου! Τί λήθαργος εἶναι αὐτός. Θὰ πεθάνουμε μὲ τὸ εὐρὼ δαγκωμένο στὸ στόμα γιὰ νὰ μὴ μᾶς ξεφύγῃ, μουρμουρίζοντας ὕβρεις κατὰ τῆς κυρίας Μέρκελ καὶ ἔτσι θὰ περάσουμε ἐξευτελισμένοι στὴν Ἱστορία. Ἕνας ὁλόκληροςλαὸς ἔγινε γκαγκά. Ἐπιτέλους, ἀρκετὲς ἀναλύσεις καὶ ἱκεσίες!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             7 Ἀπριλίου 2013 

32 - Τὸ μοιραῖο λάθος

32 - Τὸ μοιραῖο λάθος

Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι ἕνα ἐπαναστατικὸ κίνημα ποὺ ἔχει ἀκραιφνῆ ἰδεολογία, ὅπως καὶ τὸ ΚΚΕ. Θὰ ἠδύνατο νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τῆς ἐξωτερικῆς ἐξαρτήσεως καὶ ἀπὸ τὸν καπιταλισμό. Τὶς προάλλες ὅμως ὁ ἀρχηγός της, ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος, στὴν Βουλὴ εἶπε ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶναι ψώρα καὶ αἰφνιδίως ἀπεκαλύφθη ὅτι ἀντὶ νὰ ἀντικρύζῃ τὸ μέλλον, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰ ἐγγόνια τῶν ἐθνικοφρόνων ( καὶ μὴ ἐθνικιστῶν) τῆς δεκαετίας τοῦ 1940, παιδιὰ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου (ποὺ φυσικὰ δὲν ἦτο συμμοριτοπόλεμος). Συνεπῶς, ἐὰν πάρουν τὴν ἀρχή, ναὶ μὲν θὰ αἱματοκυλίσουν τὴν χώρα καὶ θὰ τὴν ἐξυγιάνουν ἀπὸ  τοὺς διεφθαρμένους, ἀλλὰ τελικῶς θὰ καταλήξουν ὅπως ὁ Χίτλερ τὸ 1945, καταστρέφοντας ὄχι μόνον τὸν ἑαυτό τους ἀλλὰ καὶ ἀφήνοντας τὴν χώρα σὲ ἐρείπια.

Ὁ σημερινὸς ἐθνικοσοσιαλισμὸς δὲν πρέπει νὰ ἀντιγράφῃ τὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ τοῦ Μεσοπολέμου, διότι θὰ ἐπαναλάβῃ τὰ δύο θανάσιμα λάθη γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐπιβίωσή του: τὸν ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν ἀντικομμουνισμό. Ἐπιπλέον ὁ ἐθνικισμός τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ εἶναι ἀντίθετος μὲ τὸν ἑλληνοκεντρισμὸ τοῦ Χίτλερ. Διότι ὁ ἐθνικισμὸς εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ. Ἐφ' ὅσον οἱ Χρυσαυγῖτες παραμείνουν μὲ τὴν νοοτροπία τοῦ Μεσοπολέμου, σίγουρα θὰ χρησιμοποιηθοῦν, ἀθελά τους, ἀπὸ τὸν παγκόσμιο καπιταλισμὸ τῶν τραπεζῶν γιὰ νὰ διαιρέσουν τὸ ἑλληνικὸ πατριωτικὸ κίνημα, νὰ διαιρέσουν τὸν φασισμὸ καὶ τὸν κομμουνισμό, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ πάλι, ὅπως τὸ 1945, ὅπως καὶ τὸ 1989, νὰ ἐπικρατήσῃ ὡς "τέλος τῆς Ἱστορίας" ὁ καταραμένος φιλελευθερισμός.

Μὲ τὴν δήλωσή του αὐτή, τὶς προάλλες στὴν Βουλή, ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος ἔσκαψε τὸν λάκκο τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, διότι σὰν τὸν Φάουστ ἐπούλησε τὴν ψυχή του στὸν διάβολο, μὲ ἀνταπόδοση μία βραχεῖα ἐρωτικὴ σχέση μὲ τὴν Μαργαρίτα-λαό. Κρῖμα!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Μαρτίου 2013