226 – Δημοσθένης καὶ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

226 – Δημοσθένης καὶ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

Ἡ περίοδος 2009-2015 ποὺ διανὐει ἡ Ἑλλὰς καὶ ποὺ συνεχίζεται ἐνώπιόν μας σήμερα, ὁμοιάζει ὅλο καὶ περισσότερο μὲ ἐπαναστατική, θυμίζοντας ἀκόμη καὶ τὴν γαλλικὴ ἐπαναστατικὴ περίοδο τῆς δεκαετίας 1789-1799 ποὺ κατέληξε στὸν βοναπαρτισμό. Ἄν καὶ αἷμα μέχρι στιγμῆς δὲν ἔχει χυθῆ ἡ συνεχὴς ἀντισυνταγματικότης τῆς πολιτικῆς ζωῆς μὲ ἀπανωτοὺς βιασμοὺς τοῦ Συντάγματος τῆς χώρας ποὺ ὑποχρεώνει τὸ Κοινοβούλιο νὰ διαπληκτίζεται ὑπὸ τὴν συνεχῆ ἀπειλὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν ἀντιδραστικῶν δυνάμεων, ἡ διολίσθηση πρὸς ὅλο καὶ περισσότερες ῥιζοσπαστικὲς προτάσεις ἀπὸ πρωταγωνιστὲς μίας ἀνωμάλου πολιτικῆς ζωῆς, περνῶντας ἀπὸ τὸν Κώστα Καραμανλῆ, στὸν Γιῶργο Παπανδρέου, τὸν Βαγγέλη Βενιζέλο, τὸν Σαμαρᾶ, τὸν Τσίπρα, τὸν Βαρουφάκη, τὸν Λαφαζάνη καὶ τώρα τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ὅλα μὴ συνήθη πρόσωπα, τείνει ὅλο καὶ πιὸ καθαρὰ  στὴν ἐπιβολὴ  δυναμικῶν μεταξικῶν λύσεων.

Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἀνέδειξε ἐν μέσῳ χάους ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ ἑνὸς ἀνεγκεφάλου λαοῦ ξεβράκωτων μία νέα Εὐρώπη. Σὲ κλῖμα κοινωνικῆς ἀποσυνθέσεως ὑπὸ τὴν σκιὰ ἑνὸς Ἕλληνος μονήρη Ῥουσσώ, ἡ διεφθαρμένη καὶ στὴν ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ Ἑλλάς, ἀναπηδᾷ σὲ ἀπρόβλεπτα ὕψη ποὺ θὰ τὴν φέρουν σύντομα στὴν κορυφὴ τῆς Εὐρώπης.

Ἄν καὶ ἡ Ἐπανάσταση καταβροχθίζει τὰ παιδιά της, ἕνα ἄκρως ἀσυνήθιστο πρόσωπο προβάλλει μὲ ἐπιμονὴ γιὰ νὰ μείνῃ στὸν ἑλληνικὸ πολιτικὸ ὁρίζοντα, ἡ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἡ ὁποία ἀναδεικνύεται καταπληκτικὴ ῥήτωρ, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐγνώρισε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Δημοσθένους. Σφυροκοπῶντας ἀνελέητα τοὺς ὑπευθύνους τῶν διαδοχικῶν συνταγματικῶν πραξικοπημάτων ἀπὸ τὸ 2009 ἐνώπιον ἑνὸς ἄβουλου λαοῦ ποὺ τὰ ἔχει κυριολεκτικῶς χαμένα, μὲ περιοδικὲς κρίσεις ἀγανακτησμένων (μὲ ἦτα), ἐκπορθῶντας ἄδειες Βαστίλλες, ἡ Ζωὴ καθυποτάσσει τοὺς Λυσσασμένους  (les Enragés)  τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, οἱ ὁποῖοι ἀντιλαμβανόμενοι ὅτι δύναται νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ στὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας, λουφάζουν τελευταῖα γινόμενοι σχεδὸν ἄφαντοι.

Ἡ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου ἔχει ἤδη ἀποδείξει τὰ τελευταῖα χρόνια ὅτι εἶναι μία ἀρχαιοελληνικοῦ ἀναστήματος ῥήτωρ καὶ ὅτι, ὅπως ὁ Δημοσθένης, εἶναι θωρακισμένη μὲ καταπληκτικὴ ἐπιμονὴ καὶ θέληση νὰ ξεπεράσῃ τὰ ἐμπόδια ποὺ σύσσωμη ἡ πλέμπα τοῦ Κοινοβουλίου  ὑψώνει  ἐνώπιόν της. Ἑπιτυγχάνει μόνη της νὰ ξιφουλκῇ κατὰ δεκάδων κοινοβουλευτικῶν μετριοτήτων καὶ νὰ καλύπτῃ τὶς φωνασκίες τους μὲ μία κρυστάλλινη φωνή. Ὅπως καὶ ὁ Μεταξᾶς, χρησιμοποιεῖ μὲν τὸ Σύνταγμα γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἀλλὰ ἀντί νὰ τὸ ἀναστείλῃ, ἀναστέλλει τὶς ἀντισυνταγματικὲς πράξεις τῶν ἀντιπάλων της καὶ ἐπιβάλλεται δικτατορικά, θωρακισμένη ἀπὸ τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος.

Μία ἀμυδρὰ ἐλπίδα προβάλλει στὸν ὁρίζοντα τῶν πράξεών της: Μήπως καὶ ἐπιτύχῃ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν κιτσικικὴ σύνθεση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ. Ἐὰν τὸ ἐπιτύχῃ θὰ παραμείνῃ στὴν Ἱστορία ἡ σπουδαιότερη Ἑλληνίδα ὅλων τῶν ἐποχῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Αὐγούστου 2015

216 - Ὁ προδότης

216 - Ὁ προδότης

Ἡ Ἑλλὰς εἰσῆλθε στὴν τροχιὰ τῆς ξένης κατοχῆς. Ἀκριβῶς ὅπως τὸ 1941. Πλέον, οἱ ἰδεολογικὲς διαφορὲς ἔχουν σιγήσει. Οἱ προτιμήσεις συνεργασίας μὲ ξένες δυνάμεις ἔχουν περάσει σὲ δεύτερη μοῖρα. Ῥωσικὸ κόμμα, ἀγγλικὸ κόμμα, γερμανικὸ κόμμα, τὸ 1941 παρεμερίσθησαν ὑπὲρ τῆς ἐπιβιώσεως τῆς πατρίδος. Τὸ γερμανικὸ κόμμα τοῦ Μεταξᾶ ἐπέρασε στὴν ἀντίσταση στὸν γερμανὸ κατακτητὴ καὶ ὑπεστήριξε τὸν Ἄγγλο σύμμαχο, ἐνῶ ἡ μεταξικὴ νεολαία τῆς ΕΟΝ μετουσιώθη σὲ κομμουνιστικὴ ΕΠΟΝ. Δύο στρατόπεδα παρέμειναν. Ἀπὸ τὴν μιὰ οἱ Ῥάλληδες χωρὶς καμμία ἰδεολογία, πλὴν τοῦ βᾶστα Ῥόμμελ τῶν μαυραγοριτῶν, μὲ τοὺς γερμανοτσολιάδες ποὺ ἔδιδαν ὅρκο στὸν ἡγέτη τῶν Γερμανῶν κατακτητῶν, ἀπὸ τὴν ἄλλη, φιλελεύθεροι, φασιστὲς καὶ κομμουνιστές, μὲ μόνο σημεῖο ἀναφορᾶς τὴν πατρίδα, πολεμῶντας στὸ πλευρὸ τῶν Συμμάχων, Ἄγγλων καὶ Σοβιετικῶν.

Ἡ πατρίδα στὴν Κατοχὴ ἀνεγεννήθη. Ἀπὸ τὴν παρακμὴ τῆς Μεταπολιτεύσεως  τοῦ 1924-1935 ἐπέρασε, ὄχι στὴν εὐημερία, ἀλλὰ στὴν μεταξικὴ λαϊκὴ κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ ἀμέσως μετὰ στὴν πείνα τῆς Κατοχῆς μὲ πατριωτικὴ ἀξιοπρέπεια, μὲ ὅπλα καὶ ἄπειρες ἡρωϊκὲς θυσίες. Ἐθνικιστὲς καὶ διεθνιστὲς ἥνωσαν τὰ χέρια τους καὶ ἐκράτησαν μαζὶ τὸ ἱερὸ ὅπλο τῆς Ἀντιστάσεως ἕως ποὺ καὶ πάλι τὸ 1944, ὡς νέοι κατακτητἐς, οἱ Ἄγγλοι ἀντεκατέστησαν τοὺς Γερμανοὺς καὶ αἱματοκύλησαν τὴν πατρίδα.

Σήμερα οἱ Ῥάλληδες ἀντεκατεστάθησαν ἀπὸ τοὺς Τσίπρηδες. Παραμερίζοντας κάθε ἰδεολογία, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας ἐβυθίσθη στὴν συνεργασία μὲ τὸν ξένο κατακτητή καὶ φυσικά, ὅπως καὶ τὸ 1941, μὲ τὸν Πλαστήρα καὶ τὸν Γονατᾶ, τὸ κατεστημένο τὸν ἀκολουθεῖ . Φασιστὲς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ κομμουνιστὲς τοῦ ΚΚΕ, ἐθνικιστὲς καὶ διεθνιστές, ἐτοιμάζουν πατριωτικὴ ἀντίσταση καὶ ἀπευθύνονται γιὰ βοήθεια, στοὺς συμμάχους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν Ῥωσία καὶ τὴν Κούβα-Βενεζουέλα. Καὶ τὰ ἱερὰ ὅπλα δὲν θὰ ἀργήσουν νὰ ἐμφανισθοῦν. Τὰ συνθήματα, ὅπως καὶ στὴν πρότερη Κατοχή, «Οἱ προδότες στὴν κρεμάλα» θὰ ἠχήσουν καὶ πάλι. Ἡ ΟΠΛΑ καὶ οἱ παραστρατιωτικὲς πατριωτικὲς  ὁμάδες θὰ ἐκτελοῦν καὶ πάλι τοὺς δωσιλόγους. Βασιλικοὶ καὶ ἀντιβασιλικοί, Ἀμερικανόφιλοι καὶ Ῥωσόφιλοι, ὅλοι μαζἰ ἑνωμένοι κατὰ τοῦ Δ΄ Ῥάιχ καὶ τοῦ κατοχικοῦ εὐροῦ, ἔτοιμοι νὰ κάνουν τὸ πήδημα πρὸς τὸν γκρεμὸ τῆς δραχμῆς, ἔναντι τῶν φοβισμένων ἀνθρωπάκηδων τῆς συνταξιούλας τῶν γηρασμένων Γραικύλων, ἔτοιμοι νὰ πεινάσουν μὲ λάβαρο τὸ νέο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ἔτοιμοι νὰ ἀπομακρύνουν ὅλους τοὺς φοβισμένους ἕρποντες κατ’ὄνομα καὶ μόνον Ἕλληνες. Τὸ καρυοφύλλι τῆς ἐθνικῆς ἐπαναστάσεως θὰ ἠχήσῃ καὶ πάλι. «Τὸ σφυρὶ καὶ τὸ δρεπάνι στὴν κόκκινη σημαία τοῦ Βυζαντίου ἐπάνω, μὲ τὰ ἐμβλήματα τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος, τοὺς προδότες θὰ ξεκάνουν». Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ πατὴρ Ῥωμανίδης, στὸ βιβλίο του «Ῥωμηοσύνη», τὸ αἶμα ἄφθονο θὰ χυθῇ γιὰ νὰ βάψῃ τὰ ροῦχα καὶ τὰ μαλ.λιὰ ὁλοκόκκινα τῶν ἑλληνίδων γυναικῶν, διότι μόνον μὲ τὸ αἷμα δύναται ἡ Πατρίδα νὰ ἀναγεννηθῇ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Ἰουλίου 2015

215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. 

Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

Τὸ πραξικόπημα εἶναι ἕνα μέσον καταλήψεως τῆς ἐξουσίας, εἴτε μιᾶς ἐργατικῆς σοσιαλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ῥωσικὸς μπολσεβικικὸς Ὀκτώβρης τοῦ 1917), εἴτε μιᾶς ἀστικῆς καπιταλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ἑλληνικὸ Γουδὶ τοῦ 1909). Συχνά, ἡ δικτατορία δὲν ἐγκαθίσταται μὲ πραξικόπημα : παραδίδεται ἡ χώρα προσωρινὰ στὸν δικτάτορα ἀπὸ τὰ στελέχη τῆς ἐνδιαφερομένης κοινωνικῆς τάξεως ποὺ εὑρίσκεται ἤδη στὴν ἀρχὴ ἀλλὰ κινδυνεύει νὰ τὴν χάση, εἴτε αὐτὴ εἶναι ἡ ἀστικὴ τάξη, εἴτε εἶναι ἡ ἐργατική. Ἔτσι στὶς 4 Αὐγούστου 1936 ὁ ἴδιος ὁ βασιλεὺς παρέδωσε στὸν Μεταξᾶ τὴν Ἑλλάδα μὲ δικτατορικὲς ἐξουσίες. Ἡ ἀνάγκη τῆς δικτατορίας ἐμφανίζεται πάντα ὅταν ἕνα ταξικὸ καθεστὼς εὑρίσκεται σὲ παρακμή. Ἔτσι τὸ πολωνικὸ καθεστὼς τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκη ἐπιβολῆς τῆς δικτατορίας τοῦ στρατηγοῦ Γιαρουζέλσκι ὅταν συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁμοίως ἡ ἀνάγκη ἐπιβολῆς δικτατορίας στὶς ΗΠΑ ἐνεφανίσθη μετὰ τὸ 1932 ὅταν τὸ ἀμερικανικὸ καθεστὼς τῆς ἀστικῆς τάξεως συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμὴ μετὰ τὴν φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929, τὸν κίνδυνο κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου στὴν δεκαετία τοῦ 1950 καὶ τὸν κίνδυνο ἰσλαμικῆς ἐπαναστάσεως μετὰ τὴν πτώση τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989.

Στὸ τέλος τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση ἐπέρασε στὸ Κογγρέσσο, πρὸς χάριν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ἕναν νόμο ποὺ προσέφερε τὴν πληρωμὴ ὁμολόγων ποὺ θὰ ὡλοκληρώνοντο τὸ 1945. Ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929 κατέστρεψε τὶς οἰκονομίες καὶ τὶς ἐργασίες τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν μὲ ἀποτέλεσμα αὐτοὶ νὰ κατέβουν στὸν δρόμο. Ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὴν κυβέρνηση νὰ τοὺς πληρώση τὸ "δῶρο" ἀμέσως, τὸ λεγόμενο bonus, καὶ ὠργανώθησαν σὲ ὁμάδα πιέσεως ποὺ ἔγινε γνωστὴ ὡς bonus army.

           

Τὸ 1932, 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἀνέβηκαν στὴν ὁμοσπονδιακὴ πρωτεύουσα τῆς Οὐσιγκτῶνος, ἀπαιτώντας τὸ μπόνους. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κατοικοῦσαν σὲ μία φτωχογειτονιά, κοντὰ στὸ κτίριο τοῦ Κογγρέσσου ποὺ ἐλέγετο Hooverville. Στὶς 28 Ἰουλίου 1932, οἱ στρατηγοὶ MacArthur, Eisenhower καὶ Patton, οἱ ὁποῖοι ἀργότερα ἀνεδείχθησαν στρατιωτικοὶ ἡγέτες στὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ἐχρησιμοποίησαν ἅρματα μάχης, ξιφολόγχες καὶ σπαθιὰ γιὰ νὰ ἐκδιώξουν τὸ bonus army  ἀπὸ τὴν πρωτεύουσα. Ἔβαλαν φωτιὰ καὶ κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὸ Hooverville. Οἱ ἄνεργοι παλαιοὶ πολεμιστὲς εἶχαν ἔλθει ἀπὸ παντοῦ καὶ εἶχαν συρρεύσει σὲ ὅλες τὶς μεγάλες ἀμερικανικὲς πόλεις. Οἱ τενεκεδουπόλεις τους ὠνομάζοντο Hoovervilles. Στὴν Οὐασιγκτῶνα, οἱ 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες εἶχαν καταλάβει τὴν Pennsylvania Avenue, κεντρικὴ λεωφόρο τῆς ἀμερικανικῆς πρωτευούσης καὶ ἐλέγετο ὅτι τοὺς εἶχε ὠργανώσει τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῶν ΗΠΑ.

           

Ὁ στρατηγὸς ἐν ἀποστρατείᾳ τῆς ἐλὶτ τοῦ Ναυτικοῦ, τῶν πεζοναυτῶν (marines) ὁ Smedley Butler, ἥρωας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν καὶ σφόδρα ἀντίθετος στὴν κυβέρνηση τοῦ προέδρου Χοῦβερ (Hoover), κατεκεραύνωνε τὸ ἀμερικανικὸ κατεστημένο σὲ πάμπολλες ὑπαίθριες ὁμιλίες του. Ὁ Butler (1881-1940)  ποὺ ἀπεκάλεσε "γκάνγκστερ τοῦ καπιταλισμοῦ",  τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του, ντρεπόμενος γιὰ τὶς πρότερες δραστηριότητές του, ἔγραψε ἕνα βιβλίο τὸ 1935, μὲ τίτλο War is a Racket ("Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανκστερικὴ ὑπόθεση") στὸ ὁποῖο ἔγραφε τὰ ἑξῆς : "Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανγκστερικὴ ὑπόθεση. Πάντοτε ἦταν. Εἶναι ἡ πλέον προσοδοφόρα καὶ σίγουρα ἡ πλέον ἀνήθικη. Εἶναι ἡ μόνη ποὺ ἔχει τέτοια διεθνῆ διάσταση... Τὰ κέρδη μετρῶνται σὲ δολλάρια καὶ οἱ ἀπώλειες σὲ ζωές".

           

Ἐνθυμούμενος τὶς παλαιές του δραστηριότητες ἔγραφε : "Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὸ Μεξικὸ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ Tampico σὲ μία ἀσφαλῆ περιοχὴ γιὰ τὰ πετρελαϊκὰ συμφέροντα τῶν ΗΠΑ τὸ 1914. Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὴν Ἁΐτη καὶ τὴν Κούβα σὲ μία ὑπάκοη περιοχὴ γιὰ νὰ δύνανται τὰ παιδιὰ τῆς National City Bank νὰ εἰσπράτουν χρήματα. Ἐβοήθησα στὸν βιασμὸ μισῆς δωδεκάδος κεντροαμερικανικῶν δημοκρατιῶν γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς Wall Street. Ὁ κατάλογος τῶν γκανγκστερικῶν πράξεων εἶναι μακρύς. Ἐβοήθησα στὴν ἐξάγνιση τῆς Νικαράγουας πρὸς χάριν τοῦ διεθνοῦς τραπεζικοῦ οἴκου τῶν Brown Brothers τὸ 1909-1912. Ἔφερα τὸ φῶς στὴν Δομινικανὴ Δημοκρατία πρὸς χάριν τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων ζακχάρεως τὸ 1916. Ἐβοήθησα νὰ μετατραπῆ ἡ Ὁνδούρας σὲ ἕναν σωστὸ χῶρο γιὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἑταιρεῖες φρούτων τὸ 1903. Στὴν Κίνα τὸ 1927, ἐβοήθησα τὴν Standard Oil  νὰ πραγματοποιήση χωρὶς ζημιὰ τὴν δουλειά της... Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἶχα δώσει στὸν Ἄλ Καπόνε μερικὰ μαθήματα. Τὸ περισσότερο ποὺ ὁ Ἄλ Καπόνε ἠμποροῦσε νὰ κάνη ἦταν νὰ διευθύνη τὶς γκανγκστερικὲς του ἐνέργειες σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἀστικὲς περιοχές. Ἐμεῖς οἱ Marines ἐδράσαμε σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἠπείρους.... Τὰ ἀνδραγαθήματά μας κατὰ τῶν Ἀμερινδιάνων, τῶν Φιλιππινέζων, τῶν Μεξικανῶν καὶ ἐναντίον τῆς Ἱσπανίας συγκρίνονται μὲ τὶς ἐκστρατεῖες τοῦ Τζένγκις Χάν, τῶν Ἰαπωνέζων στὴν Μαντσουρία καὶ τῆς ἀφρικανικῆς ἐπιθέσεως τοῦ Μουσσολίνι. Καμμία χώρα δὲν ἐκήρυξε ποτὲ τὸν πόλεμο ἐναντίον μας προτοῦ τῆς κάνουμε τὴν τιμὴ νὰ τῆς κηρύξουμε ἐμεῖς τὸν πόλεμο. Ὁλόκληρη ἡ ἱστορία μας ἀποδεικνύει πὼς ποτὲ δὲν ἐκάμαμε ἕναν ἀμυντικὸ πόλεμο".

Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι αὐτὴ ἡ πολὺ σημαντικὴ προσπάθεια ἐπιβολῆς στρατιωτικῆς δικτατορίας, στὶς ΗΠΑ τὸ 1932-1934, ἀπεσιωπήθη τελείως ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ ἱστοριογραφία, σὲ σημεῖο νὰ μὴν δύναται κανεὶς νὰ εὕρη οὔτε μία ὑποσημείωση στὰ ἱστορικὰ ἐγχειρίδια τῶν ΗΠΑ ποὺ νὰ μνημονεύη τὸ γεγονός. Οἱ ἱστορικοὶ δύνανται νὰ γνωρίζουν γιὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, ἐφ' ὅσον τὸ θελήσουν, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων μιᾶς ἐρευνητικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἐσυστάθη ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Κογγρέσσου, τὴν Dickstein-McCormack Committee (1934-1935). Ὁ τίτλος τῆς ἐπιτροπῆς ἦταν "Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὶς μὴ ἀμερικανικὲς δραστηριότητες"(Special Committee on Un-American Activities). Δυστυχῶς τὰ πρακτικὰ δὲν μᾶς διαφωτίζουν ὡς πρὸς τὴν ἀκριβῆ ἡμερομηνία στὴν ὁποία ἐξεκίνησε ἡ συνωμοσία καὶ ποῖος ἦτο ὁ ἐγκέφαλος.

           

Σὲ μία χώρα ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι ἡ ῥαχοκοκαλιὰ οἱασδήποτε δράσεως, ἡ συνωμοσία εἶχε ἐξασφαλίσει "τρία ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμέσως καὶ τριακόσια ἑκατομμύρια γιὰ τὰ περαιτέρω". Κατὰ τὴν γνώμη τοῦ Σπίβακ, ἡ συνωμοσία ἀπέτυχε διότι σὲ μία κοινωνία ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι θεός, ἔλλειπε ἡ ἰδεολογικὴ ἀφοσίωση. Ὠργανώθη τὸ πραξικόπημα σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ σύσταση μιᾶς καπιταλιστικῆς ἐπιχειρήσεως. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐπελέγει ἀπὸ τοὺς ἐπιχειρηματίες γιὰ τὴν μεταφορὰ τῶν ἐντολῶν τους, ἦταν ἕνας χρηματιστὴς, ὁ Gerald C. (Jerry) MacGuire, ὁ ὁποῖος ἄν καὶ ἐκέρδιζε 150 δολλάρια τὴν ἑβδομάδα, αἰφνιδίως εὑρέθησαν στὸν προσωπικό του τραπεζικὸ λογαριασμό, ἐμβάσματα ὕψους ἑκατὸ χιλιάδων δολλαρίων γιὰ "ἔξοδα". Ὁ MacGuire ἠργάζετο γιὰ ἕναν μεγάλο χρηματομεσίτη, τὸν Grayson M.-P. Murphy, διευθυντὴ τῶν ἑταιρειῶν Anaconda, Goodyear Tire, Bethlehem Steel καὶ διαφόρων τραπεζῶν ποὺ ἠλέγχοντο ἀπὸ τὸν Morgan, ὅπως ἡ New York Trust Co.

           

Τὸ πραξικόπημα ποὺ θὰ ἐξεδηλώνετο στὴν ἀμερικανικὴ πρωτεύουσα, θὰ ἐβασίζετο σὲ μία στρατιωτικὴ δύναμη πραιτωριανῶν ἀποστράτων, τὴν Ἀμερικανικὴ Λεγεώνα. Ἡ American Legion εἶχε ἱδρυθῆ στὶς 16 Φεβρουαρίου 1919 ἀπὸ 20 Ἀμερικανοὺς ἀξιωματικούς ποὺ εἶχαν συναντηθῆ στὸ Παρίσι ὅταν ἡ Εὐρώπη εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς διεθνοῦς ἐπαναστατικῆς προσπαθείας τῶν μπολσεβίκων τοῦ Λένιν. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν ἦταν ὁ Hamilton Fish, Jr.,ποὺ ἀργότερα προήδρευσε τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς τοῦ Κογγρέσσου ἐρεύνης τῶν κομμουνιστικῶν δραστηριοτήτων, καὶ ὁ Grayson Murphy.

           

Ἡ American Legion  εἶδε τὸ φῶς χάριν τῶν προσπαθειῶν τῆς ἑταιρείας J.P. Morgan & Co. ἡ ὁποία καὶ τὴν ἐχρηματοδότησε. Ἐχρησιμοποιήθη δὲ στὶς ΗΠΑ στὸν μεσοπόλεμο γιὰ νὰ διαλύῃ τὶς ἀπεργιακὲς κινητοποιήσεις τῶν ἐργατῶν μὲ τὴν βία. Τὸ 1935, ὁ συνταγματάρχης William Easterwood, ὑποδιοικητὴς τῆς Λεγεῶνος, ἐταξίδευσε στὴν Ἰταλία καὶ ἀνεκήρυξε τὸν Μουσσολίνι ἐπίτιμο μέλος τῆς American Legion καὶ τὸν προσεκάλεσε στὸ προσεχὲς συνέδριό της. Τὸν Αὔγουστο τοῦ 1934 ἱδρύθη στὴν Νέα Ὑόρκη ἡ American Liberty League, ἀπὸ Ἀμερικανοὺς μεγαλοεπιχειρηματίες μὲ ταμία τοῦ συνδέσμου τὸν Grayson Murphy. Ἐπίσημος στόχος τους ἦταν "νὰ ἐναντιωθοῦν κατὰ τοῦ ῥιζοσπαστισμοῦ [τῆς κυβερνήσεως τοῦ 1933 τοῦ F.D. Roosevelt], νὰ διδάξουν σεβασμὸ γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ γιὰ τὴν ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία, γενικῶς δὲ νὰ ἐνθαρρύνουν τὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία" (βλ. Jules Archer, The Plot to seize the White House, 1976).

           

Οἱ ἔννοιες ποὺ ἐχρησιμοποίησαν οἱ συνωμότες ὡς ἰδεολογικὴ φρασεολογία γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἀμερικανικῆς δικτατορίας, τότε ὅπως καὶ τώρα ἦσαν : ἐλευθερία, ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἰδιοκτησία, καὶ ὡς ἡγέτη τους ἐπέλεξαν τὸν στρατηγὸ Smedley Butler. Ἄμεσοι στόχοι ἦσαν : α)Ἡ ἐξουδετέρωση (μέχρι καὶ δολοφονίας) τοῦ προέδρου Ροῦζβελτ. β) Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ χρυσοῦ ὡς χρηματιστικὴ βάση (gold standard) γιὰ νὰ ἐπανεύρουν τὰ χρήματά τους οἱ τράπεζες καὶ συνεπῶς οἱ καταθέτες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰουλίου 2015

210 – Οἱ βασιλικοὶ εἶναι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τῆς μοναρχίας

210 – Οἱ βασιλικοὶ εἶναι οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροὶ τῆς μοναρχίας

Οἱ βασιλικοὶ ἔκαμαν καὶ συνεχίζουν νὰ κάνουν τεραστία ζημία στὸν θεσμὸ τῆς μοναρχίας. Πρωτίστως ἀντικομμουνιστές, ὑποστηρικτὲς τοῦ καπιταλισμοῦ τῶν τραπεζῶν, καθυστερημένοι νοσταλγοὶ τῶν μαχῶν κατὰ τῶν "συμμοριτῶν", δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν οὐσία τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ παρὰ μόνον γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς ἐκφάνσεις του, τὶς δεξιώσεις ἀνακτόρων, τὶς ἐνδυμασίες ὑψηλῆς μοδιστρικῆς καὶ τὰ ἀνυπόληπτα ἀστραφτερὰ μετάλλια μωροδοξίας.

Στὴν παραπάνω ἐθνοκτόνο γιὰ τὸν μοναρχικὸ θεσμὸ θέση τῶν βασιλικῶν, προστίθεται καὶ ἡ πολιτικὴ ἀπαιδευσία τῶν πριγκίπων τοῦ θρόνου, ὅπως τοῦ Νικολάου ποὺ ἀντὶ νὰ πίνῃ καφὲ στὶς λαϊκὲς συνοικίες, ἐθεάθη νὰ τὸν πίνῃ στὸ Κολωνάκι! Ὅσο γιὰ τὸν πρίγκιπα Παῦλο, ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ μωροδόξων συμβούλων, ἐτάχθη ὑπὲρ τοῦ Ναί στὸ δημοψήφισμα τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015. Ἡ στάση καὶ τῶν δύο θυμίζει αὐτὴν τῶν πριγκίπων τοῦ 1909, κατὰ τῶν ὁποίων ἐξηγέρθησαν δικαίως οἱ ἀξιωματικοὶ πραξικοπιματίες στὸ Γουδί.

Ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ αὐτὸν τῆς βασιλευομένης καρέκλας τῶν Ἀγγλοσαξώνων ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ στοὺς γαλαζοαίματους ὡς παράσιτα νὰ ἐξασκοῦνται στὴν ἱππασία καὶ στὸν ἀθλητισμό. Ἡ βυζαντινὴ μοναρχία ἦταν ἀπόλυτη, βασισμένη στὴν λαοκρατία. Δὲν ἦταν βασιλευομένη δημοκρατία βασισμένη στὴν ἀστικὴ ὀλιγαρχία. Πιὸ κοντὰ στὸ βυζαντινὸ ὀρθόδοξο πρότυπο εὑρίσκεται ἡ Πουτινικὴ Ῥωσία παρὰ ὁ ἀγλλοσαξωνικὸς παρασιτισμὸς τῆς βασιλίσσης Ἐλισάβετ. Στὶς ἀρχὲς τοῦ Κ΄ αἰῶνος ὁ τότε διάδοχος Κωνσταντῖνος ἐδήλωνε σωστὰ πὼς κατεδίκαζε τὸ ἰσχῦον εἰς τὴν Ἑλλάδα πολίτευμα τοῦ ἀστικοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ ὅτι ὁ βασιλεὺς ὑπάρχει ἤ δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ὅτι δὲν εἶναι πλασμένος γιὰ νὰ περιορίζεται στὴν εἴσπραξη χρημάτων.

Ἀντ’ αὐτοῦ, οἱ σελίδες τοῦ Facebook καὶ ἡ δημοσιογραφία τῶν βασιλικῶν ἐκτρέπουν τὸν βασιλέα πρὸς ἀντιδραστικὲς ἀντικομμουνιστικές, φιλοεμφυλιακὲς θέσεις. Οἱ Ἕλληνες βασιλικοὶ εἶναι ὑπολείμματα τῆς περιόδου τῆς γερμανικῆς κατοχῆς καὶ τῶν μετέπειτα ἐμφυλιακῶν συρράξεων, ὡς οἱ πλέον ἐξωγήϊνοι.

Ἀντί νὰ προτρέψουν τοὺς βασιλικοὺς νὰ ψηφίσουν μαζικὰ ὑπὲρ τοῦ Ὄχι, γιὰ νὰ ἀποκαταστήσουν στὴν συνείδηση τοῦ λαοῦ τὸ ἰσχυρότατο λαοκρατικὸ ὅπλο τοῦ δημοψηφίσματος καὶ ἀργότερα νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ, ὅπως αὐτὸ εἶχε πραγματοποιηθῆ τὸ 1935, ὅταν μὲ δημοψήφισμα ἐπέστρεψε στὸν θρόνο του ὁ Γεώργιος Β’ καὶ ἐπελέγη ὁ Μεταξᾶς ποὺ  τὸ 1940 εἶπε τὸ ἱστορικὸ Ὄχι, οἱ βασιλόφρονες μπουμποῦνες ἐχαράμισαν τὴν ψῆφο τους γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τὸν βασιλέα ἀπὸ τὴν ἐξουσία.

                                                                                                           

Ἐπίσης, ὁ βασιλεὺς πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὅπως μὲ τὸν Κονδύλη τὸ 1935, πληθαίνουν οἱ φιλοβασιλικοὶ ὅταν ὀσφραίνονται ὡς αἰώνιοι ὀππορτουνιστὲς νὰ πλησιάζῃ τὸ βασιλικὸ κρέας, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνη μόνον στοὺς ἀκραιφνεῖς βασιλικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιζητοῦν θέση στὴν αὐλή του, ἀκραιφνεῖς  ὅπως ὑπῆρξε ὁ ἄμεμπτος Ἰωάννης Μεταξᾶς.

Συνεπῶς, ἡ βασιλική μας οἰκογένεια πρέπει  νὰ κλείσῃ τὰ αὐτιά της στοὺς κατ’ ἐπάγγελμα βασιλικούς, ἐὰν θέλῃ κάποτε νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα. Διαφορετικὰ θὰ παραμείνῃ γιὰ τὸν λαὸ ἁπλῶς ἡ οἰκογένεια Γλύξμπουργκ χωρὶς ποτὲ νὰ ταυτισθῇ μὲ τὸν Ἰωάννη Βατάτζη μὲ χιτῶνα καλογήρου. Ἡ 5^η Ἰουλίου 2015 θὰ παραμείνῃ πάντως στὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία τὸ δεύτερο ἱστορικὸ Ὄχι μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τοῦ Μεταξᾶ, στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1940 καὶ πρέπει καὶ ἐπισήμως νὰ ἀνακηρυχθῇ ἐθνικὴ ἑορτή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 6 Ἰουλίου 2015

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

Σᾶς γράφω ἀπὸ τὴν Βολωνία τῆς βορείου Ἰταλίας, ὅπου εὑρίσκομαι γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Ἔχω μείνει ἄναυδος ἀπὸ τὸ σχῖσμα ποὺ ἀνοίγεται ὀρθάνοικτο μεταξὺ τῶν κυβερνώντων τῆς Εὐρώπης, ἁπλὰ πιόνια τῶν διεθνῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ ἰταλικοῦ λαοῦ ποὺ σύσσωμος πιστεύει στὸν ἑλληνισμό, καὶ περιέργως καὶ στοὺς Ἕλληνες, πεπεισμένος ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει παραμείνει ὄρθιος, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ ἀξιοπρεπείας στοὺς ὑπολοίπους λαούς, ἰδίως τῆς νοτίου Εὐρώπης καὶ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα ἰσχυρὸ Ὄχι  στὴν ἡγεμονία τῶν Βρυξελλῶν.

Ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ ποὺ δὲν ξεχνοῦν τὴν ἧττα τους στὸν Ἀλβανικὸ πόλεμο τοῦ 1940-1941, ὅταν οἱ ἥρωες ἐπολέμουν σὰν τοὺς Ἕλληνες, κατόπιν τοῦ ἠχηροῦ ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι σήμερα οἱ Ἕλληνες μετετράπησαν σὲ Γραικύλους, ὅτι τρέμουν γιὰ τὴν συνταξή τους καὶ ὅτι ὑποκύπτουν στὴν ξέφρενη ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα γκαιμπελικοῦ τύπου τῶν ἰδιωτικῶν ΜΜΕ καὶ ἰδίως τοῦ συγκροτήματος τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ ἀρχιτρομοκράτη τοῦ λόγου Πορτοσάλτε.

Ἕνα Ναὶ δὲν πρόκειται νὰ πτοήσῃ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἔτοιμοι νὰ παραλάβουν τὴν σκυτάλη καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος στὴν δικτατορία τῶν δοτῶν δούλων τῶν τραπεζῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἁπλῶς οἱ Ἕλληνες θὰ ἀτιμωθοῦν περαιτέρω μὲ ἕνα Ναὶ καὶ θὰ ἐνταθοῦν οἱ κατηγορίες ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας ὅτι δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν Σπαρτιᾶτες διότι ἔχουν καταντήσει νὰ γίνουν ἕνας ἄτεκνος ταραμὰς Βλάχων-Ἀρβανιτῶν-Σλαύων-Φράγκων-Τούρκων-Ἀθιγγάνων, ξεπεσμένων καραγκιόζηδων.

Ἡ πόλη τῆς Βολωνίας (Bologna), πατρίδα τοῦ πρώτου δυτικοῦ πανεπιστημίου τῆς Δύσεως, στὸν ΙΑ΄αίῶνα (1088), τῶν ὑψίστων διανοουμένων καὶ τοῦ ἰταλικοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, εἶναι ὁλόκληρη ἠλεκτρισμένη ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ φαινόμενο, διότι κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ Ἰταλία δονεῖται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπόθεση.

Ἡ Βολωνία, ὡς πατρίδα τοῦ πατέρα τοῦ βιοηλεκτρισμοῦ, Λουδοβίκου Γκαλβάνι (1737-1798) ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκραδάντου πίστεως τοῦ τάγματος ζητιάνων τῶν Δομινικανῶν, γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ μόνον ἀπὸ ἄρτον καὶ σύνταξη ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πνοὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος ἐκ Μυστρᾶ καὶ τοῦ Διογένους στὸ πυθάρι του, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὶς τράπεζες. Καϋμένη ἑλληνικὴ γῆ ποιὸς σὲ ἐσημάδευσε μὲ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ κακομοιριά; Ποῖος ἥρωας ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ἄθω, νὰ σὲ γκαστρώσῃ καὶ πάλι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀθανάτου φυλῆς; Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Τσίπρα ἀπεδείχθη πὼς ἔγινε κάποιο σκίρτημα. Ἀλλὰ χρειάζονται ἀκόμη περισσότερες ἠλεκτρικὲς δονήσεις τοῦ Γκαλβάνι, γιὰ νὰ ἐγερθῇς ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀνυποληψίας, τῆς ἀτεκνίας καὶ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς συντάξεως. Ἡ Εὐρώπη περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ γίνῃ τὸ ἑλληνικὸ θαῦμα, νὰ καταποντισθοῦν οἱ Πορτοσάλτηδες, ποὺ συγχέουν τὴν ἐμπορικὴ  διαφήμιση τῶν κινητῶν τηλεφώνων μὲ τὴν προπαγανδιστικὴ ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναί καὶ νὰ σαλτάρουν ὅλοι οἱ εὐρωκαραγκιόζηδες  στὸν γκρεμὸ τῆς ἀνυποληψίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουλίου 2015