241 - Ἡ βεντέτα τοῦ ΚΚΕ κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀπεδείχθη μοιραία

241 - Ἡ βεντέτα τοῦ ΚΚΕ κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀπεδείχθη μοιραία

Ὅταν ἡ Χρυσὴ Αὐγὴ εἰσῆλθε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Βουλὴ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀναλυτὲς ἔλεγαν ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ συγκυριακὸ φαινόμενο προερχόμενο ἀπὸ τὸν θυμὸ τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος ποὺ γρήγορα θὰ ξεφούσκωνε. Ἀντιθέτως, ἐγὼ ἐπέμενα ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶχε εἰσέλθη στὴν Βουλὴ γιὰ νὰ μείνῃ.

Γιὰ τὸ ΚΚΕ, μέχρι καὶ σήμερα ἀκόμη, ἔγραφα πὼς ἦταν ἐνυπωσιακὸ ὅτι ὅλες οἱ ἀναλύσεις του καὶ οἱ προβλέψεις του ἦσαν σωστὲς ὡς σοφὴ κουκουβάγια ποὺ ἦταν. Ἀλλὰ σὲ ἕνα σημαντικὸ σημεῖο ἐκολλοῦσε ἀνεπιτυχῶς, σὰν παλαιὸς δίσκος, σὲ ἀναλύσεις τοῦ Μεσοπολέμου, ὅταν κατὰ τὴν μεγάλη ἀντιδικία κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Εὐρώπης ὑπεστήριζαν λανθασμένα ὅτι ὁ ὑπαρκτὸς φασισμὸς ἐξυπηρετοῦσε τὰ ἀντικομμουνιστικὰ συμφέροντα τοῦ καπιταλισμοῦ.

Ἡ λανθασμένη αὐτὴ ἀνάλυση ποὺ εἶχε ἐνθαρρυνθῆ ἀπὸ τὰ καπιταλιστικὰ ΜΜΕ εἶχε ὡς τελικὸ ἀποτέλεσμα τὸ καπιταλιστικὸ στρατόπεδο νὰ διχάσῃ τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἀντικαπιταλιστικὰ ἄκρα καὶ διαδοχικῶς νὰ τὰ κατεδαφίσῃ: τὸν  φασισμὸ τὸ 1945, τὸν κομμουνισμὸ τὸ 1989.

Σήμερα, σὲ ὅλη τὴς Εὐρώπη, καὶ ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα, οἱ δυνάμεις τοῦ φασισμοῦ ἐνισχύονται καὶ τείνουν νὰ πάρουν τὴν πρώτη θέση. Ἀντιθέτως, ὁ κομμουνισμὸς εὑρίσκεται σὲ πλήρη παρακμή, συνεχίζοντας ἀνεπιτυχῶς τὴν ἀντιφασιστικὴ προπαγάνδα μίσους. Ἀλλὰ τὸ νὰ κατηγορῇς τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ γιὰ συμμορία δολοφόνων, διότι πέραν ἀπὸ τὴν δολοφονία τοῦ Φύσσα, ποὺ θυμίζει τὴν δολοφονία τοῦ Λαμπράκη ἀπὸ κύκλους τῆς ΕΡΕ καὶ ἀγνοῶντας τὴν δολοφονία δύο Χρυσαυγιτῶν ἀπὸ τοὺς ἀριστεριστές, νὰ τὴν κατηγορῇς, λέγω, ἐπειδὴ οἱ Χρυσαυγῖτες ὑποστηρίζουν τὸν Χίτλερ, σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ κατηγορῇς καὶ τὸ ΚΚΕ γιὰ συμμορία δολοφόνων ἐπειδὴ ὑποστηρίζει τὸν Στάλιν, ὑπεύθυνος γιὰ τὴν σφαγὴ διπλασίων θυμάτων ἀπὸ αὐτῶν τοῦ Χίτλερ καὶ νὰ χαρακτηρίζῃς τὸν Κιτσίκη δολοφόνο διότι συνεχίζει καὶ σήμερα ἀκόμη νὰ ὑποστηρίζῃ τὸν Μάο ὑπεύθυνο γιὰ τὴν σφαγὴ τρεῖς φορὲς περισσοτέρων θυμάτων ἀπὸ αὐτῶν τοῦ Χίτλερ.

Οἱ  ἐκλογὲς τῆς 20^ης Σεπτεμβρίου 2015 ἀπέδειξαν ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ συνεχίζει τὴν ἐκλογική της ἄνοδο, ὅπως ὅλα τὰ φασιστικὰ εὐρωπαϊκὰ κινήματα, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ συνεχίζει νὰ χάνῃ ψήφους. Ὅλα τὰ ΚΚ τῆς Εὐρώπης γνωρίζουν τὴν ἴδια παρακμή, κάτι ποὺ μὲ λυπεῖ σφόδρα διότι αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν ἐπαναστατικὸ ἀγῶνα. Πρέπει λοιπὸν τὸ ΚΚΕ νὰ πάψῃ νὰ θεωρῇ τὴν λέξη φασισμὸς ὕβρη καὶ νὰ συνεργασθῆ μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ ποὺ εἶναι ὁ φιλελευθερισμὸς τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, ἰδεολογία τοῦ καπιταλισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ. Διαφορετικἀ, θὰ παύσῃ τὸ ΚΚΕ νὰ θεωρεῖται ἀπειλὴ γιὰ τὸ Κατεστημένο καὶ θὰ σβήση σταδιακὰ ἄδοξα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαπίστωση τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐκλογῶν τῆς 20^ης Σεπτεμβρίου 2015.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Σεπτεμβρίου 2015

235 - Ἀνάγκη ἱδρύσεως ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολεβικικοῦ κινήματος

235 - Ἀνάγκη ἱδρύσεως ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολεβικικοῦ κινήματος

(Παρακαλῶ τὴν Ἐλεύθερη Ὥρα ποὺ ἀναδημοσιεύει τὰ ἄρθρα τοῦ μπλόγκ μου, νὰ τιμωρῇ τὸν διορθωτή της ὁ ὁποῖος τολμᾷ νὰ ἀλλοιώνῃ τὴν ὀρθογραφία μου, συνεπῶς καὶ τὴν σκέψη μου -γράφοντας π.χ.φασίστας ἀντὶ γιὰ φασιστής, δύο διαφορετικὲς ἔννοιες, ἤ ἀλεβίτες ἄντι γιὰ ἀλεβῆδες, δύο διαφορετικὲς θρησκευτικὲς κοινότητες- βασισμένος στὸν αὐτόματο διορθωτὴ τοῦ ὑπολογιστοῦ του, μὲ ἀφαίρεση τοῦ 1% τοῦ μισθοῦ του γιὰ κάθε κομπιουτερικῶς διορθωμένη λέξη ὥστε νὰ μειώνεται ὁ μισθός του κατὰ 10% γιὰ κάθε 10 "διορθωμένες" λέξεις. Εὐχαριστῶ. Δ.Κ.)

Ὥς ἐμπνευστὴς στὴν Ἑλλάδα τοῦ γερμανικῆς προελεύσεως ἀπὸ τὸ 1920, ἰδεολογικοῦ κινήματος τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου προωθεῖται ἡ σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ, δηλαδὴ τῶν δύο ἐπαναστατικῶν ἄκρων στρεφομένου κατὰ τοῦ ἀστικοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, φρονῶ ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα συγκροτήσεως στὸν ἑλληνικὸ χῶρο ἐπισήμου ἐθνικομπολσεβικικοῦ κινήματος μὲ κύρια χαρακτηριστικὰ τὸ αὐτοκρατορικὸ βυζαντινὸ ἰδεῶδες καὶ τὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ βυζαντινοῦ θεσμοῦ.

Ἀπὸ τὰ τρία γνησίως ἐπαναστατικὰ σημερινὰ κινήματα στὴν Ἑλλάδα, τὸ ἀντάρτικο πόλεων ποὺ ἀπέτυχε στὸ παρελθὸν μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς 17Ν, τῆς ὁποίας ἐκατηγορήθην ἀδίκως ὅτι ὑπῆρξα ὁ ἰδεολογικὸς ἐμπνευστής,  σήμερα περιέργως οἱ ἐπίγονοί του ἀδρανοῦν,  ἐνῷ περισσότερο ἀπὸ ποτὲ τὸ κοινοβουλευτικὸ κατεστημένο βρωμᾷ κατόπιν τῆς ἀπεριγράπτου προδοσίας τῶν λαϊκῶν ἐπιδιώξεων, μετὰ τὴν ἀνήκουστη κολοτοῦμπα τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, προηγούμενο τῆς ὁποίας δὲν ἐγνώρισε ὁλόκληρη ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου!

Τὸ δεύτερο γνήσιο ἐπαναστατικὸ ἑλληνικὸ κίνημα, τὸ σεβαστὸ ἑκατοντάχρονο ΚΚΕ, προβλέπει τὰ πάντα, ἐπιστημονικὰ σωστά, ἀλλὰ ἀδυνατεῖ νὰ βάλῃ σὲ πράξη τὸ περίφημο σύνθημά του «ῥήξη καὶ ἀνατροπή». Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἐμφυλίου ἔχει παύσει νὰ τροφοδοτεῖ τὴν ἀπαραίτητη παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση, χωρὶς τὴν ὁποία καμμία, μὰ καμμία ἐπαναστατικὴ προσπάθεια δὲν δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τὸ ἀστικὸ κατεστημένο. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια ἀπὸ ὑπερηφάνεια καὶ στεντορεία φωνὴ τὰ παλικάρια ἀντιλαλοῦσαν στὰ βουνά τὸν ὕμνο τοῦ κομμουνιστικοῦ ΕΛΑΣ: «Μὲ τὸ ντουφέκι μου στὸν ὦμο, σὲ πόλεις κάμπους καὶ χωριά, τῆς λευτεριᾶς ἀνοίγω δρόμο, τῆς στρώνω βάγια καὶ περνᾷ». Ποῦ αὐτὰ σήμερα!

Τὸ τρίτο γνήσιο ἐπαναστατικὸ κίνημα, ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἔχοντας εὐτυχῶς στὸ πλευρό του παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση, πάσχει ἀπὸ ἔλλειψη διανοουμένων ποὺ θὰ τοῦ ἔδιδε ἰδεολογικὴ συνοχὴ καὶ ἐλπίδα νὰ ὑπερισχύση κατεδαφίζοντας τὸν ἀστικὸ κοινοβουλευτισμό. Ἡ Ἱστορία τοῦ Μεσοπολέμου δὲν ἐπαναλαμβάνεται, ὅταν ὁ Μουσσολίνι καὶ ὁ Χίτλερ κοινοβουλευτικά, ἐγκαθίδρυσαν ὁλοκληρωτικό κράτος. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὑπῆρχε ὁ τεράστιος κίνδυνος ἐξ Ἀνατολῶν τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τὸ καπιταλιστικὸ κατεστημένο ἠνέχθη τὸν φασισμὸ ποὺ ἐμίση, ὡς ἀντίβαρο στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Σήμερα δὲν ὑπάρχει ὑπαρκτὸς σοσιαλισμός. Ἡ φιλελεύθερη δικτατορία ἀλὰ Πινοσὲτ εἶναι δυνατή. Ἐπιβολὴ φασιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ μέσῳ κοινοβουλευτισμοῦ ἀδύνατη. Ἐπιπλέον ὑπάρχει τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ μὲ πυρηνικὰ ὅπλα καὶ πανίσχυρο ἑβραϊκὸ λόμπυ ποὺ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ πιὰ νέα ἑβραϊκὴ γενοκτονία.

Ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἰδεολογία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς πάσχει ἀπὸ ἀκραῖο ἀντισημιτισμὸ καὶ σωβινιστικὸ ἐπιθετικὸ ἐθνικισμὸ κατὰ ὅλων τῶν γειτόνων της, Ἀλβανούς, Σκοπιανούς, Βουλγάρους, Τούρκους, Ἰσραηλινούς, ποὺ δύναται ὅπως καὶ στὸ παρελθὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις πρὸς ὄφελός τους καί, μετὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ μικρασιατικοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ 1922, νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου.

Μεταξὺ ἐθνικισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ στὸν Τρίτο Κόσμο (στὸν ὁποῖο ἀνήκει καὶ ἡ Ἑλλάς) οἱ Μεγάλες Δυνάμεις προτιμοῦν τὸν ἐθνικισμὸ τὸν ὁποῖο καὶ διαφθείρουν. Τρανὸ παράδειγμα ἡ Κίνα τοῦ Μεσοπολέμου: Ὁ ἐθνικιστὴς καὶ φασιστὴς Τσιὰνγκ Κάϊσεκ, ἀφοῦ ἀνέλαβε τὴν ἀρχή, διεφθάρη ἀπὸ τὶς ΗΠΑ καὶ κατέληξε ὅμηρος τοῦ κομμουνιστοῦ Μάο, διαφεύγοντας στὴν Τάϊουάν.

Ὁ μόνος τρόπος γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ ἐπωφεληθῇ μίας πρόσκαιρης ἐκλογικῆς νίκης εἶναι νὰ ἀποβάλῃ τὸν ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν σωβινισμό, νὰ εἰσέλθῃ σὲ συνθετικὴ τροχιὰ μὲ τὶς ἀρχὲς τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν προσοδοφόρο γάμο φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ. Αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ μόνον μὲ λαοκρατικὴ χρησιμοποίηση δημοψηφισμάτων καὶ τὴν χρήση ὅπλων ὅπως μὲ τὴν  ἐνδεχομένη ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ ποὺ θὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἐγχείρημα. Πάντως ὄχι μὲ κοινοβουλευτικὲς ἐκλογές.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 5 Σεπτεμβρίου 2015

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

222 - Ἰμπεριαλισμὸς καὶ λαθρομετανάστευση

Ἡ κυβέρνηση τοῦ Σύριζα ὅπως καὶ σύσσωμη ἡ Δύση σηκώνει τὰ χέρια ὑψηλὰ ἐνώπιον τοῦ ἀλύτου προβλήματος τῆς λαθρομεταναστεύσεως. Αὐτὴ ἡ στάση, ἀκόμη καὶ μίας κομμουνιστικῆς κυβερνήσεως, ὅπως παρουσιάζεται ὁ Σύριζα, συνοψίζει ὅλο τὸ δρᾶμα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.

Ἀπὸ τῆς 25^ης Μαρτίου 1821, ἡ Ῥωμηοσύνη εἰσῆλθε στὴν τροχιὰ τῆς Δύσεως, δηλαδὴ τῆς ἀποσυνθέσεως. Ἀπεφάσισε νὰ εὐθυγραμμισθῇ μὲ τὸν ἰμπεριαλισμὸ ὡς τελευταῖο τροχὸ τῆς ἀμάξης. Ἔκτοτε, ἀκόμη καὶ ἡ Ἐκκλησία μας (ὅπως καὶ ὁ σεβαστὸς μητροπολίτης Εὐστάθιος Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης) ὑπέπεσε στὴν τεραστία μυθολογία ποὺ εἶχε ὑφάνει ἡ ἰμπεριαλιστικὴ Δύση γιὰ νὰ ὑφαρπάσῃ τὴν ψυχή μας, νὰ ἐκριζώσῃ τὴν καρδιά μας καὶ νὰ τὴν τοποθετήση στὸ ἰδικό της βρώμικο σῶμα, ἐφ’ὅσον διετείνετο ὅτι ἦταν τὸ ἁμαρτωλὸ παιδί μας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἡ πόρνη Δύση μετέτρεψε τὴν μητέρα Ἑλλάδα σὲ πόρνη χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ ἐπωφεληθῆ ὑλικὰ ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ χειροτέρου τῶν παιδιῶν της ποὺ εἶχε τώρα καὶ 500 χρόνια ἐξοκείλλει στὴν ἀποικιακή-ἰμπεριαλιστικὴ πορνεία. Τὸ Δυτικὸ κόμμα, ἀφοῦ ἐδολοφόνησε τὸν Καποδίστρια, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῶν Ἑλληνολατίνων ὅπως τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο ἠθέλησε, παρὰ τὶς νουθεσίες τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ νὰ παίξῃ καὶ αὐτὴ, τὸ 1919, στὴν Μικρασία, τὸ τρελὸ παιχνίδι τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, δίδοντας τὴν χαριστικὴ βολὴ στὸ ἐξουθενωμένο πλέον ἀπὸ τὴν πορνεία σῶμα τῆς Ῥωμηοσύνης.

Μετὰ τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ, τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὸ 1991, ἡ πόρνη Δύση, μὴν ἔχοντας πλέον ἀπέναντί της οὐδεμίαν πουριτανικὴ δύναμη γιὰ νὰ τὴν συναιτίσῃ, προέβη σὲ ὄργιο βιασμῶν τῶν ὑποδούλων λαῶν τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος. Οἱ φρικιαστικὲς δολοφονίες λαοπροβλήτων ἡγετῶν ὅπως τοῦ Σαντὰμ στὸ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Καντάφι στὴν Λιβύη, ἦταν ἁπλῶς ἡ βιτρίνα αἱματοβαμένων κεφαλῶν ποὺ ἀδυνατοῦσε νὰ κρύψῃ τὸν βιασμὸ καὶ τὴν βάρβαρη δολοφονία ὁλοκλήρων λαῶν, ὅπως τῆς Σερβίας, τοῦ Ἀφγανιστάν, τοῦ Ἰράκ, τῆς Συρίας καὶ τῆς Λιβύης.

Ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους ἀποσυνθέσεως τῶν κρατικῶν δομῶν τῆς περιοχῆς ὑπῆρξε ἡ ὁλοκληρωτικὴ φυγὴ καὶ μετανάστευση ἑκατομμυρίων ναυαγῶν πρὸς τὶς χῶρες τῶν δημίων τους, προσφέροντας τὰ κορμιά τους στοὺς δυτικοὺς βιαστὲς ἔναντι πινακίου φακῆς, συμπεριλαμβανομένων καὶ Ῥωμηῶν.

Καὶ σήμερα τί βλέπουμε;  Ἡ ὑποτιθεμένη κομμουνιστικὴ ἀντιϊμπεριαλιστικὴ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα, ἀντί νὰ σηκώνῃ κραυγὴ ὀργῆς, καταδικάζοντας τὴν αἰτία τῆς φρικιαστικῆς αὐτῆς λαθρομεταναστεύσεως γιὰ τὴν ὁποία τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων οὐδόλως εὐθύνεται, ὄντας καὶ αὐτὸς μεταξὺ τῶν θυμάτων, νὰ συντάσσεται στὸ πλευρὸ τῶν δημίων τῶν Βρυξελλῶν καὶ νὰ ἱκετεύῃ γιὰ κοινὴ πολιτική, εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐγκλήματος, προβάλλοντας ὅλο τὸ ἀπεχθέστατο λεξιλόγιο περὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ τύπου τῶν ἀνθρωπιστικῶν βομβαρδισμῶν τοῦ ΝΑΤΟ κατὰ τῆς Γιουγκοσλαυΐας (προσοχὴ στὴν ὀρθογραφία: ὄχι Γιουγκοσλαβίας. Οἱ Σλαῦοι δὲν εἶναι Σλάβοι οὔτε σκλάβοι)

Ἕλληνες, κομμουνιστές, φασιστές (ὄχι ὑβριστικῶς φασίστες) καὶ ὅλος ὁ ὑπόδουλος λαὸς τῆς Ἀνατολικῆς Παρατάξεως, ἀκόμη καὶ ἐσεῖς οἱ διορθωτὲς ἐφημερίδων, ξυπνήσατε ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὸν λήθαργο, σηκωθῆτε ἀπὸ τὰ κρεβάτια στὰ ὁποῖα οἱ Δυτικοὶ ἰμπεριαλιστὲς βιάζουν νυχθημερὸν ἀκόμη καὶ τὶς γιαγιάδες καὶ κραυγάσατε: ὄχι πλέον Εὐρώπη, ὄχι πλέον Δύση, ὄχι πλέον εὐρώ! Καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερης ζωῆς παρά, ἀπὸ τὸ 1821, σκλαβιὰ καὶ κατοχή!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 7 Αὐγούστου 2015

219 - Ὁ φασισμὸς ὡς ἀνώτερος τοῦ κομμουνισμοῦ: μία ἐξομολόγηση

219 - Ὁ φασισμὸς ὡς ἀνώτερος τοῦ κομμουνισμοῦ: μία ἐξομολόγηση

Στὸν ΙΘ΄αἰῶνα ἐπεκράτησε ὁ λαϊκισμός, μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι ὁ τότε τελείως ἀναλφάβητος λαὸς ἦταν πράγματι σοφός. Στὸν ΚΑ΄ αἰῶνα διαπιστώνουμε ὅτι ὁ λαϊκισμὸς στὰ χέρια τῶν κατὰ φαντασίαν ἐγγραμμάτων, μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ πτυχίο ἀπὸ τὸ τριτοκοσμικὸ ἑλληνικὸ πανεπιστήμιο, δημοσιογράφοι, φιλόλογοι, μεταφραστὲς καὶ διορθωτές, στὸ ὄνομα τῆς δῆθεν ζωντανῆς γλώσσας τοῦ λαοῦ, ἰδίως στὴν ἐπαρχία καὶ τὴν Κύπρο, ὅπου τὸ νὰ ἀκολουθῆς τοὺς αὐτοσχεδιαζόμενους κανόνες γραμματικῆς  καὶ ὀρθογραφίας τῆς πνευματικῆς λαϊκούρας τῆς πρωτευούσης τῶν Ἀθηνῶν (ποὺ ἐβαπτίσθησαν ὡς δῆθεν νεοελληνικὴ ἤ δημοτικὴ γλῶσσα) θεωρεῖται ἀπαραίτητη εὐθυγράμμιση μὲ τὸν ἐκσυγχρονισμὸ  τοῦ τριτοκοσμικοῦ Κολωνακίου. Ἔτσι, ὁ διορθωτὴς τῆς ἐφημερίδος, βασισμένος στὴν ὀρθογραφία τοῦ... κομπιοῦτερ (!) μοῦ ἀλλάζει τὸν τόνο στὸ «φασιστής» (στὴν λήγουσα), βάζοντάς τον στὴν παραλήγουσα («φασίστας»), ἀγνοῶντας ὅτι ὁ ἐπιστημονικὸς ὅρος φασιστής, διαφέρει ἀπὸ τὸν ὑβριστικὸ ὅρο φασίστας. Ἐπίσης μὴ σεβόμενος τὴν δημιουργικὴ ἐλευθερία τῶν διανοουμένων, ποὺ ἀποφασίζουν τὰ δύο ὄμικρον νὰ τὰ κάνουν ὠμέγα (ἐγὼ γράφω, διότι ἔτσι τὸ κρίνω σωστό, ἑλληνωρθόδοξος, ἀντὶ τοῦ ἑλληνοορθόδοξος-ἑλληνορθόδοξος), βάζουν τὸν συγγραφέα μέσα στὸν καταθλιπτικὸ κορσὲ τῶν ἡμιεγγραμμάτων φιλολόγων.

Γεννημένος στὴν Ἀθήνα (βλέπε τὴν βιογραφία μου στὴν Βικιπαίδεια), μὲ γλῶσσα μητρικὴ τὴν γαλλική, μὲ ἰδεολογία τὸν κομμουνισμὸ καὶ μὲ θρησκεία τὴν ἀθεΐα, εἶχα τὴν εὐκαιρία, ὅταν σὲ ἡλικία δώδεκα ἐτῶν μὲ ἔκλεισαν ἐσωτερικὸ σὲ σχολεῖο στὴν Γαλλία, νὰ ἀπελευθερωθῶ σταδιακὰ ἀπὸ τὴν οἰκογενειακὴ πνευματικὴ κηδεμονία, στοὺ τρεῖς ἀκολούθους τομεῖς: 1) Στὴν γλῶσσα: Στὴν Σχολὴ Ἀνατολικῶν Γλωσσῶν  τῶν Παρισίων τὰ ἑλληνικὰ ἐδιδάσκοντο ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Ἑλληνογάλλου Ψυχάρη καὶ τῶν Γάλλων μαθητῶν του Pernot καὶ Mirambel, μέσα στὴν παράδοση τοῦ Δελμούζου καὶ τοῦ Γληνοῦ. Δηλαδὴ ἐπρόκειτο γιὰ φραγκικὴ τεχνητὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ποὺ ἐτιτλοφορεῖτο δημοτικὴ καὶ μὲ τὸν ἰσχυρισμὸ ὅτι ἦταν ἡ γλῶσσα τοῦ λαοῦ ! Ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος, σταδιακὰ οἰκοδόμησα ἰδικό μου ἑλληνικὸ λόγο, μακρὰν τῶν πιθηκισμῶν τῶν φιλολόγων.  2) Στὴν θρησκεία: Οἱ γονεῖς μου μὲ εἶχαν ποτίσει μὲ τὸν φραγκικὸ ῥασιοναλισμὸ τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τὸν ἀθεϊσμό. Ἐγώ, ἤδη ἀπὸ ἡλικίας 8 ἐτῶν, εἶχα ἀρχίσει νὰ γράφω ποιήματα θρησκευτικὰ καὶ ἀργότερα, στὴν Γαλλία, ἀπέρριψα τὴν ἀθεΐα καὶ ἔγινα ἑλληνωρθόδοξος (μὲ ὠμέγα παρακαλῶ, ἀγαπητὲ διορθωτά) καὶ μάλιστα παλαιοημερολογιτικῶν τάσεων, διότι ὁ κομμουνιστὴς εἶναι μὲ τὸν τρόπο του ἕνας ἄθεος παλαιοημερολογίτης. 3) Στὴν ἰδεολογία:  Ἔμεινα πιστὸς στὸν κομμουνισμὸ ποὺ εἶναι στὴν εὐρεία ἔννοια βίαιος κοινοτισμός, ἀλλὰ βίαιο κοινοτισμό (βία μἐ ἀγάπη φυσικά) ἔβλεπα καὶ στὴν Ὀρθοδοξία  τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καὶ στὸν φασισμὸ τοῦ Ζάν-Ζάκ Ῥουσσώ, τὸν ὁποῖο εἶχα διαβάσει ὁλόκληρο μὲ θαυμασμὸ στὰ 15 μου χρόνια. Κομμουνισμός, Ὀρθοδοξία καὶ φασισμός, ἐβασίζοντο στὴν ἄμεση δημοκρατία καὶ τὸν ὁλοκληρωτισμό, ποὺ ὁ Ἕλληνας, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ μόνον μὲ συνθήματα ἐνῷ ἔχει τελεία ἐπιστημονικὴ ἄγνοια τῶν ἰδεολογιῶν, συγχέει μὲ τὴν δικτατορία (Ὁ Μουσσολίνι  καὶ ὁ Στάλιν ἦσαν ὁλοκληρωτικοὶ  ἡγέτες καὶ ὄχι δικτάτορες:  Βλέπε τὸ βιβλίο μου «Ἡ τρίτη ἰδεολογία»).

Ἔτσι χωρὶς νὰ παύσω οὔτε στιγμὴ νὰ εἶμαι κομμουνιστής, τὰ δύο σημεῖα τοῦ φασισμοῦ ποὺ τὸν ἀπεμάκρυναν ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸ τοῦ διαφωτισμοῦ, δηλαδὴ τὴν συνεργασία τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ τὸν μυστικισμό, μὲ εἶχαν, μέσῳ τῆς μελέτης τοῦ Ῥουσσώ, συνεπάρει.  Ἡ συνεργασία αὐτὴ τῶν τάξεων ποὺ πρεσβεύει ὁ φασισμός, καὶ ποὺ τελικὰ ἀνεγνώρισε ὁ Proudhon, βασίζεται στὴν διαπίστωση ὅτι ὁ ἄνθρωπος μέσα στὴν κοινωνία (ἔξω ἀπὸ τὰ μοναστήρια) χρειάζεται ἀπαραιτήτως μικρὴ ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ. Μεταξὺ τῆς ψυχρῆς ἰδεολογίας τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τῆς ῥομαντικῆς ἰδεολογίας τοῦ φασισμοῦ, πάντοτε, ἀπὸ μικρὸ παιδί, ἡ λογική μου προτιμοῦσε τὴν δεύτερη ἰδεολογία καὶ αὐτὸ μὲ ὡδήγησε στὴν σύνθεση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, μακριὰ ἀπὸ τὰ ἑκατέρωθεν βαρβαρικὰ μίση Ἑλλήνων φασιστῶν καὶ κομμουνιστῶν, ἑνὸς ἀπαιδεύτου λαοῦ ποὺ διατείνεται ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξος ἀλλὰ ἐμπνέεται ἀπὸ πρωτόγονη ἀπέχθεια πρὸς τὸν θρησκευτικὸ ἤ ἰδεολογικό του ἀντιφρονοῦντα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 30 Ἰουλίου 2015

205 – Πινοσὲτ ἤ Παπαδόπουλος;

205 – Πινοσὲτ ἤ Παπαδόπουλος;

Ὄχι, ἀρνοῦμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ Τσίπρας δύναται ποτὲ νὰ γίνῃ προδότης! Ἕνας κομμουνιστής, ἔστω καὶ πρώην, ποὺ ἐπίστευσε βαθειὰ στὴν κοινωνικὴ ἐπανάσταση, σὰν τοὺς πρώτους χριστιανούς, προτιμᾷ τὸ μαρτύριο παρὰ τὴν ἀλλαξοπιστία. Καὶ δηλωσίας νὰ ἔχῃ γίνει, σὰν τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, πάλι πεθαίνει μὲ τὸ κεφάλι ψηλά. Ἡ ὁμολογία πίστεως καὶ τὸ μαρτύριο εἶναι μέρος τῆς κομμουνιστικῆς πίστεως.

Ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἀλλὰ οἱ ἴδιες καταστάσεις δημιουργοῦν ἴδια ἀποτελέσματα. Ὁ Ἀλλιέντε παρέμεινε ὄρθιος καὶ ἐξοντώθηκε τὸ 1973. Ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς ἅγιος τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως σὲ ἕναν λαὸ βαθύτατα χριστιανικό. Ἀντιθέτως ὁ Σιάντος, τὸ 1945, ὑπέγραψε τὴν προδοτικὴ συμφωνία τῆς Βάρκιζας. Ποῖος θυμᾶται σήμερα τὸν Σιάντο, ἐνῷ ὅλος ὁ πλανήτης θυμᾶται τὸ θῦμα τοῦ σατανικοῦ φιλελευθερισμοῦ, τὸν Ἀλλιέντε.

Ὑπάρχουν τρεῖς καὶ μόνον  ἐκδοχές: 1 ) Ὁ Τσίπρας ὑπογράφει καὶ ἀναποφεύκτως οἱ Ἐρινύες θὰ τὸν κατασπαρἀξουν ἐφ’ὅσον ἐγεννήθησαν ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ Οὐρανοῦ. 2) Ὁ Τσίπρας δὲν ὑπογράφει καὶ ἕνας Ἕλληνας Πινοσὲτ, ὅπως τὸ 1973, ἤ μία συνταγματικὴ ἐκτροπὴ ὅπως τὸ 1936, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Βουλῆς,  χύνει τὸ αἷμα του γιὰ νὰ ὑπενθυμηθῇ στοὺς πάντες ὅτι τοῦ Ἀλέξη τὸ αἷμα εἶναι ἀγνὸ κόκκινο. 3) Ἐμφανίζεται ἕνας ἥρωας, ὡς ἀπρόσμενος Σωτήρ, ἀπὸ μηχανῆς θεός, ὅπως αὐτὸ συνἐβη τὸ 1967.

Καὶ στὶς τρεῖς περιπτώσεις ἡ χώρα θὰ εἰσέλθῃ στὴν ἀνωμαλία. Καὶ αὐτὸ γιατί; Διότι ἀπὸ τὸ 1944, ἡ Ἑλλὰς ἀκολουθεῖ τὴν μοῖρα τῆς τριτοκοσμικῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς. Ἡ τεραστία γεωπολιτική της θέση, στὸ μέσον τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς τὴν καθιστᾷ τὸ ἕρμαιον τῶν ἰμπεριαλιστικῶν δυνάμεων. Διακόσια χρόνια προσπαθεῖ ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ νὰ ἀπελευθερωθῇ ἀπὸ τὸ θηρίο τῆς Δύσεως, διακόσια χρόνια ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ προσπαθεῖ νὰ ἀπελευθερωθῇ ἀπὸ τὴν ἰδία Δύση, χωρὶς ἀποτέλεσμα. Μπολιβάρ, Περόν, Κάστρο, Τσάβες, γιὰ τὴν Λατινικὴ Ἀμερική, Καποδίστριας, Μεταξᾶς, Βελουχιώτης, Νάσσερ, Παπαδόπουλος, Σαντάμ, Καντάφι γιὰ τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή. Καὶ οἱ δήμιοι πάντα ξεδιπλώνουν ἀδιάντροπα τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, τὴν δημοκρατία καὶ τὴν ἐλευθερία τῶν ἀγορῶν γιὰ νὰ καθυποτάξουν τοὺς λαοὺς καὶ νὰ διαμελίσουν τὰ ἔθνη.

Ἤδη ἡ νέα γενεὰ περιμένει τοὺς ἀδέκαστους ἱστορικοὺς γιὰ νὰ ξεδιπλώσουν τὴν ἀθλιότητα τῆς μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974-2015, νὰ ἀποκαλύψουν τὸ τεράστιο ψεῦδος τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ Νοέμβρη 1973 ὅπως καὶ τοῦ Μάη 1968 τῶν Παρισίων. Ἀλλὰ αὐτοὶ θὰ παραμείνουν στὸ ἐξωτερικὸ ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀγκομαχᾷ ὑπὸ τὴν δικτατορία τοῦ Ἕλληνος Πινοσὲτ ἀντὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τοῦ Λίντερ Μάξιμο τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ.

Καϋμένη Ἑλλάδα, ποὺ χρειάζεσαι νὰ πεινάσῃς καὶ νὰ ὑποστῇς τὸ μαστίγιο τοῦ Λένιν γιὰ νὰ δημιουργήσῃς τὰ ὑπερόπλα τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ μέλλοντος! Ἡ ἐλπίδα ὅμως ποτὲ δὲν πεθαίνει, οὔτε στὴν Λατινικὴ Ἀμερική, οὔτε στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή, μέχρι ποὺ νὰ φθάσουμε στὸν Ἀρμαγεδδῶνα. Ἐν τῷ μεταξύ, Ἀλέξη, σὲ περιμένει ὁλόκληρο κεφάλαιο στὸ βιβλίο δόξης τῆς Οἰκουμένης. Μὴν τὸ χάσῃς!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ἰουνίου 2015

170 - Ἡ πτώση τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989 ὑπῆρξε καταστροφὴ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ διανόηση

170 - Ἡ πτώση τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989 ὑπῆρξε καταστροφὴ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ διανόηση

Τὸ ὄνειρο εἶναι ἰσχυρότερη δύναμη ἀπὸ τὸ ἔγκλημα. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, καὶ πρῶτος ὁ μεγάλος Γάλλος ποιητής, ὁ κομμουνιστὴς Ἀραγκόν, ὅτι ὀμελέττα δὲν γίνεται χωρὶς θραύση αὐγῶν καὶ ἐπανάσταση δὲν γίνεται χωρὶς μεγάλης ἐμβελείας ἐγκλήματα. Καὶ ὁ Ῥοβεσπιέρρος, καὶ ὁ Στάλιν καὶ ὁ Μάο ὑπῆρξαν μεγάλοι ἐγκληματίες. Ἀπὸ μερικὲς δεκάδες χιλιάδες θύματα ὁ πρῶτος,  σὲ πολλὰ  ἑκατομμύρια ὁ δεύτερος καὶ σὲ δεκάδες ἑκατομμύρια ὁ τρίτος. Χάνουν χρόνο καὶ χρῆμα οἱ ἀντίπαλοι τῶν ἐπαναστάσεων ἐκθέτοντας τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τῶν ἐπαναστατῶν γιὰ νὰ μᾶς πείσουν στὸ ὄνομα τῆς ἠθικῆς νὰ μὴν ἐπαναστατοῦμε. Ἀπὸ καταβολῆς κόσμου οἱ κολασμένοι τῆς γῆς ἐξεγείρονται καὶ σφάζουν.

Τὸ ὄνειρο ὅμως εἶναι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὸ ἔγκλημα. Παντοῦ στὸν κόσμο καὶ εἰδικὰ στὴν Ἑλλάδα, τὰ μεγαλύτερα ὀνόματα τῶν συγγραφέων, ποιητῶν, καλλιτεχνῶν, ἠθοποιῶν, ἐπιστημόνων, ὀνειρεύθηκαν τὴν ἐπανάσταση, ἐδέχθεισαν νὰ βασανισθοῦν, νὰ ὑποστοῦν τὶς φυλακὲς καὶ τὰ ξερονήσια γιὰ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὀνειρευθοῦν τὴν ἐπανάσταση. Οἱ ποινικοὶ καὶ οἱ ἐπιχειρηματίες ῥισκάρουν τὴν ζωή τους γιὰ τὸ χρῆμα. Οἱ ποιητὲς δίδουν τὴν ζωή τους γιὰ τὸ ὄνειρο. Καμμία προπαγάνδα τοῦ Κατεστημένου δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ τοὺς μεταπείσῃ. Καταδικασμένοι ἀδίκως σὲ θάνατο ἀπὸ τοὺς συντρόφους τους, στὸν σοβιετικὸ μεσοπόλεμο, στὶς δίκες τῆς Μόσχας, προχωροῦσαν στὸ ἀπόσπασμα μὲ μία κραυγή:  Ζήτω τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα ποὺ τοὺς ἐκτελοῦσε.

Καὶ ἦλθε ἡ καταστροφὴ τοῦ 1989 καὶ ἡ πατρίδα τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τὸ στρατόπεδο τοῦ «παιανίζοντος μέλλοντος» (τὰ lendemains qui chantent τῶν Γάλλων κομμουνιστῶν ποιητῶν) μετετράπη σὲ στρατόπεδο λυγμῶν (τὰ lendemains qui déchantent). Ἀλλὰ οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς γίγαντες τῆς ἑλληνικῆς τέχνης καὶ σκέψεως ποὺ εἶχαν χάσει τὰ πλευρά τους στὰ μπουντρούμια τοῦ Κατεστημένου ἀπαρνήθηκε τὸ παρελθόν του καὶ ἐθεώρησε χαμένες τὶς θυσίες του. Τὸ ὅτι εἶχαν τὸ προνόμιο νὰ ὀνειρευθοῦν τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἄλλοι ἐστόχευαν τὸ χρῆμα ἦταν ἀρκετὸ γιὰ νὰ ἀναπαυθοῦν ἡσυχασμένοι στὸ χῶμα.

Περιμένοντας τὴν Τελευταία Παρουσία καὶ τὴν ἐπάνοδο στοὺς κήπους τῆς Ἐδέμ, ξαπλωμένοι καὶ ὀνειρευόμενοι τὸ Μεγάλο Βράδυ τῆς Ἐπαναστάσεως, πλάϊ πλάϊ μὲ τοὺς αὐτόχειρες ἀρχαιολάτρες Ἕλληνες Περικλῆ Γιαννόπουλο, Ἰωάννη Συκουτρῆ καὶ Δημήτρη Λιαντίνη, οἱ ἐναπομείνουσες μεγάλες καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων διανοουμένων ξερνοῦν τοὺς Σαμαράδες καὶ τοὺς Βαγγέληδες τῆς γραικικῆς κομπίνας,

            Δημήτρης Κιτσίκης                                             15 Ἰανουαρίου 2015

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

157 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τριπλὴ καπιταλιστικὴ ἔννοια τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ εἶναι καθαρῶς σατανική

Τρεῖς εἶναι οἱ κοινωνικὲς θέσεις στὴν σημερινὴ κοινωνία μας:

1 - Ἡ παραδοσιακὴ χριστιανικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐντὸς τοῦ οἴκου ὡς οἰκοκυρά, κάνοντας πολλὰ παιδιά καὶ ἀνατρέφοντάς τα πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας, μὲ τὸν ἄνδρα νὰ ἐργάζεται ἔξω, κερδίζοντας ἀρκετὰ χρήματα γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν πολυπληθῆ οἰκογένεια του.

2 - Ἡ κομμουνιστικὴ ἤ φασιστικὴ κοινωνία ὅπου ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου, ὁμοῦ μὲ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ προστατευομένη ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ ἀλληλεγγύη, δηλαδὴ τὸν μισὸ χρόνο τῆς ζωῆς της νὰ ὑποστηρίζεται χρηματικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀπὸ τὸν κοινὸ δημόσιο κορβανᾶ ὅταν τεκνοποιεῖ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους καὶ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος.

3 - Ἡ καπιταλιστικὴ κοινωνία ἡ ὁποία, στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου καὶ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν συσσώρευση ἀτομικῆς περιουσίας, περνᾷ μέσῳ ἐπαίσχυντης πλύσης ἐγκεφάλου τὶς σατανικὲς ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φεμινισμοῦ ποὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἀγγλικανοῦ Μάλθους (1766-1834) ὑποδουλώνει τὸν πλανητικὸ πληθυσμό, καταστρέφοντας τὴν οἰκογένεια, τὴν πολυτεκνία καὶ τὴν γυναῖκα, ὑποστηρίζοντας μὲ τυπικὴ ἀγγλοσαξωνικὴ ὑποκρισία (βλέπε τὴν σωστὴ ἀνάλυση τοῦ Μάρξ), τὸ ἔθνος (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τῆς ἀτεκνίας), τὴν γυναῖκα (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ φεμινισμοῦ) καὶ τὴν κοινωνικὴ συνοχή (ποὺ ἐξαφανίζει μέσῳ τοῦ ἀτομισμοῦ). Περικόπτει τὸν μισθὸ τοῦ ἀνδρὸς γιὰ νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν γυναῖκα νὰ ἐργάζεται ἐκτὸς τοῦ οἴκου ὥστε νὰ συμπληρώνῃ τὸν μειωμένο μισθὸ τοῦ ἀνδρός, χωρὶς τὴν παραμικρὴ κοινωνικὴ προστασία.

Ἡ σοσιαλδημοκρατία, δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ, ἐμφανίζεται στὴν ἐξουσία στὶς περιόδους κατὰ τὶς ὁποῖες φουντώνει ἡ λαϊκὴ ὀργὴ κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ (βλέπε σήμερα τὸν Σύριζα), ὅπως καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, καὶ πείθει τοὺς καπιταλιστὲς νὰ κάνουν κοινωνικὲς ὑποχωρήσεις, νὰ περιορίσουν τὰ κέρδη τους καὶ νὰ ἀποφύγουν τὴν δίκαιη σφαγή τους ἀπὸ τὸν λαό.

Τὸ σημερινὸ παράδειγμα ποὺ διαφημίζεται σὲ ὅλα τὰ ΜΜΕ τῆς μικρῆς Ἑλλάδος, ὅπου οἱ ἐργοδότες, ἀπελευθερωμένοι ἀπὸ τὸν βραχνᾶ τῶν πιέσεων τοῦ ΚΚΕ ποὺ ἔχασε τὸ ἀποκούμπι της τῆς ΕΣΣΔ, πρώην πατριδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, ὑποχρεώνουν τὴν ἐργαζομένη γυναῖκα νὰ μὴν τεκνοποιῇ, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ἤδη τραγικὰ ὑπογεννητικὴ Ἑλλάδα νὰ ἐξαφανίζεται μέσῳ ἐλλείψεως πληθυσμοῦ καὶ ἐνθαρρύνσεως ἀλλοδαπῶν τριτοκοσμικῶν μεταναστῶν ποὺ ἐκμεταλλεύονται μὲ μηδὲν κοινωνικὴ κάλυψη, ἀποδεικνύει ἐλπίζω, ἐπιτέλους, στοὺς πάντες, ὅτι οἱ ἔννοιες τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς φιλοπατρίας, στὸ στόμα τῶν Σαμαρᾶ καὶ Σία εἶναι λέξεις καθαρῶς σατανικές.

Στὰ χωριά, κάποτε, ἔδιδαν στὰ βρέφη, μᾶκο, δηλαδὴ παπαρούνα-ὄπιο, γιὰ νὰ μὴν κλαῖνε καὶ νὰ κοιμοῦνται ἥσυχα. Οἱ ἔννοιες τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δημοκρατίας εἶναι καθαρὸ μᾶκο γιὰ ἐνήλικες. Εὐτυχῶς, τελευταῖα, οἱ δημοσκοπήσεις ἀποδεικνύουν ὅτι ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἥμισυ τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τάσσεται κατὰ τοῦ συστήματος, ὄχι ἁπλῶς κατὰ τῶν κυβερνήσεων. Μὲ ἄλλα λόγια θὰ ὑπεστήριζαν μία βίαιη ἐπανάσταση, πραγματικὴ ῥήξη καὶ ἀνατροπή, ὄχι στὰ λόγια ἀλλὰ στὴν πράξη, γιὰ νὰ καθαρίσῃ ὁ τόπος ἀπὸ τὸν σατανισμὸ τοῦ καπιταλισμοῦ, φθάνει νὰ ὑπῆρχε νεολαία (ποὺ δὲν ὑπάρχει) γιὰ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Ὁ καπιταλισμὸς τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας, τῶν καζινῶν, λαχείων, τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς ἐγγενοῦς διαφθορᾶς εἶναι ἡ μόνη Κόζα Νόστρα, ἡ μοναδικὴ ἀπόλυτη ἐγληματικὴ ὀργάνωση τῆς χώρας ποὺ προστατεύεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς νόμους τοῦ κράτους ποὺ ἡ ἴδια ἐθεσμοθέτησε.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Νοεμβρίου 2014 

113 - Ἡ ἄνοδος τῶν ἐπαναστατικῶν δυνάμεων στὴν Εὐρώπη

113 - Ἡ ἄνοδος τῶν ἐπαναστατικῶν δυνάμεων στὴν Εὐρώπη

Ὅταν στὸν ΙΕ’ αἰῶνα, στὴν Ἰταλία, ἐνεφανίσθησαν οἱ πολιτικὲς ἰδεολογίες γιὰ νὰ καλύψουν τὸ κενὸ ποὺ ἄφηνε στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη ἡ παρακμὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, ἡ ἰδέα τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως ἐπῆρε τὸ ὄνομα τοῦ φιλελευθερισμοῦ ποὺ μέσῳ τῆς μασονίας ὠργάνωσε τὶς μεγάλες εὐρωπαϊκὲς ἐπαναστάσεις μὲ πρότυπο τὴν γαλλικὴ τοῦ 1789. Συνάμα ἀνδρώθηκαν, παράλληλα μὲ τὸν φιλελευθερισμό, δύο ἄλλες κοινωνικὲς ἰδεολογίες: ὁ φασισμὸς καὶ ὁ κομμουνισμός. Ὁ φιλελευθερισμὸς ἐπεβλήθη τὸ 1789 καὶ παρέμεινε ἐπαναστατικός, ἀλλάζοντας ἄρδην τὴν δομὴ τῆς Εὐρώπης, μέχρι τὸ 1914.

Ὁ πρῶτος παγκόσμιος πόλεμος ἔβαλε τέλος στὴν ἐπαναστατικὴ μορφὴ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔκτοτε μετεβλήθη σὲ ἀντιδραστικὴ καταπιεστικὴ δύναμη, ὅπως εἶχε στὸν Μεσαίωνα ἐξελειχθῆ ὁ φεουδαλισμός, σὲ ἕναν διεθνισμό-παγκοσμισμὸ ποὺ σὰν Δράκουλας ἐστέγνωνε τὴν ἰκμάδα τῶν λαῶν γιὰ νὰ καταλήξῃ σήμερα στὴν ΝΤΠ (Νέα Τάξη Πραγμάτων).

Ἀπὸ τὸ 1919, ἀνδρώθηκε ὁ κομμουνισμός, ὡς ἐπαναστατικὴ πολιτικὴ ἰδεολογία ποὺ ἔθρεψε στὸν διάβα του καὶ τὸν φασισμό. Ἡ θεωρία τῶν δύο ἄκρων εἶναι σωστὴ στὸ μέτρο ποὺ ἐξηγεῖ ὅτι κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς εἶναι δύο ἐπαναστατικὲς δυνάμεις ποὺ θρέφουν ἡ μία τὴν ἄλλη. Εἶναι ἱστορικὴ διαπίστωση ὅτι οὐδεὶς φιλελεύθερος δὲν προσχωρεῖ στὸν φασισμὸ ἤ τὸν κομμουνισμό, ἐνῷ, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ῥοβεσπιέρρου, ὁ φασιστὴς δύναται νὰ γίνῃ κομμουνιστὴς καὶ ὁ κομμουνιστὴς φασιστής. Ἡ μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση ἔθρεψε τὴν ἰταλικὴ φασιστικὴ ἐπανάσταση ὡς καὶ τὴν γερμανικὴ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἐπανάσταση, οἱ ὁποῖες ὅπως καὶ ἡ μπολσεβικική, ἐστράφησαν κατὰ τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τῶν δύο πυλώνων του, τὴν μασονία καὶ τὸν διεθνῆ ἑβραϊσμό, δύο δυνάμεις ποὺ ὅπως τὸ εἶχε ἀναλύσει ὁ Μάρξ, εἶχαν ἀνδρώσει τὸν καπιταλισμό, δηλαδὴ τὸν ἀστικὸ φιλελευθερισμό. Γι’αὐτὸ ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἐπανάσταση, ὅπως καὶ ἡ μπολσεβικικὴ ὑπῆρξαν, ὡς πνευματικοὶ συνεχιστὲς τοῦ Μάρξ, ἀντιμασονικοὶ καὶ ἀντισημιτικοί.

Ὁ φιλελευθερισμὸς ὡς Δράκουλας πλέον ἐπέτυχε, μέσῳ αἱματηρῶν πολέμων (τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸν ψυχρὸ πόλεμο) νὰ κατεδαφίσῃ τὸν ὑπαρκτὸ φασισμὸ καὶ τὸν ὑπαρκτὸ κομμουνισμό. Σήμερα οἱ δύο αὐτὲς ἐπαναστατικὲς δυνάμεις εὑρίσκονται ἀκέφαλες, χωρὶς κράτος. Ὀ κομμουνισμὸς περνᾷ ἀπὸ μία φάση παρακμῆς ποὺ δὲν γνωρίζουμε ἀκόμη ἐὰν θὰ εἶναι διαρκής, ἐνῷ ὁ φασισμὸς παραμένει ἐπαναστατικὰ ἀκμαῖος καὶ σὲ φάση ἀνόδου, ὅπως τὸ ἀπέδειξαν οἱ εὐρωπαϊκὲς ἐκλογὲς τῆς Κυριακῆς, ἐνῷ τὸ Ἰσραήλ, συνεχίζει νὰ οἰκοδομεῖται ὡς σπαρτιατικὴ κοινωνία, ἐλέγχοντας τοὺς εἵλωτές του, τοὺς Παλαιστινίους, καὶ προσπαθῶντας νὰ ἀπεγκλωβίσῃ τὸν λαό του ἀπὸ τὴν κατάρα τοῦ ἑβραϊσμοῦ τῶν τοκογλύφων, γινομένο τὸ 1948 κομμουνιστικὸ καὶ σήμερα φασιστικό. Εἶναι μεγάλο λάθος ἐὰν ἀποκλεισθῇ σήμερα τὸ Ἰσραὴλ ἀπὸ τὴν φασιστικὴ ἐπανάσταση, καὶ αὐτὸ τὸ ἔχει πλήρως ἀντιληφθῆ ἡ Μαρὶν Λὲ Πέν, ὅπως ἦταν λάθος ὅταν τὸ Ἰσραὴλ ἀπεμακρύνθη, μετὰ τὸ 1948, ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση.

Στὴν Ἑλλάδα, ἡ Ἐπανάσταση εὑρίσκεται πλέον στὰ χέρια τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Πρέπει νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὴν θέση της αὐτή, ὄχι γιὰ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀφανίσῃ τὸ ἄλτερ ἔγκο της, τὸ ΚΚΕ, σὲ μία ἀναζωπύρηση τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ ποὺ θὰ ὠφελἠσῃ κατ’ ἀποκλειστικότητα τὸν παρηκμασμένο φιλελευθερισμό, ἀλλὰ γιὰ νὰ τείνῃ χεῖρα συναγωνιστικῆς φιλίας. Μία ἔνδειξη ἐπαναστατικῆς χροιᾶς ἑνὸς ἰδεολογικοῦ κινήματος εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τὸ Κίνημα προσφωνεῖ τοὺς ὀπαδούς του. Οἱ χριστιανοὶ ὠνομάζοντο μεταξύ τους ἅγιοι, οἱ φιλελεύθεροι, πολῖτες, οἱ κομμουνιστές, σύντροφοι, καὶ οἱ φασιστές, συναγωνιστές. Σήμερα, ἀκόμη καὶ ὁ Σύριζα προσφωνεῖ τοὺς ὀπαδούς του μὲ τοὺς ὅρους φίλοι καὶ φίλες, κύριοι καὶ κυρίες! Συναγωνιστὲς καὶ σύντροφοι, ἑνωθεῖτε στὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ γιὰ νὰ μὴν δυνηθῇ πλέον ὁ φιλελευθερισμὸς νὰ κερδίσῃ ἕναν νέο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸν ψυχρὸ πόλεμο τοῦ μέλλοντος.

Δημήτρης Κιτσίκης                     26 Μαΐου 2014

111 -Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς στὸν συνδυασμό «Ζωγράφου Μπροστά»

111 -Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς στὸν συνδυασμό «Ζωγράφου Μπροστά»

Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς ποὺ ἀντιπροσωπεύω στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ, ΚΚΕ καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ καὶ μόνον, δηλαδὴ τοῦ ἑλληνικοῦ συμπαντισμοῦ. Βασίζεται στὸν ἐπιστημονικὸ διαλεκτικὸ ἑλληνισμὸ μέσῳ τοῦ ὁποίου, ὡς καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας καὶ τακτικὸ μέλος τῆς Βασιλικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Καναδᾶ ἔχω οἰκοδομήσει ὡς καθαρῶς ἑλληνικὴ ἰδεολογία καὶ τὴν ὁποία προάγω ὡς ὑποψήφιος δημοτικὸς σύμβουλος στὴν πόλη τῶν Πανεπιστημίων, στὴν πόλη τοῦ Ζωγράφου, μέσα ἀπὸ τὸν Συνδυασμὸ «Ζωγράφου Μπροστά» τοῦ  Παναγιώτη Ἀγγελόπουλου.

Ὁ ἑλληνικὸς ἐθνικομπολσεβικισμός (βλέπε τὸ βιβλίο μου, Ἐθνικομπολσεβικισμός. Πέραν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ), πρεσβεύει ὅτι ὁ μόνος δρόμος ποὺ ἀπομένει σήμερα γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας μας ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς Γερμανίας εἶναι  ἡ ἐπανασύνταξη τοῦ Ἀνατολικοῦ Κόμματος τοῦ Κολοκοτρώνη-Καποδίστρια τοῦ 1830,  ἐπιδιώκοντας συμμαχία μὲ τὴν ὁμόδοξη Ῥωσία τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Πούτιν, βασισμένη ὅμως στὶς ἀρχαιοελληνικὲς ἀξίες ποὺ ὑπεστήριξαν, θυσιάζοντας καὶ τὴν ζωή τους ἀκόμα, οἱ  Περικλῆς Γιαννόπουλος, Ἰωάννης Συκουτρῆς καὶ  Δημήτρης Λιαντίνης.

Τὸ ΚΚΕ ὑπῆρξε τὸ ῥωσικὸ κόμμα σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ὡς τὸ νέο παραδοσιακὸ ἐπαναστατικὸ κόμμα εἶναι τὸ ῥωσικὸ κόμμα τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν. Πρέπει ὅμως νὰ ξεπεράσῃ τὴν βρεφική της ἀρρώστια ὅπως ὁ κομμουνισμὸς κατὰ Λένιν ξεπέρασε τὸ 1921 τὸν «ἀριστερισμό, παιδικὴ ἀρρώστια τοῦ κομμουνισμοῦ». Πρέπει νὰ σφυρηλατήσῃ τὶς καθαρὲς σπαρτιατικὲς ἀξίες ποὺ ἔκαμαν τὴν Σπάρτη πρότυπο γιὰ τοὺς φιλοσόφους ὅλου τοῦ κόσμου καὶ πρωτίστως γιὰ τὸν Ῥουσσώ, τὸν πνευματικὸ πατέρα τοῦ Ῥοβεσπιέρρου καὶ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως.

Τὸ 1936-1941, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς  ἐπέβαλε τὸν φασιστικὸ σοσιαλισμὸ καὶ ἵδρυσε τὴν νεολαία τῆς ΕΟΝ, στὴν ὁποία ἀνῆκε ἡ ἑλληνικὴ νεολαία καὶ ὁ Μίκης Θεοδωράκης. Τὸ 1943, ἡ ΕΟΝ ἔγινε ΕΠΟΝ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Σήμερα , ἡ ΕΣΣΔ ἔγινε Ὀρθόδοξη Ῥωσία καὶ ὁ κομμουνιστικὸς σοσιαλισμὸς μετουσιώθη σὲ σοσιαλισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ὁ Κασιδιάρης ἐπῆρε τὴν θέση τῆς ΚΝΕ καὶ τὸ Φανάρι τὸ 2016 θὰ γνωρίση ῥωσόφιλο παλαιοημερολογίτη οἰκουμενικὸ πατριάρχη στὴν Πόλη ποὺ πάλι μὲ χρόνους καὶ καιροὺς πάλι δικιά μας θἆναι. Ἡ δεύτερη Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, μετὰ τὴν πρώτη τῆς  ἀναστηλώσεως τῶν Εἰκόνων στὴν Βασιλεύουσα ἀπὸ τὴν αύτοκράτειρα Θεοδώρα τὸ 842, θὰ εἶναι ἀφιερωμένη στὴν ὁριστικὴ ἐπάνοδο τοῦ πατρίου ἰουλιανοῦ ἑλληνικοῦ ἡμερολογίου.

Πράγματι, παρὰ τὴν σημερινὴ καταχνιὰ καὶ ἀπελπισία, ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ Ἑλλάδα ποτὲ δὲν πεθαίνει: Ἀπὸ τὸν Κολοκοτρώνη, τὸν Καποδίστρια, τὸν Μακρυγιάννη, μέχρι τὸν Μεταξᾶ (ὁ πρόγονός του Ἀνδρέας Μεταξᾶς ὑπῆρξε ὡς Καποδιστριακός, ἱδρυτὴς τοῦ Ῥωσικοῦ Κόμματος) καὶ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, ἡ ἀνατολικὴ πατριωτικὴ παράταξη τοῦ ἑλληνικοῦ γένους παραμένει σφηνωμένη στὶς καρδιές μας. Ἡ Χρυσῆ Αύγή, μέχρι νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀρχή, θὰ ὡριμάσῃ, ὅπως ὡρίμασε τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο στὴν Γαλλία, τῆς Μαρὶν Λὲ Πέν, καὶ θὰ φέρη καὶ πάλι τὴν Ἑλλάδα στὴν πρώην βυζαντινή της δόξα.

Δημήτρης Κιτσίκης                     21 Μαΐου 2014,

Ἐπέτειος τοῦ αὐτοκράτορος ἰσαποστόλου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου

65 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν στηρίζει τὸ Κεφάλαιο

65 - Ἀπεδείχθη ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν στηρίζει τὸ Κεφάλαιο

Ἡ βίαη ἐπέμβαση τοῦ ἀστικοῦ κατεστημένου γιὰ τὴν ἐξουδετέρωση τῆς δράσεως τοῦ κόμματος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀποδεικνύει νομίζω ξεκάθαρα ὅτι ἡ ἄποψη τοῦ ΚΚΕ ἀλλὰ καὶ τῶν σοσιαλδημοκρατικῶν κομμάτων, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἀνόδου τοῦ Χίτλερ στὴν ἐξουσία τὸ 1933, ὅτι ὁ φασισμὸς εἶναι ἰδεολογία ποὺ κατεσκευάσθη γιὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὸ Κεφάλαιο ὅταν αὐτὸ κινδυνεύει ἀπὸ κοινωνικὴ ἀναταραχή, τῶν κομμουνιστῶν ἤ μή, εἶναι τελείως λανθασμένη. Ὁ φασισμός, ὑπὸ τὴν ἰταλική, γερμανικὴ ἤ τριτοκοσμική του μορφὴ εἶναι, στὸν ἴδιο βαθμὸ μὲ τὸν κομμουνισμό, ἀντισυστημικὴ ἰδεολογία καὶ ἡ ἀθεράπευτη ἐχθρότητα φασισμοῦ κατὰ κομμουνισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ κατὰ φασισμοῦ, διαιρεῖ τὴν ἀντικαπιταλιστικὴ ἐπανάσταση καὶ τὴν καθιστᾷ ἀναποτελεσματική. Μόνον ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς συμμαχίας φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ τοῦ καπιταλισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπὸ δεκάδες χρόνια ὑποστηρίζω σὲ αὐτὴν τὴν χώρα, ὡς πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ, δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀποτελεσματικός. Οὔτε ὁ φασισμὸς οὔτε ὁ κομμουνισμὸς, ἀποδεδειγμένα, ἔχουν ὡς κύριο στόχο τὸ χρηματικὸ κέρδος. Ἀντιθέτως μόνον ὁ καπιταλισμὸς κινεῖται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὸ χρῆμα, ἀκριβῶς ὅπως οἱ ἐγκληματίες κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Συνεπῶς ἡ καπιταλιστικὴ δημοκρατία εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ ἐγκληματικὴ κοινωνία κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου.

Ἐλπίζω ἡ βίαιη ἀντίδραση τοῦ δωσιλογικοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν κατὰ τῶν ἀνταρτῶν ποὺ ἀποδεδειγμένα πλέον δὲν εἶναι ἐλεύθερο νὰ κινηθῇ ἀπὸ μόνο του, ὅπως ἀκριβῶς συνέβαινε μὲ τὶς κατοχικὲς κυβερνήσεις τοῦ 1941-1944 καὶ ποὺ ἔδρασε κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς μὲ τὴν ἐντολὴ καὶ τὴν καθοδήγηση τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, ὅπως αὐτὸ εἶχε γίνει τὸ 2002, μὲ τὴν προβοκάτσια, τὴν σύλληψη καὶ τὴν διάλυση τῆς ἀναρχικῆς ἀντισυστημικῆς ὀργανώσεως τῆς 17Ν, θὰ ἀφυπνίσῃ ὅλους τοὺς ἀντιστασιακοὺς τῆς χώρας φασιστὲς καὶ κομμουνιστές, ὥστε αὐτοὶ νὰ πάψουν νὰ ἀλληλοϋβρίζονται καὶ νὰ ἑνωθοῦν κατὰ τοῦ κοινοῦ λαϊκοῦ καὶ ταξικοῦ ἐχθροῦ. Διαφορετικά, ὁ καπιταλισμὸς θὰ διαιωνίζῃ τὴν ἐξουσία του γιὰ πολὺν καιρὸ ἀκόμη εἰς βάρος τοῦ μοναδικοῦ ὁράματος ποὺ πρέπει νὰ ἐμπνέῃ τὸν κάθε Ἕλληνα καὶ ἑλληνολάτρη ἀπανταχοῦ τῆς γῆς: Τὴν συμπαντικὴ παρουσία τοῦ θριαμβεύοντος ἑλληνικοῦ πνεύματος μὲ μοναδικὸ ὅπλο τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὴν Ὀρθοδοξία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 28 Σεπτεμβρίου 2013

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

36 - Ἡ μαφιοκρατία, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ

Ὁ Λένιν ποὺ τὸν ἐθαύμαζαν ἀκόμη καὶ ὁ Γκαῖμπελς, ἀκόμη καὶ ὁ Σορέλ -καλὸ θὰ ἦταν δὲ νὰ τὸν ἐδιάβαζε καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή- στὸ περίφημο πόνημά του, ποὺ ἔγραψε στὴν Ζυρίχη, τὸ 1916,  "Ὁ ἰμπεριαλισμός, ἀνώτατο στάδιο τοῦ καπιταλισμοῦ" (Σύγχρονη Ἐποχή), ἀφιέρωνε τὸ δεύτερο κεφάλαιο, στὶς "Τράπεζες καὶ ὁ νέος τους ῥόλος". Οἱ τράπεζες, ἔγραφε, "ἀγκαλιάζουν ὅλην τὴν χώρα, συγκεντροποιοῦν ὅλα τα κεφάλαια καὶ τὰ χρηματικὰ ἔσοδα, μετατρέπουν χιλιάδες καὶ χιλιάδες σκόρπια νοικοκυριὰ σὲ μία ἑνιαία, πανεθνικὴ καπιταλιστικὴ καὶ ὕστερα σὲ παγκόσμια καπιταλιστικὴ οἰκονομία... Ἀπὸ τοὺς σκόρπιους καπιταλιστὲς διαμορφώνεται ἕνας συλλογικός καπιταλιστής. Ἡ τράπεζα, ὅταν κρατᾷ τὸν τρέχοντα λογαριασμὸ μερικῶν καπιταλιστῶν, φαίνεται σὰν νὰ ἐκπληρώνῃ μία καθαρὰ τεχνική, ἀποκλειστικὰ βοηθητικὴ πράξη. Ὅταν ὅμως ἡ πράξη αὐτὴ ἀναπτύσσεται σὲ γιγαντιαῖες διαστάσεις, τότε ἀποδεικνύεται ὅτι μία χούφτα μονοπωλητὲς ὑποτάσσουν τὶς ἐμπορικὲς καὶ βιομηχανικὲς πράξεις ὅλης τῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας, ἀποκτῶντας τὴν δυνατότητα – μὲ τὶς τραπεζικὲς συνδέσεις, μὲ τοὺς τρέχοντες λογαριασμοὺς καὶ τὶς ἄλλες χρηματικὲς πράξεις – στὴν ἀρχὴ νὰ γνωρίζουν μὲ ἀκρίβεια τὴν κατάσταση τῶν διαφόρων καπιταλιστῶν, ὕστερα νὰ τοὺς ἐλέγχουν, νὰ τοὺς ἐπηρεάζουν μὲ τὴν ἐπέκταση ἤ τὸν περιορισμό, τὴν διευκόλυνση ἤ τὴν  δυσκόλευση τῆς παροχῆς πιστώσεως, καὶ τέλος νὰ καθορίζουν ἀπολύτως τὴν τύχη τους, νὰ καθορίζουν τὰ εἰσοδήματά τους, νὰ τοὺς στεροῦν τὸ κεφάλαιο ἤ νὰ τοὺς δίδουν τὴν δυνατότητα ν' αὐξάνουν τὸ κεφάλαιό τους γρήγορα καὶ σὲ τεράστιες διαστάσεις". Ἐὰν τώρα, οἱ τραπεζῖτες αὐτοὶ εἶναι ἑβραῖοι τοκογλύφοι ἤ ὄχι ὅπως τὸ ὑπονοεῖ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν ἀλλάζει σὲ τίποτα τὴν κατάσταση.

Στὸν ΙΗ΄ αἰῶνα, ἡ ἀστικὴ τάξη ἐφημίζετο γιὰ τὴν "ἀστικὴ ἠθική" της, μέσα στὴν "ἀστικὴ οἰκογένεια". Μὲ τὴν αὔξηση ὅμως τῆς ἀνταγωνιστικότητος καὶ τὴν θηριωδία τῆς ἐπιβιώσεως μὲ ἀποκλειστικὸ ἐλατήριο τὸ χρῆμα, ἐβγῆκαν οἱ μάχαιρες παγκοσμίως καὶ ὁ ἰμπεριαλισμὸς τῆς ἐποχῆς τοῦ Λένιν ἐξεπεράσθη μὲ τὸ κοινὸ ἔγκλημα τῶν μαφιόζων τοῦ καπιταλισμοῦ ἐπὶ τῶν ὁποίων χορεύει ὁ Σατανᾶς. Αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει ἡ κυπριακὴ κρίση. Τὸ ΑΚΕΛ ὡς κομμουνιστικὸ κόμμα αὐτοαναιρέθηκε καὶ ἔκαμε μία τρύπα στὸ νερό, ὅταν ἔλαβε δημοκρατικά  -δηλαδὴ ἀστικά-  τὴν ἀρχὴ καὶ ἐκυβέρνησε δημοκρατικά. Τὸ ΚΚΕ θὰ αὐτοαναιρεθῇ ἐὰν δεχθῇ ποτὲ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα δημοκρατικά, δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἀνατρέψη βίαια, μὲ "προλεταριακὴ δικτατορία", τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Τὸ πέρασμα ἀπὸ τὸν ἰμπεριαλισμὸ στὴν μαφιοκρατία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν παραβίαση καὶ ἀκόμη τῆς ἀστικῆς ἱερότητος τῆς ἰδιοκτησίας ὅταν οἱ μεγαλύτεροι καπιταλιστὲς δημεύουν "σὰν κομμουνιστὲς" τὴν ἰδιοκτησία τῶν μικροτέρων καπιταλιστῶν, ἐνῷ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Κίνας ἐπιτρέπει τὴν συσσώρευση τεραστίων καπιταλιστικῶν περιουσιῶν. Τὸ σύνορο μεταξὺ καπιταλιστικοῦ κομμουνισμοῦ καὶ κομμουνιστικοῦ καπιταλισμοῦ ἐξαφανίζεται, στὸ ὄνομα πάντοτε τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς παγκοσμίας ἰσχύος.

Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς πρεσβεύει τὴν συμμαχία τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ μὲ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ γιὰ τὴν βίαιη ἀνατροπὴ τῆς κυριαρχίας τῆς παγκοσμίας καπιταλιστικῆς μαφιοκρατίας τῶν τραπεζῶν, εἴτε αὐτὲς εἶναι ἤ ὄχι ἑβραϊκές, εἴτε εἶναι ἤ ὄχι μασονικές, καὶ τὴν ἐγκαθίδρυση δικτατορίας τῶν μαζῶν, τὴν ἀποκαλουμένη λαοκρατία. Νὰ ξεχασθοῦν οἱ ἑκατέρωθεν  ὕβρεις (κομμουνισμὸς ὡς ψώρα γιὰ τοὺς μέν, φασισμὸς ὡς δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ γιὰ τοὺς δέ, καὶ οἱ ἑκατέρωθεν σφαγὲς τοῦ Ἐμφυλίου). Ὅταν μὲ τὸ καλὸ καταρρεύσῃ τὸ παγκόσμιο μαφιοκαπιταλιστικὸ θηρίο, τότε μόνον ἄς διαλυθῇ ἡ ἐθνικομπολσεβικικὴ συμμαχία καὶ ἄς ὑπερισχύσῃ -ἐφ'ὅσον τότε δὲν τὰ εὕρουν- ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο σοσιαλιστικὲς παρατάξεις, ὁ φασισμὸς ἤ ὁ κομμουνισμός.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Μαρτίου 2013