179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς ταχυδακτυλουργός

179 - Ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός: Ὁ Βαρουφάκης ὡς  ταχυδακτυλουργός

 Μεταρρύθμιση ἤ ἐπανάσταση;  Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνιμο δίλημμα τοῦ σοσιαλισμοῦ ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1890, μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Ἐδουάρδου Μπέρνσταϊν (1850-1932), Γερμανοῦ θεωρητικοῦ τοῦ ἐξελικτικοῦ (ῥεφορμιστικοῦ) σοσιαλισμοῦ ποὺ ἵδρυσε τὴν σημερινὴ σοσιαλδημοκρατία ὡς ἀριστερὸ παρακλάδι τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, μὲ  τὸ ὁποῖο ἀντετίθετο ὡς ὑπέρμαχος τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀστικῆς δημοκρατίας, στὸν ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ σοσιαλισμὸ τῶν δύο τάσεων: φασισμοῦ-ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου.

Ὁ σοσιαλιστικὸς αὐτὸς ῥεφορμισμὸς διατείνεται ὅτι εἶναι ἐφικτὴ ἡ μετουσίωση τοῦ καπιταλισμοῦ σὲ σοσιαλιστικὴ κοινωνία χωρὶς χρησιμοποίηση βίας, κάτι ἄκρως οὐτοπικό. Οἱοδήποτε κοινωνικὸ σύστημα θὰ ἀμυνθῇ μέχρι θανάτου, μὲ τὴν βία τοῦ χρήματος καὶ τῶν ὅπλων κατὰ οἱασδήποτε προσπαθείας καταλύσεώς του. Οὐδεὶς θὰ περιμένῃ νὰ μαχαιρωθῇ χωρὶς νὰ ἀντιδράσῃ. Τὸ ἐρώτημα ἐὰν εἶναι κανεὶς ὑπὲρ ἤ κατὰ τῆς βίας δὲν ἔχει νόημα. Ἡ βία εἶναι  ὑποχρεωτικὴ γιὰ ἀλλαγὴ συστήματος ἑνῷ ὁ ῥεφορμισμὸς δύναται νὰ ἀποδώσῃ μόνον γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἐπιφανειακῶν ἀλλαγῶν ἐντὸς συστήματος. Οἱ δύο συνιστῶσες τοῦ σοσιαλισμοῦ, δηλαδὴ ὁ φασισμός-ἐθνικοσοσιαλισμὸς τῆς μικροαστικῆ τάξεως, βασισμένος στὴν συνεργασία τῶν λαϊκῶν τάξεων κατὰ τῶν ὀλιγαρχῶν καὶ ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς βασισμένος στὴν πάλη τῶν τάξεων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, χρησιμοποιοῦν ἐξ ὁρισμοῦ τὴν βία γιὰ τὴν ἐπικράτησή τους καὶ ἀλληλοσφάζονται μονίμως ὡς ἀδελφοφάδες, μεταξὺ τῶν μαυροσκούφηδων καὶ τῶν κοκκινοσκούφηδων, ἐνῷ ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς τὸν ὁποῖο ὑπερασπίζομαι ἐγὼ στὴν Ἑλλάδα, προσπαθεῖ νὰ διαμορφώσῃ μία μαυροκόκκινη συμμαχία κατὰ τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ, συνεπῶς καὶ ὑποχρεωτικὰ κατὰ τοῦ ῥεφορμισμοῦ τῆς σοσιαλδημοκρατίας. Δηλαδή, ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς προωθεῖ μία συμμαχία τῶν δύο ἄκρων ἐναντίον τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», κατὰ τὴν σωστὴ φρασεολογία τοῦ θλιβεροῦ  Γερμανοτσολιᾶ  Εὐαγγέλου Βενιζέλου.

Εἴτε ἡ τετράμηνη ἐκεχειρία ἐφαρμοσθῆ εἴτε ὄχι, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Ἑλλὰς παραμείνῃ μετέωρη, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὀπίσω της οἰκονομικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἰσχὺ ποὺ μόνον μία μεγάλη δύναμη δύναται νὰ τῆς ἐξασφαλίσῃ, ὁ ταχυδακτυλουργὸς Βαρουφάκης θὰ παραμείνῃ γυμνὸς καὶ κάποια στιγμὴ κάποιος ἀπὸ τὸ πλῆθος θὰ ἀναφωνήσῃ ὅτι  ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός.

Ἡ Ῥωσία ἐτούτη τὴν στιγμὴ ἔχει μεγάλες οἰκονομικὲς καὶ στρατιωτικὲς δυσκολίες στὴν Συρία καὶ τὴν Οὐκρανία καὶ δύσκολα δύναται νὰ βοηθήσῃ ἀποτελεσματικὰ τὴν χώρα μας. Ἡ Κίνα ποὺ ἐνδιαφέρεται νὰ ἁλώσῃ οἰκονομικὰ τὴν Εὐρώπη ὡς σύνολο καὶ ἔχει ἐπιλέξει τὴν Ἑλλάδα ὡς θύρα εἰσόδου στὴν Εὐρώπη θέλει πάσῃ θυσίᾳ νὰ παραμείνῃ ἡ Ἀθήνα στὴν ΕΕ καὶ στὸ εὐρώ. Μένει ἡ Ἀμερικὴ μὲ τὴν Ἀγγλία ποὺ καὶ αὐτὴ εὑρίσκεται σὲ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ ἄν καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ  βοηθήσῃ τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἀποδυναμώσῃ τὴν Γερμανικὴ Εὐρώπη καὶ νὰ ἀποτρἐψῃ τὴν ῥωσικὴ κάθοδο στὸ Αἰγαῖο, διστάζει νὰ τὴν ἀποκόψῃ τελείως ἀπὸ τὴν Εὐρώπη. Ἐνδεχόμενο ἀμερικανικὸ νέο σχέδιο Μάρσαλ πρὸς ὄφελος τῆς Ἑλλάδος ἀπαιτεῖ μία ἰσχυρὰ δημοσιονομικὴ Ἀμερικὴ ποὺ σήμερα δὲν ὑπάρχει.

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011 εἶχα δηλώσει στὴν τηλεόραση ὅτι ἠτοιμάζετο στρατιωτικὸ πραξικόπημα, ἀλλὰ τὸ σχετικὸ you tube εἶχε ἀποσυρθῆ, μετὰ ἀπὸ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι εἶχα πέσει ἔξω στὶς προβλέψεις μου, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα τέτοιο σχέδιο πραξικοπήματος ὑπῆρχε ἀλλὰ εἶχε ματαιωθῆ.

Σήμερα ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἔχει τὶς ἑξῆς δυνατότητες: α) Προσφυγὴ σὲ δημοψήφισμα γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὁ λαὸς ἐὰν ἐπιθυμῇ τὴν ἐπιστροφή στὴν δραχμή. β) Νὰ κηρύξῃ χρεωκοπία. γ) Νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν βασιλέα μὲ δημοψήφισμα ὡς διαιτητὴς τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ὑπεράνω κομμάτων, μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν Ἀγγλοσαξώνων Ἄγγλων καὶ Ἀμερικανῶν καὶ τὴν ἀνοχὴ τῆς Ῥωσίας, στὰ πλαίσια μία νέας Γιάλτας στὴν Μαύρη Θάλασσα  καὶ τὸ Αἰγαῖο, ἀλλὰ καὶ συνομοσπονδιοποίηση Ἑλλάδος-Τουρκίας καὶ στρατηγικὴ συμφωνία Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραήλ.

Ἐὰν ἡ συγκυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ ἀποτύχῃ στὴν παροῦσα συγκυρία ἀλλὰ καὶ δὲν δυνηθῇ νὰ πραγματοποιήσῃ κανένα ἀπὸ τὰ ἄνω σενάρια, ἀπομένει ἡ δυνατότητα «ἰσραηλοποιήσεως» τῆς Ἑλλάδος. Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὸ 1948 τὸ Ἰσραὴλ ἱδρύθη ὡς σοσιαλιστικὸ κράτος καὶ ἐξειλίχθη σὲ καπιταλιστικὴ κοινωνία γιὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπαραίτητη  οἰκονομικὴ ὑποστήριξη τῶν Ἑβραίων καπιταλιστῶν τῆς Δύσεως. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο δύναται ἡ Ἑλλὰς νὰ κυβερνηθῇ ἀπὸ τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Χρυσῆ Αὐγή, μὲ βασιλικὸ πολίτευμα καὶ μὲ τὴν πολιτικὴ ὑποστήριξη, μέσῳ τῆς ἑλληνικῆς δυναστείας, τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν Δυνάμεων, ὡς καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τῶν «ἐθνικῶν καπιταλιστῶν» τοῦ ἐφοπλιστικοῦ μας δυναμικοῦ καὶ τῆς διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας. Γιὰ νὰ ἔχῃ ὅμως ἡ τελευταία αὐτὴ λύση δυνατότητες ἐπιτυχίας πρέπει νὰ ἀποδεκατισθῇ κυριολεκτικὰ ἡ «κολωνακιώτικη παρασιτικὴ ἀστικὴ τάξη», κάτι ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ΕΛΑΣ τοῦ 1944 οὔτε τὸ καθεστὼς τῆς 21^ης Ἀπριλίου καὶ ποὺ θὰ ἠδύνατο ἐνδεχομένως νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐὰν στὴν παραστρατιωτική της ὀργάνωση (ἀναγκαία ὡς ἐκτελεστικὸ βραχίωνα γιὰ τὴν πάταξη τοῦ Κολωνακίου) προσετίθετο μία ἀμείλικτη πολιτικὴ κατὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως, βασισμένη στὴν χρησιμοποίηση μίας διεθνοῦς ἑλληνικῆς ἰντελλιγκέντσιας ἑβραϊκοῦ ἐπιπέδου ποὺ θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ δημιουργήσῃ μία ἑλληνικὴ πνευματικὴ ἡγεσία ἀπηλλαγμένη ἀπὸ ἀντισημιτικὲς  καὶ  ἀντιτουρκικὲς ἀγκυλώσεις.

Τὸ 1922, ἡ Ἑλλὰς στὴν Μικρασία ὑπῆρξε ἕνα ἀποτυχημένο Ἰσραήλ. Ἡ ἑλληνικὴ ἰσχὺς δύναται σήμερα νὰ οἰκοδομηθῇ στὸν λίκνο τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν Μικρασία, μόνον μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ συνθήματος ὅτι «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι» καὶ ὅτι «οἱ καλύτεροι Σπαρτιᾶτες εἶναι οἱ Ἰσραηλινοί». Ἐπειδὴ δὲ ὁ μέσος Ἕλλην εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἐννοήσῃ τὰ ἀνωτέρω, ὅπως οἱ Μακεδόνες ὁπλῖτες τοῦ Ἀλεξάνδρου ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐννοήσουν ὅτι ὁ ἡγέτης τους γιὰ νὰ ἐξαπλώσῃ τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Ὑφήλιο ἔπρεπε  νὰ χρισθῇ βασιλεὺς τῶν Περσῶν, ἡ μόνη λύση εἶναι νὰ ἐμφανισθῇ ὁ πολιτικὸς ἥρωας μὲ σιδερένια θέληση γιὰ νὰ κραυγάσῃ ὅπως ὁ Ἀθανάσιος Σουλιώτης πρὸς Ἴωνα Δραγούμη, στὸ «Ὅσοι Ζωντανοί»(1911) : «Ὁ βασιλιᾶς Ἀλἐξαντρος ποῦ εἶναι; Αὐτὸς ἤτανε σωστὸς βασιλιᾶς τῆς Ἀνατολῆς πού, ἀφοῦ ἐξευτέλισε τοὺς Ἕλληνες, πῆρε τὴν κόρη τοῦ Δαρείου γυναῖκα καὶ κατάχτησε τὴν Ἀνατολή»!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Φεβρουαρίου 2015  

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

145 - Ἡ σωτήριος στιγμὴ πλησιάζει

Ἐπιτέλους!  Ἰδού, καὶ πολὺ πιὸ νωρὶς ἀπ’ ὅτι οἱ περισσότεροι τὸ εἶχαν προβλέψει. Τὸ ἑλλαδικὸ οἰκοδόμημα καταρρέει σήμερα ἐνώπιόν μας. Καὶ ἰδοὺ τὰ ἀδιάσειστα στοιχεῖα καὶ οἱ ἀνεμόνεμες ἐξελίξεις:

1 – Τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐγκλωβισθῆ στὸ παρελθόν του, ἀνίκανο νὰ προσαρμοσθῇ στὰ νέα δεδομένα τῆς χώρας μας. Παρὰ τὰ 22 ἐποικοδομητικὰ χρόνια τῆς γραμματείας τῆς Ἀλέκας Παπαρήγα (1991-2013) ποὺ ἐπανέφερε τὸ κόμμα στὴν σωστὴ ἰδεολογικὴ κατεύθυνση τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Ζαχαριάδη δὲν ἠδυνήθη οὔτε αὐτὴ ἀλλὰ ἰδίως οὔτε ὁ συνεχιστὴς της Δημήτρης Κουτσούμπας, νὰ μετουσιώσῃ σὲ πράξη τὶς σωστές του θεωρητικές του ἀναλύσεις. Τὸ ὡραῖο σύνθημα «ῥήξη καὶ ἀνατροπή» παρέμεινε στὰ χαρτιά. Ἐντυπωσιακὴ ὅμως ὑπῆρξε ἡ ἀνάλυση τοῦ Κόμματος, ἀπὸ τὴν πρώτη ἤδη στιγμή, προτοῦ ἀκόμη ἀνδρωθῆ ὁ Σύριζα, ὅτι τὸ κόμμα αὐτὸ δὲν εἶχε πλέον σχέση μὲ τὸν μαρξισμὸ λενινισμὸ καὶ μετεξελίσσετο σὲ σοσιαλδημοκρατικὸ κόμμα, δηλαδὴ σὲ ἀστικοῦ τύπου λαϊκιστικὸ ΠΑΣΟΚ. Ἀπέφυγε εὐτυχῶς οἱαδήποτε συνεργασία μαζί του διότι μία σύμπραξη ΚΚΕ-Σύριζα θὰ ἐσήμαινε ταφόπλακα γιὰ τὰ σχεδὸν ἑκατὸ χρόνια ἐνδόξου πορείας τοῦ μοναδικοῦ ἑλληνικοῦ κόμματος ἡρώων.

2 – Τὸ ΚΚΕ  ἀνέλυσε σωστὰ τὴν πορεία τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τοῦ νεωτέρου. Ὁ τελευταῖος,  βέρος Ἀμερικανὸς σοσιαλδημοκράτης, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἔλλειπε ἡ ῥωμέϊκη πονηριὰ τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἀντικομμουνιστοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ πρεσβυτέρου, τοῦ παπατζῆ, νεκροθάφτη τῶν ὁραμάτων ἀπελευθερώσεως τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν κατοχὴ τῶν Βρεταννῶν τοῦ Τσῶρτσιλ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἄφθαστος λαϊκισμὸς τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, πράκτορα τοῦ στρατοβιομηχανικοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, ἐπορεύθη μὲ τὰ ῥουσβελτιανὰ συνθήματα τοῦ Νιοῦ Ντῆλ, μὲ ἀπόλυτη ἐντιμότητα καὶ ἀγνότητα γιὰ νὰ οἰκοδομήσῃ μία ἀξιοκρατικὴ καὶ σύχρονη ἀστικὴ Ἑλλάδα ἀλλὰ χωρὶς τὰ κότσια τῶν κομμουνιστῶν τοῦ 1944, νὰ προχωρήσῃ ἄφοβα στὸν δρόμο ποὺ εἶχε χαράξει, νὰ πραγματοποιήσῃ  τὸ ὑποσχόμενο δημοψήφισμα, καὶ ὑπέκυψε τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, στὸ ἐνδοπασοκικὸ πραξικόπημα τοῦ ἀθλίου Βαγγέλη Βενιζέλου. Τὸ ΚΚΕ, τὸ 2011, ἀπέτυχε λόγῳ λουμπάγκο, ὁ ΓΑΠ τὴν ἴδια ἐποχὴ ἀπέτυχε λόγῳ  δειλίας. Ἔκτοτε ἀνέκαμψε καὶ τείνει σήμερα νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀντιρωσικὴ καὶ ἀντικινεζική του ἀρχική του θέση, παραμένοντας ὅμως σταθερὰ στὸ πλευρὸ τοῦ ἀμερικανικοῦ ἀντιγερμανικοῦ στρατοπέδου.

3 –  Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἄν καὶ ἀντισυστημικὸ γνήσιο φασιστικὸ ἐπαναστατικὸ κόμμα, μεταφέροντας ὅμως τὴν φοβερὴ ἀρρώστια τοῦ ἀντισημιτισμοῦ (ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀντισιωνισμοῦ) ἀρρώστια ποὺ καθηλώνει στὴν ἀποβλάκωση τὴν μεγάλη πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἀριστερὰ μέχρι τὴν ἄκρα δεξιά, ἄν καὶ ἀντέγραψε σωστὰ πολλὲς ἀπὸ τὶς ἐπαναστατικὲς μεθόδους τοῦ παλαιοῦ ΚΚΕ χωρὶς ὅμως νὰ δυνηθῇ νὰ ἐννοήσῃ τὴν οὐσία τοῦ μαρξισμοῦ λενινισμοῦ, μὲ τὴν ἐφηβική της ἀνωριμότητα ἔπεσε στὴν φάκα τοῦ κατεστημένου ποὺ τὴν εὐνούχισε.

4 – Τὸ ἀμερικανικὸ ἀντιγερμανικὸ στρατόπεδο ἐπέτυχε τὶς προάλλες μία ἐντυπωσιακὴ σύμπραξη Τσίπρα-Καμμένου μεταξὺ τοῦ κομμουνιστογενοῦς Σύριζα καὶ τοῦ μικροαστικοῦ βασιλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων. Καὶ τὰ δύο κόμματα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ὑπὲρ μίας στενῆς συνεργασίας μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τὸ Ἰσραὴλ χωρὶς νὰ θέλουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ, ἐλπίζοντας σὲ μία νέα Γιάλτα Μόσχας-Οὐασιγκτῶνος.

5 - Ὁ θεσμὸς τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἶναι σήμερα πλήρως καταφρονημένος λόγῳ τῆς ἀπαραδέκτου στάσεως τοῦ Παπούλια. Ὁ καθηγητὴς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Γεώργιος Κασιμάτης, ἐκατηγόρησε τὸν Κάρολο Παπούλια οὐσιαστικὰ γιὰ ἐσχάτη προδοσία ἐπειδὴ προέβη σὲ κατάφωρη παραβίαση τοῦ Συντάγματος, ἀφοῦ ὅλες οἱ ἐκτελεστικὲς πράξεις τῶν δανειακῶν συμβάσεων, ποὺ δὲν ἔχουν περάσει ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιο, φέρουν τὴν ὑπογραφή του. Σὲ συνδυασμὸ λοιπὸν, μελλοντικά, μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ παπανδρεϊκῆς ἐμπνεύσεως δημοψηφίσματος, οἱ συνασπισμένες φιλοαμερικανικὲς κοινοβουλευτικὲς δυνάμεις τοῦ Σύριζα-ΑΝΕΛ-ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, προβλέπεται ὅτι θὰ χρησιμοποιήσουν τὸν θεσμὸ τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ θέσουν τὸ ἐρώτημα στὸν ἑλληνικὸ λαό: Θέλετε ἤ ὄχι τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ; Ὁ βασιλεὺς θὰ ἐπιστρέψῃ, ὅπως καὶ τὸ 1935, ὡς συναθροιστὴς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὸ ΚΚΕ μέχρι τὴν Χρυσῆ Αὐγή, δίδοντας ἀμνηστεία στοὺς πολιτικοὺς κρατουμένους, ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, καὶ θὰ ἐπιλέξῃ, αὐτὸς καὶ μόνον αὐτός, ἕναν νέο Μεταξᾶ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα.

6 –Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῆ ὅμως αὐτὴ ἡ καθεστωτικὴ ἀλλαγὴ οἱ ἐσωτερικὲς πολιτικὲς ἐξελίξεις δὲν ἐπαρκοῦν. Χρειάζεται «ἐθνικὴ καταστροφή» μὲ ἐξωτερικὴ πολεμικὴ κρίση. Τὰ ἐθνικιστικὰ γεγονότα τοῦ Βελιγραδίου μεταξὺ Ἀλβανῶν καὶ Σέρβων, ὅπως καὶ ἡ ἐξάπλωση τοῦ ISIS στὰ Βαλκάνια, ποὺ θὰ ἐπιφέρουν ὑποχρεωτικὰ ῥωσικὴ ἐπέμβαση θὰ ὑπάρξη ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ βασιλέως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Ὀκτωβρίου 2014