196 – Μία χώρα ἁγίων καὶ ἡρώων καταποντίζεται

196 – Μία χώρα ἁγίων καὶ ἡρώων καταποντίζεται

Ὁ ἐξευτελισμὸς τῶν ἐναπομεινάντων Ἑλλήνων στὴν χώρα μας συνεχίζεται. Ὁ γηρασμένος τῶν λαϊκῶν προαστείων, φοβισμένος, περιθωριοποιημένος, βλέποντας τὴν συνταξιοῦλα του νὰ ἐξατμίζεται πιάνεται ἀπὸ τὰ μαλλιὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ Τσίπρα, αὐξάνει δημοσκοπικὰ τὴν ὑποστήριξή του στοὺς πρώην κομμουνιστὲς τοῦ Σύριζα καὶ δέχεται τὴν ἐξαφάνιση τῆς χώρας του προκειμένου νὰ μὴν πεινάσῃ περαιτέρω, ἐνῷ κατηγορεῖ τὸ ΚΚΕ γιὰ κόκκινο φασισμὸ ἐπειδὴ κρατᾷ τὸ κεφάλι τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ Ἄρη ψηλὰ καὶ ἐπιμένει γιὰ ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρὼ καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

Τὸ μόνο ποὺ μᾶς εἶχε ἀπομείνει ἦταν ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ τὸ φιλότιμο. Οἱ πτωχοὶ καὶ ἀποικισμένοι τοῦ 1944, μὲ ξυρισμένα τὰ κεφάλια τῶν παιδιῶν μας γιὰ νὰ μὴν πιάνουν ψεῖρες, ἀλλὰ ἀπελευθερώνοντας τὴν Ἀθήνα ἀπὸ τοὺς Γερμανοτσολιάδες  τοῦ Ἰωάννη Ῥάλλη καὶ τοὺς Ἄγγλοτσολιάδες τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου, μὲ συνθήματα λαοκρατίας, αὐτὴν τὴν εἰκόνα ποὺ ἀνεπαρίσταναν μὲ ζωντάνια τὰ χαρακτικὰ τοῦ Τάσου. Στὰ  μπουντρούμια καὶ τὰ βασανιστήρια ἡρωϊκὰ διελάλουν τὸ ΟΧΙ ὁ Μίκης Θεοδωράκης καὶ ἡ κομμουνίστρια μητέρα μου Μπεάτα.  Σήμερα πᾶνε ὅλα αὐτά, πάει ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀποδεκατισμένου καὶ γηρασμένου λαοῦ μας, μήπως καὶ χάσουμε τὰ ἐναπομείναντα ψίχουλα τῆς συνταξιούλας μας.

Πάμφθηνα τὰ ὅπλα κυκλοφοροῦν διεθνῶς, ἀλλὰ στὰ Ἐξάρχεια τὰ παιδία παίζει μὲ τὴν πυρπόληση τῶν κάδων καὶ τὸ μουντζούρωμα τῶν τοίχων τῶν κτιρίων τῆς Ἀνωτάτης Παιδείας, ἀντὶ νὰ πάρουν τὰ βουνὰ ποὺ ἐν ἀπουσίᾳ τους θὰ γεμίσουν συντόμως μὲ τζιχαδιστὲς τοῦ Χαλιφάτου.

Τὸ μόνο ποὺ μᾶς εἶχε ἀπομείνει ἦταν ὁ ἑλληνισμός, ὁ συμπαντικὸς αὐτὸς πολιτισμὸς ἐνώπιον τοῦ ὁποίου, ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἡ γῆ ὁλόκληρη προσκυνᾷ. Καὶ πλέον συγκεκριμένα ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ λόγια ἀλλὰ Λόγος, κατὰ τὴν πρόσφατη δήλωση τοῦ ἀρχιεπισκόπου. Καὶ ἐνῷ παρακαλοῦμε κλαψουριάρικα τὴν Ἁγία Βαρβάρα νὰ σώσῃ τὴν συνταξιοῦλα μας, τὶς προάλλες ἐνεφανίσθημεν καὶ πάλι στὴν Eurovision μὲ τὸ εὐρὼ στὸ στόμα, τραγουδῶντας, ὄχι στὴν γλῶσσα τοῦ Ὁμήρου ἀλλὰ πιθηκίζοντας στὰ ἀγγλικὰ τῆς Ἀγγλίας, τῆς Αὐστραλίας καὶ τῶν ΗΠΑ, ποὺ οὔτε κἄν γλῶσσα τῆς Εὐρώπης εἶναι, ἐνῷ ἡ Ἰταλία ἐπαιάνιζε στὰ ἰταλικά, μὲ φόντο ἀρχαιοελληνικοὺς στύλους καὶ ἀγάλματα.  Πλήρης ἐξευτελισμός.

Στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση, ὅπου ἡ ἠθικὴ τοῦ κομμουνισμοῦ εἶχε ἀντικαταστήσει τὴν ἠθικὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, τὸ φιλοδώρημα, κοινῶς μπακσίσι, ἀπηγορεύετο αὐστηρὰ καὶ ἐθεωρῆτο οἰκονομικὸ ἔγκλημα, ὡς ἀπαρχὴ διαφθορᾶς, τόσο γιὰ τὸν προσφέροντα φιλοδώρημα ὅσο καὶ γιὰ τὸν ἀποδεχόμενο τὸ φιλοδώρημα, διότι μεταξὺ τοῦ πουρμπουὰρ στὸν ταξιτζῆ καὶ τοῦ πουρμπουὰρ γιὰ τὰ ἐξοπλιστικὰ στὸν Τσοχατζόπουλο, ὑπῆρχε μόνον διαφορὰ μεγέθους.

Ὅσο δὲν ἐγκλεισθοῦν στὶς φυλακές, μαζὶ μὲ τὸν πελάτη, ὁ ταξιτζῆς καὶ ὁ σερβιτόρος ποὺ ἀποδέχονται τὸ πουρμπουάρ, ἡ πρώην φυλή μας ἁγίων καὶ ἡρώων θὰ παραμείνῃ ὁ καρπαζοεισπράκτορας τῶν διεθνῶν τραπεζῶν μὲ ὁμιλουμένη τὴν ἀγγλικὴ στὰ Eurovision. Θὰ φέρῃ τὸν ἀπαξιωτικὸ τίτλο τοῦ γκαρσονιοῦ τῆς Εὐρώπης. Ἐκτὸς καὶ...

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Μαΐου 2015

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

167- Οἱ ἀφόρητες πιέσεις τῶν δωσιλόγων ἐπὶ τοῦ ΓΑΠ γιὰ νὰ μὴν ἱδρύσῃ  κόμμα ἀποδεικνύουν τὸν φόβο τῆς τιμωρίας

Ἀκριβῶς ὅπως καὶ τὸ 1944, φόβος ἔχει καταλάβει τοὺς γερμανοτσολιάδεςς τῆς Εὐρώπης τῆς Μέρκελ ποὺ εἶναι ἔτοιμοι νὰ περάσουν στὸ ἀγγλοσαξωνικὸ στρατόπεδο τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Νεωτέρου γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν κρεμάλα. Ἡ ἐπικείμενη ἀπελευθέρωση τῆς χώρας ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ στρατεύματα μὲ τὴν βοήθεια τῶν σοσιαλδημοκρατικῶν δυνάμεων τοῦ Σύριζα ποὺ θὰ συμμαχήσουν μὲ τὸν ἐγγονὸ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου τοῦ Πρεσβυτέρου, τοὺς προτρέπουν, μετὰ τὴν ἀποτυχία τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014 νὰ ἐκλέξουν τὸ ἀνδρείκελό τους τὸν Σταῦρο Δῆμα στὴν προεδρία τῆς Δημοκρατίας, νὰ προσφέρουν γῆ καὶ ὕδωρ στὸν ΓΑΠ γιὰ νὰ παραμείνῃ μαζί τους στὸ προδομένο ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τὸν Βαγγέλη καὶ τὴν Γεννηματοῦ (τὴν Φώφη Γεννηματᾶ) προβάλλοντας τὸ δυναστικό τους ἐπιχείρημα ὅτι ὁ υἱὸς δὲν δύναται νὰ διαφοροποιηθῇ ἀπὸ τὸν πατέρα του καὶ γνωρίζοντας ὅτι ὁ ΓΑΠ εἶναι μὲν άδιάφθορος ἀλλὰ ἀπὸ χαρακτῆρα ἀναποφάσιστος.

Πράγματι, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011, παρὰ τὶς ἐκκλήσεις τοῦ Καστανίδη καὶ τοῦ στενοῦ του κύκλου, ὁ ΓΑΠ δὲν προχώρησε στὴν τέλεση τοῦ ἀπαραιτήτου δημοψηφίσματος καὶ παρητήθη. Οἱ ἀπεγνωσμένες προσπάθειές τους τῆς 29^ης Δεκεμβρίου 2014, νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ τοῦ νὰ ἱδρύσῃ κόμμα εἶχε τὸν ἴδιο σκοπό: Νὰ σώσουν τὸ τομάρι τους.

Μετὰ τὶς ἑπόμενες ἐκλογές, ἕνα μή αὐτοδύναμο πλειοψηφικὸ Σύριζα θὰ χρειασθῇ νὰ συμμαχήσῃ μὲ ἕτερο κόμμα ποὺ ὑποχρεωτικὰ θὰ προσπαθήσῃ νὰ τοῦ βάλῃ φρένο στὸν νεανικό του φουριόζικο μεταρρυθμιστικό του ἐνθουσιασμὸ ποὺ δύναται νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τὴν δίκαιη φυλάκιση τῶν γερμανοδωσιλόγων σαμαροτσολιάδων. Δὲν ξεχνοῦν πὼς ὁ Ἰωάννης Ῥάλλης ἀπεβίωσε στὶς φυλακές.

Ἐπειδὴ ἡ δύναμη τοῦ φιλοαγγλικοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων τοῦ Καμμένου μᾶλλον δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Σύριζα νὰ ἔχῃ τὴν βουλευτικὴ πλειοψηφία, ἕνα φιλοαμερικανικὸ κόμμα ΓΑΠ θὰ ἦταν ἰδανικὸ γιὰ τὴν προώθηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς πολιτικῆς τὸ 2015, χρονιὰ ποὺ ἡ χώρα θὰ ἀπελευθερωθῇ, ὅπως τὸ 1944, ἀπὸ τὸ Γερμανικὸ Ῥάϊχ.  Ὁ ἐγγονὸς Παπανδρέου, εἰλικρινὴς σοσιαλδημοκράτης, ἀδιάφθορος καὶ ὑπηρέτης τῆς Ἀρετῆς, χρειάζεται γιὰ νὰ ὑψώσῃ τὸ 2015 τὴν γαλανόλευκη στὴν ἀπελευθερωμένη Ἀκρόπολη, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ στὸν νέο Τσῶρτσιλ νὰ ἔλθῃ στὴν Ἀθήνα ὥστε νὰ ἀποτραπῇ ἡ ὕψωση τοῦ ἐρυθροῦ σφυροδρεπάνου καὶ ἐνδεχομένως νὰ βοηθήσῃ στὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ.

Αὐτὴν τὴν φορὰ ὅμως ὁ νέος Παπανδρέου πρέπει νὰ τολμήσῃ, ὅπως ὁ Νῖκος καὶ ἡ Μπεάτα Κιτσίκη, οἱ γονεῖς μου, νὰ προδώσῃ τὸ ἄθλιο Κολωνάκι ἐπὶ τῆς πλατείας τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ βοηθήσῃ νὰ ἀναρτηθῆ ὁ λόφος τῶν διεφθαρμένων ὑπὸ τὸ χῶμα τοῦ ὁποίου θὰ ἀναπαυθοῦν οἱ δωσίλογοι τῶν Σαμαροβενιζέλων. Καὶ τότε, μία Νέα Γιάλτα μὲ τοὺς Ῥώσους, μὲ Πούτιν καὶ Ὀμπάμα (ἤ τὸν διάδοχό του) θὰ ἐπιτρέψῃ τὸν θρίαμβο στὸ Φανάρι τῆς Ὀρθοδοξίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Δεκεμβρίου 2014