223 - Ἡ συμβολὴ τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ ῥόλος τοῦ Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη

223 - Ἡ συμβολὴ τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ ῥόλος τοῦ Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη

Ἡ Ε.Ω. ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ πολιτικοῦ ἐπιστήμονος Δρα Ἠσαΐα Κωνσταντινίδη ἔχει πλέον κατευθυνθῇ, μόνη μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων τοῦ ἡμερησίου τύπου, στὴν προβολὴ τῆς πολυδιάστατης σκέψεως σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν μονοδιάστατη σκέψη τῶν λοιπῶν ἐφημερίδων. Ἔτσι, ἀναδημοσιεύει χωρὶς περικοπές, ἄρθρα ἀπὸ διάφορα μπλὸγκ,  μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν συγγραφέων τους, ὅπως τὰ ἰδικά μου ἄρθρα ἤ τὰ ἄρθρα τοῦ Δημήτρη Καζάκη, δίπλα σὲ ἄλλα μὲ τελείως διαφορετικὸ περιεχόμενο, τῶν ὁποίων περιεχόμενο ἐγὼ προσωπικῶς διαφωνῶ.

Ὁ στόχος τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ προωθῶ στὴν χώρα μας, μαζὶ μὲ τὸν Κωνσταντινίδη, εἶναι νὰ ἐξαλείψουμε ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό μας τὴν πρόθεση «ἀντί», ἀλλὰ καὶ τὸ «νεό», ἤ τὸ «μετά». Ἡ ἰδεολογία τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ δὲν ἔχει νόημα νὰ ὁρίζεται σὲ σχέση μὲ τὴν ἰδεολογία τοῦ ἀντιπάλου, ὡς ἀντικομμουνισμὸς ἤ ἀντιφασισμός. Ἐπιπλέον, κάθε μία ἀπὸ τὶς τρεῖς ταξικὲς ἰδεολογίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ (τῆς ἀστικῆς τάξεως), τοῦ φασισμοῦ (τῆς μικροαστικῆς τάξεως τῶν μικρομεσαίων) καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ (τῆς ἐργατικῆς τάξεως) στὸν δίαβα τῶν σχεδὸν δυόμισυ αἰώνων ὑπάρξεώς τους, τὶς ὁποῖες ἐγὼ ἀναβιβάζω στὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1789, παραμένει στὸν κεντρικὸ πυρῆνα της ἡ ἴδια, συνεπῶς ὁ χαρακτηρισμὸς π.χ. τοῦ φιλελευθερισμοῦ ὡς νεοφιλελευθερισμοῦ ἤ μεταφιλελευθερισμοῦ, προδίδει προχειρότητα σκέψεως κουλτουριαραίων καὶ ὄχι σοβαρῶν διανοουμένων.

Ἡ προσπάθεια τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ εἶναι νὰ πείσῃ τὶς δύο ἰδεολογίες τῶν ἄκρων, τὸν φασισμὸ καὶ τὸν κομμουνισμό, νὰ συνεργασθοῦν κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου», δηλαδὴ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, γιὰ νὰ τὸν ἐξουδετερώσῃ. Φυσικὰ γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ μία τέτοια συνεργασία πρέπει νὰ ἀποφευχθοῦν ἑκατέρωθεν οἱ κατηγορίες καὶ οἱ ὕβρεις καὶ εἰδικὰ ὁ ἀντικομμουνισμός (τὰ «κομμούνια») καὶ ὁ ἀντιφασισμός (τὰ «φασιστόμουτρα»).

Ὁ Δημήτρης Καζάκης τοῦ ΕΠΑΜ, ὁ ὁποῖος ἐπανείλημμένως ἐξῆρε στὸ παρελθὸν τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ θέση τοῦ κομμουνιστοῦ πατέρα μου Νίκου Κιτσίκη, σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο, «Ἀπὸ ποῦ παίρνει γραμμὴ ὁ κ. Κουτσοῦμπας καὶ ὁ Περισσός;» ποὺ ἀνεδημοσιεύθη στὴν Ε.Ω. περιπίπτει στὸν ἀντικομμουνισμό, ἰδίως μὲ τὸν ἀπαράδεκτο ὑπαινιγμὸ ὅτι τὸ ΚΚΕ παίρνει γραμμὴ ἀπὸ σκοτεινοὺς κύκλους, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀναμενομένη ὀργίλη ἀπάντηση τοῦ «Ῥιζοσπάστη» κατὰ τοῦ «μπαρουφολόγου Δ.Καζάκη» καὶ τὴν ἀπαράδεκτη ἀνταπάντηση τοῦ Καζάκη γιὰ τὸν «κ.Κουτσοῦμπα καὶ τὴν παρέα του»!

Ἐξ ἴσου ἀπαράδεκτη εἶναι ἡ στάση τῶν Τσιπρικῶν τοῦ Σύριζα, πρώην μελῶν τοῦ ΚΚΕ ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν προσήλωση τοῦ ΚΚΕ στὸν κομμουνισμὸ ἐπειδὴ ἐξεδιώχθησαν στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Ἄλμα Μάτερ τους καὶ τὸ τιτλοφοροῦν «Κ»ΚΕ, ἐνῷ αὐτοὶ σαφῶς ἐγλίστρησαν πρὸς τὴν σοσιαλδημοκρατία, δηλαδὴ πρὸς τὸν ἀριστερὸ βραχίονα τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ.

Προσωπικὰ πάντα ἠρνήθην νὰ καταφύγω στὸν ἀντικομμουνισμό, ὄχι μόνον λόγῳ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς κομμουνιστὲς γονεῖς μου ἀλλὰ ἐπειδὴ θεωρῶ ὅτι ὁ ἀντικομμουνισμός -ὅπως καὶ ὁ ἀντιφασισμός- ἐξυπηρετεῖ σὲ τελευταία ἀνάλυση τὰ σχέδια τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Αὐγούστου 2015

199 - Ἐπανάσταση καὶ Καθημερινότης

199 - Ἐπανάσταση καὶ Καθημερινότης

Ἡ Ἱστορία εἶναι βουτηγμένη στὸ ἔγκλημα, ἀπὸ τὴν ἀέναη πάλη τῶν τάξεων ποὺ δημιουργεῖ τὸ κράτος, ὡς ἀέναο θηρίο τῆς Ἀποκαλύψεως. Τὸ ἀνέφικτο ὄνειρο τοῦ τέλους τῆς πάλης τῶν τάξεων καὶ συνεπῶς τοῦ «κράτους δικαίου» προκαλεῖ τὴν ἐπανάσταση, τὸν Ῥοβεσπιέρρο, ἀλλὰ καὶ τὴν καθημερινότητα, τὸν Παπαδάκη τῆς ἐκπομπῆς «Καλημέρα Ἑλλάδα» τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ Ἀντένα. Ὁ πρῶτος ἀκρωτηριάζει τὰ σώματα μὲ τὴν λαιμητόμο, ὁ δεύτερος ἀκρωτηριάζει τὶς ψυχὲς μὲ τὶς στατιστικὲς τῶν οἰκονομολόγων. Ὁ Δαντὸν ἀνεφώνησε:Δεῖξε τὸ ἀποκομμένο ἀπὸ τὸν Ῥοβεσπιέρρο κεφάλι μου στὸν λαό. Ἀξίζει. Καὶ ὁ λαὸς ἀναφωνεῖ: Δεῖξε τὴν μαρασμένη ἀπὸ τὸν Παπαδάκη τῆς καθημερινότητος, καρδιά μου. Ἀξίζει. Ὁ πρῶτος ἀνατρέπει τὸ κατεστημένο γιὰ ἕνα νέο κατεστημένο. Ὁ ἄλλος μὲ στατιστικές, καταδικάζοντας τὴν βία, ὑπὲρ κράτους δικαίου, φοβίζει τὸν μειωμένο ἀπὸ συντάξεις, μισθοὺς καὶ ἀνεργία λαὸ γιὰ νὰ μὴν ξεσηκωθῇ κατὰ τοῦ κατεστημένου, μὲ ψαλμοὺς Ταρτούφου.

Στὴν  καθολικὰ ἐγκληματικὴ Ἑλλάδα τοῦ σήμερον, ἔχουμε, ἀπὸ τὴν μιά, τὰ ἄκρα τῶν δύο ὀργανώσεων, Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ ΚΚΕ ποὺ ὀνειρεύονται τὴν ὑπέρβαση τῆς πάλης τῶν τάξεων, διὰ τῆς συνεργασίας των ἤ διὰ τῆς ἀλληλοεξοντώσεώς των, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἔχουμε τὸ συνταγματικὸ τόξο (σύνταγμα ἴσον κατεστημένο, δηλαδὴ κράτος δικαίου, δηλαδὴ ἐκμετάλλευση). Ὅλοι τους ἐγκληματίες.

Τὸ 1919 καὶ τὸ 1946, τὸ ΚΚΕ ἔκαμε τὸ λάθος νὰ ἐκδηλωθῇ κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, ὑπερασπιζόμενο τοὺς Τούρκους στὴν Μικρασία καὶ τοὺς Σλαυομακεδόνες στὴν Μακεδονία. Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ σήμερα κάμει τὸ λάθος νὰ ἐκφράζεται κατὰ τῶν Ἑβραίων. Ἀντιεθνικισμὸς καὶ ἀντισημιτισμὸς πληρώνονται ἀκριβά μὲ ἐπέμβαση τῆς Δικαιοσύνης καὶ φυλάκιση.

Στὴν Γαλλία, τὸν Ἐθνικὸ Μέτωπο, πολὺ σοφά, ἔκαμε στροφή, καταδικάζοντας τὸν ἀντισημίτη πατέρα Λὲ Πὲν ὑπὲρ τῆς φιλοεβραίας κόρης του, ἡ ὁποία καὶ πάλι σοφά, ἀπέρριψε κάθε συνεργασία μὲ τὴν ἀντισημιτικὴ Χρυσῆ Αὐγή.

Καὶ σήμερα, στὸν χῶρο τῶν ἐπαναστατικῶν ἄκρων, ἐμφανίζεται ὁ Ἠσαΐας Κωνσταντινίδης, 40 ἐτῶν, καταπληκτικὸς δημοσιογράφος, συγγραφεύς, ἐκδότης, ἄκρως μορφωμένος, ἔχοντας πτυχία σὲ ἕξι ξένες γλῶσσες (ἀγγλική, βουλγαρική, ῥωσική, τουρκική, νορβηγική, σουϊδική), ἀπὸ τὴν Δράμα τῆς Μακεδονίας, ἀπὸ τὰ πολυεθνικὰ ὀθωμανικὰ Βαλκάνια, ὅπου Ἑβραῖοι, Σλαῦοι, Ἀλβανοί, Ῥουμᾶνοι, Ἕλληνες, συνεκατοίκουν γύρω ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη, τὴν νέα Ἰερουσαλήμ, καὶ ἱδρύει στὶς 21 Ἀπριλίου 2015, τὸν Πατριωτικὸ Σύνδεσμο, πολιτικὸ φορέα τῶν Πανελλήνων, ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὸν Δημήτρη Κιτσίκη, ἡγέτη τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ, ποὺ τὸν θεωρεῖ Ἀριστοτέλη του, ἔχοντας γράψει καὶ τὴν βιογραφία τοῦ δασκάλου του, μὲ πρόθεση τὴν καταπολέμηση τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, τοῦ ἀντισημιτισμοῦ καὶ τοῦ ἀντιτουρκισμοῦ.

Πρόκειται γιὰ σημαντικὸ γεγονός στὸν χῶρο τῆς ἐπαναστατικότητος τῶν ἄκρων. Ἐὰν εὐοδοθῇ ἤ ὄχι οὐδεὶς γνωρίζει. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον, πρόκειται γιὰ μία διαμαρτυρία κατὰ τοῦ ἀνθελληνικῶν συμφερόντων τοῦ ἀντισημιτισμοῦ, τοῦ ἀντιτουρκισμοῦ, τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀντιφασιμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουνίου 2015

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

Ὅταν στὴν δεκαετία τοῦ 1920 ἐνεφανίσθη ἡ ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ ὑπεστήριζε τὴν συμμαχία τῶν δύο περιθωριοποιημένων χωρῶν τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης, τῆς Γερμανίας καὶ τῆς ΕΣΣΔ περικυκλωμένης ἀπὸ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσοκρατία μὲ τὴν ἀρωγὴ τῆς τότε Γαλλίας, συμμαχία ποὺ κατέληξε στὴν συμφωνία τοῦ 1939 μεταξὺ Μόσχας καὶ Βερολίνου, τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἄκρα τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ μπολσεβικισμοῦ ἐφαίνοντο μὲ τὴν ἕνωσή τους νὰ ἔχουν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας.

Ὅμως ὁ ἰδεολογικὸς πουριτανικὸς φανατισμὸς τοῦ Χίτλερ ποὺ ἐστράφη πρῶτα κατὰ τῶν ὁμοφυλοφίλων τῶν SA καὶ τοῦ ἡγέτου τους Roem καὶ κατόπιν κατὰ τῶν Ἑβραίων, γεμίζοντας τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ἀπὸ ὁμοφυλοφίλους, ἀθιγγάνους, κομμουνιστές, Σλαύους καὶ Ἑβραίους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐξώντωσε μαζικά, ἐπέτυχε νὰ ἐπιφέρῃ καθοριστικὴ ῥωγμὴ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ καπιταλιστικὸς ἀγγλοσαξωνικὸς φιλελευθερισμός καὶ νὰ θανατώσῃ διαδοχικὰ τοὺς δύο ἰδεολογικοὺς συνεταίρους, ποὺ τοὺς ἐνέπνεε πλέον ἀδυσώπητο μῖσος, ὁ εἵς κατὰ τοῦ ἄλλου: τὸ 1945, τὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, τὸ 1989, τὸν μπολσεβικισμό. Ἡ Εὐρασία ἦταν πάλι κατακερματισμένη ὑπὸ τὴν γεωπολιτικὴ καθοδήγηση ἑνὸς φανατικοῦ Πολωνοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ, τοῦ Μπρεζίνσκι, ποὺ προωθοῦσε τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας ἀπὸ τὸν θαλασσοκρατούμενο ἀμερικανοαγγλικὸ ἡγεμονισμό.

Ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι τὸ 1989, ὁ ἡττημένος ἐθνικοσοσιαλισμὸς ἐξωρίσθηκε στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου,  ὑπὸ μορφὴ τριτοκοσμικοῦ φασισμοῦ, ἀπὸ τὴν Λατινικὴ Ἀμερικὴ τοῦ Χουὰν Περόν, μέσῳ τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τοῦ Νάσερ καὶ τοῦ Σαντάμ, ἕως τὴν Ἄπω Ἀνατολὴ τοῦ Πὼλ Πὸτ καὶ τοῦ Μάο. Ἡ πτώση, τὸ 1989, τοῦ ἑτέρου τείχους τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, μὲ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου στὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη, ἐπανέφερε τὸν φασισμὸ στὴν καρδιὰ τῆς εὐρωπαϊκῆς χερσονήσου.

Ἤδη, τὸ 1974, τὸ ΠΑΣΟΚ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου εἶχε ἐμβολιάσει τὴν εὐρωπαϊκή μὲν ἀλλὰ τριτοκοσμικὴ Ἑλλάδα μὲ ἕναν ἰδιότυπο φασισμὸ ποὺ ἐθύμιζε τὸν τριτοκοσμικὸ φασισμὸ τοῦ Χουὰν Περὸν στὴν Ἀργεντινή, αὐτὸν ποὺ ἐπὶ νέες συνθῆκες ἐπανέφερε, μετὰ τὶς 25 Ἰανουαρίου 2015, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ὁ ὁποῖος ἤδη συγκρίνεται μὲ τὸν τριτοκοσμικὸ Οὕγκο Τσάβεζ τῆς Βενεζουέλας.

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ὁ Τσίπρας ἀπὸ τὸν δυτικοευρωπαϊκὸ φασισμὸ πρὶν ἀκόμη ἐκλεγῆ πρωθυπουργὸς καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Γαλλίας καὶ τὴν Μαρὶν Λὲ Πέν. Μάλιστα ἡ Μαρὶν ἡ ὁποία ὑποστηρίζει μὲ συνέπεια τὸν σιωνισμὸ καὶ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, ἔβαλε τὸν πατέρα της, παραδοσιακὸ ἀντισημίτη καὶ φανατικὸ ἀντικομμουνιστή, νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ στὴν ὑποστήριξη ποὺ δίδει στὸν κομμουνιστὴ Τσίπρα. Ἐπιπλέον, τὸ φασιστικὸ Λεπενικὸ κόμμα ὑποστηρίζεται ἀπὸ μεγάλο μέρος τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς κοινότητος τῆς Γαλλίας. Ἀλλὰ καὶ τὸ φασιστικὸ βρεταννικὸ κόμμα UKIP τοῦ Nigel Farage ἔδωσε τὴν ὑποστήριξή του στὸν Τσίπρα.

Ἐν μέσῳ λοιπὸν τῆς ἀνόδου καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Εὐρώπη, τῆς συνθέσεως κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, χωρὶς ἀντισημιτισμὸ καὶ χωρὶς πουριτανικὲς καταδίκες τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ παραμένει ἀπομονωμένη μὲ τὸν ἔντονο ἀντισημιτισμό της ποὺ τὴν καθηλώνει ἀναποφεύκτως σὲ ἀδράνεια, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο, ἐὰν κατεδίκαζε ἀπεριφράστως τὸν ἀντισημισμὸ καὶ τὸν ἀντικομμουνισμό, νὰ κυβερνήσῃ κάποτε τὴν Ἑλλάδα, ὅπως προφανῶς  θὰ κυβερνήσῃ σὲ μερικὰ χρόνια τὴν Γαλλία, ἡ Λὲ Πέν. Ἡ ἐμμονή τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν παρωχημένη χιτλερικὴ μορφὴ τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, ὄχι μόνον τὴν καταδικάζει σὲ μόνιμη ἀποτυχία ἀλλὰ ἀφήνει ἐλεύθερο τὸ πεδίο δράσεως στὸν καπιταλισμὸ τῶν τραπεζῶν ποὺ κατηγορεῖ πὼς εἶναι ἑβραιοκρατούμενο, ἀντὶ νὰ συσπειρωθῇ ἀντισυστημικὰ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, χέρι μὲ χέρι μὲ τὸν  κομμουνισμό. Ὁ Χίτλερ θὰ εἶχε ἐπιτύχει ἐὰν δὲν εἶχε σφάξει τοὺς ὁμοφυλοφίλους τῶν SA καὶ δὲν εἶχε προσπαθήσει νὰ ἐξαφανίσῃ ἕναν ὁλόκληρο λαὸ Ἑβραίων ποὺ δὲν ηὐθύνετο γιὰ τὴν ἀπληστία τῶν τραπεζῶν, ἑβραϊκῶν καὶ μὴ ἑβραϊκῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 26 Ἰανουαρίου 2015