283 – Οἱ βάσεις μίας ἐθνικῆς πολιτικῆς: Γιὰ μία πνευματικὴ Ἄνοιξη

283 – Οἱ βάσεις μίας ἐθνικῆς πολιτικῆς: Γιὰ μία πνευματικὴ Ἄνοιξη

Στὸν Δ΄ αἰῶνα μ.Χ. ὁ αὐτοκράτωρ τῆς Ῥώμης ἀπεφάσισε νὰ μετακομίσῃ στὶς ἀκτὲς τοῦ Βοσπόρου καὶ ἔκανε τὴν πόλη τοῦ Βυζαντίου νέα του πρωτεύουσα, ὡς νέα Ῥώμη. Γιατί: Γιὰ δύο λόγους. Πρῶτον, γιὰ νὰ εὑρίσκεται πιὸ κοντὰ στὸν κεντρικὸ ἐμπορικὸ δρόμο ἀπὸ Ἀνατολάς, τὴν Ὁδὸ τῆς Μετάξης. Δεύτερον γιὰ νὰ σταματήσῃ τὶς ὁρδὲς τῶν προσφύγων-μεταναστῶν ἀπὸ Βορρᾶ, ποὺ τὰ ἐγχειρίδια τῆς Σορβόννης, τὴν ἐποχὴ ποὺ ἐσπούδαζα στὸ Παρίσι, ἀπεκάλουν les Barbares (οἱ Βάρβαροι). Παρὰ ταῦτα, δὲν ἠδυνήθη νὰ σταματήσῃ τὴν εἰσβολὴ τῶν Βαρβάρων στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Βυζαντίου, παρὰ μόνον μὲ τὸ νὰ τοὺς ἐγκαταστήσῃ στὰ σύνορα, δίδοντάς τους προνόμια καὶ γῆ ὥστε νὰ ἀποτρέπουν τὰ ἑπόμενα κύματα τῶν Βαρβάρων νὰ εἰσχωρήσουν, ἐφ’ὅσον οἱ πρῶτοι ἐκινδύνευαν νὰ χάσουν τὰ προνόμιά τους ἀπὸ τὶς ἑπόμενες εἰσβολές.

Στὴν Δύση, ἡ Ἰταλία ἐσυνέχισε τὴν παρακμή της καὶ ἕναν αἰῶνα ἀργότερα ἐβασίλευσε στὴν Ῥώμη βάρβαρος βασιλεὺς καὶ ἔκτοτε, ἐπὶ χίλια χρόνια ἡ Εὐρώπη, δυτικὰ τῆς Ἀδριατικῆς, ἐξεβαρβαρίσθη καὶ ἐβυθίσθη στὴν νύκτα τῆς ἀμαθείας ἐνῷ ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχή, ὑπὸ τὴν πολιτικὴ πυγμὴ τοῦ Βυζαντίου, ἐσυνέχισε τὸ λαμπρὸ πολιτισμικὸ ἔργο τῆς Ῥώμης. Γιατί αὐτὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων τῆς Εὐρώπης; Τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιτυχίας εἶναι διαχρονικὸ καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς:

1 – Πρέπει νὰ ἀποτρέπονται οἱ πρόσφυγες-μετανάστες ποὺ ἄν καὶ ἀνήκουν πολιτισμικὰ στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή, διαφέρουν αἰσθητὰ ἀπὸ τὴν ἑλληνοτουρκικὴ καρδιὰ τῆς αὐτοκρατορίας. Ἔτσι σήμερα, ναὶ μὲν 40% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Λιβάνου καὶ 40% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἰορδανίας εἶναι πρόσφυγες, μὲ τὴν διαφορὰ ὅμως ὅτι εἶναι στὴν ὁλοκληρώτητά τους Παλαιστίνιοι καὶ στὴν μεγάλη τους πλειονότητα μουσουλμᾶνοι, δηλαδὴ ἀδέλφια τοῦ ντόπιου πληθυσμοῦ τῶν δύο αὐτῶν χωρῶν καὶ δύνανται νὰ ἀφομοιωθοῦν, ὅπως ἦσαν ἀδέλφια καὶ τὰ δύο ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων καὶ Τούρκων προσφύγων τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς ποὺ ἀντηλλάγησαν, ὅπως ἦσαν καὶ τὰ τριάντα ἑκατομμύρια προσφύγων (ἐκ τῶν ὁποίων τὸ 60% ἦσαν Γερμανοί) ποὺ μετεκινήθησαν τὸ 1945 πρὸς τὴν δυτικὴ Εὐρώπη κατόπιν τῆς πτώσεως τοῦ Γ’ Ῥάϊχ.

Παράδειγμα: Ἐὰν σήμερα ἡ Γαλλία μεταλλαχθῇ σὲ ἰσλαμικὸ κράτος λόγῳ προσφύγων, οἱ  χριστιανικοὶ γοτθικοὶ καθεδρικοὶ ναοὶ θὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ τζαμιὰ καὶ ὁ οἶνος, τὸ αἷμα τῆς γαλλικῆς κουλτούρας, θὰ ἐξαφανισθῇ. Παρ’ ὀλίγον αὐτὸ νὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὴν μάχη τοῦ Poitiers, τὸ 732, ποὺ εὐτυχῶς γιὰ τὸν χριστιανισμὸ ἐκερδίθη ἀπὸ τὶς ἡνωμένες δυνάμεις τῶν βαρβάρων Φράγκων, ποὺ στὸ μεταξὺ εἶχαν γίνει χριστιανοί, εἰς βάρος τῶν μουσουλμάνων.

Σήμερα ἡ κατάσταση ἔχει ἀντιστραφῆ. Ἡ βορειοδυτικὴ Εὐρώπη εἶναι εὔρωστη καὶ σὲ θέση νὰ ἀντισταθῇ μὲ τὸ οἰκονομικὸ καὶ πολιτικὸ ὅπλο τοῦ φασιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Ἀντιθέτως ἡ Ἑλλὰς στὴν Εὐρώπη εὑρίσκεται σὲ πλήρη παρακμὴ καὶ στὰ πρόθυρα ἐκβαρβαρισμοῦ. Τὸ ἀντίστοιχο πολίτευμα τοῦ σημερινοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ (κομμουνιστικοῦ ἤ φασιστικοῦ) ἦταν ἡ βυζαντινὴ μοναρχικὴ λαοκρατία. Οὔτε τὸ ΚΚΕ, οὔτε ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι προσαρμοσμένα στὶς ἔκτακτες περιστάσεις εἰσβολῆς ἀπὸ Ἀνατολάς.

2 – Πρέπει νὰ ἐγκατασταθῇ ὁλοκληρωτικὸ καθεστώς, κομμουνιστικὸ ἤ φασιστικὸ ποὺ νὰ δίδῃ τὴν ἐξουσία στὴν πολιτικὴ  ἐπὶ τῆς οἰκονομίας, ἀντί τοῦ σημερινοῦ ἀντιθέτου. Τὸ σημερινὸ φιλελεύθερο καπιταλιστικὸ σύστημα δίδει παρασιτικὴ προτεραιότητα στὸν τριτογενὴ τομέα τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν τραπεζῶν ποὺ παράγουν χρῆμα ἀπὸ τὰ δάνεια καὶ ποὺ ἐπιτρέπουν στὸν Λάκωνα πτωχὸ ἀγρότη νὰ μεταναστεύῃ μὲ ἕνα δολλάριο στὴν τσέπη στὴν Βόρειο Ἀμερικὴ καὶ ἀντί νὰ πηγαίνῃ νὰ συνεχίσῃ τὴν παραγωγική του ἐργασία στὰ χωράφια τῆς Ἀμερικῆς, νὰ ἐγκαθίσταται στὶς πόλεις στὸν τριτογενῆ τομέα, καὶ νὰ γίνεται πάμπλουτος ἔχοντας καταλάβη τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα συσσωρεύσεως περιουσίας ἀπὸ ἀέρα κοπανιστό. Μὲ τὸ χρῆμα-δάνειο ὑποτάσσει τὸν πολιτικὸ καὶ τὸν μετατρέπει σὲ μαριονέτα.

3 - Ἐπιστροφὴ στὴν παράδοση. Ὁ Ἴων Δραγούμης ἔλεγε: Θέλω παράδοση, ὄχι πρόληψη. Αὐτὸ σημαίνει σήμερα τρεῖς ἀπόλυτες προτεραιότητες ἑνὸς ἑλληνικοῦ λαοκρατικοῦ καθεστῶτος, ἀμέσου δημοψηφισματικοῦ καὶ  δημοκρατικοῦ: α) Ἐγκαθίδρυση κληρονομικῆς μοναρχίας. β) Ἀνασυγκρότηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας μέσῳ ἐπιστροφῆς στὴν πολυτονικὴ γραφή. γ)Ἐπάνοδος στὴν παράδοση τοῦ θρησκευτικοῦ παλαιοῦ ἡμερολογίου ποὺ θὰ μᾶς ξεχωρίζῃ ἀπὸ τὴν Δύση. δ) Ἄμεση ἀπελευθέρωση ὅλων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ἀνεξαρτήτως ἰδεολογικῆς τοποθετήσεως, χωρὶς νὰ ἐξαιροῦνται αὐτοὶ ποὺ διέπραξαν δολοφονίες εφ’ὅσον, ἐξ ὁρισμοῦ ἡ ἐπαναστατικὴ δράση εἶναι αἱματηρή. ε) Ἐπαναφορὰ τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου.

4 - Ἀρχαιοελληνικὴ καὶ χριστιανικὴ παιδεία μὲ πλήρη σεβασμὸ γιὰ τὶς ἄλλες θρησκεῖες τοῦ πλανήτου. Ἡ ἑλληνικὴ παιδεία πρέπει νὰ βασίζεται στὴν ἀποτροπὴ τοῦ καταναλωτισμοῦ, στὶς ἔννοιες τῆς ἀρετῆς, τῆς κοινωνικῆς ἁρμονίας καὶ στὴν προσήλωση, ὄχι στὸ ἀτομισμό, ἀλλὰ στὸ κοινὸ συμφέρον, στὸ  πνευματικὸ θάρρος καὶ τὴν θυσία γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν συμφερόντων τοῦ συνόλου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Φεβρουαρίου 2016 

265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

Πολὺ πρὶν ἡ γερμανικὴ ἐφημερίδα Die Welt εἶχε γράψει ὅτι Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα ἀκυβέρνητο πλοῖο, τὸ κύριο ἄρθρο μου τοῦ τελευταίου τεύχους τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου, Ἐνδιάμεση Περιοχὴ (τ.77, Φθινόπωρο 2015,) ἔφερε τὸν  τίτλο: «Τὸ ἀκυβέρνητο σκάφος μιᾶς ἀκυβέρνητης Πολιτείας».

1 -Τὸ Ἰρὰν κυβερνᾶται, ἡ Ἑλλὰς δὲν κυβερνᾶται. Συνεπῶς, μία συνεργασία τῆς Τεχεράνης μὲ τὸ ἀθηναϊκὸ χάος εἶναι δυνατὴ μόνον ἐὰν τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικὸ πάρει τὴν πρωτοβουλία, ὅπως κάμνῃ τελευταίως γιὰ τὴν ἀνάπτυξη συνεργασίας Ἑλλάδος-Αἰγύπτου-Κύπρου-Ἰσραήλ. Καὶ ἡ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα εἶναι σἠμερα πλήρως εὐθυγραμισμένη μὲ τὸ ἀμερικανικό μας ἀφεντικό.

Στὸ τεῦχος 47 (Ἄνοιξη 2008) εἶχα δημοσιεύσει ἄρθρο μου μὲ τίτλο, «ΗΠΑ-Ἰράν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουννισμός», στὸ ὁποῖο ἔλεγα τὰ ἑξῆς: Στὸν ἐπερχόμενο ἀμερικανοκινεζικὸ πόλεμο μέχρι ἐσχάτων ποὺ θὰ κρίνη τὴν ἔκβαση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου ποὺ ξεκίνησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 στὴν Γιουγκοσλαυΐα, ὁ πλήρης ἔλεγχος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ τῶν πετρελαϊκῶν της πηγῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖος γιὰ μία νίκη τῆς Οὐασιγκτῶνος. Τὸ κέντρο τοῦ κέντρου αὐτῆς τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι οὔτε τὰ πρώην μουσουλμανικὰ κράτη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, οὔτε τὸ Ἀφγανιστάν, οὔτε τὸ Ἰράκ, οὔτε τὸ Πακιστάν. Εἶναι τὸ Ἰράν. Ἐπιπλέον ΗΠΑ καὶ Ἰρὰν ἔχουν πολλὰ κοινὰ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν δύο χωρῶν τους. Εἶναι καὶ οἱ δύο πολὺ θρηκευτικὲς ἀλλὰ ὄχι ὀρθόδοξες χῶρες, εἶναι φονταμενταλιστικὲς ἀλλὰ ὄχι φανατικές, ὑποστηρίζουν τὸν καπιταλισμὸ καὶ ἔχουν μία μακραίωνη δυσπιστία ὡς πρὸς τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους, εἶναι καὶ οἱ δύο προσηλωμένες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἑρμηνεύουν ὁ καθεὶς μὲ τὸν τρόπο του, καὶ ἔχουν τέλος  μία κοινωνικὴ προσαρμοστικότητα ποὺ ἐπιτρέπει νὰ ἀνανεώνονται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ἄλλες χῶρες. Κοντολογῆς, ἐὰν ξεπερασθῇ ὁ φόβος τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ ἰρανικὴ ἀπειλὴ καὶ ἐπιτευχθῆ τελικὰ μία συμμαχία ΗΠΑ-'Ιράν, σὲ βάσεις πιὸ ὑγιεῖς ἀπὸ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη, εἶναι αὐξημένες οἱ πιθανότητες νὰ ὑπερισχύσῃ ἡ Ἀμερικὴ ἐπὶ τῆς Κίνας.

2 - Ὡς θαυμαστὴς τοῦ Χομεϊνὶ ὠργάνωσα μὲ τοὺς φίλους μου Ἰρανοὺς, ἀπὸ τὸ 1990 ἕως τὸ 1994, τρία διεθνῆ συμπόσια Ὀρθοδοξίας- Ἰσλάμ, στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Τεχεράνη.  Στὸ τεῦχος 13 τοῦ περιοδικοῦ μου, τὸν Φθινόπωρο τοῦ 1999, διαβάζουμε: Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ ὁ διευθυντής της μὲ ἐπιμονὴ προέβαλαν τὴν σημασία τῶν στενῶν σχέσεων μὲ τὴν Τεχεράνη, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Δαμασκό. Παρὰ τὴν δουλικὴ πολιτικὴ τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν πρὸς τὸν μονόδρομο τῆς Δύσεως, σιγὰ σιγὰ δειλὰ βήματα ἐσημειώθησαν καὶ πρὸς τὶς δύο πρωτεύουσες, βήματα ἀκόμη ἀνεπαρκῆ. Τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὴν Συρία δὲν ἔπρεπε ὅμως νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡς ἐχθρικὰ πρὸς τὸ Ἰσραήλ, διότι ἐξ ἴσου σημαντικὸ γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦταν ἡ σύσφιξη σχέσεων μὲ τὸ κράτος αὐτό.

Στὴν συνέχεια, στὸ τεῦχος 21, Φθινοπώρου 2001, τοῦ περιοδικοῦ, διαβάζουμε:

Ἡ Ε.Π. καὶ ὁ διευθυντής της ὑπῆρξαν πάντα σταθεροὶ ὑποστηρικτὲς τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἰρὰν γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους : 1. Τὸ Ἰρὰν εἶναι ἀπαραίτητος σύμμαχος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν περικύκλωση τῆς Τουρκίας καὶ τὴν ἄσκηση πιέσεως ἐπὶ τῆς Ἀγκύρας. 2. Ὁ σιϊσμὸς εἶναι ἕνα Ἰσλὰμ πολὺ πιὸ ἀνεξίθρησκο ἀπὸ τὸν ἀμερικανοδωσιλογικὸ σουννισμὸ σαουδαραβικοῦ τύπου καὶ ὁ τουρκικὸς ἀλεβισμὸς συνδέει τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τὸν σιϊσμό. 3. Ἡ ἀρχαία θρησκεία τοῦ Ἰρὰν, ὁ ζωροαστρισμός, καὶ ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία, ἔχουν παράλληλη ἱστορία καὶ ἡ σιϊτικὴ Τεχεράνη σέβεται καὶ ἀναγνωρίζει ἐπισήμως ὡς μία ἐκ τῶν θρησκειῶν της τὸν ζωροαστρισμό.     4. Ὁ ἰρανικὸς φονταμενταλισμὸς δὲν εἶναι προϊὸν τῶν ΗΠΑ ὅπως ὁ σουννιτικὸς. Εἶναι ἐπαναστατικὸς καὶ ἀπελευθερωτὴς τῶν γυναικῶν. Ἡ ἀνερχομένη Ὀρθόδοξη Δημοκρατία τῶν Ἑλλήνων ἔχει κάθε συμφέρον νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν Ἰσλαμικὴ Δημοκρατία τοῦ Ἰρὰν, ἰδίως ἐν ὄψει τῆς πιθανῆς μελλοντικῆς ἐγκαθιδρύσεως στὴν Ἄγκυρα ἰσλαμοσουννιτικοῦ καθεστῶτος σαουδαραβικοῦ τύπου.  

Πράγματι, ἕνα χρόνο μετὰ τὴν δημοσίευση τῶν παραπάνω σκέψεων, ὁ Ἔρντογαν ἐκέρδιζε τὶς ἐκλογὲς στὴν Τουρκία καὶ μετὰ ἀπὸ ἐπάνω ἀπὸ δέκα χρόνια διπλοπροσωπίας ἀπεκάλυπτε τὸ πραγματικό του πρόσωπο σουννιτικοῦ φανατισμοῦ.

3 - Ὡς πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ «Ὁ Πλήθων», ἔχω γράψει ἐπανειλημμένως γιὰ τὴν προσήλωση τοῦ Πλήθωνος στὴν σκέψη τοῦ Ἰρανοῦ προφήτου, Ζωροάστρη, ἐμπνευστοῦ τοῦ Πλάτωνος. (Βλέπε τὸ ἔργο του «Μαγικὰ λόγια τῶν ἀπὸ Ζωροάστρου Μάγων» ὥς καὶ ἡ ἀγγλικὴ μετάφραση Summary of the Teachings of Zoroaster and Plato). Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ, ἄν καὶ πάντα ἠρνήθην νὰ εἰσέλθω εἰς τοὺς κόλπους τοῦ τεκτονισμοῦ, ἐπειδὴ ὡς Ὀρθόδοξος δὲν δύναμαι νὰ ὑπηρετήσω δύο θρησκεῖες ταυτοχρόνως τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν τεκτονισμό, ἐδέχθην νὰ δημοσιεύσω κείμενο τοῦ ἀναγνώστη μου καὶ τέκτωνος Δραγούμη Δραγούμη, ἐκ Θεσσαλονίκης, στὸ τεῦχος 45 (Φθινόπωρο  2007), γράφοντας:

«Πενῆντα χρόνια προτοῦ ὁ Χριστόφορος Κολόμβος μεταφέρῃ τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀμερική, ὁ Πλήθων  μετέφερε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Εὐρώπη, δημιουργῶντας τὴν Δύση ὡς τρίτο πολιτισμό, μετὰ τὸν κινεζικὸ καὶ τὸν ἑλληνικό.Ἡ πλανητικὴ αὐτὴ ἐμβέλεια τοῦ Πλήθωνος ἠγνοήθη, ἰδίως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης, σὲ ἄρθρο του στὸ Τρίτο Μάτι, τεῦχος 103, Μαΐου 2002, σ.48-51, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Πλήθων, ὁ δημιουργὸς τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ», ὑπεγράμμισε ὅτι ὁ Ἕλλην δωδεκαθεϊστὴς φιλόσοφος ὑπῆρξε μὲ τὴν «φρατρία τῶν Ἑλλήνων» καὶ ὁ πρόδρομος τῆς δυτικῆς μασονίας. Μὲ ἐνδιαφέρον δημοσιεύουμε παρακάτω ἀποσπάσματα σχετικῆς ὁμιλίας Θεσσαλονικέως σεβασμίου μασονικῆς στοᾶς, κυρίου Δραγούμη Δραγούμη,  1^ης Νοεμβρίου 2006, μὲ τίτλο, «Ἡ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ».

Τὸ κείμενο τοῦ Δραγούμη Δραγούμη ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔτος 1984, εἰς κοινὰς ἐργασίας τῶν ἕξι Στοῶν τῆς Ἀνατολῆς μας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πλήθωνος καὶ σεβάσμιον τὸν διάδοχόν μου, ἀδελφὸν Δημήτριον Ἀργύρην, εἰς ὁμιλίαν μου μὲ τὸν ἴδιον τίτλον, ἔλεγα: μὲ τὴν παροῦσαν ὁμιλίαν καθὼς καὶ ἄλλας, ποὺ θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν ἀδελφοὶ τοῦ Πλήθωνος Γεμιστοῦ νὰ πραγματοποιήσουν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τί ὀφείλομεν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μὲ μόχθον πολὺν έστάθη ἀλύγιστος ἱεροφάντης τῆς Ἑλληνικῆς Ἰδέας, εἰς πεῖσμα τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν ξένων, καὶ νὰ τονίσωμεν ποία εἶναι ἡ ὀφειλή μας ὡς μελῶν τοῦ νεωτέρου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔθραυσε τὸ φράγμα τῆς μεσαιωνικῆς ἀριστοτελικῆς «αὐθεντίας», διὰ νὰ ἀνοίξη τοὺς δρόμους τῆς ἐλευθέρας πλατωνικῆς διαλεκτικῆς καὶ τῶν ἐρευνητικῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ φῶς καὶ θὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θαῦμα τῆς πνευματικῆς Ἀναγεννήσεως.

»Σὲ αὐτὰ λοιπὸν τὰ πλαίσια ἱδρύθη, ἀνεπτύχθη καὶ διεσκορπίσθη ἡ Μυστικὴ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ  ἤ Μυστικὴ Φρατρία ἤ Φατρία. Ἡ λέξις φρατρία ἤ κατ’ὁμοίωσιν φατρία, εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ σημαίνει ἀδελφότης. Ὁ Πλήθων εὐεργέτησε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικώτερα τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ ἀγαπήθηκε περισσότερο εἰς τὴν Δύσιν. Οἱ ἐλευθεροτέκτονες τῆς Τοσκάνης λένε ὅτι «ἡ Πλατωνικὴ Ἀκαδημία ἦταν μία ἑταιρία μὲ τεκτονικὸ χαρακτῆρα, εἰς δὲ τὴν αἴθουσαν ὅπου συνεδρίαζον εὕρισκε κανεὶς πολλὰ τεκτονικὰ σύμβολα». Ἐκτὸς Κωνσταντινουπόλεως, μία ἦτο ἡ πηγὴ τοῦ φωτός, ὁ Μυστρᾶς, καὶ ἀκτῖνες αὐτοῦ οἱ μυστικοὶ ἑταῖροι τοῦ Γεμιστοῦ. Διονυσιακοὶ Ἐργάτες, γνωστικοί, μῦστες τοῦ Μυστρᾶ, πατέρες τοῦ Κόμο, Ῥοδόσταυροι, συντεχνίες τῶν  Καθεδρικῶν Ναῶν, ἀποδεδειγμένοι Τέκτονες, διὰ νὰ ἀναφέρωμε μόνον τὴν γραμμὴ  ποὺ ξεκινᾷ ἀπὸ τὸν μείζονα ἑλληνικὸ χῶρο».

4 – Τὰ ὡς ἄνω κείμενα προσδιορίζουν τὴν κατεύθυνση ποὺ πρέπει νὰ πάρῃ ὁ ἑλληνισμὸς στὰ πλαίσια τῆς γεωπολιτικῆς τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ποὺ ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ μέσα στὴν ἀτμόσφαιρα ἀκραίας διχόνοιας, φθόνου, συνομωσιολογικῶν φαντασιώσεων περὶ μασονικοῦ, ἑβραϊκοῦ, τουρκικοῦ, φασιστικοῦ, κομμουνιστικοῦ  κινδύνου καὶ παγκοσμίας θρησκείας. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι  ἀθροιστικός, συνθετικὸς, διαλεκτικός, καὶ συμπεριλαμβάνει τὰ πάντα μαζὶ καὶ τὴν ἄρνησή του. Δὲν εἶναι ἀφαιρετικὸς  καὶ συνεπῶς οἱ σημερινοὶ  κάτοικοι τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου δὲν δύνανται νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν. Πρέπει νὰ ἀναβαπτισθοῦν στὴν κολυμβήθρα τῶν ἡρώων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 10 Δεκεμβρίου 2015

260 – Μωάμεθ ὁ Πορθητὴς καὶ Χαλιφᾶτο: Ἄλλο τὸ 1453 καὶ ἄλλο τὸ σήμερα

260 – Μωάμεθ ὁ Πορθητὴς καὶ Χαλιφᾶτο:

Ἄλλο τὸ 1453 καὶ ἄλλο τὸ σήμερα

Ὡς ἀντιδυτικὸς διανοούμενος καὶ ὑποστηρικτὴς τοῦ Βυζαντίου-Ὀθωμανίας πιέζομαι τελευταίως ἀπὸ τὴν νέα γενιὰ νὰ δηλώσω ὅτι τὸ χαλιφᾶτο τοῦ Ἄλ Μπαγκνταντὶ δύναται νὰ ἀπεγκλωβίσῃ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν θανάσιμο ἐναγκαλισμὸ τῆς Δύσεως καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ παράδειγμα τῆς Ἀνατολικῆς Παρατάξεως τοῦ 1453 ποὺ προτίμησε τὸ τουρκικὸ σαρίκι ἀπὸ τὴν λατινικὴ τιάρα. Ἀναφωνῶντας τὸ «ζήτω ἡ Δύση» μοῦ λένε, κάνω στροφὴ τὴν στιγμὴ ποὺ ὅπως τὸ 1453 τὸ ἑλληνικὸ γένος βουλιάζει ὑπὸ τὰ κτυπήματα τοῦ δυτικοῦ ἐπεκτατισμοῦ.

Ἤδη, ὁ ἔγκλειστος Νῖκος Ῥωμανὸς ἀγγέλλει ὅτι ὁ ἑλληνικὸς Δεκέμβριος θὰ αἱματοκυλισθῇ ὅπως προσφάτως τὸ Παρίσι. Θὰ ὑπάρξῃ Μαῦρος Δεκέμβρης. Γράφει: «Μισῶ ὅλους ἐκείνους ποὺ ὑποκύπτουν ἀπὸ φόβο... Μισῶ, ναί, τοὺς μισῶ, γιατί τὸ αἰσθάνομαι, ἐγὼ δὲν γονατίζω μπροστὰ στὰ γαλόνια τοῦ ἀξιωματικοῦ, μπροστὰ στὴν λουρίδα τοῦ δήμαρχου, μπροστά στὸ χρυσάφι τοῦ κεφαλαίου, μπροστὰ σὲ ὅλες τὶς ἠθικὲς καὶ τὶς θρησκεῖες. Ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ξέρω ὅτι ὅλα αὐτὰ δἐν εἶναι παρὰ μία ἀβεβαιότητα ποὺ θρυμματίζεται σὰν τὸ γυαλί».

Μαῦρος Δεκέμβρης, ἀπὸ ποίους ἆραγε; Πληροφορίες λένε ὅτι μέρος τοῦ ἀντιεξουσιαστικοῦ χώρου ἔχει ἀποφασίσει νὰ συνεργασθῇ μὲ τοὺς τζιχαδιστές. Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι χιλιάδες νέοι τῆς Δύσεως, ἀποκαρδιωμένοι ἀπὸ τὴν γενικὴ παρακμὴ ποὺ παρατηρεῖται στὶς χῶρες τους, δραπετεύουν στὴν Μέση Ἀνατολὴ γιὰ νὰ στρατευθοῦν στὶς τάξεις τῶν ντζιχαδιστῶν, θυμίζοντας τοὺς Ἕλληνες νεοπροσήλυτες, ὅπως ὁ στρατηγὸς Ζαγανός, ποὺ ἐπικεφαλῆς τοῦ στρατοῦ τοῦ Μωάμεθ προέτρεπε τοὺς Τούρκους νὰ συνεχίσουν τὴν πολιορκία τῆς Πόλης γιὰ νὰ τὴν ἀπελευθερώσουν ἀπὸ τὸν ἐναγκαλισμὸ τῆς λατινικῆς Δύσεως.

Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἐγὼ προτρέπω νὰ ψηφισθῇ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἀσχέτως ἰδεολογικῶν προτιμήσεων, γιὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς μπουλντόζα στὴν κατεδάφιση τοῦ ἐρειπωμένου ἀπὸ τὸν ἰμπεριαλιστικὸ σεισμὸ ἑλληνικοῦ κτιρίου, ἐφ’ὅσον εἶναι σημειωμένο κόκκινο καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπισκευασθῇ ἀπὸ πασπαλίσματα ἐλαιοχρωματιστοῦ ἔτσι, λένε πολλοὶ νέοι, νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ χαλιφᾶτο γιὰ νὰ κατεδαφισθῇ τὸ γραικυλικὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο. Ὁ ἀπελπισμένος νέος δὲν εἰσέρχεται σὲ σοφιστεῖες. Θέλει νὰ κατεδαφίσῃ τὰ πάντα ὑπὲρ τῶν κολασμένων τῆς γῆς. Τὸ 1936, οἱ διεθνεῖς ταξιαρχίες νέων συνέρρεαν στὴν Μαδρίτη γιὰ νὰ πολεμήσουν στὸ πλευρὸ τῶν Ῥεπουμπλικανῶν, στὰ πρόθυρα τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Μὲ πρόφαση τὴν δημοκρατία ἐμάχοντο οὐσιαστικὰ κατὰ τοῦ δυτικοῦ καπιταλιστικοῦ τρόπου ζωῆς.

Προσοχὴ ὅμως! Οἱ Τοῦρκοι Ὀθωμανοὶ ἦσαν ἀλεβῆδες, καὶ ὁ ἴδιος ὁ Πορθητὴς κρυπτοχριστιανός. Ἐχρησιμοποίησαν τὸ Ἰσλάμ, ὄχι ὡς θρησκεία ἀλλὰ ὡς πολιτικὴ ἰδεολογία. Ἵδρυσαν τὸ σύστημα τῶν τεσσάρων θρησκευτικῶν μιλλετίων βασίζοντας τὴν αὐτοκρατορία τους στὴν ἀποδοχὴ τῆς θρησκευτικῆς διαφορετικότητος. Ἦσαν ἄκρως μετριοπαθεῖς, ὅπως εἶναι σήμερα ὁ αὐτοεξόριστος στὴν Ἀμερικὴ Τοῦρκος σούφης Φετουλλὰχ Γκυλέν.

Ἀντιθέτως οἱ τζιχαδιστὲς ἀποκεφαλίζουν καὶ σταυρώνουν ἐπὶ ξύλου ὅπως ἐσταυρώθη ὁ Χριστός, τοὺς χριστιανοὺς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ ἀφήνουν γιὰ ἀργότερα τὴν κατεδάφιση τοῦ Βατικανοῦ. Ἀντὶ νὰ συμμαχήσουν μὲ τοὺς ἀνατολικοὺς χριστιανούς, ὅπου βλέπουν σταυρὸ σφάζουν ἀνελέητα.

Τὸ 1453, ἡ Δύση ἦταν σὲ πλήρη ἄνοδο ἐνῷ σήμερα βουλιάζει στὴν πλήρη παρακμή. Στὸν ΙΕ΄αίῶνα  ἡ Ὀρθόδοξη Ῥωσία ἦταν ἀκόμη στὰ σπάργανα. Σήμερα εἶναι στὴν κεφαλὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς μεγάλη δύναμη, στὰ πρόθυρα τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ Ῥωμηὸς ἔχει λοιπὸν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιλέξῃ ἀντί τοῦ ἀραβικοῦ φανατικοῦ σουννιτικοῦ Ἰσλάμ, τὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία. Ἐπιπλέον, μία ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία ποὺ θὰ ἀποτρέψῃ τὸν ἐκσλαυϊσμὸ τῆς Ἑλλάδος δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον μὲ τοὺς Τούρκους ἀλεβῆδες καὶ τοὺς μετριοπαθεῖς σούφηδες ὅπως τὸν Φετουλλὰχ Γκυλέν, καὶ ὄχι μὲ συμμάχους τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων καὶ τῶν τζιχαδιστῶν ὅπως τὸν Ἔρντογαν.

Ὁ χάρτης τῶν τζιχαδιστῶν δείχνει τὰ Βαλκάνια καὶ εἰδικὰ τὴν Ἑλλάδα ὡς ἤδη ἐνσωματωμένη στὸ Ντὰρ Ἄλ Ἰσλάμ. Νομίζουν ὅτι τὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο θὰ πέσῃ ὡς ὥριμο φροῦτο χάρη σὲ πολιτικοὺς τοῦ διαμετρήματος τῆς κυρᾶς Τασίας. Ὅσοι νέοι ἔχετε ἀπομείνει στὸ κρατίδιο καὶ ὅσοι ζωντανοί, ἀντισταθεῖτε λοιπὸν στὸν τζιχαδισμό!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Νοεμβρίου 2015 

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

257 - Ἄρχισε ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ Βερολίνου καὶ ἐμεῖς ὑποχρεωτικὰ εἴμεθα ὅλοι Γερμανοί

Ὅταν ἄρχισε ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1939, οἱ γερμανικὲς οἰκογένειες ἀποχαιρετοῦσαν τὰ παλικάρια τους ποὺ κατηυθύνοντο στοὺς τέσσερις ὁρίζοντες τῆς Εὐρώπης γιὰ νὰ ἀπελευθερώσουν κατ’αὐτούς, ὡς γνήσιοι σταυροφόροι τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, τὴν εὐρωπαϊκὴ χερσόνησο  ἀπὸ τὴν δικτατορία τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ νὰ ἐξαπλώσουν τὰ γερμανικὰ ἰδεώδη τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ. Πρὸ αὐτῶν, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶχαν ἐπιδοθῆ σὲ παρόμοιο φιλανθρωπικὸ ἔργο φέρνοντας στὶς ἀποικίες τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας τὸν ἐκπολιτιστικὸ ἄνεμο τῆς γαλλικῆς Ἐλευθερίας-Ἰσότητος-Ἀδελφοσύνης μὲ μία Μασσαλιώτιδα ποὺ ἔσταζε αἷμα.

Μετὰ τὸ 1945, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπωμίσθησαν τὸ προτεραῖο φιλανθρωπικὸ ἔργο, πρῶτα τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ μετὰ τῶν Γερμανῶν, καὶ ἐξήπλωσαν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη τὸ ὄραμα τῆς ἀμερικανικῆς δημοκρατίας. Τὸ μακροχρόνιο ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν τῶν κατὰ κύματα φιλανθρωπικῶν ἐνεργειῶν τῆς Δύσεως ὑπῆρξε ἡ πολιτισμικὴ ἐρήμωση τῆς μὴ Δύσεως.

           

Στὸ Βερολῖνο, πρωτεύουσα τῆς Deutschland uber alles in der Welt, οἱ κατάξανθες κοπέλλες τοῦ ἀνωτέρου δυτικοῦ πολιτισμοῦ ἔγραφαν ἐπιστολὲς γεμάτες ροὺζ φιλιά, γερμανικοῦ ῥομαντισμοῦ, στοὺς ἐνστόλους συντρόφους τους ποὺ ἐμάχοντο κάπου μακριὰ στὰ ἔσχατα τῆς Εὐρώπης γιὰ τὶς ἀνθρώπινες δυτικὲς ἀξίες μήπως καὶ οἱ κατώτεροι μάθουν καὶ αὐτοὶ νὰ παίζουν Schubert στὸ πιάνο. Οἱ βάρβαροι ἦσαν ἀκόμη μακριά καὶ πάντως στὸ Βερολῖνο δὲν ὑπῆρχε αἴσθηση πολέμου.

Δύο χρόνια ἀργότερα, γύρω στὸ 1941, μερικοὶ τρομοκράτες ἐνεφανίσθησαν μὲ τὰ ἀεροπλάνα τους στὸν βερολινέζικο οὐρανό. Μεμονωμένα ἐνοχλοῦσαν οἱ κακοὶ τὸν φιλήσυχο γερμανικὸ πληθυσμό. Ἡ γερμανικὴ ὅμως ἀσφάλεια ἐγνώριζε πῶς νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ. Ὁ γερμανικὸς λαὸς εἶχε ἐμπιστοσύνη στοὺς ἡγέτες του ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἀπὸ τὶς γειτονιὲς τοῦ Βερολίνου τοὺς ἑβραιομασόνους μὲ τὶς γαμψὲς μύτες, αὐτοὶ ποὺ ἔφταιγαν πάντα γιὰ ὅλα.

Τέλη 1943 καὶ ἀρχὲς 1944. Κάτι συμβαίνει. Ἐπάνω ἀπὸ τὴν φιλήσυχη πρωτεύουσα τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ αἰφνιδίως γίνεται καταιγισμὸς ἐπιθέσεων βαρβάρων. Μήπως ἦλθε πόλεμος; Δὲν εἶναι πλέον ἁπλὲς ἀστυνομικὲς ἐπεμβάσεις κατὰ τρομοκρατῶν; Ναί, ὁ βερολινέζικος πληθυσμὸς ἀφυπνίζεται. Οἱ ἀρχὲς τοῦ λένε, ναί, εἶναι πόλεμος καὶ θὰ ἀμυνθοῦμε νὰ σώσουμε τὸν πολιτισμό μας ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν βαρβάρων στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη τοῦ μεγάλου Ῥάϊχ.

Ἀπὸ τὸν Νοέμβριο 1943 ἕως τὸν Μάρτιο 1944, τὸ Βερολῖνο βομβαρδίζεται  ἀνηλεῶς, μὲ 16 κατὰ συρροὴ  βομβαρδισμούς. Παρὰ ταῦτα οἱ βάρβαροι ἀπέτυχαν νὰ λυγίσουν τὴν θέληση τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ συσπειρωμένου πλέον σὲ μία ἱερὰ ἕνωση.

Σήμερα ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Τὸ Παρίσι βομβαρδίζεται ἀπὸ τοὺς βαρβάρους τοῦ Χαλιφάτου. Στὸν πόλεμο αὐτὸ ποὺ ἐντάσσεται στὰ πλαίσια τοῦ πλανητικοῦ πολέμου 1999-2030,  ἡ Εὐρώπη προβλέπεται νὰ χάσῃ καὶ νὰ κατακλυσθῇ ἀπὸ τὸ σουννιτικὸ ἀκραῖο Ἰσλάμ.Τί πρέπει νὰ κάνῃ ἡ Ἑλλάς; Ἐὰν συμμαχήσῃ μὲ τοὺς τζιχαδιστὲς θὰ γίνῃ ἰσλαμική, δηλαδὴ θὰ ἀποκηρύξῃ τῆν κληρονομιά της 1500 ἐτῶν. Συνεπῶς ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ παραμείνῃ ὀρθόδοξη εἶναι νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ἐπάρατη Δύση παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν  εὐθύνεται γιὰ τὰ ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῆς Δύσεως κατὰ τοῦ Τρίτου Κόσμου.

Σὲ ἕνα τέτοιο δίλημμα εὑρέθη τὸ ΚΚΕ κατὰ τὴν περίοδο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ πολέμου τοῦ 1919-1922. Προσεπάθησε, μὲ ῥίψη ἀνατρεπτικῶν φυλλαδίων στὸ στρατόπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ νὰ ἀποτρέψῃ τοὺς Ἕλληνες φαντάρους νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Τούρκων φαντάρων ἀδελφῶν τους. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ συμβάλουν στὴν ἧττα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ Μικρασία ἀπὸ τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἑλληνικῆς παρουσίας. Παρόμοια στάση μὲ τὸ ΚΚΕ εἶχε πάρει καὶ ὁ Μεταξᾶς, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ὁ Μεταξᾶς ἁπλῶς ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή σὲ αὐτὸ ποὺ εἶχε ἀποκαλέσει ἑλληνικὸ ἰμπεριαλιστικὸ πόλεμο καὶ εἶχε ἀρνηθῇ νὰ γίνῃ ὑπουργὸς τῆς βασιλικῆς κυβερνήσεως, ἐνῷ τὸ ΚΚΕ ἔγινε συνεπεύθυνο τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς.

Σήμερα ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει. Ὑποχρεωτικὰ θὰ συμμαχήσουμε μὲ τοὺς σφαγεῖς τοῦ Τρίτου Κόσμου γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν πολιτισμικῶν ἀρχῶν μας, συνάμα ὅμως θὰ ζητήσουμε συγγνώμην γιὰ τὸν ἀντισημιτισμό μας καὶ θὰ καταδικάσουμε τὰ φοβερὰ ἐγκλήματα τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Τὸ Χαλιφᾶτο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἀνεξιθρησκεία τῆς Ὀθωμανίας ποὺ ἐπέτρεψε τὴν ἐπιβίωση τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρόκειται γιὰ συμμορία ἀγρίων θηρίων πληγωμένων βαριὰ ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμό, ποὺ θὰ μᾶς ἐξαφανίσῃ πολιτιστικὰ μαζί μὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη, ἐφ’ὅσον ἐμεῖς ἐπιλέξαμε ἀπὸ τὸ 1821 νὰ συμπορευθοῦμε ὡς παράσιτα μὲ τὴν Δύση. Θὰ συμμαχήσουμε λοιπὸν μὲ τὴν νέα μορφὴ δυτικοῦ ναζισμοῦ κατὰ τῶν συγχρόνων Τάϊπινγκ. Πράγματι, στὴν Κίνα ἕνας Κινέζος ἄλ-Μπαγκνταντί, ὁ Χὸνγκ  Σιούτσουαν (Hong Xiu-quan, 1814-1864) εἶχε θέσει σὲ κίνδυνο Κίνα καὶ Δύση, μὲ τὴν ἵδρυση φονταμενταλιστικοῦ θρησκευτικοῦ κράτους σὲ σημεῖο ποὺ εἶχε καταδικασθῇ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Μάρξ. Ἄλλη λύση λοιπὸν δὲν ὑπάρχει. Ζήτω ἡ Δύση!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Νοεμβρίου 2015

250 –Τὸ ἰσραηλινὸ πρότυπο στὰ πλαίσια τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς

250 –Τὸ ἰσραηλινὸ πρότυπο στὰ πλαίσια τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς

Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ εἶναι πολιτισμὸς ποὺ περιλαμβάνει λαούς, ὁ καθεὶς μὲ τὴν κουλτούρα του. Ἔτσι καὶ οἱ Ἑβραῖοι εἶναι λαὸς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς μὲ τὴν ἰδική του κουλτούρα. Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ ὡς ἑνιαῖος πολιτισμός, περιλαμβάνει στὸ μέσον της τοὺς πανάρχαιους λαοὺς μὲ τὴν πλέον ὑψηλὴ κουλτούρα ἡ καθεμιά. Αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, οἱ Βυζαντινωθωμανοί, οἱ Ἑβραῖοι καὶ οἱ Ἰρανοί, πηγὴ τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας καὶ θρησκείας, τῆς ἑβραιοχριστιανικῆς θρησκείας καὶ τῆς ἰρανικῆς ζωροαστρικῆς θρησκείας.

Στὸν Βορρᾶ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς εἶναι οἱ πρώην Βάρβαροι Σλαῦοι ποὺ προσεπάθησαν νὰ εἰσέλθουν στὸ κέντρο καὶ ἐκπολιτίσθησαν ὡς ἕναν βαθμό, ὅπως οἱ Ῥῶσοι. Στὸν Νότο τῆς Ἐνδιάμεση Περιοχῆς εἶναι οἱ πρώην Βάρβαροι Ἄραβες ποὺ προσεπάθησαν καὶ αὐτοί, τὴν ἴδια περίπου ἐποχὴ μὲ τοὺς Σλαύους, νὰ εἰσέλθουν στὸ κέντρο καὶ ἐκπολιτίσθησαν  στοιχειωδῶς.

Ὅταν στὸν ΙΕ΄αίῶνα ὁ Πλήθων μετέφερε στὴν Ἰταλία τὸν πολιτισμὸ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μία σύνθεση, ὅπως ἔγραψε ὁ ἴδιος, πλατωνισμοῦ καὶ ζωροαστρισμοῦ, δηλαδὴ ἑλληνισμοῦ καὶ ἰρανισμοῦ, ἱδρύοντας τὸν Δυτικὸ Πολιτισμό, μέχρι καὶ τὸν Νίτσε, ἤδη στὴν Δύση, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἑβραίου Χριστοῦ καὶ τὸν ἀνηλεό τους διωγμό, οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν ἐκδιωχθῆ ἀπὸ τὸ Ἰσραὴλ καὶ καταφύγει στὴν Δύση, ὅπου στὴν ἴδια τὴν Ἰταλία τοῦ Πλήθωνος ποὺ εἶχε μεταφέρει τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, οἱ Ἑβραῖο ἵδρυσαν τὸν καπιταλισμὸ μέσῳ τῶν τραπεζῶν.

Ἀλλὰ οἱ Ἑβραῖοι, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀρχαιοτάτους λαοὺς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ἦσαν αὐτοὶ ποὺ εἶχαν ὑποστῆ τοὺς περισσοτέρους διωγμοὺς καὶ τὰ περισσότερα δεινά. Οἱ λαοὶ ὅπως καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀναδεικνύονται στὸν κολοφῶνα, ὅπως τὸ ἐξήγησε καὶ ὁ Βρεταννὸς ἱστορικὸς Τόϋνμπη, ὅταν ἔχουν εὕρη ἐνώπιον τους  μεγάλα ἐμπόδια καὶ ἔχουν κατορθώσει νὰ τὰ ὑπερπηδήσουν.

Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη μὲ τοὺς Ἑβραίους ποὺ κατέφυγαν στὴν Δύση. Γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν ἔγιναν χαμαιλέοντες, πιὸ Δυτικοὶ καὶ ἀπὸ τοὺς Δυτικούς, συμβάλλοντας ἀποφασιστικὰ στὴν ἵδρυση τοῦ Δυτικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀλλὰ μέσῳ τῆς θρησκείας τους ποτὲ δὲν ἐξέχασαν τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀνόδου τοῦ ἐθνικισμοῦ στὴν Δύση, στὸν ΙΘ΄αίῶνα ἀπεφάσισαν νὰ ἐπιστρέψουν στὸν προαιώνιο χῶρο τους τὴν Παλαιστίνη. Προϋπόθεση βεβαίως ἦταν νὰ ἐμφανισθῇ ὁ ἥρωας καὶ ὁ ἥρωας αὐτὸς ἐνεφανίσθη στὸ πρόσωπο τοῦ Αὐστριακοῦ Θεοδώρου Χέρτσλ.

Καὶ τὸ 1948 ἐπραγματοποίηθη τὸ θαῦμα: Ἱδρύθη τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ ἐγχείρημα ἦταν πρωτάκουστο σὲ ὅλην τὴν μακραίωνη ἱστορία τῆς Ἀνθρωπότητος. Τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιτυχίας ἦταν ὅτι οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν κατωρθώσει στὴν Εὐρώπη νὰ ἀφομοιώσουν τελείως τὴν Δύση, κάτι ποὺ στὴν ζωή μου ἔκαμα καὶ ἐγώ, γινώμενος 100% Γάλλος καὶ Καναδός, ἔχοντας τρία διαβατήρια καὶ ὡς διανοούμενος ἔχοντας ἀπορροφήση τὴν τουρκικὴ κουλτούρα, τὴν ἰνδικὴ θρησκεία καὶ τὸν κινεζικὸ πολιτισμό, ἔχοντας ὅμως ἀποφύγει τὸν ἐξευτελισμὸ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ εἰδικὰ τὸν ἐξευτελισμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ πανεπιστημίου καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλίου, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Χέρτσλ, μὴ εἰσερχόμενος σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς μου σὲ κανένα κόμμα, τόσο στὴν Ἑλλάδα ὅσο καὶ στὴν Δύση, ἀλλὰ φωλιάζοντας στὰ κατάβαθα τῆς ψυχῆς μου τὴν ἑλληνικὴ παράδοση καὶ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, πάντα ἔτοιμος, ὡς Ἕλλην Χὲρτζλ, νὰ ἐπανέλθω στὴν ἑλληνικὴ κοιτίδα ποὺ σήμερα καταλαμβάνεται ἀπὸ Γραικύλους, γιὰ νὰ συμβάλλω στὴν ἵδρυση ἑνὸς ἑλληνικοῦ σπαρτιατικοῦ Ἰσραήλ.

            

Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰσραήλ, συνθέσεως δυτικοῦ πολιτισμοῦ καὶ παραδόσεως τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ποὺ συνέδεσε τὴν κατασκευὴ πυρηνικοῦ ὁπλοστασίου μὲ τὴν νεκρανάσταση τοῦ ἑβραϊκοῦ ἀλφαβήτου καὶ τῆς ἑβραϊκῆς γλώσσης,  ἐὰν ἀκολουθηθῇ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες μὲ στόχο τὴν ὀργάνωση διαστημικοῦ προγράμματος μὲ τὴν ἐπάνοδο τῆς πολυτονικῆς γραφῆς καὶ τῆς παραδοσιακῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, θὰ ἀποδειχθῇ ἡ μοναδικὴ λύση γιὰ τὴν νεκρανάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Ὀκτωβρίου 2015

46 - Ὅσοι ζωντανοί

46 - Ὅσοι ζωντανοί

Σὲ τούτην τὴν κοινωνία γερόντων δὲν δίδω συμβουλὲς πρὸς νεολαίαν. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι γέρικος καὶ ἡλικιακὰ καὶ πνευματικά. Πιθηκίζει, ἀπὸ τὸ εὐρὼ μέχρι τὸ black metal. Πιθηκίζει τὴν Δύση καὶ τὴν Ἀνατολή, τὸν οἱονδήποτε ἐπιτυχημένο: Χθὲς τὴν Γαλλία καὶ τὴν Ἀγγλία, σήμερα τὴν Ἑλβετία, τὴν Δανία, τὴν Ἰρλανδία, αὔριο τὴν Κίνα. Πιθηκίζει οἱοδήποτε μοντέλο πλὴν κάποιου ἑλληνικοῦ. Εἰσάγει τὰ πάντα: κοινοβουλευτισμό, συμμετοχικὴ δημοκρατία, ὁλοκληρωτισμό, ἐθνικισμό, νόμους καὶ συντάγματα. Δὲν ἐξάγει τίποτα. Ἔχουμε ξένη σκέψη, ποτὲ ἑλληνική. Ἀπὸ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο,τὸν Ἰωάννη Συκουτρῆ, μέχρι τὸν Δημήτρη Λιαντίνη, οἱ ἐκλεκτοὶ βοοῦν ἐν τῇ ἐρήμῳ θυσιάζοντας τὶς σάρκες τους γιὰ ὅσους ἐλαχίστους ζωντανούς.

Λοιπόν, ὄχι συντάγματα καὶ νόμους ἀλλὰ γλῶσσα. Γλῶσσα ἑλληνικὴ καὶ πάλι γλῶσσα. Μία κυβέρνηση ποὺ ὡς μόνο μέλημα θὰ ἔχῃ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ἐγὼ ποὺ γράφω δὲν τὴν γνωρίζω ἀλλὰ τὴν ἐρωτεύομαι. Εἶναι ἡ μόνη σταθερὴ ἀξία τοῦ θεοπνεύστου συμπαντικοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἀκόμη καὶ οἱ θρησκεῖες ἀλλάζουν στὸν ἑλληνικὸ χῶρο. Ἀλλὰ ἐὰν χαθῇ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἡ μοναδικὴ (διότι δὲν ὑπάρχει ἀρχαία ἤ νεωτέρα) ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὸν Καβάφη, ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς ἐξαφανίζεται καὶ μαζὶ ὁ πολιτισμὸς ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου. Ὁ μελλοντικὸς ἡγέτης τῆς χώρας πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ἕνα πρᾶγμα. Νὰ ταξιδεύῃ ἀνὰ τὸν κόσμο ὡς ἱεραπόστολος καὶ νὰ ἱκετεύῃ τοὺς λαοὺς νὰ ἐνστερνισθοῦν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα γιὰ νὰ μὴν γνωρίσουν τὸν Ἀρμαγεδδῶνα. Νὰ βάλῃ τέλος στοὺς πολυπληθεῖς ἕλληνες φιλολόγους ποὺ συνεχίζουν νὰ πειραματίζονται  μὲ χειρουργικὰ ἐργαλεῖα ἐπάνω στὸ ματωμένο σῶμα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. Ἡ ξένη γλωσσολογία ἀπευθύνεται στὶς ὑπόλοιπες γλῶσσες τοῦ κόσμου. Δὲν δύναται νὰ ἀφορᾷ τὴν ἑλληνική, μητέρα ὅλων τῶν γλωσσῶν. Ὁ ΚΑ’ αἰὼν θὰ ὁμιλῇ ἑλληνικὰ ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Πολὺ ἁπλά.

Δημήτρης Κιτσίκης          7 Ἰουνίου 2013

45 - Ἀπὸ τὴν λαθρομετανάστευση στὸ γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων- ἡ Δύση αὐτοκτονεῖ

45 - Ἀπὸ τὴν λαθρομετανάστευση στὸ γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων

ἡ Δύση αὐτοκτονεῖ

Εὐφράνθητε ἑορτάζοντες λαοί, ἡ Δύση αὐτοκτονεῖ. Ἡ σοσιαλδημοκράτισσα δήμαρχος τοῦ Μονπελιέ, συνεπαρμένη ἀπὸ τὸ θέαμα τοῦ ὁμοφυλοφιλικοῦ ζεύγους ποὺ ἥνωνε, ὁ ἕνας μὲ παπιγιόν (θηλυκός;) ὁ ἄλλος μὲ γραβάτα (ἀρσενικός;) ἐλάλησε: «Ἡ ἰδική σας ἱστορία συναντιέται σήμερα μὲ τὴν ἱστορία τῆς χώρας μας! Αὐτὸ ποὺ ὡνειρευθήκαμε γίνεται τώρα πραγματικότης. Βενσὰν καὶ Μπρυνό, ζεῖτε καὶ ζοῦμε μία ἱστορικὴ στιγμή, ἱστορικὴ γιὰ τὴν χώρα μας καὶ γιὰ τὴν Δημοκρατία» .

Γνωρίζουμε  ἀπὸ τὸν Μὰρξ ὅτι ἡ ἠθικὴ εἶναι κοινωνικὸ καὶ ὄχι  πνευματικὸ φαινόμενο. Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους ἡ μόνη ἐντολὴ εἶναι ἡ ἀγάπη καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ἐντολὲς διαμορφώνονται καὶ ἀλλάζουν μὲ τὸ πέρασμα τῶν κοινωνιῶν. Συνεπῶς δὲν ἠθικολογοῦμε. Οἱ Σπαρτιᾶτες εἶχαν τὴν ἠθική τους ποὺ διέφερε ἀπὸ τὴν ἠθικὴ τῶν Ἀθηναίων. Ὅταν ὅμως ἡ Εὐρώπη μαστίζεται ἀπὸ ὑπογεννητικότητα ἀντιμέτωπη μὲ ἕναν πολυπληθῆ παραδοσιακῶν ἀρχῶν Τρίτο Κόσμο ποὺ ἔχει μέχρι καὶ 80% νέων κάτω τῶν 35 ἐτῶν, ποὺ δικαίως μισεῖ τὴν ἰμπεριαλιστικὴ καὶ πρώην ἀποικιακὴ Δύση, ποὺ τὴν κατακτᾷ μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως, τὸ νὰ βασίζῃς τὴν κοινωνία  ἐπάνω στὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ στὴν  ὁμοφυλοφιλικὴ υἱοθέτηση παιδιῶν, ἀφαιρῶντας ἀπὸ τὰ ἐναπομείναντα παιδιὰ τῆς δυτικῆς κοινωνίας τὸν ἀπὸ χιλιάδων ἐτῶν τρυφερὸ ἐναγκαλισμὸ τῆς θηλυκῆς μητέρας καὶ τοῦ ἀρσενικοῦ πατρός  ποὺ θὰ τὰ καταντήσουν ψυχολογικὰ ἀνισόρροπα, τότε αὐτὸ εἶναι μία ὁλοφάνερη αὐτοχειρία.

Ἡ γνώμη μας εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ἀνθαρρύνουμε τὴν  Φραγκιὰ νὰ καλπάσῃ ὅλο καὶ πιὸ γρήγορα πρὸς τὴν καταστροφή της γιὰ νὰ ἐπικρατήσῃ στὸ τέλος ὁ μόνος συμπαντικὸς πολιτισμός, ὁ ἑλληνικός. Πρέπει νὰ ἀφήνωμε τὸν ναρκομανῇ νὰ προμηθεύεται ὅλο καὶ μεγαλύτερες ποσότητες ναρκωτικῶν γιὰ νὰ ἀπόφύγουμε  τὴν ἐξόντωση τῶν  ἀρνητικῶν στοιχείων τῆς κοινωνίας μέσῳ φυλακῶν ἤ καὶ θανατικῆς ποινῆς. Ὁμοίως πρέπει νὰ ἐνθαρρύνωμε τοὺς σοσιαλδημοκράτες νὰ προπαγανδίζουν τοὺς γάμους τῶν ὁμοφυλοφίλων γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἡμέρα ὅπου ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῆς Δύσεως θὰ στηθοῦν ἀντιμέτωποι δύο ναοί: Ὁ ναὸς τοῦ Ἰσλὰμ καὶ ὁ ναὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ, μὲ προοπτικὴ τὴν τελικὴ νίκη τοῦ τελευταίου. Ὀλίγη ὑπομονὴ λοιπόν. Δὲν χρειάζεται νὰ πάρουμε τὰ βουνά. Καλύτερα νὰ κλείσουμε θέση στὸν λόφο ἐπάνω γιὰ νὰ ἀπολαύσωμε τὴν αὐτοχειρία τῆς Δύσεως.  Εὐφράνθητε ἑορτάζοντες λαοί!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                               31 Μαΐου 2013

44 - Μπανγκλαντές: Ἡ ἐκδίκηση τοῦ Τρίτου Κόσμου

44 - Μπανγκλαντές:  Ἡ ἐκδίκηση τοῦ Τρίτου Κόσμου

Μπανγκλαντές: Ἡ λέξη τρομάζει. Φέρνει στὸ μυαλὸ λαθρομετανάστευση, ἀνθρώπινη ἐξαθλίωση. Γεννᾷ πανικό, ξενοφοβία, Χρυσῆ Αὐγή. Βάζει σὲ κίνδυνο τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, τὴν ἴδια τὴν ἑλληνικὴ ταυτότητα. Ἐμεῖς, θελήσαμε νὰ σμίξουμε μὲ τὴν Δύση, πουτάνα μέν, ἀλλὰ εὔπορη, δυνατή, ξανθιά, βαρβαροπολιτισμένη καὶ συνουσιαζόμενοι μὲ αὐτὴν ἐλάβαμε ὡς σατανικὸν δῶρον τὸν ἰὸ τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ AIDS, τὴν μπαγκλαντεσιανὴ μετανάστευση.

Μπαγκλαντές: κράτος ἰδίας ἐδαφικῆς ἐκτάσεως μὲ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μὲ 145 ἑκατομμύρια κατοίκους (!) ἔναντι τῶν 11 ἑκατομμυρίων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ἀνήκοντα ἄλλοτε στὴν εὔπορη Ἰνδία τοῦ ΙΣΤ’ αἰῶνος. Ἡ Ἰνδία κατεκτήθη ἀπὸ τὰ δυτικὰ ἰμπεριαλιστικὰ κτήνη τῆς Πορτογαλίας, τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἀγγλίας ποὺ τὴν κατέκλεψαν, τὴν τριτοκοσμικοποίησαν περισσότερο καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴ Ἑλλάδα, τῆς ἔμπηξαν στὴν καρδιὰ τεράστιες ἐκτάσεις καλλιεργίας παπαρούνας τοῦ ὁπίου, ὅπως καὶ στὸ σημερινὸ Ἀφγανιστάν, καὶ ὅταν  τὴν ἄφησαν πανὶ μὲ πανὶ τὴν κατακερμάτησαν σὲ ἰνδουϊστὲς καὶ μουσουλμάνους, στὴν σημερινὴ Ἰνδία, Πακιστάν, Μπανγκλαντὲς καὶ ἐγκατέστησαν στὴν τελευταία σκλαβοεργοστάσια ὅπου οἱ μεγάλες δυτικὲς ἑταιρεῖες ὑφαντουργίας παράγουν τὰ ῥοῦχα τους κάνοντας τεράστια κέρδη ἀφοῦ, αἰῶνες πρὶν, εἶχαν καταστρέψει τὴν περίφημη ἰνδικὴ ὑφαντουργία τῶν indiennes πρὸς χάριν τῆς ὑφαντουργίας τοῦ Μάντσεστερ. Ἀποτέλεσμα: Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2013, στὸ Μπανγκλαντὲς κατέρρευσε ἐτοιμόρροπο κτίριο ὑφαντουργίας, ὅπου εὑρῆκαν τὸν θάνατο ἐπάνω ἀπὸ 1100 Μπανγκλαντεσιανοὶ ἐργαζόμενοι.

Φυσικὸ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἐξαθλιωμένοι Μπανγκλαντεσιανοὶ νὰ κατακλύζουν τὴν Ἑλλάδα, ὄχι ἐπειδὴ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ γιὰ νὰ προσπαθήσουν νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ πύλη στὴν Εὐρωπαïκὴ Ἕνωση καὶ νὰ κερδίσουν ἕνα κομμάτι ψωμὶ ἀπὸ τὸν πρώην ἀποικιοκράτη ποὺ δικαίως μισοῦν. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ θανατώσουν τὴν Δύση, πίνοντας τὰ κάτουρά της. Ἡ λαθρομετανάστευση εἶναι ἡ φοβερὴ καὶ δίκαιη ἐκδίκηση τῶν τριτοκοσμημένων ἀπὸ τὴν Δύση λαῶν τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ Φράγκου. Εἶναι ὅμως καὶ μία ἐπώδυνη τιμωρία ποὺ μᾶς ἐπιβάλλει ἡ δουλοφροσύνη μας πρὸς τὴν Εὐρώπη. Ὁ ἑλληνισμὸς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ  ἰμπεριαλιστικός, ὅπως τὸ ἔχω ἐξηγήσει στὰ βιβλία μου, καὶ συνεπῶς δὲν εὐθύνεται γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς ἀποικιακῆς Δύσεως. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ θελήσαμε νὰ «ἀνήκωμεν εἰς τὴν Δύσιν», ὑποχρεωτικὰ πληρώνουμε καὶ γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς Δύσεως μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως. Μόνη λύση λοιπόν, ἐὰν δὲν θέλουμε νὰ γίνωμε Μπανγκλαντεσιανοί, εἶναι νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν ΕΕ καὶ τὸ εὐρὼ μὲ ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ νὰ περάσουμε ἀπὸ ξερὸ ψωμί, ἴσως καὶ ἀπὸ Χρυσῆ Αὐγή, ἐφ’ὅσον τὸ ΚΚΕ ἀδρανεῖ.  Οὔτως ἤ ἄλλως ὁ ἑλληνισμὸς ποτὲ δὲν πεθαίνει καὶ ἄς πεθάνῃ τὸ ἀθηναϊκὸ μπαγκλαντεσιανὸ κρατίδιο τοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                               25 Μαΐου 2013

7 - Ἡ συνάντηση Ντούγκιν-Κιτσίκη στὴν Μόσχα

   7 - Ἡ συνάντηση Ντούγκιν-Κιτσίκη στὴν Μόσχα         

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2011, ὁ καθηγητὴς τοῦ περιφήμου Πανεπιστημίου Λομονόσοβ τῆς Μόσχας καὶ θεωρητικὸς τοῦ εὐρασιανισμοῦ, Ἀλέξανδρος Ντούγκιν, ἐμπνευστὴς τοῦ Πούτιν, μὲ ἐκάλεσε στὸ Πανεπιστήμιό του γιὰ νὰ δώσω μία σειρὰ διαλέξεων, ὡς θεωρητικὸς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς καὶ τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ. Οἱ τιμὲς μὲ τὶς ὁποῖες μὲ περιέβαλε ἔδειχναν καθαρὰ ὅτι ἡ Ῥωσία τοῦ Πούτιν εἶχε μεγάλη ἐπιθυμία νὰ φθάσῃ σὲ μία σύνθεση ντουγκινισμοῦ καὶ κιτσικισμοῦ, πέραν μίας ἐναρμονήσεως τῶν δύο ἀντιθετικῶν θεωρίων, φθάνοντας σὲ μία σύνθεση ποὺ θὰ ἐπέτρεπε στὴν Ῥωσία ἀλλὰ καὶ στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκία νὰ ἐκδιώξουν ἀπὸ τὴν Μέση Ἀνατολὴ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ παρουσία, χωρὶς αὐτὴ νὰ καταληφθῇ ἀπὸ τὸ ἀντίπαλο δέος, τὴν Κίνα. Μὲ ἄλλα λόγια, τὸ ἀπραγματοποίητο ὄνειρο δύο αἰώνων γιὰ ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν δυτικὸ ἰμπεριαλισμὸ ποὺ συνωψίζετο στὸ σύνθημα "τὰ Βαλκάνια στοὺς Βαλκανίους", ἤ "ἡ Τουρκία στοὺς Τούρκους" ἤ "ἡ Ἑλλὰς στοὺς Ἕλληνες"  θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ πράξη μὲ συντονισμὸ τῶν κρατῶν ὁλοκλήρου τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς καὶ μὲ τὴν ἀναγνώριση ἀπὸ ὅλους ἑνὸς καὶ μόνου πολιτισμικοῦ κέντρου, τὴν πρωτεύουσα Κωνστντινούπολη τῆς μοναδικῆς ῥωμαϊκῆς χριστιανοαλεβιδικῆς αὐτοκρατορίας, τὰ τελευταῖα 1700 χρόνια.

Αὐτὸ ἐσήμαινε ὅτι ὁ Ντούγκιν, καὶ μαζί του ἡ νέα Ῥωσία, ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθοῦν τὸν κιτσικικὸ ἰσχυρισμὸ ὅτι: 

1 - Δὲν ὑπάρχει νέα Ῥώμη, οὔτε δεύτερη βυζαντινὴ Ῥώμη, οὔτε τρίτη ῥωσικὴ Ῥώμη. Μία εἶναι ἡ θεόπνευστη ὑπὸ τὴν προστασία τοῦ Χριστοῦ Ῥώμη, ἡ Βασιλεύουσα. Διότι ἡ Ῥώμη τῶν εἰδωλολατρῶν αὐτοκρατόρων τῆς Ἰταλίας ἦταν ἡ καταραμένη Βαβυλωνία. 

2 - Ἡ Ῥωσία εἶναι ἡ πρωτότοκη κόρη τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Οἱ Ῥῶσοι εἶναι οἱ καλύτεροι Ὀρθόδοξοι. Εἶναι τὸ ξανθὸ γένος ἀπὸ βορρᾶ. Ἀποδεχόμεθα νὰ πάρῃ ἡ Ῥωσία τὴν τιμιτικὴ θέση τῆς πρωτοκαθεδρίας, πρώτη μεταξὺ ἴσων, ἐφ' ὅσον ὅμως ἀποδεχθῇ ὅτι ἡ ἑνότητα τοῦ χώρου τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, ὅπως καὶ αὐτὴν ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου, ἐξασφαλίζεται ἀπὸ τὸν ἑλληνισμό. 

3 - Ὡς παραδοχὴ αὐτή, πρέπει ὁ εὐρασιανισμὸς, ὅπως καὶ ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς νὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι, παρὰ τὸν ἀφάνταστο πλοῦτο τῆς ῥωσικῆς γλώσσας καὶ τῆς ῥωσικῆς λογοτεχνίας, ὁ κοινὸς παρανομαστὴς τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὄχι ἡ δημοτική, ἀλλὰ ἡ διαχρονικὴ παραδοσιακὴ πολυτονικὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὡς σύνθεση τριῶν χιλιάδων ἐτῶν πλανητικῆς πορείας. 

4 - Οἱ Τοῦρκοι εἶναι οἱ καλύτεροι Ἕλληνες,  καὶ οἱ γνήσιοι Τοῦρκοι εἶναι οἱ Μπεκτασῆδες-Ἀλεβῆδες οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀναβιβασθοῦν στὸ ὕψος τῆς Ὀρθοδοξίας. Χωρὶς τοὺς Τούρκους εἶναι ἀδύνατον στὴν πράξη νὰ σταθῇ ἡγεμονικὰ ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχή. Εἶναι τὸ συνθετικὸ καὶ ὀργανωτικὸ τσιμέντο χάρη στὸ ὁποῖο θὰ οἰκοδομηθῇ τὸ ἐπιβλητικὸ κτίριο τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, κάτι ποὺ οἱ ἀναρχικοὶ (Ῥῶσοι καὶ Ἕλληνες) ἀδυνατοῦν νὰ κάνουν. Ὁ Ντούγκιν εἶναι θαυμαστὴς τῶν ὀργανωτικῶν ἱκανοτήτων τῶν Τουρκομογγόλων  ποὺ ἐβοήθησαν στὴν ἀνέγερση τοῦ ῥωσικοῦ κράτους στὸν ΙΓ΄αἰῶνα. Γι' αὐτόν, ἡ σημερινὴ Ῥωσία δὲν δύναται νὰ ὀρθοποδήσῃ χωρὶς τοὺς Τούρκους. Τὸ ἴδιο πιστεύω καὶ ἐγὼ γιὰ τὴν Ἑλλάδα.  

5 - Ὅταν ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ ἀνεξαρτητοποιηθῇ θὰ δυνηθῇ νὰ βάλῃ σὲ πράξη τὸν οἰκουμενικό της προορισμὸ ποὺ τὸν χρωστᾷ καὶ μόνον, στὸν ἑλληνισμό. Συνεπῶς ἡ ἑπόμενη κίνηση θὰ εἶναι ἡ προσπάθεια συνθέσως τοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ τὸν σινισμό, δηλαδὴ τῶν δύο μεγαλυτέρων πολιτισμῶν τοῦ πλανήτου, κατόπιν ὅμως τῆς ἐξαφανίσεως τῆς αὐτονομίας τοῦ διεστραμένου πολιτισμοῦ τῆς Δύσεως ποὺ θὰ περάσῃ ὑπὸ τὴν  πνευματικὴ κηδεμονία τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς καὶ θὰ ἀναβαπτισθῇ στὸ φῶς τοῦ ἑλληνισμοῦ. 

6 -Ὡς τελευταῖο στάδιο ἑνοποιήσεως τοῦ πλανήτου, πέραν τῆς συνθέσεως ἑλληνισμοῦ καὶ σινισμοῦ, θὰ εἶναι ἡ ἀναγνώριση τῆς μοναδικότητος τοὺ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σὲ μία πλανητικὴ πολυσύνθετη χρωματικὴ διαφορετικότητα ποὺ θὰ ὀνομασθῇ "πλανήτης Ἑλλάς", κατόπιν ὅμως, ὑποχρεωτικά, τῆς ἐξαφανίσεως τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐθνοκράτος. 

7 - Ἐν κατακλεῖδι, ἐγκαθίδρυση τοῦ πλανητικοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ καὶ καταδίκη τοῦ διαιρετικοῦ ἐθνικισμοῦ.

             Δημήτρης Κιτσίκης

4 -Ὁ Στάλιν, προφήτης τοῦ ΚΑ΄αἰῶνος

4 -Ὁ Στάλιν, προφήτης τοῦ ΚΑ΄αἰῶνος

Λαοὶ εὐφρανθεῖτε ! Τὸ τέλος τοῦ κόσμου φθάνει ! Ἡ Δύση θνήσκει μὲ σύσσωμη τὴν διανοουμενίστικη ἀριστερά της. Πρὸ 50 ἐτῶν, ὁ Ναπολέων τῆς Ρωσίας, ὁ Στάλιν ἄφηνε, ἐν εἴδει πνευματικῆς διαθήκης, δύο κείμενα προτοῦ ἀποβιώσῃ, ποὺ ἐχλευάσθησαν ἀπὸ τοὺς πολέμιους τῆς ἀξιοκρατίας, κείμενα τὰ ὁποῖα προέβλεπαν τὸ τέλος τοῦ δυτικοῦ κόσμου, τῶν ἀριστερῶν γλωσσολόγων τῆς σειρᾶς Ψυχάρη-Κριαρᾶ-Κακριδῆ-Μπαμπινιώτη καὶ τοῦ ἀριστερίστικου πνευματικοῦ λούμπενπρολεταριάτου τῆς νατοϊκῆς παρέας Πρετεντέρη-Σωμερίτη. Οἱ προφῆτες ἔχουν πάντα δίκαιο ἐπειδὴ δὲν ὑπολογίζουν τὸν χρόνο. Παρὰ τὴν λιλιπούτια τριάδα Χρουστσώφ-Γκορμπατσώφ-Γιέλτσιν ποὺ ἠσέλγησαν ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦ νεκροῦ Ρώσου Ναπολέοντος, τὸ φάντασμά του ἐπανέρχεται μὲ τὴν δύναμη στίχων ἑνὸς Βίκτωρος Οὑγκό. Ἰδοὺ ἀποσπάσματα τῆς διαθήκης του :
α) Περὶ γλωσσολόγων (κείμενο 28ης Ἰουλίου 1950) : Δὲν ὑπάρχει γλῶσσα ταξική, γλῶσσα τοῦ λαοῦ, παρὰ μόνον γλῶσσα ἐθνική. Ὑπάρχει δημοτική -ὑπὸ μορφὴν τοπικῶν διαλέκτων- ποὺ πρέπει σταδιακῶς νὰ παραμερισθῇ πρὸς ὄφελος τῆς ἱστορικῆς ἐθνικῆς γλώσσης (δηλαδὴ ἀκριβῶς ὅπως ἔκαμε τὸ Ἰσραὴλ μὲ τὰ ἑβραϊκά). "Ἐρώτηση : Μήπως εἶναι σωστὸ πὼς ἡ γλῶσσα πάντα εἶχε καὶ διατηρεῖ ταξικὸ χαρακτῆρα ; Στάλιν : Ὄχι. Αὐτὸ εἶναι λάθος. [Μερικοὶ ἰσχυρίζονται] πὼς κάθε ταξικὴ γλῶσσα ἔχει τὴν ταξικὴ γραμματική της, ἤτοι προλεταριακὴ γραμματική [δημοτική], καὶ ἀστικὴ γραμματική [καθαρεύουσα]. Στὴν πραγματικότητα ὅμως, τέτοιο πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει... Στὴν ἐθνικὴ γλῶσσα ὑποτάσσονται οἱ διάλεκτοι [δημοτική], ὡς κατώτερες μορφές".
β) Περὶ ἀναποφεύκτου ἀλληλοεξοντώσεως τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν μὲ πολέμους (κείμενο 28ης Σεπτεμβρίου 1952) : Μεγαλύτερες εἶναι οἱ πιθανότητες πολέμου μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν, παρὰ μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου. Ἡ τοποθέτηση αὐτὴ τοῦ Στάλιν ἀπεδείχθη τελείως σωστή. Πόλεμος μεταξὺ ΝΑΤΟ καὶ Συμφώνου τῆς Βαρσοβίας δὲν ἔγινε ποτέ, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ κατέρρευσε τὸ κομμουνιστικὸ στρατόπεδο, τὸ ΝΑΤΟ ὀργιάζει μὲ φοβεροὺς πολέμους. Τὶς  χῶρες ποὺ κτυπᾷ ἔχουν ἤδη ἐνταχθῆ στὸ καπιταλιστικὸ οἰκονομικὸ σύστημα. Ὁ Στάλιν γράφει : "Λένε ὅτι οἱ ἀντιφάσεις μεταξὺ καπιταλισμοῦ καὶ σοσιαλισμοῦ εἶναι περισσότερο ἔντονες ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ὑπάρχουν μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Παρὰ ταῦτα, ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος δὲν ἤρχισε μὲ πόλεμο ἐναντίον τῆς ΕΣΣΔ, ἀλλὰ μὲ πόλεμο μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Γιατί ; Πρῶτον, διότι ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ΕΣΣΔ, εἶναι περισσότερο ἐπικίνδυνος γιὰ τὸν καπιταλισμό ἀπὸ τὸν πόλεμο μεταξὺ τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν. Διότι ἐνῷ ὁ πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν θέτει μόνον τὸ πρόβλημα τῆς ἐπικρατήσεως καπιταλιστικῶν χωρῶν ἐπὶ ἄλλων, ἐπίσης καπιταλιστικῶν, ὁ πόλεμος κατὰ τῆς ΕΣΣΔ ὑποχρεωτικὰ θὰ πρέπη νὰ θέση τὸ ζήτημα τῆς ἰδίας τῆς ὑπάρξεως τοῦ καπιταλισμοῦ. Τὴν ἐπαύριο τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἐθεωρῆτο ἐπίσης ὅτι ἡ Γερμανία ἦταν διὰ παντὸς ἐκτὸς μάχης, ὅπως εἶναι σήμερα κατὰ τὴν γνώμη μερικῶν συντρόφων [ἐνῷ δὲν εἶναι] ἡ Ἰαπωνία καὶ ἡ Γερμανία. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἔλεγον ἐπίσης καὶ διελάλουν διὰ τοῦ τύπου, ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶχαν συρρικνώσει τὴν Εὐρώπη, στὴν θέση τοῦ φτωχοῦ συγγενοῦς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε πλέον ποτὲ νὰ ὑπάρξη πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστικῶν χωρῶν. Καὶ ὅμως, εἶναι ἡ ἴδια ἡ Ἀγγλία καὶ οἱ ΗΠΑ οἱ ὁποῖες ἐβοήθησαν τὴν Γερμανία νὰ ἀνακάμψῃ οἰκονομικά. Παρὰ ταῦτα, τελικά, ἡ Γερμανία κατηύθυνε τὶς δυνάμεις της κατὰ τοῦ ἀγγλογαλλοαμερικανικοῦ συνόλου ποὺ ὑπεχρεώθη νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν ΕΣΣΔ. Συνεπῶς, ἡ πάλη τῶν καπιταλιστικῶν χωρῶν γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ ἐπιθυμία τους νὰ ἐξουδετερώσουν τοὺς ἀντιπάλους τους, ἀπεδείχθησαν ἰσχυρότερες τῶν ἀντιφάσεων μεταξὺ τοῦ καπιταλιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τοῦ σοσιαλιστικοῦ".