265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

Πολὺ πρὶν ἡ γερμανικὴ ἐφημερίδα Die Welt εἶχε γράψει ὅτι Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα ἀκυβέρνητο πλοῖο, τὸ κύριο ἄρθρο μου τοῦ τελευταίου τεύχους τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου, Ἐνδιάμεση Περιοχὴ (τ.77, Φθινόπωρο 2015,) ἔφερε τὸν  τίτλο: «Τὸ ἀκυβέρνητο σκάφος μιᾶς ἀκυβέρνητης Πολιτείας».

1 -Τὸ Ἰρὰν κυβερνᾶται, ἡ Ἑλλὰς δὲν κυβερνᾶται. Συνεπῶς, μία συνεργασία τῆς Τεχεράνης μὲ τὸ ἀθηναϊκὸ χάος εἶναι δυνατὴ μόνον ἐὰν τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικὸ πάρει τὴν πρωτοβουλία, ὅπως κάμνῃ τελευταίως γιὰ τὴν ἀνάπτυξη συνεργασίας Ἑλλάδος-Αἰγύπτου-Κύπρου-Ἰσραήλ. Καὶ ἡ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα εἶναι σἠμερα πλήρως εὐθυγραμισμένη μὲ τὸ ἀμερικανικό μας ἀφεντικό.

Στὸ τεῦχος 47 (Ἄνοιξη 2008) εἶχα δημοσιεύσει ἄρθρο μου μὲ τίτλο, «ΗΠΑ-Ἰράν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουννισμός», στὸ ὁποῖο ἔλεγα τὰ ἑξῆς: Στὸν ἐπερχόμενο ἀμερικανοκινεζικὸ πόλεμο μέχρι ἐσχάτων ποὺ θὰ κρίνη τὴν ἔκβαση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου ποὺ ξεκίνησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 στὴν Γιουγκοσλαυΐα, ὁ πλήρης ἔλεγχος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ τῶν πετρελαϊκῶν της πηγῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖος γιὰ μία νίκη τῆς Οὐασιγκτῶνος. Τὸ κέντρο τοῦ κέντρου αὐτῆς τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι οὔτε τὰ πρώην μουσουλμανικὰ κράτη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, οὔτε τὸ Ἀφγανιστάν, οὔτε τὸ Ἰράκ, οὔτε τὸ Πακιστάν. Εἶναι τὸ Ἰράν. Ἐπιπλέον ΗΠΑ καὶ Ἰρὰν ἔχουν πολλὰ κοινὰ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν δύο χωρῶν τους. Εἶναι καὶ οἱ δύο πολὺ θρηκευτικὲς ἀλλὰ ὄχι ὀρθόδοξες χῶρες, εἶναι φονταμενταλιστικὲς ἀλλὰ ὄχι φανατικές, ὑποστηρίζουν τὸν καπιταλισμὸ καὶ ἔχουν μία μακραίωνη δυσπιστία ὡς πρὸς τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους, εἶναι καὶ οἱ δύο προσηλωμένες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἑρμηνεύουν ὁ καθεὶς μὲ τὸν τρόπο του, καὶ ἔχουν τέλος  μία κοινωνικὴ προσαρμοστικότητα ποὺ ἐπιτρέπει νὰ ἀνανεώνονται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ἄλλες χῶρες. Κοντολογῆς, ἐὰν ξεπερασθῇ ὁ φόβος τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ ἰρανικὴ ἀπειλὴ καὶ ἐπιτευχθῆ τελικὰ μία συμμαχία ΗΠΑ-'Ιράν, σὲ βάσεις πιὸ ὑγιεῖς ἀπὸ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη, εἶναι αὐξημένες οἱ πιθανότητες νὰ ὑπερισχύσῃ ἡ Ἀμερικὴ ἐπὶ τῆς Κίνας.

2 - Ὡς θαυμαστὴς τοῦ Χομεϊνὶ ὠργάνωσα μὲ τοὺς φίλους μου Ἰρανοὺς, ἀπὸ τὸ 1990 ἕως τὸ 1994, τρία διεθνῆ συμπόσια Ὀρθοδοξίας- Ἰσλάμ, στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Τεχεράνη.  Στὸ τεῦχος 13 τοῦ περιοδικοῦ μου, τὸν Φθινόπωρο τοῦ 1999, διαβάζουμε: Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ ὁ διευθυντής της μὲ ἐπιμονὴ προέβαλαν τὴν σημασία τῶν στενῶν σχέσεων μὲ τὴν Τεχεράνη, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Δαμασκό. Παρὰ τὴν δουλικὴ πολιτικὴ τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν πρὸς τὸν μονόδρομο τῆς Δύσεως, σιγὰ σιγὰ δειλὰ βήματα ἐσημειώθησαν καὶ πρὸς τὶς δύο πρωτεύουσες, βήματα ἀκόμη ἀνεπαρκῆ. Τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὴν Συρία δὲν ἔπρεπε ὅμως νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡς ἐχθρικὰ πρὸς τὸ Ἰσραήλ, διότι ἐξ ἴσου σημαντικὸ γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦταν ἡ σύσφιξη σχέσεων μὲ τὸ κράτος αὐτό.

Στὴν συνέχεια, στὸ τεῦχος 21, Φθινοπώρου 2001, τοῦ περιοδικοῦ, διαβάζουμε:

Ἡ Ε.Π. καὶ ὁ διευθυντής της ὑπῆρξαν πάντα σταθεροὶ ὑποστηρικτὲς τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἰρὰν γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους : 1. Τὸ Ἰρὰν εἶναι ἀπαραίτητος σύμμαχος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν περικύκλωση τῆς Τουρκίας καὶ τὴν ἄσκηση πιέσεως ἐπὶ τῆς Ἀγκύρας. 2. Ὁ σιϊσμὸς εἶναι ἕνα Ἰσλὰμ πολὺ πιὸ ἀνεξίθρησκο ἀπὸ τὸν ἀμερικανοδωσιλογικὸ σουννισμὸ σαουδαραβικοῦ τύπου καὶ ὁ τουρκικὸς ἀλεβισμὸς συνδέει τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τὸν σιϊσμό. 3. Ἡ ἀρχαία θρησκεία τοῦ Ἰρὰν, ὁ ζωροαστρισμός, καὶ ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία, ἔχουν παράλληλη ἱστορία καὶ ἡ σιϊτικὴ Τεχεράνη σέβεται καὶ ἀναγνωρίζει ἐπισήμως ὡς μία ἐκ τῶν θρησκειῶν της τὸν ζωροαστρισμό.     4. Ὁ ἰρανικὸς φονταμενταλισμὸς δὲν εἶναι προϊὸν τῶν ΗΠΑ ὅπως ὁ σουννιτικὸς. Εἶναι ἐπαναστατικὸς καὶ ἀπελευθερωτὴς τῶν γυναικῶν. Ἡ ἀνερχομένη Ὀρθόδοξη Δημοκρατία τῶν Ἑλλήνων ἔχει κάθε συμφέρον νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν Ἰσλαμικὴ Δημοκρατία τοῦ Ἰρὰν, ἰδίως ἐν ὄψει τῆς πιθανῆς μελλοντικῆς ἐγκαθιδρύσεως στὴν Ἄγκυρα ἰσλαμοσουννιτικοῦ καθεστῶτος σαουδαραβικοῦ τύπου.  

Πράγματι, ἕνα χρόνο μετὰ τὴν δημοσίευση τῶν παραπάνω σκέψεων, ὁ Ἔρντογαν ἐκέρδιζε τὶς ἐκλογὲς στὴν Τουρκία καὶ μετὰ ἀπὸ ἐπάνω ἀπὸ δέκα χρόνια διπλοπροσωπίας ἀπεκάλυπτε τὸ πραγματικό του πρόσωπο σουννιτικοῦ φανατισμοῦ.

3 - Ὡς πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ «Ὁ Πλήθων», ἔχω γράψει ἐπανειλημμένως γιὰ τὴν προσήλωση τοῦ Πλήθωνος στὴν σκέψη τοῦ Ἰρανοῦ προφήτου, Ζωροάστρη, ἐμπνευστοῦ τοῦ Πλάτωνος. (Βλέπε τὸ ἔργο του «Μαγικὰ λόγια τῶν ἀπὸ Ζωροάστρου Μάγων» ὥς καὶ ἡ ἀγγλικὴ μετάφραση Summary of the Teachings of Zoroaster and Plato). Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ, ἄν καὶ πάντα ἠρνήθην νὰ εἰσέλθω εἰς τοὺς κόλπους τοῦ τεκτονισμοῦ, ἐπειδὴ ὡς Ὀρθόδοξος δὲν δύναμαι νὰ ὑπηρετήσω δύο θρησκεῖες ταυτοχρόνως τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν τεκτονισμό, ἐδέχθην νὰ δημοσιεύσω κείμενο τοῦ ἀναγνώστη μου καὶ τέκτωνος Δραγούμη Δραγούμη, ἐκ Θεσσαλονίκης, στὸ τεῦχος 45 (Φθινόπωρο  2007), γράφοντας:

«Πενῆντα χρόνια προτοῦ ὁ Χριστόφορος Κολόμβος μεταφέρῃ τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀμερική, ὁ Πλήθων  μετέφερε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Εὐρώπη, δημιουργῶντας τὴν Δύση ὡς τρίτο πολιτισμό, μετὰ τὸν κινεζικὸ καὶ τὸν ἑλληνικό.Ἡ πλανητικὴ αὐτὴ ἐμβέλεια τοῦ Πλήθωνος ἠγνοήθη, ἰδίως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης, σὲ ἄρθρο του στὸ Τρίτο Μάτι, τεῦχος 103, Μαΐου 2002, σ.48-51, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Πλήθων, ὁ δημιουργὸς τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ», ὑπεγράμμισε ὅτι ὁ Ἕλλην δωδεκαθεϊστὴς φιλόσοφος ὑπῆρξε μὲ τὴν «φρατρία τῶν Ἑλλήνων» καὶ ὁ πρόδρομος τῆς δυτικῆς μασονίας. Μὲ ἐνδιαφέρον δημοσιεύουμε παρακάτω ἀποσπάσματα σχετικῆς ὁμιλίας Θεσσαλονικέως σεβασμίου μασονικῆς στοᾶς, κυρίου Δραγούμη Δραγούμη,  1^ης Νοεμβρίου 2006, μὲ τίτλο, «Ἡ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ».

Τὸ κείμενο τοῦ Δραγούμη Δραγούμη ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔτος 1984, εἰς κοινὰς ἐργασίας τῶν ἕξι Στοῶν τῆς Ἀνατολῆς μας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πλήθωνος καὶ σεβάσμιον τὸν διάδοχόν μου, ἀδελφὸν Δημήτριον Ἀργύρην, εἰς ὁμιλίαν μου μὲ τὸν ἴδιον τίτλον, ἔλεγα: μὲ τὴν παροῦσαν ὁμιλίαν καθὼς καὶ ἄλλας, ποὺ θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν ἀδελφοὶ τοῦ Πλήθωνος Γεμιστοῦ νὰ πραγματοποιήσουν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τί ὀφείλομεν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μὲ μόχθον πολὺν έστάθη ἀλύγιστος ἱεροφάντης τῆς Ἑλληνικῆς Ἰδέας, εἰς πεῖσμα τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν ξένων, καὶ νὰ τονίσωμεν ποία εἶναι ἡ ὀφειλή μας ὡς μελῶν τοῦ νεωτέρου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔθραυσε τὸ φράγμα τῆς μεσαιωνικῆς ἀριστοτελικῆς «αὐθεντίας», διὰ νὰ ἀνοίξη τοὺς δρόμους τῆς ἐλευθέρας πλατωνικῆς διαλεκτικῆς καὶ τῶν ἐρευνητικῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ φῶς καὶ θὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θαῦμα τῆς πνευματικῆς Ἀναγεννήσεως.

»Σὲ αὐτὰ λοιπὸν τὰ πλαίσια ἱδρύθη, ἀνεπτύχθη καὶ διεσκορπίσθη ἡ Μυστικὴ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ  ἤ Μυστικὴ Φρατρία ἤ Φατρία. Ἡ λέξις φρατρία ἤ κατ’ὁμοίωσιν φατρία, εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ σημαίνει ἀδελφότης. Ὁ Πλήθων εὐεργέτησε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικώτερα τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ ἀγαπήθηκε περισσότερο εἰς τὴν Δύσιν. Οἱ ἐλευθεροτέκτονες τῆς Τοσκάνης λένε ὅτι «ἡ Πλατωνικὴ Ἀκαδημία ἦταν μία ἑταιρία μὲ τεκτονικὸ χαρακτῆρα, εἰς δὲ τὴν αἴθουσαν ὅπου συνεδρίαζον εὕρισκε κανεὶς πολλὰ τεκτονικὰ σύμβολα». Ἐκτὸς Κωνσταντινουπόλεως, μία ἦτο ἡ πηγὴ τοῦ φωτός, ὁ Μυστρᾶς, καὶ ἀκτῖνες αὐτοῦ οἱ μυστικοὶ ἑταῖροι τοῦ Γεμιστοῦ. Διονυσιακοὶ Ἐργάτες, γνωστικοί, μῦστες τοῦ Μυστρᾶ, πατέρες τοῦ Κόμο, Ῥοδόσταυροι, συντεχνίες τῶν  Καθεδρικῶν Ναῶν, ἀποδεδειγμένοι Τέκτονες, διὰ νὰ ἀναφέρωμε μόνον τὴν γραμμὴ  ποὺ ξεκινᾷ ἀπὸ τὸν μείζονα ἑλληνικὸ χῶρο».

4 – Τὰ ὡς ἄνω κείμενα προσδιορίζουν τὴν κατεύθυνση ποὺ πρέπει νὰ πάρῃ ὁ ἑλληνισμὸς στὰ πλαίσια τῆς γεωπολιτικῆς τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ποὺ ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ μέσα στὴν ἀτμόσφαιρα ἀκραίας διχόνοιας, φθόνου, συνομωσιολογικῶν φαντασιώσεων περὶ μασονικοῦ, ἑβραϊκοῦ, τουρκικοῦ, φασιστικοῦ, κομμουνιστικοῦ  κινδύνου καὶ παγκοσμίας θρησκείας. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι  ἀθροιστικός, συνθετικὸς, διαλεκτικός, καὶ συμπεριλαμβάνει τὰ πάντα μαζὶ καὶ τὴν ἄρνησή του. Δὲν εἶναι ἀφαιρετικὸς  καὶ συνεπῶς οἱ σημερινοὶ  κάτοικοι τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου δὲν δύνανται νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν. Πρέπει νὰ ἀναβαπτισθοῦν στὴν κολυμβήθρα τῶν ἡρώων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 10 Δεκεμβρίου 2015

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

Σᾶς γράφω ἀπὸ τὴν Βολωνία τῆς βορείου Ἰταλίας, ὅπου εὑρίσκομαι γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Ἔχω μείνει ἄναυδος ἀπὸ τὸ σχῖσμα ποὺ ἀνοίγεται ὀρθάνοικτο μεταξὺ τῶν κυβερνώντων τῆς Εὐρώπης, ἁπλὰ πιόνια τῶν διεθνῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ ἰταλικοῦ λαοῦ ποὺ σύσσωμος πιστεύει στὸν ἑλληνισμό, καὶ περιέργως καὶ στοὺς Ἕλληνες, πεπεισμένος ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει παραμείνει ὄρθιος, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ ἀξιοπρεπείας στοὺς ὑπολοίπους λαούς, ἰδίως τῆς νοτίου Εὐρώπης καὶ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα ἰσχυρὸ Ὄχι  στὴν ἡγεμονία τῶν Βρυξελλῶν.

Ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ ποὺ δὲν ξεχνοῦν τὴν ἧττα τους στὸν Ἀλβανικὸ πόλεμο τοῦ 1940-1941, ὅταν οἱ ἥρωες ἐπολέμουν σὰν τοὺς Ἕλληνες, κατόπιν τοῦ ἠχηροῦ ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι σήμερα οἱ Ἕλληνες μετετράπησαν σὲ Γραικύλους, ὅτι τρέμουν γιὰ τὴν συνταξή τους καὶ ὅτι ὑποκύπτουν στὴν ξέφρενη ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα γκαιμπελικοῦ τύπου τῶν ἰδιωτικῶν ΜΜΕ καὶ ἰδίως τοῦ συγκροτήματος τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ ἀρχιτρομοκράτη τοῦ λόγου Πορτοσάλτε.

Ἕνα Ναὶ δὲν πρόκειται νὰ πτοήσῃ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἔτοιμοι νὰ παραλάβουν τὴν σκυτάλη καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος στὴν δικτατορία τῶν δοτῶν δούλων τῶν τραπεζῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἁπλῶς οἱ Ἕλληνες θὰ ἀτιμωθοῦν περαιτέρω μὲ ἕνα Ναὶ καὶ θὰ ἐνταθοῦν οἱ κατηγορίες ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας ὅτι δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν Σπαρτιᾶτες διότι ἔχουν καταντήσει νὰ γίνουν ἕνας ἄτεκνος ταραμὰς Βλάχων-Ἀρβανιτῶν-Σλαύων-Φράγκων-Τούρκων-Ἀθιγγάνων, ξεπεσμένων καραγκιόζηδων.

Ἡ πόλη τῆς Βολωνίας (Bologna), πατρίδα τοῦ πρώτου δυτικοῦ πανεπιστημίου τῆς Δύσεως, στὸν ΙΑ΄αίῶνα (1088), τῶν ὑψίστων διανοουμένων καὶ τοῦ ἰταλικοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, εἶναι ὁλόκληρη ἠλεκτρισμένη ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ φαινόμενο, διότι κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ Ἰταλία δονεῖται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπόθεση.

Ἡ Βολωνία, ὡς πατρίδα τοῦ πατέρα τοῦ βιοηλεκτρισμοῦ, Λουδοβίκου Γκαλβάνι (1737-1798) ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκραδάντου πίστεως τοῦ τάγματος ζητιάνων τῶν Δομινικανῶν, γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ μόνον ἀπὸ ἄρτον καὶ σύνταξη ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πνοὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος ἐκ Μυστρᾶ καὶ τοῦ Διογένους στὸ πυθάρι του, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὶς τράπεζες. Καϋμένη ἑλληνικὴ γῆ ποιὸς σὲ ἐσημάδευσε μὲ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ κακομοιριά; Ποῖος ἥρωας ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ἄθω, νὰ σὲ γκαστρώσῃ καὶ πάλι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀθανάτου φυλῆς; Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Τσίπρα ἀπεδείχθη πὼς ἔγινε κάποιο σκίρτημα. Ἀλλὰ χρειάζονται ἀκόμη περισσότερες ἠλεκτρικὲς δονήσεις τοῦ Γκαλβάνι, γιὰ νὰ ἐγερθῇς ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀνυποληψίας, τῆς ἀτεκνίας καὶ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς συντάξεως. Ἡ Εὐρώπη περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ γίνῃ τὸ ἑλληνικὸ θαῦμα, νὰ καταποντισθοῦν οἱ Πορτοσάλτηδες, ποὺ συγχέουν τὴν ἐμπορικὴ  διαφήμιση τῶν κινητῶν τηλεφώνων μὲ τὴν προπαγανδιστικὴ ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναί καὶ νὰ σαλτάρουν ὅλοι οἱ εὐρωκαραγκιόζηδες  στὸν γκρεμὸ τῆς ἀνυποληψίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουλίου 2015

138 - Πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς: Μήνυμα τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ

138 - Πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς

Μήνυμα τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ

Χθὲς στὴν Ἀθήνα, ἑορτάσαμε μὲ ἔντονη αἰσθηματικὴ φόρτωση τὰ διακόσια χρόνια τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας στὴν αἴθουσα συνεδριάσεων τῆς Γενικῆς Γραμματείας Μέσων Ἐνημερώσεως, τὴν Ἑταιρεία ποὺ ἔδωσε τὴν πνευματικὴ ὤθηση στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς συνεδριάσεως μοῦ ἐτέθη ἐρώτηση σχετικὰ μὲ τοὺς Πανέλληνες τοῦ Μυστρᾶ, ὡς νέα Φιλικὴ Ἑταιρεία, γιὰ τὴν πνευματικὴ ὤθηση ἑνὸς νέου 21. Ὡς ἀπάντηση ἀναδημοσιεύω ἐδῶ σχετικὸ διάγγελμα ποὺ ἀπηύθυνα ἀκριβῶς πρὸ ἑνὸς ἔτους.

«Ἀπὸ τὴν σύστασή μας μελετᾶμε καὶ παρακολουθοῦμε τὴν πορεία τῆς χώρας μας πρὸς τὸν γκρεμό. Καὶ ὅμως  εἴμεθα αἰσιόδοξοι. Ὁ  ἑλληνισμὸς εἶναι πλέον ἔτοιμος νὰ κατεδαφίσῃ τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ ἀγκαλιάσῃ τὴν παγκοσμιοποίηση γιὰ νὰ ὑπηρετήσῃ τὰ συμφέροντά του. Σήμερα, ἐπαναλαμβάνεται τὸ δίλημμα μεταξὺ ἑλληνισμοῦ καὶ ἑλλαδισμοῦ τοῦ Δ΄ αίῶνος π.Χ.

Ἡ Ἀθήνα τοῦ Δ΄ αἰῶνος π.Χ. ηὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁ Ἰσοκράτης ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς καὶ πανέλλην. Γι’ αὐτὸν ὁ ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε σύνορα καὶ μόνον οἱ Βάρβαροι ἦσαν στὴν περιφέρεια τῆς ἑλληνικῆς Οἰκουμένης. Ὁ Δημοσθένης ἦταν Ἀθηναῖος ἐθνικιστής. Συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμὸ μέσα στὰ σύνορα τῆς πόλεως-κράτους (σήμερα τοῦ ἐθνοκράτους). Ὁ ἑλληνισμὸς τοῦ Φιλίππου ἦταν παγκόσμιος, ὁ ἀθηναϊσμὸς συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμό. Τὸ εἶπε ἀργότερα ὁ υἱός του ὁ Ἀλέξανδρος στὴν Ὤπιδα τὸ 324 καὶ ἡ οὐσία ἦτο ὅτι ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, ἐκφραστὴ τῆς παρακμῆς τῆς πόλεως-κράτους, ἐγκλωβισμένος στὸν ἐπαρχιακὸ φυλετισμό, μέχρι τὸν Ἀλέξανδρο, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα, ἐκφραστὴ τῆς οἰκουμενικότητος, ὁ  ἑλληνισμὸς εἶχε κάμει ἕνα ποιοτικὸ ἅλμα, συνθέτοντας τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία μὲ τὴν πόλη-κράτος καὶ ἀγκαλιάζοντας τὴν οἰκουμένη ἐπὶ δύο χιλιετίες, ὥσπου νὰ συρρικνώθῃ καὶ πάλι στὸν ἐπαρχιωτισμό, μετὰ τὴν ἀποτυχημένη ἐπανάσταση τοῦ 1821, κατόπιν τῆς δολοφονίας τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια.

Ὁ ἑλληνισμὸς τῆς Διασπορᾶς προῆλθε στὴν συντριπτική του πλειοψηφία ἀπὸ τὰ πλέον ἀγνὰ παιδιὰ τῆς ἀγροτικῆς Λακωνίας. Ὡς Πανέλληνες τοῦ Μυστρᾶ παρακολουθήσαμε τὴν πορεία τους καὶ τὶς ἐπιτυχίες τους στὸ ἐξωτερικό, χωρὶς αὐτοὶ νὰ τὸ γνωρίζουν. Ἡ φτώχεια ποὺ τοὺς ἔσπρωξε νὰ μεταναστεύσουν ἦταν συνδεδεμένη μὲ ἀνεπάρκεια σπουδῶν . Ἐκουβάλησαν μαζί τους τοὺς ῥομαντικοὺς θρύλους ποὺ τὸ ἐθνοκράτος εἶχε συμπεριλάβει στὰ ἐγχειρίδια τοῦ Δημοτικοῦ. Εἶναι φυσικὸ νὰ τὰ πιστεύουν καὶ σήμερα καὶ νὰ δυσκολεύονται νὰ παρακολουθήσουν τὴν μεγάλη πρόοδο τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος ποὺ συνετελέσθη τὰ τελευταῖα 50 χρόνια.

Σήμερα, παρὰ τὴν τρομερὴ οἰκονομικὴ κρίση, τὸ πνεῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι πιὸ ἀνθηρὸ ἀπὸ πότε. Ἔχει ξεπεράσει τὸν ἐπαρχιωτισμὸ τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου καὶ πορεύεται πρὸς τὸν παγκοσμισμό, χέρι μὲ χέρι μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰσραήλ. Ζητᾶμε ἀπὸ τοὺς πρώην φτωχοὺς καὶ ὀλιγομαθεῖς ἀγρότες τῆς Λακωνίας οἱ ὁποῖοι μετετράπησαν σὲ εὐκαταστάτους ἐπιχειρηματίες, καθηγητὲς μεγάλων δυτικῶν πανεπιστημίων καὶ ἐντίμων δυτικῶν πολιτικῶν, νὰ βοηθήσουν τὴν μετατροπὴ τῆς χώρας μας σὲ παγκοσμία πνευματικὴ δύναμη μὲ ὅπλο τὴν θεόπνευστη ἑλληνικὴ γλῶσσα. Μὲ τὶς ἐπενδύσεις τους στὸν περιορισμένο χῶρο τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους θὰ βοηθήσουν τὶς δυνάμεις τοῦ γένους μας νὰ κυριαρχήσουν στὸν πλανήτη μὲ τὴν στενὴ συνεργασία τοῦ παγκοσμίου ἐπιχειρηματικοῦ δυναμικοῦ τοῦ ἀδελφοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ. Εὐχόμεθα ἡ μίζερη ἑβραιοφοβία ποὺ κουβαλᾷ ἀκόμη καὶ σήμερα τὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος μέσῳ ἀπὸ ἄπειρες διηγήσεις τῆς λαϊκῆς καὶ θρησκευτικῆς κουλτούρας καὶ τὸν καθιστᾷ περίγελο στὸν πολιτισμένο κόσμο, νὰ καταπολεμηθῇ ἀποτελεσματικὰ ἀπὸ τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐπιχειρηματίες καὶ ἀκαδημαϊκοὺς τῆς Διασπορᾶς ποὺ θὰ θελήσουν νὰ ἐπενδύσουν τὰ χρήματά τους, τὶς γνώσεις τους καὶ τὴν καρδιά τους στὴν πατρίδα μας.»

Δημήτρης Κιτσίκης,

Καθηγητὴς Γεωπολιτικῆς καὶ Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας,

Τακτικὸ μέλος τῆς Βασιλικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Καναδᾶ,

Ἐπίτιμος πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ ,

Πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ 

                                      13 Σεπτεμβρίου 2014