265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

265 – Γιὰ μία συνεργασία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ Ἰράν

Πολὺ πρὶν ἡ γερμανικὴ ἐφημερίδα Die Welt εἶχε γράψει ὅτι Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα ἀκυβέρνητο πλοῖο, τὸ κύριο ἄρθρο μου τοῦ τελευταίου τεύχους τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου, Ἐνδιάμεση Περιοχὴ (τ.77, Φθινόπωρο 2015,) ἔφερε τὸν  τίτλο: «Τὸ ἀκυβέρνητο σκάφος μιᾶς ἀκυβέρνητης Πολιτείας».

1 -Τὸ Ἰρὰν κυβερνᾶται, ἡ Ἑλλὰς δὲν κυβερνᾶται. Συνεπῶς, μία συνεργασία τῆς Τεχεράνης μὲ τὸ ἀθηναϊκὸ χάος εἶναι δυνατὴ μόνον ἐὰν τὸ ἀμερικανικὸ ἀφεντικὸ πάρει τὴν πρωτοβουλία, ὅπως κάμνῃ τελευταίως γιὰ τὴν ἀνάπτυξη συνεργασίας Ἑλλάδος-Αἰγύπτου-Κύπρου-Ἰσραήλ. Καὶ ἡ κυβέρνηση τοῦ Τσίπρα εἶναι σἠμερα πλήρως εὐθυγραμισμένη μὲ τὸ ἀμερικανικό μας ἀφεντικό.

Στὸ τεῦχος 47 (Ἄνοιξη 2008) εἶχα δημοσιεύσει ἄρθρο μου μὲ τίτλο, «ΗΠΑ-Ἰράν: Σχέσεις μίσους καὶ ἀγάπης. Φονταμενταλισμὸς καὶ ἀντισουννισμός», στὸ ὁποῖο ἔλεγα τὰ ἑξῆς: Στὸν ἐπερχόμενο ἀμερικανοκινεζικὸ πόλεμο μέχρι ἐσχάτων ποὺ θὰ κρίνη τὴν ἔκβαση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου ποὺ ξεκίνησε στὶς 24 Μαρτίου 1999 στὴν Γιουγκοσλαυΐα, ὁ πλήρης ἔλεγχος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας καὶ τῶν πετρελαϊκῶν της πηγῶν ἀπὸ τὶς ΗΠΑ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖος γιὰ μία νίκη τῆς Οὐασιγκτῶνος. Τὸ κέντρο τοῦ κέντρου αὐτῆς τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι οὔτε τὰ πρώην μουσουλμανικὰ κράτη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, οὔτε τὸ Ἀφγανιστάν, οὔτε τὸ Ἰράκ, οὔτε τὸ Πακιστάν. Εἶναι τὸ Ἰράν. Ἐπιπλέον ΗΠΑ καὶ Ἰρὰν ἔχουν πολλὰ κοινὰ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν δύο χωρῶν τους. Εἶναι καὶ οἱ δύο πολὺ θρηκευτικὲς ἀλλὰ ὄχι ὀρθόδοξες χῶρες, εἶναι φονταμενταλιστικὲς ἀλλὰ ὄχι φανατικές, ὑποστηρίζουν τὸν καπιταλισμὸ καὶ ἔχουν μία μακραίωνη δυσπιστία ὡς πρὸς τὴν παντοδυναμία τοῦ κράτους, εἶναι καὶ οἱ δύο προσηλωμένες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἑρμηνεύουν ὁ καθεὶς μὲ τὸν τρόπο του, καὶ ἔχουν τέλος  μία κοινωνικὴ προσαρμοστικότητα ποὺ ἐπιτρέπει νὰ ἀνανεώνονται πιὸ εὔκολα ἀπὸ ἄλλες χῶρες. Κοντολογῆς, ἐὰν ξεπερασθῇ ὁ φόβος τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ ἰρανικὴ ἀπειλὴ καὶ ἐπιτευχθῆ τελικὰ μία συμμαχία ΗΠΑ-'Ιράν, σὲ βάσεις πιὸ ὑγιεῖς ἀπὸ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη, εἶναι αὐξημένες οἱ πιθανότητες νὰ ὑπερισχύσῃ ἡ Ἀμερικὴ ἐπὶ τῆς Κίνας.

2 - Ὡς θαυμαστὴς τοῦ Χομεϊνὶ ὠργάνωσα μὲ τοὺς φίλους μου Ἰρανοὺς, ἀπὸ τὸ 1990 ἕως τὸ 1994, τρία διεθνῆ συμπόσια Ὀρθοδοξίας- Ἰσλάμ, στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Τεχεράνη.  Στὸ τεῦχος 13 τοῦ περιοδικοῦ μου, τὸν Φθινόπωρο τοῦ 1999, διαβάζουμε: Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ ὁ διευθυντής της μὲ ἐπιμονὴ προέβαλαν τὴν σημασία τῶν στενῶν σχέσεων μὲ τὴν Τεχεράνη, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Δαμασκό. Παρὰ τὴν δουλικὴ πολιτικὴ τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν πρὸς τὸν μονόδρομο τῆς Δύσεως, σιγὰ σιγὰ δειλὰ βήματα ἐσημειώθησαν καὶ πρὸς τὶς δύο πρωτεύουσες, βήματα ἀκόμη ἀνεπαρκῆ. Τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὴν Συρία δὲν ἔπρεπε ὅμως νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡς ἐχθρικὰ πρὸς τὸ Ἰσραήλ, διότι ἐξ ἴσου σημαντικὸ γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦταν ἡ σύσφιξη σχέσεων μὲ τὸ κράτος αὐτό.

Στὴν συνέχεια, στὸ τεῦχος 21, Φθινοπώρου 2001, τοῦ περιοδικοῦ, διαβάζουμε:

Ἡ Ε.Π. καὶ ὁ διευθυντής της ὑπῆρξαν πάντα σταθεροὶ ὑποστηρικτὲς τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἰρὰν γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους : 1. Τὸ Ἰρὰν εἶναι ἀπαραίτητος σύμμαχος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν περικύκλωση τῆς Τουρκίας καὶ τὴν ἄσκηση πιέσεως ἐπὶ τῆς Ἀγκύρας. 2. Ὁ σιϊσμὸς εἶναι ἕνα Ἰσλὰμ πολὺ πιὸ ἀνεξίθρησκο ἀπὸ τὸν ἀμερικανοδωσιλογικὸ σουννισμὸ σαουδαραβικοῦ τύπου καὶ ὁ τουρκικὸς ἀλεβισμὸς συνδέει τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τὸν σιϊσμό. 3. Ἡ ἀρχαία θρησκεία τοῦ Ἰρὰν, ὁ ζωροαστρισμός, καὶ ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία, ἔχουν παράλληλη ἱστορία καὶ ἡ σιϊτικὴ Τεχεράνη σέβεται καὶ ἀναγνωρίζει ἐπισήμως ὡς μία ἐκ τῶν θρησκειῶν της τὸν ζωροαστρισμό.     4. Ὁ ἰρανικὸς φονταμενταλισμὸς δὲν εἶναι προϊὸν τῶν ΗΠΑ ὅπως ὁ σουννιτικὸς. Εἶναι ἐπαναστατικὸς καὶ ἀπελευθερωτὴς τῶν γυναικῶν. Ἡ ἀνερχομένη Ὀρθόδοξη Δημοκρατία τῶν Ἑλλήνων ἔχει κάθε συμφέρον νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν Ἰσλαμικὴ Δημοκρατία τοῦ Ἰρὰν, ἰδίως ἐν ὄψει τῆς πιθανῆς μελλοντικῆς ἐγκαθιδρύσεως στὴν Ἄγκυρα ἰσλαμοσουννιτικοῦ καθεστῶτος σαουδαραβικοῦ τύπου.  

Πράγματι, ἕνα χρόνο μετὰ τὴν δημοσίευση τῶν παραπάνω σκέψεων, ὁ Ἔρντογαν ἐκέρδιζε τὶς ἐκλογὲς στὴν Τουρκία καὶ μετὰ ἀπὸ ἐπάνω ἀπὸ δέκα χρόνια διπλοπροσωπίας ἀπεκάλυπτε τὸ πραγματικό του πρόσωπο σουννιτικοῦ φανατισμοῦ.

3 - Ὡς πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ «Ὁ Πλήθων», ἔχω γράψει ἐπανειλημμένως γιὰ τὴν προσήλωση τοῦ Πλήθωνος στὴν σκέψη τοῦ Ἰρανοῦ προφήτου, Ζωροάστρη, ἐμπνευστοῦ τοῦ Πλάτωνος. (Βλέπε τὸ ἔργο του «Μαγικὰ λόγια τῶν ἀπὸ Ζωροάστρου Μάγων» ὥς καὶ ἡ ἀγγλικὴ μετάφραση Summary of the Teachings of Zoroaster and Plato). Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ, ἄν καὶ πάντα ἠρνήθην νὰ εἰσέλθω εἰς τοὺς κόλπους τοῦ τεκτονισμοῦ, ἐπειδὴ ὡς Ὀρθόδοξος δὲν δύναμαι νὰ ὑπηρετήσω δύο θρησκεῖες ταυτοχρόνως τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν τεκτονισμό, ἐδέχθην νὰ δημοσιεύσω κείμενο τοῦ ἀναγνώστη μου καὶ τέκτωνος Δραγούμη Δραγούμη, ἐκ Θεσσαλονίκης, στὸ τεῦχος 45 (Φθινόπωρο  2007), γράφοντας:

«Πενῆντα χρόνια προτοῦ ὁ Χριστόφορος Κολόμβος μεταφέρῃ τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀμερική, ὁ Πλήθων  μετέφερε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Εὐρώπη, δημιουργῶντας τὴν Δύση ὡς τρίτο πολιτισμό, μετὰ τὸν κινεζικὸ καὶ τὸν ἑλληνικό.Ἡ πλανητικὴ αὐτὴ ἐμβέλεια τοῦ Πλήθωνος ἠγνοήθη, ἰδίως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης, σὲ ἄρθρο του στὸ Τρίτο Μάτι, τεῦχος 103, Μαΐου 2002, σ.48-51, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Πλήθων, ὁ δημιουργὸς τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ», ὑπεγράμμισε ὅτι ὁ Ἕλλην δωδεκαθεϊστὴς φιλόσοφος ὑπῆρξε μὲ τὴν «φρατρία τῶν Ἑλλήνων» καὶ ὁ πρόδρομος τῆς δυτικῆς μασονίας. Μὲ ἐνδιαφέρον δημοσιεύουμε παρακάτω ἀποσπάσματα σχετικῆς ὁμιλίας Θεσσαλονικέως σεβασμίου μασονικῆς στοᾶς, κυρίου Δραγούμη Δραγούμη,  1^ης Νοεμβρίου 2006, μὲ τίτλο, «Ἡ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ».

Τὸ κείμενο τοῦ Δραγούμη Δραγούμη ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔτος 1984, εἰς κοινὰς ἐργασίας τῶν ἕξι Στοῶν τῆς Ἀνατολῆς μας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πλήθωνος καὶ σεβάσμιον τὸν διάδοχόν μου, ἀδελφὸν Δημήτριον Ἀργύρην, εἰς ὁμιλίαν μου μὲ τὸν ἴδιον τίτλον, ἔλεγα: μὲ τὴν παροῦσαν ὁμιλίαν καθὼς καὶ ἄλλας, ποὺ θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν ἀδελφοὶ τοῦ Πλήθωνος Γεμιστοῦ νὰ πραγματοποιήσουν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τί ὀφείλομεν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μὲ μόχθον πολὺν έστάθη ἀλύγιστος ἱεροφάντης τῆς Ἑλληνικῆς Ἰδέας, εἰς πεῖσμα τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν ξένων, καὶ νὰ τονίσωμεν ποία εἶναι ἡ ὀφειλή μας ὡς μελῶν τοῦ νεωτέρου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔθραυσε τὸ φράγμα τῆς μεσαιωνικῆς ἀριστοτελικῆς «αὐθεντίας», διὰ νὰ ἀνοίξη τοὺς δρόμους τῆς ἐλευθέρας πλατωνικῆς διαλεκτικῆς καὶ τῶν ἐρευνητικῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ φῶς καὶ θὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ θαῦμα τῆς πνευματικῆς Ἀναγεννήσεως.

»Σὲ αὐτὰ λοιπὸν τὰ πλαίσια ἱδρύθη, ἀνεπτύχθη καὶ διεσκορπίσθη ἡ Μυστικὴ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ  ἤ Μυστικὴ Φρατρία ἤ Φατρία. Ἡ λέξις φρατρία ἤ κατ’ὁμοίωσιν φατρία, εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ σημαίνει ἀδελφότης. Ὁ Πλήθων εὐεργέτησε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικώτερα τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ ἀγαπήθηκε περισσότερο εἰς τὴν Δύσιν. Οἱ ἐλευθεροτέκτονες τῆς Τοσκάνης λένε ὅτι «ἡ Πλατωνικὴ Ἀκαδημία ἦταν μία ἑταιρία μὲ τεκτονικὸ χαρακτῆρα, εἰς δὲ τὴν αἴθουσαν ὅπου συνεδρίαζον εὕρισκε κανεὶς πολλὰ τεκτονικὰ σύμβολα». Ἐκτὸς Κωνσταντινουπόλεως, μία ἦτο ἡ πηγὴ τοῦ φωτός, ὁ Μυστρᾶς, καὶ ἀκτῖνες αὐτοῦ οἱ μυστικοὶ ἑταῖροι τοῦ Γεμιστοῦ. Διονυσιακοὶ Ἐργάτες, γνωστικοί, μῦστες τοῦ Μυστρᾶ, πατέρες τοῦ Κόμο, Ῥοδόσταυροι, συντεχνίες τῶν  Καθεδρικῶν Ναῶν, ἀποδεδειγμένοι Τέκτονες, διὰ νὰ ἀναφέρωμε μόνον τὴν γραμμὴ  ποὺ ξεκινᾷ ἀπὸ τὸν μείζονα ἑλληνικὸ χῶρο».

4 – Τὰ ὡς ἄνω κείμενα προσδιορίζουν τὴν κατεύθυνση ποὺ πρέπει νὰ πάρῃ ὁ ἑλληνισμὸς στὰ πλαίσια τῆς γεωπολιτικῆς τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ποὺ ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ μέσα στὴν ἀτμόσφαιρα ἀκραίας διχόνοιας, φθόνου, συνομωσιολογικῶν φαντασιώσεων περὶ μασονικοῦ, ἑβραϊκοῦ, τουρκικοῦ, φασιστικοῦ, κομμουνιστικοῦ  κινδύνου καὶ παγκοσμίας θρησκείας. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι  ἀθροιστικός, συνθετικὸς, διαλεκτικός, καὶ συμπεριλαμβάνει τὰ πάντα μαζὶ καὶ τὴν ἄρνησή του. Δὲν εἶναι ἀφαιρετικὸς  καὶ συνεπῶς οἱ σημερινοὶ  κάτοικοι τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου δὲν δύνανται νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν. Πρέπει νὰ ἀναβαπτισθοῦν στὴν κολυμβήθρα τῶν ἡρώων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 10 Δεκεμβρίου 2015

250 –Τὸ ἰσραηλινὸ πρότυπο στὰ πλαίσια τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς

250 –Τὸ ἰσραηλινὸ πρότυπο στὰ πλαίσια τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς

Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ εἶναι πολιτισμὸς ποὺ περιλαμβάνει λαούς, ὁ καθεὶς μὲ τὴν κουλτούρα του. Ἔτσι καὶ οἱ Ἑβραῖοι εἶναι λαὸς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς μὲ τὴν ἰδική του κουλτούρα. Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ ὡς ἑνιαῖος πολιτισμός, περιλαμβάνει στὸ μέσον της τοὺς πανάρχαιους λαοὺς μὲ τὴν πλέον ὑψηλὴ κουλτούρα ἡ καθεμιά. Αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, οἱ Βυζαντινωθωμανοί, οἱ Ἑβραῖοι καὶ οἱ Ἰρανοί, πηγὴ τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας καὶ θρησκείας, τῆς ἑβραιοχριστιανικῆς θρησκείας καὶ τῆς ἰρανικῆς ζωροαστρικῆς θρησκείας.

Στὸν Βορρᾶ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς εἶναι οἱ πρώην Βάρβαροι Σλαῦοι ποὺ προσεπάθησαν νὰ εἰσέλθουν στὸ κέντρο καὶ ἐκπολιτίσθησαν ὡς ἕναν βαθμό, ὅπως οἱ Ῥῶσοι. Στὸν Νότο τῆς Ἐνδιάμεση Περιοχῆς εἶναι οἱ πρώην Βάρβαροι Ἄραβες ποὺ προσεπάθησαν καὶ αὐτοί, τὴν ἴδια περίπου ἐποχὴ μὲ τοὺς Σλαύους, νὰ εἰσέλθουν στὸ κέντρο καὶ ἐκπολιτίσθησαν  στοιχειωδῶς.

Ὅταν στὸν ΙΕ΄αίῶνα ὁ Πλήθων μετέφερε στὴν Ἰταλία τὸν πολιτισμὸ τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μία σύνθεση, ὅπως ἔγραψε ὁ ἴδιος, πλατωνισμοῦ καὶ ζωροαστρισμοῦ, δηλαδὴ ἑλληνισμοῦ καὶ ἰρανισμοῦ, ἱδρύοντας τὸν Δυτικὸ Πολιτισμό, μέχρι καὶ τὸν Νίτσε, ἤδη στὴν Δύση, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἑβραίου Χριστοῦ καὶ τὸν ἀνηλεό τους διωγμό, οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν ἐκδιωχθῆ ἀπὸ τὸ Ἰσραὴλ καὶ καταφύγει στὴν Δύση, ὅπου στὴν ἴδια τὴν Ἰταλία τοῦ Πλήθωνος ποὺ εἶχε μεταφέρει τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, οἱ Ἑβραῖο ἵδρυσαν τὸν καπιταλισμὸ μέσῳ τῶν τραπεζῶν.

Ἀλλὰ οἱ Ἑβραῖοι, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀρχαιοτάτους λαοὺς τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ἦσαν αὐτοὶ ποὺ εἶχαν ὑποστῆ τοὺς περισσοτέρους διωγμοὺς καὶ τὰ περισσότερα δεινά. Οἱ λαοὶ ὅπως καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀναδεικνύονται στὸν κολοφῶνα, ὅπως τὸ ἐξήγησε καὶ ὁ Βρεταννὸς ἱστορικὸς Τόϋνμπη, ὅταν ἔχουν εὕρη ἐνώπιον τους  μεγάλα ἐμπόδια καὶ ἔχουν κατορθώσει νὰ τὰ ὑπερπηδήσουν.

Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη μὲ τοὺς Ἑβραίους ποὺ κατέφυγαν στὴν Δύση. Γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν ἔγιναν χαμαιλέοντες, πιὸ Δυτικοὶ καὶ ἀπὸ τοὺς Δυτικούς, συμβάλλοντας ἀποφασιστικὰ στὴν ἵδρυση τοῦ Δυτικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀλλὰ μέσῳ τῆς θρησκείας τους ποτὲ δὲν ἐξέχασαν τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀνόδου τοῦ ἐθνικισμοῦ στὴν Δύση, στὸν ΙΘ΄αίῶνα ἀπεφάσισαν νὰ ἐπιστρέψουν στὸν προαιώνιο χῶρο τους τὴν Παλαιστίνη. Προϋπόθεση βεβαίως ἦταν νὰ ἐμφανισθῇ ὁ ἥρωας καὶ ὁ ἥρωας αὐτὸς ἐνεφανίσθη στὸ πρόσωπο τοῦ Αὐστριακοῦ Θεοδώρου Χέρτσλ.

Καὶ τὸ 1948 ἐπραγματοποίηθη τὸ θαῦμα: Ἱδρύθη τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ ἐγχείρημα ἦταν πρωτάκουστο σὲ ὅλην τὴν μακραίωνη ἱστορία τῆς Ἀνθρωπότητος. Τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιτυχίας ἦταν ὅτι οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν κατωρθώσει στὴν Εὐρώπη νὰ ἀφομοιώσουν τελείως τὴν Δύση, κάτι ποὺ στὴν ζωή μου ἔκαμα καὶ ἐγώ, γινώμενος 100% Γάλλος καὶ Καναδός, ἔχοντας τρία διαβατήρια καὶ ὡς διανοούμενος ἔχοντας ἀπορροφήση τὴν τουρκικὴ κουλτούρα, τὴν ἰνδικὴ θρησκεία καὶ τὸν κινεζικὸ πολιτισμό, ἔχοντας ὅμως ἀποφύγει τὸν ἐξευτελισμὸ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ εἰδικὰ τὸν ἐξευτελισμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ πανεπιστημίου καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλίου, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Χέρτσλ, μὴ εἰσερχόμενος σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς μου σὲ κανένα κόμμα, τόσο στὴν Ἑλλάδα ὅσο καὶ στὴν Δύση, ἀλλὰ φωλιάζοντας στὰ κατάβαθα τῆς ψυχῆς μου τὴν ἑλληνικὴ παράδοση καὶ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, πάντα ἔτοιμος, ὡς Ἕλλην Χὲρτζλ, νὰ ἐπανέλθω στὴν ἑλληνικὴ κοιτίδα ποὺ σήμερα καταλαμβάνεται ἀπὸ Γραικύλους, γιὰ νὰ συμβάλλω στὴν ἵδρυση ἑνὸς ἑλληνικοῦ σπαρτιατικοῦ Ἰσραήλ.

            

Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰσραήλ, συνθέσεως δυτικοῦ πολιτισμοῦ καὶ παραδόσεως τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς ποὺ συνέδεσε τὴν κατασκευὴ πυρηνικοῦ ὁπλοστασίου μὲ τὴν νεκρανάσταση τοῦ ἑβραϊκοῦ ἀλφαβήτου καὶ τῆς ἑβραϊκῆς γλώσσης,  ἐὰν ἀκολουθηθῇ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες μὲ στόχο τὴν ὀργάνωση διαστημικοῦ προγράμματος μὲ τὴν ἐπάνοδο τῆς πολυτονικῆς γραφῆς καὶ τῆς παραδοσιακῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, θὰ ἀποδειχθῇ ἡ μοναδικὴ λύση γιὰ τὴν νεκρανάσταση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 23 Ὀκτωβρίου 2015

231 - Ἡ Ἀκρόπολις στόχος τῶν τζιχαδιστῶν

231 - Ἡ Ἀκρόπολις στόχος τῶν τζιχαδιστῶν

Ἆραγε, ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ πίστεως καὶ φανατισμοῦ; Εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ Ἕλληνος καὶ Γραικύλου. Ὁ Ἕλλην εἶναι ἀριστοκράτης τοῦ πνεύματος καὶ τῆς καρδίας. Οὐδέποτε βωμολογεῖ, οὐδέποτε ποδοσφαιρεῖ, οὐδέποτε μισεῖ. Ὁ Γραικῦλος εἶναι ἡ πλέμπα τοῦ πνεύματος καὶ τῆς καρδίας: Βωμολογεῖ, ποδοσφαιρεῖ, μισεῖ.

Ὁ φανατισμὸς ἐμφανίζεται σὲ ὅλες τὶς ἰδεολογίες, σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες, ἁπλούστατα διότι ἡ πλειοψηφία ἀνήκει στὴν πλέμπα. Τὸ ἐξηγεῖ ὁ πλέον συντηρητικὸς τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὁ πατὴρ Ἰωάννης Ῥωμανίδης, ποὺ λέγει σὲ ἄρθρο του τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου, «Ἐνδιάμεση Περιοχή» (τ.8, θέρος 1998), τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖ, «Ἡ Ὀρθοδοξία ὄχι μόνον δὲν εἶναι θρησκεία ἀλλὰ καὶ θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν ἀσθένεια τῆς θρησκείας», τὰ ἑξῆς: Ἡ θρησκεία ὅπως καὶ ἡ ἰδεολογία εἶναι πηγὴ ἐγκληματικότητος καὶ βαρβαρότητος. Ἡ Δύση εἶναι βουτυγμένη στὸ αἷμα διότι ἐξ ἀρχῆς μετέτρεψε  τὴν σχέση της μὲ τὸν Θεὸ σὲ θρησκεία. Ἡ σημερινὴ διολίσθηση τῆς Ὀρθοδοξίας πρὸς τὴν θρησκεία τοῦ Ὀρθοδοξισμοῦ, ἀκολουθῶντας τὰ πρότυπα τοῦ καθολικισμοῦ, τοῦ προτεσταντισμοῦ,  τοῦ ἰσλαμισμοῦ καὶ τοῦ ἰνδουϊσμοῦ, σπρώχνει τὴν Ὀρθοδοξία στὸ ἔγκλημα. Μόνον ὁ μοναχισμὸς θὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὸν φοβερὸ τοῦτο κίνδυνο.

Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ χριστιανικὴ Δύση ποὺ ὑπέπεσε στὸν φανατισμὸ καὶ στὸ ἔγκλημα. Ὑπέπεσε ἐξ ἀρχῆς καὶ τὸ Βυζάντιο, δηλαδὴ ἡ χριστιανικὴ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, στὰ χίλια χρόνια τοῦ βίου του. Παρὰ τὶς προσπάθειες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας νὰ διαψεύσῃ ἀναμφισβήτητα γεγονότα βανδαλισμῶν, ἀκόμη καὶ ὁ ἅγιος Χρυσόστομος, ἐκ τῶν τριῶν ἰεραρχῶν τῆς ἑλληνικῆς παιδείας (!), εἶχε δώσει ἐντολὴ τὸ 401, στὴν πλέμπα τῶν χριστιανῶν (κατὰ τὸν Θεοδώρητο, στὸ ἔργο του «Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία»), νὰ καταστρέψῃ τὸν εἰδωλολατρικὸ ναὸ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσσο, ἔνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ θαύματα τοῦ κόσμου. Στὶ 13 Ἰουλίου 399, ὁ φανατικὸς χριστιανὸς αὐτοκράτωρ Ἀρκάδιος εἶχε ὑπογράψει διάταγμα ποὺ ἔδιδε ἐντολὴ νὰ καταστραφοῦν ἀμέσως ὅλοι οἱ ἐναπομείναντες «εἰδωλολατρικοί» μὴ χριστιανικοὶ ἀρχαῖοι ναοί. Οἱ πέτρες τῶν κατεστραμένων ναῶν ἐχρησιμοποιήθησαν γιὰ τὴν ἀνέγερση χριστιανικῶν ναῶν καὶ συγκεκριμένα, στύλοι τῆς Ἁγιᾶς Σοφιᾶς στὴν Κωνσταντινούπολη προέρχονται  ἀπὸ τὸν ναὸ τῆς Ἀρτέμιδος!

Στὸν ΙΕ΄αἰῶνα ὁ μεγαλύτερος φιλόσοφος τοῦ Βυζαντίου καὶ πνευματικὸς πατέρας τῆς Ἰταλικῆς Ἀναγεννήσεως, ἀρχαιολάτρης, πιστὸς τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας καὶ συνεπῶς «εἰδωλολάτρης», καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔδειχνε, ὡς ἀριστοκράτης τοῦ πνεύματος, πλήρη ἀνεξιθρησκεία πρὸς ὅλες τὶς θρησκεῖες, καὶ ὄχι μόνον τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐν τούτοις φοβώμενος τοὺς διωγμοὺς τῶν φανατικῶν Βυζαντινῶν Ὀρθοδόξων, ἐκράτη μυστικὴ τὴν ὀργάνωση του στὸν Μυστρᾶ, τὴν «Φρατρία τῶν Ἑλλήνων». Παρὰ ταῦτα, ὀπαδοί του ὑπέστησαν διωγμούς.

Τὸ 1450 ἕνας ὀπαδὸς τοῦ Πλήθωνος, ὀνόματι Ἰουβενάλιος, κατεδικάσθη ἀπὸ μία ἀρχὴ τοῦ Δεσποτάτου τοῦ Μυστρᾶ ποὺ τοῦ ἔκοψε τὴν γλῶσσα καὶ τὸ δεξὶ χέρι καὶ τὸν ἔπνιξε στὴν θάλασσα. Ὁ Ἰουβενάλιος ἐκατηγορεῖτο ψευδῶς ὅτι εἶχε δολοφονήσει μοναχοὺς, ὅτι εἶχε συλήσει χριστιανικοὺς τάφους, ὅτι  ἱερουργοῦσε σὲ μίαν μυστικὴ θρησκεία. Ὁ Ἰουβενάλιος ἐπῆγε στὸν θάνατο ὠς μάρτυς τῆς θρησκείας του, μὲ πολὺ κουράγιο, δηλώνοντας ὅτι πεθαίνει ὡς "μάρτυς τῆς  ἀρχέγονης Ἀρχῆς τῶν Πάντων". Ὁ Γεννάδιος ὅταν ἦταν γραμματεὺς τοῦ Αὐτοκράτορος καὶ μέγας δικαστὴς, εἶχε ἐπανειλημμένως καταδικάσει τὴν εἰδωλολατρία τοῦ Μυστρᾶ. Κατὰ τὸν Γεννάδιο, μόνον οἱ Ὀθωμανοὶ ἠμποροῦσαν νὰ σώσουν τὸ Βυζάντιο ἀπὸ τὸ κῦμα αὐτὸ τῆς εἰδωλολατρίας. Ὁ Γεννάδιοςς εἶχε μάθει γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς εἰδωλολατρικῆς φρατρίας, ὅταν τὸ 1438, οἱ κατάσκοποί του εἶχαν πιάσει μίαν ἐπιστολὴ τοῦ Ἰουβεναλίου πρὸς ἕναν φίλο του, ὅπου  ἐγένετο λόγος γιὰ μίαν "φρατρία τῶν Ἑλλήνων" ποὺ ἐκήρυτταν τὸν πολυθεϊσμὸ καὶ ὅπου ἐδίδοντο τὰ ὀνόματα μερικῶν μελῶν της. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς φρατρίας ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Πλήθων. Τὸ βιβλίο τῆς φρατρίας ἦταν ἕνα μυστικὸ βιβλίο τοῦ Πλήθωνος ποὺ σήμερα εἶναι δημοσιευμένο καὶ ποὺ ἔχει τίτλο, Πλήθωνος Νόμων συγγραφή, καὶ ποὺ ἀρχίζει ὡς ἑξῆς : "Ἡ βίβλος αὐτὴ περιέχει τὴν θεολογία κατὰ Ζωροάστρην καὶ Πλάτωνα". Ὁ μέγας ἐμπνευστὴς τῆς φρατρίας ἦταν ὁ αὐτοκράτωρ τοῦ Βυζαντίου Ἰουλιανὸς, ὁ ἐπωνομαζόμενος ὁ Παραβάτης ἤ Ἀποστάτης.

Οἱ σημερινοὶ φανατικοὶ τῆς θρησκείας, ἀσχέτως ἐὰν εἶναι μουσουλμᾶνοι, φέρονται μὲ τὸν ἴδιο τρόπο μὲ τοὺς φανατικοὺς χριστιανοὺς τοῦ παρελθόντος, κατεδαφίζοντας  κάθε εἰδωλολατρικὸ ναὸ τῆς Ἀρχαιότητος στὴν Μέση Ἀνατολή. Τοὐλάχιστον ὁ Παρθενὼν εἶχε σωθῇ, παρὰ τὸ διατάγμα τοῦ Θεοδωσίου Β΄, τὸ 435, γιὰ τὸ κλείσμο ὅλων τῶν εἰδωλολατρικῶν ναῶν, ὅταν εἶχε μετατραπῆ σὲ χριστιανικὴ ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας ποὺ εἶχε ἐγκαινιάσει ὁ Ἰουστινιανὸς καὶ ἀργότερα σὲ μοναστήρι Μεβλεβήδων. Σήμερα, ὅταν οἱ τζιχαδιστὲς καταλάβουν τὴν Ἀθήνα γιὰ νὰ λιασθοῦν στὴν Ὁμόνοια θὰ κατεδαφίσουν ὁλοσχερῶς τὰ μνημεῖα τῆς Ἀκροπόλεως, δηλαδὴ τὸ ὑπέρτατο σύμβολο τοῦ πλανητικοῦ πολιτισμοῦ. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ χρωστᾶμε στὴν ἐγκληματικὴ πολιτικὴ τῶν ἑλληνικῶν  κυβερνήσεων, σύμβολο τῆς ὁποίας κατέστη κάποια ἀσχημονοῦσα ὑπουργός, ὀνόματι Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Αὐγούστου 2015

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

Σᾶς γράφω ἀπὸ τὴν Βολωνία τῆς βορείου Ἰταλίας, ὅπου εὑρίσκομαι γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Ἔχω μείνει ἄναυδος ἀπὸ τὸ σχῖσμα ποὺ ἀνοίγεται ὀρθάνοικτο μεταξὺ τῶν κυβερνώντων τῆς Εὐρώπης, ἁπλὰ πιόνια τῶν διεθνῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ ἰταλικοῦ λαοῦ ποὺ σύσσωμος πιστεύει στὸν ἑλληνισμό, καὶ περιέργως καὶ στοὺς Ἕλληνες, πεπεισμένος ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει παραμείνει ὄρθιος, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ ἀξιοπρεπείας στοὺς ὑπολοίπους λαούς, ἰδίως τῆς νοτίου Εὐρώπης καὶ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα ἰσχυρὸ Ὄχι  στὴν ἡγεμονία τῶν Βρυξελλῶν.

Ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ ποὺ δὲν ξεχνοῦν τὴν ἧττα τους στὸν Ἀλβανικὸ πόλεμο τοῦ 1940-1941, ὅταν οἱ ἥρωες ἐπολέμουν σὰν τοὺς Ἕλληνες, κατόπιν τοῦ ἠχηροῦ ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι σήμερα οἱ Ἕλληνες μετετράπησαν σὲ Γραικύλους, ὅτι τρέμουν γιὰ τὴν συνταξή τους καὶ ὅτι ὑποκύπτουν στὴν ξέφρενη ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα γκαιμπελικοῦ τύπου τῶν ἰδιωτικῶν ΜΜΕ καὶ ἰδίως τοῦ συγκροτήματος τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ ἀρχιτρομοκράτη τοῦ λόγου Πορτοσάλτε.

Ἕνα Ναὶ δὲν πρόκειται νὰ πτοήσῃ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἔτοιμοι νὰ παραλάβουν τὴν σκυτάλη καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος στὴν δικτατορία τῶν δοτῶν δούλων τῶν τραπεζῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἁπλῶς οἱ Ἕλληνες θὰ ἀτιμωθοῦν περαιτέρω μὲ ἕνα Ναὶ καὶ θὰ ἐνταθοῦν οἱ κατηγορίες ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας ὅτι δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν Σπαρτιᾶτες διότι ἔχουν καταντήσει νὰ γίνουν ἕνας ἄτεκνος ταραμὰς Βλάχων-Ἀρβανιτῶν-Σλαύων-Φράγκων-Τούρκων-Ἀθιγγάνων, ξεπεσμένων καραγκιόζηδων.

Ἡ πόλη τῆς Βολωνίας (Bologna), πατρίδα τοῦ πρώτου δυτικοῦ πανεπιστημίου τῆς Δύσεως, στὸν ΙΑ΄αίῶνα (1088), τῶν ὑψίστων διανοουμένων καὶ τοῦ ἰταλικοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, εἶναι ὁλόκληρη ἠλεκτρισμένη ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ φαινόμενο, διότι κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ Ἰταλία δονεῖται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπόθεση.

Ἡ Βολωνία, ὡς πατρίδα τοῦ πατέρα τοῦ βιοηλεκτρισμοῦ, Λουδοβίκου Γκαλβάνι (1737-1798) ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκραδάντου πίστεως τοῦ τάγματος ζητιάνων τῶν Δομινικανῶν, γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ μόνον ἀπὸ ἄρτον καὶ σύνταξη ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πνοὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος ἐκ Μυστρᾶ καὶ τοῦ Διογένους στὸ πυθάρι του, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὶς τράπεζες. Καϋμένη ἑλληνικὴ γῆ ποιὸς σὲ ἐσημάδευσε μὲ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ κακομοιριά; Ποῖος ἥρωας ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ἄθω, νὰ σὲ γκαστρώσῃ καὶ πάλι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀθανάτου φυλῆς; Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Τσίπρα ἀπεδείχθη πὼς ἔγινε κάποιο σκίρτημα. Ἀλλὰ χρειάζονται ἀκόμη περισσότερες ἠλεκτρικὲς δονήσεις τοῦ Γκαλβάνι, γιὰ νὰ ἐγερθῇς ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀνυποληψίας, τῆς ἀτεκνίας καὶ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς συντάξεως. Ἡ Εὐρώπη περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ γίνῃ τὸ ἑλληνικὸ θαῦμα, νὰ καταποντισθοῦν οἱ Πορτοσάλτηδες, ποὺ συγχέουν τὴν ἐμπορικὴ  διαφήμιση τῶν κινητῶν τηλεφώνων μὲ τὴν προπαγανδιστικὴ ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναί καὶ νὰ σαλτάρουν ὅλοι οἱ εὐρωκαραγκιόζηδες  στὸν γκρεμὸ τῆς ἀνυποληψίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουλίου 2015