230 – Γιατί πρέπει νὰ ὑπερψηφισθῇ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογές

230 – Γιατί πρέπει νὰ ὑπερψηφισθῇ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογές

Οἱ Ἕλληνες εἴμεθα φοβερὰ διχαστικοί. Ἀνάβουμε μὲ τὸ παραμικρό, ἔχουμε στὸ πετσί μας τὴν βεντέτα φθονοῦμε ὅποιον ἐπιτύχῃ, ἔστω καὶ ἄν ἀναγνωρίζουμε πὼς ἔχει δίκαιο.

Ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος, μόνος του, ἐπέτυχε στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας ἕνα θαῦμα. Οἰκοδόμησε, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιο ἀγῶνα, ἕνα μαζικὸ ἐπαναστατικὸ κίνημα (οὔτε ἀκροδεξιό, οὔτε ἀκροαριστερό, ἁπλῶς πατριωτικό). Τὸ ἐπέτυχε διότι παράλληλα ὠργάνωσε ἕνα παραστρατιωτικὸ κίνημα, ἀπαραίτητο γιὰ τὴν ἐπιβολὴ οἱουδήποτε γνησίου ἐπαναστατικοῦ κινήματος. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ δυνάμεις τοῦ Κατεστημένου ἐπεκέντρωσαν τὰ βέλη τους κατὰ τῆς παραστρατιωτικῆς αὐτῆς ὀργανώσεως, γνωρίζοντας κάλλιστα ὅτι χωρὶς αὐτὴν ἡ ἐπανάσταση εἶναι ἀδύνατη. Τὸ ΚΚΕ μετεμορφώθη σὲ ἀνενεργὴ σοφὴ κουκουβάγια ἀκριβῶς διότι ἔχασε τὸ παραστρατιωτικό της σκέλος.

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ πληθώρα, στὴν σημερινὴ πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας, ὀργανώσεων, συνδέσμων, ἑταιρειῶν, κομμάτων ποὺ οὐσιαστικὰ συμφωνοῦν μὲ τὶς θέσεις τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς (πατριωτισμός, αὐτάρκεια, πολιτικὸ ἔλεγχο τῆς οἰκονομίας, ὑποστήριξη τῆς ἐθνικῆς ἐπιχειρηματικότητος ὅπως αὐτὴ τῶν Ἑλλήνω ἐφοπλιστῶν, ἐθνικὸ νόμισμα, ἔξοδος ἀπὸ τὴν ΕΕ, οὐδετερισμὸς στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, ἐκδίωξη τῶν λαθρομεταναστῶν) ποὺ ὅμως εἴτε λόγῳ τοῦ ἐμφυλιακοῦ παρελθόντος, εἴτε φθόνου, δὲν θέλουν νὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐπέτυχε ἐνῷ αὐτὴ ἀπέτυχαν νὰ προβάλλουν ὅμοιες θέσεις ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας ἀπὸ τοὺς  διεθνεῖς τοκογλύφους.

Ζητῶ λοιπόν, στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογές, ὁ λαὸς τοῦ ΟΧΙ τοῦ 61,50% τοῦ δημοψηφίσματος τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, νὰ ψηφίσῃ Χρυσῆ Αὐγὴ μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι δὲν θὰ τὸν προδώσῃ ὅπως ἔκαμε ὁ Σύριζα, ἁπλῶς διότι ὅταν εὑρεθῇ στὴν κυβέρνηση θὰ ἔχῃ στὸ πλευρό της, ἀφοσιωμένη, μία παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ τὴν πλειψηφία τῆς ἀστυνομίας καὶ τοῦ στρατοῦ ποὺ παρὰ τὶς ἀντιξοότητες καὶ τὴν δουλοπρέπεια τῆς Μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974-2015, φλέγεται ἀπὸ πατριωτισμό. Μὲ στρατιωτικὴ κάλυψη καὶ πολύπλευρη ἐξωτερικὴ πολιτική, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντισταθῇ στὶς πιέσεις τῶν διεθνῶν τοκογλύφων, κάτι ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ κάνη ὁ Βαρουφάκης μὲ μοναδικὸ ὅπλο τὴν δημιουργικὴ ἀσάφεια.

Πρέπει, ἐπιτέλους, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ξεπεράσῃ τὰ συνθήματα τοῦ «δὲν περνᾷ ὁ φασισμός», ἐὰν δὲν θέλῃ, κολλῶντας στὰ συνθήματα, νὰ ἀποτελειώσῃ ὅτι ἔχει ἀκόμη παραμείνει ὄρθιο ἀπὸ τὴν δύσμοιρη πατρίδα μας. Ὁ ἀστικὸς κοινοβουλευτισμὸς τῶν 40 τελευταίων ἐτῶν ὑπῆρξε καταστροφικός. Ἡ λαοκρατία ἀμέσου δημοκρατίας τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς θὰ σημάνῃ τὴν ἀπαρχὴ ἑνὸς νέου χρυσοῦ αἰῶνος γιὰ τὴν πατρίδα μας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Αὐγούστου 2015

221 – Ἐθνικὴ ἤ κοινωνικὴ ἐπανάσταση χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀδύνατη

221 – Ἐθνικὴ ἤ κοινωνικὴ ἐπανάσταση χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀδύνατη

Χωρὶς ὅπλα δύνασαι νὰ ἐπιτύχῃς μεταρρύθμιση ἐντὸς συστήματος. Χωρὶς ὅπλα δύνασαι νὰ ἐπιτύχῃς προσωπικὴ πνευματικὴ ἐπανάσταση στὰ μοναστήρια. Ὅμως μέσα στὴν κοινωνία ἐπανάσταση χωρὶς βία, δηλαδὴ χωρὶς ὅπλα εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατη.

Στοὺς πρώτους αἰῶνες μ.Χ. ὁ χριστιανισμὸς ἐπορεύθη χωρὶς βία, συνεπῶς ἀνεπιτυχῶς. Στὸν Δ΄ αἰῶνα ἐνεφανίσθη  ἕνας στρατηγός-αὐτοκράτωρ, ὁ Κωνσταντῖνος, ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἀπόλυτη ἐξουσία κατατροπώνοντας τὸν συναυτοκράτορά του, τὸν Μαξέντιο, τὸ 312, ἀδελφὸ τῆς συζύγου του, ἐχρησιμοποίησε τοὺς χριστιανοὺς ὁπλῖτες του κάνοντάς τους νὰ πιστεύσουν ὅτι εἶχε ἰδῆ τὸν σταυρὸ νὰ τοῦ προστάζῃ νὰ νικήσῃ. Ὁ Κωνσταντῖνος ἀπεκεφάλισε τὸν Μαξέντιο, ἐκάρφωσε τὴν κεφαλή του ἐπάνω σὲ παλοῦκι καὶ τὴν περιέφερε στοὺς δρόμους τῆς Ῥώμης. Ἔκτοτε ἡ χριστιανικὴ ἐκκλησία ἐβασίλευσε ἐπὶ τῆς αὐτοκρατορίας μὲ τὴν βία καὶ...σωστά!

Ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς, ὅπως καὶ ὁ ἑλληνικός, ἐθεώρει τὸν ἑαυτό του περιούσιο. (Καὶ οἱ δύο σωστά). Στοὺς νεωτέρους χρόνους ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς ἐπέτυχε ἐνῷ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέτυχε. Γιατί; Διότι ὁ πρῶτος ἔκαμε ἐπανάσταση, χρησιμοποιῶντας βία, σὲ τρεῖς φάσεις:  Πρώτη φάση: Ἐπάνοδος τοῦ λαοῦ στὴν Παλαιστίνη, κυριεύοντάς την μὲ ἔνοπλη τρομοκρατία, μέχρι τὸ 1948. Δεύτερη φάση: Ἐγκαθίδρυση σπαρτιατικοῦ στρατιωτικοῦ σοσιαλισμοῦ μὲ τὰ κιμπούτς, μετὰ τὸ 1948. Τρίτη φάση: Παγκοσμία ἐξάπλωση, μετατρέποντας τὴν τοπικὴ Μεγάλη Ἰδέα τοῦ ἑβραϊκοῦ ἐθνικισμοῦ, ὀνόματι σιωνισμός, σὲ παγκόσμιο σιωνισμό, ἀγκυροβολημένο σὲ μία μεγάλη δύναμη, τὶς ΗΠΑ, ὑπὸ τὴν ὀνομασία ἀγγλοσιωνισμὸ καὶ ὑποχρεωτικὰ συνεργαζόμενο μὲ τὸν καπιταλισμό.

Ἡ ἀντιγραφὴ μοντέλων δὲν εἶναι ποτὲ ἐπιτυχής. Ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται ποτὲ νὰ γίνῃ Δανία, Ἑλβετία ἤ Ἰσραήλ. Πρέπει νὰ οἰκοδομήσῃ τὸ ἰδικό της μοναδικὸ πρότυπο. Ὅμως, μὲ ἀκραία ἐπανάσταση, συνεπῶς, ὑποχρεωτικά, μὲ τὴν βία τῶν ὅπλων.

Τὸ ἑλληνικὸ μοντέλο ποὺ προέτεινα και συνέχισα νὰ προτείνω  σὲ ὅλη μου τὴν σταδιοδρομία εἶναι  πολὺ συγκεκριμένο: Πολιτισμικά: Ἐνδιάμεση Περιοχή καὶ Ἑλληνοτουρκισμός (Βλέπε τὴν διατριβὴ τοῦ Χρήστου Κυπραίου, "The Ideology of Hellenoturkism, from George of Trebizond to Dimitri Kitsikis", Bilgi University, Κωνσταντινούπολη, 2015).  Πολιτικά: Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ὡς νεωτέρα μορφὴ τῆς Βυζαντινωθωμανικῆς (βυζαντινω... μὲ ὠμέγα) Αὐτοκρατορίας. Καθεστωτικά: Ἀπόλυτη μοναρχία, ὁλοκληρωτισμός, ἐθνικομπολσεβικισμός. Γεωπολιτικά: Θάλασσα περιστοιχισμένη μὲ στεριά, δηλαδὴ κράτος τοῦ Αἰγαίου βασισμένο στὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσία δύναμη, τὶς ΗΠΑ καὶ τὸ Ἰσραήλ. Παγκοσμικά: Πολυκεντρικὸ καὶ ὄχι Διπολικὸ  σύστημα Μεγάλων πολιτικῶν Συνόλων, πέραν τῶν ἐθνοκρατῶν, στὸ ὁποῖο θὰ ἐντάσσεται καὶ ἡ Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία. Θρησκευτικά: Παλαιοημερολογιτικὴ Ὀρθοδοξία συνδεδεμένη μὲ τὴν Βαλκανικὴ καὶ Ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία, συνεργαζομένη μὲ τὸν Ἀλεβισμὸ καὶ τὴν Ἑλληνικὴ (Ἀρχαία) Θρησκεία. Γλωσσικά: Παγκοσμιοποίηση τῆς ἑλληνικῆς πολυτονικῆς παραδοσιακῆς γλώσσας μέσῳ πολιτισμικοῦ ἑλληνικοῦ σιωνισμοῦ, βασισμένη στὴν αὐτονόητη παγκοσμία ἀποδοχὴ ἀπὸ χιλιάδων ἐτῶν τοῦ ἑλληνικοῦ Λόγου. Κοινωνικά: Συνεργασία μὲ τὸ ἑλληνικὸ πλοιοκτητικὸ κεφάλαιο καὶ μέσῳ αὐτοῦ ἐπιρροὴ ἐπὶ τοῦ παγκοσμίου τραπεζικοῦ συστήματος. Ὑπαγωγὴ τοῦ ἑλληνικοῦ ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου στὴν πολιτικὴ βούληση χωρὶς ὑπέρμετρες ἐθνικοποιήσεις. Πνευματικὰ καὶ Παιδευτικά: Ἀριστοκρατικὴ πλατωνικὴ παιδεία. Ἰδιωτικὰ Πανεπιστήμια. Ἐξαφάνιση τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων. Μετατροπὴ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου σὲ παγκόσμιο πνευματικὸ κέντρο, γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη, τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν Βασιλεύουσα.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                   6 Αὐγούστου 2015

181 – Χρῆμα καὶ πνεῦμα: Τὸ μοντέλο τοῦ Ἰσραήλ.

181 – Χρῆμα καὶ πνεῦμα: Τὸ μοντέλο τοῦ Ἰσραήλ.

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες συνέβη κάτι τὸ καταπληκτικό. Ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ Ἰσραὴλ, Βενιαμὶν Νετανιάχου, ὡς ἀπόλυτος κατακτητής, μετέβη στὶς ΗΠΑ, χωρὶς τὴν συγκατάθεση τοῦ προέδρου Ὀμπάμα καὶ ὡμίλησε στὸ κατάμεστο ἀμερικανικὸ Κογκρέσο κατὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὀμπάμα στὸ θέμα τοῦ Ἰράν, καταχειροκροτούμενος ἀπὸ τοὺς Ῥεπουμπλικανοὺς ἀντιπροσώπους, ἐν ἀπουσία τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου ποὺ ἐκρύβετο στὸν Λευκὸ Οἶκο! Ἐθύμιζε Μεγαλέξανδρο καταποντίζοντας τὸν Πέρση βασιλέα Δαρεῖο στὴν ἴδια του τὴν χώρα.

Πῶς ἕνα ἐθνοκρατίδιο, τὸ Ἰσραήλ, μικρότερο καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἐπέτυχε νὰ δέσῃ χειροπόδαρα τὴν ὑπερδύναμη τοῦ κόσμου, τὴν Ἀμερική; Οἱ συνήθεις ἀντισημιτικὲς ἐξηγήσεις, ὅτι τὸ Ἰσραὴλ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς καὶ ὅτι μὲ ὅπλο τὸν φοβερὸ δρᾶκο τοὺ σιωνισμοῦ ποὺ ἔχει κυκλώσει τὸν πλανήτη Γῆ μὲ τὴν οὐρά του καὶ τὸν ἔχει στοιχειώσει, ἁπλῶς προδίδουν τὸν φθόνο ὅλων αὐτῶν ποὺ θὰ ἐπιθυμοῦσαν νὰ εὑρίσκονται στὴν θέση τοῦ Ἰσραήλ καὶ νὰ διαφεντεύουν τὴν Γῆ ὡς ἰσραηλινοὶ σούπερμεν.

Καὶ ὅμως ἡ Ἑλλὰς θὰ ἠδύνατο κάλλιστα νὰ ἦταν Ἰσραήλ. Ὁ Ἀριστοτέλης εἶχε διδάξει στὸν Ἀλέξανδρο, βασιλέα τοῦ Μακεδονικοῦ κρατιδίου, μὲ ποῖον τρόπο θὰ μετέτρεπε τὴν ἐλαχίστων γεωγραφικῶν διαστάσεων Ἑλλάδα σὲ κέντρο τοῦ κόσμου, δεικνύοντας τὴν μοναδικὴ γεωπολιτικὴ θέση τῆς  χώρας γιὰ τὴν Οἰκουμένη: «Τὰ ἔθνη ποὺ κατοικοῦν σὲ κρύα κλίματα καὶ στὴν Εὐρώπη εἶναι γεμάτα ἀπὸ γενναιότητα ἀλλὰ τοὺς λείπει ἡ εὐφυΐα καὶ ἡ δεξιοτεχνία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραμένουν σχετικὰ ἐλεύθερα ἀλλὰ νὰ τοὺς λείπῃ ἡ πολιτικὴ ὀργάνωση καὶ ἡ ἱκανότητα νὰ διοικοῦν τοὺς γείτονές τους. Ἀντιθέτως, τὰ ἔθνη τῆς Ἀσίας, εἶναι ἔξυπνα καὶ ἱκανὰ ἀλλὰ τοὺς λείπει ἡ γενναιότητα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εὑρίσκονται μονίμως στὴν θέση ὑποτακτικῶν καὶ δούλων. Ἀλλὰ τὸ ἑλληνικὸ γένος συμμετέχει καὶ στοὺς δύο χαρακτῆρες ἀκριβῶς ἐπειδὴ κατέχει τὴν ἐνδιάμεση γεωγραφικὴ θέση, καὶ ἔτσι εἶναι συνάμα γενναῖο καὶ ἔξυπνο. Χάρη σὲ αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ παραμένει ἐλεύθερο καὶ καλοδιοικούμενο καὶ δύναται νὰ κυβερνήσῃ τὴν Οἰκουμένη, ἐφ’ὅσον ὅμως συγκροτηθῇ σὲ ἑνιαῖο πολιτικὸ σύνολο» (Ἀριστοτέλης,  Πολιτικά,  Ζ’-7, 1327β).

Σαφῶς λοιπὸν ὁ Ἀριστοτέλης ἀναφέρεται στὴν «Ἐνδιάμεση Περιοχή» πολιτισμοῦ  μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς καὶ ἀπὸ αὐτὸν ἄλλωστε ἐνεπνεύσθην τὶς ἔρευνές μου ὅταν ὡς ἀστρονόμος-πολιτολόγος ἀνεκάλυψα τὸν μέχρι σήμερα κρυμμένο πολιτισμικὸ πλανήτη στὸ κέντρο τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε πάντα ἡ Ἑλλὰς καὶ τὸν ὁποῖο ὠνόμασα  ἀριστοτελικά, Ἐνδιάμεση Περιοχή.

Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Γιατί τὸ γειτονικὸ Ἰσραὴλ καὶ ὄχι ἡ Ἑλλὰς ἐξεμεταλλεύθη τὴν μοναδικὴ αὐτὴ γεωπολιτικὴ θέση γιὰ νὰ μεγαλουργήσῃ στὴν ἐποχή μας; Μήπως χρειαζόμεθα πέραν ἀπὸ φανατισμούς, θρησκευτικούς, φυλετικούς, ἐθνικιστικούς, ἰδεολογικούς, προσωπικούς, τὸ χρῆμα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς Διασπορᾶς, ἐπάνω στὰ ὁποῖα ἐβασίσθη τὸ Ἰσραὴλ γιὰ νὰ μεγαλουργήση;

Ὁ Ἕλλην στὴν Διασπορὰ παρέμεινε, ἐν μέσῳ τῶν κοινοτήτων του, Ἕλλην ἐπὶ ἑκατοντάδες χρόνια, ἀκριβῶς ὅπως ὁ Ἑβραῖος τῆς Διασπορᾶς. Καὶ ἔρχονται τώρα Γραικύλοι τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου καὶ μέμφονται τοὺς Ἕλληνες τῆς Διασπορᾶς, ἀμφισβητῶντας τὴν ἑλληνικότητά τους, ἐπειδὴ ἐγεννήθησαν στὸ ἐξωτερικό!

Ἀκόμη καὶ σήμερα, μέσα στὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, διαβιοῦν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πνευματικὲς μετριότητες, ὅπως ἀκριβῶς καὶ στὸ σημερινὸ κράτος τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ σχεδὸν ὅλα τὰ ἑβραϊκὰ μυαλά, ἐπιχειρηματιῶν καὶ διανοουμένων, ποὺ διοικοῦν τὸ ἰσραηλινὸ σκάφος εὑρίσκονται στὴν Διασπορά, αὐτοὶ ποὺ ἐμεῖς φθονερὰ ἀποκαλοῦμε σιωνιστικὸ δάκτυλο. Στὴν ἑλληνικὴ Διασπορὰ διαβιοῦν σχεδὸν ὅλα τὰ μεγάλα ἑλληνικὰ ἐπιχειρηματικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ μυαλὰ ποὺ συγκροτοῦν τὸν ἑλληνικὸ σιωνισμό, καὶ ὅμως οἱ ἐσωτερικὲς μας μετριότητες πανταχοῦ παροῦσες στὶς ἐφημερίδες καὶ τὰ ΜΜΕ τοῦ κρατιδίου, ἀποφεύγουν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον νὰ τὰ προσκαλοῦν στὰ ἑλληνικὰ πανεπιστήμια καὶ στὰ τηλεοπτικὰ κανάλια καὶ καταφέρονται κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν τοῦ Λονδίνου ὡς στυγεροὺς καπιταλιστὲς ποὺ ὑπεστηρίζοντο χθὲς ἀπὸ τὴν 21^η Ἀπριλίου καὶ σήμερα  ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Πότε λοιπόν, ἕνας Ἕλλην πρωθυπουργὸς θὰ εἰσβάλῃ ὡς κατακτητὴς στὴν Οὐασιγκτῶνα, χέρι χέρι μὲ τὸν Νετανιάχου, ὑποστηριζόμενος ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ σιωνισμὸ τῆς Διασπορᾶς;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 4 Μαρτίου 2015