246 - Ἡ Κρήτη ὡς μελλοντικὸ ἀνεξάρτητο κράτος

246 - Ἡ Κρήτη ὡς μελλοντικὸ ἀνεξάρτητο κράτος

Μετὰ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως τὸ 1991, οἱ Δυτικὲς Μεγάλες Δυνάμεις ἐπανῆλθαν στὴν πολιτικὴ διαμελισμοῦ καὶ διαμερισμοῦ τῶν ἐδαφῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ποὺ εἶχαν ξεκινήσει στὰ τέλη τοῦ ΙΗ΄αίῶνος μὲ τὸ Ἀνατολικὸ Ζήτημα κατατεμαχισμοῦ τῆς Ὀθωμανικῆς, πρώην Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, πολιτικὴ ποὺ εἶχε ἀνασταλλῆ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου.

Οἱ Ἕλληνες τοῦ κρατιδίου, ὡς συνήθως ἀστοιχείωτοι, παρηκολούθουν ὡς θεατὲς τὸν διαμελισμὸ αὐτὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς χωρὶς νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα μέρος εὐρυτέρου σχεδίου διαμελισμοῦ καὶ τῶν Βαλκανίων, δηλαδὴ μία ὁλοκλήρωση τοῦ γενικοῦ διαμελισμοῦ ἀπὸ Ἀδριατικῆς μέχρι Περσίας τῶν ὑπολειμμάτων τῆς πάλαι ποτὲ Αὐτοκρατορίας τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς.

Ἡ θαλασσία Ἀγγλοσαξωνικὴ Δύναμις (Ἀγγλία-ΗΠΑ) ἐχρησιμοποίησε καὶ συνεχίζει νὰ χρησιμοποιῇ ὡς ὅπλο διαμελισμοῦ τὴν δυτικόφερτη ἰδεολογία τοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ ποὺ ἐξ ὁρισμοῦ διχάζει ἐφ’ὅσον ἡ ἐπέκταση ἑνὸς ἔθνους ὑποχρεωτικὰ πραγματοποιεῖται εἰς βάρος ἄλλου ἔθνους. Ἔτσι ὁ ἑλληνοκεντρισμὸς ποὺ στὸν χῶρο τῆς πολυεθνικῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Βυζαντίου-Ὀθωμανίας εἶχε ἐξαπλώσει τὸν ἑλληνισμὸ ἀπὸ τὸν Δούναβη μέχρι τὸν Περσικὸ Κόλπο καὶ ἀπὸ τὴν Κριμαία μέχρι τὴν Αἴγυπτο, ἀντεκατεστάθη τὸ 1910-1922 μὲ τὸν βενιζελικὸ ἐθνικισμὸ τῆς Μεγάλης Ἰδέας, ὑπὸ τὴν ἐνθάρρυνση τοῦ Λονδίνου, ἐγκαθιστῶντας τὸ κράτος τῶν Άθηνῶν στὴν Μικρὰ Ἀσία ὡς πρῶτο Ἰσραήλ. Ἡ ἀποτυχία τοῦ πρώτου τούτου Ἰσραὴλ ἔφερε μετὰ τὸ 1922 τὴν θεαματικὴ καὶ συνεχῆ συρρίκνωση τοῦ ἑλληνισμοῦ ἡ ὁποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ θαλασσία δύναμη, μετὰ τὸ 1948, προώθησε μὲ τὸν ἴδιο διαμελιστικὸ στόχο τῆς Περιοχῆς, ἕνα δεύτερο Ἰσραήλ, αὐτὸ τῆς Ἱερουσαλήμ, μέχρι στιγμῆς ἀπόλυτα ἐπιτυχὲς, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἀποτυχία τοῦ πρώτου Ἰσραὴλ τῶν Ἀθηνῶν.

Ὁ στόχος τῆς θαλασσίας ἀγγλοσαξωνικῆς Δυνάμεως, ἐκτὸς ἀπὸ γεωπολιτικός, κατὰ τῆς ῥωσικῆς καθόδου, ὑπῆρξε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν πηγῶν ὑδρογονανθράκων, τὸ 1919 τῆς Περσίας, τὸ 1946 τῶν ἀραβικῶν χωρῶν καὶ σήμερα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, δηλαδὴ τοῦ χώρου Κρήτης-Αἰγύπτου-Κύπρου-Ἰσραήλ.

Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ ΙΗ’αἰῶνος, ἡ Ἀγγλία εἶχε ἐκδηλώσει τὴν προτίμησή της, ὅπως πρὸ αὐτῆς, ἡ Βενετία, ὄχι γιὰ ἐπεκταμένα ἠπειρωτικὰ ἐδάφη, ἀλλὰ γιὰ ἐμπορικὲς καὶ στρατηγικὲς σκάλες, ὅπως τὸν βράχο τοῦ Γιβραλτάρ, τὴν Μάλτα, τὴν Κρήτη καὶ τὴν Κύπρο ἁλυσίδα ἐλέγχου τῆς Μεσογείου στὴν ὁποία προσετέθη, μετὰ τὸ 1948 καὶ τὴν ἀμερικανικὴ διαδοχή, καὶ τὸ Ἰσραήλ.

Συνεπῶς ἡ αὐτόνομη Κρήτη ἦταν πάντα στὸ στόχαστρο τῆς θαλασσίας ἀγγλοσαξωνικῆς δυνάμεως, πόσο μᾶλλον ποὺ σήμερα ἀνεγνωρίσθη ἡ θάλασσα πέριξ τῆς Κρήτης πλουσιωτάτη σὲ κοιτάσματα ὑδρογονανθράκων.

Ἡ πλήρης κατάρρευση τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου μετὰ τὸ 2009 μὲ καμμία ἀπολύτως προοπτικὴ ἀνακάμψεως ἔχει πείσει τὸν ἀμερικανικὸ παράγοντα ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐπιβίωση τοῦ σημερινοῦ κρατικοῦ σχήματος. Ὁ διαμελισμὸς ὁλοκλήρου τῆς χώρας ἔχει ἤδη δρομολογηθῆ καὶ εἶναι ζήτημα χρόνου. Τὸ πρῶτο τεμάχιο τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας ποὺ θὰ ἀποσχισθῇ καὶ θὰ ἀνεξαρτητοποιηθῆ δύναται νὰ εἶναι ἡ Κρήτη.

Οἱ Ἀγγλοσάξωνες ἔχουν παρατηρήσει ὅτι οἱ μόνοι ζωντανοί, δραστήριοι καὶ δημιουργικοὶ Ἕλληνες ποὺ ἔχουν ἀπομείνει ἀνήκουν κατὰ τὸ πλεῖστον σὲ δύο κατηγορίες: τοὺς ἐκ Μικρασίας καὶ τοὺς ἐκ Κρήτης. Ὅταν συναντᾷς στὸν δρόμο ἕναν δημιουργικὸ Ἕλληνα, τὶς περισσότερες φορὲς πρόκειται γιὰ Μικρασιάτη ἤ Κρητικό.

Τὸ ὅπλο ὁλοκληρώσεως τοῦ διαμελισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ποὺ θὰ χρησιμοποιήσουν οἱ Ἀγγλοσάξωνες θὰ εἶναι καὶ πάλι ὁ ἐθνικισμός. Γι αὐτὸ καὶ δὲν ἀποκλείεται  νὰ προωθήσουν τὶς ἐγχώριες ἑλληνικὲς ἐθνικιστικὲς δυνάμεις, ὅπως φερ’εἰπεῖν τὴν Χρυσῆ Αὐγή, γιὰ νὰ προκαλέσουν πόλεμο μὲ τοὺς γείτονες τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι, μετὰ τὴν προβλεπομένη ἧττα της, ἡ Ἑλλὰς θὰ συρρικνωθῇ περαιτέρω ὅπως τὸ 1922.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 6 Ὀκτωβρίου 2015

245- Τὸ Ξανθὸ Γένος τοῦ Βορρᾶ καὶ ἡ ῥωσικὴ ἀχαριστία

245- Τὸ Ξανθὸ Γένος τοῦ Βορρᾶ καὶ ἡ ῥωσικὴ ἀχαριστία

Ἐξ ὁρισμοῦ ἡ Μεγάλη Δύναμις δὲν δύναται νὰ ἔχῃ φίλους παρὰ μόνον συμφέροντα. Τὴν ἐποχὴ ποὺ ἡ Ῥωσία τοῦ Λένιν καὶ ἡ Κίνα τοῦ Μάο διεξήγαγαν ἐπαναστατικὸ ἀγῶνα ὑπῆρχε τοὐλάχιστον γνησία ἀλληλεγγύη μὲ τοὺς κομμουνιστὲς συντρόφους τῆς ὑφηλίου. Σήμερα οἱ δύο αὐτὲς χῶρες ἀκολουθοῦν ὅπως καὶ οἱ ἄλλες Μεγάλες Δυνάμεις τὴν ἰμπεριαλιστικὴ ὁδό. Σὲ ὑπολογίζουν ἐὰν ἔχῃς καὶ προσφέρῃς χρήματα. Σοῦ δίδουν ἐὰν δίδῃς.  

Ὅμως, ἡ Ῥωσία, τὸ ξανθὸ γένος τοῦ Βορρᾶ, ἡ μεγάλη κόρη τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἡ ἀπαραίτητη σύμμαχος τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν περικύκλωση τῆς Τουρκίας. Μαζὶ μὲ τοὺς ὑπολοίπους Σλαύους ὀρθοδόξους παρουσιάζεται ὡς τὸ κατ’ ἐξοχὴν δίκοπο μαχαίρι. Ἡ κόρη προσεπάθησε στὸ παρελθὸν καὶ θὰ προσπαθήσῃ στὸ μέλλον νὰ καταβροχθίσῃ τὴν μητέρα.

Γιατί ὅμως χρειάζεται περικύκλωση τῆς Τουρκίας μὲ στόχο τὴν ἀπόσχιση τῶν Κούρδων καὶ τῶν μὴ ἀλεβηδικῶν ἐδαφῶν της; Διότι ἡ σημερινὴ Τουρκία περιλαμβάνει μονίμους ἐχθροὺς τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων καὶ πρωτίστως τῶν σουννιτῶν Ἰσλαμιστῶν.  Ὁ σουννιτικὸς ἰσλαμισμός, ξένος πρὸς τὸν τουρκισμό (παρὰ τὴν συστηματικὴ σύγχυση ποὺ κάνει ὁ Γραικύλος μεταξὺ Τούρκου καὶ ἀκραίου μουσουλμάνου) εἶναι τυπικὸ προϊὸν τῆς καπιταλιστικῆς περιόδου. Γιὰ νὰ τὸν ἀντιστρατευθῇ χρησιμοποιεῖ τὰ ὅπλα του. Μετατρέπει τὸ Ἰσλὰμ σὲ πολιτικὴ ἰδεολογία. Οἱ μαθητευόμενοι μάγοι τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῆς Οὐασιγκτῶνος ἤνοιξαν τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου. Ἐὰν ὁ ἰσλαμισμὸς ἠπείλη μόνον τὴν Δύση, θὰ ἦτο εὐπρόσδεκτος σύμμαχός μας. Ἀλλὰ ἀπειλεῖ πλέον καὶ τὸ Αἰγαῖο.

Ἡ συμμαχία μὲ τοὺς Σλαύους, ὅπως καὶ μὲ τοὺς Κούρδους πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικὴ διότι ἀπὸ φίλους ἐνδέχεται ἀφνιδίως νὰ μετατραποῦν σὲ ἐχθρούς. Κατὰ τὴν περίφημη προφητεία τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, στὸν ΙΗ΄ αἰῶνα, οἱ Κοῦρδοι ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὸ ἕν τρίτον περίπου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς σημερινῆς Τουρκίας, καὶ δὲν ἔχουν καμμία πολιτιστικὴ συγγένεια μὲ τὸν κόσμο τοῦ Αἰγαίου, θὰ πᾶνε στὴν Κόκκινη Μηλιά, οἱ Ἀλεβῆδες ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὸ δεύτερο τρίτο αὐτοῦ τοῦ πληθυσμοῦ, θὰ βαπτισθοῦν χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι καί, τέλος, μετὰ ἀπὸ ἕναν πόλεμο, τὸ τελευταῖο τρίτο, αὐτὸ τῶν σουννιτῶν Ἰσλαμιστῶν τοῦ Ἔρντογαν, θὰ ἀποδεκατισθῇ.

Ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ὑπερισχύσουν μονίμως οἱ  κοινὲς ῥίζες τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἡ Ῥωσία νὰ ἀναγνωρίσῃ μιὰ γιὰ πάντα, τὰ πνευματικὰ πρωτεῖα τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. Τὰ ἑλληνικὰ πρέπει νὰ διδάσκονται ὑποχρεωτικὰ σὲ ὅλες τὶς ὀρθόδοξες σλαυϊκὲς χῶρες ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ μέχρι τὸ Πανεπιστήμιο σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς κατοίκους. Ὀρθοδοξία χωρὶς τὴν μεγάλη σλαυϊκὴ συμβολὴ γλωσσῶν καὶ κουλτούρας δὲν νοεῖται, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ μὴν ἀμφισβητηθῇ ποτὲ πλέον τὸ ἑλληνικὸ πρωτεῖο.

Ἐπειδὴ ὅμως, ὅπως ἐπανειλημμένως ἀπεδείχθη στὸ παρελθόν, καὶ συγκεκριμένα μὲ τὸ σχέδιο ἀναβιώσεως τοῦ Βυζαντίου στὴν Πόλη ἀπὸ τὴν Αἰκατερίνη τὴν Μεγάλη, τυπικὰ ὡς ἑλληνικὸ κράτος, στὴν οὐσία ὅμως ὡς ῥωσικὸ προτεκτορᾶτο, ἤ καὶ σήμερα ὅταν ὁ Πούτιν ἀποφεύγει νὰ κάμη χρήση τῆς προσωπικότητος τοῦ Καποδίστρια γιὰ νὰ ὑπογραμμίσῃ ὅτι μία ἐνδεχομένη ἐπάνοδος τοῦ ῥωσικοῦ κόμματος στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση θὰ σημάνῃ τὴν ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν Μόσχα τῶν πρωτείων τῶν Ἀθηνῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιλέξουμε καὶ πάλι ὡς γεωπολιτικὸ ἑταῖρο τὸν Ἀγγλοσάξωνα ποὺ ναὶ μὲν μᾶς κρατᾷ τὸ κεφάλι κάτω ἀλλὰ τοὐλάχιστον δὲν βάζει σὲ κίνδυνο τὴς ἐπιβίωση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ κρατᾷ σὲ ἀπόσταση τὸ Φανάρι ἀπὸ τὴν Μόσχα, ὡς Τρίτη Ῥώμη.

Ἐμεῖς ὅμως δὲν πρέπει νὰ ἀπογοητευόμεθα. Ὅπως καὶ τὸ μικρὸ Ἰσραὴλ ἐπεβλήθη ἐπὶ τῆς Μεγάλης Δυνάμεως τῶν ΗΠΑ, ἔτσι καὶ ἐμεῖς, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση ἑνὸς Πανέλληνος ἥρωος, ποὺ θὰ ἐπιβληθῇ ὡς μονάρχης ἐπὶ τῶν ἐθνικιστικῶν μύθων τῶν Γραικύλων μὲ μίαν ἄκρως συνθετικὴ καὶ πολύπλευρη πολιτικὴ ποὺ ἀρχικὰ μόνον αὐτὸς θὰ γνωρίζῃ, μὲ τὴν τακτικὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου πού «ἀφοῦ ἐξευτέλισε τοὺς Ἕλληνες, πῆρε τὴν κόρη τοῦ Δαρείου γυναῖκα καὶ κατάχτησε τὴν Ἀνατολή» (Ἴων Δραγούμης, Ὅσοι ζωντανοί, 1911), θὰ ὑποχρεώσουμε τοὺς Ῥώσους μέσῳ ὠσμώσεως, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τοὺς Τούρκους, νὰ ἐξελληνισθοῦν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 5 Ὀκτωβρίου 2015

213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

Τέρμα στὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα. Ἡ Ἑλλὰς ἐπεραίωσε ἐπιτυχῶς τὸ ἔργο της ποὺ ἦταν ἡ ἀνατίναξη τοῦ οἰκοδομήματος τῆς ΕΕ ποὺ γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ εὐρωπαϊκὸς ἰμπεριαλισμός, τὰ τελευταῖα διακόσια χρόνια, εἶχε προσπαθήσει, μὲ συνεχεῖς ἀποτυχίες, νὰ οἰκοδομήσῃ.

Ναπολέων, Λατινικὴ Νομισματικὴ Ἕνωση (ΛΝΕ 1865-1927), Κουντενχόβε-Καλλέργης, Ἀριστείδης Μπριάν, Χίτλερ, Jean Monnet καὶ οἱ Εὐρωκράτες συνεχιστὲς τοῦ Jean Monnet, ὡς λέσχη τῶν Δυτικῶν Εὐρωπαϊκῶν κρατῶν ποὺ εἶχαν ἀπωλέσει τὶς ἀποικίες τους στὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία καὶ ἐπάσχιζαν νὰ τὶς ἀντικαταστήσουν μὲ τὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, μετὰ τὸν  διαμελισμὸ τῶν δύο πολιτικῶν μεγαθηρίων τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, τῆς Ὀθωμανίας καὶ τῆς Σοβιετίας, διακόσια χρόνια ἀδυσωπήτου ἰμπεριαλισμοῦ ποὺ εἶχε ξεκινήσει μὲ τὸν Mayer Amschel Rothschild (1744-1812)  χρηματοδότη τῶν ναπολεοντίων πολέμων.

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, προσεπάθησε νὰ σταματήσῃ τὴν ξέφρενη αὐτὴ ἐπέκταση τῶν εὐρωπαϊκῶν μεταποικιακῶν δυνάμεων γιὰ ἀποικιοποίηση τῆς διαμελισμένης Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, ἀλλὰ χωρὶς ἐπιτυχία. Ὁ Jean Monnet (1888-1979), Γάλλος τεχνοκράτης στὴν ὑπηρεσία τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καὶ πατέρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶχε ἱδρύσει τὸ 1929, στὸν Ἅγιο Φραγκῖσκο, τὴν Bancamerica καὶ μετὰ τὴν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εἶχε ἐπιστρέψει ἀπὸ τὶς  ΗΠΑ γιὰ νὰ ἑνώσῃ τὶς οἰκονομίες τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας πρὸς ὄφελος τῶν Ἀγγλοσαξώνων, μὲ σταδιακὴ ἐξαφάνιση τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐθνοκρατῶν καὶ μὲ σκοπὸ νὰ ἐναντιωθῇ στὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ, ὑπερασπιστὴ μίας Εὐρώπης τῶν ἐθνοκρατῶν. Ὁ ντὲ Γκὼλ τὸν εἶχε χαρακτηρήσει «un petit financier à la solde des Américains» (ἕνας πληρωμένος ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς  ἐπιχειρηματᾶκος).

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ μέχρι τὸν θάνατό του τὸ 1970 εἶχε ἐναντιωθῆ στὴν εἴσοδο τῆς Ἀγγλίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὡς ἠπειρωτικὸς ἡγέτης ἀντίθετος στὴν θαλασσία ἀγγλοσαξωνικὴ περίπτυξη. Περιέργως, ἡ Ἀγγλία ἀργότερα ἀπεδείχθη σύμμαχος τοῦ γκωλλισμοῦ, στὴν προσπάθειά της νὰ φρενάρῃ τὴν ἠπειρωτικὴ ὁμοσπονδοποίηση τῆς Εὐρώπης πέραν τῶν ἐθνοκρατῶν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ πάντα ἦταν ἀντίθετη σὲ μία βοναπαρτικὴ Εὐρώπη. Ἔτσι σήμερα,  ἡ γκωλλίστρια Μαρὶν Λεπὲν εὐθυγραμμίζεται μὲ τὸν βρεταννικὸ εὐρωσκεπτικισμὸ καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶχε προωθηθῆ ἀπὸ τὶς ἀγγλοσαξωνικὲς θαλασσίες δυνάμεις, ἀλλὰ εἶχε περάσει στὰ χέρια τῶν εὐρωκρατῶν, διαμελίζεται μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἰδίων αὐτῶν ἀγγλοσαξωνικῶν δυνάμεων.

Τὸ θανάσιμο λάθος τῶν τεχνοκρατῶν-εὐρωκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν, προῆλθε ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστική τους βουλιμία. Ἀντί νὰ παραμείνουν στὴν ἀρχική τους Ἕνωση  Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος τοῦ 1952, τῶν ἕξι πλέον ἀνεπτυγμένων χωρῶν τῆς δυτικοευρωπαϊκῆς χερσονήσου, ἤτοι τοὺς 3 μεγάλους (Γαλλία-Γερμανία-Ἰταλία) καὶ τοὺς 3 μικρούς (Βέλγιο, Ὁλλανδία, Λουξεμβοῦργο), ξεκίνησαν μία τρελλὴ πορεία πρὸς Ἀνατολάς, καταπίνοντας διαδοχικὰ ὅλες τὶς ὑπανάπτικτες χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τῆς πρώην Ὀθωμανίας καὶ Σοβιετίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βάλουν φίδι στὸν κόρφο τους, τὴν Ἑλλάδα ποὺ σήμερα ὡς καμικάζι τοὺς ἀνατινάζει στὸν ἀέρα μὲ τὴν βοήθεια τῶν Ἀγγλοσαξώνων! Γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἡ προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἑνωποιήσεως ἀπέτυχε καὶ ἤδη ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη διαιρεῖται μεταξὺ βορρᾶ καὶ νότου  ἕως ποὺ τὸ Δ΄ Ῥάϊχ παραμείνῃ ἀπομονωμένο μὲ τοὺς βορείους δορυφόρους του καὶ τὸ συρρικνωμένο  εὐρωμᾶρκο.

Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ῥόλος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ Ἀνθρωπότης θὰ μᾶς εὐγνωμονῇ. Γιὰ μίαν άκόμη φορὰ θυσιαζόμεθα γιὰ τὰ ἀντιιμπεριαλιστικὰ ἰδανικὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ μᾶς παρακολουθεῖ μὲ θαυμασμό. Ὁ Βαρουφάκης ὡς μεγαλοφυὴς ἀναρχικὸς εἶχε ἐτοιμάσει τὸ μπουρλότο!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Ἰουλίου 2015

182 – Ἡ ἀπαραίτητη ἐπιβολὴ λαοκρατίας μὲ δημοψήφισμα καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ βασιλέως

182 – Ἡ ἀπαραίτητη ἐπιβολὴ λαοκρατίας μὲ δημοψήφισμα καὶ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ βασιλέως

Ὁ πρώην συνεργάτης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καὶ νῦν ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν Γιάνης Βαρουφάκης ἐπανέφερε τὴν πρόταση τοῦ ΓΑΠ γιὰ διεξαγωγὴ δημοψηφίσματος. Ἡ βίαιη ἀντίδραση τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν ντόπιων  δωσιλόγων Εὐρολιγούρηδων στὸ ἄκουσμα καὶ μόνον τῆς λέξεως «δημοψήφισμα», ὅπως αὐτὸ εἶχε συμβῆ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2011 ὅταν ὁ ΓΑΠ τὸ εἶχε πρωτοπροτείνει , ἀποδεικνύει πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως ὅτι ἡ ΕΕ διοικεῖται ἀπὸ μία δικτατορία τεχνοκρατῶν ποὺ φοβᾶται τὴν ἄμεση δημοκρατία τῆς λαοκρατίας τῶν δημοψηφισμάτων σὰν τὸν διάβολο τὸ λιβάνι. Τότε ὁ ΓΑΠ εἶχε δειλιάσει καὶ εἶχε ἀνατραπῆ. Μένει νὰ δοῦμε ἐὰν ὁ συνεχιστής του, ὁ Βαρουφάκης ἐπιμείνῃ στὴν πραγματοποίηση τοῦ ἐγχειρήματος.

Ἡ πορεία πρὸς τὴν οἰκονομικὴ καταστροφὴ  καὶ τὴν κοινωνικὴ τζιχαδοποίηση λόγῳ τῆς ἀνεξελέγκτου εἰσόδου τῶν μεταναστατῶν, φαντάζει πλέον ὡς ἀναπόφευκτο γεγονός. Ἡ ὑποστήριξη τῶν θαλασσίων Δυνάμεων, Ἀγγλίας καὶ ΗΠΑ μὲ τὴν πρόσθετη ἀρωγὴ τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι ἡ μόνη διέξοδος. Καὶ τὸ ὅπλο τοῦ λαοκρατικοῦ  δημοψηφίσματος ἐὰν στερεωθῇ μονίμως στὴν συνείδηση τοῦ λαοῦ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς κοινοβουλευτικῆς δικτατορίας.

Τὸ ὅπλο τοῦ δημοψηφίσματος θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ τεθῆ τὸ θέμα τῆς βασιλείας. Γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἑλληνικὴ βασιλικὴ οἰκογένεια ἔχει μεταξὺ τῶν μελῶν της ἑβραϊκὸ αἷμα ποὺ θὰ βοηθήσῃ τὴν ἰσραηλινὴ προσέγγιση,  ὡς καὶ μέσῳ τῆς δανικῆς της καταγωγῆς στενὸ βρεταννικὸ δεσμό. Ἡ πρόσθετη γερμανικὴ ἐπιρροὴ ποὺ ἔδωσε δυναμικότητα στὶς βασίλισσες τοῦ παρελθόντος, ἔχει σήμερα ἐξαφανισθῆ, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ ἔντονη ὀρθόδοξη πίστη τῶν μελῶν της τὴν φέρνουν κοντὰ στὸ ξανθὸ γένος τοῦ Βορρᾶ, τὴν Ῥωσία τοῦ Πούτιν.

Ὁ ἐμφύλιος πόλεμος τοῦ 1946-1949 εἶχε ἐγκλωβίσει τὴν βασιλικὴ οἰκογένεια στὸν Ψυχρὸ Πόλεμο καὶ στὸν ἀντικομμουνισμὸ τῶν Γερμανοτσολιάδων ποὺ ἀπὸ ὀππορτουνισμὸ καὶ μόνον εἶχαν μεταπηδήσει στὸ ἀμερικανικὸ στρατόπεδο. Σήμερα ὁ τότε μοναρχοφασισμὸς εἶναι παρελθόν. Ἡ ἑλληνικὴ μοναρχία εἶναι ἀποφασισμένη νὰ σταθῇ ὑπεράνω τῆς διαμάχης κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ σὲ μία προσπάθεια ἐθνικομπολσεβικικῆς συμφιλιώσεως τῶν ἄκρων. Εἰδικά, νὰ ἀνεχθῇ μὲν τὸν ἐθνικισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἀλλὰ νὰ τὸν περιφρουρήσῃ καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψῃ στὰ ἐγγόνια τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ τῆς δεκαετίας τοῦ 1940, νὰ προβοῦν σὲ ἀντισημιτικὰ καὶ ἀντικομμουνιστικὰ ἔκτροπα.

Κατόπιν μίας ἐνδεχομένης ἐπιστροφῆς στὴν δραχμὴ καὶ τὴν καταστροφικὴ κοινωνικὴ κρίση ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, τὸ σωσίβιο τῆς μοναρχικῆς ἐπανόδου θὰ ἐπιτρέψῃ τρία τινά: 1 – Μία γεωπολιτικὴ ἀναπροσαρμογὴ νέας Γιάλτας μεταξὺ Ἀγγλοσαξώνων καὶ Ῥώσων.  2 - Ἕνα νέο ἀγγλοσαξωνικὸ σχέδιο Μάρσαλ χρηματοδοτήσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας.  3 – Μία ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας στὸ Ἰράν, ποὺ ὡς μεγάλη  περιφερειακὴ Δύναμη, παροῦσα στὸ Ἰράκ, τὴν Συρία, τὸ Λίβανο καὶ τὴν Γιεμένη, θὰ ἐνιχύση τοὺς Ἀλεβῆδες στὴν Τουρκία εἰς βάρος τῶν φανατικῶν Τούρκων σουννιτῶν καὶ θὰ ἐπαναφέρη τὴν ἰρανοϊσραηλινὴ συμμαχία τῆς ἐποχῆς τοῦ Σάχη. Θὰ βάλῃ δὲ φρένο στὴν σατανικὴ ἐπιρροὴ τῆς σουννιτικῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ τοῦ Κατὰρ ποὺ χρηματοδοτοῦν ὅλα τὰ ἔκτροπα τῶν Τζιχαδιστῶν κατὰ τῶν χριστιανῶν καὶ τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ, ἀπομακρύνοντας ἔτσι τὴν ἐπικειμένη εἰσβολὴ τοῦ Χαλιφάτου στὴν Εὐρώπη ποὺ δεδηλωμένο στόχο ἔχει τὴν κατεδάφιση τοῦ μουσείου τῆς Ἀκροπόλεως, τοῦ Παρθενῶνος, τῶν μοναστηρίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τοῦ Βατικανοῦ.

Ὁ κίνδυνος γιὰ τὸ μέλλον τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι τόσο μεγάλος ποὺ ἀξίζει τὸν κόπο τὰ ἀντιμοναρχικὰ αἰσθήματα μεγάλου τμήματος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ παραμερισθοῦν καὶ μέσῳ λαοκρατικοῦ δημοψηφίσματος ἀμέσου δημοκρατίας νὰ ἐπιχειρηθῇ ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας στὴν χώρα μας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Μαρτίου 2015