215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

215 - Δικτατορία καὶ οἰκονομικὴ κρίση. 

Ἐν αναμονῇ τοῦ ἑλληνικοῦ πραξικοπήματος

Τὸ πραξικόπημα εἶναι ἕνα μέσον καταλήψεως τῆς ἐξουσίας, εἴτε μιᾶς ἐργατικῆς σοσιαλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ῥωσικὸς μπολσεβικικὸς Ὀκτώβρης τοῦ 1917), εἴτε μιᾶς ἀστικῆς καπιταλιστικῆς ἐπαναστάσεως (ἑλληνικὸ Γουδὶ τοῦ 1909). Συχνά, ἡ δικτατορία δὲν ἐγκαθίσταται μὲ πραξικόπημα : παραδίδεται ἡ χώρα προσωρινὰ στὸν δικτάτορα ἀπὸ τὰ στελέχη τῆς ἐνδιαφερομένης κοινωνικῆς τάξεως ποὺ εὑρίσκεται ἤδη στὴν ἀρχὴ ἀλλὰ κινδυνεύει νὰ τὴν χάση, εἴτε αὐτὴ εἶναι ἡ ἀστικὴ τάξη, εἴτε εἶναι ἡ ἐργατική. Ἔτσι στὶς 4 Αὐγούστου 1936 ὁ ἴδιος ὁ βασιλεὺς παρέδωσε στὸν Μεταξᾶ τὴν Ἑλλάδα μὲ δικτατορικὲς ἐξουσίες. Ἡ ἀνάγκη τῆς δικτατορίας ἐμφανίζεται πάντα ὅταν ἕνα ταξικὸ καθεστὼς εὑρίσκεται σὲ παρακμή. Ἔτσι τὸ πολωνικὸ καθεστὼς τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκη ἐπιβολῆς τῆς δικτατορίας τοῦ στρατηγοῦ Γιαρουζέλσκι ὅταν συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁμοίως ἡ ἀνάγκη ἐπιβολῆς δικτατορίας στὶς ΗΠΑ ἐνεφανίσθη μετὰ τὸ 1932 ὅταν τὸ ἀμερικανικὸ καθεστὼς τῆς ἀστικῆς τάξεως συνειδητοποίησε ὅτι εὑρίσκετο σὲ παρακμὴ μετὰ τὴν φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929, τὸν κίνδυνο κομμουνιστικῆς ἐπαναστάσεως στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου στὴν δεκαετία τοῦ 1950 καὶ τὸν κίνδυνο ἰσλαμικῆς ἐπαναστάσεως μετὰ τὴν πτώση τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου τὸ 1989.

Στὸ τέλος τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση ἐπέρασε στὸ Κογγρέσσο, πρὸς χάριν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, ἕναν νόμο ποὺ προσέφερε τὴν πληρωμὴ ὁμολόγων ποὺ θὰ ὡλοκληρώνοντο τὸ 1945. Ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929 κατέστρεψε τὶς οἰκονομίες καὶ τὶς ἐργασίες τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν μὲ ἀποτέλεσμα αὐτοὶ νὰ κατέβουν στὸν δρόμο. Ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὴν κυβέρνηση νὰ τοὺς πληρώση τὸ "δῶρο" ἀμέσως, τὸ λεγόμενο bonus, καὶ ὠργανώθησαν σὲ ὁμάδα πιέσεως ποὺ ἔγινε γνωστὴ ὡς bonus army.

           

Τὸ 1932, 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἀνέβηκαν στὴν ὁμοσπονδιακὴ πρωτεύουσα τῆς Οὐσιγκτῶνος, ἀπαιτώντας τὸ μπόνους. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κατοικοῦσαν σὲ μία φτωχογειτονιά, κοντὰ στὸ κτίριο τοῦ Κογγρέσσου ποὺ ἐλέγετο Hooverville. Στὶς 28 Ἰουλίου 1932, οἱ στρατηγοὶ MacArthur, Eisenhower καὶ Patton, οἱ ὁποῖοι ἀργότερα ἀνεδείχθησαν στρατιωτικοὶ ἡγέτες στὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ἐχρησιμοποίησαν ἅρματα μάχης, ξιφολόγχες καὶ σπαθιὰ γιὰ νὰ ἐκδιώξουν τὸ bonus army  ἀπὸ τὴν πρωτεύουσα. Ἔβαλαν φωτιὰ καὶ κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς τὸ Hooverville. Οἱ ἄνεργοι παλαιοὶ πολεμιστὲς εἶχαν ἔλθει ἀπὸ παντοῦ καὶ εἶχαν συρρεύσει σὲ ὅλες τὶς μεγάλες ἀμερικανικὲς πόλεις. Οἱ τενεκεδουπόλεις τους ὠνομάζοντο Hoovervilles. Στὴν Οὐασιγκτῶνα, οἱ 60.000 παλαιοὶ πολεμιστὲς ἐπὶ τρεῖς ἡμέρες εἶχαν καταλάβει τὴν Pennsylvania Avenue, κεντρικὴ λεωφόρο τῆς ἀμερικανικῆς πρωτευούσης καὶ ἐλέγετο ὅτι τοὺς εἶχε ὠργανώσει τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῶν ΗΠΑ.

           

Ὁ στρατηγὸς ἐν ἀποστρατείᾳ τῆς ἐλὶτ τοῦ Ναυτικοῦ, τῶν πεζοναυτῶν (marines) ὁ Smedley Butler, ἥρωας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν καὶ σφόδρα ἀντίθετος στὴν κυβέρνηση τοῦ προέδρου Χοῦβερ (Hoover), κατεκεραύνωνε τὸ ἀμερικανικὸ κατεστημένο σὲ πάμπολλες ὑπαίθριες ὁμιλίες του. Ὁ Butler (1881-1940)  ποὺ ἀπεκάλεσε "γκάνγκστερ τοῦ καπιταλισμοῦ",  τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του, ντρεπόμενος γιὰ τὶς πρότερες δραστηριότητές του, ἔγραψε ἕνα βιβλίο τὸ 1935, μὲ τίτλο War is a Racket ("Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανκστερικὴ ὑπόθεση") στὸ ὁποῖο ἔγραφε τὰ ἑξῆς : "Ὁ πόλεμος εἶναι μία γκανγκστερικὴ ὑπόθεση. Πάντοτε ἦταν. Εἶναι ἡ πλέον προσοδοφόρα καὶ σίγουρα ἡ πλέον ἀνήθικη. Εἶναι ἡ μόνη ποὺ ἔχει τέτοια διεθνῆ διάσταση... Τὰ κέρδη μετρῶνται σὲ δολλάρια καὶ οἱ ἀπώλειες σὲ ζωές".

           

Ἐνθυμούμενος τὶς παλαιές του δραστηριότητες ἔγραφε : "Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὸ Μεξικὸ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ Tampico σὲ μία ἀσφαλῆ περιοχὴ γιὰ τὰ πετρελαϊκὰ συμφέροντα τῶν ΗΠΑ τὸ 1914. Ἐβοήθησα γιὰ νὰ μετατρέψω τὴν Ἁΐτη καὶ τὴν Κούβα σὲ μία ὑπάκοη περιοχὴ γιὰ νὰ δύνανται τὰ παιδιὰ τῆς National City Bank νὰ εἰσπράτουν χρήματα. Ἐβοήθησα στὸν βιασμὸ μισῆς δωδεκάδος κεντροαμερικανικῶν δημοκρατιῶν γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς Wall Street. Ὁ κατάλογος τῶν γκανγκστερικῶν πράξεων εἶναι μακρύς. Ἐβοήθησα στὴν ἐξάγνιση τῆς Νικαράγουας πρὸς χάριν τοῦ διεθνοῦς τραπεζικοῦ οἴκου τῶν Brown Brothers τὸ 1909-1912. Ἔφερα τὸ φῶς στὴν Δομινικανὴ Δημοκρατία πρὸς χάριν τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων ζακχάρεως τὸ 1916. Ἐβοήθησα νὰ μετατραπῆ ἡ Ὁνδούρας σὲ ἕναν σωστὸ χῶρο γιὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἑταιρεῖες φρούτων τὸ 1903. Στὴν Κίνα τὸ 1927, ἐβοήθησα τὴν Standard Oil  νὰ πραγματοποιήση χωρὶς ζημιὰ τὴν δουλειά της... Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἶχα δώσει στὸν Ἄλ Καπόνε μερικὰ μαθήματα. Τὸ περισσότερο ποὺ ὁ Ἄλ Καπόνε ἠμποροῦσε νὰ κάνη ἦταν νὰ διευθύνη τὶς γκανγκστερικὲς του ἐνέργειες σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἀστικὲς περιοχές. Ἐμεῖς οἱ Marines ἐδράσαμε σὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἠπείρους.... Τὰ ἀνδραγαθήματά μας κατὰ τῶν Ἀμερινδιάνων, τῶν Φιλιππινέζων, τῶν Μεξικανῶν καὶ ἐναντίον τῆς Ἱσπανίας συγκρίνονται μὲ τὶς ἐκστρατεῖες τοῦ Τζένγκις Χάν, τῶν Ἰαπωνέζων στὴν Μαντσουρία καὶ τῆς ἀφρικανικῆς ἐπιθέσεως τοῦ Μουσσολίνι. Καμμία χώρα δὲν ἐκήρυξε ποτὲ τὸν πόλεμο ἐναντίον μας προτοῦ τῆς κάνουμε τὴν τιμὴ νὰ τῆς κηρύξουμε ἐμεῖς τὸν πόλεμο. Ὁλόκληρη ἡ ἱστορία μας ἀποδεικνύει πὼς ποτὲ δὲν ἐκάμαμε ἕναν ἀμυντικὸ πόλεμο".

Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι αὐτὴ ἡ πολὺ σημαντικὴ προσπάθεια ἐπιβολῆς στρατιωτικῆς δικτατορίας, στὶς ΗΠΑ τὸ 1932-1934, ἀπεσιωπήθη τελείως ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ ἱστοριογραφία, σὲ σημεῖο νὰ μὴν δύναται κανεὶς νὰ εὕρη οὔτε μία ὑποσημείωση στὰ ἱστορικὰ ἐγχειρίδια τῶν ΗΠΑ ποὺ νὰ μνημονεύη τὸ γεγονός. Οἱ ἱστορικοὶ δύνανται νὰ γνωρίζουν γιὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, ἐφ' ὅσον τὸ θελήσουν, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων μιᾶς ἐρευνητικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἐσυστάθη ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Κογγρέσσου, τὴν Dickstein-McCormack Committee (1934-1935). Ὁ τίτλος τῆς ἐπιτροπῆς ἦταν "Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὶς μὴ ἀμερικανικὲς δραστηριότητες"(Special Committee on Un-American Activities). Δυστυχῶς τὰ πρακτικὰ δὲν μᾶς διαφωτίζουν ὡς πρὸς τὴν ἀκριβῆ ἡμερομηνία στὴν ὁποία ἐξεκίνησε ἡ συνωμοσία καὶ ποῖος ἦτο ὁ ἐγκέφαλος.

           

Σὲ μία χώρα ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι ἡ ῥαχοκοκαλιὰ οἱασδήποτε δράσεως, ἡ συνωμοσία εἶχε ἐξασφαλίσει "τρία ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμέσως καὶ τριακόσια ἑκατομμύρια γιὰ τὰ περαιτέρω". Κατὰ τὴν γνώμη τοῦ Σπίβακ, ἡ συνωμοσία ἀπέτυχε διότι σὲ μία κοινωνία ὅπου τὸ χρῆμα εἶναι θεός, ἔλλειπε ἡ ἰδεολογικὴ ἀφοσίωση. Ὠργανώθη τὸ πραξικόπημα σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ σύσταση μιᾶς καπιταλιστικῆς ἐπιχειρήσεως. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐπελέγει ἀπὸ τοὺς ἐπιχειρηματίες γιὰ τὴν μεταφορὰ τῶν ἐντολῶν τους, ἦταν ἕνας χρηματιστὴς, ὁ Gerald C. (Jerry) MacGuire, ὁ ὁποῖος ἄν καὶ ἐκέρδιζε 150 δολλάρια τὴν ἑβδομάδα, αἰφνιδίως εὑρέθησαν στὸν προσωπικό του τραπεζικὸ λογαριασμό, ἐμβάσματα ὕψους ἑκατὸ χιλιάδων δολλαρίων γιὰ "ἔξοδα". Ὁ MacGuire ἠργάζετο γιὰ ἕναν μεγάλο χρηματομεσίτη, τὸν Grayson M.-P. Murphy, διευθυντὴ τῶν ἑταιρειῶν Anaconda, Goodyear Tire, Bethlehem Steel καὶ διαφόρων τραπεζῶν ποὺ ἠλέγχοντο ἀπὸ τὸν Morgan, ὅπως ἡ New York Trust Co.

           

Τὸ πραξικόπημα ποὺ θὰ ἐξεδηλώνετο στὴν ἀμερικανικὴ πρωτεύουσα, θὰ ἐβασίζετο σὲ μία στρατιωτικὴ δύναμη πραιτωριανῶν ἀποστράτων, τὴν Ἀμερικανικὴ Λεγεώνα. Ἡ American Legion εἶχε ἱδρυθῆ στὶς 16 Φεβρουαρίου 1919 ἀπὸ 20 Ἀμερικανοὺς ἀξιωματικούς ποὺ εἶχαν συναντηθῆ στὸ Παρίσι ὅταν ἡ Εὐρώπη εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς διεθνοῦς ἐπαναστατικῆς προσπαθείας τῶν μπολσεβίκων τοῦ Λένιν. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν ἦταν ὁ Hamilton Fish, Jr.,ποὺ ἀργότερα προήδρευσε τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς τοῦ Κογγρέσσου ἐρεύνης τῶν κομμουνιστικῶν δραστηριοτήτων, καὶ ὁ Grayson Murphy.

           

Ἡ American Legion  εἶδε τὸ φῶς χάριν τῶν προσπαθειῶν τῆς ἑταιρείας J.P. Morgan & Co. ἡ ὁποία καὶ τὴν ἐχρηματοδότησε. Ἐχρησιμοποιήθη δὲ στὶς ΗΠΑ στὸν μεσοπόλεμο γιὰ νὰ διαλύῃ τὶς ἀπεργιακὲς κινητοποιήσεις τῶν ἐργατῶν μὲ τὴν βία. Τὸ 1935, ὁ συνταγματάρχης William Easterwood, ὑποδιοικητὴς τῆς Λεγεῶνος, ἐταξίδευσε στὴν Ἰταλία καὶ ἀνεκήρυξε τὸν Μουσσολίνι ἐπίτιμο μέλος τῆς American Legion καὶ τὸν προσεκάλεσε στὸ προσεχὲς συνέδριό της. Τὸν Αὔγουστο τοῦ 1934 ἱδρύθη στὴν Νέα Ὑόρκη ἡ American Liberty League, ἀπὸ Ἀμερικανοὺς μεγαλοεπιχειρηματίες μὲ ταμία τοῦ συνδέσμου τὸν Grayson Murphy. Ἐπίσημος στόχος τους ἦταν "νὰ ἐναντιωθοῦν κατὰ τοῦ ῥιζοσπαστισμοῦ [τῆς κυβερνήσεως τοῦ 1933 τοῦ F.D. Roosevelt], νὰ διδάξουν σεβασμὸ γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ γιὰ τὴν ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία, γενικῶς δὲ νὰ ἐνθαρρύνουν τὴν ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία" (βλ. Jules Archer, The Plot to seize the White House, 1976).

           

Οἱ ἔννοιες ποὺ ἐχρησιμοποίησαν οἱ συνωμότες ὡς ἰδεολογικὴ φρασεολογία γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ἀμερικανικῆς δικτατορίας, τότε ὅπως καὶ τώρα ἦσαν : ἐλευθερία, ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἰδιοκτησία, καὶ ὡς ἡγέτη τους ἐπέλεξαν τὸν στρατηγὸ Smedley Butler. Ἄμεσοι στόχοι ἦσαν : α)Ἡ ἐξουδετέρωση (μέχρι καὶ δολοφονίας) τοῦ προέδρου Ροῦζβελτ. β) Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ χρυσοῦ ὡς χρηματιστικὴ βάση (gold standard) γιὰ νὰ ἐπανεύρουν τὰ χρήματά τους οἱ τράπεζες καὶ συνεπῶς οἱ καταθέτες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰουλίου 2015

158 – Μεταξὺ Πινοσετισμοῦ καὶ Ἀνδρεϊσμοῦ: Ἡ ἐλλιπὴς ἰδεολογικὴ κατάρτιση τοῦ Ἕλληνος

158 – Μεταξὺ Πινοσετισμοῦ καὶ Ἀνδρεϊσμοῦ: Ἡ ἐλλιπὴς ἰδεολογικὴ κατάρτιση τοῦ Ἕλληνος

Τελευταῖα στὸν ἑλληνικὸ τύπο ἐπανεμφανίσθη ὁ μῦθος ὅτι μετὰ τὸ 1974 ὁ καραμανλισμὸς καὶ ἰδίως ὁ ἀνδρεϊσμὸς εἶχαν μετατρέψει σὲ Σοβιετία τὴν Ἑλλάδα καὶ μάλιστα ἐδημοσιεύθη καὶ ἑλληνικὴ σημαία μὲ τὸ σφυροδρέπανο στὴν θέση τοῦ σταυροῦ! Πλήρης ἡ ἰδεολογικὴ σύγχυση προερχομένης ἀπὸ τὴν ἀποκαλουμένη λαϊκὴ δεξιά. Εἶναι συνεπῶς σημαντικὸ νὰ βάλουμε τὰ πράγματα στὴν θέση τους πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ μέσου Ἕλληνος:

1  - Ὁ ἑλληνικὸς  χαρακτήρας εἶναι πράγματι νησιωτικός, θαλασσινός, μικροαστικός, καὶ ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸν ἀτομισμὸ τοῦ δημιουργικοῦ ἐφοπλιστικοῦ δαιμονίου σὲ σχέση μὲ τὸν συγκεντρωτικὸ ἠπειρωτισμὸ τῶν Σλαύων καὶ τῶν Κινέζων ποὺ ἐνισχύει τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴ νοοτροπία. Ἀλλά, συνάμα, στὸν Ἕλληνα ἐλλοχεύει ὁ ἀλληλεγγυισμός, ἀπὸ τὴν Ἀγορὰ τῆς ἀρχαίας πόλεως μέχρι τὸ σημερινὸ Ὀρθόδοξο κοινόβιο.

2 - Ὁ μαρξισμός-λενινισμός ποὺ ἐδημιούργησε τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση δὲν ἔχει καμμία οὐσιατικὴ σχέση μὲ τὸν γραφειοκρατισμό-δημοσιοϋπαλληλισμὸ ποὺ πράγματι ἀνεπτύχθη ἐπὶ Στάλιν λόγῳ τῆς ἀδυναμίας νὰ κυβερνηθῇ συγκεντρωτικὰ μία τεραστία σὲ ἔκταση χώρα. Δηλαδή, ἡ γραφειοκρατία εἶναι μία παλαιὰ ἀσθένεια στὴν καπιταλιστικὴ Ἀγγλία τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος, ὅπως καὶ στὴν σοσιαλιστικὴ Σοβιετία τοῦ Κ΄αἰῶνος, ἀσθένεια ποὺ ἐνεφανίσθη καὶ στὰ φασιστικὰ συγκεντρωτικὰ καθεστῶτα τῆς Ῥώμης καὶ τοῦ Βερολίνου, ἀσχέτως ἐὰν οἱ Ἰταλοὶ ὅπως καὶ οἱ Ἕλληνες εἶναι θαλάσσιος λαὸς καὶ οἱ Γερμανοὶ ἠπειρωτικὸς λαός.

3 - Ἐπὶ ἀνδρεϊσμοῦ ἡ τεραστία αὔξηση τοῦ δημοσιοϋπαλληλισμοῦ ἡρμηνεύθη ὡς σοσιαλισμὸς στὸν τίτλο τοῦ κόμματος Πανελλήνιο Σοσιαλιστικὸ Κίνημα. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ οἱαδήποτε κριτικὴ κατὰ τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, προερχομένη ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν σοσιαλδημοκράτη υἱὸ Γιῶργο, ἐθεωρεῖτο ἄρνηση τοῦ σοσιαλιστικοῦ χαρακτῆρος τοῦ ΠΑΣΟΚ. Διεδόθη ὁ μῦθος περὶ ἑλληνικῆς Σοβιετίας, συνάμα ὅμως καὶ ἀντικομμουνιστικῆς, ἐφ’ὅσον σταθερὸς στόχος τοῦ ἀμερικανοκινήτου ἀνδρεϊσμοῦ ἦταν ἡ συγκρότηση δικομματικοῦ πολιτικοῦ συστήματος ποὺ θὰ συνέτριβε τὸ ΚΚΕ.

4 – Τὸ πνεῦμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ποὺ πράγματι εἶναι χαρακτηριστικὸ ἑνὸς μικροαστικοῦ καὶ δὴ νησιωτικοῦ λαοῦ, ὅπως εἶναι ὁ ἑλληνικός, τείνει νὰ κάνη τὸν Ἕλληνα τὸν ἰδανικὸ φασιστή, ἐφ’ ὅσον ὁ ἐπιστημονικὸς φασισμὸς βασίζεται στὴν νοοτροπία τοῦ μικροϊδιοκτήτου ἀγρότου καὶ μικρομεσαίου ἐμπόρου. Εἶναι ὅμως τελείως ξένος πρὸς τὴν ἀτομιστικὴ νοοτροπία τοῦ μεγαλοαστικοῦ φιλελευθερισμοῦ τοῦ διδύμου Μίλτον Φρῆντμαν - στρατηγοῦ Πινοσέτ. Προειδοποίησα μὲ ἄρθρο μου στὸ τεῦχος 70, χειμῶνος 2013-2014, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, «Πείραμα Πινοσὲτ προετοιμάζεται νὰ ἐφαρμοσθῇ στὴν Ἑλλάδα», ὅτι οἱ ὑποστηρικτὲς  τοῦ μύθου περὶ ἑλληνικῆς Σοβιετίας οἰκοδομοῦν συστηματικὰ τὶς βάσεις μελλοντικῆς πινοσετικῆς δικτατορίας στὴν Ἑλλάδα.

5 - Ἡ ἐπάνοδος τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ στὴν Ἑλλάδα θὰ εἶχε νόημα μόνον ἐὰν ὁ Βασιλεὺς ἐνεφανίζετο ὡς συναθροιστὴς ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὑπὸ τὸ φασιστικὸ πνεῦμα συνεργασίας τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ ὄχι ὡς ὐπερασπιστὴς τοῦ ἐμφυλιακοῦ πνεύματος τοῦ 1944-1949, τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ, τοῦ ἀντισημιτισμοῦ καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ μεγάλου κεφαλαίου. Ἄν καὶ ἡ ἀντιγραφὴ δὲν εἶναι ποτὲ καλὸς ὁδηγός, τὸ καθεστὼς τῆς 4^ης Αὐγούστου τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, παράδειγμα ἰδιοτύπου ἑλληνικοῦ φασισμοῦ, φιλοεβραϊκοῦ, ἀντικαπιταλιστικοῦ, κοινωνικοῦ ἀλληλεγγυϊσμοῦ, μακριὰ ἀπὸ τὸν ἀκραῖο ἀγγλοσαξωνικὸ φιλελευθερισμὸ ἀτομικῆς πρωτοβουλίας, θὰ ἦτο τὸ καλύτερο παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Τὸ πρόβλημα, ὅπως καὶ τὸ 1936, εἶναι ἡ θέση τοῦ Βασιλέως, ποὺ παραμένει ἐγκλωβισμένος στὰ ἀγγλοσαξωνικὰ συμφέροντα καὶ ποὺ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὑπῆρξε τροχοπέδη στὴν κοινωνικὴ πολιτικὴ τοῦ Μεταξᾶ. Ἡ καλύτερη λύση θὰ ἦτο ἡ ἐπάνοδος τοῦ Βασιλέως νὰ συνεδυάζετο μὲ τὴν συνεργασία του μὲ τὸ ῥωσικὸ φιλοβασιλικὸ πουτινικὸ καθεστώς, σὲ σχέση μὲ τὴν ἐνδεχομένη ἐπάνοδο τῆς βασιλείας στὴν Μόσχα καὶ τὴν Κωνσταντινούπολη.

6 –Προειδοποιῶ ὅτι οἱοσδήποτε ποὺ κατατρύχεται ἀπὸ τὴν συνήθη ἀσθένεια τοῦ Ἕλληνος νὰ ἄρχῃ ἀσχέτως ἰδεολογίας, ναὶ μὲν δύναται νὰ αἱματοκυλήσῃ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ στὸ τέλος θὰ τὸν περιμένῃ ἡ λαϊκὴ ἀγχόνη.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Νοεμβρίου 2014

83 - Τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἄκρα καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς χώρας

83 - Τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἄκρα καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς χώρας

Μαῦρα κοράκια ὑπερίπτανται τοῦ λαβωμένου σώματος τῆς χώρας ποὺ ψυχορραγεῖ. Οἱ δυτικοὶ ἰμπεριαλιστὲς εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ξεσκίσουν τὸ ἑλληνικὸ σῶμα, νὰ τὸ διαμελίσουν ἐν μέσῳ τοῦ διευρυνομένου νεκροταφίου τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ὅπου πολλαπλασιάζονται τὰ μνήματα, μὲ στόχο νὰ ἀνεξαρτητοποιήσουν τὸ ἀεροπλανοφόρο Κρήτη, ὅπως προηγουμένως τὸ ἐπέτυχαν μὲ τὴν ἀνεξαρτητοποίηση τῆς Κύπρου καὶ ὅπως ἀκόμη ἐνωρίτερα, στὴν Δυτικὴ Μεσόγειο, εἶχε ἐπιτευχθῆ ὁ στόχος τους μὲ τὴν ἀνεξαρτητοποίηση τῆς Μάλτας, τοῦ Γιβραλτὰρ καὶ ἴσως αὔριο καὶ τῆς Κορσικῆς, ἀκόμη καὶ τῆς Σαρδηνίας.

Ἡ χώρα μας πάμπλουτη σὲ ὑπέδαφος ψυχορραγεῖ καὶ ἐμεῖς ἰδεολογικὰ μαλώνουμε. Ὁ Βαγγελοσαμαρᾶς προβάλλει τὴν θεωρία τῶν δύο ἄκρων γιὰ νὰ ἐπιβάλῃ, μὲ Ἕλληνα Πινοσέτ, τὴν φιλελεύθερη δικτατορία τοῦ μονοπωλιακοῦ κεφαλαίου ποὺ θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ξεπούλημα στὸ ξένο κεφάλαιο. Ἄμυαλε λαέ! Τρίβουν μὲ ἱκανοποίηση τὰ χέρια τους οἱ Βαγγελοσαμαρᾶδες ὅταν βλέπουν τὰ δύο ἄκρα νὰ ἀλληλοδολοφονοῦνται καὶ νὰ δημιουργοῦν τὸ χάος ποὺ στὸ ὄνομα τῆς ὑπερβάσεώς τους θὰ ἐπέμβουν γιὰ νὰ καθήσουν στὸ σβέρκο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ ἀντάρτικο πόλεων τῆς νεκραναστημένης 17 Νοέμβρη, χάρη στὴν ἀπόδραση τοῦ Χριστοδούλου Ξηροῦ, σὲ θέση Παναθηναϊκοῦ-Ὀλυμπιακοῦ στὰ γήπεδα τοῦ κρατιδίου, θὰ ἀλληλοεξοντωθοῦν μὲ τὸν τρόπο ποὺ ξεκίνησαν νὰ τὸ κάνουν στὴν διάρκεια τοῦ 2013.

Σᾶς ἱκετεύομε. Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ 17 Νοέμβρη  δώσατε τὰ χέρια σας στὸν κοινὸ ἀγῶνα κατὰ τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ καπιταλισμοῦ τῶν τραπεζῶν. Μετὰ τὴν νίκη, ἀλλὰ μόνον μετά, ἀλληλοσφαχθῆτε ἐὰν τὸ ἐπιθυμῆτε. Πρὸς Θεοῦ, ὄχι πρίν. Τόσο ἄμυαλοι εἶσθε; Δὲν βλέπετε ὅτι σᾶς ἔχουν στήσει καὶ στοὺς δύο παγίδα; Σᾶς τὸ λέγει ἕνας ἱστορικὸς ποὺ γνωρίζει ἄριστα τὰ τόσα προηγούμενα τῆς ἀστικῆς προβοκάτσιας τοῦ διαίρει καὶ βασίλευε. Ἐὰν δὲν ἔχετε ἀκούσει ἀκόμη τὸ ἑνωτικὸ κήρυγμα τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, ἐνημερωθῆτε το προτοῦ εἶναι ἀργά. Ὁ Βαγγέλης καραδοκεῖ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 7  Ἰανουαρίου 2014

31 - Ὁ πλέον ἐπικίνδυνος ἐχθρὸς τῆς ἐλευθερίας

31 - Ὁ πλέον ἐπικίνδυνος ἐχθρὸς τῆς  ἐλευθερίας

Ἡ ὅλη πολιτικὴ σταδιοδρομία τοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου τὸ ἀποδεικνύει. Μετὰ τὸν Σημίτη συνεχίζει νὰ φέρῃ ὡς κατάλοιπο ὅλα τὰ ἀρνητικὰ ψυχολογικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ἕλληνος καθηγητοῦ πανεπιστημίου. Ἔδειχνε πάντα πλήρη περιφρόνηση πρὸς τὴν ἄμεση δημοκρατία καὶ ἐφοβεῖτο, ὅπως καὶ ὁ Σημίτης, σὰν τὸν διάβολο τὸ λιβάνι, τὴν διεξαγωγὴ δημοψηφισμάτων. Κατασκευαστὴς ἀνελευθέρων συνταγμάτων δηλώνει ὅτι μόνον ὁ βουλευτής, ὅσο διεφθαρμένος καὶ νὰ εἶναι, ἔχει τὸν λόγο, ἐπειδὴ ἔχει ἐκλεγῆ "ἀπὸ τὸν λαό", ὁ ὁποῖος, ἐκτὸς τοῦ δικαιώματος τῆς ψήφου σὲ κάθε ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση, δὲν ἔχει κανένα ἄλλο δικαίωμα. Ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑπηρέτες τοῦ ἀστικοῦ κατεστημένου εἶναι ὁ πλέον πιστὸς καὶ κάθε τόσο φοβερίζει μὲ ἀπαγόρευση οἱοδήποτε κόμμα θεωρεῖ "ἀντιδημοκρατικό". Παρὰ ταῦτα, εἶναι ὁ αἰώνιος ἀποτυχὼν καὶ εἶναι ὁ κύριος ὑπεύθυνος τοῦ ἐκλογικοῦ καταποντισμοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ. Κατεδαφιστὴς τοῦ κόμματός του παραμένει ὑποψήφιος δικτάτωρ, ἐλπίζοντας ὅτι κάποια στιγμὴ τὸ θορυβημένο ἀστικὸ κατεστημένο ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ ἀστάθεια, θὰ τοῦ ζητήσῃ νὰ κατασκευάσῃ ἕνα σύνταγμα στὸ ὁποῖο θὰ βασισθῇ γιὰ νὰ παραμερίσῃ τὸν λαὸ καὶ νὰ διοικήσῃ αὐτὸς ὡς κοινοβουλευτικὸς τύραννος. Ὡς ὁ πλέον σταθερὸς ἐχθρὸς τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, ἐλπίζει νὰ προσεταιρισθῇ τὸν ἄβουλο καὶ ἄχρωμο Κουβέλη ἀλλὰ ἡ ὅλη του σταδιοδρομία μέχρι στιγμῆς ἀποδεικνύει ὅτι ἄν καὶ ἀδίστακτος δὲν θὰ τὰ καταφέρῃ. Διότι τελικὰ οὔτε τὸ ἀστικὸ κατεστημένο, οὔτε καμμία ξένη δύναμη τὸν ἐμπιστεύεται. Μεταξὺ Σαμαρᾶ καὶ Παπανδρέου τὸ ξεβαμμένο πράσινο τοῦ κόμματός του προκαλεῖ ἔμετο, ὅπως τὸ ξεβαμμένο κόκκινο τοῦ Κουβέλη προκαλεῖ ὑπνηλία, καὶ τὸ "συνταγματικὸ τόξο" του σίγουρα δὲν εἶναι αὐτὸ τοῦ Ῥομπὲν τῶν Δασῶν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Φεβρουαρίου 2013


Διαβάστε και το Βαγγέλης Βενιζέλος, ὁ Ἕλλην Ἰντὶ Ἀμὶν Νταντά

19 - Μὰ τί κάνει ὁ στρατός;

19 - Μὰ τί κάνει ὁ στρατός;

Εἶμαι πίσω στὸ γραφεῖο μου τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας καὶ παρακολουθῶ μὲ ἔκπληξη τὸ ἀπόλυτο μούδιασμα τοῦ στρατοῦ μας ἐνώπιον τῆς πλήρους διαλύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Βεβαίως ὁ Θεὸς μᾶς ἔχει πάρει ἀπὸ τὸ χέρι καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ νὰ ἐξαφανισθῇ τὸ γένος του, τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ, σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει. Ἡ εὐθύνη τοῦ στρατοῦ σήμερα εἶναι τεραστία. Νομιμότης δὲν ὑπάρχει σὲ αὐτὸ ποὺ ἄλλοτε ὠνομάζετο τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν. Πλήρης ἡ κοινοβουλευτικὴ δικτατορία. Ὑπάρχει κατοχή, σκληρή, ἀπάνθρωπη κατοχὴ ἀπὸ ξένους τεχνοκρᾶτες. Τὸ πτῶμα ἀναδύει ἀφόρητη δυσοσμία. Ἐὰν ὁ στρατὸς μείνῃ θεατὴς θὰ τὸν κατατρέχουν οἱ τύψεις ὡς οἱ Ἑρινύες. Ὑποχρέωσή του εἶναι νὰ ἀναστήσῃ αὐτὸ τὸ πτῶμα. Γι' αὐτὸ καὶ ὑπάρχει. Ὄχι γιὰ νὰ σταδιοδρομήσῃ. Ναί, νὰ πεινάσῃ, ναὶ νὰ θυσιασθῆ, ἀλλὰ νὰ σώσῃ αὐτὴν τὴν χώρα ποὺ φέρει ὄνομα ἱερό. Τὰ ὅπλα τοῦ τὰ ἔδωσε τὸ ἔθνος γιὰ νὰ τὸ ὑπερασπισθῇ ὄχι γιὰ νὰ κάνῃ παρελάσεις. Τί νὰ τὴν κάνουμε τὴν 28η Ὀκτωβρίου ἐφ'ὅσον σήμερα λέμε ναὶ σὲ ἕναν γερμανὸ τεχνοκράτη δεκανέα ὀνόματι Ῥάϊχενμπαχ. Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ἐτόλμησε καὶ εὑρῆκε τὸν θάνατο στὶς 29 Ἰανουαρίου 1941,  μετὰ ἀπὸ τρεῖς μῆνες τοῦ Ὄχι. Ἕνας στρατηγὸς ποὺ σὰν τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο δὲν τολμᾷ, παραβαίνει τὸν ὅρκο του πρὸς τὸ γένος. Πρέπει νὰ ἀπολυθῇ ὡς δημόσιος ὑπάλληλος. Ἑλληνικὲ στρατέ. Αὔριο θὰ εἶναι πλέον ἀργὰ καὶ ἡ καταισχύνη τοῦ λαοῦ θὰ πέσῃ ἐπάνω σου ὡς ταφόπλακα. Ὅχι καρριερισμό, ὄχι ἐπαγγελματισμό. Ὁ λαὸς θέλει Κάστρο, θέλει ἀγνότητα ψυχῆς, θέλει ἐπαναστατισμὸ ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἀναφωνήσῃ ξανά, στοὺς δρόμους καὶ τὶς πλατεῖες μὲ λάβαρα: ζήτω ἡ Ἐπανάσταση!

                    Δημήτρης Κιτσίκης             16 Ὀκτωβρίου 2012,  Λογγίνου, ἑκατοντάρχου

(Ὁ Λογγῖνος ἦταν ἑκατόνταρχος ὑπὸ τὶς διαταγὲς τοῦ Ποντίου Πιλάτου. Ὅταν ἀντελήφθη τὸν σεισμό, εῖδε τὶς πέτρες νὰ σχίζονται καὶ νὰ ἀνοίγονται τὰ μνήματα, ἐπίστευσε ὅτι ὁ σταυρωθεῖς [ἑλληνικὸς λαός] ἦταν ὁ πραγματικός. Παρητήθη  καὶ μαζί μὲ ἄλλους δύο ὁπλῖτες  ἀνεχώρησε [ὡς Κάστρο], προκειμένου νὰ κηρύξῃ την Ἀνάσταση ὡς Ἐπανάσταση. Τὴν λιποταξία του κατήγγειλε ὁ Πιλᾶτος στὸν καίσαρα Τιβέριο, ὁ ὁποῖος ἔστειλε ἀπόσπασμα στρατιωτῶν γιὰ νὰ τὸν θανατώσῃ. Σήμερα περιμένουμε τὸν Λογγῖνο).