193- Τὸ διπλὸ νόμισμα τῆς Κούβας καὶ ἡ πρόταση ἀντιστοίχου διπλοῦ νομίσματος στὴν Ἑλλάδα

193- Τὸ διπλὸ νόμισμα τῆς Κούβας καὶ ἡ πρόταση ἀντιστοίχου διπλοῦ νομίσματος στὴν Ἑλλάδα

Ἀπὸ τὴν πρόσφατη παραμονή μου στὴν σοσιαλιστικὴ Κούβα ἦλθα σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ διπλὸ κουβανικὸ νόμισμα. Πράγματι ἡ Κούβα εἶναι ἡ μοναδικὴ χώρα στὸν κόσμο μὲ ἐπίσημο διπλὸ νόμισμα, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, κάτι ποὺ συζητεῖται σήμερα καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὄχι τὸ σύνηθες, σὲ ἐξαρτωμένες χῶρες, διπλῆς τιμῆς συναλλάγματος σὲ σχέση μὲ τὸ διεθνὲς κυρίαρχο νόμισμα, τὸ δολλάριο, τὸ εὐρὼ καὶ αὔριο τὸ ῥοῦβλι ἤ τὸ γιουάν.

Τὸ ἀποκαλούμενο κουβανικὸ «ἐθνικὸ πέσο» (CUP) μὲ εἰδικὴ ἐμφάνιση, κοπὴ καὶ διαφορετικοῦ χρώματος, ἐτυπώθη τὸ 1994, μαζὶ μὲ τὸ ἀντίστοιχο  ἀποκαλούμενο «μετατρέψιμο πέσο» (CUC), ἄλλης ἐμφανίσεως, κοπῆς καὶ χρώματος, κατόπιν τῆς πτώσεως, τὸ 1991, τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Μέχρι τότε, ὅπως ἡ δραχμὴ ἦταν ἐξαρτημένη ἀπὸ τὸ ἀμερικανικὸ δολλάριο, ἔτσι καὶ τὸ κουβανικὸ πέσο ἦταν δεμένο μὲ τὸ ῥωσικὸ ῥοῦβλι.

Οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις καταβάλλονται σὲ ἐθνικὰ πέσος, περίπου 500 πέσος τὸν μῆνα, ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ περίπου 25 μετατρέψιμα πέσος, δηλαδὴ σὲ περίπου 23 δολλάρια τὸ μῆνα. Πράγματι, ὁ μέσος μισθὸς ὅλων τῶν Κουβανῶν κυμαίνεται μεταξὺ 15 καὶ 25 δολλαρίων τὸν μῆνα, ἀλλὰ ἐπιβιώνουν λόγῳ τριῶν βασικῶν κοινωνικῶν κατακτήσεων: τὴν δωρεὰν παιδεία (100% τῶν Κουβανῶν ἔχουν κάνει 15 μὲ 17 χρόνια σπουδῶν καὶ εἶναι ὅλοι πτυχιοῦχοι εἴτε ΤΕΙ εἴτε Πανεπιστημίων), τὴν δωρεὰν ὑγεία (οἱ Κουβανοὶ ἱατροὶ θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς καλύτερους στὸν κόσμο) καὶ τὴν ἀπόλυτη ἀσφάλεια (οὐδεὶς κλέβει, οὐδεὶς φονεύει). Ἐπιπλέον, ἀγοράζουν τρόφιμα καὶ ῥοῦχα μὲ ἐθνικὰ πέσος σὲ μαγαζιὰ μὲ ἐλαχίστη τιμή. Πρόκειται γιὰ μία λιτὴ κοινωνία τοῦ ἑνὸς ῥούχου (ὅπως ἦταν ἡ Κίνα τῆς  έποχῆς τοῦ Μάο) ὅπου ἡ ἔννοια τῆς φτώχειας δὲν εἶχε περισσότερο νόημα ἀπὸ τὴν ἔννοια τῆς φτώχειας τῶν  ὀρθοδόξων μοναστηρίων, χωρὶς πλουσίους.

Ἡ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ξένων ἀγαθῶν ἐπέφερε τὴν ῥαγδαία ἐξάπλωση τοῦ τουρισμοῦ πέντε ἀστέρων μὲ ἀποτέλεσμα ἕνα μεγάλο μέρος τῶν Κουβανῶν δικηγόρων, μηχανικῶν, γεοπώνων καὶ εἰδικευμένων ἐπιστημόνων νὰ προτιμοῦν νὰ ἐργάζονται ὡς γκαρσόνια καὶ κηπουροὶ στὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα, καὶ νὰ ὑπόκεινται στὴν συστηματικὴ διάβρωση τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ παράσχονται στοὺς ξένους τουρίστες, μὲσῳ τοῦ φιλοδωρήματος σὲ σκληρὸ νόμισμα, ἀπαρχὴ διαφθορᾶς.

Ἤδη ἡ Ἑλλάς, ὡς χώρα ἀποκλειστικὰ τουριστική, ἔχει ἀπὸ πολλὰ χρόνια γίνει τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ὑφηλίου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἶναι πιὸ προσοδοφόρο γιὰ τὸν νέο Ἕλληνα ἐπιστήμονα νὰ ζῇ ἀπὸ φιλοδωρήματα στὰ τουριστικὰ καταλύματα, παρὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπιστήμη του. Ἡ ἐνδεχομὲνη ἀποδοχὴ τοῦ διπλοῦ εὐροῦ θὰ ἐπιτείνῃ τὴν κουβανοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας ἀλλὰ στὸν χῶρο τοῦ καπιταλισμοῦ, χωρὶς τὰ προαναφερόμενα τρία ἀγαθὰ τῆς σοσιαλιστικῆς Κούβας. Δηλαδή, ναρκωτικά, πορνεία, ἐγκληματικότητα ἀντὶ ἀσφαλείας, ἀκριβῆ καὶ ὑποβαθμισμένη παιδεία ἀντὶ γιὰ καθολικὴ δωρεὰν παιδεία μὲ πανεπιστημιακὸ ἐπίπεδο γιὰ ὅλους καὶ τέλος ἐξαθλιωμένη ὑγεία.

Ἡ σοσιαλιστικὴ Κούβα ὑπῆρξε ὁ Διογένης στὸ πιθάρι του, ὑπὸ ἐξαφάνισιν σήμερα. Ἡ  καπιταλιστικὴ Ἑλλὰς θὰ ὑπάρξῃ σύντομα τὸ λουμπενπρολεταριᾶτο ὑπὸ σχηματισμόν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Μαΐου 2015

116 – Κατάθλιψη –Πῶς τὴν καταντήσαμε ἔτσι τὴν χώρα μας;

116 – Κατάθλιψη –Πῶς τὴν καταντήσαμε ἔτσι τὴν χώρα μας;

Κατ’ἀρχὰς ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες μου γιὰ τὴν σιωπή μου. Σήμερα ἔφθασα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸ Παρίσι. Καὶ ἤδη μὲ ἔχει πιάσει μία φοβερὴ κατάθλιψη. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι αὐτὴ ἡ  χώρα δὲν ὑπάρχει πιά καὶ διαπιστώνω ὅτι:

1 – Τὸ κρατίδιο εἶναι πλέον στέκι γερόντων ἤ γηρασμένων νέων.

2 – Τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει εἶναι ἡ ἄνοδος τοῦ τουρισμοῦ ὡς «ἐθνικὴ βιομηχανία».

3 -  Τὰ γεροντάκια  καὶ τὰ γκαρσόνια τῆς Εὐρώπης ἐπῆγαν νὰ τρελλαθοῦν ἀπὸ τὴν χαρά τους ἐπειδὴ εἶχαν τοὐλάχιστον μία ποδοσφαιρικὴ νίκη κατὰ τῆς Ἀκτῆς τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ. Ἀντιγράφω ἀπὸ τὴν Βικιπαίδεια: «Ἡ οἰκονομία τῆς Ἀκτῆς τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ βασίζεται στὴν γεωργία. Γιὰ 30 χρόνια ἦταν ὁ 3ος παραγωγὸς καφέ στὸν κόσμο. Τώρα κατέχει τὴν ἕβδομη θέση. Μὲ 40% τῆς παραγωγῆς, εἶναι ὁ πρῶτος παραγωγὸς κακάο στὸν κόσμο. Ἐκτὸς ἀπὸ καφὲ καὶ κακάο, παράγει μεγάλες ποσότητες βαμβακιοῦ ποὺ ἐξάγει κυρίως στὴν Κίνα, τὴν Ἰνδονησία, τὴν Ταϊλάνδη καὶ τὴν Ταϊβάν. Ἡ Ἀκτὴ τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ παράγει ἐπίσης καλαμπόκι, ρύζι, μανιόκα καὶ φοινικέλαιο. Ὁ κύριος φυσικὸς πόρος εἶναι τὸ ξύλο». Βάλε καὶ τὰ διαμάντια καὶ τὸ χρυσό. Ἀλλὰ καὶ τί μ’ αὐτό;  Αὐτοὶ εἶναι Ἀφρική. Ἐμεῖς Εὐρώπη. Αὐτοὶ πρὸ τοῦ 1960 ἦσαν τὰ γκαρσόνια τῶν Γάλλων. Τώρα εἴμεθα ἐμεῖς τὰ γκαρσόνια τῆς Εὐρώπης.

4 – Μὰς ἔμειναν τὰ ἀγαθὰ τῆς δημοκρατίας καὶ διώκουμε ἄγρια ἕνα νόμιμο κόμμα ποὺ ἀποκαλοῦμε «ἐγκληματικὴ ὀργάνωση» ἐνῷ ταυτόχρονα ὑπακούομε στὴν Δύση ποὺ καθημερινὰ στὶς χῶρες τοῦ κόσμου διαπράττει φοβερὰ ἐγκλήματα καὶ ῥίχνει στὶς στράτες τοῦ πλανήτου δεκάδες ἑκατομμύρια ἀπελπισμένους πρόσφυγες, ἐνῷ ὑποστηρίζει τὴν ναζιστικὴ καὶ ἀντισημιτικὴ πραξικοπηματικὴ κυβέρνηση τοῦ Κιέβου. Προβλέπω ὅτι ἐὰν παραμείνῃ ἀκόμα στὴν φυλακὴ ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος θὰ μεταμορφωθῇ, χάρη στὸν σημερινὸ Ἰωάννη Ῥάλλη ποὺ εἶναι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, σὲ Μανώλη Γλέζο τοῦ ἐθνικισμοῦ.

5 – Μὲ μόνη πολιτιστικὴ ἐνέργεια τὴν προσπάθεια ἐπαναπατρισμοῦ τῶν Μαρμάρων ἀπὸ τὴν Ἀγγλία γιὰ τουριστικοὺς καὶ μόνον σκοπούς, ἡ βαγγελοσαμαρικὴ κυβέρνηση διώχνει τὰ ὑπολείμματα τοῦ πνευματικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας στὸ ἐξωτερικό, κάτι ποὺ ἰσοδυναμεῖ μὲ τεράστιο ἔγκλημα ποὺ σὲ ἄλλους καιροὺς θὰ ἐτιμωρῆτο μὲ τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου.

6 – Στὴν ἐξωτερική πολιτική, ἡ ἐμμονή μας νὰ παραμένουμε προσκολλημένοι στὴν καταρρέουσα Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μᾶς κλείνει κάθε σοβαρὴ διέλευση πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ῥωσία καὶ πρὸς Ἀνατολάς, πρὸς τὸν φυσικὸ χῶρο τοῦ ἀλεξανδρινοῦ ἑλληνισμοῦ, μέχρι τοὐλάχιστον τὸν Ἰνδό ποταμό. Οὐσιαστικά, ἡ ἔλλειψη ἐξωτερικῆς πολιτικῆς μᾶς παρομοιάζει μὲ τὴν Ἀκτὴ τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ πρὸ τοῦ 1960, ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ ἦταν ἀποικία τῆς Γαλλίας.

7 –Τὸ πλέον ἀνησυχητικὸ ὅμως εἶναι  ἡ μεταμόρφωση τοῦ ἱστορικοῦ ΚΚΕ σὲ σοφὴ κουκουβάγια ποὺ ὡς Κασσάνδρα προβλέπει σωστὰ τὴν καταστροφὴ τῆς χώρας, χωρὶς ὅμως νὰ δρᾷ δυναμικὰ γιὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὸ κακό.

8 –Τέλος τὸ ἀπίστευτο: Ὁ ἄλλοτε τιμημένος ἑλληνικὸς στρατὸς εὑρίσκεται σὲ λήθαργο καὶ δὲν ἐπεμβαίνει γιὰ νὰ τραβήξῃ ἀπὸ τὰ μαλλιὰ τὸν πνιγμένο στὰ νερὰ τοῦ Αἰγαίου. Αἶσχος καὶ ντροπὴ στὸν ἀποκαλούμενο κατ’ εὐφημισμὸ ἑλληνικὸ στρατό, τὴν στιγμὴ ποὺ στὴν Αἴγυπτο,  ὅπως μὲ τὸν Νάσερ ἄλλοτε καὶ τώρα μὲ τὸν Σίσι, ὁ αἰγυπτιακὸς στρατὸς τιμᾷ τὴν πατρίδα του.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 27 Ἰουνίου 2014

107 - Ἡ Μπαχαμοποίηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ

107 - Ἡ Μπαχαμοποίηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ

Ὁ κατοχικὸς πρωθυπουργὸς Ἀντώνης Σαμαρᾶς ὑλοποιῶντας τὸ σχέδιο δεκαετιῶν τῆς Εὐρώπης νὰ μετατρέψῃ τὴν Ἑλλάδα σὲ Φλόριδα τῆς ΕΕ καὶ τὸν Ἕλληνα σὲ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης, ἐδήλωνε προσφάτως ὅτι ναὶ μὲν ἡ ἔκφραση, «ὁ τουρισμός, βαρειὰ βιομηχανία τῆς Ἑλλάδος» ἦταν ἄκομψος (ἀντὶ δηλαδὴ τῆς «Βαρειᾶς Βιομηχανίας στὴν Ἑλλάδα» τοῦ 1947, τῶν ἀειμνήστων Δημήτρη Μπάτση καὶ Νίκου Κιτσίκη) ἀλλὰ  ἀπέδιδε τὴν οὐσία τῆς προσπαθείας τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ὄνειρο νὰ γίνουν οἱ Ἕλληνες Μαῦροι τῶν Μπαχαμῶν (βλέπε τὸ ἄρθρο μου, «Οἱ Μπαχάμες καὶ ἡ Μπαχαμοποίηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ», Ἐνδιάμεση Περιοχή, τεῦχος 67, ἄνοιξη 2013).

Ἤδη, στὶς 14 Δεκεμβρίου 1997, ὁ οἰκονομολόγος Νῖκος Κεράνης, εἶχε δημοσιεύσει ἄρθρο στὴν Οίκονομικὴ Καθημερινή, ὑπὸ τὸν χαρρυκλυννικὸ καὶ βαρέως βροντῶν τίτλο, «Ἡ Ἑλλάδα, Φλόριδα τῆς Εὐρώπης: Μία ῥηξικέλευθη πρόταση γιὰ μία νέα οἰκονομικὴ στρατηγική. Χώρα φιλοξενίας τῶν Βορειοευρωπαίων συνταξιούχων». Τὸ παραπάνω κείμενο εἴχαμε παρουσιάσει στὸ τεῦχος 11, ἀνοίξεως 1999, τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, μὲ τὸ ἑξῆς σχόλιο:

«1999: Τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης -Ἡ καταστροφὴ ἐπῆλθε. Οἱ φόβοι τοῦ Νίκου Κιτσίκη ἐπαληθεύθησαν πλήρως. Τὸ 1999, ὁ Μεγαλέξανδρος προτείνεται ἀνεπιτυχῶς νὰ γίνῃ τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τὸ ἠλίθιο χαμόγελο τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ τὰ μπιμπίκια... Τὸ δίλημμα τὸ ὁποῖο ἔχουμε νὰ ἀντιμετωπίσωμε στὰ πρόθυρα εἰσόδου μας στὸ κοινὸ νόμισμα εἶναι: Θέλουμε πλοῦτο χρηματιστηρίου καὶ καζινῶν χωρὶς παραγωγή, ἐντὸς εὐρώ, δηλαδὴ ἕνα παρασιτικὸ κρατίδιο τύπου Φλόριδας, ἤ παραγωγὴ μὲ ἰσχὺ ἐκτὸς εὐρώ. Ἡ Ἑλλὰς τῶν τριῶν χιλιάδων χρόνων πολιτισμοῦ θὰ καταντήσῃ πορνεῖο-Μπανγκὸκ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως; Ἐδῶ ἡ Κούβα ἐκράτησε ψηλὰ τὸ κεφάλι σαράντα ὁλόκληρα χρόνια, ἀποκλεισμένη ἀπὸ τὸ ἀμερικανικὸ θηρίο, φτωχὴ καὶ ὑπερήφανη κι ἐμεῖς «καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή, παρὰ σαράντα χρόνια σκλαβιὰ καὶ φυλακή», μόνο τραγούδι θἆναι; Θὰ συνεχίσωμε νὰ γλύφωμε τὸ ποῦρο τοῦ ἰσχυροῦ, σὰν τὴν Μόνικα, ἐνῷ θὰ προδίδωμε τὰ κουρδικὰ παληκάρια στὸ τουρκικὸ κατεστημένο; Παραδομένοι στὸν σημιτικὸ σαλίγκαρο, ἀναφωνοῦμε: Ποῦ εἶσε Μεγαλέξανδρε νὰ σβήσῃς τὴν ντροπή μας;»

Δεκαπέντε χρόνια ἀργότερα ὁ Σαμαρᾶς ὑλοποιεῖ τὸ σχέδιο, κατ’ ἐντολὴν τῶν Γερμανῶν. Κι  ἐγώ, στὸ προαναφερθὲν ἄρθρο μου γιὰ τὶς Μπαχάμες, τῆς ἀνοίξεως τοῦ 2013, γράφω: «Ἰδοὺ μία εἰκόνα [τῶν Μπαχαμῶν] τοῦ τί μᾶς καταδικάζει ἡ Εὐρώπη νὰ γίνουμε: τὸ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης. Ἕνας λαὸς μὲ τὸ χέρι μονίμως τεντωμένο, ἱκετεύοντας ἕνα γερὸ φιλοδώρημα. Ἕνας λαὸς πιτσαδόρων, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ μέχρι τὴν Κύπρο. Ἕνας λαὸς ἀπὸ καμάκια ποὺ ἀρέσκεται νὰ προφέρῃ τὸ Do you like Mademoiselle the Greece?»

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 Ἀγωνιστικὴ Πρωτομαγιὰ 2014

72 - Greek Statistics

72 -  Greek Statistics 

Ἡ Die Welt, τὸ γερμανικὸ ἀντίστοιχο τῆς  Le Monde, δηλαδὴ μία ἀπὸ τὶς πλέον σοβαρὲς ἐφημερίδες τοῦ κόσμου, ποὺ πωλεῖται σὲ τοὐλάχιστον 130 χῶρες, σὲ ἄρθρο της τῆς 12ης Νοεμβρίου 2013, ὑπενθύμιζε ὅτι τὰ μπιμπίκια τοῦ Σημίτη καὶ ἡ μύτη τοῦ ψεύτη Πινόκιο παρεμόρφωναν τὸ πρόσωπο τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ κατοχικοῦ κρατιδίου  τῶν Ἀθηνῶν, Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ἰδοὺ τί ἔγραφε:

"Εἴμεθα ἔκπληκτοι, εἰδικὰ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τολμοῦν ἀκόμη καὶ τώρα νὰ ὁμιλοῦν δημοσίως οἱ Ἕλληνες στατιστικολόγοι καὶ νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους 6 μῆνες τοῦ 2013, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπισκεπτῶν τῶν μουσείων ηὐξήθη κατὰ 17% σὲ σύγκριση μὲ τὸ προηγούμενο ἔτος. Στοὺς ἀρχαιλογικοὺς χώρους στὴν Ἑλλάδα, λένε, καταγράφεται αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπισκεπτῶν ἀκόμη καὶ κατὰ 30% καὶ ὁ κλάδος τῆς ἑλληνικῆς κρουαζιέρας κατέγραψε ἀπὸ τὸν Ἰάνουαριο μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2013 αὔξηση τῆς τάξεως τοῦ 12%. Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ πιστεύσουμε ἀκόμη καὶ σήμερα αὐτὸ τὸ ἐργαστήριο παραχαράξεως τῆς ἀληθείας; Τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι δὲν θὰ ἀποροῦσε κανεὶς ἐὰν οἱ Ἕλληνες στατιστικολόγοι εἶχαν μετρήσει τοὐλάχιστον δύο καὶ τρεῖς φορὲς παραπάνω τὰ ἑκατομμύρια τῶν τουριστῶν.

"Θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν λοιπὸν νὰ ἀμφισβητήσουμε τοὺς ἐπισήμους  ἀριθμοὺς καὶ νὰ κάνουμε μία μικρὴ στατιστικὴ παρέμβαση. Ἐὰν γράψῃς στὸ Google τὶς λέξεις ἀπεργία καὶ  Ἑλλάδα χωριστὰ θὰ σοῦ ἐμφανισθοῦν 610.000 ἀποτελέσματα, ἀλλὰ ἐὰν συνδυάσῃς τὶς δύο λέξεις μαζί, θὰ ἐμφανισθοῦν 55.500.000 ἀποτελέσματα!  Ἀντί λοιπὸν νὰ κυματίζουν τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως οὐδεὶς πιστεύει, θὰ ἦταν προτιμώτερο οἱ Ἕλληνες κυβερνῶντες νὰ σηκώσουν τὰ μανίκια τους καὶ νὰ κρατήσουν τὰ μουσεῖα καὶ τὰ ἄλλα ἀξιοθέατα ἀνοικτά, νὰ ἐπιτρέψουν τὰ μέσα μεταφορᾶς νὰ κινηθοῦν καὶ νὰ μὴν ἀφήνουν νὰ ἀκινοτοποιοῦν μὲ ἀπεργίες τὰ λεωφορεῖα καὶ τὰ ταξιὰ στὰ ἀεροδρόμια. Τότε θὰ ὑπάρξουν ὀλιγώτερα ἀρνητικὰ πρωτοσέλιδα καὶ ὀλιγώτεροι ἐνοχλημένοι παραθεριστὲς καὶ θὰ αὐξηθῇ ὁ τουρισμὸς σχεδὸν ἀπὸ μόνος του".

Σήμερα, ἐν ὄψει ἐκλογῶν, ὁ καραγκιοζοπαίκτης Σαμαρᾶς, μὲ προσωπεῖο Σημίτη, τὸ παίζει σκληρὸς διαπραγματευτὴς ἐνώπιον τῶν Γερμανῶν κατακτητῶν, μήπως καὶ δυνηθῇ, τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ εὑρεθῇ ἔγκλειστος στὶς φυλακὲς τῆς ἀπελευθερωμένης Ἑλλάδος,  νὰ ἰσχυρισθῇ ὅπως ὁ Ἰωάννης Ῥάλλης τὸ 1944, ὅτι ἐθυσιάσθη γιὰ νὰ σώσῃ τὴν χώρα ἀπὸ τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ κατακτητοῦ. Βασίζει τὶς ἐλπίδες του στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ γηρασμένος ἑλληνικὸς πληθυσμός, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ 20% τῶν νέων ποὺ ἔχουν μεταναστεύσει, φοβισμένος καὶ ξεδοντιασμένος, θὰ ξαναψηφίσῃ ΝΔ καὶ ΠΑΣΟΚ καὶ φυσικὰ τὸ νέο ΠΑΣΟΚ πού, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμία Σύριζα, δὲν πρόκειται νὰ προχωρήσῃ πέραν τῶν δύο πρώτων. Ἀλλὰ ὁ δεκανέας στὸ σκοτάδι καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ στὸ ξέφωτο, καραδοκοῦν, καὶ κεφάλια ὑποχρεωτικὰ θὰ κυλίσουν στὸ καλάθι τῆς λαιμητόμου, διότι ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση παραμένει νόμος τῆς Ἱστορίας. Τὰ δύο πατριωτικὰ κινήματα τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου παραμένουν ἀνενεργά: ἡ Ἐπαναστατικὴ Ὀργάνωση 17 Νοέμβρη λόγῳ ἐλλείψεως ὀργανωμένου λαοῦ καὶ τὸ ΚΚΕ λόγῳ ἀποδυναμώσεως τῆς ἐπαναστατικῆς φλόγας του.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 14 Νοεμβρίου 2013