25 - Ἐπιβεβαίωση: Ὁ Σαμαρᾶς εἶναι ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης

25 - Ἐπιβεβαίωση: Ὁ Σαμαρᾶς εἶναι ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης

Δύο γεγονότα ἦλθαν νὰ ἐπιβεβαιώσουν ὅτι ὁ Σαμαρᾶς ἐπέλεξε τελεσιδίκως τὸ στρατόπεδο τοῦ γερμανοῦ κατακτητοῦ καὶ ὅτι θὰ παραμείνῃ στὴν Ἱστορία τῆς δεύτερης γερμανικῆς κατοχῆς ποὺ βιώνουμε σήμερα ὡς ὁ νέος Ἰωάννης Ῥάλλης. (Βλέπε τὸ προηγούμενό μας κείμενο τῆς 11ης Δεκεμβρίου 2012 ).

Τὸ πρῶτο γεγονὸς εἶναι ὅτι ἐπανέφερε στὴν Ἑλλάδα, στὶς 20 Δεκεμβρίου 2012, τὸ Ἵδρυμα Ἀντενάουερ, πλέκοντας τὸ ἐγκώμιο, τοῦ Γουσταύου Στρέσεμαν, τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Γερμανίας τῆς Δημοκρατίας τῆς Βαϊμάρης, ὁ ὁποῖος προετοίμασε τὸ 1926 τὴν ἐπάνοδο τῆς Γερμανίας στὴν πρώτη θέση τῆς Εὐρώπης, ἀναγγέλοντας ἔτσι τὴν ἔλευση τοῦ Χίτλερ τὸ 1933, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἡ Ἄγγελα Μέρκελ ἐπανέφερε τὴν Γερμανία στὴν πρώτη θέση τῆς Εὐρώπης μετὰ τὴν πτώση τοῦ Χίτλερ. Ὁ Σαμαρᾶς εἶπε γιὰ τὸν Στρέσεμαν ὅτι "ἦταν ὁ πολιτικὸς ποὺ κατήγγειλε τὴν συνθήκη τῶν Βερσαλλιῶν καὶ ἐκατηγορήθη γιὰ ἐθνικισμὸ καὶ λαϊκισμό".

Τὸ δεύτερο γεγονὸς εἶναι τὸ ἐγκώμιο τοῦ Σαμαρᾶ ποὺ ἐπέλεξε νὰ κάνῃ, μέσῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐφημερίδος τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτισμοῦ, τὴν Χάντελσμπλατ,  ὁ σήμερα 85 ἐτῶν πρώην συνάδελφός του, ὡς γερμανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τὸ 1990, ὅταν ὁ Σαμαρᾶς ἦταν καὶ αὐτὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Χὰνς-Ντῆτριχ Γκένσερ, ὁ ὁποῖος, σὲ συνέχεια τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ καγκελλαρίου μέχρι τὸ 1966, Ludwig Erhard, προσεπάθησε νὰ οἰκοδομήσῃ μία ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη. Γκένσερ καὶ Ἔρχαρντ εἶχαν στὰ νειᾶτα τους ὑπηρετήσει τὸ Γ΄ Ῥάϊχ καὶ ὁ κοινός τους στόχος ἦταν, ὅπως καὶ τοῦ Στρέσεμαν, νὰ οἰκοδομήσουν καὶ πάλι ἕνα ἠπειρωτικὸ ἐπεκτατικὸ Ῥάϊχ.

Τώρα λοιπόν, τὰ πράγματα εἶναι ξεκάθαρα: δύο εἶναι οἱ παρατάξεις τοῦ ἑλληνικοῦ ἀστικοῦ κόσμου: Ἡ παράταξη τοῦ γερμανικοῦ εὐρώ, ὑπὸ τὸν Σαμαρᾶ, συνεχιστὴ τοῦ Σημίτη ποὺ ὑποστηρίζει τὸν ἠπειρωτισμό, καὶ ἡ παράταξη τοῦ ἀμερικανικοῦ δολλαρίου ὑπὸ τὸν Γιῶργο Ἀ. Παπανδρέου ποὺ ὑποστηρίζει τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσοκρατία. Ἡ γνώμη μας εἶναι ὅτι τελικὰ θὰ ὑπερισχύσῃ ἡ παράταξη τοῦ δολλαρίου ποὺ ὑποστηρίζει καὶ ὁ Καμμένος. Τὸ θεμελιῶδες ἐρώτημα ὅμως παραμένει: Ποῖος θὰ ἡγηθῇ τῆς τρίτης παρατάξεως, πέραν τῆς Γερμανίας καὶ τῶν ΗΠΑ; Ὁ Συνασπισμός; Μᾶλλον ὄχι, ἐὰν ἀποδειχθῆ τελικὰ ὅτι ὁ Τσίπρας εἶναι ἕνας νέος Ἀνδρέας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Δεκεμβρίου 2012

24 - Τὸ κατοχικὸ εὐρώ καὶ ἡ κυβέρνηση ( Ἰωάννη Ῥάλλη) Ἀντώνη Σαμαρᾶ

24 - Τὸ κατοχικὸ εὐρώ καὶ ἡ κυβέρνηση

( Ἰωάννη Ῥάλλη) Ἀντώνη Σαμαρᾶ

(Τὸ παρακάτω κείμενο εἶναι τμῆμα ἄρθρου ποὺ ἐδημοσιεύθη μὲ τίτλο, "Τὸ τέλος τοῦ εὐρὼ καὶ ἡ ἐπάνοδος στὴν Ἀνατολή",  στὸ τεῦχος 24,  θέρους 2002, τοῦ περιοδικοῦ μας Ἐνδιάμεση Περιοχή.  Ἄλλωστε ὅλα τὰ ἄρθρα μας, ἤδη ἀπὸ τὸ πρῶτο τεῦχος, τὸ 1996, εἶναι τοποθετημένα σὲ ἀπολύτως ἐπιστημονικὴ βάση καὶ γι' αὐτὸ φαντάζουν σήμερα ὡς προφητικά)

Ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐκοιμᾶτο, τὸ 1962, ὁ πατέρας μου, ὁ Νῖκος Κιτσίκης, ἀπεδείκνυε ὅτι ἡ Ἑλλάς, μὲ τὴν ἐνσωμάτωσή της στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, θὰ ὑπέκυπτε σὲ ἕνα γερμανικὸ Δ΄ Ῥάϊχ (βλέπε τὸ σχετικὸ κείμενο, ἀναδημοσιευμένο στὸ τεῦχος 11 τοῦ περιοδικοῦ Ἐνδιάμεση Περιοχή). Στὶς 15 Νοεμβρίου 2000, ἡ βρεταννικὴ Daily Telegraph ἐξηγοῦσε ὅτι ὁ στόχος τῆς ΕΕ ἦταν νὰ οἰκοδομήσῃ ἕνα ὑπερκράτος ποὺ θὰ ἐξηφάνιζε τὰ κράτη μέλη ὅπως τὴν Ἑλλάδα, καὶ προσέθετε: "Ἤ ἕνα τέτοιο ["ὑπερ]κράτος θὰ ἱδρυθῇ ἤ τὸ εὐρὼ θὰ ἀποτύχῃ καὶ μαζὶ του ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Τὰ ζάρια ἔχουν ἤδη ῥιχτῆ".

Τὸν Μάϊο 2001, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ γερμανοῦ σοσιαλδημοκράτη καγκελλαρίου Gerhard Schröder, ἐδήλωνε: "Ἰσχυροποίηση τῆς Κομισσιὸν σημαίνει μετατροπὴ της σὲ ἄτυπη εὐρωπαϊκὴ κυβέρνηση καὶ ἡ μετατροπὴ τοῦ Συμβουλίου Γενικῶν Ὑποθέσεων σὲ Ἄνω Βουλὴ σημαίνει περιορισμὸς τῆς ἐπιρροῆς τῶν ἐθνικῶν κυβερνήσεων".

Ὁ ἄπατρις ἐπαναστάτης τῆς παρισινῆς ἐξεγέρσεως τοῦ 1968, ὁ γαλλογερμανοεβραῖος οἰκολόγος Daniel Cohn-Bendit, ποὺ ὑπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ καπιταλιστικοῦ παγκοσμισμοῦ καὶ τοῦ Δ΄ Γερμανικοῦ Ῥάϊχ, ἐδήλωνε στὶς 30 Δεκεμβρίου 2000: "Ὅποιος δὲ θέλει τὴν Εὐρώπη νὰ φύγη!" Τὸν Μάϊο 2001, ὁ Sir Peter Tapsel, κορυφαῖο στέλεχος τοῦ Βρεταννικοῦ Συντηρητικοῦ Κόμματος, συνέκρινε τὸ εὐρωπαϊκὸ ὅραμα τοῦ Σρέντερ μὲ αὐτὸ τοῦ Χίτλερ γιὰ μία μεγάλη Γερμανία καὶ ὑπενθύμισε ὅτι ὁ Βίσμαρκ καὶ ὁ Χίτλερ εἶχαν στὸ παρελθὸν προτείνει ἑνιαῖο νόμισμα γιὰ τὴν Εὐρώπη: "Ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες μέχρι τὴν Βόννη καὶ τὸ Βερολῖνο, ἡ σημερινὴ γενεὰ τῶν Βρεταννῶν ἀντιμετωπίζει τὴν ἀπειλὴ μίας ξένης κυριαρχίας, ἀπειλεῖται ὁ τρόπος ζωῆς μας, τὸ ἐμπόριο καὶ ἡ κουλτούρα μας".

Τὴν ἴδια στιγμή, τὸν Ἰούνιο 2001,  ὁ γερμανοτραφὴς γκαουλάϊτερ, Σημίτης ὁ Λογιστής,  σὲ συνάντησή του στὸ Βερολῖνο μὲ τὸν Σρέντερ, ἐπεκρότησε ἐνθουσιωδῶς τὴν μετάλλαξη τῆς ΕΕ σὲ Δ΄ Ῥάϊχ. Τὸν Μάρτιο 2002, ἡ πρώην βρεταννὶς πρωθυπουργὸς Margaret Thatcher, ἐδήλωνε σχετικὰ μὲ τὸ τελευταῖο της βιβλίο, Statecraft, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ΕΕ, πρῶτον διότι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ ἀποτύχῃ καὶ δεύτερον διότι ἡ ἕνωση αὐτὴ μᾶς θυμίζει τὸ Γ΄ Ῥάϊχ "ποὺ ἦτο μία προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἐπιβολῆς". Τέλος, τὴν ἴδια στιγμή, ὁ πρόεδρος τῆς τουρκικῆς Βουλῆς Ömer İzgi, προέβλεπε ὅτι στὰ ἑπόμενα 50 χρόνια, ἡ ΕΕ θὰ μετεμορφώνετο σὲ μία Γερμανικὴ Ἕνωση ποὺ θὰ ὑπέτασσε τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαοὺς στὰ συμφέροντά της.

            Δημήτρης Κιτσίκης                    11 Δεκεμβρίου 2012   

20 - Καὶ τώρα ἄς ἐπέμβῃ ὁ στρατός

20 - Καὶ τώρα ἄς ἐπέμβῃ ὁ στρατός

Ἡ ἱστορικὴ ἀνάλυση πρέπει νὰ ἀποστασιοποιεῖται ἀπὸ τὶς προσωπικὲς θέσεις τοῦ ἱστορικοῦ ποὺ τὴν χρησιμοποιεῖ. Ἡ ἑβδόμη Νοεμβρίου, ἐνῷ γιὰ τὴν Ῥωσία καὶ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη ἀντιπροσωπεύει τὸν ἡρωϊκὸ μπολσεβικικὸ Ὀκτώβρη ἀπελευθερώσεως ἀπὸ τὸν καπιταλιστικὸ ζυγό, γιὰ τὴν Ἑλλάδα τοῦ 2012, ἀντιπροσωπεύει τὴν πιὸ μελανὴ ἡμέρα τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου. Τώρα γνωρίζουμε τὰ ὀνόματα τῶν 153 βουλευτῶν ποὺ ἀμαύρωσαν τὸ πρόσωπο τῆς Ἑλλάδος (μεταξὺ αὐτῶν δυστυχῶς καὶ ὁ ἀδιάφθορος ΓΑΠ). Ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι ἐπανάσταση χωρὶς μαζικὲς ἐκτελέσεις ὑπηρετῶν τοῦ κατεστημένου δὲν νοεῖται, γι'αὐτὸ καὶ τὸ πραξικόπημα τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου ἀπέτυχε ἐξ ἀρχῆς ὡς ἐπανάσταση διότι δὲν ἐξετέλεσε μαζικά, ἐν ψυχρῷ, τοὺς ὑπευθύνους τῆς μεταπολεμικῆς δουλείας στὴν ἀγγλοαμερικανικὴ κατοχὴ τοῦ 1944-1967. Οἱ 153 βουλευτὲς μὲ κυριώτερο ἐκφραστὴ τὸν Μάκη Βορίδη, ὁ ὁποῖος ἀπὸ γενικὸς γραμματεὺς Νεολαίας τῆς παπαδοπουλικῆς ΕΠΕΝ (ἔχοντας καταλάβει τὴν θέση τοῦ παραιτηθέντος ἐντίμου πατριώτη Νίκου Μιχαλολιάκου), ἐπέρασε διαδοχικὰ ἀπὸ τὸ λεπενικὸ Ἑλληνικὸ Μέτωπο, στὸ ΛΑΟΣ, γιὰ νὰ γίνῃ τελικὰ ὑπουργὸς καὶ κατόπιν κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΝΔ, αὐτοὶ οἱ 153 βουλευτὲς ἐδικαιολόγησαν τὴν ὑποταγή τους στοὺς ξένους ἀκριβῶς μὲ τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα ποὺ εἶχε χρησιμοποιήσει ὁ κατοχικὸς πρωθυπουργὸς τοῦ 1943, Ἰωάννης Ῥάλλης ἤ ὁ στρατάρχης Πεταὶν στὴν Γαλλία, ὅτι ἔπρεπε δηλαδὴ νὰ δωσιλογήσῃ, ὑπερψηφίζοντας τὸν κατακτητή, γιὰ νὰ σώσῃ τὸν λαὸ ἀπὸ τὸν κατακτητή! 200.000 ἦσαν ὁ λαὸς ἐκτὸς Βουλῆς καὶ 153 βουλευτὲς ἐντὸς ποὺ ἐψήφισαν ναὶ στὸ κατακτητή, μὴ πάῃ καὶ χάσουν τὸν μηνιαῖο μισθό τους τῶν 5460 €, σὺν τὶς ἀμοιβές τους ἀπὸ τὴν συμμετοχή τους σὲ ἐπιτροπές, ἤτοι 7 μὲ 8.000 μηνιαίως, ἔναντι τῶν 500 € τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ πλουσιωτάτη Ἑλλάδα σὲ ὑπέδαφος ὅπως εἶχε ἀπὸ τὸ 1930 διακηρύξει μὲ ἐπιμονὴ ὁ πρύτανις τοῦ Πολυτεχνείου καὶ σπουδαιότερος μηχανικὸς τῆς Ἑλλάδος Νῖκος Κιτσίκης, κατήντησε στὰ χέρια τῶν 153 αὐτῶν βουλευτῶν, πρόβατα πρὸς σφαγὴν μελλοντικῆς ἐπαναστάσεως, κλοτσοσκούφι τῆς Εὐρώπης. Τὸ ἐδήλωσε ὁ Μίκης τὴν ἑπομένη: Ἡ Βουλὴ εἶναι βαγόνια τραίνου σὲ ῥάγιες. Πρέπει νὰ σπάσουμε τὶς ῥάγιες καὶ νὰ κινηθοῦμε στοὺς δρόμους, ἐκτὸς καὶ κατὰ τῆς Βουλῆς. Δακρυγόνα τὰ ΜΑΤ, δακρυγόνα καὶ ἐμεῖς, ὅπλα αὐτοί, ὅπλα καὶ ἐμεῖς. Ὄχι φιλειρηνικὸ κοπάδι ἀγανακτησμένων. Ῥήξη καὶ ἀνατροπή μὲ Κίνημα ὀργανωμένο. Ὁ "ἥρωας κατὰ τοῦ κόσμου", τοῦ διεφθαρμένου κόσμου, ὡς μαρμαρωμένος βασιλιᾶς, καραδοκεῖ στὸ σκοτάδι, περιμένοντας τὴν ἀμερικανοϊσραηλινὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰρὰν. Καὶ τώρα ἄς ἐπέμβῃ ὁ στρατός.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                  8 Νοεμβρίου 2012

15 - Ὑπ’ ὄψιν Χρυσῆς Αὐγῆς

15 - Ὑπ’ ὄψιν Χρυσῆς Αὐγῆς

Οἱ εἰκοσάρηδες τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι φυσικὸ νὰ ἀγνοοῦν ὅτι ἡ σημερινὴ ἑλληνικὴ κλεπτοκρατεία ποὺ μᾶς κυβερνᾷ εἶναι, κατὰ τὸ πλεῖστον, ἀπόγονοι δωσιλόγων ποὺ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς, ἐπούλησαν τὴν Ἑλλάδα στὴν μαύρη ἀγορά, μὲ μόνο κίνητρο τὸν ἐμπλουτισμό τους καὶ οὐδόλως ἀπὸ ἰδεολογικὸ ἀντικομμουνισμό, χωρὶς νὰ πιστεύουν στὸ ἐλάχιστο στὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, γιὰ τὸν ὁποῖο ἐμάχετο  ὁ γερμανικὸς στρατός.

Στὴν σημερινὴ νέα κατοχὴ ποὺ βιώνει ἡ χώρα μας, οἱ νέοι αὐτοὶ δωσίλογοι, ἀπόγονοι τῶν δωσιλόγων τοῦ 1941-1944, μή ἔχοντας τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὸν πατριωτισμὸ τοῦ Μεταξᾶ, οὔτε μὲ καμμία ἀπολύτως ἰδεολογία, ὡς νέοι μαυραγορίτες, πλουτίζουν πουλῶντας τὴν ψυχὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἐλπίζουν δὲ νὰ χρησιμοποιήσουν κάποια στιγμὴ τὴν νεολαία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅπως ἔκαμαν τὸ 1946-1949 μὲ τοὺς προγόνους της,  κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ παπαδοπουλικοῦ καθηγητοῦ Δημήτρη Τσάκωνα, γιὰ νὰ στρέψουν τὴν ἐπερχομένη νύκτα τοῦ Ἁγίου Βαρθολομαίου κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Κατόπιν δὲ αὐτοῦ νὰ παραμερίσουν τὴν Χρυσὴ Αὐγή, ὅπως ἔκαμε ὁ Φράνκο μὲ τὴν ἰσπανικὴ Φάλαγγα, καὶ νὰ κυβερνήσουν ἀνενόχλητοι ὡς Κόζα Νόστρα.

Ὁ Ἰωάννης Ῥάλλης ἦταν ὁ τρίτος καὶ τελευταῖος πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος ποὺ συνηργάσθη μὲ τοὺς Γερμανοὺς κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὶς Δυνάμεις τοῦ Ἄξονος  κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέχοντας τὸ ἀξίωμα ἀπὸ τὶς 7 Ἀπριλίου 1943 ἔως τὶς 12 Ὀκτωβρίου τοῦ 1944, διαδεχόμενος τὸν Κωνσταντῖνο Λογοθετόπουλο στὴν ἐλεγχόμενη ἀπὸ τοὺς Ναζὶ ἑλληνικὴ κυβέρνηση-ἀνδρείκελο στὴν Ἀθήνα. Ὁ Ῥάλλης ἄλλαξε τὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο καὶ συνέβαλε καθοριστικὰ στὴν δημιουργία τῶν λεγόμενων «Ταγμάτων Ἀσφαλείας», δωσίλογων παραστρατιωτικῶν ὁμάδων ἐξοπλισμένων ἀπὸ τὴν Βέρμαχτ καὶ ἀφιερωμένων στὴν ἐκτέλεση τῶν ὁμάδων ἀντίστασεως (κυρίως τοῦ ΕΛΑΣ). Ὄντας  πιὸ ἔμπειρος πολιτικὸς ἀπὸ τοὺς προκατόχους του, ἦταν πιὸ σεβαστὸς  στοὺς Γερμανοὺς καὶ ἀπεδείχθη πιὸ ἀποτελεσματικὸς κατὰ τῶν κινημάτων ἀντίστασεως. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος, ὁ Ῥάλλης κατεδικάσθη σὲ ἰσόβια κάθειρξη γιὰ συνέργεια μὲ τοὺς Γερμανούς. Ἀπεβίωσε στὴν φυλακὴ τὸ 1946. Ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάννη Ράλλη, ὁ Γεώργιος Ράλλης, ἔγινε Πρωθυπουργὸς κατὰ τὸ 1980-1981.

Τὸ 1946, στὰ πλαίσια μίας κυβερνητικῆς ὁδηγίας ἀπὸ τὸν κεντρῶο βενιζελικὸ πρωθυπουργὸ Σοφούλη (καὶ ὄχι ἀπὸ κάποιον φασιστὴ πολιτικό), οἱ κομμουνιστὲς τῆς ἡλικίας κατατάξεως στὸν στρατὸ ἐστέλνοντο στὸ ἄγονο νησὶ τῆς Μακρονήσου, πρόγονος τοῦ ἀμερικανικοῦ κουβανικοῦ Γκουαντανάμο. Τὸ σχέδιο συνίστατο στὸ νὰ ἀποκαταστήσουν αὐτοὺς τοὺς κακούς Ἕλληνες σὲ ἰδεώδεις πολῖτες. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶχαν συμμετάσχει στὴν ἐθνικὴ ἀντίσταση κατὰ τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, ἐθεωροῦντο  προδότες  καὶ ἐχθροί τῆς πολιτείας. Ἡ ἀποκατάστασή τους ὠνομάζετο Κολυμβήθρα τοῦ Σιλωὰμ καὶ συνίστατο σὲ βασανιστήρια, διαβίωση σὲ σκηνὲς σὲ ἐξαιρετικὰ ζεστὸ ἢ κρύο καιρό, πεῖνα καὶ δίψα, ἀπομόνωση, ἀπειλές καὶ πλύση ἐγκεφάλου. Ὅταν τὸ ἠθικὸ τους εἶχε σπάσει ἠδύναντο νὰ ὑπογράψουν μία δήλωση κακῶς πεπραγμένων καὶ νὰ κάνουν αἴτηση μετανοίας. Ἐστέλνοντο  ἔπειτα στὶς πρῶτες γραμμὲς τοῦ μετώπου γιὰ νὰ πολεμήσουν τοὺς συντρόφους τους! Ὅσοι ἠρνοῦντο  νὰ ὑπογράψουν, ἐδικάζοντο στὸ στρατοδικεῖο, ἐξετελοῦντο ἢ ἐκλείνοντο στὴν στρατιωτικὴ φυλακὴ τῆς Μακρονήσου. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἔκτισαν οἱ δωσιλόγοι, μόνον  κατ’ὄνομα Ἕλληνες, τοὺς νέους Παρθενῶνες, ὅπως σήμερα τοὺς κτίζουν μὲ τοὺς λαθρομετανάστες, τοὺς ὁποίους ἀφοῦ ἐκμεταλλεύονται  ἀνασφάλιστους μὲ φθηνὰ ἡμερομίσθια, τοὺς κλείνουν σὲ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, χωρὶς νὰ λύσουν στὸ ἐλάχιστο τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα τῆς χώρας μας, ἀποκλειστικὸ ὑπεύθυνο  τοῦ ὁποίου εἶναι τὸ Κολωνάκι ποὺ πρέπει κάποτε νὰ κατεδαφισθῇ ὁλοσχερῶς, ὡς σύμβολο δωσιλογισμοῦ.

                                    Δημήτρης Κιτσίκης                     9 Αὐγούστου 2012