163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος μοῦ ἐπανελάμβανε ὅταν στὸ Παρίσι ἦταν σὲ αὐτοεξορία: «Δημήτρη, εἴμεθα ἕνας λαὸς ἀκυβέρνητος διότι ποτὲ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ οἰκοδομήσουμε κράτος. Ἐκ φύσεως εἴμεθα ἀναρχικοί».

Εἶχε ἀπόλυτα δίκαιο. Τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ τὸν Γεώργιο Παπαδόπουλο  ἀντί γιὰ εὐχαριστῶ τοὺς διεπομπεύσαμε δολοφονῶντας τους, ὁ πρῶτος στὴν ἐκκλησία, ὁ δεύτερος στὸ νοσοκομεῖο, κατηγορῶντας τους ἐσφαλμένως γιὰ δικτάτορες καὶ τώρα εἴμεθα σὲ ἀναμονὴ νέου ἐγκλήματος κατὰ οἱουδήποτε μελλοντικοῦ ἡγέτου ποὺ θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ σώσῃ τὴν ἄμοιρη αὐτὴ χώρα.

Ἡ ἀναρχία πορεύεται μὲ τὸν ἀτομισμό, τὴν ἀσυνεννοησία καὶ τὸν διχασμό καὶ κορυφώνεται μὲ τὸν φθόνο καὶ τὸν ἐγωϊσμὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε φιλότιμο. Μαζί χορεύουμε, μαζί γλεντᾶμε καὶ ὅμως καρφώνουμε τὸν ἀδελφὸ πισώπλατα. Πρόκειται γιὰ φοβερὰ ἐλαττώματα ποὺ παιδεύουν τὸν Ἕλληνα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὀδυσσέως.

Γιὰ νὰ ὑπερπηδήσουμε τὶς ἀδυναμίες αὐτὲς τοῦ ἔθνους μας χρειαζόμεθα μία καὶ μόνη λύση: ἀπόλυτη διοίκηση ἥρωος, μακριὰ ἀπὸ κοινοβουλευτισμὸ καὶ κομματισμό, ἕναν ἥρωα κατ’ εἰκόνα μας, δηλαδὴ ἄναρχο, μή σεβόμενο κανενὸς εἴδους νόμο ἤ σύνταγμα παρὰ μόνον τὴν θέλησή του, ἐπὶ τῇ βάσει ἀπολύτου ἡγέτου. Ὁ Ἕλλην δημιουργεῖ μόνον ὑπακούοντας τυφλὰ στὸν ἥρωα, σὲ ἕναν Μεγαλέξανδρο. Καὶ τότε διασπείρει σὲ ὅλην τὴν ἔκταση τῆς γῆς τὴν μεγαλοφυΐα τῆς σκέψεώς του καὶ τὴν γενναιοδωρία τῆς καρδιᾶς του. Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ πολιτικό του σύστημα. Κράτος εἶναι ἡ θέληση τοῦ ἡγέτου. Τυφλὴ ὑπακοὴ εἶναι ἡ δημιουργικὴ ἐνέργειά του.

Τὸ ἡρωϊκὸ καθεστὼς τῶν ὁμηρικῶν χρόνων μὲ τοὺς Ὀλυμπίους καὶ τὸν Ἀχιλλέα, μὲ ἀπόλυτο μονάρχη νὰ ἱππεύῃ ἀμούστακος δεκαπεντάχρονος Ῥωμανὸς Διογένης, προστάζοντας: Ἡ θέλησή μου εἶναι ἡ θέληση τῶν Ἑλλήνων. Τὸ σπαθί μου κόβει τὸν Γόρδιο δεσμό. Ἀπὸ τὴν Περσέπολη μέχρι τὴν Βαβυλῶνα διαμορφώνουμε τὴν φυλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ μεγάλοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν Καίσαρα, μέχρι τὸν Ἀντώνιο καὶ τὸν Αὔγουστο καταφθάνουν στὴν Ἀλεξάνδρεια γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ ἑλληνικὸ σκήνωμα, τὴν θεϊκὴ πνοὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ τέλειο πολίτευμα ποὺ ταιριάζει στὸν Ἕλληνα. Μεγαλουργεῖ μόνον μέσῳ ἀναρχίας, ἀπελευθερωμένος ἀπὸ νόμους, σεβασμὸ πρὸς νομοθέτες, θέληση πλειοψηφίας καὶ κρατικὴ δομή. Οὐδεὶς ἄλλος λαὸς δύναται νὰ βασίσῃ τὸ μεγαλεῖο του στὴν ἀπόλυτη ἀναρχία. Ἐπειδὴ μόνον ὁ Θεὸς ὡς Ἕλλην εἶναι ἄναρχος. Χωρὶς νόμους καὶ κράτος ὁ ἑλληνισμὸς δύναται νὰ διοικῇ τὸν πλανήτη καὶ τὸ σύμπαν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Δεκεμβρίου 2014

138 - Πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς: Μήνυμα τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ

138 - Πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς

Μήνυμα τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ

Χθὲς στὴν Ἀθήνα, ἑορτάσαμε μὲ ἔντονη αἰσθηματικὴ φόρτωση τὰ διακόσια χρόνια τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας στὴν αἴθουσα συνεδριάσεων τῆς Γενικῆς Γραμματείας Μέσων Ἐνημερώσεως, τὴν Ἑταιρεία ποὺ ἔδωσε τὴν πνευματικὴ ὤθηση στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς συνεδριάσεως μοῦ ἐτέθη ἐρώτηση σχετικὰ μὲ τοὺς Πανέλληνες τοῦ Μυστρᾶ, ὡς νέα Φιλικὴ Ἑταιρεία, γιὰ τὴν πνευματικὴ ὤθηση ἑνὸς νέου 21. Ὡς ἀπάντηση ἀναδημοσιεύω ἐδῶ σχετικὸ διάγγελμα ποὺ ἀπηύθυνα ἀκριβῶς πρὸ ἑνὸς ἔτους.

«Ἀπὸ τὴν σύστασή μας μελετᾶμε καὶ παρακολουθοῦμε τὴν πορεία τῆς χώρας μας πρὸς τὸν γκρεμό. Καὶ ὅμως  εἴμεθα αἰσιόδοξοι. Ὁ  ἑλληνισμὸς εἶναι πλέον ἔτοιμος νὰ κατεδαφίσῃ τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ ἀγκαλιάσῃ τὴν παγκοσμιοποίηση γιὰ νὰ ὑπηρετήσῃ τὰ συμφέροντά του. Σήμερα, ἐπαναλαμβάνεται τὸ δίλημμα μεταξὺ ἑλληνισμοῦ καὶ ἑλλαδισμοῦ τοῦ Δ΄ αίῶνος π.Χ.

Ἡ Ἀθήνα τοῦ Δ΄ αἰῶνος π.Χ. ηὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ὁ Ἰσοκράτης ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς καὶ πανέλλην. Γι’ αὐτὸν ὁ ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε σύνορα καὶ μόνον οἱ Βάρβαροι ἦσαν στὴν περιφέρεια τῆς ἑλληνικῆς Οἰκουμένης. Ὁ Δημοσθένης ἦταν Ἀθηναῖος ἐθνικιστής. Συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμὸ μέσα στὰ σύνορα τῆς πόλεως-κράτους (σήμερα τοῦ ἐθνοκράτους). Ὁ ἑλληνισμὸς τοῦ Φιλίππου ἦταν παγκόσμιος, ὁ ἀθηναϊσμὸς συρρίκνωνε τὸν ἑλληνισμό. Τὸ εἶπε ἀργότερα ὁ υἱός του ὁ Ἀλέξανδρος στὴν Ὤπιδα τὸ 324 καὶ ἡ οὐσία ἦτο ὅτι ἀπὸ τὸν Εὐριπίδη, ἐκφραστὴ τῆς παρακμῆς τῆς πόλεως-κράτους, ἐγκλωβισμένος στὸν ἐπαρχιακὸ φυλετισμό, μέχρι τὸν Ἀλέξανδρο, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα, ἐκφραστὴ τῆς οἰκουμενικότητος, ὁ  ἑλληνισμὸς εἶχε κάμει ἕνα ποιοτικὸ ἅλμα, συνθέτοντας τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία μὲ τὴν πόλη-κράτος καὶ ἀγκαλιάζοντας τὴν οἰκουμένη ἐπὶ δύο χιλιετίες, ὥσπου νὰ συρρικνώθῃ καὶ πάλι στὸν ἐπαρχιωτισμό, μετὰ τὴν ἀποτυχημένη ἐπανάσταση τοῦ 1821, κατόπιν τῆς δολοφονίας τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια.

Ὁ ἑλληνισμὸς τῆς Διασπορᾶς προῆλθε στὴν συντριπτική του πλειοψηφία ἀπὸ τὰ πλέον ἀγνὰ παιδιὰ τῆς ἀγροτικῆς Λακωνίας. Ὡς Πανέλληνες τοῦ Μυστρᾶ παρακολουθήσαμε τὴν πορεία τους καὶ τὶς ἐπιτυχίες τους στὸ ἐξωτερικό, χωρὶς αὐτοὶ νὰ τὸ γνωρίζουν. Ἡ φτώχεια ποὺ τοὺς ἔσπρωξε νὰ μεταναστεύσουν ἦταν συνδεδεμένη μὲ ἀνεπάρκεια σπουδῶν . Ἐκουβάλησαν μαζί τους τοὺς ῥομαντικοὺς θρύλους ποὺ τὸ ἐθνοκράτος εἶχε συμπεριλάβει στὰ ἐγχειρίδια τοῦ Δημοτικοῦ. Εἶναι φυσικὸ νὰ τὰ πιστεύουν καὶ σήμερα καὶ νὰ δυσκολεύονται νὰ παρακολουθήσουν τὴν μεγάλη πρόοδο τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος ποὺ συνετελέσθη τὰ τελευταῖα 50 χρόνια.

Σήμερα, παρὰ τὴν τρομερὴ οἰκονομικὴ κρίση, τὸ πνεῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι πιὸ ἀνθηρὸ ἀπὸ πότε. Ἔχει ξεπεράσει τὸν ἐπαρχιωτισμὸ τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου καὶ πορεύεται πρὸς τὸν παγκοσμισμό, χέρι μὲ χέρι μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰσραήλ. Ζητᾶμε ἀπὸ τοὺς πρώην φτωχοὺς καὶ ὀλιγομαθεῖς ἀγρότες τῆς Λακωνίας οἱ ὁποῖοι μετετράπησαν σὲ εὐκαταστάτους ἐπιχειρηματίες, καθηγητὲς μεγάλων δυτικῶν πανεπιστημίων καὶ ἐντίμων δυτικῶν πολιτικῶν, νὰ βοηθήσουν τὴν μετατροπὴ τῆς χώρας μας σὲ παγκοσμία πνευματικὴ δύναμη μὲ ὅπλο τὴν θεόπνευστη ἑλληνικὴ γλῶσσα. Μὲ τὶς ἐπενδύσεις τους στὸν περιορισμένο χῶρο τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους θὰ βοηθήσουν τὶς δυνάμεις τοῦ γένους μας νὰ κυριαρχήσουν στὸν πλανήτη μὲ τὴν στενὴ συνεργασία τοῦ παγκοσμίου ἐπιχειρηματικοῦ δυναμικοῦ τοῦ ἀδελφοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ. Εὐχόμεθα ἡ μίζερη ἑβραιοφοβία ποὺ κουβαλᾷ ἀκόμη καὶ σήμερα τὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος μέσῳ ἀπὸ ἄπειρες διηγήσεις τῆς λαϊκῆς καὶ θρησκευτικῆς κουλτούρας καὶ τὸν καθιστᾷ περίγελο στὸν πολιτισμένο κόσμο, νὰ καταπολεμηθῇ ἀποτελεσματικὰ ἀπὸ τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐπιχειρηματίες καὶ ἀκαδημαϊκοὺς τῆς Διασπορᾶς ποὺ θὰ θελήσουν νὰ ἐπενδύσουν τὰ χρήματά τους, τὶς γνώσεις τους καὶ τὴν καρδιά τους στὴν πατρίδα μας.»

Δημήτρης Κιτσίκης,

Καθηγητὴς Γεωπολιτικῆς καὶ Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας,

Τακτικὸ μέλος τῆς Βασιλικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Καναδᾶ,

Ἐπίτιμος πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ ,

Πνευματικὸς ἡγέτης τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ 

                                      13 Σεπτεμβρίου 2014

135 - Στὸν αἰῶνα τοῦ Πούτιν ἡ χώρα μας βουλιάζει

135 - Στὸν αἰῶνα τοῦ Πούτιν ἡ χώρα μας βουλιάζει

Τὸ θέαμα εἶναι καταπληκτικὸ καὶ δὲν χρειάζονται πλέον ἀναθέματα. Στὸ ἑλληνικὸ νεκροταφεῖο κάθε κραυγὴ περιττεύει. Καταλάβετέ το ὧ Ῥωμηοί. Εἶσθε πλαγιασμένοι ὑπὸ τὴν ταφόπλακα καὶ ἐπάνω στὴν ταφόπλακα περιφέρονται φαντάσματα βρυκολάκων μὲ ὀνόματα περίεργα ἑνὸς ἄλλου κόσμου, κάποιας ἄλλης καταποντισμένης φυλῆς:  Σαμαρᾶς, Βαγγέλης, Στουρνάρας, Χαρδούβελης, Σημίτης. Βρυκόλακες σωριασμένοι ἐπάνω σας ἀπὸ τὸ 1974, ἤδη πεθαμένοι ἤ ἀκόμα ζωντανοὶ ποὺ μυρίζουν πτωματίλα. Κάποιοι ὑπέρμετρα χονδροί, σὰν τὸν Βαγγέλη ἤ τὸν Πάγκαλο, κάποιοι μονόφθαλμοι σὰν τὸν Σαμαρᾶ, κάποιοι μπιμπικάνθρωποι σὰν τὸν Σημίτη, κάποιοι αἰῶνιοι μπεμπέκοι σὰν τὸν Κώστα Καραμανλῆ, κάποιοι σκονισμένοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ποὺ τὸ παίζουν ὑποψήφιοι πρόεδροι τῆς Δημοκρατίας σὰν τὸν Φώτη Κουβέλη, κάποιοι ταχυδρομικοὶ μὲ τσάντα στὸν ὦμο γεμάτο ἄχρηστες ἐπιστολὲς σὰν τὸν Δημήτρη Κουτσούμπα,  κάποιοι τέλος ὑπέργηροι σὰν τὸν  Κωνσταντῖνο Μητσοτάκη περιτριγυρισμένοι ἀπὸ τὰ πριγκιπάκια του,  τὸν Κυριάκο καὶ τὴν Ντόρα.

Ἡ μαύρη αὐτὴ στρατιὰ τῶν φαντασμάτων βρυκολάκων ἀνεπήδησε τὴν 17^η Νοεμβρίου 1973 ἀπὸ τὰ ἕλη τοῦ ἄλλοτε φημισμένου Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου τοῦ Νίκου Κιτσίκη, ὁδηγημένοι ἀπὸ τὶς ὑπηρεσίες τῶν ΗΠΑ καὶ τοὺς τότε φοιτητὲς Δαμανάκη καὶ Λαλιώτη σὲ μία τρελλὴ πορεία πρὸς τὴν ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τῆς χώρας, μὲ διευθυντὴ ὀρχήστρας τὸν  Ἄνδρέα Παπανδρέου ποὺ ὡς κυβερνήτης ἄνοιξε ὅλες τὶς τρύπες τοῦ Τιτανικοῦ γιὰ νὰ ἀδειάσῃ τὸ πλοῖο ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ἔπιπλα.

Σήμερα, χώρα μὲ τὸ ὄνομα Ἑλλὰς δὲν ὑπάρχει πλέον. Ἕνα μεγάλο κενό, μία νέα καταποντισμένη Ἀτλαντίδα, ἔχει ἀνοιχθῆ μεταξὺ Ἰταλίας καὶ Τουρκίας, ὡς ἕνας σεισμὸς νὰ τὴν κατάπιε. Στὸν βορρᾶ ὅμως ἀναδύεται τὰ τελευταία 14 χρόνια ὁ Ῥῶσος Βοναπάρτης. Ἕνας νέος Μπετόβεν τὸν ὑμνεῖ μὲ Ἡρωϊκὴ Συμφωνία καὶ ὅταν γίνεται Ναπολέων τὸν ἀποκηρύσσει μὴ δυνάμενος ὡς διανοούμενος νὰ κατανοήσῃ τὸ πολιτικό του ἀλεξανδρινὸ μεγαλεῖο  του ποὺ μόνον ὡς μονάρχης ὁλοκληρώνεται. Ἔτσι πλησιάζει ἡ ἔλευση τῆς ἑταιρείας τῶν Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ, ὡς νέα Φιλικὴ Ἑταιρεία, καὶ ἡ παρθενογέννηση τοῦ ἁγίου τοῦ ἑλληνισμοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια.

Ὁλόγυρα οἱ ἤπειροι φλέγονται καὶ οἱ βρυκόλακες συνεχίζουν ὡς πτερωτὰ μαῦρα ὄντα νὰ γυροφέρνουν στὸν πύρινο οὐρανό. Οἱ συνταξιοῦχοι στὰ καφενεῖα ῥοφοῦν καὶ διαβάζουν ἐφημερίδες περιμένοντας νὰ ἀποπνεύσουν στὸ κοιμητήριο. Ἀνοίγοντας τὸ ῥαδιόφωνο κάποιο γεροντάκι, ἔκπληκτο  παρατηρεῖ: «Μοῦ φάνηκε πῶς ἄκουσα κάποιον νὰ τραγουδᾷ, Ἐμπρὸς ΕΛΑΣ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, τὸ δίκηο καὶ τὴν λευτεριά!» Τούτην τὴν φορὰ ὁ Μόσκοβος θὰ κατέβῃ στὴν Πόλη καὶ τὸν Μυστρᾶ καὶ οἱ βρυκόλακες θὰ ἐκλείψουν κάπου ἐκεῖ στὴν Ἑσπερία. Εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 30 Αὐγούστου 2014

120 - Πολιτειακὸ χάος: 1935-2015 - Ἡ ἀνικανότης ἐπιβιώσεως τῆς Ἀβασιλεύτου

120 - Πολιτειακὸ χάος: 1935-2015 - Ἡ ἀνικανότης ἐπιβιώσεως τῆς Ἀβασιλεύτου

Τὰ περὶ Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας ἀνάγονται στὸν χῶρο τῆς λογοτεχνίας. Ὁ Ἕλλην ἀδυνατεῖ νὰ θεμελιώσῃ ἀβασίλευτη. Ἀκόμα καὶ ἡ Σπάρτη ἦταν βασιλευομένη. Σοσιαλιστικὴ μέν, ἐπὶ Ἄγιδος Δ΄ ἀλλὰ βασιλευομένη. Ἡ Καποδιστριακὴ Πολιτεία ὑπὸ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία πρώην ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τοῦ τσάρου ἔπλεε σὲ πνεῦμα μοναρχικό. Ἡ Ἀβασίλευτη τοῦ Παπαναστασίου τοῦ 1924 ἦταν μία καρικατούρα τῆς γαλλικῆς Ῥεπούμπλικας ποὺ ἐδονεῖτο κάθε ἕξι μῆνες μὲ στρατιωτικὰ πραξικοπήματα μέχρι τὴν ἐπάνοδο τὸ 1935 τῆς Βασιλείας. Ἦταν δὲ βασισμένη στὶς ῥεπουμπλικανικὲς ἰδέες τοῦ γαλλικοῦ τεκτονισμοῦ τοῦ Γεωργίου Φιλαρέτου (1848-1929) καὶ τοῦ βιβλίου του, «Ξενοκρατία καὶ Βασιλεία ἐν Ἑλλάδι, 1821-1897». Ἡ μεταπολεμικὴ ἀποτυχία ἐπιβολῆς λαοκρατίας ὑπὸ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη ποὺ ἐὰν δὲν εἶχε δολοφονηθῆ θὰ κατέληγε σὲ μοναρχικὸ καθεστὼς τοῦ τύπου τῆς Βορείας Κορέας ἄνοιξε τὸν δρόμο στὴν ἐπιστροφή, τὸ 1946, γιὰ πολλοστὴ φορά, τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ. Ἡ ἐπίπλαστη ἐπιβολὴ καὶ πάλι τῆς Ἀβασιλεύτου, τὸ 1973, ἀπὸ ἕναν Παπαδόπουλο, ὁ ὁποῖος ὀλίγα χρόνια ἐνωρίτερα, τὸ 1968, εἶχε ἀναφωνήσει, ὅπως ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος τὸ 1936, τὸ «Ζήτω ὁ Βασιλεὐς», ἀντεκατεστάθη, τὸ 1974, ἀπὸ κομματικὴ Ἀβασίλευτη μὲ καραμανλικὸ παρισινὸ κοστούμι τοῦ ἀνδρὸς ποὺ εἶχε ἀναφωνήσει τὸ «ἀνήκωμεν εὶς τὴν Δύσιν».

Καὶ σήμερα, τὸ ἀδιέξοδο μέσα στὸ χάος. Ἕναν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας μαριονέτα, μία Βουλὴ ποὺ σπαράσσεται ἀπὸ καραγκιόζικες κομματικὲς ἔριδες. Βουλευτὲς ποὺ ἀνερμάτιστοι μπαινοβγαίνουν σὲ πλαστοὺς συνδυασμοὺς ποὺ ὀνομάζονται  δῆθεν κόμματα, ὅπως Ποτάμι καὶ Ἐλιά,  ἐνώπιον τοῦ μόνου σταθεροῦ ἰδεολογικοῦ κόμματος, τοῦ ΚΚΕ, καὶ  μαλώματα χωρὶς τέλος γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καὶ  δημοψήφισμα.

Στὸ προαύλιο τῆς ἀθηναϊκῆς ἀποικίας, μαίνεται ὁ πόλεμος τῶν δύο προστατίδων Δυνάμεων, τῆς Ἀμερικῆς-Ἀγγλίας κατὰ τῆς Γερμανίας μὲ σαφῆ στόχο τὴν ἐξουδετέρωση τοῦ εὐρωνομίσματος πρὸς χάριν τοῦ δολλαρίου. Ἡ νεοαυτοκρατορικὴ Ῥωσία παρακολουθεῖ. Ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς ἐν Ἑλλάδι καὶ πάλι  στὸ προσκήνιο, ὑποστηρίζεται μὲ τὸν ἰδικό τους διαφορετικὸ τρόπο, ἀπὸ Ἀγγλοσάξωνες καὶ Ῥώσους.

Τελικὰ, 80 χρόνια μετά, 1935 – 2015, μὲ ὅπλο τὸ πολυσυζητημένο δημοψήφισμα καὶ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, ἐτοιμάζεται ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς νὰ ἐπιστρέψῃ στὴν Ἑλλάδα ὡς προμαχὼν τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ καταπολεμεῑται ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστὴ πατριάρχη Βαρθολομαῖο, καὶ ὁ Βασιλεύς, ὅπως καὶ τὸ 1935, θὰ δώσῃ γενικὴ ἀμνηστία, συναδέλφωση τῶν πολιτικῶν ἄκρων, ΚΚΕ καὶ Χρυσῆ Αὐγή, ἀποφυλάκιση τῶν χρυσαυγιτῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ, γιατί ὄχι, ἀκόμα καὶ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῆς 17Ν. Ὁ ἀγγλόφιλος Γεώργιος Α’ εἶχε δεχθῆ νὰ γίνῃ Ὀρθόδοξος καὶ νὰ νυμφευθῆ ὀρθόδοξη Ῥωσίδα. Ὁ σημερινὸς ἀγγλόφιλος Ἕλλην βασιλεὺς συμφέρον  ἔχει νὰ συμφιλιωθῆ μὲ τὸν Ὀρθόδοξο Πούτιν, στὸ πλαίσιο μίας ἀμερικανορωσικῆς νέας Γιάλτας στὸ Αἰγαῖο γιὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ προέλαση τῶν τζιχαδιστῶν ποὺ σίγουρα θὰ ἐξισλαμίσῃ τὴν Εὐρώπη καὶ θὰ διαμελίσῃ τὸ ἑλληνικὸ ἔδαφος.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ἰουλίου 2014

97 - Βασιλεὺς Παῦλος καὶ Δημήτρης Κουφοντίνας

97 - Βασιλεὺς Παῦλος καὶ Δημήτρης Κουφοντίνας

Ἡ χθεσινὴ Καθημερινὴ τῆς Κυριακῆς ἐδημοσίευσε δύο ἄρθρα, τὸ ἕνα ἀφιερωμένο στὸν καλοκάγαθο βασιλέα Παῦλο (1901-1964), πατέρα τοῦ σημερινοῦ βασιλέως τῆς Ἑλλάδος Κωνσταντίνου Β΄ (καὶ ὑπογραμμίζω  «τοῦ σημερινοῦ») καὶ τὸ ἄλλο στὸ βιβλίο τοῦ συναρχηγοῦ τῆς 17Ν, Δημήτρη Κουφοντίνα, ποὺ εἶχαν τὸ κουράγιο νὰ κυκλοφορήσουν οἱ ἐκδόσεις Λιβάνη, μὲ τίτλο Γεννήθηκα 17 Νοέμβη. Ὁ ἰδεολογικὸς αὐτὸς τίτλος μοῦ θυμίζει τί εἶχε γράψει ἕνας ἄλλος ἰδεολόγος, ὁ πατέρας μου, ὁ πρύτανις Νῖκος Κιτσίκης (1887-1978), ὁ περίφημος κομμουνιστὴς διανοούμενος, ὅταν μετὰ ἀπὸ μία σπάνια σταδιοδρομία στὸν κολοφῶνα τῆς διεθνοῦς ἐπιστήμης, ξαναέγινε μαθητοῦδι, εἰσερχόμενος στὸ ΚΚΕ:  «Γεννήθηκα τὸ 1944»!

             

Ἡ Ἑλλὰς δὲν δύναται νὰ ξαναγίνῃ ὁ ἑαυτός της χωρὶς βυζαντινοῦ τύπου ἀπολύτου καὶ ὄχι συνταγματικῆς μοναρχίας καὶ ἡ ἐκδίωξη τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ τὸ 1974 ὑπῆρξε ὄνειδος. Εἴτε ὡς Ναπολέων τοῦ τύπου Καποδίστρια, εἴτε ὡς μοναρχία τοῦ τύπου τῆς 4^ης Αὐγούστου, ἡ ἐπάνοδος τοῦ θεσμοῦ εἶναι προϋπόθεση οἱασδήποτε ἀναγεννήσεως τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων.

Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι τὸ ἕτερο ἄρθρο τῆς Καθημερινῆς, γραμμένο ἀπὸ τὸν δημοσιογράφο Ἠλία Μαγκλίνη γιὰ τὸ βιβλίο τοῦ Κουφοντίνα μὲ τίτλο, «Εἶναι κάτι χειρότερο ἀπὸ ἀνήθικο αὐτὸ τὸ βιβλίο: εἶναι κακογραμμένο». Στάζει μῖσος. Πῶς θὰ ἔκρινε ὁ Μαγκλίνης ἀπομνημονεύματα προέδρων τῶν ΗΠΑ –καὶ φυσικὰ ὄχι μόνον τῶν Μπούς – ποὺ εἶχαν ματώσει τὸν πλανήτη μὲ τὰ φρικιαστικὰ ὁμαδικὰ ἐγκλήματα σὲ βάρος δεκάδων λαῶν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθοῦν τὰ 13 θύματα τοῦ Κουφοντίνα στὴν διάρκεια 15 ἐτῶν(1985-2000), ὀλιγώτερο ἀπὸ ἕνα τὸν χρόνο, μὲ τὶς ἑκατοντάδες χιλιάδες κάθε χρόνο τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ; Καὶ ἡ σκέψη μου πάει στὸν ἀδικοχαμένο ἀρραβωνιαστικὸ στὰ φοιτητικὰ χρόνια τῆς μεγάλης μου ἀδελφῆς Μπεάτας, τὸν Νῖκο Μομφερρᾶτο, πρῶτο θῦμα τοῦ Κουφοντίνα τὸ 1985.

Οἱ ἄνθρωποι ποὺ δολοφονοῦν σήμερα καθημερινὰ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ποῖος θὰ τοὺς δικάσῃ. Δὲν ὁμιλοῦμε ἐδῶ γιὰ ἠθικολογίες, δηλαδὴ γιὰ τὴν ἀπύθμενη ὑποκρισία τοῦ τριτοκοσμικοῦ ἀστικοῦ κόσμου τοῦ Κολωνακίου. Ποῖος θὰ δικάσῃ τὸν Βαγγέλη Βενιζέλο, ποὺ λέγει αὐτομάτως ναὶ σὲ ὅλα τὰ ἀφεντικά; Ναὶ στὴν εἰσβολὴ στὴν Συρία, ναὶ στὸ ναζιστικὸ πραξικόπημα τῆς 22 Φεβρουαρίου 2014 στὸ Κίεβο, ναὶ στὴν κλοπὴ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῆς ἑλληνικῆς βασιλικῆς οἰκογενείας, ναὶ στὶς ἐξευτελιστικὲς συνωμοσίες κατὰ τοῦ Γιώργου Παπανδρέου.

Ἑλληνικὲ λαέ, ὁ Βασιλεὺς Παῦλος, ὁ Δημήτρης Κουφοντίνας, ὁ Νῖκος Κιτσίκης, ὁ Νῖκος Μομφερρᾶτος καὶ χιλιάδες ἰδεολόγοι ποὺ γεννᾷ ἡ χώρα μας πρέπει νὰ μονοιάσουν κάποιαν ἡμέρα γιὰ νὰ ἐκδιώξουν δημοσιογραφίσκους τοῦ Κολωνακίου ποὺ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Μπαλζάκ, σὰν τὸν  μεγαλοαστὸ Ἠλία Μαγκλίνη ποὺ ξερνᾷ τὸ μῖσος του ὡς νευρωτικὸς ἐν εἴδει ταλέντου. Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς βασίζεται στὴν ἑλληνικὴ διαλεκτικὴ τῆς συνθέσεως τῶν ἀντιθέτων μὲ ἀποκλειστικὸ στόχο τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἑλληνισμοῦ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 10 Μαρτίου 2014

96 - Γιὰ τὴν συγκρότηση Ἀνατολικοῦ Καποδιστριακοῦ Κόμματος

96 - Γιὰ τὴν συγκρότηση Ἀνατολικοῦ Καποδιστριακοῦ Κόμματος

Ὁ περισσότερος κόσμος γιὰ νὰ εἰσέλθη στὴν σχολὴ τοῦ Σωκράτους πρέπει πρῶτα νὰ σιτισθῇ, νὰ ἔχῃ κάποια ἐργασία καὶ μισθό. Ὁ Μὰρξ ἔλεγε νὰ ἔχουμε ὀλιγώτερες ὧρες χειρονακτικῆς ἐργασίας, νὰ ἀντικαταστήσουν οἱ μηχανὲς τὰ χέρια τῶν ἐργατῶν γιὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐργάτες νὰ ἐργασθοῦν πνευματικά, μὲ στόχο τὴν πνευματικὴ ἀνάταση. Ὄχι γιὰ νὰ καταναλώνουν στὰ μπουζούκια, τὰ αὐτοκίνητα καὶ νὰ ξαπλώνουν στὶς ἀμμουδιές ξεβράκωτοι. Τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, πολὺ σωστά, ἔχουν ἀπήχηση στοὺς ἀνέργους ἐπειδὴ σίγουρα θὰ τοὺς ἐξασφαλίσουν δουλειὰ καὶ ψωμί. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν. Ὅσο γιὰ τὴν Ῥωσία, αὐτὴ ἀνεγνώρισε πρώτη ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλλάδος τὸ 1829 καὶ ἔδωσε στὴν χώρα μας τὸν ἴδιο τὸν ὑπουργό της τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ διαμάντι ποὺ ὠνομάζετο Ἰωάννης Καποδίστριας. Τὸ ῥωσικὸ κόμμα δὲν ἦταν τὸ κόμμα τῶν κληρικῶν. Ἦταν τὸ κόμμα τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ, δηλαδὴ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας τὸ 1829. Ἡ ἀναγέννηση στὶς καρδιές μας σήμερα τοῦ Ἀνατολικοῦ Κόμματος, δηλαδὴ τοῦ Καποδιστριακοῦ καὶ ῥωσοφίλου, ἀναγέννηση ποὺ ὑποστηρίζω μὲ ὅλες μου τὶς πνευματικὲς δυνάμεις, ἐλπίζω νὰ γελοιοποιήσουν τὰ ἀπίθανα μορφώματα τοῦ τύπου τῶν 58 ἤ τὸ Ποτάμι τοῦ δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη ποὺ ὀργανώνονται ἀπὸ τὶς Δυτικὲς Δυνάμεις γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ποὺ εἶναι ῥωσόφιλο, δηλαδὴ λαοπρόβλητο κόμμα. Ὅσο γιὰ ἀπόπειρα πραξικοπήματος, τοῦ τύπου Βαγγέλη Βενιζέλου, δηλαδὴ τοῦ τύπου Πινοσέτ, ὅλοι τὸ φοβόμεθα. Τὸ κόμμα τοῦ πραξικοπήματος, δηλαδὴ τὰ ὑπολείμματα τοῦ ΠΑΣΟΚ, δὲν πρέπει νὰ λάβῃ οὔτε μισὴ ψῆφο. Μοῦ προκαλεῖ ἔκπληξη ὅτι οὐδεὶς ἐσκέφθη, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, νὰ σχηματίσῃ μία ἐκλογικὴ συμμαχία ποὺ νὰ συμπεριλαμβάνῃ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, τὸ ὁποῖο νὰ τιτλοφορεῖται Ἀνατολικὸ Καποδιστριακὸ Κόμμα, φυσικὰ ῥωσόφιλο.

Προτείνω λοιπόν, ἐδῶ καὶ τώρα ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ κατέβῃ στὶς ἐκλογὲς ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ἀνατολικὸ Καποδιστριακὸ Κόμμα μὲ  ἀνοικτὴ ὑποστήριξη στὴν πολιτικὴ τοῦ νέου Ναπολέοντος τῆς Εὐρώπης, τοῦ Πούτιν. Τὸ κόμμα αὐτό, νὰ τὸ ψηφίσῃ ὅλος ὁ λαὸς καὶ πρωτίστως οἱ ὀπαδοὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τοῦ ΚΚΕ, δηλαδὴ ὅλοι οἱ Ἕλληνες πατριῶτες. Ἐὰν αὐτὸ θεωρηθῆ ἀνέφικτο γιὰ τὶς προσεχεῖς εὐρωεκλογές, τοὐλάχιστον νὰ προγραμματισθῆ γιὰ τὶς ἐθνικὲς κοινοβουλευτικὲς ἐκλογές.

                   Δημήτρης Κιτσίκης                       6 Μαρτίου 2014