240 –Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, μητέρα τοῦ ἔθνους

240 –Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, μητέρα τοῦ ἔθνους

Ἐκεῖ ποὺ ὁ ἑλληνισμὸς εἶχε φθάσει σὲ πλήρη ἀπελπισία ὅτι μέλλον δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ γι’ αὐτόν, καταπροδομένος καὶ ἐκμεταλλευoμένος εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων, ὄχι ἀπὸ τοὺς δυτικοὺς  ἰμπεριαλιστὲς ἀλλὰ ἀπὸ τὰ τσιράκια τους, τοὺς πολιτικοὺς τοῦ συστήματος ποὺ ἔπαιζαν μπάλα μὲ τὸ κεφάλι του μεταξὺ τῆς ἀριστερῆς καὶ τῆς δεξιᾶς ὁμάδος, ἰδοὺ καὶ ἐνεφανίσθη ἐπιτέλους, ἀπὸ τὸ πουθενά, ὁ ἐθνικὸς ἥρωας στὸ πρόσωπο γυναικός.

Ὅπως γνωρίζετε, δὲν πιστεύω στὸν κοινοβουλευτισμὸ καὶ τὸν κομματισμό. Μεταξὺ ἐπαναστατισμοῦ, ῥήξεως καὶ ἀνατροπῆς, καὶ καθεστωτισμοῦ, μεταξὺ τῶν ἄκρων φασισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φιλελευθέρου δημοκρατικοῦ τόξου, πάντα ἐπέλεξα, ὡς μαοϊκός, τὸν ἐπαναστατισμὸ καὶ τὰ ἄκρα, προσπαθῶντας νὰ τὰ συνθέσω σὲ ἐθνικομπολσεβικισμό, γιὰ νὰ τὰ στρέψω κατὰ τοῦ φιλελευθέρου καπιταλισμοῦ. Σωστὰ τὸ ΚΚΕ ἐπαναλαμβάνει ὅτι δὲν μετρᾶνε τὰ πρόσωπα ἀλλὰ τὰ προγράμματα καὶ ὁ λαϊκὸς ἀγῶνας. Ἀλλὰ χωρὶς Λένιν ἤ Κάστρο ἤ Μάο δὲν δύναται νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἐπανάσταση. Καὶ στὴν χώρα μας ἔλειπε ὁ ἡγέτης, ὁ Βελουχιώτης, ὁ προώρως ἐξαφανισμένος ἥρωας.

Καὶ νά, ὡς ἐκ θαύματος ἐνεφανίσθη ἡ Ζωή, ὡς ζωὴ τοῦ ἔθνους, μὲ τὸ ἀπαράμιλλο ῥητορικὸ ταλέντο της ποὺ δὲν εἶχε γνωρίσει τὸ γένος ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἀρχαιότητος. Μὲ τὸ φλέγμα καὶ τὴν ἥσυχη ἐπιμονή της ποὺ ὑψώνει φράγμα ἀπροσπέλαστο στὶς πολιτικάντικες ἐπιθέσεις, μὲ μόνο στρατὸ τὰ ἑλληνικὰ νειάτα. Τὸ ἄκομψο καὶ ὑπερβολικὰ ὑψηλὸ της σῶμα κατορθώνει νὰ τὸ δαμάσῃ καὶ νὰ τὸ ἐκλαμπρύνῃ σὲ ὁπλισμένη Ἀθηνᾶ ἐν μέσῳ τοῦ ναοῦ τοῦ Παρθενῶνος μὲ τὴν σοφὴ γλαῦκα τοῦ ΚΚΕ, ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὸ δόρυ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.

Ὁ παλαιοκομματικὸς Λαφαζάνης δὲν ἠθέλησε νὰ παραχωρήσῃ τὴν ἡγεσία τοῦ ΛΑΕ στὴν Ζωή. Μέγα ἀτόπημα. Ὁ Λαφαζάνης, μετὰ τὴν τεραστία κολοτοῦμπα τοῦ Τσίπρα, δὲν δύναται νὰ μὴν εἶναι ὕποπτος λαφαζανιῶν. Βεβαίως, παραμένοντας στὴν ἀντιπολίτευση θὰ κραδαίνῃ μαξιμαλιστικὸ πρόγραμμα. Ἀλλὰ στὴν πρωθυπουργία θὰ καταρρεύσῃ σὰν χάρτινος πύργος. Ὄχι ὅμως ἡ Ζωή.

Στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογὲς πρέπει νὰ ὑπερψηφισθοῦν τὰ ἄκρα, μὲ μία ἐξαίρεση: τὴν Ζωή. Ἡ Ζωὴ δὲν πρέπει νὰ χαθῇ γιὰ τὸ γένος. Συνεπῶς ὑποχρεωτικὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ μέσῳ τοῦ ΛΑΕ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 17 Σεπτεμβρίου 2015

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

Ἐνώπιον ἑνὸς παθητικοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ,  πάντα χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἐνημέρωση, ποὺ ἔχει συνηθίσει νὰ φέρεται ἀπὸ φθηνὲς προπαγάνδες τῶν ΜΜΕ καὶ ὁ ὁποῖος δίδει τὸν καλύτερο ἑαυτό του μόνον ὅταν κατευθύνεται ἀπὸ ἀνωτέρους ἡγέτες, ὅπως αὐτὸ συνέβη στὴν Κατοχὴ μὲ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, δύο σημερινὲς βαρυσήμαντες δηλώσεις, ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως Τσίπρα, ἡ μία προερχομένη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα καὶ ἡ δεύτερη ἀπὸ τὸν Βασιλέα Κωνσταντῖνο, προκαθορίζουν ἕνα ἐλπιδοφόρο μέλλον γιὰ τὴν χώρα μας.

Ἕνας βασιλεὺς ἐν ζωῇ, ὅπως ἕνας στρατηγὸς ἤ ἕνας πατριάρχης ἐν ζωῇ, δύναται νὰ καθαιρεθῇ ἀλλὰ δὲν νοεῖται ὡς πρώην. Ἐπίσης ποτὲ δὲν ἀποκαλεῖται μὲ τὸ ἐπώνυμο τῆς δυναστείας του. Ἔτσι ὁ ἀποκεφαλισθὴς γάλλος βασιλεὺς Λουδοβῖκος ΙΣΤ’ ἀπεκαλέσθη μόνον ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του Louis Capet. Συνεπῶς ὁ ἰδικός μας Κωνσταντῖνος, καθηρέθη μὲν ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀποκαλεῖται Γλύκσμπουργκ οὔτε πρώην, παρὰ μόνον ἀπὸ τὸν ἐξευτελισμένο πρώην ἀντιπρόεδρο τῆς κυβερνήσεως Σαμαρᾶ, Βαγγέλη, ποὺ φέρει τὸ ψευδώνυμο Βενιζέλος, μικροπρεπῆ ἀκραῖο ἐχθρὸ τοῦ Ἕλληνος ἄνακτος.

Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ἐν γνώσῃ του, συνεκρότησε κυβέρνηση μὲ τὸν Πᾶνο Καμμένο, βασιλικῶν πεποιθήσεων καὶ ὀρθοδόξου παλαιοημερολογιτικῆς οἰκογενείας. Συνεπῶς δὲν ἐξεπλάγη ἀπὸ τὴν ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Ἄνακτα. Ἐπιπλέον γνωρίζει κάλλιστα καὶ μέσῳ τοῦ Βαρουφάκη, προερχομένου ἀπὸ τοὺς κύκλους τοῦ ΓΑΠ, ὅτι δὲν συμφέρει νὰ ἐναντιωθῇ ἡ χώρα μας συνάμα καὶ στὴν Μέρκελ καὶ στὸν Ὀμπάμα.

Ὅστις γνωρίζει, ὅπως ὁ Βαρουφάκης, ὅτι γιὰ καλὸ σκάκι πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν  του τὰ σημερινὰ τρία ἐπίπεδα ἰσχύος στὴν διεθνῆ πολιτικὴ ποὺ ἀφοροῦν τὴν χώρα μας, ἤτοι, ἀπὸ τὸν πάνω ὄροφο στὸν κάτω ὄροφο, τὶς ΗΠΑ, τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἑλλάδα, κινεῖται μὲ τὸν παρακάτω τρόπο:

1 –Οἱ ΗΠΑ τυπώνουν τὸ δολλάριο καὶ μὲ αὐτὸ διαφεντεύουν μὲ χίλιες στρατιωτικὲς βάσεις τὸν πλανήτη. Μέσῳ τοῦ ἐμπνευστοῦ τῆς Εὐρώπης, τοῦ Γάλλου Jean Monet, ποὺ τὸ 1945 ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ γιὰ νὰ ἱδρύσῃ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἕνωση, κατόπιν ὑποστηρίξεως τῶν ΗΠΑ κατὰ τοῦ σοβιετικοῦ ἐπεκτατισμοῦ, ἡ Ἀμερικὴ οἰκοδόμησε μὲ ἀθρόα εἴσοδο ἀμερικανικοῦ δολλαρίου τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τὴν ἀνασυγκρότηση τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ σήμερα ἀκόμα ὑποστηρίζει τὴν ΕΕ ἐφ’ὅσον ὅμως ἀποδυναμώσῃ τὸ εὐρὼ ὡς γερμανικὸ μᾶρκο, καὶ τὸ Βερολῖνο ὡς Δ΄ Ῥάϊχ.

2 - Ἡ Εὐρώπη ποὺ μετὰ τὸ 1989 ἐπεκτείνεται συνεχῶς στὰ ἀνατολικά, εἰς βάρος τῆς Ῥωσίας, δύναται νὰ κινεῖται μόνον ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ ψυχοπαιδίου των, τὴν Ἀγγλία. Ἡ τρελλὴ καὶ γιὰ τρίτη φορὰ μέσα σὲ ἑκατὸ χρόνια, προσπάθεια τοῦ Βερολίνου, ὡς ἠπειρωτικῆς δυνάμεως, νὰ ἐξωστρακίσῃ ἀπὸ τὴν Εὐρασία τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἀμερικανοαγγλικὴ θαλασσινὴ δύναμη μὲ ὅπλο τὸ μᾶρκο-εὐρὼ, δὲν δύναται νὰ ἀποδώσῃ. Ἡ Ἀμερικὴ πατᾶ γερὰ τὴν μπότα  της ἐπὶ τῆς Γερμανίας καὶ δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ προβῆ σὲ ἡγεμονικὲς τρέλλες.

3 - Ἡ Ἑλλάς, κλωτσοσκούφι τῆς Γερμανίας, ἀγκομαχᾶ ὐπὸ τὴν μπότα τῆς Γερμανίας καὶ οἱ τραπεζῖτες της ἀξιώνουν τὰ χρήματά τους εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ὁ μόνος τρόπος γιὰ τὴν κυβέρνηση Τσίπρα εἶναι νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ νὰ ἐντείνῃ τὴν πίεση της ἐπὶ τῆς Εὐρώπης ὥστε νὰ ὑποχρεωθῆ ἡ Γερμανία νὰ σηκώσῃ τὴν μπότα της ἀπὸ τὸ κεφάλι τῆς Ἑλλάδος. Κατόπιν αὐτοῦ, μέσῳ ἑνὸς νέου σχεδίου Μάρσαλ πρὸς τὴν Ἑλλάδα, οἱ ΗΠΑ νὰ πληρώσουν στὴν Εὐρώπη τὰ χρέη τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἀντάλλαγμα φυσικὰ τὴν μεγαλύτερη παρουσία τῶν ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν στὴν ἐκμετάλλευση τῶν παραγωγικῶν πόρων τῆς χώρας μας, καὶ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς ῥωσικῆς καθόδου στὸ Αἰγαῖο μὲ μία ἀμερικανορωσικὴ διευθέτηση νέας Γιάλτας.

Ἡ μαξιμαλιστικὴ θέση τοῦ ΚΚΕ ὅσο καὶ θεωρητικὰ σωστὴ νὰ εἶναι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ χωρὶς βίαιη ἔνοπλη ἀνατροπή, κάτι ποὺ ἀπεδείχθη ἀδύνατον τὸ 1946-1949, στὰ πλαίσια ἀμερικανορωσικοῦ συμβιβασμοῦ τύπου Γιάλτας. Ἡ ἐπάνοδος τοῦ Βασιλέως στὸν ἑλληνικὸ θρόνο εἶναι ἄκρως ἐπιθυμητὴ ὡς ἐγγύηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς παρουσίας στὴν Ἀθήνα, τὴν ἀπομάκρυνση τῆς γερμανικῆς ἐπιτηρήσεως τύπου τρόϊκας, καὶ ἑνὸς μόντους βιβέντι μὲ τὴν βοναπαρτικὴ πουτινικὴ Ῥωσία μοναρχικῶν διαθέσεων ποὺ δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν παλινόρθωση ὀρθοδόξου βασιλείας στὴν Ἀθήνα. Κάτι τέτοιο εἴναι δυνατὸν γιὰ τὰ ἑπόμενα δύο χρόνια ποὺ ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα θὰ παραμείνῃ στὴν ἐξουσία ἐνῷ κινδυνεύει νὰ ἐκτροχιασθῇ τὸ 2017, ἐὰν ἀνέλθῃ πρόεδρος στὴν Ἀμερικὴ ἕνα γεράκι.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Φεβρουαρίου 2015, ἀρχὴ Τριωδίου

142 – Μόνη λύση ἡ ἐπάνοδος τῆς βασιλείας

142 – Μόνη λύση ἡ ἐπάνοδος τῆς βασιλείας

Μόλις ἐπέστρεψα ἀπὸ τὸ ΙΒ' ῥωσικὸ φόρουμ τῆς Ῥόδου, πεπεισμένος περισσότερο ἀπὸ ποτὲ πὼς μόνον ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς δύναται νὰ σώσῃ τὴν ἑλληνικὴ κρατικὴ ὀντότητα ἀπὸ τὸν πλήρη καταποντισμό. Φυσικὰ δὲν βασίζω τὴν πεποίθηση αὐτὴ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ὁ ὁποῖος κοιμᾶται ὄρθιος μὴ δυνάμενος πλέον νὰ προσφέρῃ στὴν κοινωνία οὔτε κἄν μία ζωή, νὰ γεννήσῃ οὔτε κἄν ἕνα τέκνο, σκεπτόμενος ἀποκλειστικὰ νὰ λάβῃ μία συνταξιούλα καὶ ἀπὸ τὴν παραμονή του στὸ καφενεῖο νὰ περάσῃ ἀθόρυβα στὸ νεκροταφεῖο ποὺ θὰ πληρώσῃ τὸν τάφο του μὲ τὴν σύνταξή του. Αὐτός, συνηθισμένος νὰ ἐπαναλαμβάνῃ ὅτι, «αὐτὰ δὲν γίνονται πλέον», βασιλεῖες καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ δεχόμενος ἀδιαμαρτύρατα, μὲ τοὺς παπάδες του, νὰ παραβιάζονται στὴν ἐκκλησία τὰ ἱερὰ κείμενα ἀπὸ τὴν μονίμως ἐξευτελισμένη πολιτικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία μετέτρεψε τὸ «νίκας τοῖς Βασιλεύσι» σὲ «νίκας τοῖς Εὐσεβέσι», δηλώνει ὅτι ἡ βασιλεία δὲν δύναται νὰ προσαρμοσθῇ μὲ τὸ ἀθάνατο ἑλληνικὸ πνεῦμα ποὺ φωλιάζει πάντα στὰ σημερινὰ ἀνθρώπινα ἐρείπια κοντὰ στὴν Ἀκρόπολη. Σημειωτέον ὅτι ἐνῷ διαμαρτύρονται γιὰ τὴν κυβερνητικὴ ἀπόφαση νὰ παραμένουν ἀνοικτὰ τὰ καταστήματα τὴν Κυριακὴ ποὺ δῆθεν δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐκκλησιάζονται, οἱ διαμαρτυρόμενοι αὐτοὶ δὲν πατᾶνε ποτὲ στὴν ἐκκλησία.

Παράλληλα ὅμως ὁ λαὸς ὑμνεῖ τὸ Βυζάντιο ποὺ τὸ θεωρεῖ ἀμιγῶς ἑλληνικό, περιμένει τὸν Μαρμαρωμένο Βασιλιᾶ ποὺ φυσικὰ δὲν εἶναι ὁ πρόεδρος Δημοκρατίας, φλυαρεῖ ἀκατάσχετα στὸν καφενὲ ὅτι θὰ πάρῃ τὴν... Βασιλεύουσα!

Τὸ 2001, δηλαδὴ πρὸ 13 ἐτῶν, οἱ ἐκδόσεις Ἔσοπτρον ἐδημοσίευσαν βιβλίο μου μὲ τίτλο, «Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο  διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ»,  τίτλος ποὺ ἐσήμαινε ἀναγκαιότητα γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπολύτου μοναρχίας χωρὶς κοινοβούλιο, κατὰ τὸ βυζαντινὸ πρότυπο. Κάθεν ἡμέρα ποὺ περνᾷ μᾶς φέρνει πιὸ κοντὰ στὸ ποθούμενο, δηλαδὴ στὴν ἐπάνοδο τοῦ μοναρχικοῦ θεσμοῦ ἀπολύτου βασιλείας, εἴτε τύπου Βορείας Κορέας ἤ τοῦ συνεχιστοῦ τοῦ Βυζαντίου,  τοῦ Πούτιν τῆς Ῥωσίας.

Σήμερα, στὸ κρατίδιο, ὅλοι ἐπιζητοῦν τὴν ἔλευση τοῦ ἥρωος, ὅλοι ἔχουν στραμμένα μὲ ἀγωνία τὰ ὄμματά τους πρὸς τὸν  τάφο τῆς Ἀμφιπόλεως μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἐγερθῇ ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλέων, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, συνάμα ὅμως ὡς πυγμαῖοι ποὺ ἔχουν ξεχάσει τὴν γλῶσσα τους σὲ μία προτεραία καταστροφή, ψελλίζουν, χωρὶς νὰ καταλαβαίνουν τὴν ἔννοια τῶν λέξεων, ὅτι θέλουν δημοκρατία καὶ ἐλευθερία, κατακτήσεις ποὺ θὰ τοὺς  ἀφαιρέσουν οἱ βασιλεῖς.

Ἄν καὶ ὀνειρευόμεθα νὰ γίνουμε Δανία, μερικοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι μετὰ τὴν παρέλευση 150 ἐτῶν οἱ Δανοὶ βασιλεῖς μας εἶναι ἀκόμη ξένοι. Πλήρης παραλογισμὸς χουφτάλων τῆς πάλαι ποτὲ ἑλληνικῆς κοινωνίας τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ πολιτογραφοῦμε Ἀφγανοὺς καὶ Πακιστανοὺς πρώτης γενεᾶς.

Ἕνα εἶναι σίγουρο. Οἱ βασιλεῖς μας θὰ ἐπανέλθουν ἀλλὰ ἐὰν κάποιοι στενοχωροῦνται ποὺ δὲν εἶναι λαὸς ὅπως  λαὸς εἶναι φυσικὰ ὁ Παπούλιας, πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, ἄς πάρουν τὰ βουνὰ μὲ τὰ δεκανίκια τους καὶ ἄς μᾶς φέρουν βασιλέα ἕναν Ἄρη Βελουχιώτη. Ἀπόλυτη μοναρχία θέλουμε: κομμουνιστική,  βυζαντινὴ ἤ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Ὀκτωβρίου 2014

120 - Πολιτειακὸ χάος: 1935-2015 - Ἡ ἀνικανότης ἐπιβιώσεως τῆς Ἀβασιλεύτου

120 - Πολιτειακὸ χάος: 1935-2015 - Ἡ ἀνικανότης ἐπιβιώσεως τῆς Ἀβασιλεύτου

Τὰ περὶ Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας ἀνάγονται στὸν χῶρο τῆς λογοτεχνίας. Ὁ Ἕλλην ἀδυνατεῖ νὰ θεμελιώσῃ ἀβασίλευτη. Ἀκόμα καὶ ἡ Σπάρτη ἦταν βασιλευομένη. Σοσιαλιστικὴ μέν, ἐπὶ Ἄγιδος Δ΄ ἀλλὰ βασιλευομένη. Ἡ Καποδιστριακὴ Πολιτεία ὑπὸ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία πρώην ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τοῦ τσάρου ἔπλεε σὲ πνεῦμα μοναρχικό. Ἡ Ἀβασίλευτη τοῦ Παπαναστασίου τοῦ 1924 ἦταν μία καρικατούρα τῆς γαλλικῆς Ῥεπούμπλικας ποὺ ἐδονεῖτο κάθε ἕξι μῆνες μὲ στρατιωτικὰ πραξικοπήματα μέχρι τὴν ἐπάνοδο τὸ 1935 τῆς Βασιλείας. Ἦταν δὲ βασισμένη στὶς ῥεπουμπλικανικὲς ἰδέες τοῦ γαλλικοῦ τεκτονισμοῦ τοῦ Γεωργίου Φιλαρέτου (1848-1929) καὶ τοῦ βιβλίου του, «Ξενοκρατία καὶ Βασιλεία ἐν Ἑλλάδι, 1821-1897». Ἡ μεταπολεμικὴ ἀποτυχία ἐπιβολῆς λαοκρατίας ὑπὸ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη ποὺ ἐὰν δὲν εἶχε δολοφονηθῆ θὰ κατέληγε σὲ μοναρχικὸ καθεστὼς τοῦ τύπου τῆς Βορείας Κορέας ἄνοιξε τὸν δρόμο στὴν ἐπιστροφή, τὸ 1946, γιὰ πολλοστὴ φορά, τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ. Ἡ ἐπίπλαστη ἐπιβολὴ καὶ πάλι τῆς Ἀβασιλεύτου, τὸ 1973, ἀπὸ ἕναν Παπαδόπουλο, ὁ ὁποῖος ὀλίγα χρόνια ἐνωρίτερα, τὸ 1968, εἶχε ἀναφωνήσει, ὅπως ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος τὸ 1936, τὸ «Ζήτω ὁ Βασιλεὐς», ἀντεκατεστάθη, τὸ 1974, ἀπὸ κομματικὴ Ἀβασίλευτη μὲ καραμανλικὸ παρισινὸ κοστούμι τοῦ ἀνδρὸς ποὺ εἶχε ἀναφωνήσει τὸ «ἀνήκωμεν εὶς τὴν Δύσιν».

Καὶ σήμερα, τὸ ἀδιέξοδο μέσα στὸ χάος. Ἕναν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας μαριονέτα, μία Βουλὴ ποὺ σπαράσσεται ἀπὸ καραγκιόζικες κομματικὲς ἔριδες. Βουλευτὲς ποὺ ἀνερμάτιστοι μπαινοβγαίνουν σὲ πλαστοὺς συνδυασμοὺς ποὺ ὀνομάζονται  δῆθεν κόμματα, ὅπως Ποτάμι καὶ Ἐλιά,  ἐνώπιον τοῦ μόνου σταθεροῦ ἰδεολογικοῦ κόμματος, τοῦ ΚΚΕ, καὶ  μαλώματα χωρὶς τέλος γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καὶ  δημοψήφισμα.

Στὸ προαύλιο τῆς ἀθηναϊκῆς ἀποικίας, μαίνεται ὁ πόλεμος τῶν δύο προστατίδων Δυνάμεων, τῆς Ἀμερικῆς-Ἀγγλίας κατὰ τῆς Γερμανίας μὲ σαφῆ στόχο τὴν ἐξουδετέρωση τοῦ εὐρωνομίσματος πρὸς χάριν τοῦ δολλαρίου. Ἡ νεοαυτοκρατορικὴ Ῥωσία παρακολουθεῖ. Ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς ἐν Ἑλλάδι καὶ πάλι  στὸ προσκήνιο, ὑποστηρίζεται μὲ τὸν ἰδικό τους διαφορετικὸ τρόπο, ἀπὸ Ἀγγλοσάξωνες καὶ Ῥώσους.

Τελικὰ, 80 χρόνια μετά, 1935 – 2015, μὲ ὅπλο τὸ πολυσυζητημένο δημοψήφισμα καὶ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, ἐτοιμάζεται ὁ μοναρχικὸς θεσμὸς νὰ ἐπιστρέψῃ στὴν Ἑλλάδα ὡς προμαχὼν τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ καταπολεμεῑται ἀπὸ τὸν οἰκουμενιστὴ πατριάρχη Βαρθολομαῖο, καὶ ὁ Βασιλεύς, ὅπως καὶ τὸ 1935, θὰ δώσῃ γενικὴ ἀμνηστία, συναδέλφωση τῶν πολιτικῶν ἄκρων, ΚΚΕ καὶ Χρυσῆ Αὐγή, ἀποφυλάκιση τῶν χρυσαυγιτῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ, γιατί ὄχι, ἀκόμα καὶ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῆς 17Ν. Ὁ ἀγγλόφιλος Γεώργιος Α’ εἶχε δεχθῆ νὰ γίνῃ Ὀρθόδοξος καὶ νὰ νυμφευθῆ ὀρθόδοξη Ῥωσίδα. Ὁ σημερινὸς ἀγγλόφιλος Ἕλλην βασιλεὺς συμφέρον  ἔχει νὰ συμφιλιωθῆ μὲ τὸν Ὀρθόδοξο Πούτιν, στὸ πλαίσιο μίας ἀμερικανορωσικῆς νέας Γιάλτας στὸ Αἰγαῖο γιὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ προέλαση τῶν τζιχαδιστῶν ποὺ σίγουρα θὰ ἐξισλαμίσῃ τὴν Εὐρώπη καὶ θὰ διαμελίσῃ τὸ ἑλληνικὸ ἔδαφος.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ἰουλίου 2014

29 - Οἱ ἀπροσκύνητοι

29 - Οἱ ἀπροσκύνητοι

Τὴν Ῥωμηοσύνη μὴν τὴν κλαῖς. Στὴν Ῥωμηοσύνη δὲν ὑπάρχουν δεξιοὶ καὶ ἀριστεροί. Ὑπάρχουν μόνον δύο κατηγορίες: Οἱ προσκυνημένοι καὶ οἱ ἀπροσκύνητοι. Προσκυνημένοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ χειρίζονται σήμερα τὴν ἐξουσία. Ἀπροσκύνητος ἦταν ὁ μόλις πρὸ ἡμερῶν ἀποθανὼν στὴν φυλακὴ στρατηγὸς Νῖκος Ντερτιλῆς, μετὰ ἀπὸ 39 χρόνια φυλακή. Ἀπροσκύνητος ἦταν ὁ  ἀποθανὼν κρατούμενος δικτάτωρ Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ἀπροσκύνητος εἶναι ὁ φυλακισμένος ἡγέτης τῆς 17 Νοέμβρη Ἀλέξανδρος Γιωτόπουλος γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγραψα ποίημα, "Γιὰ ἕνα παλικάρι", στὸ περιοδικό μου Ἐνδιάμεση Περιοχή (τεῦχος 26, χειμώνας 2002-2003). 'Απροσκύνητος εἶναι ὁ Γιῶργος Ἀ. Παπανδρέου ποὺ προσεπάθησαν νὰ χαντακώσουν τὰ ἀνθρωπάκια Σημίτης καὶ Βαγγέλης Βενιζέλος. Ἀπροσκύνητο εἶναι τὸ ΚΚΕ. Ἀπροσκύνητος ὁ Ἄρης Βελουχιώτης. Ἀπροσκύνητος ὁ Μπελογιάννης. Ἀπροσκύνητη εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Ἀπροσκύνητα εἶνα τὰ παιδιὰ τῶν Πυρήνων τῆς Φωτιᾶς. Δὲν μᾶς νοιάζει ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ μεταξύ τους ἀλληλοκατηγοροῦνται. Τὴν Ῥωμηοσύνη μὴν τὴν κλαῖς. Ὅλοι μας θρηνοῦμε τὸ τέλος τοῦ κρατιδίου τοῦ Ἑλλαδισμοῦ. Καὶ ὅμως Ῥωμηοὶ ὑπάρχουν σὲ ὅλες τὶς παρατάξεις. Ποῦ εἶσαι Ἀρχηγὲ γιὰ νὰ τοὺς ἑνώσῃς ὅλους σὲ μιὰ γροθιά, κατὰ τῶν προσκυνημένων γερμανοτσολιάδων, ἀγγλοτσολιάδων, ἀμερικανοτσολιάδων, μαυραγοριτῶν, κλεπτοκρατῶν; Τὴν Ῥωμηοσύνη μὴν τὴν κλαῖς. Ἐκεῖ ποὺ πάει νὰ σκύψῃ... Νάτη πετιέται ἀπὸ ξαρχῆς !  Εὐλογημένη Ἑλλάδα.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                             5 Φεβρουαρίου 2013