111 -Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς στὸν συνδυασμό «Ζωγράφου Μπροστά»

111 -Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς στὸν συνδυασμό «Ζωγράφου Μπροστά»

Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμὸς ποὺ ἀντιπροσωπεύω στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ, ΚΚΕ καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ καὶ μόνον, δηλαδὴ τοῦ ἑλληνικοῦ συμπαντισμοῦ. Βασίζεται στὸν ἐπιστημονικὸ διαλεκτικὸ ἑλληνισμὸ μέσῳ τοῦ ὁποίου, ὡς καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας καὶ τακτικὸ μέλος τῆς Βασιλικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Καναδᾶ ἔχω οἰκοδομήσει ὡς καθαρῶς ἑλληνικὴ ἰδεολογία καὶ τὴν ὁποία προάγω ὡς ὑποψήφιος δημοτικὸς σύμβουλος στὴν πόλη τῶν Πανεπιστημίων, στὴν πόλη τοῦ Ζωγράφου, μέσα ἀπὸ τὸν Συνδυασμὸ «Ζωγράφου Μπροστά» τοῦ  Παναγιώτη Ἀγγελόπουλου.

Ὁ ἑλληνικὸς ἐθνικομπολσεβικισμός (βλέπε τὸ βιβλίο μου, Ἐθνικομπολσεβικισμός. Πέραν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ), πρεσβεύει ὅτι ὁ μόνος δρόμος ποὺ ἀπομένει σήμερα γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας μας ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς Γερμανίας εἶναι  ἡ ἐπανασύνταξη τοῦ Ἀνατολικοῦ Κόμματος τοῦ Κολοκοτρώνη-Καποδίστρια τοῦ 1830,  ἐπιδιώκοντας συμμαχία μὲ τὴν ὁμόδοξη Ῥωσία τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Πούτιν, βασισμένη ὅμως στὶς ἀρχαιοελληνικὲς ἀξίες ποὺ ὑπεστήριξαν, θυσιάζοντας καὶ τὴν ζωή τους ἀκόμα, οἱ  Περικλῆς Γιαννόπουλος, Ἰωάννης Συκουτρῆς καὶ  Δημήτρης Λιαντίνης.

Τὸ ΚΚΕ ὑπῆρξε τὸ ῥωσικὸ κόμμα σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ὡς τὸ νέο παραδοσιακὸ ἐπαναστατικὸ κόμμα εἶναι τὸ ῥωσικὸ κόμμα τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν. Πρέπει ὅμως νὰ ξεπεράσῃ τὴν βρεφική της ἀρρώστια ὅπως ὁ κομμουνισμὸς κατὰ Λένιν ξεπέρασε τὸ 1921 τὸν «ἀριστερισμό, παιδικὴ ἀρρώστια τοῦ κομμουνισμοῦ». Πρέπει νὰ σφυρηλατήσῃ τὶς καθαρὲς σπαρτιατικὲς ἀξίες ποὺ ἔκαμαν τὴν Σπάρτη πρότυπο γιὰ τοὺς φιλοσόφους ὅλου τοῦ κόσμου καὶ πρωτίστως γιὰ τὸν Ῥουσσώ, τὸν πνευματικὸ πατέρα τοῦ Ῥοβεσπιέρρου καὶ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως.

Τὸ 1936-1941, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς  ἐπέβαλε τὸν φασιστικὸ σοσιαλισμὸ καὶ ἵδρυσε τὴν νεολαία τῆς ΕΟΝ, στὴν ὁποία ἀνῆκε ἡ ἑλληνικὴ νεολαία καὶ ὁ Μίκης Θεοδωράκης. Τὸ 1943, ἡ ΕΟΝ ἔγινε ΕΠΟΝ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Σήμερα , ἡ ΕΣΣΔ ἔγινε Ὀρθόδοξη Ῥωσία καὶ ὁ κομμουνιστικὸς σοσιαλισμὸς μετουσιώθη σὲ σοσιαλισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ὁ Κασιδιάρης ἐπῆρε τὴν θέση τῆς ΚΝΕ καὶ τὸ Φανάρι τὸ 2016 θὰ γνωρίση ῥωσόφιλο παλαιοημερολογίτη οἰκουμενικὸ πατριάρχη στὴν Πόλη ποὺ πάλι μὲ χρόνους καὶ καιροὺς πάλι δικιά μας θἆναι. Ἡ δεύτερη Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, μετὰ τὴν πρώτη τῆς  ἀναστηλώσεως τῶν Εἰκόνων στὴν Βασιλεύουσα ἀπὸ τὴν αύτοκράτειρα Θεοδώρα τὸ 842, θὰ εἶναι ἀφιερωμένη στὴν ὁριστικὴ ἐπάνοδο τοῦ πατρίου ἰουλιανοῦ ἑλληνικοῦ ἡμερολογίου.

Πράγματι, παρὰ τὴν σημερινὴ καταχνιὰ καὶ ἀπελπισία, ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ Ἑλλάδα ποτὲ δὲν πεθαίνει: Ἀπὸ τὸν Κολοκοτρώνη, τὸν Καποδίστρια, τὸν Μακρυγιάννη, μέχρι τὸν Μεταξᾶ (ὁ πρόγονός του Ἀνδρέας Μεταξᾶς ὑπῆρξε ὡς Καποδιστριακός, ἱδρυτὴς τοῦ Ῥωσικοῦ Κόμματος) καὶ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, ἡ ἀνατολικὴ πατριωτικὴ παράταξη τοῦ ἑλληνικοῦ γένους παραμένει σφηνωμένη στὶς καρδιές μας. Ἡ Χρυσῆ Αύγή, μέχρι νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀρχή, θὰ ὡριμάσῃ, ὅπως ὡρίμασε τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο στὴν Γαλλία, τῆς Μαρὶν Λὲ Πέν, καὶ θὰ φέρη καὶ πάλι τὴν Ἑλλάδα στὴν πρώην βυζαντινή της δόξα.

Δημήτρης Κιτσίκης                     21 Μαΐου 2014,

Ἐπέτειος τοῦ αὐτοκράτορος ἰσαποστόλου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου

40 - Ἡ Πρωτομαγιὰ τοῦ Ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

40 - Ἡ Πρωτομαγιὰ τοῦ Ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1933, τὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ καθεστὼς στὴν Γερμανία, τὸ ὁποῖο εἶχε μόλις πάρει τὴν ἐξουσία, ἐξήγγειλε ὅτι ἡ Πρωτομαγιὰ θὰ ἑωρτάζετο κάθε χρόνο ὡς ἐθνικὴ ἐπίσημη "Ἡμέρα τῆς Ἐθνικῆς Ἐργασίας" καὶ ὅτι ἡ ὅλη ὀργάνωση θὰ τὴν ἀνελάμβανε τὸ κράτος, ὅπως αὐτὸ ἐγένετο καὶ στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ἡ μόνη διαφορὰ ἦταν ὅτι ἡ Πρωτομαγιὰ στὴν Μόσχα ἑωρτάζετο ὡς ταξικὴ ἐνῷ στὸ Βερολῖνο ἑωρτάζετο ὡς völkish, δηλαδὴ ὡς λαϊκή. Μετὰ τὴν λήξη τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ Πρωτομαγιὰ παρέμεινε κρατικὴ ἑορτὴ καὶ στὶς δύο Γερμανίες, τὴν κομμουνιστικὴ καὶ τὴν καπιταλιστική. Στὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία, ἐπειδὴ τὸ κράτος ἦταν καὶ ἐπισήμως ταξικὸ καὶ ἀντεπροσώπευε τὸ προλεταριάτο, ἡ ἐργατιὰ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ συμμετέχῃ στὶς μεγάλες παρελάσεις ὀργανωμένες ἀπὸ τὸ κράτος, ἐνῷ στὴν Δυτικὴ Γερμανία τὸ κράτος τῆς ὁποίας ἦταν ἀνεπισήμως ταξικό, δηλαδὴ καπιταλιστικό, οἱ παρελάσεις ὠργανώνοντο ἀπὸ τὰ ἐργατικὰ συνδικάτα, ὡς οὐσιαστικὸ  κατάλοιπο τῆς ναζιστικῆς περιόδου. Ἀντιθέτως στὶς ἀγγλοσαξωνικὲς χῶρες, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ προέλευση τῆς Πρωτομαγιᾶς ἦταν ἀμερικανική, ὁ φόβος τοῦ λαοῦ ἦταν τόσο ἔντονος ὥστε ἡ Πρωτομαγιὰ δὲν ἑωρτάζετο ἀπὸ τὸ κράτος. Στὸν Καναδᾶ καὶ τὶς ΗΠΑ ἑορτάζεται μίαν "Ἡμέρα τῆς Ἐργασίας", τὴν πρώτη Δευτέρα τοῦ Σεπτεμβρίου, γιὰ νὰ μὴν θυμίζῃ τὴν ἐργατικὴ Πρωτομαγιά, καὶ πρόκειται γιὰ μίαν ἡμέρα ἀναπαύσεως πρὶν ἀνοίξουν τὰ σχολεῖα, χωρὶς κανένα ταξικὸ ἤ λαϊκὸ περιεχόμενο. Ἀντιθέτως, ὡς Πρωτομαγιὰ ἑορτάζεται ἐπισήμως σὲ ἐπάνω ἀπὸ 80 μὴ ἀγγλοσαξωνικὲς χῶρες στὸν κόσμο ἀποδεικνύοντας ὅτι τὰ ἀγγλοσαξωνικὰ κράτη ἀντιπροσωπεύουν τὴν καρδιὰ τοῦ καπιταλισμοῦ.

Στὴν Ἑλλάδα ὁ ἐμφύλιος πόλεμος κατέστρεψε τελείως τὴν ἰδέα ὅτι ὁ φασισμὸς καὶ ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς δύνανται νὰ ἔχουν κοινοὺς στόχους μὲ τὸν κομμουνισμό, ἀσχέτως κομμάτων, σχέση ἀντικαπιταλιστική. Οὔτε ἡ Χρυσῆ Αὐγή, οὔτε τὸ ΚΚΕ, δέχονται νὰ κάνουν τὴν παραμικρὴ παραχώρηση, νὰ ξεπεράσουν τὴν νοοτροπία τοῦ ἐμφυλίου πολέμου γιὰ νὰ συμμαχήσουν, γύρω ἀπὸ τὴν Πρωτομαγιά, σὲ ἕναν κοινὸ ἀγῶνα κατὰ τοῦ καπιταλισμοῦ, ὑπὸ τὴν ἡγεσία ἑνὸς Ἕλληνος Τσάβες. Πᾶνε διχασμένοι στὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ, ἐξαπολύοντας ἑκατέρωθεν ὕβρεις, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ἀστικὸ καθεστὼς νὰ τὰ ἀνακηρύξῃ κάποια στιγμὴ ἐκτὸς νόμου καὶ ὁ καπιταλισμὸς νὰ διαιωνισθῇ στὴν Ἑλλάδα ὅπως καὶ ἀλλαχοῦ. Μόνον μία ἐθνικομπολσεβικικὴ πολιτικὴ δύναται νὰ ἀνατρέψῃ τὴν θλιβερὴ αὐτὴ κατάσταση.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                   26 Ἀπριλίου 2013