252 - Ἡ ἀναπόφευκτη ἑλληνικὴ δικτατορία

252 - Ἡ ἀναπόφευκτη ἑλληνικὴ δικτατορία

Τὸ 1919 ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μετὰ ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια ξηλώματος τοῦ πουλόβερ της ἀπὸ τοὺς Φράγκους, εἶχε φθάσει στὸ τέλος της. Τὸ πλοῖο της εἶχε πλέον βουλιάξει καὶ μέσα στὰ ἀμπάρια του εἶχαν μείνει ξεχασμένοι, οἱ τελευταῖοι του ἐπιβάτες τῆς ἄλλοτε πολυεθνικῆς χώρας, οἱ Τοῦρκοι. Ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶχαν δραπετεύσει.

Τότε, ἀπὸ τὸ πουθενά, ξεπρόβαλε ὁ ἥρωας, ἀποφασισμένος τὴν τελευταία στιγμὴ νὰ σώσῃ ἀπὸ τὸ ναυάγιο τοὺς ἐναπομείναντες στὰ ἀμπάρια. Ἐλέγετο Μουσταφᾶ Κεμάλ. Καὶ ὦ τοῦ θαύματος. Μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια ἀγῶνος γιἀ ἐπιβίωση τοὺς ἔσωσε!

Τότε ἀνέλαβε ἡγέτης τοῦ (Ἐπισήμου) Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Τουρκίας, τὸ ὁποῖον τὸ 1924 μετέτρεψε σὲ φασιστικὸ κόμμα ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ῥεπουμπλοκανικὸ Λαϊκὸ Κόμμα. Ὁ Κεμὰλ εἶχε πραγματοποιήσει τὸν ἐθνικομπολσεβικισμό. Εἶχε ὑποβάλει ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ μονοκομματικοῦ του καθεστῶτος, τὴν συνεργασία τῆς ἐργατικῆς μὲ τὴν μικροαστικὴ τάξη , σὲ σύστημα ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ αὐτὸ ἠδυνήθη νὰ τὸ ἐπιτύχῃ διότι τὸ 1923 στὴν Ἀνατολία εἶχαν ἐξηφανίσθῆ καὶ ἡ ἐργατικὴ ἀλλὰ καὶ ἡ μικροαστικὴ τάξη.

Τὸ ἴδιο συμβαίνει σήμερα στὴν Ἑλλάδα. Ἡ μικροαστικὴ τάξη ἔχει διαλυθῆ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξη ἐπίσης, ἐφ’ὅσον οἱ ὅποιες βιομηχανίες ἔχουν καταστραφῆ. Ἡ πρώτη ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἡ δεύτερη ἀπὸ τὸ ΚΚΕ. Στὸν ὁρίζοντα πουθενὰ δὲν ἐμφανίζεται ἥρωας, ὡς Ἕλλην Κεμὰλ, γιὰ νὰ ἐπιβάλῃ      ἐπαναστατικὸ μονοκομματικὸ ὁλοκληρωτισμό, ἕναν φασιστικοκομμουνιστικὸ ἐθνικομπολσεβικισμό.

Ὁ ὁλοκληρωτισμός, φασιστικὸς ἤ κομμουνιστικός, εἶναι τὸ ταξικὸ καθεστὼς τοῦ μικροαστισμοῦ ἤ τῆς ἐργατιᾶς ποὺ μὲ τὴν βία ἐξολοθρεύει τὴν ἀστικὴ τάξη, τὸ Κολωνάκι, μὲ Μουσσολινικὸ πολιτικὸ ὁλοκληρωτισμὸ ἤ Σταλινικὸ πολιτικὸ ὁλοκληρωτισμό, καὶ βάζει ὑπὸ τὸν πολιτικὸ ἔλεγχό του τὴν καπιταλιστικὴ οἰκονομία.

Ἀντιθέτως, ἡ δικτατορία ἐπιβάλλεται ὅταν οὐδεὶς λαϊκὸς ἥρως ἐμφανίζεται καὶ ἀντ’αὐτοῦ ἕνας λαοπλάνος, ὅπως ὁ Ἀνδρέας ἤ ὁ Τσίπρας, ἰσοπεδώνει τὴν χώρα, μετατρέποντας ὅλους τοὺ κατοίκους σὲ Γραικύλους, χωρὶς νὰ ἐγκαθιστᾷ κἄν ὁλοκληρωτισμό, γιὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ πρὸς χάριν τῶν λαϊκῶν τάξεων τὸ Κολωνάκι. Τότε ἡ ἴδια ἡ χώρα κινδυνεύει, ὡς ἡ Ὀθωμανία τὸ 1919, νὰ ἐξαφανισθῇ στὸν πυθμένα τοῦ Αἰγαίου καὶ ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει ἀπὸ δικτατορία τύπου Πινοσέτ.

Ἡ δικτατορία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ὁλοκληρωτικὸ μονοκομματικὸ λαϊκὸ καθεστώς, ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὴν ἀστικὴ τάξη, τοὺς μεγαλοεπιχειρηματίες, ὅταν κινδυνεύουν τὰ ζωτικά τους συμφέροντα. Εἶναι πράξη καπιταλιστικῆς ἀντιδράσεως. Σήμερα ἐπιβάλλεται ἐφ’ὅσον οὔτε ἡ Χρυσῆ  Αὐγὴ, οὔτε τὸ ΚΚΕ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐπιβάλουν ὁλοκληρωτισμό, καὶ μαζὶ μὲ τὸν λαὸ κινδυνεύει νὰ βουλιάξῃ καὶ ἡ ἀστικὴ τάξη. Αὐτὴ ἡ δικτατορία, σήμερα στὴν Ἑλλάδα, δύναται νὰ ἐπιβληθῇ μέσῳ τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ ποὺ θὰ μεριμνήσῃ ἀργότερα γιὰ τὴν ἐπάνοδο τῆς Βασιλείας.

Ἡ Δικτατορία θὰ καταργήσῃ ὁλοκληρωτικὰ τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ποὺ θὰ ἐκδιώξη πάραυτα χωρὶς δημοκρατικὲς διαδικασίες, θὰ θανατώσῃ τοὺς ἐργατοπατέρες τοῦ συνδικαλισμοῦ, θὰ δώσῃ πλήρη ἀφορολόγητη ἐλευθερία στοὺς ἐπιχειρηματίες, Ἕλληνες καὶ ξένους, νὰ οἰκοδομήσουν μία ἐπιτυχημένη καπιταλιστικὴ οἰκονομία βαμμένη στὸ αἷμα, ὅπως εἶχε κάμει ὁ Πινοσέτ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Ἀμερικανοῦ οἰκονομολόγου Μίλτον Φρῆντμαν, ποὺ ἐθεωρήθη παγκοσμίως ὡς οἰκονομικὸ θαῦμα, ἀκόμη καὶ ἀπὸ μερικὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα τῆς ἐποχῆς!

Ἡ καπιταλιστικὴ δικτατορία, ἐφ’ὅσον λαϊκὸ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς, ἐλλείψει ἥρωος, φαίνεται νὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπικρατήσῃ, τοὐλάχιστον θὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸ γραικυλισμὸ καὶ τὸν παρασιτικὸ συνδικαλισμὸ μὲ χειρουργικὸ μαχαίρι καὶ θὰ σώσῃ τὴν τελευταία στιγμὴ τὸ ἴδιο τὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 30 Ὀκτωβρίου 2015

212 – Carthago delenda est

212 – Carthago delenda est

Ἡ Καρχηδὼν πρέπει νὰ καταστραφῇ! Τὸ Κολωνάκι πρέπει νὰ καταστραφῇ! Ὁ Κάτων ὁ Πρεσβύτερος (234-149 π.Χ.) ἐπανελάμβανε τὴν φράση αὐτὴ μέχρι ποὺ τὸ 146 π.Χ. ἡ πόλη ἰσοπεδόθη καὶ ἐξηφανίσθη ἀπὸ προσώπου γῆς. Καὶ τότε, γράφοντας γιὰ πρώτη φορὰ στὴν γλῶσσα τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν λατινικῶν, ἀντί  τῶν ἑλληνικῶν τοῦ ῥωμαϊκοῦ Κολωνακίου, τὸ  «Περὶ Γεωργίας», ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τοὺς ἐργάτες τῆς γῆς καὶ ὁ Σκιπίων Αἱμιλιανὸς ἔσφαξε σχεδὸν ὁλόκληρο τὸν πληθυσμὸ τῶν πατρικίων τῆς Καρχηδόνος, δηλαδὴ 200.000 ἀπὸ τοὺς 250.000 θαμῶνες τῆς ἁμαρτωλῆς πόλεως, μὲ τὸν ἀναθεματισμὸ νὰ μείνῃ ἔκτοτε ἀκατοίκητη γιὰ πάντα.

Ἐμέναμε στὸ Κολωνάκι. Ἡ μητέρα μου, ἡ Κρητικιὰ Μπεάτα, ὑπῆρξε ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες Κολωνακιώτισσες ποὺ ἐμίσησαν τὴν μικροσκοπικὴ αὐτὴ παρασιτικὴ ἐπαρχία τῆς Δύσεως μὲ τὴν γελοία ἐπωνυμία «Κολωνάκι». Ὡς μικρὸ παιδὶ τὴν ἄκουγα νὰ λέγῃ ὅτι ὅσο ζοῦσε δὲν τὴν ἄφηνε νὰ κοιμηθῇ τὸ φάντασμα τοῦ ἁμαρτωλοῦ Κολωνακίου. Τὸ Κολωνάκι ἔπρεπε νὰ καταστραφῇ. Γι’αὐτὸ καὶ τὸν Νοέμβριο 1947, σὲ κατάστημα τοῦ Κολωνακίου, συνελήφθη ἀπὸ τὴν ἀστυνομία καὶ κατεδικάσθη σὲ θάνατο, ὑπὸ τὶς ἐπευφημίες τῶν κυριῶν τῶν σαλονιῶν τοῦ Κολωνακίου ποὺ τὴν ἐκατηγόρουν ὅτι εἶχε προδώσει τὴν τάξη της αὐτὴν τῶν μεγαλοαστῶν.

Ἔκτοτε ὡς υἱὸς της δὲν ἔπαυσα νὰ ἐπαναλαμβάνω καθημερινῶς Kolonaki delenda est! Καὶ ὅταν αὐτὸ συμβῇ ἀκούω αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι θὰ ἀνεγερθῇ ἐπὶ τῆς πλατείας Κολωνακίου, ἕνας τύμβος, ἕνας λόφος τῶν διεφθαρμένων, ποὺ θὰ καλυφθῇ μὲ ἕναν ὑπέροχο κῆπο μὲ παγκάκια, γιὰ νὰ ξαποσταίνουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ μόχθου μὲ τὶς οἰκογένειές τους.

Στὸ δημοψήφισμα τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, σύσσωμο τὸ Κολωνάκι, ἐκφραζόμενο ἀπὸ τὸ δημοσιογραφικὸ συγκρότημα τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ, ἐψήφισε Ναί, ναὶ καὶ πάλι ναὶ στὴν δουλεία τῶν Βρυξελλῶν, ὅπως εἶχε ψηφίσει Ναὶ στοὺς Γερμανοὺς, στὴν Κατοχή, καὶ πάντα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ψηφίζει τάξη καὶ ἀσφάλεια, δημοκρατία καὶ ἐλευθερία, ὑπὲρ τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, μακριὰ ἀπὸ τὶς ὑπερβολὲς τῶν ἄκρων τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὸ ἄκρως δημοκρατικὸ καὶ φιλελεύθερο Κολωνάκι σνομπάρει καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Βασιλέως ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς Ἕλληνος Πινοσέτ, διότι θέλει νὰ συνεχίζῃ νὰ ἐκμεταλλεύται τὴν ἄμοιρη ἑλληνικὴ οἰκογένεια μὲ μέτρο καὶ μὲ γάντι καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν  διανοουμένων τῆς ἀστικῆς τάξεως,  τοὺς νομπελίστες Σεφέρη καὶ Ἐλύτη, τοὺς ὁμοφυλοφίλους Τσαρούχη καὶ Ταχτσῆ καὶ τοὺς δημάρχους Μπουτάρη καὶ Καμίνη. Τί ὡραῖος πολιτισμένος κόσμος ποὺ ξαποσταίνει στὰ καφενεῖα  τῆς πλατείας Κολωνακίου; Δημοκρατικός, δημοτικιστής, μονοτονιστής, μακριὰ ἀπὸ κάθε ἀκρότητα. Τὰ ζευγάρια συνουσιάζονται ἀκάθεκτα στὶς ἐρημικὲς ἀμμουδιὲς τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ἀπὸ τὴν Ὕδρα, τὸν Πόρο καὶ τὶς Σπέτσες μέχρι τὴν Μύκονο καὶ τὴν Σαντορίνη ἐνῷ τὸ παίζουν ῥωμαίϊκα στὶς ταβέρνες ὑψηλῆς λαϊκούρας μὲ ἀστακὸ γιὰ μεζέ.

Κάποτε θὰ ἐμφανισθῇ ὁ συμμορίτης κομμουνιστὴς μὲ τὴν χαντζάρα ἀνάμεσα στὰ δόντια καὶ ἡ παράσταση θὰ λάβῃ τέλος. Ἀλληλούϊα!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             8 Ἰουλίου 2015

205 – Πινοσὲτ ἤ Παπαδόπουλος;

205 – Πινοσὲτ ἤ Παπαδόπουλος;

Ὄχι, ἀρνοῦμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ Τσίπρας δύναται ποτὲ νὰ γίνῃ προδότης! Ἕνας κομμουνιστής, ἔστω καὶ πρώην, ποὺ ἐπίστευσε βαθειὰ στὴν κοινωνικὴ ἐπανάσταση, σὰν τοὺς πρώτους χριστιανούς, προτιμᾷ τὸ μαρτύριο παρὰ τὴν ἀλλαξοπιστία. Καὶ δηλωσίας νὰ ἔχῃ γίνει, σὰν τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, πάλι πεθαίνει μὲ τὸ κεφάλι ψηλά. Ἡ ὁμολογία πίστεως καὶ τὸ μαρτύριο εἶναι μέρος τῆς κομμουνιστικῆς πίστεως.

Ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἀλλὰ οἱ ἴδιες καταστάσεις δημιουργοῦν ἴδια ἀποτελέσματα. Ὁ Ἀλλιέντε παρέμεινε ὄρθιος καὶ ἐξοντώθηκε τὸ 1973. Ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς ἅγιος τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως σὲ ἕναν λαὸ βαθύτατα χριστιανικό. Ἀντιθέτως ὁ Σιάντος, τὸ 1945, ὑπέγραψε τὴν προδοτικὴ συμφωνία τῆς Βάρκιζας. Ποῖος θυμᾶται σήμερα τὸν Σιάντο, ἐνῷ ὅλος ὁ πλανήτης θυμᾶται τὸ θῦμα τοῦ σατανικοῦ φιλελευθερισμοῦ, τὸν Ἀλλιέντε.

Ὑπάρχουν τρεῖς καὶ μόνον  ἐκδοχές: 1 ) Ὁ Τσίπρας ὑπογράφει καὶ ἀναποφεύκτως οἱ Ἐρινύες θὰ τὸν κατασπαρἀξουν ἐφ’ὅσον ἐγεννήθησαν ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ Οὐρανοῦ. 2) Ὁ Τσίπρας δὲν ὑπογράφει καὶ ἕνας Ἕλληνας Πινοσὲτ, ὅπως τὸ 1973, ἤ μία συνταγματικὴ ἐκτροπὴ ὅπως τὸ 1936, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Βουλῆς,  χύνει τὸ αἷμα του γιὰ νὰ ὑπενθυμηθῇ στοὺς πάντες ὅτι τοῦ Ἀλέξη τὸ αἷμα εἶναι ἀγνὸ κόκκινο. 3) Ἐμφανίζεται ἕνας ἥρωας, ὡς ἀπρόσμενος Σωτήρ, ἀπὸ μηχανῆς θεός, ὅπως αὐτὸ συνἐβη τὸ 1967.

Καὶ στὶς τρεῖς περιπτώσεις ἡ χώρα θὰ εἰσέλθῃ στὴν ἀνωμαλία. Καὶ αὐτὸ γιατί; Διότι ἀπὸ τὸ 1944, ἡ Ἑλλὰς ἀκολουθεῖ τὴν μοῖρα τῆς τριτοκοσμικῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς. Ἡ τεραστία γεωπολιτική της θέση, στὸ μέσον τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς τὴν καθιστᾷ τὸ ἕρμαιον τῶν ἰμπεριαλιστικῶν δυνάμεων. Διακόσια χρόνια προσπαθεῖ ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ νὰ ἀπελευθερωθῇ ἀπὸ τὸ θηρίο τῆς Δύσεως, διακόσια χρόνια ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ προσπαθεῖ νὰ ἀπελευθερωθῇ ἀπὸ τὴν ἰδία Δύση, χωρὶς ἀποτέλεσμα. Μπολιβάρ, Περόν, Κάστρο, Τσάβες, γιὰ τὴν Λατινικὴ Ἀμερική, Καποδίστριας, Μεταξᾶς, Βελουχιώτης, Νάσσερ, Παπαδόπουλος, Σαντάμ, Καντάφι γιὰ τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή. Καὶ οἱ δήμιοι πάντα ξεδιπλώνουν ἀδιάντροπα τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, τὴν δημοκρατία καὶ τὴν ἐλευθερία τῶν ἀγορῶν γιὰ νὰ καθυποτάξουν τοὺς λαοὺς καὶ νὰ διαμελίσουν τὰ ἔθνη.

Ἤδη ἡ νέα γενεὰ περιμένει τοὺς ἀδέκαστους ἱστορικοὺς γιὰ νὰ ξεδιπλώσουν τὴν ἀθλιότητα τῆς μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974-2015, νὰ ἀποκαλύψουν τὸ τεράστιο ψεῦδος τοῦ Πολυτεχνείου τοῦ Νοέμβρη 1973 ὅπως καὶ τοῦ Μάη 1968 τῶν Παρισίων. Ἀλλὰ αὐτοὶ θὰ παραμείνουν στὸ ἐξωτερικὸ ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀγκομαχᾷ ὑπὸ τὴν δικτατορία τοῦ Ἕλληνος Πινοσὲτ ἀντὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τοῦ Λίντερ Μάξιμο τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ.

Καϋμένη Ἑλλάδα, ποὺ χρειάζεσαι νὰ πεινάσῃς καὶ νὰ ὑποστῇς τὸ μαστίγιο τοῦ Λένιν γιὰ νὰ δημιουργήσῃς τὰ ὑπερόπλα τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ μέλλοντος! Ἡ ἐλπίδα ὅμως ποτὲ δὲν πεθαίνει, οὔτε στὴν Λατινικὴ Ἀμερική, οὔτε στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή, μέχρι ποὺ νὰ φθάσουμε στὸν Ἀρμαγεδδῶνα. Ἐν τῷ μεταξύ, Ἀλέξη, σὲ περιμένει ὁλόκληρο κεφάλαιο στὸ βιβλίο δόξης τῆς Οἰκουμένης. Μὴν τὸ χάσῃς!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ἰουνίου 2015

149 - Ὁ βασιλεὺς δὲν πολιτεύεται

149 - Ὁ βασιλεὺς δὲν πολιτεύεται

Ὁ παρηκμασμένος Ἕλλην, δηλαδὴ τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, συνεχίζει νὰ ζῇ σὲ ἄλλον πλανήτη. Ἔχει ἀποδειχθῆ περίτρανα ὅτι ἡ χώρα ἔχει ἀποπνεύσει λόγῳ τῆς κομματοκρατίας καὶ ὁ Ἕλλην ἀπτόητος συνεχίζει νὰ σκαρώνῃ κόμματα, κομματίδια, κομματάκια. Εἶναι νὰ σὲ πιάνουν τὰ γέλια. Πρόκειται γιὰ ἀπόδειξη ὅτι εἶναι ἕνα ἀργόσχολο παράσιτο ποὺ δὲν ἔχει οὔτε κἄν τὸ κουράγιο νὰ φτειάξῃ μόνος του τὴν βαλίτσα του καὶ νὰ μεταναστεύσῃ στὸ ἐξωτερικό, μήπως καὶ γίνῃ ἁπλῶς κανονικὸς ἄνδρας ἤ γυναῖκα. Ὅταν συναντᾷς οἱονδήποτε στὸν δρόμο εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ σοῦ εἰπῇ ἤ α) Μήπως ἠμπορεῖτε νὰ μὲ βοηθήσετε νὰ ἐγκατασταθῶ στὸ ἐξωτερικὸ (κάτι γνωρίζω ἐγὼ ποὺ ὡς Ἕλλην ὑπήκοος εἶμαι συνάμα καὶ ὑπήκοος τῆς Γαλλίας καὶ τοῦ Καναδᾶ)  ἤ β) λέω νὰ συσπειρωθοῦμε καὶ νὰ φτειάξουμε κόμμα γιὰ νὰ σώσουμε τὴν χώρα ἀπὸ τοὺς πουλημένους.

Τελευταῖο φροῦτο, ἡ εἴδηση ὅτι προτίθενται Μπαλτᾶκος καὶ Καπερνᾶρος νὰ συγκροτήσουν φιλοβασιλικὸ κόμμα καὶ μάλιστα τοποθετημένο «δεξιά» μὲ τὸν πρίγκιπα Νικόλαο! Δηλαδὴ εἶναι σὰν  ἐγώ, ὡς ἀπελπισμένος καὶ ἀνερμάτιστος πολιτικὸς νὰ προτείνω σὲ κάποια προσωπικότητα ἄσχετη μὲ τὴν πολιτική, κάποιον σπουδαῖο, τύπου Αἴνσταϊν νὰ ποῦμε, νὰ στρατευθῶ ὑπὸ τὸ ὄνομά του γιὰ νὰ σκαρφαλώσω στοὺς ὤμους του καὶ μετὰ νὰ τὸν τοποθετήσω σὰν τὸν Παπούλια στὸ γηροκομεῖο τῆς προεδρίας! Ὅσο καὶ ἀφελὴς νὰ εἶναι ὁ Μπρούκλης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν καταλάβῃ τὴν ῥωμέϊκὴ αὐτὴ πονηριά. Κάτι τέτοιο προσεπάθησε ὁ πρώην δεκανέας καὶ κατόπιν ἀντιβασιλεύς (!) Κονδύλης τὸ 1935, φέρνοντας ὀπίσω στὴν Ἑλλάδα μὲ δημοψήφισμα τὸν Γεώργιο Β΄ γιὰ νὰ λάβῃ τὸν σωστὸ κόλαφο ἀπὸ τὸν Ἄνακτα μόλις αὐτὸς ἐπάτησε τὸ πόδι του στὸ Φάληρο.

Λοιπόν, ἐπαναλαμβάνουμε γιὰ πολλοστὴ φορά. Ὁ Βασιλεὺς δὲν πολιτεύεται, διαφορετικὰ δὲν θὰ ἦτο βασιλεύς. Ἡ ἰδέα τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ συναθροιστικὸς καὶ ὑπεράνω κομμάτων καὶ ὅποιος τὸν κομματικοποιεῖ εἴτε τὸ κάνει ἐκ τοῦ πονηροῦ εἴτε εἶναι μᾶλλον, ὡς πλέον λογικό, βλάξ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ βασιλεὺς πρέπει νὰ εἶναι Παπούλιας, ἕνα ξόανο, νὰ βασιλεύῃ καὶ νὰ μὴν κυβερνᾷ. Τὸ πρότυπο γιὰ ἐμᾶς εἶναι ὁ Μεγαλέξανδρος, ὁ ἀταξικὸς βασιλεὺς ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἄν καὶ δυστυχῶς ἡ δυτικοποίηση μᾶς ἐσυνήθισε μὲ τὴν εἰκόνα ἑνὸς βασιλέως ὑποστηρικτοῦ μία συγκεκριμένης τάξεως.

Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι ὁ Κωνσταντῖνος ἔμαθε ἀπὸ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος καὶ ἐὰν ἐπανέλθη μὲ τὴν οἰκογένειά του, παραχωρῶντας τὸν θρόνο σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιά του, θὰ ἐπιλέξη, αὐτὸς καὶ μόνον (καὶ ἄς μὴν ἔχουν ψευδαισθήσεις οἱ πολλοί) τὸν ἰδικό του Μεταξᾶ ποὺ θὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα λαϊκά, οὔτε δεξιὰ οὔτε ἀριστερά. Διαφορετικὰ θὰ προτιμήσῃ νὰ μὴν ἐπανέλθῃ ποτέ. Ἕνα εἶναι σίγουρο. Ὁ Βασιλεὺς ἔχει ξεπεράσει τὰ τραύματα καὶ τὰ μίση τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Σίγουρα δὲν εἶναι ἀντικομμουνιστὴς ἀλλὰ οὔτε καὶ ΚΚΕ! Ἐὰν μερικοὶ ὀνειρεύονται ἕναν Ἕλληνα Πινοσέτ, ἐπειδὴ, ὅπως δηλώνουν ἐγεννήθησαν ἀντικομμουνιστὲς καὶ θὰ πεθάνουν ἀντικομμουνιστές, ὁ Βασιλεὺς δὲν τοὺς κάνει καὶ νὰ τὸν ἀφήσουν ἥσυχο.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                               24 Ὀκτωβρίου 2014

96 - Γιὰ τὴν συγκρότηση Ἀνατολικοῦ Καποδιστριακοῦ Κόμματος

96 - Γιὰ τὴν συγκρότηση Ἀνατολικοῦ Καποδιστριακοῦ Κόμματος

Ὁ περισσότερος κόσμος γιὰ νὰ εἰσέλθη στὴν σχολὴ τοῦ Σωκράτους πρέπει πρῶτα νὰ σιτισθῇ, νὰ ἔχῃ κάποια ἐργασία καὶ μισθό. Ὁ Μὰρξ ἔλεγε νὰ ἔχουμε ὀλιγώτερες ὧρες χειρονακτικῆς ἐργασίας, νὰ ἀντικαταστήσουν οἱ μηχανὲς τὰ χέρια τῶν ἐργατῶν γιὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐργάτες νὰ ἐργασθοῦν πνευματικά, μὲ στόχο τὴν πνευματικὴ ἀνάταση. Ὄχι γιὰ νὰ καταναλώνουν στὰ μπουζούκια, τὰ αὐτοκίνητα καὶ νὰ ξαπλώνουν στὶς ἀμμουδιές ξεβράκωτοι. Τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή, πολὺ σωστά, ἔχουν ἀπήχηση στοὺς ἀνέργους ἐπειδὴ σίγουρα θὰ τοὺς ἐξασφαλίσουν δουλειὰ καὶ ψωμί. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν. Ὅσο γιὰ τὴν Ῥωσία, αὐτὴ ἀνεγνώρισε πρώτη ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλλάδος τὸ 1829 καὶ ἔδωσε στὴν χώρα μας τὸν ἴδιο τὸν ὑπουργό της τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ διαμάντι ποὺ ὠνομάζετο Ἰωάννης Καποδίστριας. Τὸ ῥωσικὸ κόμμα δὲν ἦταν τὸ κόμμα τῶν κληρικῶν. Ἦταν τὸ κόμμα τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ, δηλαδὴ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας τὸ 1829. Ἡ ἀναγέννηση στὶς καρδιές μας σήμερα τοῦ Ἀνατολικοῦ Κόμματος, δηλαδὴ τοῦ Καποδιστριακοῦ καὶ ῥωσοφίλου, ἀναγέννηση ποὺ ὑποστηρίζω μὲ ὅλες μου τὶς πνευματικὲς δυνάμεις, ἐλπίζω νὰ γελοιοποιήσουν τὰ ἀπίθανα μορφώματα τοῦ τύπου τῶν 58 ἤ τὸ Ποτάμι τοῦ δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη ποὺ ὀργανώνονται ἀπὸ τὶς Δυτικὲς Δυνάμεις γιὰ νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ποὺ εἶναι ῥωσόφιλο, δηλαδὴ λαοπρόβλητο κόμμα. Ὅσο γιὰ ἀπόπειρα πραξικοπήματος, τοῦ τύπου Βαγγέλη Βενιζέλου, δηλαδὴ τοῦ τύπου Πινοσέτ, ὅλοι τὸ φοβόμεθα. Τὸ κόμμα τοῦ πραξικοπήματος, δηλαδὴ τὰ ὑπολείμματα τοῦ ΠΑΣΟΚ, δὲν πρέπει νὰ λάβῃ οὔτε μισὴ ψῆφο. Μοῦ προκαλεῖ ἔκπληξη ὅτι οὐδεὶς ἐσκέφθη, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, νὰ σχηματίσῃ μία ἐκλογικὴ συμμαχία ποὺ νὰ συμπεριλαμβάνῃ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, τὸ ὁποῖο νὰ τιτλοφορεῖται Ἀνατολικὸ Καποδιστριακὸ Κόμμα, φυσικὰ ῥωσόφιλο.

Προτείνω λοιπόν, ἐδῶ καὶ τώρα ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ κατέβῃ στὶς ἐκλογὲς ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ἀνατολικὸ Καποδιστριακὸ Κόμμα μὲ  ἀνοικτὴ ὑποστήριξη στὴν πολιτικὴ τοῦ νέου Ναπολέοντος τῆς Εὐρώπης, τοῦ Πούτιν. Τὸ κόμμα αὐτό, νὰ τὸ ψηφίσῃ ὅλος ὁ λαὸς καὶ πρωτίστως οἱ ὀπαδοὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τοῦ ΚΚΕ, δηλαδὴ ὅλοι οἱ Ἕλληνες πατριῶτες. Ἐὰν αὐτὸ θεωρηθῆ ἀνέφικτο γιὰ τὶς προσεχεῖς εὐρωεκλογές, τοὐλάχιστον νὰ προγραμματισθῆ γιὰ τὶς ἐθνικὲς κοινοβουλευτικὲς ἐκλογές.

                   Δημήτρης Κιτσίκης                       6 Μαρτίου 2014