213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

Τέρμα στὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα. Ἡ Ἑλλὰς ἐπεραίωσε ἐπιτυχῶς τὸ ἔργο της ποὺ ἦταν ἡ ἀνατίναξη τοῦ οἰκοδομήματος τῆς ΕΕ ποὺ γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ εὐρωπαϊκὸς ἰμπεριαλισμός, τὰ τελευταῖα διακόσια χρόνια, εἶχε προσπαθήσει, μὲ συνεχεῖς ἀποτυχίες, νὰ οἰκοδομήσῃ.

Ναπολέων, Λατινικὴ Νομισματικὴ Ἕνωση (ΛΝΕ 1865-1927), Κουντενχόβε-Καλλέργης, Ἀριστείδης Μπριάν, Χίτλερ, Jean Monnet καὶ οἱ Εὐρωκράτες συνεχιστὲς τοῦ Jean Monnet, ὡς λέσχη τῶν Δυτικῶν Εὐρωπαϊκῶν κρατῶν ποὺ εἶχαν ἀπωλέσει τὶς ἀποικίες τους στὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία καὶ ἐπάσχιζαν νὰ τὶς ἀντικαταστήσουν μὲ τὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, μετὰ τὸν  διαμελισμὸ τῶν δύο πολιτικῶν μεγαθηρίων τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, τῆς Ὀθωμανίας καὶ τῆς Σοβιετίας, διακόσια χρόνια ἀδυσωπήτου ἰμπεριαλισμοῦ ποὺ εἶχε ξεκινήσει μὲ τὸν Mayer Amschel Rothschild (1744-1812)  χρηματοδότη τῶν ναπολεοντίων πολέμων.

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, προσεπάθησε νὰ σταματήσῃ τὴν ξέφρενη αὐτὴ ἐπέκταση τῶν εὐρωπαϊκῶν μεταποικιακῶν δυνάμεων γιὰ ἀποικιοποίηση τῆς διαμελισμένης Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, ἀλλὰ χωρὶς ἐπιτυχία. Ὁ Jean Monnet (1888-1979), Γάλλος τεχνοκράτης στὴν ὑπηρεσία τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καὶ πατέρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶχε ἱδρύσει τὸ 1929, στὸν Ἅγιο Φραγκῖσκο, τὴν Bancamerica καὶ μετὰ τὴν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εἶχε ἐπιστρέψει ἀπὸ τὶς  ΗΠΑ γιὰ νὰ ἑνώσῃ τὶς οἰκονομίες τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας πρὸς ὄφελος τῶν Ἀγγλοσαξώνων, μὲ σταδιακὴ ἐξαφάνιση τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐθνοκρατῶν καὶ μὲ σκοπὸ νὰ ἐναντιωθῇ στὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ, ὑπερασπιστὴ μίας Εὐρώπης τῶν ἐθνοκρατῶν. Ὁ ντὲ Γκὼλ τὸν εἶχε χαρακτηρήσει «un petit financier à la solde des Américains» (ἕνας πληρωμένος ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς  ἐπιχειρηματᾶκος).

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ μέχρι τὸν θάνατό του τὸ 1970 εἶχε ἐναντιωθῆ στὴν εἴσοδο τῆς Ἀγγλίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὡς ἠπειρωτικὸς ἡγέτης ἀντίθετος στὴν θαλασσία ἀγγλοσαξωνικὴ περίπτυξη. Περιέργως, ἡ Ἀγγλία ἀργότερα ἀπεδείχθη σύμμαχος τοῦ γκωλλισμοῦ, στὴν προσπάθειά της νὰ φρενάρῃ τὴν ἠπειρωτικὴ ὁμοσπονδοποίηση τῆς Εὐρώπης πέραν τῶν ἐθνοκρατῶν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ πάντα ἦταν ἀντίθετη σὲ μία βοναπαρτικὴ Εὐρώπη. Ἔτσι σήμερα,  ἡ γκωλλίστρια Μαρὶν Λεπὲν εὐθυγραμμίζεται μὲ τὸν βρεταννικὸ εὐρωσκεπτικισμὸ καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶχε προωθηθῆ ἀπὸ τὶς ἀγγλοσαξωνικὲς θαλασσίες δυνάμεις, ἀλλὰ εἶχε περάσει στὰ χέρια τῶν εὐρωκρατῶν, διαμελίζεται μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἰδίων αὐτῶν ἀγγλοσαξωνικῶν δυνάμεων.

Τὸ θανάσιμο λάθος τῶν τεχνοκρατῶν-εὐρωκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν, προῆλθε ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστική τους βουλιμία. Ἀντί νὰ παραμείνουν στὴν ἀρχική τους Ἕνωση  Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος τοῦ 1952, τῶν ἕξι πλέον ἀνεπτυγμένων χωρῶν τῆς δυτικοευρωπαϊκῆς χερσονήσου, ἤτοι τοὺς 3 μεγάλους (Γαλλία-Γερμανία-Ἰταλία) καὶ τοὺς 3 μικρούς (Βέλγιο, Ὁλλανδία, Λουξεμβοῦργο), ξεκίνησαν μία τρελλὴ πορεία πρὸς Ἀνατολάς, καταπίνοντας διαδοχικὰ ὅλες τὶς ὑπανάπτικτες χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τῆς πρώην Ὀθωμανίας καὶ Σοβιετίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βάλουν φίδι στὸν κόρφο τους, τὴν Ἑλλάδα ποὺ σήμερα ὡς καμικάζι τοὺς ἀνατινάζει στὸν ἀέρα μὲ τὴν βοήθεια τῶν Ἀγγλοσαξώνων! Γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἡ προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἑνωποιήσεως ἀπέτυχε καὶ ἤδη ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη διαιρεῖται μεταξὺ βορρᾶ καὶ νότου  ἕως ποὺ τὸ Δ΄ Ῥάϊχ παραμείνῃ ἀπομονωμένο μὲ τοὺς βορείους δορυφόρους του καὶ τὸ συρρικνωμένο  εὐρωμᾶρκο.

Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ῥόλος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ Ἀνθρωπότης θὰ μᾶς εὐγνωμονῇ. Γιὰ μίαν άκόμη φορὰ θυσιαζόμεθα γιὰ τὰ ἀντιιμπεριαλιστικὰ ἰδανικὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ μᾶς παρακολουθεῖ μὲ θαυμασμό. Ὁ Βαρουφάκης ὡς μεγαλοφυὴς ἀναρχικὸς εἶχε ἐτοιμάσει τὸ μπουρλότο!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Ἰουλίου 2015

187 - Ἡ ἀδυναμία τῶν Ἑλλήνων νὰ προβλέψουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις

187 - Ἡ ἀδυναμία τῶν Ἑλλήνων νὰ προβλέψουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις

Διερωτᾶται κανεὶς γιατί οἱ Ἕλληνες τοῦ κρατιδίου δὲν ἔχουν τὸ χάρισμα νὰ προβλέψουν σωστὰ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις στὴν χώρα τους. Ἴσως ἐπειδή, κατὰ τὴν παρατήρηση τοῦ Χάρρυ Κλύνν, τρέχουν συνεχῶς καὶ δὲν φθάνουν, κινητοὶ μὲ  κινητὸ στὸ χέρι, πνιγμένοι πάντα  κατ’ αὐτοὺς στὶς δουλειές, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ἀκριβῶς ποῦ πᾶνε. Εἶναι συνεχῶς στὸν δρόμο, δὲν ἀπαντοῦν ποτὲ στὰ τηλέφωνα, εἶναι καρεκλοκένταυροι μὲ τὴν καρέκλα ὑπὸ τὴν μασχάλην, ἀπουσιάζοντας ἀπὸ τὸ κοινό. Ὅμως, τὸ μυαλὸ γιὰ νὰ λειτουργήσῃ χρειάζεται ἠρεμία, προσευχὴ καὶ γιόγκα, ἐνῷ συνάμα νὰ ἀπαντᾷ σὲ ὅλους καὶ σὲ ὅλα μέσα στὸ εἰκοσιτετράωρο, κάτι φύσει ἀδύνατον γιὰ τὸν Ἕλληνα ἐσωτερικοῦ.

Τὰ φασιστικὰ κόμματα στὴν Εὐρώπη ἀντικαθιστοῦν τὰ κομμουνιστικά ἀφαιρῶντας στὰ τελευταῖα τὴν κοινωνική τους βάση. Ἔτσι, στὶς τελευταῖες  γαλλικὲς περιφερειακὲς ἐκλογές, ἄν καὶ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Λὲ Πὲν δὲν ἐκέρδισε καμμία περιφέρεια, ἐν τούτοις ηὔξησε τὰ ποσοστά της, ἀκόμη καὶ στὸν δεύτερο γύρο. Ἡ δὲ κοινωνικὴ βάση τοῦ φασιστικοῦ αὐτοῦ κόμματοςε διεμορφώθη ὡς ἑξῆς: 45% ἐργάτες, 35% ὑπάλληλοι καὶ μόνον 13%  στελέχη (cadres). Δηλαδὴ τὸ φασιστικὸ κόμμα ἀντιπροσωπεύει πλέον σήμερα τὸ προλεταριάτο. Βεβαίως ἐχρειάσθη πολὺς χρόνος στὸ κόμμα τῶν Λὲ Πὲν  γιὰ νὰ ἀναρριχηθοῦν ἀπὸ κομματίδιο σὲ δεύτερο κόμμα τῆς Γαλλίας.

Τὸ ἴδιο συνέβη μὲ τὴν ἑλληνικὴ Χρυσῆ Αὐγή, ἡ ὁποία ἐπιπλέον ἐπωφελήθη καὶ θὰ ἐπωφεληθῇ ἀκόμη περισσότερο στὸ μέλλον, ἀπὸ τὶς διώξεις ποὺ ὑπέστη, τὴν δολοφονία ὀπαδῶν της, τὶς φυλακίσεις τῶν ἡγετῶν της καὶ τὶς πολιτικὲς δίκες. Θὰ χρειασθῇ ἀκόμα χρόνος στὴν Χρυσῆ Αύγὴ γιὰ νὰ ἐνηλικιωθῇ καὶ νὰ ὡριμάσῃ ἀλλὰ εἶναι σὲ καλὸ δρόμο καὶ προβλέπουμε ὅτι θὰ γνωρίσῃ τὴν ἴδια πορεία μὲ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο στὴν Γαλλία καὶ τὰ δύο κινήματα ἴσως μάλιστα ἡγηθοῦν τῆς χώρας τους.

Μία ἄλλη χαρακτηριστικὴ ἔνδειξη τῆς ἀδυναμίας, ὄχι μόνον τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ τῶν διανοουμένων τοῦ κρατιδίου, νὰ προβλέψουν τὸ πολιτικὸ μέλλον τῆς χώρας τους εἶναι τὸ θέμα τῆς βασιλείας. Ἤδη ἀπὸ τὸ 1975 προέβλεπα ὅτι ἡ μοναρχία θὰ ἐπέστρεφε στὴν Ἑλλάδα καὶ σήμερα πλέον εἶναι ὀφθαλμοφανὲς ὅτι εὑρισκόμεθα στὰ πρόθυρα αὐτῆς τῆς ἐπιστροφῆς. Φυσικά, ὡς συνήθως, στὸ παρὰ πέντε ὅλοι θὰ καταφθάσουν δηλώνοντας ὅτι τὸ εἶχαν προβλέψει.

Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις, δηλαδὴ στὴν ἄνοδο τοῦ ἑλληνικοῦ φασισμοῦ καὶ στὴν ἐπιστροφὴ τῶν Ἑλλήνων βασιλέων, σωστὴ πρόβλεψη δὲν σημαίνει καὶ προσωπικὴ ἀποδοχὴ τῶν δύο αὐτῶν φαινομένων. Ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνη σωστὴ πρόβλεψη χρειάζονται δύο πράγματα: ἐπιστημονικὴ κοινωνιολογικὴ κατάρτηση (κάτι τέτοιο κατέχει ὡς ἕνα σημεῖο μόνον τὸ ΚΚΕ) καὶ δεύτερον ἀποστασιοποίηση ἀπὸ τὸ κέντρο τῶν πολιτικῶν διαδικασιῶν, δηλαδὴ ὁ πολιτικὸς ἐπιστήμων νὰ εὑρίσκεται ἐκτὸς Ἑλλάδος.

Ὅσο γιὰ τὸν ἀκριβῆ χρόνο πραγματώσεως τῶν προβλέψεων, ἀκόμη καὶ οἱ προφῆτες τῆς Βίβλου ὁμιλοῦν μὲ τὴν φράση, «ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς» χωρὶς νὰ δυνηθοῦν νὰ προβλέψουν ἡμερομηνία. Πάντως, στὴν Ἑλλάδα σήμερα ὁ καιρὸς εἶναι ἐγγύς, πολὺ ἐγγύς! Γι'αὐτὸ καὶ ἐγὼ πολλαπλασιάζω τὰ ἄρθρα μου γιὰ νὰ ἐνημερώνω τοὺς συμπατριῶτες μου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                   31 Μαρτίου 2015

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

173 - Ἐπιστροφὴ στὸν Μεσοπόλεμο: Τσίπρας-Λὲ Πέν, ἄνοδος καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ

Ὅταν στὴν δεκαετία τοῦ 1920 ἐνεφανίσθη ἡ ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ ὑπεστήριζε τὴν συμμαχία τῶν δύο περιθωριοποιημένων χωρῶν τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρώπης, τῆς Γερμανίας καὶ τῆς ΕΣΣΔ περικυκλωμένης ἀπὸ τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ θαλασσοκρατία μὲ τὴν ἀρωγὴ τῆς τότε Γαλλίας, συμμαχία ποὺ κατέληξε στὴν συμφωνία τοῦ 1939 μεταξὺ Μόσχας καὶ Βερολίνου, τὰ δύο ἐπαναστατικὰ ἄκρα τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ μπολσεβικισμοῦ ἐφαίνοντο μὲ τὴν ἕνωσή τους νὰ ἔχουν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας.

Ὅμως ὁ ἰδεολογικὸς πουριτανικὸς φανατισμὸς τοῦ Χίτλερ ποὺ ἐστράφη πρῶτα κατὰ τῶν ὁμοφυλοφίλων τῶν SA καὶ τοῦ ἡγέτου τους Roem καὶ κατόπιν κατὰ τῶν Ἑβραίων, γεμίζοντας τὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ἀπὸ ὁμοφυλοφίλους, ἀθιγγάνους, κομμουνιστές, Σλαύους καὶ Ἑβραίους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐξώντωσε μαζικά, ἐπέτυχε νὰ ἐπιφέρῃ καθοριστικὴ ῥωγμὴ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ καπιταλιστικὸς ἀγγλοσαξωνικὸς φιλελευθερισμός καὶ νὰ θανατώσῃ διαδοχικὰ τοὺς δύο ἰδεολογικοὺς συνεταίρους, ποὺ τοὺς ἐνέπνεε πλέον ἀδυσώπητο μῖσος, ὁ εἵς κατὰ τοῦ ἄλλου: τὸ 1945, τὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, τὸ 1989, τὸν μπολσεβικισμό. Ἡ Εὐρασία ἦταν πάλι κατακερματισμένη ὑπὸ τὴν γεωπολιτικὴ καθοδήγηση ἑνὸς φανατικοῦ Πολωνοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ, τοῦ Μπρεζίνσκι, ποὺ προωθοῦσε τὸν πλήρη ἔλεγχο τῆς ἠπειρωτικῆς Εὐρασίας ἀπὸ τὸν θαλασσοκρατούμενο ἀμερικανοαγγλικὸ ἡγεμονισμό.

Ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι τὸ 1989, ὁ ἡττημένος ἐθνικοσοσιαλισμὸς ἐξωρίσθηκε στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου,  ὑπὸ μορφὴ τριτοκοσμικοῦ φασισμοῦ, ἀπὸ τὴν Λατινικὴ Ἀμερικὴ τοῦ Χουὰν Περόν, μέσῳ τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τοῦ Νάσερ καὶ τοῦ Σαντάμ, ἕως τὴν Ἄπω Ἀνατολὴ τοῦ Πὼλ Πὸτ καὶ τοῦ Μάο. Ἡ πτώση, τὸ 1989, τοῦ ἑτέρου τείχους τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, μὲ τὴν πτώση τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου στὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη, ἐπανέφερε τὸν φασισμὸ στὴν καρδιὰ τῆς εὐρωπαϊκῆς χερσονήσου.

Ἤδη, τὸ 1974, τὸ ΠΑΣΟΚ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου εἶχε ἐμβολιάσει τὴν εὐρωπαϊκή μὲν ἀλλὰ τριτοκοσμικὴ Ἑλλάδα μὲ ἕναν ἰδιότυπο φασισμὸ ποὺ ἐθύμιζε τὸν τριτοκοσμικὸ φασισμὸ τοῦ Χουὰν Περὸν στὴν Ἀργεντινή, αὐτὸν ποὺ ἐπὶ νέες συνθῆκες ἐπανέφερε, μετὰ τὶς 25 Ἰανουαρίου 2015, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ὁ ὁποῖος ἤδη συγκρίνεται μὲ τὸν τριτοκοσμικὸ Οὕγκο Τσάβεζ τῆς Βενεζουέλας.

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ὁ Τσίπρας ἀπὸ τὸν δυτικοευρωπαϊκὸ φασισμὸ πρὶν ἀκόμη ἐκλεγῆ πρωθυπουργὸς καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Γαλλίας καὶ τὴν Μαρὶν Λὲ Πέν. Μάλιστα ἡ Μαρὶν ἡ ὁποία ὑποστηρίζει μὲ συνέπεια τὸν σιωνισμὸ καὶ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, ἔβαλε τὸν πατέρα της, παραδοσιακὸ ἀντισημίτη καὶ φανατικὸ ἀντικομμουνιστή, νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ στὴν ὑποστήριξη ποὺ δίδει στὸν κομμουνιστὴ Τσίπρα. Ἐπιπλέον, τὸ φασιστικὸ Λεπενικὸ κόμμα ὑποστηρίζεται ἀπὸ μεγάλο μέρος τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς κοινότητος τῆς Γαλλίας. Ἀλλὰ καὶ τὸ φασιστικὸ βρεταννικὸ κόμμα UKIP τοῦ Nigel Farage ἔδωσε τὴν ὑποστήριξή του στὸν Τσίπρα.

Ἐν μέσῳ λοιπὸν τῆς ἀνόδου καὶ πάλι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Εὐρώπη, τῆς συνθέσεως κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, χωρὶς ἀντισημιτισμὸ καὶ χωρὶς πουριτανικὲς καταδίκες τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ παραμένει ἀπομονωμένη μὲ τὸν ἔντονο ἀντισημιτισμό της ποὺ τὴν καθηλώνει ἀναποφεύκτως σὲ ἀδράνεια, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο, ἐὰν κατεδίκαζε ἀπεριφράστως τὸν ἀντισημισμὸ καὶ τὸν ἀντικομμουνισμό, νὰ κυβερνήσῃ κάποτε τὴν Ἑλλάδα, ὅπως προφανῶς  θὰ κυβερνήσῃ σὲ μερικὰ χρόνια τὴν Γαλλία, ἡ Λὲ Πέν. Ἡ ἐμμονή τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς στὴν παρωχημένη χιτλερικὴ μορφὴ τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, ὄχι μόνον τὴν καταδικάζει σὲ μόνιμη ἀποτυχία ἀλλὰ ἀφήνει ἐλεύθερο τὸ πεδίο δράσεως στὸν καπιταλισμὸ τῶν τραπεζῶν ποὺ κατηγορεῖ πὼς εἶναι ἑβραιοκρατούμενο, ἀντὶ νὰ συσπειρωθῇ ἀντισυστημικὰ στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, χέρι μὲ χέρι μὲ τὸν  κομμουνισμό. Ὁ Χίτλερ θὰ εἶχε ἐπιτύχει ἐὰν δὲν εἶχε σφάξει τοὺς ὁμοφυλοφίλους τῶν SA καὶ δὲν εἶχε προσπαθήσει νὰ ἐξαφανίσῃ ἕναν ὁλόκληρο λαὸ Ἑβραίων ποὺ δὲν ηὐθύνετο γιὰ τὴν ἀπληστία τῶν τραπεζῶν, ἑβραϊκῶν καὶ μὴ ἑβραϊκῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 26 Ἰανουαρίου 2015