242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

242 - Ὁ Οἶκος τῆς Βουλῆς: 1965-2015. Ἕως πότε;

Τὸ 2005 ἔγραφα ὅτι ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸ κράτος τοῦ 1821 γιὰ νὰ ἀποδείξῃ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη πόσο ἀρνητικὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ κράτους, αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀπέρριψε ὁ Χριστὸς εἰσερχόμενος εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ πουλάρι, γιὰ νὰ γελοιοποιήσῃ τὴν ἔννοια τῆς κρατικῆς ἐξουσίας ( κύριο ἄρθρο μου, «Τὸ αὐθαἰρετο ἑλληνικὸ κράτος»,  τριμηνιαῖο περιοδικὸ  Ἐνδιάμεση Περιοχή, τ.37, Φθινόπωρο 2005). Καὶ ἐσυνέχιζα λέγοντας: Κατόπιν ἐμβῆκε ὁ Ἰησοῦς  εἰς τὸν ναό, ὥς εἰς τὴν Βουλή, καὶ ὡς ἀναρχικὸς τῶν Ἐξαρχείων «ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ»  καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια καὶ τὰ καθίσματα τῶν ἐγκαθέτων. Καὶ τοὺς λέγει: Τὸν οἶκο τὸν ἐκάματε σπήλαιο  ποὺ συχνάζουν ληστές, ἀφοῦ  μὲ  τὶς αἰσχροκερδεῖες σας κατακλέπτετε καὶ ληστεύετε τὸν λαό (κατὰ Ματθαῖον, κα΄1-13). Μὲ τὴν σειρά του, ὁ Γεώργιος Παπανδρέου ὁ πρεσβύτερος ἐχαρακτήρισε τὸ 1965, στὰ Ἰουλιανά, τὸν ναὸ τῆς ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὡς οἶκο ἀνοχῆς, προσβάλλοντας ἄθελά του -αὐτὸς ποὺ τόσο ἠγάπησε τὶς γυναῖκες- τὸ πλέον παραδοσιακὸ ἑλληνικὸ ἐπάγγελμα τοῦ κόσμου ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἱερόδουλες μὲ χρυσῆ καρδιά, οἱ ὁποῖες λειτουργοῦνται τὶς Κυριακὲς πολὺ πιὸ συχνὰ ἀπὸ τοὺς ἐθνοπατέρες νταβατζῆδες τους. Ἔτσι ἐφθάσαμε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῆς Μελούνας στὴν Ἑλλάδα τῆς Μελίνας.

Τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου, τῆς μόνης προέδρου τῆς Βουλῆς ποὺ ἐτίμησε πλήρως τὸ ἀξίωμά της, ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ, ὑποψηφία μὲ τὴν Λαϊκὴ Ἑνότητα, μιλῶντας στὰ «Παραπολιτικὰ» στὶς 23 Σεπτεμβρίου 2015, ἐξοργίζοντας τοὺς δημοσιογράφους τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ Κατεστημένου, ἐχαρακτήρισε τὴν Βουλή, γιὰ πολλοστὴ φορά, μετὰ τὸν Γεώργιο Παπανδρέου, οἶκο ἀνοχῆς, ἐκφράζοντας τὴν γνώμη ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ ὅμως ἐνδίδει στὶς σειρῆνες-ἱερόδουλες, συμπληρώνοντας ὅτι «μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οἱ ἐργαζόμενες στοὺς οἴκους αὐτοὺς ἔχουν μεγαλύτερη ἀξία καὶ μεγαλύτερη ἀξιοπρέπεια ἀπὸ αὐτὸ τὸ Κοινοβούλιο ποὺ ἔχει στελεχωθῇ καθ’ὑπόδειξιν τοῦ Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε».

Ἡ Ῥαχὴλ Μακρῆ κατήγγειλε ὅτι ἡ κυβέρνηση Τσίπρα ἔδωσε 100 ἑκατομμύρια στὸ Μέγαρο Μουσικῆς καὶ τὸν Ψυχάρη, ἀφήνοντας ἄφραγκα τὰ σχολεῖα (παρεπιπτόντως, ὁ Δῆμος Ζωγράφου, ἐπὶ Τσίπρα,  ἔπαυσε νὰ χρηματοδοτῇ τὸ διεθνῶς γνωστὸ κέντρο ἐρευνῶν τοῦ Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ). Προσέθεσε τέλος πὼς ἀρχικὰ στὸν Σύριζα τὸ ἔπαιζαν ἁπλοί, χωρὶς γραβάτα, καὶ τώρα χρησιμοποιοῦν θωρακισμένες  Μερσέντες ὅπως ὁ Γιάννης Δραγασάκης.

Οἱ συγκλονιστικὲς δηλώσεις τῆς Ῥαχὴλ Μακρῆ ἔχουν μεγάλο βάρος ὅταν γνωρίζουμε  ὅτι εἶναι τὸ δεξὶ χέρι τῆς Ζωῆς Κωνσταντοπούλου ποὺ στὴν διάρκεια τῆς θητείας της ὡς πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἔπαυσε νὰ καταγγέλλῃ τὶς συνεχεῖς ἀντισυνταγματικὲς ἐνέργειες τῆς Βουλῆς. Ἡ Ῥαχὴλ εἶχε δημοσίως εἰπῆ στὴν Ζωή: «Σ’εὐχαριστῶ ποὺ δὲν ὑποτάχθηκες καὶ δὲν παρέδωσες τὴν σφραγίδα στοὺς ἀποικιοκράτες. Ἀξίζει φίλη, νὰ ὑπάρχῃς γιὰ ἕνα ὄνειρο κι ἄς εἶναι ἡ φωτιά του νὰ σὲ κάψῃ». Σίγουρα, ὅλοι ὅσοι ἔχουν παραμείνει Ἕλληνες σὲ αὐτὸν τὸ τόπο συμφωνοῦν μὲ τὴν Ῥαχὴλ Μακρῆ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Σεπτεμβρίου 2015

233 –Πρὸς τὰ ἑλληνικὰ νειάτα: Ἡ ἔννοια της προσωπικῆς θυσίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ

233 –Πρὸς τὰ ἑλληνικὰ νειάτα: Ἡ ἔννοια της προσωπικῆς θυσίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ

Ἄν καὶ ζωντανὸς σᾶς ὁμιλῶ ἐκ τοῦ τάφου καὶ τὰ γραπτά μου θὰ συνεχίζουν νὰ σᾶς ὁμιλοῦν γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια. Εἶχα τὴν τύχη νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀνεξάρτητος ὅλη μου τὴν ζωή. Οὐδεὶς ἠδυνήθη ποτὲ νὰ μὲ πιέσῃ, οὔτε μυστικὲς ὑπηρεσίες, οὔτε τὰ κατεστημένα τοῦ χρήματος, οὔτε ἐργοδότες, οὔτε ἐκκλησίες, οὔτε κόμματα. Ποτὲ δὲν ἐκάρφωσα κανέναν γιὰ προσωπικὸ ὄφελος, ποτὲ δὲν παρεσύρθην  σὲ προσωπικὴ ἐκδίκηση. Ποτὲ δὲν ἔκρυψα ἐνδόμυχες σκέψεις καὶ ὡμίλησα καὶ ὁμιλῶ μὲ τὴν εἰλικρίνεια νεογεννήτου παιδιοῦ, ὅπως ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσὼ στὶς Ἐξομολογήσεις του. Ἐκτὸς τοῦ Ῥουσσὼ οὐδεὶς μοῦ ὁμοιάζει καὶ σὲ κανένα ὁμοιάζω.

Παρὰ ταῦτα, ἐχόρτασα ἀπὸ τίτλους, ἀπὸ ἐπιστημονικὲς διακρίσεις ἀπὸ ὑψηλοὺς μισθούς καὶ ποτὲ δὲν ἔμεινα ἄνεργος καὶ ποτὲ δὲν ἐνεκλείσθη σὲ φυλακές, καὶ δὲν ἐβασανίσθη ποτέ. Ἔμεινα πάντα καὶ χαρούμενος καὶ εὐτυχισμένος μὲ τὴν μόνη ἐξαίρεση μιᾶς βαθιᾶς ἐρωτικῆς πληγῆς. Ἔχω καταπληκτικὴ σύζυγο, τέσσερα παιδιὰ καὶ πολλὰ ἐγγόνια.

Πῶς κάτι τέτοιο ἔγινε δυνατό;  Ἀπευθύνομαι στὰ καταπονημένα ἑλληνικὰ νειάτα στὰ ὁποῖα καὶ μόνον χρωστῶ ἀπάντηση.  Βλέπω τὶς Ἑλληνίδες, ἀπὸ καρυάτιδες στὰ 15 τους καὶ τὰ μάτια ὀρθάνοικτα ἀπὸ εἰλικρίνεια νὰ μεταμορφώνονται σὲ  ἄσχημα τερατώδη  πρόσωπα δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ τὰ ὁποῖα οἱοσδήπτε ἄνδρας κάνει τὸ λάθος νὰ συνάψῃ συζυγικὲς σχέσεις θὰ περιπέσῃ στὸν λάκκο τῶν ἐχιδνῶν.

Εἶχα πατέρα τὸν Νῖκο Κιτσίκη ποὺ παρὰ τὸ ἀξεπέραστο ἐπιστημονικό του ἀνάστημα εἶχε καρδιὰ καὶ μάτια μικροῦ παιδιοῦ. Ἄν καὶ ἄθεος ἐνεφορεῖτο ἀπὸ τὴν μόνη ἰδεολογία ποὺ πλησιάζει τὸ θεῖο τῶν μοναστηρίων, τὸν κομμουνισμό. Εἶχε γεννηθῆ τὸ 1887 καὶ ὅμως στὸ τέλος τῆς Κατοχῆς ἀνεφώνησε: «Γεννήθηκα τὸ 1944» ἐπειδὴ εἶχε γίνει μέλος τοῦ ΚΚΕ. Τὸ μόνο ποὺ ἐκέρδισε μὲ τὴν καρδιακὴ αὐτὴ συμμετοχὴ σὲ κόμμα ὑπῆρξε ἡ καταδίκη σὲ θάνατο τῆς κομμουνιστρίας μητέρας μου Κρητικιᾶς Μπεάτας, ἡ ἀπόλυσή του ἀπὸ καθηγητὴς στὸ Πολυτεχνεῖο, ἡ ἀπώλεια τῆς περιουσίας του καὶ ἀγάπη τῶν θαυμαστῶν του.

Ὁ πατέρας μου μὲ ἀνέθρεψε μὲ μία καὶ μόνη ἐπαναλαμβανομένη λέξη: παιδεία καὶ πάλι παιδεία. Μή σκέπτεσαι ποτὲ τὰ χρήματα, οὔτε τοὺς τίτλους, οὔτε τὶς θέσεις, οὔτε τὴν δόξα. Ὅλα αὐτὰ θὰ σοῦ τὰ δώσῃ ἡ παιδεία, ἡ Θεὰ Παιδεία. Ἀργότερα ὅταν ἔγινα πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανὸς ἐκατάλαβα ὅτι ἡ Θεὰ Παιδεία τοῦ ἀθέου κομμουνιστοῦ πατέρα μου ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

Ὁ ἐμφύλιος μὲ ἔστειλε στὴν Γαλλία τὸ 1947, σὲ ἡλικία 12 ἐτῶν καὶ ἐκεῖ ἔγκλειστος σὲ γαλλικὸ σχολεῖο μὲ παρέλαβε ἡ Παιδεία. Μετὰ τὴν ὑποστήριξη τῆς διδακτορικῆς μου διατριβῆς στὴν Σορβόννη τὸ 1962, παρουσίᾳ τοῦ μουσικοσυνθέτου Γιάνη Ξενάκη καὶ τὴν ἐρωτική μου σχέση μὲ τὸ χρῶμα ποὺ μοῦ εἶχε διδάξει ὁ θεῖος μου ὁ ζωγράφος Ἀλέκος Κοντόπουλος, ἐσυνέχισα νὰ ταξιδεύω στὴν Κίνα ὅπου ὁ δάσκαλός μου, ὁ πρόεδρος Μάο μᾶς ἔλεγε: Νεολαία τοῦ κόσμου, μέσῳ τῆς πολιτιστικῆς ἐπαναστάσεως ἐπιβάλλατε τὴν καθαρὴ καρδιά, τὸ ὄνειρο τῆς θεϊκῆς παιδείας τοῦ Διογένους στὸ πιθάρι του. «Εἶπα στὸ παιδί μου, ἔλεγε ὁ Μάο, πήγαινε στὴν ὕπαιθρο καὶ πὲς στοὺς φτωχοὺς καὶ μικρομεσαίους ἀγρότες πὼς ὁ πατέρας μου λέει ὅτι, ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγα χρόνια σπουδῶν, γινόμαστε ὅλο καὶ πιὸ ἠλίθιοι. Σᾶς παρακαλῶ θεῖοι καὶ θεῖες, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές, γίνατε δάσκαλοί μας. Θέλω νὰ μὲ μάθετε ἐσεῖς».

Ἡ ἀγάπη μου γιὰ τὸν δάσκαλό μου τὸν Μάο μὲ ἔδιωξε ἀπὸ τὴν Σορβόννη τὸν Μάη τοῦ 1968 καὶ εὑρέθην πολιτικὸς πρόσφυγας στὸν Καναδᾶ, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας, πάντα ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ πατέρα μου Νίκου ποὺ μοῦ ἀπηγόρευε κάθε ἀνάμιξη σὲ κόμματα καὶ βουλευτιλίκια. Ἡ τρελὴ ἀγάπη μου γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ μὲ ἔφερνε συνεχῶς ὀπίσω στὰ ἀχνάρια τῶν παιδικῶν μου χρόνων, τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ ἔχοντας πάντα κατὰ νοῦ τὶς νουθεσίες τοῦ πατέρα μου: μὴν εἰσέλθῃς ποτὲ στὴν κομματικὴ ζωὴ τοῦ παρηκμασμένου τούτου τόπου. Μὲ παιδεία καὶ πάλι παιδεία οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ ποτὲ νὰ σὲ ἀγγίξῃ.

Τώρα, ἐκ τοῦ τάφου, μὲ ὀρθάνοικτα παιδικὰ μάτια βλέπω νὰ παραμένουν στὸ τόπο μας τρεῖς ἀγνὲς ἑστίες: τὸ ἀντάρτικο πόλεων, τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Οἱ δύο πρῶτες ἀγνὲς ἀλλὰ ἀναποτελεσματικές. Ἡ τρίτη ἀγνὴ καὶ ἀποτελεσματική. Χάρι στὴν παιδεία τοῦ πατέρα μου, αὐτὸ ποὺ λέω τὸ γνωρίζω καὶ δὲν πρόκειται οὐδεὶς νὰ μὲ μεταπείσῃ. Ἀγνότητα καὶ βία συγκατοικοῦν πάντα: στὸν Χριστὸ, στὴν ἐκδίωξη τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὸν ναό καὶ στοὺς Σπαρτιᾶτες στὶς Θερμοπῦλες. Χριστὸς καὶ Λεωνίδας ἐπέτυχαν διότι ἐθυσίασαν τὸ εἶναι τους γιὰ τὴν ἐπίτευξη πνευματικοῦ σκοποῦ. Καὶ τότε ὁ Ἀλέξανδρος προσεκύνησε τὸν Διογένη στὸ πιθάρι του.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Σεπτεμβρίου 2015

208 – Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦλθε ἡ ὥρα τῶν ἄκρων

208 – Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦλθε ἡ ὥρα τῶν ἄκρων

Ἐδῶ ποὺ εἴχαμε χάσει κάθε ἐλπίδα γιὰ τὴν χώρα μας ὅτι ἠδύνατο ποτὲ νὰ μεγαλουργήσῃ καὶ πάλι, ἐδῶ ποὺ διεπιστώναμε τὴν  ἀφόρητη παρακμή της, αἰφνιδίως, ἀρχὲς Ἰουλίου τοῦ 2015 ἐγένετο τὸ θαῦμα. Ἡ Ἑλλάς, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, ἀφοῦ ἐπέρασε ἀνεπιστρεπτεὶ τὸν Ῥουβίκωνα, καὶ κατευθυνομένη πρὸς τὴν αἰωνία πόλη τῆς Ῥώμης, μὲ σιδερένια γροθιά, διέλυσε τὶς ἀκρίδες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συρφετοῦ τῶν ἡγετίσκων τῆς Εὐρώπης, μὲ τὰ γραφικὰ ὀνόματα Μέρκελ, Ὁλλάντ, Ντράγκι, Ντάϊσελμπλούμ, Γιουνκέρ.

Μὲ λαοκρατία, αὐτοκρατορικὸ δημοψήφισμα, ἀποφασισμένη νὰ ἐξασκήσῃ ἐπαναστατικὴ βία, νὰ πάῃ στὰ ἄκρα, σὲ ὁλοκληρωτικὲς λύσεις, πέραν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ, νὰ ὑποτάξῃ τὸ Κολωνάκι, νὰ περάσῃ μέσα ἀπὸ τὸ αἷμα σὲ λυτρωτικὲς λύσεις, ὁ Γραικῦλος μεταμορφώνεται σὲ ἥρωα, βαραίνει ἡ πατημασιά του καὶ στὸν  διάβα του ἡ Εὐρώπη τῶν μετριοτήτων τρέμει.

Ξεχασμένη ἡ ἐποχὴ ποὺ ὡς σημιτικὸς λωποδυτάκος ἐχάλκευε τὶς στατιστικὲς γιὰ νὰ εἰσέλθῃ ὡς λακὲς στὴν  εὐρωπαϊκὴ οἰκία τῶν τεχνοκρατῶν, αὐτὴν ποὺ ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ μεγαλείου του ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ κατεκεραύνωνε ὡς συνονθήλευμα μὴ ἐκλεγμένων εὐροκρατῶν. Αὐτὸς εἶχε ἐπιστρέψει στὴν ἐξουσία, στὶς 13 Μαΐου 1958 μὲ πραξικόπημα καὶ μὲ πραξικόπημα ἐτοιμάζεται ὁ Ἕλλην ντὲ  Γκὼλ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀρχὴ γιὰ νὰ σκουπίσῃ  τὶς ἀκαθαρσίες τῶν πολιτικάντηδων.

Ὅλες οἱ μεγάλες ἀλλαγές, ὅλες οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται μὲ τὴν ἄσκηση βίας, γίνονται μὲ παραξικοπήματα, γίνονται μὲ λαοκρατία. Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτο ἐστὶ τὸ αἷμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

Καὶ οἱ ἁμαρτίες τῶν Ἑλλήνων εἶναι τεράστιες, εἶναι ἀκατανόμαστες. Σὰν τὸν Πέτρο ποὺ τρεῖς φορὲς ἠρνήθη τὸν Χριστὸ καὶ ἔκλαψε βοερά, ἔτσι καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαός, μόνον μέσῳ βιαίας ἐπαναστάσεως δύναται νὰ ξεπλύνῃ τὰ φοβερά του ἐγκλήματα, νὰ ἐξαγνησθῇ μέσα στὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Δειλός, ἀναποφάσιστος, τρέμοντας καὶ ἄτολμος, μιὰ φωνή, ἀπὸ τὰ βάθη τῶν ἑλληνικῶν αἰώνων τοῦ προστάζει νὰ παρατήσῃ τὶς φαιδρότητες τῆς εὐρολαγνείας καὶ τὴς ἀπρόσωπης σημαίας τῆς Εὐρώπης καὶ νὰ βάψῃ μὲ τὸ αἶμα του τὴν κόκκινη πολεμικὴ σημαία τοῦ Βυζαντίου, οἱ Ἑλληνίδες νὰ βάψουν ὁλοκόκκινα τὰ μαλλιά τους ἀντί γιὰ ξανθά, ἀκολουθῶντας τὶς προσταγὲς τοῦ προφήτου τῆς Ῥωμηοσύνης καὶ τῆς Ῥωμανίας, τοῦ πατέρα Ῥωμανίδη.

Μακριὰ ἀπὸ τὰ ἀποβράσματα τοῦ Βαρδάρη, τοῦ δημάρχου Μπουτάρη τῆς γκέϋ παρέϊντ καὶ τοῦ εὐρολάγνου ἀρχιεπισκόπου Ἀνθίμου, Γραικῦλοι ἦλθε ἡ στιγμὴ νὰ γίνετε Ἕλληνες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 30 Ἰουνίου 2015

146 – Καὶ οἱ Τοῦρκοι περιμένουν νὰ ξυπνήσῃ ὁ μαρμαρωμένος βασιλιᾶς

146 – Καὶ οἱ Τοῦρκοι περιμένουν νὰ ξυπνήσῃ ὁ μαρμαρωμένος βασιλιᾶς

Οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀθάνατοι, οἱ Γραικύλοι θνητοί. Οἱ Ἕλληνες εἶναι οἱ ἀριστοκράτες τοῦ πνεύματος. Οἱ Γραικύλοι εἶναι ὁ ὄχλος τῆς ἀρπαχτῆς γεμᾶτοι μῖσος κατὰ τῶν Φράγκων, τῶν Ἑβραίων, τῶν Τούρκων καὶ κατὰ τῶν ἑαυτῶν τους. Οἱ Γραικύλοι εἶναι ἡ ντροπὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, εἶναι οἱ γάϊδαροι τῆς Ἀκροπόλεως. Ὁ Ἑβραῖος Χριστὸς δὲν ἐχρησιμοποίησε, γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ μέσῳ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τὴν διάλεκτό του, τὰ ἀραμαϊκά. Ἐχρησιμοποίησε τὴν θεϊκὴ γλῶσσα τῶν ἑλληνικῶν. Ὁ Θεὸς τῶν Ἑλλήνων, ὁ Θεὸς τοῦ φωτός, ὁ παγκοσμιστὴς τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὁ Ἀλέξανδρος, ὡς Πέρσης βασιλεύς, ἐτοίμασε, μέσῳ τῆς ἐλεύσεως τοῦ ἑλληνοεμπνευσμένου Χριστοῦ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Βατάτζη, ὡς μαρμαρωμένο βασιλιᾶ. Αὐτὸν περιμένουν σήμερα οἱ Τοῦρκοι Ἀλεβῆδες, διότι, ὅπως ἔγραψα τὸ 1992, στὸ ἱστορικὸ περιοδικὸ «Τότε» (τεῦχος 39), «οἱ καλύτεροι Ἕλληνες εἶναι οἱ Τοῦρκοι».

Στὴν μελέτη μου στὸ «Τρίτο Μάτι»,(τεῦχος 153, Ἰουλίου 2007), ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, «Οἱ θρῦλοι τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ καὶ τῆς Κόκκινης Μηλιᾶς», ἀπεδείκνυα ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐπίστευαν, ὡς οὐσιαστικὰ Ἕλληνες ποὺ ἦσαν, στοὺς ἴδιους θρύλους, στὸν Μαρμαρωμένο Βασιλιᾶ καὶ στὴν Κόκκινη Μηλιᾶ, ἀκόμη καὶ στὴν προφητεία τῶν τριῶν τρίτων τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἔγραφα: «Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς καὶ Κόκκινη Μηλιᾶ εἶναι ἔννοιες ἀλληλένδετες ποὺ ἀφοροῦν καὶ ἐμπλέκουν Ἕλληνες καὶ Τούρκους σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ τελικὰ δύσκολα διακρίνουμε ποῖος εἶναι ὁ Ἕλληνας καὶ ποῖος ὁ Τοῦρκος. Ἡ προσπάθεια τῶν ἐθνικιστῶν ἑκατέρωθεν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν μῦθο σὲ ἕναν ἀνύπαρκτο τουρκοελληνικὸ πόλεμο πολιτισμῶν, ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν Δυτικῶν τοῦ διαίρει καὶ βασίλευε γιὰ τὸν ἀποκλειστικὸ ἔλεγχο τῶν ἀγωγῶν πετρελαίου».

Οἱ Τοῦρκοι σήμερα γνωρίζουν κάλλιστα ὅτι ἡ χώρα τους θὰ διαμελισθῆ (προφητεία τοῦ Κοσμᾶ) ὅτι ὁ Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς θὰ ξυπνήσῃ ὅταν κατέβῃ ὁ Μόσκοβος καὶ θὰ ἐπαναφέρη τὸ Βυζάντιο στὰ χέρια τῶν Ἑλληνωρθοδόξων καὶ Ἀλεβηδῶν καὶ προσδοκοῦν τὴν ἀναγέννηση αὐτή. Γνωρίζουν, ὅπως καὶ ὁλόκληρη ἡ Οἰκουμένη, πλὴν τῶν Γραικύλων, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ πολυτονικὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου (κακῶς ὀνομαζομένη ἀρχαία) θὰ γίνῃ ἡ γλῶσσα τοῦ σύμπαντος. Ὁ Ἠσαΐας Κωνσταντινίδης ἐτοιμάζει βιβλίο γιὰ τὴν γραμματικὴ τῶν ἑλληνικῶν ποὺ τοῦ ἐδίδαξα καὶ ποὺ προβλέπεται νὰ ἐπιβληθοῦν ὡς διεθνῆ γλῶσσα ἀπὸ τὸν Βατάτζη ὅταν ξυπνήσῃ. Πέραν τοῦ παντουρκισμοῦ καὶ τοῦ πανσλαυϊσμοῦ, ὁ Πούτιν, ὅταν παραδώσῃ τὴν Κωνσταντινούπολη στοὺς Ἑλληνωρθοδόξους, στὸ ὄνομα τοῦ Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ Ἰωάννη Βατάτζη (ὁ ἕτερος Μαρμαρωμένος Βασιλιᾶς, ὁ ῥωμαιοκαθολικὸς Παλαιολόγος,  δὲν ἐμπνέει τὸν Πούτιν ἐπειδὴ ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ ἀπεκήρυξε τὴν Ὀρθοδοξία πρὸς χάριν τῆς Οὐνίας), θὰ ἀποδεχθῇ νὰ δώσῃ στὴν ἑλληνικὴ τῆς Πόλης,  τὴν θέση διεθνοῦς γλώσσας, ὡς γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἡ Ῥωσία τοῦ Πούτιν, ἀφοῦ πάρῃ τὴν Κωνσταντινούπολη, θὰ ἐπεκταθῇ καὶ στὴν Βόρειο Ἰνδία, ὅπου πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο (βλέπε τὸ βιβλίο μου, «Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος-Κίνας», σ. 59-60) ὁ ἑλληνισμὸς καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶχαν ἐγκατασταθῆ κατὰ μῆκος τοῦ Γάγγη ποταμοῦ μὲ τοὺς Ἀρείους καὶ τὸν θεάνθρωπο Διόνυσο. Νὰ ὑπενθυμίσουμε ὅτι τὴν Βομβάη τὴν εἶχαν ἱδρύσει οἱ Ἕλληνες πρὸ Χριστοῦ ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ἑπτανησία. Συνεπῶς εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας νὰ ἐκδοθῇ τὸ συντομώτερο δυνατὸν τὸ βιβλίο περὶ πλανητικῶν ἑλληνικῶν .

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 19 Ὀκτωβρίου 2014

76 - Ὁ θάνατος τῆς Ἑλλάδος: Ἕνας κόσμος γεννιέται

76 - Ὁ θάνατος τῆς Ἑλλάδος:

Ἕνας κόσμος γεννιέται

Νενίκηκάς με Ναζωραῖε! ἀνεφώνησε ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουλιανὸς ὁ ἀρχαιολάτρης, ἀποβιώνοντας. Εἶναι θλιβερὸ νὰ ζῇς σὲ ἐποχὴ μηδενικῶν ποὺ σαπίζουν στὸν μεξικανικὸ ἥλιο ἀναδύοντας σάπιο σῶμα Βαγγελοσαμαράδων. Διότι τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰουλιανοῦ (355-363) ἀπεβίωνε  μὲν ἡ Ἑλλὰς ἀλλὰ ἀνεδύετο ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Αὐτοκρατορία τῶν Ῥωμαίων ποὺ εἶχε θέσει ὑπὸ τὴν σκέπη του. Ὁ Ναζωραῖος εἶχε ἀντίπαλο ἐπιπέδου, τὸν Ἰουλιανό. Ὁ μελλοντικὸς σωτὴρ τοῦ ἑλληνισμοῦ θὰ καυχᾶται ἆραγε ὅτι κατετρόπωσε τὸ ἀπόλυτο Βαγγελοσαμαραδικὸ κενό;

Στὶς 3 Δεκεμβρίου 2013, τὸ ἀκαδημαϊκὸ παράρτημα τοῦ ἑλληνικοῦ κενοῦ ἀνεκάλυψε τὸν 88χρονο Μίκη Θεοδωράκη καὶ τὸν ἔκαμε ἐπίτιμο μέλος του. Εὐτυχῶς ποὺ τὸν ὑπεδέχθη ὁ σκηνοθέτης Σπῦρος Εὐαγγελᾶτος, πρόεδρος τῆς Ἀκαδημίας, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ δυσώδους Βαγγελοσαμαραδικοῦ πτώματος μὲ ἁπλῶς τὴν παρουσία κάποιας γενικῆς γραμματέως τοῦ ἰδίου αὐτοῦ ψευδοϋπουργείου πολιτισμοῦ ποὺ εἶχε ἀδιαφορήσει τὸ 2011 γιὰ τὸ θεατρικὸ ἔργο τοῦ Εὐαγγελάτου. Ὁ Μίκης εἶχε συνεργασθῆ μὲ τὸν Εὐαγγελᾶτο στὸ ἀνέβασμα τῆς τραγωδίας τῶν Χοηφόρων τοῦ Αἰσχύλου γιὰ νὰ φέρουν χοές, τὶς νεκρικὲς σπονδές, στὰ πτώματα τῆς Βαγγελοσαμαραδικῆς δυσοσμίας τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου.

Ὑπενθυμίζω ὅτι στὸ κείμενό μου Περὶ Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ, τῆς 3ης Σεπτεμβρίου 2013 (http://endiameseperioche.blogspot.gr), ἔγραφα: "Σήμερα εὑρισκόμεθα στὰ πρόθυρα πραγματώσεως τοῦ ὁράματος: Τὴν μετατροπὴ τοῦ κρατιδίου σὲ  Ἁγίους Τόπους τοῦ Ἑλληνισμοῦ, συνθέτοντας τὸν λόφο τῆς Ἀθηνᾶς τῆς Ἀκροπόλεως μὲ τὸ βουνὸ τῆς Παναγίας τοῦ Ἁγίου Ὄρους". Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπαρουσίασε ὁ Μίκης  ὡς "μόνη λύση", στὴν ὁμιλία του ἐνώπιον τῆς Ἀκαδημίας: "Οὐδετερότητα καὶ ἕνα ὅραμα: Ἡ Ἑλλάδα νὰ γίνῃ ἡ Ἑλβετία τοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς Εἰρήνης. Μὲ σύμβολα τὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, παγκόσμιο σύμβολο Πολιτισμοῦ, τὴν Ὀλυμπία καὶ τοὺς Δελφούς, παγκόσμια σύμβολα τῆς συναδέλφωσης μεταξὺ τῶν λαῶν καὶ τῆς εἰρήνης. Πιστεύω ὅτι ἦρθε ὁ καιρὸς νὰ ἀναγνωρίσῃ ἔμπρακτα ἡ διεθνὴς κοινότητα τὸν ἱστορικὸ ῥόλο τῆς Ἑλλάδος στὴν διαμόρφωση τοῦ παγκοσμίου καὶ πιὸ εἰδικὰ τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ".

Ἐφ' ὅσον λοιπὸν ἡ Δύση καὶ ἡ Βαγγελοσαμαραδικὴ μασονία μᾶς θέλῃ οὔτως ἤ ἄλλως γκαρσόνια τῆς Εὐρώπης καὶ Φλόριδα τῆς Ἀμερικῆς, νὰ ἀντικαταστήσουμε τὸ ἤδη καταργημένο κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν μὲ διεθνοῦς ἁγίους τόπους τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ, ὡς μόνιμη ἕδρα τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, εἶδος διεθνοῦς Ἱερουσαλὴμ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἀλλὰ νὰ ἀποκλείσουμε ταυτοχρόνως τὸν σεξουαλικὸ τουρισμὸ τῶν ὁμοφυλοφίλων τῆς Μυκόνου, τῶν Λεσβίων τῆς Μυτιλήνης καὶ τὸν τζόγο τύπου Λὰς Βέγκας τῶν καζινῶν. Τέλος νὰ δεχθοῦμε τὶς ὑπηρεσίες τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, γιὰ νὰ καθαρίσουν αὐτοί, τὴν πνευματικὴ μας Ἑλβετία, ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς, τοὺς δημοσιογράφους καὶ τοὺς λαθρομετανάστες. Πράγματι, ἡ μόνη λύση.

            Δημήτρης  Κιτσίκης                                5 Δεκεμβρίου 2013