Showing posts with label εαμ. Show all posts
Showing posts with label εαμ. Show all posts

Oct 24, 2015

251 – Οἱ Ἑλληνίδες γυναῖκες, πρωτοπόρες στὸν ἀγῶνα: Ἀπὸ τὴν Μπεάτα Κιτσίκη στὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

251 – Οἱ Ἑλληνίδες γυναῖκες, πρωτοπόρες στὸν ἀγῶνα:
Ἀπὸ τὴν Μπεάτα Κιτσίκη στὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 1947, ἕνα Ἑλληνόπουλο, ἡλικίας μόλις 12 ἐτῶν, ἐστέλνετο ἀπὸ τὸν κομμουνιστή, ἀπολυμένο ἀπὸ καθηγητὴς στὸ Πολυτεχνεῖο πατέρα του, μὲ ἀεροπλάνο τῆς Air France, στὸ Παρίσι γιὰ νὰ ἀποφύγῃ τὶς συνέπειες τῆς βαρβαρότητος τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ὀλίγες ἑβδομάδες ἀργότερα, στὸ Κολωνάκι, ἡ μητέρα του συλλαμβάνετο ὡς κομμουνίστρια καὶ κατεδικάζετο σὲ θάνατο ἀπὸ στρατιωτικὸ δικαστήριο. Τὸ Ἑλληνόπουλο ἤμουν ἐγώ, ὁ πατέρας ἐλέγετο Νῖκος Κιτσίκης καὶ ἡ μητέρα ἦταν ἡ Μπεάτα Κιτσίκη.

Ἡ Μπεάτα ἐβασανίσθη στὰ μπουντρούμια τῆς ἀστυνομίας καὶ ἀργότερα στὶς γυναικεῖες φυλακὲς Ἀβέρωφ, ἀλλὰ δὲν ἐλύγισε οὔτε στιγμὴ καὶ ποτὲ δὲν ὑπέγραψε δήλωση μετανοίας. Παρέμεινε κομμουνίστρια μὲ ψηλὰ τὸ πανέμορφο κεφάλι της (ψηλὰ ὅπως αὐτὸ τῆς Ζωῆς), ἐφ’ὅσον στὸν Μεσοπόλεμο ἀπεκαλεῖτο ἡ ὡραία κυρία Κιτσίκη, ὅταν προτοῦ γίνει κομμουνίστρια  ἦταν μέλος τῆς κολωνακιώτικης κοινωνίας. Αὐτὴ ἡ ξεπεσμένη ἐπαρχιώτικη παρισινὴ κοινωνία τοῦ Κολωνακίου ποὺ θύμιζε τὴν ῥουμάνικη ψευδοπαρισινὴ ἀριστοκρατία τοῦ Βουκουρεστίου, ὅπου ὅλοι, κύριοι καὶ κυρίες ἀπατοῦσαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ἔκαμαν τὴν Κρητικιὰ Μπεάτα, ἄν καὶ ἄθεη, νὰ σιχαθῇ τὴν ἠθικὴ κατάπτωση τῆς μικροσκοπικῆς δυσώδους κολωνακιώτικης κοινωνίας. Ὅταν ἔγινε κομμουνίστρια στὴν Κατοχή, ὡς Ἐαμίτισσα, μοῦ ἔλεγε ὅτι στὸ ΚΚΕ ἡ ἠθικὴ ἐπρώτευε καὶ αὐτὸ μὲ ὤθησε ἀργότερα νὰ γίνω πιστὸς Ὀρθόδοξος χριστιανός.

Μεγαλώνοντας ἔκτοτε ἐσωτερικὸς σὲ σχολεῖο στὴν Γαλλία, ἔκρυψα μέσα μου τὴν χαμένη μάνα μου καὶ μέσῳ αὐτῆς ἐθαύμασα τὴν Ἑλληνίδα γυναῖκα. Ἀπὸ τὶς φυλακὲς Ἀβέρωφ, οἱ συγκρατούμενες τῆς μητέρας μου, μοῦ ἔστελναν τὰ ἐργόχειρά τους στὰ ὁποῖα ἔπλεκαν πάντα τὴν φράση: «Γυναικεῖες Φυλακὲς Ἀβέρωφ». Ἔχω ἀκόμη καὶ σήμερα κρατήσει μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐργόχειρα.

Μεγαλώνοντας λοιπὸν μακρυὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα-μάνα μου, ὡρκίσθηκα νὰ μάθω καλὰ τὰ ἑλληνικά, διότι ἡ πρώτη γλῶσσα στὴν οἰκογένεια ἦταν τὰ γαλλικά, ἀπὸ τὸ σόϊ τῆς μητέρας μου, τοὺς Ἡρακλειῶτες Πετυχάκηδες, ἀπὸ τὸ Κάϊρο καὶ τὴν Τεργέστη. Κατόπιν αὐτοῦ νὰ ἐργασθῶ ὡς διανοούμενος, ποτὲ ὡς πολιτικός, γιὰ τὴν συμφιλίωση τῶν ἀντιπάλων ὁμάδων ποὺ εἶχαν καταστρέψει τὴν Ἑλλάδα καὶ καταρρακώσει τὸ κῦρος της. Πρῶτα μὲ τοὺς ἐξωτερικοὺς γείτονες, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ «μηδὲν προβλήματος», πολιτικὴ ποὺ εἶχα διδάξει άνεπιτυχῶς στὸν φοιτητή μου στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Βοσπόρου στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸν σημερινὸ πρωθυπουργὸ τῆς Τουρκίας, Ἀχμὲτ Νταβούτογλου. Μετά, μὲ τὶς ἀντίπαλες πολιτικὲς καὶ ἰδεολογικὲς ὁμάδες στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας, ποὺ εἶχαν κατασπαράξει τὴν μητέρα μου καὶ τὴν Ἑλλάδα.

Πέραν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ ἤμουν πεπεισμένος ὅτι ἡ Ἑλληνίδα μάνα ποὺ ἀγαπᾷ καὶ θυσιάζεται γιὰ ὅλα της τὰ παιδιά, τὰ κομμουνιστάκια καὶ τὰ φασιστάκια, δὲν κάνει διακρίσεις καὶ δὲν καταρᾶται κανέναν, γνωρίζοντας ἀπὸ τὴν Ἱστορία ὅτι οἱ πάντες, χωρὶς ἐξαίρεση, ὅταν δροῦμε εἴμεθα ἐγκληματίες. Γι’αὐτὸ καὶ στὸ τελευταῖο μου βιβλίο ποὺ αὐτὲς τὶς ἡμέρες θὰ παρουσιάσω στὸ κοινό, στὴν πατρίδα τῆς μητέρας μου, τὸ Ἡράκλειο (Περὶ Ἡρώων. Οἱ ἥρωες καὶ ἡ σημασία τους γιὰ τὸν σύγχρονο ἑλληνισμό, Ἐκδόσεις Ἡρόδοτος), συμπεριέλαβα ὡς γυναῖκα ἡρωίδα, τὴν ἐθνικοσοσιαλίστρια Ἑλληνίδα καὶ Γαλλιδούλα Σάβιτρι Ντέβι, τέρας πανεπιστημιακῶν γνώσεων, ἱέρεια τοῦ πλανητικοῦ ἑλληνισμοῦ ποὺ μὲ τὴν μόνη της παρουσία συνέτριβε τὴν ἄφθαστη μετριότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατοπατέρων τῆς χώρας μας. Ἔδωσε καὶ δὲν ἐπῆρε, διότι ὁ ἥρωας μόνον προσφέρει καὶ ἰδιαίτερα ὅταν πρόκειται γιὰ γυναῖκα.

Σήμερα ἀναδεικνύεται, μὲ βάθος τὸν Παρθενῶνα, πέραν τοῦ οἴκου ἀνοχῆς τῆς Βουλῆς ποὺ εἶχε ἀμαυρώσει ἡ Μελίνα Μερκούρη, ἡ ὁποία, μὲ ἕνα ποτήρι οὐΐσκυ στὸ χέρι περιεφέρετο στὰ σαλόνια τῆς Ἑσπερίας γιὰ νὰ πείσῃ δῆθεν τοὺς Δυτικοὺς ληστὲς ἀρχαιοτήτων νὰ ἐπιστρέψουν τὰ Μάρμαρα, σήμερα λοιπόν, ἀναδεικνύεται στὸν χῶρο τοῦ ναοῦ τοῦ Παρθενῶνος, μία γυναῖκα Ἀθηνᾶ χρυσελεφάντινη, ἡ Ζωή, ἡ ἀγωνίστρια Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, πρότυπο Ἑλληνίδος γυναικός, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπικεντρώνονται ὅλες οἱ ἐλπίδες τῶν νέων αὐτῆς τῆς χώρας, αὐτῶν στοὺς ὁποίους καὶ ἀφιέρωσα τὸ βιβλίο μου περὶ Ἡρώων, μὲ τὶς ἑξῆς λέξεις: «Τοῦτο τὸ βιβλίο ἀφιερώνεται στὴν ἑλληνικὴ νεολαία καὶ στὸν πλανητικὸ ἑλληνισμὸ μὲ τὴν προσδοκία μελλούσης ἐπαναστάσεως". Θὰ ἠμποροῦσα νὰ τὸ εἶχα ἀφιερώσει καὶ στὴν Μπεάτα καὶ τὴν Ζωή.


Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Ὀκτωβρίου 2015

Oct 2, 2015

244 – Κίνημα Ζωῆς Κωνσταντοπούλου

244 – Κίνημα Ζωῆς Κωνσταντοπούλου

Ἴσως ἡ μὴ εἴσοδος στὸν οἶκο ἀνοχῆς τῆς Βουλῆς τῆς Ζωῆς στὶς ἐκλογὲς τῆς 20ης Σεπτεμβρίου 2015 νὰ ἀποδειχθῇ σωτήριος γιὰ τὸ μέλλον τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Μερικοὶ Ἕλληνες διεβλέψαμε στὸ πρόσωπο τῆς Ζωῆς κάτι τὸ διαφορετικό. Ἀσχέτως πολιτικῆς τοποθετήσεως ἀπέπνεε ἀπὸ τὴν προσωπικότητα τῆς Ζωῆς ἕνα ἀνώτερο πνεῦμα, ἕνα ἡρωϊκὸ πνεῦμα ποὺ εἶχε νὰ ἐμφανισθῇ ἀπὸ πάρα πολὺ καιρὸ στὸν χῶρο τῆς πολιτικῆς, στὸν ὁποῖο συνωστίζοντο χιλιάδες κατσαρίδες τῆς ἀνυποληψίας οἱ ὁποῖες ἐκαθήλωναν τοὺς ἁγίους τόπους τοῦ πολιτισμοῦ γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη σὲ λιμνάζοντα ἀποχετευτικὰ νερὰ ποὺ ἡ ἐπαρχιώτικη ἀριστοκρατία τοῦ Κολωνακίου συνέχεε μὲ τὸ ποτάμι τοῦ Εὐρώτα.

Ἡ Ζωὴ ἐκάλυπτε τὸ ἄκομψο καὶ πανύψηλο σῶμα της μὲ τὸν μακρὺ χιτῶνα τοῦ πελωρίου χρυσελεφάντινου ἀγάλματος τῆς Ἀθηνᾶς τοῦ Φειδία στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ναοῦ. Τὸ φλέγμα της καὶ ἡ ἥσυχη ἐπιμονή της ἐνώπιον ἀμόρφων διεφθαρμένων ἀνθρωπαρίων τῆς περασμένης Βουλῆς παρέμεναν ὡς ἀπόηχος τῆς ἐντυπωσιακῆς παρουσίας της στοὺς διαδρόμους τοῦ θλιβεροῦ κτιρίου μέσα στὸ ὁποῖο οὐδεὶς μέχρι στιγμῆς εἶχε εὕρῃ τὸ θάρρος νὰ ἐξορκίση τὸ ἔνοχο γέλοιο τοῦ Ἐφιάλτη πρωθυπουργοῦ καὶ νὰ τὸ κατεδαφίσῃ γιὰ νὰ τὸ ἀντικαταστήση μὲ τὸν ναὸ τοῦ Παρθενῶνος ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως, φυσικὴ κατοικία σοφίας καὶ πολέμου, γλαύκας καὶ δόρατος.

Ὁ κοινοβουλευτισμὸς ἐξέπνευσε στὶς 20 Σεπτεμβρίου 2015 ἀλλὰ ἡ παρουσία τῆς Ζωῆς παραμένει ἔντονη ἐν μέσῳ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων. Γεγονὸς ἀναμφισβήτητο. Τὴν στιγμὴ ποὺ καταθλιπτικὴ ἀπελπισία ἐτσιμέντωνε τὸν οὐρανὸ στὸ Αἰγαῖο, αἰφνίδιως, χωρὶς οὐδεὶς νὰ τὸ περιμένῃ ἐνεφανίσθη ὁ πολυπόθητος ἥρωας στὸ πρόσωπο τῆς Ζωῆς-Ἀθηνᾶς, γυναικὸς ποὺ ὁ λαὸς  ἐπερίμενε αἰῶνες.

Στὰ πρόθυρα πολέμου στὰ ὕδατα τοῦ Αἰγαίου, νεκροταφεῖο προσφύγων, περιστοιχισμένου ἀπὸ τὴν διαμελισμένη Οὐκρανία, τὴν μαχαιρομένη ἀπὸ τὴν κουρδικὴ μάχαιρα Τουρκία, τὰ ἐρείπια τῆς Συρίας ἐπάνω ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑπερίπτανται τὰ ῥωσικὰ καὶ τὰ ἀμερικανικὰ μαχητικά καὶ πρὸς Δυσμὰς τὸ λαβωμένο εὐρὼ καὶ τὸν ὑπερόπτη Σόϊμπλε, ἡ Ζωὴ-Ἀθηνᾶ αἰφνιδίως ἐνεφανίσθη γιὰ νὰ σώσῃ τὸ Γένος.

Οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν Ζωὴ νὰ ῥιχθῇ στὸν ἀγῶνα ἐπιβιώσεως τῶν Ἑλλήνων. Τὸ ἀπαραίτητο Κίνημα ποὺ ἄν καὶ μόνο τὸ θελήσῃ, θὰ συσπειρώσῃ γύρω της, πρέπει νὰ εἶναι λαοκρατικό-ἀντικοινοβουλευτικό, μὲ ὅπλο τὰ δημοψηφίσματα καὶ χωρὶς ἐκλογές, μοναρχικὸ καὶ θρησκευτικό, συνθέσεως τῶν ἄκρων, ἕνα Κίνημα Ἐαμικὸ κατὰ τοῦ ξένου κατακτητοῦ καὶ τῶν δωσιλόγων του, πρωτότυπα ἑλληνικό. Οὔτε  Ἐβίτα Περόν, οὔτε Γκεβάρα, ἀλλὰ ἀκραιφνῶς Ζωή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Ὀκτωβρίου 2015



Sep 14, 2012

17 - Τὸ ΚΚΕ τὸ 2012: ἕνα ὑπέροχο κεφάλι μὲ πήλινα πόδια


17 - Τὸ ΚΚΕ τὸ 2012: ἕνα ὑπέροχο κεφάλι μὲ πήλινα πόδια

Χρειάσθηκε ἡ ἄνοδος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς μετὰ τὶς δεύτερες ἐκλογὲς τοῦ Ἰουνίου γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ τὸ θλιβερὸ γεγονός. Ἐνῷ ὑπὸ τὴν Ἀλέκα Παπαρήγα τὸ ΚΚΕ, μετὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου, εἶχε προβῆ σὲ μία ἐντυπωσιακὴ ἀνάκαμψη, ἐπιστρέφοντας στὴν ἰδεολογικὴ ὀρθοδοξία, συνάμα ἐκουβάλησε μαζί του καὶ τὴν λάθος ἀνάλυση τοῦ Μεσοπολέμου ὅσον ἀφοροῦσε τὸν ἐθνικοσοσιαλισμό. Ὄχι, ἡ ἰδεολογία τοῦ φασισμοῦ δὲν εἶχε κατασκευασθῆ ἀπὸ τὸν καπιταλισμὸ γιὰ νὰ σωθῇ ἀπὸ τὸν κομμουνισμὀ καὶ τὰ δύο περίφημα ἀντιναζιστικὰ ἔργα: τὸ θεατρικὸ ἔργο τοῦ Μπρέχτ, Ἀρτοῦρο Οὔι, ποὺ παρουσίαζε τὸν Χίτλερ ὡς  Ἄλ Καπόνε τοῦ ὑποκόσμου καὶ τὸ φὶλμ τοῦ Τσάρλυ Τσάπλιν, Ὁ Δικτάτωρ, ποὺ ἔβαζε ἐπὶ σκηνῆς ἕναν τσαρλατάνο, διεστρέβλωσαν τελείως τὴν σωστὴ ἐκτίμηση τῆς μικροαστικῆς ἐπαναστατικῆς αὐτῆς ἰδεολογίας, ἐκτίμηση ποὺ ἔκαμε ἰδική του καὶ ἡ φιλελεύθερη μεγαλοαστικὴ τάξη γιὰ νὰ πλήξῃ καὶ τοὺς δύο ταξικοὺς ἐχθρούς του, τὸν ναζισμὸ ἀλλὰ καὶ τὸν κομμουνισμό. Ὄχι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν εἶναι ὑπόκοσμος. Εἶναι ἕνα αὐθεντικὸ ἐπαναστατικὸ κίνημα ποὺ μέχρι στιγμῆς δὲν ἔχει προδόσει τὶς ἀρχές του. Χρησιμοποιεῖ βία ὅπως κάθε ἐπαναστατικὸ κίνημα ἐξ ὁρίσμου κάνῃ, χρησιμοποιεῖ ὑλικὴ βοήθεια πρὸς τὸν  λαὸ μὲ συσσίτια, ὄχι μόνον ὅπως ὀρθῶς κάνουν οἱ Ἀδελφοὶ Μουσουλμᾶνοι, ἀλλὰ καὶ ὅπως ὀρθῶς ἔκαμε τὸ ΕΑΜ μὲ τὴν ὀργάνωσή της Ἀλληλεγγύη στὴν Κατοχή, καὶ ποὺ ἀμέλησε νὰ κάνῃ τὸ σημερινὸ ΚΚΕ. Δὲν ἀναγνωρίζει τὸν νόμο καὶ τὴν «δημοκρατία» τοῦ ἀστικοῦ κράτους ὅπως κάθε ἐπαναστατικὸ κίνημα πράττει (βλέπε «τὸ δίκαιο τοῦ ἐργάτη» τοῦ ΚΚΕ) καὶ ἀντιπροσωπεύει μία μικροαστικὴ τάξη μικροκαταστηματαρχῶν καὶ μικροϊδιοκτητῶν ἀγροτῶν, ἀπείρως πολυπληθέστερη ἀπὸ τὴν φθίνουσα ἑλληνικὴ ἐργατικὴ τάξη, σὲ μία χώρα ὅπου ἡ εἴσοδός μας στὴν ΕΕ κατέστρεψε ὁλοσχερῶς τὴν ἐγχώρια βιομηχανία της, καὶ ἀπὸ τὸ λούμπενπρολεταριάτο τῶν λαθρομεταναστῶν.
Δημήτρης Κιτσίκης             15 Σεπτεμβρίου 2012

Jun 23, 2012

9 - Ἔκκληση στὸ ΚΚΕ




(Τὸ παρακάτω κείμενο ἐγράφη στὶς ἀρχὲς τοῦ 2009. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ δὲν εἶχε εἰσέλθη ἀκόμα στὴν Βουλὴ τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Συνεπῶς δὲν ἀναφέρομαι σ’ αὐτὸ καὶ ἡ εἴσοδός του στὸ Κοινοβούλιο εἶναι πολὺ πρόσφατο φαινόμενο γιὰ νὰ δυνηθῶ νὰ κρίνω τὴν στάση του. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο κρίνω κυρίως τὴν ἐντιμότητα, ὄχι τὴν ὀρθότητα τῶν κομμάτων. Πάντως, νομίζω ὅτι οἱ πρόσφατες δύο τελευταῖες ἐκλογὲς τοῦ Μαΐου-Ἰουνίου 2012 δικαιώνουν μέχρι κεραίας τὸ περιεχόμενο ἑνὸς ἄρθρου ποὺ ἐγράφει πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια)

9 - Ἔκκληση στὸ ΚΚΕ 
Δὲν ὑπῆρξα καὶ δὲν εἶμαι μέλος τοῦ ΚΚΕ, ὅπως δὲν εἶμαι ῥωμαιοκαθολικός, διότι εἶμαι μέλος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ γνωρίζω ὅτι ὁ μαρξισμὸς λενινισμὸς εἶναι ἄθεος. Δὲν πρόκειται δὲ ποτὲ νὰ δώσω μαθήματα συμπεριφορᾶς στὸ ΚΚΕ διότι δὲν εἶμαι Πάγκαλος καὶ δὲν εἶχα τὶς σχέσεις ποὺ εἶχε μὲ τὴν ὑπόθεση Ὀτσαλάν. Ἀλλὰ ἔζησα τὸ ΚΚΕ μέσα στὴν οἰκογένειά μου καὶ τὸ ἐγνώρισα ἀπὸ κοντὰ καὶ ἔμαθα νὰ τὸ σέβομαι ἀφάνταστα, ἀκόμα καὶ μὲ τὰ πολλὰ λάθη του. Τὸ ΚΚΕ δὲν εἶναι μόνον ἡρωϊκό, εἶναι τὸ μόνο ἔντιμο κόμμα τοῦ κοινοβουλίου. Τὸ νὰ ψηφίζης ΚΚΕ εἶναι αὐτονόητο. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι καιροσκοπικά, χωρὶς ἐξαίρεση. Τὸ Σύριζα, αἰφνιδίως ἐπῆρε 10% παραπάνω στὶς δημοσκοπήσεις, ἐπειδὴ ἔκαμε μία "ἔξυπνη" κίνηση, ἐπιλέγοντας ἕναν ἡγέτη νεαρᾶς ἡλικίας, ἀλλά ἔχασε μὲ τὴν ἴδια εὐκολία τὸ ἴδιο 10%, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ καιροσκοπικὴ κίνηση. Τὸν Μάρτιο, ὁ πολιτευτὴς τοῦ ΛΑΟΣ, ὁ ἐκδότης Ἰωάννης Γιαννάκενας, ἐπαρουσίασε στὸ ξενοδοχεῖο Πρέζιντεντ, ὀγκῶδες βιβλίο ποὺ εἶχε ἐκδόσει, γιὰ τὴν Ἰδεολογία τῆς 21ης Ἀπριλίου, καὶ ὁ Καρατζαφέρης, ποὺ ὑπῆρξε πάντα ὑποστηρικτὴς τοῦ μέχρι θανάτου ἐγκλείστου πρωτεργάτου τῆς ἐν λόγῳ ἰδεολογίας, ἠρνήθη, αὐτὸς καὶ οἱ βουλευτές του, νὰ παραστῆ στὴν παρουσίαση, προφανῶς διότι ἐπιδιώκει νὰ συγκυβερνήση μὲ τὴν ΝΔ, ἐπιδεικνύοντας ἔτσι καιροσκοπισμό. Τὸ ΠΑΣΟΚ ἐξεδίωξε, καὶ σωστὰ, τὸν ἀρνητή του, τὸν Σημίτη, ἀλλὰ γιὰ καιροσκοπικοὺς λόγους, τὸν ἐπανέφερε ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα καὶ οἱ Μητσοτακικοὶ τῆς ΝΔ ποὺ εἶχαν ὀρκισθῆ ποτὲ νὰ μὴν ἐπαναφέρουν τὸν "προδότη" Σαμαρᾶ, ἀπεδέχθησαν ἀπὸ καιροσκοπισμὸ νὰ τὸν ἀναβαπτίσουν φερέλπιδα ὑπουργό τους. Ὅλα τὰ κόμματα ἐπιδιώκουν τὴν καρέκλα. Τὸ ΚΚΕ, ἐπὶ 90 χρόνια ἀγώνων ὑπὲρ τῆς ἐργατιᾶς, ποτὲ δὲν ξεπέρασε τὸ 10% τῆς ἐκλογικῆς δυνάμεως διότι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καιροσκοπικό. Τὸν Ῥιζοσπάστη, οὔτε ἐγὼ τὸν διαβάζω, διότι δὲν εἶμαι ἐργάτης, οὔτε μετανάστης, τὸν βαριέμαι, δὲν τραβᾶ τὰ ἐνδιαφέροντά μου, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ πρῶτο σὲ κυκλοφορία, ἐφ'ὅσον ἀνεδείχθησαν ἀπὸ τὰ σπλάχνα του οἱ μεγαλύτεροι ἕλληνες δημοσιογράφοι. Ἀρνεῖται ὅμως νὰ γίνῃ καιροσκοπικὸ γιὰ νὰ πουλήσῃ ἁπλῶς φύλλα. Κάνω ὅμως ἔκκληση στὸ ΚΚΕ νὰ κινηθῆ πιὸ ἀποτελεσματικὰ πρὸς τὸν στόχο ποὺ δικαιολογεῖ τὴν ὕπαρξή του: ὄχι ἁπλῶς νὰ ὑπερασπίζεται μὲ τὰ δόντια καὶ τὰ νύχια τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατιᾶς σὲ ἕνα καπιταλιστικὸ καθεστώς, ὄχι ἁπλῶς νὰ παίζῃ τὸ παιχνίδι τῆς ἀστικῆς νομιμότητος, ὄχι μόνον νὰ διακηρύσῃ "ἀνυπακοή, ῥήξη καὶ ἀνατροπή". Πῶς θὰ πραγματωθῇ ἡ ἀνυπακοὴ ἐὰν ὑπακούωμε στοὺς ἄδικους νόμους τοῦ άστικοῦ κράτους; Στὴν Κατοχή, τὸ ΕΑΜ εἶχε ὀργανώσει στρατιωτικὸ βραχίονα, τὸ ΕΛΑΣ, στὴν Ἰρλανδία οἱ ἐθνικιστὲς ὠργάνωσαν συνάμα νόμιμο κόμμα στὴν Βουλὴ καὶ ἐκτὸς νόμου στρατιωτικὸ βραχίονα, στὴν βασκικὴ χώρα ἐπίσης. Γιατὶ κατηγορεῖ τὸ ΚΚΕ τοὺς ἀντάρτες πόλεων γιὰ προβοκάτορες ὅταν τὸ ἴδιο δὲν κινεῖται γιὰ τὴν βίαιη και δίκαιη ἀνατροπὴ τοῦ ἀστικοῦ συστήματος; Ἐὰν, ἀπὸ θαῦμα γίνῃ πρῶτο κόμμα καὶ σχηματίσῃ κυβέρνηση θὰ σεβασθῇ τὸ ἀστικὸ καθεστὼς καὶ δὲν θὰ τὸ ἀνατρέψῃ; Τὴν ἀνατροπὴ αὐτὴ ποὺ ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ, μὲ ὅλην μου τὴν ψυχή; Διαφορετικά, σὲ ποία ἀνατροπὴ ἀναφέρεται; Τὸ ΚΚΕ  θὰ παραμείνῃ ἁπλῶς συντονιστὴς συνδικάτων; Γνωρίζει ὅτι ἡ καπιταλιστικὴ οἰκονομικὴ κρίση ποὺ ζοῦμε, θὰ ὁδηγήσῃ σὲ βίαιες ἀστικὲς δικτατορίες καὶ σὲ πολέμους, χωρὶς ὅμως τούτην τὴ φορὰ νὰ ὑπάρξῃ ΕΣΣΔ,  μόνη χώρα στὸν κόσμο ποὺ δὲν εἶχε γνωρίσει τὴν κρίση τοῦ 1929. Τὸ ΚΚΕ καὶ πάλι θὰ κηρυχθῇ ἐκτὸς νόμου καὶ πάλι θὰ χύσῃ τὸ ἡρωϊκό του αἷμα στὰ ἀστικὰ κάτεργα. Βέβαια, καὶ ὁ χριστιανισμὸς ἐχρειάσθη νὰ χύσῃ τόνους αἵματος τῶν μαρτύρων του ἕως πού, μετὰ ἀπὸ 300 χρόνια, θριαμβεύσῃ. Ὄχι, δὲν θέλω ἡ μητέρα μου, ἀπὸ τὸν τάφο της, νὰ ξαναδῇ τὰ ἴδια ποὺ ἐτράβηξε αὐτὴ καὶ οἱ συντρόφισσές της!

Δημήτρης Κιτσίκης

 ΙΓ΄ (51) σελ. 2                    ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ   ΠΕΡΙΟΧΗ                  ΑΝΟΙΞΗ   2009