271 - Ὁ ῥόλος τῆς Κρήτης στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

271 - Ὁ ῥόλος τῆς Κρήτης στὴν οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀδράνεια τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας ποὺ ναὶ μὲν ἔχει ἀποδεκατισθῆ ἀπὸ τὴν πολύχρονη οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν μαζική της φυγὴ στὸ ἐξωτερικὸ ἀλλὰ φαίνεται συνάμα νὰ ἔχῃ χάσει ὅλα τὰ δημιουργικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ γένους μας. Εἶναι φυσικὸ ἡ πλειοψηφία τοῦ γηρασμένου ἑλληνικοὺ πληθυσμοῦ νὰ ἀσχολεῖται ἀποκλειστικὰ μὲ τὶς συντάξεις καὶ στὶς ἐσωτερικὲς ἐκλογὲς τῆς Νέας Δημοκρατίας τὰ περήφανα γηρατειὰ νὰ παίρνουν μέρος σὲ παλαιοκομματικὰ παιχνίδια, ἀλλὰ δὲν εἶναι φυσικὸ ἡ ἐναπομείνουσα ἐσωτερικὴ νεολαία νὰ ἐπιμένῃ νὰ ἐπιβιώνῃ μὲ τὴν ἰσχνὴ σύνταξη τοῦ παπποῦ καὶ νὰ σπαταλᾷ τὴν ἐφηβική της δυναμικότητα στὰ Ἐξάρχεια καίγοντας κάδους σκουπιδίων σὲ μία στεῖρα ἀντιπαράθεση μὲ τὰ ἀδέλφια της τῶν σωμάτων ἀσφαλείας ποὺ καὶ αὐτὰ πονᾶνε ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς ἀλλὰ ἀρέσκονται ἀπὸ ἡττοπάθια νὰ παίζουν τὸν ῥόλο μπουλντὸγκ τοῦ κολωνακιώτικου  καθεστῶτος τύπου κουβανοῦ Μπατίστα.

Ἡ μητρῶα γῆ, ἡ λεβεντομάνα Κρήτη, ἡ πατρίδα τῆς μητέρας μου Μπεάτας Πετυχάκη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μήνωος ἔπαιξε καθοριστικὸ ῥόλο στὴν ἑδραίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὁ κρητικὸς λαὸς ἀκόμη σήμερα παραμένει ἀτίθασος, καλὰ ἐξοπλισμένος περιφρουρημένος ὡς μεγαλόνησος ἀπὸ θαλάσσια σύνορα, πλέοντας ὡς ναυαρχίδα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Μεσόγειο, περιστοιχισμένος μὲ τεράστιο πλοῦτο  ὑδρογονανθράκων. Τὸ πνεῦμα ἀνεξαρτησίας τῶν Κρητικῶν δὲν εἶναι ἀποσχιστικὸ εἶναι ἡγετικό. Ἡ μακραίωνη Ἱστορία ἔδωσε στοὺς Κρητικοὺς καθοδηγητικὸ ῥόλο, συνθέτοντας τὴν Φραγκιὰ μὲ τὴν Τουρκιά, τὴν Δύση μὲ τὴν Ἀνατολή, πρὸς ἀποκλειστικὸ ὄφελος τοῦ θεοπνεύστου ἑλληνισμοῦ. Στὸν ΙΘ΄αἰῶνα ἡ Κρήτη ἐκέρδισε τὴν ἀνεξαρτησία της ὄχι γιὰ νὰ πορευθῇ ἀποσχιστικὰ ἀλλὰ ἀντιθέτως γιὰ νὰ βοηθήσῃ στὴν συγκρότηση  ἐκσυγχρονισμένου ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Κατὰ τὴν γερμανικὴ κατοχὴ τοῦ 1941-1944 ἀπέδειξε γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι ἦταν Ἕλληνες μὲ καρδιὰ λεόντων παρ’ὅλο ποὺ ἡ ἕνωσή της μὲ τὴν Ἑλλάδα τοῦ Βενιζέλου τὴν μετέτρεψε σὲ ἁπλὴ ἐπαρχία τῶν Ἀθηνῶν, κάτι ποὺ τελικὰ ἀπέφυγε ἡ Κύπρος, ἔστω καὶ κουτσουρεμένη.

Παρουσιάζω λοιπὸν στοὺς νέους ποὺ ζητοῦν τὴν συμβουλή μου γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ γένους νὰ ξεχάσουν τὰ ἀναρχικὰ παιχνίδια τῶν Ἐξαρχείων καὶ τῶν καλῶς ἐννοουμένων μὲ πνεῦμα Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, τρομοκρατικὴ δράση τῆς Μεταπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν 17Ν μέχρι καὶ τῶν Πυρήνων τῆς Φωτιᾶς. Ὁ Λένιν στὸν ΙΘ΄αἰῶνα καὶ ὁ Κάστρο στὸν Κ΄αἰῶνα ἐκατάλαβαν ὅτι ὁ ῥομαντισμὸς τῆς ἀναρχικῆς δράσεως δὲν ὁδηγεῖ πουθενά.

1 - Τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι τελείως σάπιο. Δὲν ἐπισκευάζεται μὲ τίποτα. Συνεπῶς πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ κανεὶς ἀπὸ τὸ ἔκτρωμα αὐτὸ καὶ νὰ διακόψῃ κάθε σχέση μαζί του.

2 -Πρέπει νὰ εὑρευθῇ ἕνας ἄλλος χῶρος γιὰ νὰ οἰκοδομηθῇ μία νέα Ἑλλάς. Προτείνω ὁ χῶρος αὐτὸς νὰ εἶναι ἡ νῆσος Κρήτη. Νὰ γίνη ἀνάλειψη ἐξουσίας στὴν  Κρήτη δημιουργῶντας ἀνεξάρτητο ἐπαναστατικὸ κράτος.

3 - Ἀπαραίτητη προϋπόθεση εἶναι ἡ συγκρότηση μία παρέας πολὺ νέων ἀνθρώπων ποὺ ὅπως ἡ παρέα τοῦ Κάστρο στὴν δεκαετία τοῦ 1950 στὴν Κούβα νὰ ἀποβιβασθῇ στὴν Κρήτη καὶ νὰ πάρῃ τὰ βουνά. Πολὺ γρήγορα ὁ ἀγέρωχος καὶ φιλοπόλεμος λαὸς τῆς Κρήτης θὰ περιβάλῃ τοὺς ἀντάρτες μὲ συμπάθεια καὶ ὑλικὴ ὑποστήριξη.

4 -Οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται ἀπὸ μεσαῖα εὔπορα καὶ μορφωμένα στρώματα πολὺ νέων ἀνθρώπων, συνήθως φοιτητῶν καὶ ἀνέργων ποὺ ῥισκάρουν. Δύνανται νὰ πάρουν ὡς σύμβολο ἕναν γηραιὸ διανοούμενο ποὺ νὰ ἐμπνέῃ τὴν δράση τους μὲ συνθετικὴ συσπειρωτικὴ ἰδεολογία ποὺ νὰ καλύπτῃ ὅλες τὶς πολιτικὲς ἐκφάνσεις, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἄριστερὰ στὴν ἄκρα δεξιὰ μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν οἰκοδόμηση ἰσχυροῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

5 - Χρειάζεται κάποια χρηματικὴ ὑποστήριξη ποὺ δύναται νὰ τὴν φέρῃ στὴν παρέα κάποιος νέος ποὺ νὰ ἀνήκῃ σὲ εὔπορο ἀστικὸ περιβάλλον. Χωρὶς τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τοῦ βιομηχάνου Ἔνγκελς ὁ Μὰρξ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συγγράψῃ τὸ ἔργο του καὶ νὰ κινηθῇ ἐπαναστατικά.

6 -Χρειάζονται ὅπλα. Ἡ Κρήτη εἶναι γεμάτη ἀπὸ ὅπλα. Ἐπιπλέον ἀγορὰ ὅπλων δύναται σήμερα νὰ γίνῃ σὲ πολὺ χαμηλὴ τιμή. Ὁ ἑλληνικὸς ἐφοπλιστικὸς κόσμος ποὺ φημίζεται γιὰ τὸν πατριωτισμό του ἔχει γερὲς βάσεις στὴν Κρήτη. Στὸ παρελθὸν ἀπὸ τὴν Κρήτη ξεκίνησαν πολλὲς ἔνοπλες ἐξορμήσεις, ὅπως αὐτὲς τοῦ  Ἐλ.Βενιζέλου.

7 – Δὲν ὑπάρχει καιρὸς γιὰ χάσιμο. Ἡ ΕΕ εἶναι καταδικασμένη νὰ διαλυθῇ καὶ μόνον οἱ θλιβεροὶ παπποῦδες συνταξιοῦχοι γαντζώνονται ἀκόμη στὴν σανίδα σωτηρίας τοῦ καταδικασμένου εὐροῦ. Δυστυχῶς καὶ τὸ ΚΚΕ ἔχει ἐνταχθῆ στὸ κοινοβουλευτικὸ παιχνίδι καὶ στὶς συνεχεῖς ἀπεργειακὲς κινητοποιήσεις τοῦ ΠΑΜΕ ποὺ δὲν ἔχουν κανένα ἀποτέλεσμα. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ χώρα βουλιάζει ὑπὸ τὸ βάρος προσφύγων καὶ μεταναστῶν μὲ καμμία ἀπολύτως δυνατότητα ἀπορροφήσεώς τους καὶ ἀποφυγῆς μεταξύ των ἀνδρώσεως τοῦ ἰσλαμιστικοῦ ὀλέθρου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Ἰανουαρίου 2016

258 – Τρεῖς γυναῖκες, τρία σύμβολα τριῶν ἐποχῶν: Ἡ Μπεάτα, ἡ Ζωὴ καὶ ἡ κυρὰ Τασία

258 – Τρεῖς γυναῖκες, τρία σύμβολα τριῶν ἐποχῶν: Ἡ Μπεάτα, ἡ Ζωὴ καὶ ἡ κυρὰ Τασία

Πῶς αὐτὸ τὸ τέρας, ὀνόματι κυρὰ Τασία Χριστοδουλοπούλου, μὲ ἀκαθόριστα φυσιογνωμικὰ γυναικὸς ἔγινε ὑπουργός, δηλαδὴ ἀντιπρόσωπος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξηγηθῇ παρὰ μόνον μὲ τὴν γνωστὴ πλέον σὲ ὅλους τελεία ἀποβλάκωση τοῦ ὑπεργερασμένου ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ γνωστοῦ γιὰ τὴν ῥήση ὅτι «δὲν τὰ ἔφαγαν ὅλοι μαζί».

Ἐνεφανίσθη πρῶτα ἡ ἐλασίτισσα, ἡ Μπεάτα Κιτσίκη. Ἀντιγράφω ἀπὸ τὴν Βικιπαίδεια: «Παρὰ τὰ βασανιστήρια τὰ ὁποῖα ὑπέστη, ἡ Μπεάτα ποτὲ δὲν ἐδέχθη νὰ υπογράψῃ δήλωση μετανοίας καὶ ἡρωποιήθηκε ἀπὸ τὴν νεολαία. Σὲ πολλὰ κορίτσια ποὺ γεννήθηκαν ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἐδόθη τὸ ὄνομα Μπεάτα. Στὴν διάρκεια τῆς δίκης της ἐκατηγορήθη ὅτι εἶχε προδώσει τὴν τάξη της, αὐτὴν τοῦ Κολωνακίου».

Στὸ τέλος τῆς Μεταπολιτεύσεως, τὴν ἐποχὴ τῆς προδοσίας τοῦ πρώην κνίτη Ἀλέξη Τσίπρα, ἐνεφανίσθη ἡ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου. Στὶς 17 Σεπτεμβρίου 2015, ἔγραψα γι’αὐτήν: «Ἐνεφανίσθη ἡ Ζωή, ὡς ζωὴ τοῦ ἔθνους, μὲ τὸ ἀπαράμιλλο ῥητορικὸ  ταλέντο της ποὺ δὲν εἶχε γνωρίσει τὸ γένος ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἀρχαιότητος. Μὲ τὸ φλέγμα καὶ τὴν ἥσυχη ἐπιμονή της ποὺ ὑψώνει φράγμα ἀπροσπέλαστο στὶς πολιτικάντικες ἐπιθέσεις, μὲ μόνο στρατὸ τὰ ἑλληνικὰ νειάτα. Τὸ ἄκομψο καὶ ὑπερβολικὰ ὑψηλό της σῶμα κατορθώνει νὰ τὸ δαμάσῃ καὶ νὰ τὸ ἐκλαμπρύνῃ σὲ ὁπλισμένη Ἀθηνᾶ ἐν μέσῳ τοῦ ναοῦ τοῦ Παρθενῶνος μὲ τὴν σοφὴ γλαῦκα τοῦ ΚΚΕ, ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὸ δόρυ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς».

Καὶ τὸ 2015 ἐνεφανίσθη, πρὸ τοῦ τέλους τῆς ζωῆς τοῦ τεχνητοῦ ἑλλαδικοῦ κρατιδίου τοῦ 1821, κάτι ποὺ ἔμοιαζε μὲ γυναῖκα, χωρὶς νὰ εἶναι. Κάποια Τασία ἐργατομητέρα συνδικαλίστρια, ἐκμεταλλευομένη τὴν ἀμέριστη ὑποκρισία τοῦ «τομέως ὑπερασπίσεως ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἐνάντια σὲ κάθε εἴδους διακρίσεις ἐθνικῆς καταγωγῆς, θρησκεύματος,  φύλου (ποίου φύλου;) σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ, πολιτικῶν πεποιθήσεων καὶ κοινωνικῆς προελεύσεως». Ἐνώπιον τῶν τζιχαδιστικῶν ἐρειπίων τῆς Παλμύρας καὶ τῆς Νινευῆς, τοὺς ἀποκεφαλισμοὺς καὶ τὶς σταυρώσεις ἐπὶ  ξύλου τῶν καθυστερημένων χριστιανῶν ποὺ ἐπιμένουν νὰ μὴν ἀκολουθοῦν τὰ φῶτα τῆς ἀθεΐας, ἐδήλωνε στὶς 28 Αὐγούστου 2015, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τελετῆς παραδόσεως τοῦ ὑπουργείου τῆς Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς στὸν διάδοχό της: «Ἐλπίζω νὰ μὴ ζήσετε τὴν κόλαση ποὺ ἔζησα ἐγώ» ὅταν τὴν κατηγοροῦσαν γιὰ τὶς ὄμορφες δηλώσεις της ὅτι: α) Οἱ πρόσφυγες ἐλίαζοντο στὸν ἥλιο τῆς πλατείας Ὁμονοίας. β) Τὰ νησιὰ ἐπλούτισαν ἀπὸ τὰ πολλὰ χρήματα τῶν μεταναστῶν. γ) Θὰ ἐνοικίαζε διαμερίσματα γιὰ νὰ φιλοξενηθοῦν οἱ μετανάστες.

Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐπιλέχθηκε καὶ πάλι γιὰ ὑπουργός, ἐδήλωσε στὶς 28 Σεπτεμβρίου 2015: «Δὲν εἶμαι στὴν κυβέρνηση ἐπειδὴ εἶμαι γυναῖκα(;) ἀριστερή(;) καὶ ὁ κρυπτορατσισμὸς ποὺ ὑπάρχει ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ συγκεντρώσω ὅλα τὰ πυρά».

Σήμερα ἡ Εὐρώπη ὁλόκληρη βουλιάζει ὑπὸ τὰ πυρὰ τῶν βαρβάρων σουννιτῶν χρηματοδοτουμένων ἀπὸ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία τῶν δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν καὶ σύντομα ὁλόκληρο τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο θὰ αἱματοκυλισθῇ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς τουρίστες, ἡ δὲ κυρὰ Τασία θὰ φορέσῃ τὸν φερετζὲ μὲ τὴν προτομή της ἀναρτημένη στὴν πλατεῖα Μοναστηρακίου, δίπλα στὸ ἱστορικὸ τζαμί, ὡς φαραωνικὴ μούμια.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                            21 Νοεμβρίου 2015 

251 – Οἱ Ἑλληνίδες γυναῖκες, πρωτοπόρες στὸν ἀγῶνα: Ἀπὸ τὴν Μπεάτα Κιτσίκη στὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

251 – Οἱ Ἑλληνίδες γυναῖκες, πρωτοπόρες στὸν ἀγῶνα:

Ἀπὸ τὴν Μπεάτα Κιτσίκη στὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 1947, ἕνα Ἑλληνόπουλο, ἡλικίας μόλις 12 ἐτῶν, ἐστέλνετο ἀπὸ τὸν κομμουνιστή, ἀπολυμένο ἀπὸ καθηγητὴς στὸ Πολυτεχνεῖο πατέρα του, μὲ ἀεροπλάνο τῆς Air France, στὸ Παρίσι γιὰ νὰ ἀποφύγῃ τὶς συνέπειες τῆς βαρβαρότητος τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ὀλίγες ἑβδομάδες ἀργότερα, στὸ Κολωνάκι, ἡ μητέρα του συλλαμβάνετο ὡς κομμουνίστρια καὶ κατεδικάζετο σὲ θάνατο ἀπὸ στρατιωτικὸ δικαστήριο. Τὸ Ἑλληνόπουλο ἤμουν ἐγώ, ὁ πατέρας ἐλέγετο Νῖκος Κιτσίκης καὶ ἡ μητέρα ἦταν ἡ Μπεάτα Κιτσίκη.

Ἡ Μπεάτα ἐβασανίσθη στὰ μπουντρούμια τῆς ἀστυνομίας καὶ ἀργότερα στὶς γυναικεῖες φυλακὲς Ἀβέρωφ, ἀλλὰ δὲν ἐλύγισε οὔτε στιγμὴ καὶ ποτὲ δὲν ὑπέγραψε δήλωση μετανοίας. Παρέμεινε κομμουνίστρια μὲ ψηλὰ τὸ πανέμορφο κεφάλι της (ψηλὰ ὅπως αὐτὸ τῆς Ζωῆς), ἐφ’ὅσον στὸν Μεσοπόλεμο ἀπεκαλεῖτο ἡ ὡραία κυρία Κιτσίκη, ὅταν προτοῦ γίνει κομμουνίστρια  ἦταν μέλος τῆς κολωνακιώτικης κοινωνίας. Αὐτὴ ἡ ξεπεσμένη ἐπαρχιώτικη παρισινὴ κοινωνία τοῦ Κολωνακίου ποὺ θύμιζε τὴν ῥουμάνικη ψευδοπαρισινὴ ἀριστοκρατία τοῦ Βουκουρεστίου, ὅπου ὅλοι, κύριοι καὶ κυρίες ἀπατοῦσαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ἔκαμαν τὴν Κρητικιὰ Μπεάτα, ἄν καὶ ἄθεη, νὰ σιχαθῇ τὴν ἠθικὴ κατάπτωση τῆς μικροσκοπικῆς δυσώδους κολωνακιώτικης κοινωνίας. Ὅταν ἔγινε κομμουνίστρια στὴν Κατοχή, ὡς Ἐαμίτισσα, μοῦ ἔλεγε ὅτι στὸ ΚΚΕ ἡ ἠθικὴ ἐπρώτευε καὶ αὐτὸ μὲ ὤθησε ἀργότερα νὰ γίνω πιστὸς Ὀρθόδοξος χριστιανός.

Μεγαλώνοντας ἔκτοτε ἐσωτερικὸς σὲ σχολεῖο στὴν Γαλλία, ἔκρυψα μέσα μου τὴν χαμένη μάνα μου καὶ μέσῳ αὐτῆς ἐθαύμασα τὴν Ἑλληνίδα γυναῖκα. Ἀπὸ τὶς φυλακὲς Ἀβέρωφ, οἱ συγκρατούμενες τῆς μητέρας μου, μοῦ ἔστελναν τὰ ἐργόχειρά τους στὰ ὁποῖα ἔπλεκαν πάντα τὴν φράση: «Γυναικεῖες Φυλακὲς Ἀβέρωφ». Ἔχω ἀκόμη καὶ σήμερα κρατήσει μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐργόχειρα.

Μεγαλώνοντας λοιπὸν μακρυὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα-μάνα μου, ὡρκίσθηκα νὰ μάθω καλὰ τὰ ἑλληνικά, διότι ἡ πρώτη γλῶσσα στὴν οἰκογένεια ἦταν τὰ γαλλικά, ἀπὸ τὸ σόϊ τῆς μητέρας μου, τοὺς Ἡρακλειῶτες Πετυχάκηδες, ἀπὸ τὸ Κάϊρο καὶ τὴν Τεργέστη. Κατόπιν αὐτοῦ νὰ ἐργασθῶ ὡς διανοούμενος, ποτὲ ὡς πολιτικός, γιὰ τὴν συμφιλίωση τῶν ἀντιπάλων ὁμάδων ποὺ εἶχαν καταστρέψει τὴν Ἑλλάδα καὶ καταρρακώσει τὸ κῦρος της. Πρῶτα μὲ τοὺς ἐξωτερικοὺς γείτονες, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ «μηδὲν προβλήματος», πολιτικὴ ποὺ εἶχα διδάξει άνεπιτυχῶς στὸν φοιτητή μου στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Βοσπόρου στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸν σημερινὸ πρωθυπουργὸ τῆς Τουρκίας, Ἀχμὲτ Νταβούτογλου. Μετά, μὲ τὶς ἀντίπαλες πολιτικὲς καὶ ἰδεολογικὲς ὁμάδες στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας, ποὺ εἶχαν κατασπαράξει τὴν μητέρα μου καὶ τὴν Ἑλλάδα.

Πέραν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ ἤμουν πεπεισμένος ὅτι ἡ Ἑλληνίδα μάνα ποὺ ἀγαπᾷ καὶ θυσιάζεται γιὰ ὅλα της τὰ παιδιά, τὰ κομμουνιστάκια καὶ τὰ φασιστάκια, δὲν κάνει διακρίσεις καὶ δὲν καταρᾶται κανέναν, γνωρίζοντας ἀπὸ τὴν Ἱστορία ὅτι οἱ πάντες, χωρὶς ἐξαίρεση, ὅταν δροῦμε εἴμεθα ἐγκληματίες. Γι’αὐτὸ καὶ στὸ τελευταῖο μου βιβλίο ποὺ αὐτὲς τὶς ἡμέρες θὰ παρουσιάσω στὸ κοινό, στὴν πατρίδα τῆς μητέρας μου, τὸ Ἡράκλειο (Περὶ Ἡρώων. Οἱ ἥρωες καὶ ἡ σημασία τους γιὰ τὸν σύγχρονο ἑλληνισμό, Ἐκδόσεις Ἡρόδοτος), συμπεριέλαβα ὡς γυναῖκα ἡρωίδα, τὴν ἐθνικοσοσιαλίστρια Ἑλληνίδα καὶ Γαλλιδούλα Σάβιτρι Ντέβι, τέρας πανεπιστημιακῶν γνώσεων, ἱέρεια τοῦ πλανητικοῦ ἑλληνισμοῦ ποὺ μὲ τὴν μόνη της παρουσία συνέτριβε τὴν ἄφθαστη μετριότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατοπατέρων τῆς χώρας μας. Ἔδωσε καὶ δὲν ἐπῆρε, διότι ὁ ἥρωας μόνον προσφέρει καὶ ἰδιαίτερα ὅταν πρόκειται γιὰ γυναῖκα.

Σήμερα ἀναδεικνύεται, μὲ βάθος τὸν Παρθενῶνα, πέραν τοῦ οἴκου ἀνοχῆς τῆς Βουλῆς ποὺ εἶχε ἀμαυρώσει ἡ Μελίνα Μερκούρη, ἡ ὁποία, μὲ ἕνα ποτήρι οὐΐσκυ στὸ χέρι περιεφέρετο στὰ σαλόνια τῆς Ἑσπερίας γιὰ νὰ πείσῃ δῆθεν τοὺς Δυτικοὺς ληστὲς ἀρχαιοτήτων νὰ ἐπιστρέψουν τὰ Μάρμαρα, σήμερα λοιπόν, ἀναδεικνύεται στὸν χῶρο τοῦ ναοῦ τοῦ Παρθενῶνος, μία γυναῖκα Ἀθηνᾶ χρυσελεφάντινη, ἡ Ζωή, ἡ ἀγωνίστρια Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, πρότυπο Ἑλληνίδος γυναικός, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπικεντρώνονται ὅλες οἱ ἐλπίδες τῶν νέων αὐτῆς τῆς χώρας, αὐτῶν στοὺς ὁποίους καὶ ἀφιέρωσα τὸ βιβλίο μου περὶ Ἡρώων, μὲ τὶς ἑξῆς λέξεις: «Τοῦτο τὸ βιβλίο ἀφιερώνεται στὴν ἑλληνικὴ νεολαία καὶ στὸν πλανητικὸ ἑλληνισμὸ μὲ τὴν προσδοκία μελλούσης ἐπαναστάσεως". Θὰ ἠμποροῦσα νὰ τὸ εἶχα ἀφιερώσει καὶ στὴν Μπεάτα καὶ τὴν Ζωή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Ὀκτωβρίου 2015

212 – Carthago delenda est

212 – Carthago delenda est

Ἡ Καρχηδὼν πρέπει νὰ καταστραφῇ! Τὸ Κολωνάκι πρέπει νὰ καταστραφῇ! Ὁ Κάτων ὁ Πρεσβύτερος (234-149 π.Χ.) ἐπανελάμβανε τὴν φράση αὐτὴ μέχρι ποὺ τὸ 146 π.Χ. ἡ πόλη ἰσοπεδόθη καὶ ἐξηφανίσθη ἀπὸ προσώπου γῆς. Καὶ τότε, γράφοντας γιὰ πρώτη φορὰ στὴν γλῶσσα τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν λατινικῶν, ἀντί  τῶν ἑλληνικῶν τοῦ ῥωμαϊκοῦ Κολωνακίου, τὸ  «Περὶ Γεωργίας», ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τοὺς ἐργάτες τῆς γῆς καὶ ὁ Σκιπίων Αἱμιλιανὸς ἔσφαξε σχεδὸν ὁλόκληρο τὸν πληθυσμὸ τῶν πατρικίων τῆς Καρχηδόνος, δηλαδὴ 200.000 ἀπὸ τοὺς 250.000 θαμῶνες τῆς ἁμαρτωλῆς πόλεως, μὲ τὸν ἀναθεματισμὸ νὰ μείνῃ ἔκτοτε ἀκατοίκητη γιὰ πάντα.

Ἐμέναμε στὸ Κολωνάκι. Ἡ μητέρα μου, ἡ Κρητικιὰ Μπεάτα, ὑπῆρξε ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες Κολωνακιώτισσες ποὺ ἐμίσησαν τὴν μικροσκοπικὴ αὐτὴ παρασιτικὴ ἐπαρχία τῆς Δύσεως μὲ τὴν γελοία ἐπωνυμία «Κολωνάκι». Ὡς μικρὸ παιδὶ τὴν ἄκουγα νὰ λέγῃ ὅτι ὅσο ζοῦσε δὲν τὴν ἄφηνε νὰ κοιμηθῇ τὸ φάντασμα τοῦ ἁμαρτωλοῦ Κολωνακίου. Τὸ Κολωνάκι ἔπρεπε νὰ καταστραφῇ. Γι’αὐτὸ καὶ τὸν Νοέμβριο 1947, σὲ κατάστημα τοῦ Κολωνακίου, συνελήφθη ἀπὸ τὴν ἀστυνομία καὶ κατεδικάσθη σὲ θάνατο, ὑπὸ τὶς ἐπευφημίες τῶν κυριῶν τῶν σαλονιῶν τοῦ Κολωνακίου ποὺ τὴν ἐκατηγόρουν ὅτι εἶχε προδώσει τὴν τάξη της αὐτὴν τῶν μεγαλοαστῶν.

Ἔκτοτε ὡς υἱὸς της δὲν ἔπαυσα νὰ ἐπαναλαμβάνω καθημερινῶς Kolonaki delenda est! Καὶ ὅταν αὐτὸ συμβῇ ἀκούω αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι θὰ ἀνεγερθῇ ἐπὶ τῆς πλατείας Κολωνακίου, ἕνας τύμβος, ἕνας λόφος τῶν διεφθαρμένων, ποὺ θὰ καλυφθῇ μὲ ἕναν ὑπέροχο κῆπο μὲ παγκάκια, γιὰ νὰ ξαποσταίνουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ μόχθου μὲ τὶς οἰκογένειές τους.

Στὸ δημοψήφισμα τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, σύσσωμο τὸ Κολωνάκι, ἐκφραζόμενο ἀπὸ τὸ δημοσιογραφικὸ συγκρότημα τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ, ἐψήφισε Ναί, ναὶ καὶ πάλι ναὶ στὴν δουλεία τῶν Βρυξελλῶν, ὅπως εἶχε ψηφίσει Ναὶ στοὺς Γερμανοὺς, στὴν Κατοχή, καὶ πάντα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ψηφίζει τάξη καὶ ἀσφάλεια, δημοκρατία καὶ ἐλευθερία, ὑπὲρ τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, μακριὰ ἀπὸ τὶς ὑπερβολὲς τῶν ἄκρων τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ. Τὸ ἄκρως δημοκρατικὸ καὶ φιλελεύθερο Κολωνάκι σνομπάρει καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Βασιλέως ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς Ἕλληνος Πινοσέτ, διότι θέλει νὰ συνεχίζῃ νὰ ἐκμεταλλεύται τὴν ἄμοιρη ἑλληνικὴ οἰκογένεια μὲ μέτρο καὶ μὲ γάντι καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν  διανοουμένων τῆς ἀστικῆς τάξεως,  τοὺς νομπελίστες Σεφέρη καὶ Ἐλύτη, τοὺς ὁμοφυλοφίλους Τσαρούχη καὶ Ταχτσῆ καὶ τοὺς δημάρχους Μπουτάρη καὶ Καμίνη. Τί ὡραῖος πολιτισμένος κόσμος ποὺ ξαποσταίνει στὰ καφενεῖα  τῆς πλατείας Κολωνακίου; Δημοκρατικός, δημοτικιστής, μονοτονιστής, μακριὰ ἀπὸ κάθε ἀκρότητα. Τὰ ζευγάρια συνουσιάζονται ἀκάθεκτα στὶς ἐρημικὲς ἀμμουδιὲς τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ἀπὸ τὴν Ὕδρα, τὸν Πόρο καὶ τὶς Σπέτσες μέχρι τὴν Μύκονο καὶ τὴν Σαντορίνη ἐνῷ τὸ παίζουν ῥωμαίϊκα στὶς ταβέρνες ὑψηλῆς λαϊκούρας μὲ ἀστακὸ γιὰ μεζέ.

Κάποτε θὰ ἐμφανισθῇ ὁ συμμορίτης κομμουνιστὴς μὲ τὴν χαντζάρα ἀνάμεσα στὰ δόντια καὶ ἡ παράσταση θὰ λάβῃ τέλος. Ἀλληλούϊα!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             8 Ἰουλίου 2015