270 – Τὸ 2016 θὰ εἶναι ἡ χρονιὰ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου καὶ τοῦ Πάνου Καμμένου

Ἡ ἐπανόδος τῆς ἑλληνικῆς βασιλικῆς οἰκογενείας στὸν θρόνο της ποὺ προετοιμάζεται μὲ μεθοδικότητα ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Μεταπολιτεύσεως, τὸ 1975, θὰ φθάσῃ στὸ αἴσιο τέλος της τὸ 2016. Αὐτὴ ἡ ἐπάνοδος συνδέεται μὲ τὴν πολιτικὴ σταδιοδρομία τοῦ Πάνου Καμμένου.

Ὁ Καμμένος ἀπεφάσισε νὰ ἀποσχισθῇ ἀπὸ τὴν Νέα Δημοκρατία  τὸν Ἰανουάριο-Φεβρουάριο 2012, μὲ σκοπὸ νὰ ὑποστηρίξη ἕνα συγκεκριμένο ἄν καὶ μὴ δημοσιοποιημένο πρόγραμμα:  1 –Νὰ βοηθήσῃ στὴν ἐπάνοδο τῆς βασιλικῆς οἰκογενείας στὸν θρόνο της.  2 – Νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν ἀμερικανικὴ καὶ νατοϊκὴ γραμμὴ κατὰ τῆς γερμανικῆς εὐρωζώνης καὶ τοῦ εὐρωνομίσματος.  3 – Νὰ βοηθήσῃ στὰ πλαίσια τῆς Νέας Γιάλτας στὴν προσέγγιση τῆς φιλοαμερικανικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τὸ Ισραήλ. 4 – Νὰ γίνῃ ὑπουργὸς Ἀμύνης γιὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸν στρατὸ καὶ νὰ ἐτοιμάσῃ ἐν καιρῷ τὴν στρατιωτικὴ ὀργάνωση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας στὸν πρότυπο τοῦ Ἰσραήλ μὲ τὴν ἐπιστράτευση τῶν γυναικῶν καὶ τὴν συνεχῆ ὑπαγωγὴ στὰ ὅπλα τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἐν ὄψει τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος στὸν συνεχιζόμενο πλανητικὸ πόλεμο, στὸ πλευρὸ τοῦ Ἰσραήλ. 5 –Νὰ δώσῃ καθοδηγητικὸ ῥόλο στὴν Ὀρθοδοξία, ἐφ’ὅσον ἡ ἰδεολογία του περιστρέφεται στοὺς ἑξῆς τέσσερις βασικοὺς ἄξονες: φιλοβασιλισμός, φιλοαμερικανισμὸς μὲ χρήση δολλαρίου, φιλοϊσραηλινισμὸς καὶ στρατικοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ Ἑλλὰς Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων.

Τὸ κύριο μέλημα τῆς τακτικῆς του γιὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συμμετοχή  του στὴν πολιτικὴ ἐξουσία ἦταν νὰ εὕρη ἕνα ὄχημα καὶ νὰ προσκολληθῇ σὲ αὐτὸ ὥστε, διεκδικῶντας τὸ ὑπουργεῖο Ἀμύνης, νὰ δυνηθῇ νὰ παίξη τὸν ῥόλο μελλοντικοῦ Μεταξᾶ.

Τὸ ὄχημα αὐτὸ εὑρέθη στὸ πλέον ἀναξιόπιστο καὶ ὀππορτουνιστικὸ κόμμα ποὺ ἐγνώρισε ποτὲ ὁ ἑλληνικὸς κοινοβουλευτισμός, ξεπερνῶντας ἀκόμη καὶ τὸ ΠΑΣΟΚ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀνδρέα, δηλαδὴ τὸν Σύριζα τοῦ Τσίπρα. Ὁ Καμμένος ἐπέτυχε νὰ ἐξαρτηθῇ ἡ παραμονὴ στὴν ἐξουσία τοῦ Σύριζα ἀπὸ τὴν συνεργασία του μὲ τὸ κόμμα του ΑΝΕΛ ἔτσι ὥστε νὰ τοῦ ἐξασφαλισθῇ τὸ μοναδικὸ ὑπουργεῖο ποὺ τὸν ἐνδιέφερε, τὸ ὑπουργεῖο Ἀμύνης. Καὶ μέχρι στιγμῆς τὸ ἔχει ἐπιτύχει.

Τὸ 2016 λοιπὸν θὰ εἶναι ἡ καθοριστικὴ χρονιὰ γιὰ τὸν Καμμένο, ἐν μέσῳ πρωτοφανοῦς ἐπιδεινώσεως τοῦ πλανητικοῦ πολέμου μὲ βάση τὸ ἀπόλυτο χάος ποὺ θὰ ἐπιφέρῃ ἡ συνεχὴς αὔξηση τοῦ μεταναστευτικοῦ ἀδιεξόδου, ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν ἰσλαμιστικῶν τρομοκρατικῶν κρουσμάτων, ἡ τελεία ἀποβλάκωση τῶν ψηφοφόρων τῆς κυρὰ Τασίας, ἡ ἐπέκταση τοῦ ὁμοφυλοφιλικοῦ φαινομένου ποὺ θὰ σαπίζῃ ὅλο καὶ πιὸ βαθιὰ τὴν ἑλληνικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ κοινωνία. Ἡ ὑποστήριξη τοῦ Κωνσταντίνου στὸν Σύριζα διὰ τοῦ London Times τὴν 1η Φεβρουαρίου τοῦ 2015 καὶ ἡ κοινοποίηση, τὴν ἴδια χρονιά, στὸν Β΄ τόμο τῆς αὐτοβιογραφίας του τῆς προτάσεως νομιμοποιήσεως τοῦ ΚΚΕ ποὺ εἶχε κάνει τὸ 1965, εἶχαν ὡς σκοπὸ νὰ παρουσιάσουν ἕνα ἀριστερο προφὶλ τοῦ Ἄνακτος ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης ἐπανενθρονίσεώς του, ἀπὸ τὴν ὁποία ὁ Καμμένος περιμένει νὰ ἐπωφεληθῇ.

Ἀλλὰ  βεβαίως οἱ προβλέψεις, ὅσο καὶ νὰ βασίζονται σὲ μία εἰς βάθος γνώση τῆς ἐσωτερικῆς καὶ διεθνοῦς καταστάσεως, ὑπόκεινται στὸ ἀπρόβλεπτο ἐπεμβάσεως κάποιου κόκκου ἄμμου στὸν μηχανισμὸ τοῦ χρόνου ποὺ δύναται νὰ τὸν μπλοκάρῃ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 27 Δεκεμβρίου 2015

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

Ἐνώπιον ἑνὸς παθητικοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ,  πάντα χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἐνημέρωση, ποὺ ἔχει συνηθίσει νὰ φέρεται ἀπὸ φθηνὲς προπαγάνδες τῶν ΜΜΕ καὶ ὁ ὁποῖος δίδει τὸν καλύτερο ἑαυτό του μόνον ὅταν κατευθύνεται ἀπὸ ἀνωτέρους ἡγέτες, ὅπως αὐτὸ συνέβη στὴν Κατοχὴ μὲ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, δύο σημερινὲς βαρυσήμαντες δηλώσεις, ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως Τσίπρα, ἡ μία προερχομένη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα καὶ ἡ δεύτερη ἀπὸ τὸν Βασιλέα Κωνσταντῖνο, προκαθορίζουν ἕνα ἐλπιδοφόρο μέλλον γιὰ τὴν χώρα μας.

Ἕνας βασιλεὺς ἐν ζωῇ, ὅπως ἕνας στρατηγὸς ἤ ἕνας πατριάρχης ἐν ζωῇ, δύναται νὰ καθαιρεθῇ ἀλλὰ δὲν νοεῖται ὡς πρώην. Ἐπίσης ποτὲ δὲν ἀποκαλεῖται μὲ τὸ ἐπώνυμο τῆς δυναστείας του. Ἔτσι ὁ ἀποκεφαλισθὴς γάλλος βασιλεὺς Λουδοβῖκος ΙΣΤ’ ἀπεκαλέσθη μόνον ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του Louis Capet. Συνεπῶς ὁ ἰδικός μας Κωνσταντῖνος, καθηρέθη μὲν ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀποκαλεῖται Γλύκσμπουργκ οὔτε πρώην, παρὰ μόνον ἀπὸ τὸν ἐξευτελισμένο πρώην ἀντιπρόεδρο τῆς κυβερνήσεως Σαμαρᾶ, Βαγγέλη, ποὺ φέρει τὸ ψευδώνυμο Βενιζέλος, μικροπρεπῆ ἀκραῖο ἐχθρὸ τοῦ Ἕλληνος ἄνακτος.

Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ἐν γνώσῃ του, συνεκρότησε κυβέρνηση μὲ τὸν Πᾶνο Καμμένο, βασιλικῶν πεποιθήσεων καὶ ὀρθοδόξου παλαιοημερολογιτικῆς οἰκογενείας. Συνεπῶς δὲν ἐξεπλάγη ἀπὸ τὴν ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Ἄνακτα. Ἐπιπλέον γνωρίζει κάλλιστα καὶ μέσῳ τοῦ Βαρουφάκη, προερχομένου ἀπὸ τοὺς κύκλους τοῦ ΓΑΠ, ὅτι δὲν συμφέρει νὰ ἐναντιωθῇ ἡ χώρα μας συνάμα καὶ στὴν Μέρκελ καὶ στὸν Ὀμπάμα.

Ὅστις γνωρίζει, ὅπως ὁ Βαρουφάκης, ὅτι γιὰ καλὸ σκάκι πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν  του τὰ σημερινὰ τρία ἐπίπεδα ἰσχύος στὴν διεθνῆ πολιτικὴ ποὺ ἀφοροῦν τὴν χώρα μας, ἤτοι, ἀπὸ τὸν πάνω ὄροφο στὸν κάτω ὄροφο, τὶς ΗΠΑ, τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἑλλάδα, κινεῖται μὲ τὸν παρακάτω τρόπο:

1 –Οἱ ΗΠΑ τυπώνουν τὸ δολλάριο καὶ μὲ αὐτὸ διαφεντεύουν μὲ χίλιες στρατιωτικὲς βάσεις τὸν πλανήτη. Μέσῳ τοῦ ἐμπνευστοῦ τῆς Εὐρώπης, τοῦ Γάλλου Jean Monet, ποὺ τὸ 1945 ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ γιὰ νὰ ἱδρύσῃ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἕνωση, κατόπιν ὑποστηρίξεως τῶν ΗΠΑ κατὰ τοῦ σοβιετικοῦ ἐπεκτατισμοῦ, ἡ Ἀμερικὴ οἰκοδόμησε μὲ ἀθρόα εἴσοδο ἀμερικανικοῦ δολλαρίου τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τὴν ἀνασυγκρότηση τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ σήμερα ἀκόμα ὑποστηρίζει τὴν ΕΕ ἐφ’ὅσον ὅμως ἀποδυναμώσῃ τὸ εὐρὼ ὡς γερμανικὸ μᾶρκο, καὶ τὸ Βερολῖνο ὡς Δ΄ Ῥάϊχ.

2 - Ἡ Εὐρώπη ποὺ μετὰ τὸ 1989 ἐπεκτείνεται συνεχῶς στὰ ἀνατολικά, εἰς βάρος τῆς Ῥωσίας, δύναται νὰ κινεῖται μόνον ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ ψυχοπαιδίου των, τὴν Ἀγγλία. Ἡ τρελλὴ καὶ γιὰ τρίτη φορὰ μέσα σὲ ἑκατὸ χρόνια, προσπάθεια τοῦ Βερολίνου, ὡς ἠπειρωτικῆς δυνάμεως, νὰ ἐξωστρακίσῃ ἀπὸ τὴν Εὐρασία τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἀμερικανοαγγλικὴ θαλασσινὴ δύναμη μὲ ὅπλο τὸ μᾶρκο-εὐρὼ, δὲν δύναται νὰ ἀποδώσῃ. Ἡ Ἀμερικὴ πατᾶ γερὰ τὴν μπότα  της ἐπὶ τῆς Γερμανίας καὶ δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ προβῆ σὲ ἡγεμονικὲς τρέλλες.

3 - Ἡ Ἑλλάς, κλωτσοσκούφι τῆς Γερμανίας, ἀγκομαχᾶ ὐπὸ τὴν μπότα τῆς Γερμανίας καὶ οἱ τραπεζῖτες της ἀξιώνουν τὰ χρήματά τους εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ὁ μόνος τρόπος γιὰ τὴν κυβέρνηση Τσίπρα εἶναι νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ νὰ ἐντείνῃ τὴν πίεση της ἐπὶ τῆς Εὐρώπης ὥστε νὰ ὑποχρεωθῆ ἡ Γερμανία νὰ σηκώσῃ τὴν μπότα της ἀπὸ τὸ κεφάλι τῆς Ἑλλάδος. Κατόπιν αὐτοῦ, μέσῳ ἑνὸς νέου σχεδίου Μάρσαλ πρὸς τὴν Ἑλλάδα, οἱ ΗΠΑ νὰ πληρώσουν στὴν Εὐρώπη τὰ χρέη τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἀντάλλαγμα φυσικὰ τὴν μεγαλύτερη παρουσία τῶν ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν στὴν ἐκμετάλλευση τῶν παραγωγικῶν πόρων τῆς χώρας μας, καὶ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς ῥωσικῆς καθόδου στὸ Αἰγαῖο μὲ μία ἀμερικανορωσικὴ διευθέτηση νέας Γιάλτας.

Ἡ μαξιμαλιστικὴ θέση τοῦ ΚΚΕ ὅσο καὶ θεωρητικὰ σωστὴ νὰ εἶναι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ χωρὶς βίαιη ἔνοπλη ἀνατροπή, κάτι ποὺ ἀπεδείχθη ἀδύνατον τὸ 1946-1949, στὰ πλαίσια ἀμερικανορωσικοῦ συμβιβασμοῦ τύπου Γιάλτας. Ἡ ἐπάνοδος τοῦ Βασιλέως στὸν ἑλληνικὸ θρόνο εἶναι ἄκρως ἐπιθυμητὴ ὡς ἐγγύηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς παρουσίας στὴν Ἀθήνα, τὴν ἀπομάκρυνση τῆς γερμανικῆς ἐπιτηρήσεως τύπου τρόϊκας, καὶ ἑνὸς μόντους βιβέντι μὲ τὴν βοναπαρτικὴ πουτινικὴ Ῥωσία μοναρχικῶν διαθέσεων ποὺ δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν παλινόρθωση ὀρθοδόξου βασιλείας στὴν Ἀθήνα. Κάτι τέτοιο εἴναι δυνατὸν γιὰ τὰ ἑπόμενα δύο χρόνια ποὺ ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα θὰ παραμείνῃ στὴν ἐξουσία ἐνῷ κινδυνεύει νὰ ἐκτροχιασθῇ τὸ 2017, ἐὰν ἀνέλθῃ πρόεδρος στὴν Ἀμερικὴ ἕνα γεράκι.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Φεβρουαρίου 2015, ἀρχὴ Τριωδίου

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

Μετὰ τὶς ἐκλογές τῆς 25^ης Ἰανουαρίου 2015, τὸ ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-ΓΑΠ, ἀντεκατεστάθη, λόγῳ μὴ εἰσόδου τοῦ ΓΑΠ στὴν Βουλή, μὲ τὸ ὀλιγώτερο ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου καὶ αὐτὸ λόγῳ τοῦ ἀλόγου μίσους τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ ΓΑΠ.

Ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα ἔχει, εὐτυχῶς γιὰ τὸν Τσίπρα, δύο ἀκόμη χρόνια παραμονῆς του στὴν ἀμερικανικὴ προεδρικὴ πολυθρόνα, κατὰ τὰ ὁποῖα τὰ μαλλιὰ τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου θὰ δυνηθοῦν νὰ γίνουν τελείως λευκά, προτοῦ ἐμφανισθῇ ὁ κίνδυνος ἀναρριχήσεως ἑνὸς Ἀμερικανοῦ γερακίου τύπου John McCain. Ἐπίσης, ὁ ΓΑΠ, ποὺ δὲν τὰ ἔχει βάλει κάτω, θὰ ἀγωνισθῇ, μέσῳ τῶν ἐξωτερικῶν του δεσμῶν τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς, νὰ ἐπανέλθῃ στὸ ἑλληνικὸ προσκήνιο καὶ νὰ βοηθήσῃ ἐνδεχομένως τὸν Τσίπρα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ φιλίας μὲ τοὺς γείτονές μας, Τουρκίας καὶ Ἰσραήλ, ἔναντι τοῦ ἐθνικιστοῦ Καμμένου, παρὰ τοῦ γεγονότος ὅτι καὶ ὁ ΓΑΠ καὶ ὁ Καμμένος θἀ  ἠδύναντο νὰ βοηθήσουν στὴν ἐπάνοδο τῆς Μοναρχίας στὴν Ἑλλάδα, μὲ σύμφωνη γνώμη τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν.

Ἡ νέα Γιάλτα στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ποὺ ἔχει προτείνει ὁ παλαίμαχος Κίσσινγκερ, μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ῥωσίας καὶ συρρικνώσεως τοῦ Δ΄ Ῥάϊχ, διατηρῶντας ὅμως τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση μὲ ἀποδυναμωμένο εὐρώ, ὡς ἀπαραίτητη ἀσπίδα κατὰ τοῦ ῥωσικοῦ ἐπεκτατισμοῦ πρὸς Δυσμάς, θὰ καταστήσῃ τὴν Ἑλλάδα σημαντικὸ κομμάτι στὸ ἀμερικανικὸ ζατρίκιο.

Ἐὰν λοιπὸν ὅλα πᾶνε καλὰ καὶ ὁ Σύριζα παίξῃ σωστὰ τὸ ἀμερικανικὸ παιχνίδι, θὰ παραμείνῃ γιὰ καιρὸ στὴν ἐξουσία, ἴσως ὅσον καιρὸ παρέμεινε ἡ προηγούμενη ἐμφάνισή του ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ μορφὴν Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὡς ἐντολοδόχου τῶν ΗΠΑ. Διαφορετικά, ἐὰν ὑποπέσῃ στὶς ἀρχικές του μαρξιστικές ἐμμονές, κινδυνεύει νὰ ἐξωστρακισθῇ εἰς τὸ Ὑπερπέραν ὅπως τὸ 1973 συνέβη μὲ τὸν Ἀλλιέντε, τὸν πρῶτο ἐκλεγμένο μαρξιστὴ πρόεδρο τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ ἕναν Ἕλληνα Πινοσέτ.

Φυσικὰ καὶ ἡ ἀνάλυση τοῦ ΚΚΕ ὡς πρὸς τὴν πραγματικὴ ὑφὴ τοῦ Σύριζα εἶναι πέρα γιὰ πέρα σωστή, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν παθητικὴ στάση τοῦ Κόμματος μὲ wait and see. Φυσικὰ καὶ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας τὴν προηγουμένη κοροϊδία τοῦ Ἀνδρέα, ὅταν ἐπαρουσιάζετο ὡς ἐαμίτης, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα, κατὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ὑπηρετοῦσε στὶς ἔνοπλες δυνάμεις τῶν ΗΠΑ. Ἄν καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Σύριζα ἀποτελεῖται ἀπὸ πρώην μέλη καὶ συνοδοιπόρους τοῦ ΚΚΕ, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δικαιοῦται νὰ παρουσιάζεται ὡς συνεχιστὴς τοῦ ΕΑΜ. Γιὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ Συριζαῖοι νὰ τὸ ἰσχυρισθοῦν πρέπει ὄχι μόνον νὰ ἐναντιώνονται στὴν κυρία Μέρκελ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶναι, ὑπὸ ἄλλη μορφή, συνέχεια τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ, νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ κατοχικὸ μάρκο-εὐρὼ (κάτι ποὺ ἐπιζητεῖ ἀκόμη καὶ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Μαρὶν Λὲ Πέν) καὶ φυσικὰ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ ἐπιθετικὸ ΝΑΤΟ ποὺ σκλαβώνει τὴν Οὐκρανία καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐναντιώνονται μὲ ἀστερίσκους στὸν οἰκονομικὸ ἀποκλεισμὸ τῆς Ῥωσίας.

Ὅσο γιὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ὁ πολιτικὸς ῥεαλισμὸς ἐπιβάλει νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ σταδιακὰ καὶ μὲ προσοχὴ γιὰ νὰ μὴν ξυπνήσῃ ὁ λύκος καὶ μᾶς καταβροχθίσῃ, τὸ ἔχουμε ἀκούσει κατὰ κόρον στὸ παρελθὸν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν λαοπλάνο Ἀνδρέα Παπανδρέου. Τὸ διπλὸ παιχνίδι στὸ ζατρίκιο ἐπιτυγχάνεται μόνον σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Ἔρντογαν στὴν Τουρκία, ποὺ τὸ ἔπαιξε μετριοπαθὴς ἰσλαμιστὴς ἀπὸ τὸ 2002 μέχρι τὸ 2013 ἕως ποὺ τὸ 2013 ἀπεκαλύφθη τζιχαδιστής!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Ἰανουαρίου 2015

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

171 - Ἡ διαφορετικότητα τοῦ ΓΑΠ

Σὲ μία πολύωρη συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Γιῶργος Παπανδρέου στὸν δημοσιογράφο Νῖκο Χατζηνικολάου, στὶς 19 Ἰανουαρίου 2015, ἀνεδύθη πλήρως ἡ προσωπικότητα τοῦ ΓΑΠ. Οἱ λέξεις ποὺ ἐπανήρχοντο συνεχῶς στὸ στόμα του ἦταν «ἀξίες» καὶ «ἀρχές». Ὡς δίκαιος Ἀριστείδης, ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ὁ Νεώτερος, παραμένει σὲ ἐπίπεδο πολὺ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ κοινό, αὐτὸ τὸ κοινὸ ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα στὴν Ἀθήνα ἀδυνατοῦσε νὰ παρακολουθήσῃ τοὺς φιλοσόφους τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ μέτρου καὶ ἐξωστράκιζε τοὺς δίκαιους.

Τὸ ἐρώτημα βεβαίως παραμένει: Πῶς μὲ τέτοιο ἦθος, ὁ ΓΑΠ ἔγινε πολιτικός καὶ μάλιστα πρωθυπουργός; Ἡ ἀπάντηση εἶναι προφανής. Ἔφερε τὸ ὄνομα δύο ἐπιφανῶν πολιτικάντηδων, τοῦ παπποῦ του Γεωργίου Παπανδρέου, γνωστοῦ ὡς παπαντζῆ καὶ τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα Παπανδρέου, φοβεροῦ λαοπλάνου. Ὁ ὄχλος παρασύρεται ἀπὸ τὰ ἠχηρὰ ὀνόματα καὶ παραβλέπει τὴν οὐσία τῆς προσωπικότητός τους. Σύρεται ἀπὸ ἁπλοϊκὰ συνθήματα, μὴ κατανοῶντας καὶ διαστρεβλώνοντας φράσεις ὅπως «λεφτὰ ὑπάρχουν» ἤ «τὰ ἐφάγαμε ὅλοι μαζί», χωρὶς νὰ ψάχνῃ  νὰ καταλάβῃ τὴν πραγματική τους ἔννοια. Ὁ κόσμος εἶναι ἔτοιμος πάντα νὰ σταυρώσῃ τὸν δίκαιο καὶ κατόπιν, μετὰ θάνατον, νὰ τὸν θεοποιῇ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ δημοκρατία εἶχε ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τοὺς κορυφαίους φιλοσόφους τῆς Ἀρχαιότητος ὡς τὸ χειρότερο πολίτευμα.

Ὁ ΓΑΠ ὅμως, στὴν πλήρη ἀγνότητά του, ἐπιμένει νὰ πιστεύῃ στὴν ἰδική του δημοκρατία καὶ νὰ θέλη νὰ ὑπηρετῇ τὸν ἀνάξιο λαὸ, δηλώνοντας ὅτι εἶναι «ἀντιεξουσιαστὴς στὴν ἐξουσία». Καὶ ἔχει δίκαιο νὰ προτιμᾷ τὸν παραπλανημένο λαὸ ἀπὸ τὸ λησταρχεῖο τῆς Βουλῆς τῶν Ἀντιπροσώπων ποὺ ἐκμεταλλεύεται τὴν ἔλλειψη κρίσεώς του καὶ τὸν προτρέπει νὰ ψηφίζῃ βολευτές  (εἶναι δὲ ἀνάξιο νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ ἀρχαία λέξη «βουλευτής» γιὰ νὰ ὀνομάζονται οἱ σημερινοὶ «βολευτές»). Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν οὐσία ὁ ΓΑΠ προτιμᾷ τὸ πολιτικὸ σύστημα, ὄχι τῆς δημοκρατίας, ἀλλὰ τῆς λαοκρατίας, ὅπου ὁ λαὸς ἐκφράζεται ἀπ’εὐθείας μὲ δημοψήφισμα καὶ ὄχι μέσῳ τῶν διεφθαρμένων βολευτῶν.

Ἕνα πρόσθετο χαρακτηριστικὸ τοῦ Γιώργου εἶναι ἡ εὐγένειά του. Ὄχι μόνον ποτὲ δὲν ὑβρίζει ἀλλὰ ἀποφεύγει νὰ κατηγορήσῃ τοὺ ἐχθρούς του ποὺ μετὰ μανίας καταφέρονται ἐναντίον του. Ἔτσι χρησιμοποιεῖ ἐλαχίστη καὶ κεκαλυμμένη κριτικὴ κατὰ τῶν ἀντιπάλων του Σημίτη καὶ Βαγγέλη Βενιζέλο. Προτιμᾷ νὰ μὴ συγκρούεται μετωπικὰ μὲ τοὺς θανασίμους ἐχθρούς του καὶ ἁπλῶς ἀναστενάζει ἀναφωνῶντας ὅτι ἡ τόσο καθυστερημένη ἀποχώρησή του ἀπὸ τὸ σάπιο σημιτοβενιζελικὸ ΠΑΣΟΚ ὑπῆρξε λύτρωση!

Μόνος στὴν μέση τῶν ληστάρχων τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς, βέρος τζέντελμαν ἐπιπέδου πανεπιστημίου Ὀξφόρδης, ἀρνεῖται νὰ προχωρήσῃ μαζὶ μὲ τὸν ἀρχηγὸ τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων Πᾶνο Καμμένο, στὴν πολὺ σωστὴ πρόταση τοῦ τελευταίου νὰ περάσουν ἀπὸ λαϊκὸ δικαστήριο καὶ νὰ φυλακισθοῦν οἱ ἐγκληματίες τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς Σαμαρᾶς καὶ Βαγγέλης (τὸ ψευδώνυμο «Βενιζέλος» τοῦ τελευταίου εἶναι ὕβρις πρὸς τὸν μεγάλο πολιτικὸ τοῦ παρελθόντος Ἐλευθέριο Βενιζέλο).

Δέχεται σχεδὸν ἀδιαμαρτύρητα τὶς συκοφαντίες ποὺ ἐκτοξεύονται κατὰ τῆς μητέρας του καὶ τῶν ἀδελφῶν του καὶ ἀρνεῖται νὰ ἐκφρασθῇ ἐπικριτικὰ γιὰ τὴν ἀπίθανη μετριότητα τῆς Δήμητρας Λιάνη ποὺ κατερράκωσε τὴν ὑπόληψη τοῦ πατέρα του καὶ τῆς μητέρας του.

Ἐὰν τελικὰ ὁ ΓΑΠ ἐπιβιώσῃ εἰς τὸ μέσον τῆς γενικῆς μετριότητος τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, αὐτὸ θὰ τὸ χρωστᾷ στὰ ἑλληνικὰ νειάτα καὶ μόνον στὰ νειάτα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν προφθάσει ἀκόμα νὰ ἐκμαυλισθοῦν. Ἕνα εἶναι σίγουρο: Δίκαιε Ἀριστείδη, ἡ Ἱστορία θὰ σὲ δικαιώσῃ!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Ἰανουαρίου 2015