286 –Μέλισσες καὶ Ἕλληνες

286 –Μέλισσες  καὶ  Ἕλληνες

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀπὸ χιλιάδες χρόνια προσήλωση τῶν Ἑλλήνων στὴν ζωὴ τῶν μελισσῶν μὲ πλῆθος Ἑλλήνων  ἐπαγγελματικῶν ἀλλὰ καὶ ἐρασιτεχνικῶν μελισσοκόμων. Γιατί αὐτὴ ἡ ἀγάπη, πολὺ μεγαλύτερη ἀπὸ τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ δείχνουν ἄλλοι λαοί γιὰ τὶς μέλισσες.

Στὰ  ἀρχαῖα γραπτά, οἱ ἀναφορὲς στὶς μέλισσες καὶ τὸ ἐξαίσιο μέλι ποὺ παράγουν εἶναι πολλές. Ἀλλὰ καὶ στὴν νεώτερη ἱστορία, ἀκόμη καὶ ἀντάρτες πόλεων, ἀναρχικοὶ καὶ ἐλεύθερα πνεύματα ἀσχολοῦνται ὡς μελισσοκόμοι μὲ τὴν κοινωνία τῶν μελισσῶν. Διότι οἱ μέλισσες εἶναι ἱερές. Εἶναι τόσο ἀγνές, σὰν τὸ μέλι ποὺ παράγουν, ὥστε ἐὰν ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία μὲ τὴν ὁποία συμπλέουν χάσῃ τὴν σωστή της κατεύθυνση έξαφανίζονται.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι αὐτὸ ποὺ προκαλεῖ τὸν θαυμασμὸ στὸν τρόπο ζωῆς τῶν μελισσῶν εἶναι ἡ ἐντυπωσιακὴ ὀργάνωσή τους καὶ ἡ προσήλωσή τους στὸ κοινὸ συμφέρον, θυσιάζοντας τὴν ἀτομική τους εὐημερία πρὸς χάριν τοῦ συνόλου. Κινοῦνται ἀκατάπαυστα, ὑπὸ ἀπόλυτο μοναρχικὸ πολίτευμα, μὲ ἀπόλυτα πειθαρχημένο στρατό, ἐργαζόμενοι ὡς ἀξιοθαύμαστοι ἐργάτες, μακριὰ ἀπὸ γραφεῖα, δημοσίους ὑπαλλήλους , γραφειοκρατία καὶ νυκτερινὲς ταβέρνες καὶ σκυλάδικα.

Ἡ μἐλισσα εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνη καὶ ποτὲ δὲν δείχνει τὴν ἀνεύθυνη αὐτὴ συμπεριφορὰ πὼς ποτὲ δὲν φταίει ἀλλὰ πάντα οἱ ἄλλοι. Ἡ μέλισσα εἶναι πάντα ὑπεύθυνη γιὰ τὰ πάντα καὶ ὡς τέκνο τοῦ Θεοῦ ἐξομολογεῖται συνεχῶς γιὰ τὶς πράξεις της καὶ δέχεται  νὰ τιμωρηθῇ γιὰ οἱοδήποτε λάθος της.

Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ μέλισσα εἶναι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο τοῦ Ἕλληνος. Ὄχι ὅτι ὁ Ἕλλην εἶναι ἀναρχικός. Κάθε ἄλλο.  Ἡ θέσις του παραμένει «καλύτερα μιᾶς ὥρας ταβέρνας παρὰ σαράντα χρόνια σκυμμένος στὸ γραφεῖο». Ἐπειδὴ ἡ φτώχεια θέλει καλοπέραση. Ποτὲ μὰ ποτὲ δὲν φταίει γιὰ αὐτὰ ποὺ τοῦ συμβαίνουν. Χρησιμοποιεῖ μία γλῶσσα περίεργη γεμάτη ἀπὸ «θά, θά, θά» ἀπό «πότε; Σύντομα», δρᾷ πάντα τὴν τελευταία στιγμὴ καὶ τσαπατσούλικα, ἀναφωνῶντας «Ἔ! Καὶ τί ἔγινε δηλαδή;» Εἶναι πάντα πνιγμένος στὴν δουλειὰ χωρὶς ποτὲ νὰ γνωρίζῃ γιατί. Τρέχει καὶ δὲν φτάνει.

Ἡ Ἑλλὰς δὲν γνωρίζει τὶ σημαίνει κοινωνία. Εἶναι ἡ χώρα μὲ τὰ περισσότερα κινητὰ διότι ὁλόκληρος ὁ λαὸς κινεῖται ἀκατάπαυστα ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι κάτι κάνει. Πολλοὶ δηλώνουν ὅτι θὰ ἤθελαν νὰ γράψουν σωστὰ ἑλληνικά, δηλαδὴ πολυτονικὰ καὶ ὄχι ἀλὰ Κριαρᾶ, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ βάλουν τὸν κῶλο τους σὲ καρέκλα γιὰ νὰ τὰ μάθουν διότι βεβαίως φταίει ἡ ἀθλία τεχνολογία, ὄχι αὐτοί. Ὁ ὑπολογιστής τους ὅπως καὶ τὸ μυαλό τους εἶναι κινητός. Δὲν δύνανται νὰ καταλάβουν τὴν ῥήση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ, ὅτι ὅ,τιδήποτε προφορικὸ δὲν μετρᾷ, τὸ τηλέφωνο δὲν μετρᾷ, μόνον τὰ γραπτὰ παραμένουν. Πάρε με τηλέφωνο, σοῦ λένε, διότι ἐὰν γράψῃς δὲν σοῦ ἀπαντοῦν ἐπειδὴ δὲν προφθάνουν νὰ γράψουν σωστὲς φράσεις.

Στὸ τραγούδι καὶ στὸν χορὸ ὁ Ἕλλην εἶναι ἄφθαστος σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη. Ὁ Καραγκιόζης εἶναι τὸ πρότυπό του, ἰδίως στὶς χρηματικὲς συναλλαγές, γι αὐτὸ καὶ μὴν τολμήσῃ κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ὁ Καραγκιόζης εἶναι Τοῦρκος. Παρὰ ταῦτα, ἄν καὶ χιλιάδες ἑλληνικὰ ἐπώνυμα φέρουν τὴν ὀνομασία Καραγκιόζης, ἐὰν τολμήσῃ κανεὶς  νὰ σὲ ἀποκαλέσῃ  καραγκιόζη θὰ φάγῃ γροθιά.

Μετὰ τὸν Ἀριστοφάνη, ὁ Χάρρυ Κλύνν εἶναι ὁ γελωτοποιὸς ποὺ περιέγραψε εἰς βάθος τὸν Ἕλληνα ποὺ τρέχει καὶ δὲν φθάνει. Καημένε Ἕλληνα! Μήπως κάποτε θὰ χρειασθῇ νὰ σοῦ ἐπιβληθῇ σπαρτιατικὴ πειθαρχία μελισσῶν; Ἤ μήπως οἱ Σπαρτιᾶτες δὲν ἦσαν Ἕλληνες  ἀλλὰ  Ἰσραηλινοί;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 15 Μαρτίου 2016

274 –Εὐγονική: Μία δυτικὴ διαστροφή

274 –Εὐγονική: Μία δυτικὴ διαστροφή

Στὴν Ἀρχαιότητα οἱ λέξεις εὐγονία καὶ εὔγονος ἀνεφέροντο σὲ μία φυσικὴ κατάσταση· τὴν δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ γεννᾷ μὲ καλὰ ἀποτελέσματα. Ἡ λέξη εὐγονικὴ ἦταν ἄγνωστη. Οἱ πρόγονοί μας δὲν ἐσκέφθησαν ποτὲ νὰ χρησιμοποιήσουν τεχνητὰ μέσα, δηλαδὴ τεχνολογία, γιὰ νὰ ἐπηρεάσουν τὴν γέννηση τῶν παιδιῶν. Ἡ ἐπιστήμη τους ἦταν βασισμένη στὸν σεβασμὸ τῆς φύσεως διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι μέρος τῆς φύσεως καὶ δὲν νοεῖται νὰ διαταράξῃ τὴν ἁρμονία καὶ τὴν φυσικὴ ἰσορροπία τοῦ οἰκοσυσυστήματος, δηλαδὴ τὸ σύνολο τῶν ζωντανῶν ὀργανισμῶν (βιοκοινότητα) μέσα στὸ σύνολο τοῦ περιβάλλοντος (βιοτόπου).

           

1 - Τὸ πρῶτο μικρόβιο ποὺ εἰσεχώρησε πολὺ ἀργότερα, μὲ τὴν ἄνοδο τῆς Δύσεως, στὸ φαινόμενο τῆς εὐγονίας, ἦταν ἡ ἠθικολογία ποὺ ἀντεκατέστησε τὸ ἦθος, ἰδίως δὲ εἰς τοὺς Ἀγγλοσάξωνες. Καὶ ἔτσι, μὲ τὴν ἄνοδο τῆς δυτικῆς τεχνολογίας ποὺ ὄχι μόνον ἀπεμάκρυνε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν φύση ἀλλὰ καὶ τὴν ἐβίασε ὡς βάρβαρος, ἐνεφανίσθη ἡ εὐγονικὴ "ἐπιστήμη", δηλαδὴ μία τεχνολογία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἐξ ἴσου τεχνικὴ "δυσγονική". Τὸ ἦθος, συνδεδεμένο μὲ τὴν ἀρετή,  προέρχεται ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ποὺ συνδέεται μὲ τὴν παράδοση τοῦ γένους καὶ μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, ἐνῷ ἡ ἠθικὴ (ὡς ἠθικολογία) ἐπιβάλλεται ἀπ'ἔξω στὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ τὴν κοινωνία καὶ ἀπὸ τὴν θρησκεία.

           

Χαρακτηριστικὸ τῆς ἐπιρροῆς τῆς δυτικῆς ἠθικολογίας στοὺς Νεοέλληνες, εἶναι τὸ ἑξῆς: στὸ ἔργο τοῦ Πλουτάρχου (46-120 μ.Χ.), Βίοι παράλληλοι ποὺ ἀπέδωσε στὴν συντηρητικὴ νεοελληνική, τὸ 1864, ὁ Ἀ. Ῥ. Ῥαγκαβῆς, ὁ τελευταῖος κάνει ἕνα κάπως περίεργο σχόλιο σὲ μία φράση τοῦ Πλουτάρχου, στὸν βίο τοῦ Λυκούργου: "Ἡ ἔποψις αὕτη, ἡ ἀφομιοῦσα τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὰ ζῶα, ἦτον τοῦ Λυκούργου, ἐλπίζομεν ὅμως ὅτι ὄχι καὶ τοῦ ἠθικοῦ Πλουτάρχου". Ὁ Πλούταρχος λέγει πράγματι ὅτι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες, ἐκτὸς τῶν Σπαρτιατῶν, εἶναι ἄφρονες, διότι ἐνῷ θέλουν τὰ σκυλιά τους καὶ τὰ ἄλογά τους νὰ εἶναι καθαρόαιμα, γιὰ τὶς γυναῖκες τους ἐπιμένουν νὰ τὶς κρατᾶνε κλεισμένες στὰ σπίτια γιὰ νὰ μὴν κινδυνεύσουν νὰ κάνουν παιδιὰ μὲ ἄλλους ἄνδρες, πιὸ ὑγιεῖς καὶ πιὸ ἔξυπνους ἀπὸ τοὺς συζύγους των. Τὸ σχόλιο ὅμως τοῦ Ῥαγκαβῆ εἶναι ἁπλῶς ἀντιγραφὴ τοῦ Γάλλου μεταφραστοῦ τοῦ ἰδίου κειμένου ποὺ ἐδημοσιεύθη στὸ Παρίσι τὸ 1830, τοῦ D. Ricard, ὁ ὁποῖος γράφει: "Τὸ νὰ δίδῃς ὡς παράδειγμα [στοὺς ἀνθρώπους] τὰ ζῶα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐπιλέγουμε τὶς καλύτερες ῥάτσες, ὅταν θέλουμε νὰ τὰ πολλαπλασιάσουμε, εἶναι καταστροφικὸ γιὰ τὴν ἠθική" (Les vies des hommes illustres de Plutarque, tome 5, Paris, 1830).

           

Ὁ Πλούταρχος δὲν ἀναφέρεται σὲ θανάτωση παραμορφωμένων παιδιῶν. Λέγει ὅτι τὰ ἐναπόθεταν  σὲ μία τοποθεσία ποὺ ὀνομάζει Ἀποθέτες. Ἐκεῖ ἀπεβίωναν ἀπὸ μόνα τους ἤ, ὅπως ἄλλες πηγὲς λένε, περισυλλέγοντο ἀπὸ περαστικοὺς ποὺ τὰ ἐμεγάλωναν καὶ τὰ χρησιμοποιοῦσαν ὡς "θρεπτοὺς δούλους". Ὁ Πλούταρχος παρατηρεῖ ὅτι δὲν ἦταν συμφέρον οὔτε γιὰ τὸ παιδί, οὔτε γιὰ τὴν πόλη νὰ ἐπιβιώσῃ κάποιος ποὺ δὲν θὰ ἦτο σὲ θέση νὰ μεγαλώσῃ μέσα στὴν κοινωνία. "Γι'αὐτὸ καὶ οἱ γυναῖκες δὲν ἔλουαν τὰ βρέφη μὲ νερό, ἀλλὰ μὲ κρασί γιὰ νὰ δοκιμάσουν τῆν ἀντοχή τους. "Διότι, λέγεται ὅτι τὰ ἐπιληπτικὰ καὶ νοσώδη δὲν ἀντέχουσι πρὸς τὸν ἄκρατον οἶνον, ἀλλ' ἀποκάμνοντα ἀποθνήσκουσιν, ἐν ᾦ τὰ ὑγειϊνὰ μᾶλλον ἐνδυναμοῦνται καὶ ἀποσκληρύνονται". Ἀντιθέτως γνωρίζουμε ἀπὸ τὸν Θουκυδίδη ὅτι στὴν τοποθεσία "Καιάδας" (ποὺ ἴσως διέφερε ἀπὸ τὶς Ἀποθέτες) ἔρριχναν τοὺς ἐγκληματίες καὶ αἰχμαλώτους πολέμου. Ἄλλωστε ὁ Στράβων γράφει ὅτι ὁ Καιάδας ἦταν "δεσμωτήριον τὸ παρὰ Λακεδαιμονίους σπήλαιο τι". Γι'αὐτὸ καὶ δὲν εὑρέθησαν σκελετοὶ παιδιῶν παρὰ μόνον ἀνδρῶν.

           

2 -  Τὸ δεύτερο μικρόβιο ποὺ εἰσεχώρησε στὸ μυαλὸ τῶν Δυτικῶν, διαβάζοντας τὸν Πλάτωνα καὶ τὸν Ἀριστοτέλη, εἶναι ὁ ῥατσισμός, ἔννοια ποὺ διαφέρει ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ φυλετισμό τοῦ ὁμαίμου. Πράγματι, ἡ προέλευση τῶν πόλεων-κρατῶν ἦταν ἡ ἀρχικὴ συσπείρωση τῶν φυλῶν. Οἱ φυλὲς αὐτὲς δὲν ὠργάνωσαν ἕνα καὶ μοναδικὸ ἑλληνικὸ κράτος ἀλλὰ πολλὲς πόλεις. Βάσει αὐτοῦ ὁ Ἡρόδοτος ὁ Ἀλικαρνασσεὺς στὴν Ἱστορία του (Ἱστορίαι-Οὐρανία, Η΄, 144, 2) ἔγραψε: "αἶτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα" (τὸ ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖο εἶναι ὅμαιμον καὶ ὁμόγλωσσο καὶ ἔχει κοινοὺς τόπους ἱδρυθέντες γιὰ τοὺς θεοὺς καὶ θυσίες καὶ παρόμοια ἤθη). Τὸ ἔγραψε δὲ γιὰ νὰ κατακρίνῃ,  μεταξὺ τῶν ἄλλων, τὸν ἰσχυρισμὸ τῶν Ἰώνων τῶν δώδεκα πόλεων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας πὼς εἶναι περισσότερο Ἴωνες ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους. Ὁ Ἡρόδοτος λποιπὸν ἀναφέρει τὰ διάφορα ἔθνη μὲ τὰ ὁποία ἔχουν ἀναμιχθῆ οἱ Ἴωνες: Ἄβαντες τῆς Εὐβοίας, Μίνυες ἀπὸ τὸν Ὀχομενό, Κάδμειοι, Δρύοπες, Φωκαεῖς, Μολοσσοί, Πελασγοὶ ἀπὸ τὴν Ἀρκαδία, Δωριεῖς ἀπὸ τὴν Ἐπίδαυρο καὶ πολλὰ ἄλλα ἔθνη, δηλαδὴ φυλές. Οἱ Ἴωνες "ξεκίνησαν ἀπὸ τὸ πρυτανεῖο τῶν Ἀθηνῶν, νομίζοντας πὼς ἔχουν τὴν πλέον εὐγενικὴ καταγωγή, ὅμως δὲν ἐπῆραν γυναῖκες μαζί τους, στὴν ἀποικία, ἀλλὰ ἐπῆραν γυναῖκες ἀπὸ τὴν Καρία, ἀφοῦ ἐφόνευσαν τοὺς γονεῖς τους" (Ἱστορίαι-Κλειώ, Α΄, 146).  Καταλήγει δὲ μὲ εἰρωνεία πὼς "ἐφ' ὅσον χρησιμοποποιοῦν  τὸ ὄνομα αὐτὸ περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἴωνες, ἄς εἶναι λοιπὸν Ἴωνες μὲ καθαρὴ καταγωγή" (Α΄147).

           

Συνεπῶς ὁ Ἡρόδοτος, μὲ τὸ ὅμαιμον δὲν ἐννοεῖ καθαρὴ βιολογικὴ φυλὴ ἀλλὰ τὴν ἴδια κράση ἀνθρώπων, τὴν ἴδια ἰδιοσυγκρασία, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸ "αἶμα" τῆς κοινῆς ἀγωγῆς. Πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἄνω ἑρμηνείας, ὁ Ἡρόδοτος προσθέτει ὅτι τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος εἶχε τὴν ἴδια γλῶσσα, ἀπεσχίσθη ἀπὸ τοὺς Πελασγοὺς καὶ ἐξειλίχθη μὲ τὴν προσθήκη καὶ ἄλλων βαρβαρικῶν ἐθνῶν ("καὶ ἄλλων ἐθνέων βαρβάρων") (Α΄58)

Ὁ Ἕλλην διεμορφώθη τελικῶς ὄχι μέσῳ βιολογικῆς ἐπιλογῆς  "καθαροῦ αἵματος", ἀλλὰ μέσῳ τῆς ἀγωγῆς του ποὺ τὸν ἔκαμε δημιουργὸ τοῦ πλανητικοῦ πολιτισμοῦ, γιὰ νὰ φθάσουμε στὴν κραυγὴ τοῦ Ἄγγλου ποιητοῦ στὸν ΙΘ΄(19ο) αἰῶνα, Percy Shelley, "We are all Greeks!", εἴμεθα ὅλοι Ἕλληνες, κάτι ποὺ ἐπιβεβαιώνει ὁ Ἰσοκράτης ὁ Ἀθηναῖος, ὅταν λέγει, πιθανῶς στοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες, τὰ ἑξῆς: "Καὶ ἔκανε τὸ ὄνομα τῶν Ἑλλήνων νὰ μὴν δηλώνῃ πλέον τὴν καταγωγὴ ἀλλὰ τὴν διανόηση, καὶ περισσότερο νὰ καλοῦνται Ἕλληνες αὐτοὶ ποὺ μετέχουν στὴν ίδική μας παιδεία παρὰ στὴν κοινὴ φύση" (Πανηγυρικός, 50).

           

Συνεπῶς, οὔτε οἱ Ἀθηναῖοι, οὔτε οἱ Σπαρτιᾶτες ἦσαν ῥατσιστὲς μὲ τὴν δυτικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, διότι καὶ οἱ δύο ἐβασίζοντο στὴν ἀγωγή, τὴν φυσική καὶ τὴν διανοητική, ἕνας ὑγιὴς νοῦς σὲ ἕνα ὑγιὲς σῶμα. Ὁ Ἕλλην ἦταν ἐπίκτητος διὰ φυσικῶν μέσων καὶ ὄχι κατασκεύασμα τεχνολογικῶν ἐπεμβάσεων, αὐτὸ ποὺ λέμε σήμερα στὴν ἔγγυο γυναίκα, νὰ μὴν καπνίζῃ, νὰ μὴν πίνῃ οἰνόπνευμα καὶ νὰ ἀκούῃ κλασσικὴ μουσικὴ γιὰ νὰ γεννηθῇ τὸ παιδὶ της ὑγιὲς καὶ εὐφυές. Δὲν κατέφευγε στὴν εὐγονική.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                            9 Ἰανουαρίου 2016

234 - Ὁ ἀντισημιτισμὸς τῶν Ἑλλήνων

234 - Ὁ ἀντισημιτισμὸς τῶν Ἑλλήνων

(Παρακαλῶ τὴν Ἐλεύθερη Ὥρα ποὺ ἀναδημοσιεύει τὰ ἄρθρα τοῦ μπλόγκ μου, νὰ τιμωρῇ τὸν διορθωτή της ὁ ὁποῖος τολμᾷ νὰ ἀλλοιώνῃ τὴν ὀρθογραφία μου, συνεπῶς καὶ τὴν σκέψη μου -γράφοντας π.χ.φασίστας ἀντὶ γιὰ φασιστής, δύο διαφορετικὲς ἔννοιες ἤ ἀλεβίτες ἀντὶ γιἀ ἀλεβῆδες, δύο διαφορετικὲς θρησκευτικὲς κοινότητες- βασισμένος στὸν αὐτόματο διορθωτὴ τοῦ ὑπολογιστοῦ του, μὲ ἀφαίρεση τοῦ 1% τοῦ μισθοῦ του γιὰ κάθε κομπιουτερικῶς διορθωμένη λέξη ὥστε νὰ μειώνεται ὁ μισθός του κατὰ 10% γιὰ κάθε 10 "διορθωμένες" λέξεις. Εὐχαριστῶ. Δ.Κ.)

Τὰ ἀρβανίτικα (μία άλβανικὴ διάλεκτος) ἦταν ἡ βασικὴ γλῶσσα τοῦ 1821 μαζὶ μὲ τὰ ἑλληνικά, τὰ βλάχικα καὶ τὰ τουρκικά. Ἡ ἐθνικιστικὴ ἰδεολογία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι φράγκικη. Τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸν Ὅμηρο στὸ σήμερα ὁρίζεται μὲ τρία τινά: α) Τὴν γεωγραφία: τὴν θάλασσα καὶ τὰ βουνὰ τοῦ χώρου τοῦ Αἰγαίου. β) Τὴν θρησκεία μὲ δύο κλάδους: τὴν ἑλληνικὴ (ἀρχαία) καὶ τὴν Ὀρθοδοξία (νεοεβραϊκή). γ) τὸν πολιτισμό: τὸν συμπαντικὸ ἑλληνισμὸ βασισμένο στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα.

Ἡ παντογλωσσία ἦταν ἡ γλωσσικὴ ἔκφραση τῶν Ἑβραίων. Ἡ ἐθνικιστικὴ ἰδεολογία τῶν σιωνιστῶν τοῦ Χέρτζλ εἶναι φράγκικη. Τὸ γένος τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὸν Σολομῶντα στὸ σήμερα ὁρίζεται μὲ τρία τινά:  α) Τὴν γεωγραφία: τὴν ἔρημο τῆς Παλαιστίνης. β) Τὴν θρησκεία: τὴν ἑβραϊκή. γ) Τὸν πολιτισμό: τὸν συμπαντικὸ ἑβραϊσμὸ βασισμένο στὴν ἑβραϊκὴ γλῶσσα.

Στὸν ΙΣΤ΄αἰῶνα ὁ Γάλλος ἀναγεννησιακὸς σοφὸς Guillaume Budé (Γουλιέλμος Βουδαῖος, 1467-1540), ἵδρυσε στὸ Παρίσι τὸ «Κολλέγιο τῆς Γαλλίας» (Collège de France) μὲ στόχο γιὰ πρώτη φορὰ νὰ διδάσκονται οἱ δύο γλῶσσες τοῦ πολιτισμοῦ (ἐκτὸς τῶν λατινικῶν ποὺ εἶχαν ἱδρύσει τὴν Φραγκιά) τὰ ἑλληνικὰ καὶ τὰ ἑβραϊκά. Ἔκτοτε στὴν Δύση, οἱ δύο αὐτὲς γλῶσσες, πεμπτουσία τοῦ πολιτισμοῦ, ἐπορεύθησαν χέρι μὲ χέρι.

Στὰ γραπτά μου ἔχω ἀποδείξει τὴν κοινὴ προέλευση  Σπαρτιατῶν καὶ Ἑβραίων. Παρὰ ταῦτα ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ἑθνικιστικὸ σωβινιστικὸ κίνημα, στὸν ἐπίσημο ὕμνο της λέγει: «Οἱ νέοι εἴμαστε Σπαρτιᾶτες» καὶ ἡ Ἑλλάς «θὰ σκεπάσῃ ὅλη τὴν γῆ», ὄχι μὲ πολιτισμὸ ἀλλὰ μὲ κατάκτηση. Σὲ ἄλλο της τραγούδι φορτωμένο μὲ ὕβρεις πεζοδρομίου ποὺ δὲν ἁρμόζουν στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, καὶ ποὺ φέρει τὸν τίτλο, «Γαμῶ τὴν Ἀλβανία», λέγει ὅτι οἱ  Ἀλβανοὶ  «εἶναι ξυπόλυτοι χωρὶς γραμματική», τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ προσπαθοῦν νὰ μοιάσουν μὲ τὸν ἀγράμματο Ἀρβανίτη Καραϊσκάκη, τὸν ἀλβανόφωνο.

Ὁ λαϊκισμός ἔχει δύο ἔννοιες: α) Ἐπιστημονικός. Εἶναι συνώνυμος μὲ φασισμὸ ὡς ἰδεολογία τοῦ Volk, τοῦ λαοῦ, ἰδεολογία συνεργασίας τῶν λαϊκῶν τάξεων πρὸς ὄφελος ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ.  β) Ὀππορτουνιστικός: Εἶναι συνώνυμος μὲ κολακεία τοῦ λαοῦ.

Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ὅπως καὶ τὸ ΚΚΕ, εἶναι ἀκραιφνῶς ἐπαναστατατική. Εἶναι ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ποὺ ἀντιγράφει, ὅπως ἔκαμε στὸν μεσοπόλεμο ὁ φασισμός, τὶς μεθόδους προπαγάνδας καὶ ὀργανώσεως agit-prop τῶν μπολσεβίκων. Τὸ ΚΚΕ χρησιμοποιεῖ μία ἀθλία δημοτικιὰ ὡς δῆθεν γλῶσσα τοῦ λαοῦ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ  χρησιμοποιεῖ γλῶσσα γηπέδου γιὰ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ τὸν λαό.

Ὁ ἀντισημιτισμὸς εἶναι γενικὸ χαρακτηριστικὸ ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀντισημίτης εἶναι καὶ ὁ κομμουνιστής, καὶ ὁ Χρυσαυγίτης καὶ ὁ φιλελεύθερος. Συχνὰ ὁ ἀντισημιτισμὸς καλύπτεται μὲ τὴν ἀδιευκρίνιστη ἔννοια τοῦ σιωνισμοῦ. Ἐπειδὴ ὁ ἀντισημιτισμὸς εἶναι φραγκικὴ ἀσθένεια εἰσαγωμένη ἀπὸ τὴν Φραγκιὰ καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὸν δυτικὸ καπιταλισμό, στὴν διαμάχη τῶν καπιταλιστῶν γιὰ κέρδη καὶ ἐξουσία, ὁ ἀντισημιτισμὸς θὰ λήξῃ στὴν Ἑλλάδα μόνον μὲ τὴν γενίκευση τῆς ἀντιφραγκικῆς παιδείας.

Ἡ ἀντισημιτικὴ ἰδεολογία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι ὁ θανάσιμος κίνδυνος  ποὺ πλανᾶται ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι της, πρόσκαιρης ἐπιτυχίας ἀλλὰ μακροχρονίας ἀποτυχίας, ὅπως αὐτὸ συνέβη μὲ τὸν Χίτλερ. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες κατηγοροῦν τοὺς ἐπιτυχημένους συνανθρώπους τους ὅτι εἶναι Ἑβραῖοι μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι ὁ κάθε ἀνώτερος Ἕλλην πρέπει ὑποχρεωτικὰ νὰ εἶναι Ἑβραῖος ἐνῷ ὁ κάθε ἀποτυχημένος Γραικῦλος πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἔχῃ μόνον ἑλληνικὸ αἷμα. Ἔτσι, στὸ μπλόγκ μου, ἀνώνυμος σχολιαστὴς μοῦ γράφει: «Διατί ἀποκρύπτετε ὅτι ὁ Νῖκος ὁ Μιχαλόλιας εἶναι Ἑβραῖος ὅπως ὅλοι οἱ Μανιᾶται τοῦ χωρίου Λάγια;
Διατί δὲν λέτε λέξιν διὰ τὸ ὅτι ὁ Μιχαλόλιας φυλετικῶς δὲν ἔχει τὴν παραμικρὰν σχέσιν μὲ τὴν Ἑλληνικήν Φυλὴν καὶ ἡ θυγάτηρ του Οὐρανία (ἕνα δέκα μὲ ἀνάτασιν) δὲν δύναται νὰ εὕρῃ σύζυγον εἰς τὰ 28 της;...Ἕνας θαυμαστής σας προκεχωρημένης ἡλικίας». Σημαντικοὶ ἑβραιογενεῖς τῆς παγκοσμίας Ἱστορίας ὑπῆρξαν σφόδρα ἀντισημῖτες καὶ συγκεκριμένα  οἱ Μάρξ, Βάγνερ καὶ Χίτλερ.

Ἀφοῦ λοιπὸν τὸ ἑβραϊκὸ γένος εἶναι ἀποδεδειγμένα ὁ ἀνώτερος λαός, ὅποιος πιστεύει, ὅπως ἐγώ, ὅτι τὸ ἑλληνικὸ γένος εἶναι περιούσιος, πιστεύει ἐπίσης ὅτι  Ἐβραῖοι καὶ Ἕλληνες  πρέπει νὰ εἶναι ἀδέλφια. Καὶ ἀνησυχῶ γιὰ τὴν ἀξία μου διότι ἔχω φθάσει νὰ εἶμαι 80 ἐτῶν καὶ μέχρι στιγμῆς οὐδεὶς μὲ ἔχει ἀποκαλέση ἑβραῖο!

Λέω στὴν Χρυσῆ Αὐγή: Προσοχή, τὸ μῖσος ποὺ ἐξαπολύει κατὰ ὅλων τῶν γειτόνων τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου: τοὺς Ἑβραίους, τοὺ Ἀλβανούς, τοὺς Σκοπιανοὺς καὶ τοὺς Τούρκους, θὰ χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις γιὰ νὰ τὴν σπρώξῃ, ὅπως ἔσπρωξε τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο τὸ 1919, σὲ ἐξωτερικοὺς πολέμους ποὺ θὰ δώσουν τὴν χαριστικὴ βολὴ στὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο τὸ ὁποῖο καὶ θὰ ἐξαφανισθῇ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 4 Σεπτεμβρίου 2015

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

209 – Μήνυμα ἀπὸ τὴν Βολωνία, Ἰταλίας –Οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπὲρ τοῦ Ὄχι τῆς Ἑλλάδος

Σᾶς γράφω ἀπὸ τὴν Βολωνία τῆς βορείου Ἰταλίας, ὅπου εὑρίσκομαι γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Ἔχω μείνει ἄναυδος ἀπὸ τὸ σχῖσμα ποὺ ἀνοίγεται ὀρθάνοικτο μεταξὺ τῶν κυβερνώντων τῆς Εὐρώπης, ἁπλὰ πιόνια τῶν διεθνῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ ἰταλικοῦ λαοῦ ποὺ σύσσωμος πιστεύει στὸν ἑλληνισμό, καὶ περιέργως καὶ στοὺς Ἕλληνες, πεπεισμένος ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει παραμείνει ὄρθιος, ὅτι θέλει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ ἀξιοπρεπείας στοὺς ὑπολοίπους λαούς, ἰδίως τῆς νοτίου Εὐρώπης καὶ ὅτι θὰ δώσῃ ἕνα ἰσχυρὸ Ὄχι  στὴν ἡγεμονία τῶν Βρυξελλῶν.

Ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ ποὺ δὲν ξεχνοῦν τὴν ἧττα τους στὸν Ἀλβανικὸ πόλεμο τοῦ 1940-1941, ὅταν οἱ ἥρωες ἐπολέμουν σὰν τοὺς Ἕλληνες, κατόπιν τοῦ ἠχηροῦ ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι σήμερα οἱ Ἕλληνες μετετράπησαν σὲ Γραικύλους, ὅτι τρέμουν γιὰ τὴν συνταξή τους καὶ ὅτι ὑποκύπτουν στὴν ξέφρενη ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα γκαιμπελικοῦ τύπου τῶν ἰδιωτικῶν ΜΜΕ καὶ ἰδίως τοῦ συγκροτήματος τῆς Καθημερινῆς καὶ τοῦ Σκάϊ καὶ τοῦ ἀρχιτρομοκράτη τοῦ λόγου Πορτοσάλτε.

Ἕνα Ναὶ δὲν πρόκειται νὰ πτοήσῃ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη ἔτοιμοι νὰ παραλάβουν τὴν σκυτάλη καὶ νὰ δώσουν ἕνα τέλος στὴν δικτατορία τῶν δοτῶν δούλων τῶν τραπεζῶν τῶν Βρυξελλῶν. Ἁπλῶς οἱ Ἕλληνες θὰ ἀτιμωθοῦν περαιτέρω μὲ ἕνα Ναὶ καὶ θὰ ἐνταθοῦν οἱ κατηγορίες ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας ὅτι δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν Σπαρτιᾶτες διότι ἔχουν καταντήσει νὰ γίνουν ἕνας ἄτεκνος ταραμὰς Βλάχων-Ἀρβανιτῶν-Σλαύων-Φράγκων-Τούρκων-Ἀθιγγάνων, ξεπεσμένων καραγκιόζηδων.

Ἡ πόλη τῆς Βολωνίας (Bologna), πατρίδα τοῦ πρώτου δυτικοῦ πανεπιστημίου τῆς Δύσεως, στὸν ΙΑ΄αίῶνα (1088), τῶν ὑψίστων διανοουμένων καὶ τοῦ ἰταλικοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, εἶναι ὁλόκληρη ἠλεκτρισμένη ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ φαινόμενο, διότι κυριολεκτικὰ ὅλη ἡ Ἰταλία δονεῖται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπόθεση.

Ἡ Βολωνία, ὡς πατρίδα τοῦ πατέρα τοῦ βιοηλεκτρισμοῦ, Λουδοβίκου Γκαλβάνι (1737-1798) ἀλλὰ καὶ τῆς ἀκραδάντου πίστεως τοῦ τάγματος ζητιάνων τῶν Δομινικανῶν, γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ μόνον ἀπὸ ἄρτον καὶ σύνταξη ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πνοὴ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος ἐκ Μυστρᾶ καὶ τοῦ Διογένους στὸ πυθάρι του, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὶς τράπεζες. Καϋμένη ἑλληνικὴ γῆ ποιὸς σὲ ἐσημάδευσε μὲ τὴν σημερινὴ πνευματικὴ κακομοιριά; Ποῖος ἥρωας ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ κατέβῃ ἀπὸ τὶς βουνοκορφὲς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ἄθω, νὰ σὲ γκαστρώσῃ καὶ πάλι μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀθανάτου φυλῆς; Μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Τσίπρα ἀπεδείχθη πὼς ἔγινε κάποιο σκίρτημα. Ἀλλὰ χρειάζονται ἀκόμη περισσότερες ἠλεκτρικὲς δονήσεις τοῦ Γκαλβάνι, γιὰ νὰ ἐγερθῇς ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ἀνυποληψίας, τῆς ἀτεκνίας καὶ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς συντάξεως. Ἡ Εὐρώπη περιμένει ὑπομονετικὰ νὰ γίνῃ τὸ ἑλληνικὸ θαῦμα, νὰ καταποντισθοῦν οἱ Πορτοσάλτηδες, ποὺ συγχέουν τὴν ἐμπορικὴ  διαφήμιση τῶν κινητῶν τηλεφώνων μὲ τὴν προπαγανδιστικὴ ἀτιμωτικὴ προπαγάνδα τοῦ Ναί καὶ νὰ σαλτάρουν ὅλοι οἱ εὐρωκαραγκιόζηδες  στὸν γκρεμὸ τῆς ἀνυποληψίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Ἰουλίου 2015

101 - Ἀσύλληπτο: Χώρα μὲ τὸ ὄνομα Ἑλλὰς δὲν ὐπάρχει πλέον.

101 - Ἀσύλληπτο: Χώρα μὲ τὸ ὄνομα Ἑλλὰς δὲν ὐπάρχει πλέον.

Ἀκόμα καὶ οἱ Σπαρτιᾶτες ἐπεβιβάσθησαν στὰ διαστημόπλοιά τους καὶ ἐπέστρεψαν στὸν πλανήτη τους, ἀφήνοντας ἐδῶ κάτω μόνον τοὺς Εἵλωτες. Διαβάζω: Τὰ ΜΜΕ ἀνακοινώνουν, ὅτι ἀκόμη καὶ σήμερα, μήνας Μάρτιος τοῦ 2014, οἱ κάτοικοι τῆς χώρας ποὺ κάποτε ἐλέγετο Ἑλλὰς, δηλαδὴ ὁ λαὸς τῶν ἀνέργων, ξεπέρασαν ἀκόμη καὶ τοὺς Ἀμερικανούς ποὺ θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς πιὸ φανατικοὺς κρεοφάγους στὸν κόσμο, καταναλώνοντας 100 κιλὰ ἐρυθροῦ κρέατος, κατὰ μέσον ὅρο, τὸν χρόνο, σίγουρα σουβλάκι ποντικιοῦ, τί ἄλλο; Ἀντιθέτως, ὁ κάθε κάτοικος τῶν ΗΠΑ, καταναλώνει μόνον 88 κιλὰ κόκκινο κρέας τὸν χρόνο. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ παρουσίασε στὴν Θεσσαλονίκη στὶς 11 Μαρτίου 2014, ὁ καθηγητὴς προληπτικῆς ἰατρικῆς καὶ διατροφῆς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Κρήτης, Ἀντώνης Καφᾶτος σὲ συνέδριο τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς παγκοσμίας ἡμέρας Χημείας.

Γιὰ νὰ γίνῃ πιστευτὸς προσέθεσε καὶ κάτι ποὺ γνωρίζει καὶ ἡ κουτσὴ Μαρία σχετικὰ μὲ τὴν ἀπίθανη πνευματικὴ παρακμὴ τοῦ Εἵλωτος ποὺ κατοικεῖ σήμερα στὴν ἄλλοτε Ἑλλάδα τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου καὶ τῆς μεσογειακῆς διατροφῆς, ὅτι τὸ 1960 ἀκόμη, τὸ 60% τοῦ πληθυσμοῦ ἐτήρει μὲ εὐλάβεια καὶ ἀκρίβεια ὅλες τὶς νηστεῖες τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ 180 ἡμέρες τὸν χρόνο, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ κατὰ κεφαλὴ κατανάλωση κρέατος τὸ 1960, ἦταν στὴν Κρήτη μόλις 35 γραμμάρια τὴν ἡμέρα.

Ἀλλὰ καὶ στὸ ἐξωτερικὸ δὲν πᾶμε καλύτερα. Οἱ Λάκωνες Εἵλωτες τῆς Ὀττάβας στὴν διάρκεια τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς ἀκοῦν τὸν ὀρθόδοξο ἱερέα τους νὰ ὁμιλῇ προτεσταντικὰ συμβουλεύοντάς τους στὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα νὰ μὴν νηστεύουν διότι κάτι τέτοιο κάνουν μόνο οἱ καλόγηροι! Νομίζουν δὲ ὅτι θὰ τὴν σκαπουλάρουν μὲ μαθητικὰ ποιηματάκια τῆς 25ης Μαρτίου κατὰ τοῦ Τούρκου τοῦ 1821, μεταξὺ δύο ἀγώνων χόκεϋ καὶ μὲ ἀφόρητη ἀμερικανικὴ προφορά.

Ἐνῷ ὁ Χριστόδουλος Ξηρὸς δίδει τὴν ἐντύπωση ὅτι τὴν κοπάνησε ἀπὸ τὸν Κορυδαλλὸ γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν ὑπόλοιπη ζωή του ὡς συνταξιοῦχος, στρατός, ἀστυνομία, δάσκαλοι, γονεῖς, μαθητές, δέχονται νὰ παρελαύνουν στὶς ἐθνικὲς ἑορτὲς ἐνώπιον τῶν δωσιλόγων τῶν κατοχικῶν δυνάμεων, ἐνῷ θὰ ἠδύναντο εὐκόλως  νὰ ἀρνηθοῦν νὰ παρουσιάζονται στὶς ἐκδηλώσεις αὐτὲς, πόσο μᾶλλον ποὺ ὑποχρεώνονται νὰ παρελαύνουν ὑπὸ ἀστυνομικὸ κλοιό. Οὔτε ἕνας ἀπελπισμένος καμικάζι δὲν ἐμφανίζεται στὸν ὁρίζοντα ἐφ’ὅσον οἱ γηρασμένοι Εἵλωτες στοὺς φθαρμένους καναπέδες τους ὀδύρονται μασουλῶντας τὶς οὐρὲς τῶν ποντικιῶν ὅτι θὰ ἀποφασίσουν νὰ προβοῦν στὴν ἡρωϊκὴ πράξη νὰ ψηφίσουν στὶς ἑπόμενες ἐκλογὲς τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Μάταιος κόπος. Οἱ Ὀλύμπιοι Ἕλληνες ὡς ἐξωγήϊνοι ἐπεβιβάσθησαν πρὸ πολλοῦ στὸ διαστημόπλοιό τους, στὸ διαστημοδρόμιο τοῦ Ὀλύμπου -στὸ ὁποῖο πρὶν ἀπὸ πολλὲς χιλιάδες χρόνια εἶχαν καταφθάσει πάνοπλοι,  ὡς Σπαρτιᾶτες, μαζὶ μὲ τοὺς Δώδεκα Θεοὺς- γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν στὶς βάσεις τους, ἐγκαταλείποντας τὸν ἱερὸ χῶρο στοὺς Εἵλωτες. Ἤ μήπως;

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Μαρτίου 2014