247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

247 – 2017: Ἡ πιθανὴ ἐπάνοδος τῶν Ἀμερικανῶν Νεοσυντηρητικῶν καὶ ἡ ἐπέκταση τοῦ πλανητικοῦ πολέμου

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες καπιταλιστικῶν μεγάλων καὶ μικρῶν χωρῶν τοῦ πλανήτου, ὑπόκειται στὴν διακυβέρνηση τοῦ πολυεθνικοῦ κεφαλαίου. Στὴν πρώτη περίοδο τῆς  προεδρίας του ὁ Ὀμπάμα ἐκρίθη ὡς συνήθης μαριονέτα στὰ χέρια τοῦ κεφαλαίου.

Παρὰ ταῦτα, στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, μὲ ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονὴ ἐπέτυχε νὰ ἀπομακρύνη προσωρινὰ τὸν κίνδυνο τελικῆς πλανητικῆς συρράξεως. Ὁ πόλεμος μέχρι στιγμῆς δὲν ἐπεκτάθη οὔτε στὸ οὐκρανικὸ μέτωπο, οὔτε στὸ μέτωπο τοῦ Ἰράν. Ἐπέτυχε μάλιστα νὰ ξεκινήσῃ τὴν μακροχρόνια διαδικασία ἐπιτεύξεως Νέας Γιάλτας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο , τασσόμενος ὑπὲρ τῆς θέσεως Κίσσινγκερ Νέας Γιάλτας καὶ ἀντιτιθέμενος στὴν θέση Μπρεζίνσκι  διαμελισμοῦ τῆς Ῥωσίας.

Δυστυχῶς ὅμως πρόκειται γιὰ ἐκεχειρία  στὴν προεδρικὴ ἐξουσία, μέχρι τὴν πιθανὴ ἐπάνοδο τῶν Νεοσυντηρητικῶν, τῶν Neocons (Neo Conservatives). Γι  αὐτὸ καὶ οἱ ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 8ης Νοεμβρίου 2016 θὰ ἔχουν καθοριστικὴ σημασία γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτου. Μία τέτοια ἐπάνοδος θὰ ἐνισχύση τὴν πρόβλεψη τοῦ πρώην προέδρου Μποὺς τοῦ Νεωτέρου ὅτι ὁ πλανητικὸς πόλεμος ποὺ ἤρχισε μὲ τὸν βομβαρδισμὸ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, στὶς 24 Μαρτίου 1999, θὰ ὁλοκληρωθῇ στὸ τέλος μίας γενεᾶς, δηλαδὴ περίπου τὸ 2030, κατόπιν τῆς τελικῆς πολεμικῆς ἀναμετρήσεως ΗΠΑ-Κίνας μὲ ὁλικὸ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ πλανήτου.

Οἱ Neocons ἦσαν καὶ συνεχίζουν νὰ εἶναι παρόντες καὶ στὰ δύο κόμματα, τὸ Ῥεπουμπλικανικὸ καὶ τὸ Δημοκρατικό. Ἡ κοινὴ τους πεποίθηση εἶναι ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἔχει τὸ καλύτερο καὶ τὸ ἀνώτερο πολιτικό, κοινωνικὸ καὶ κοινωνικὸ σύστημα, τὸ δημοκρατικὸ καπιταλιστικὸ σύστημα (American democratic capitalism) ποὺ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἐπιβάλῃ σὲ ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Ὁ στόχος τους εἶναι, πρὶν ἀπὸ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση μὲ τὴν Κίνα, νὰ ἐπιτεθοῦν μονομερῶς κατὰ τῆς Ῥωσίας μὲ πυρηνικὰ ὅπλα, πιστεύοντας ὅτι θὰ κερδίσουν. Ὁ πρώην Ἀμερικανὸς ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν Paul Craig Roberts, στὸ τελευταῖο του βιβλίου ποὺ μόλις ἐξεδόθη, μὲ τίτλο The Neoconservative Threat to World Order. Washington's Perilous War for Hegemony, ἀναπαράγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς φοβερὰ γιὰ τοὺς Νεοσυντηρητικοὺς ποὺ εἶχε γράψει τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2014: «Washington thinks nuclear war can be won and is planning a first strike against Russia”! καὶ ἐπαναλαμβάνει ἔκτοτε τὶς κατηγορίες του ὅτι οἱ ΗΠΑ εἶναι αὐτὲς ποὺ ὠργάνωσαν ὅλες τὶς ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις, προσεπάθησαν νὰ δολοφονήσουν τὸν Πούτιν καὶ περιεκύκλωσαν τὴν Κίνα μὲ στόχο νὰ τὴν διαμελίσουν, ὅπως προσεπάθησαν νὰ τὸ κάνουν καὶ μὲ τὴν Ῥωσία.

Γνωρίζοντας τὶς παραπάνω δολοπλοκίες τῶν Νεοσυντηρητικῶν ὑποχρεούμεθα νὰ ἐπανεξετάσουμε τὴν σημερινὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ Ὀμπάμα πού, ἐξυπηρετῶντας διαφορετικὰ ἀμερικανικὰ συμφέροντα, ἀπεμάκρυνε τοὺς κινδύνους ἐπιβολῆς ἀκραίων καπιταλιστικῶν ἐπιθετικῶν λύσεων, σὲ τρία ἐξωτερικὰ μέτωπα: 1 – Στὴν Εὐρώπη, βάζοντας φίμωτρο στὴν Γερμανία. 2 – Στὴν Οὐκρανία, χαλιναγωγῶντας τοὺς ἀκραίους κατὰ τῆς Ῥωσίας φιλοπόλεμους κύκλους τοῦ Κιέβου καὶ τῆς Οὐασιγκτῶνος. 3 -  Ῥίχνοντας γέφυρα πρὸς τὸ Ἰράν.

Συνεπῶς ὁ Ὀμπάμα, μέσα στὰ πολὺ στενὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων του κατώρθωσε νὰ κάνῃ θετικὸ ἔργο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ αὐτὸ ἀφαιρεῖ ἀπὸ ἐπάνω του τὴν παλαιότερη κατηγορία, «τὶ Μποὺς, τὶ Ὀμπάμα!»

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Ὀκτωβρίου 2015

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

174 –Μετεμψύχωση: Ὁ Τσίπρας-Παπανδρέου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ Ὀμπάμα

Μετὰ τὶς ἐκλογές τῆς 25^ης Ἰανουαρίου 2015, τὸ ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-ΓΑΠ, ἀντεκατεστάθη, λόγῳ μὴ εἰσόδου τοῦ ΓΑΠ στὴν Βουλή, μὲ τὸ ὀλιγώτερο ἐπιθυμητὸ φιλοαμερικανικὸ πολιτικὸ δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου καὶ αὐτὸ λόγῳ τοῦ ἀλόγου μίσους τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ ΓΑΠ.

Ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα ἔχει, εὐτυχῶς γιὰ τὸν Τσίπρα, δύο ἀκόμη χρόνια παραμονῆς του στὴν ἀμερικανικὴ προεδρικὴ πολυθρόνα, κατὰ τὰ ὁποῖα τὰ μαλλιὰ τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου θὰ δυνηθοῦν νὰ γίνουν τελείως λευκά, προτοῦ ἐμφανισθῇ ὁ κίνδυνος ἀναρριχήσεως ἑνὸς Ἀμερικανοῦ γερακίου τύπου John McCain. Ἐπίσης, ὁ ΓΑΠ, ποὺ δὲν τὰ ἔχει βάλει κάτω, θὰ ἀγωνισθῇ, μέσῳ τῶν ἐξωτερικῶν του δεσμῶν τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς, νὰ ἐπανέλθῃ στὸ ἑλληνικὸ προσκήνιο καὶ νὰ βοηθήσῃ ἐνδεχομένως τὸν Τσίπρα στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ φιλίας μὲ τοὺς γείτονές μας, Τουρκίας καὶ Ἰσραήλ, ἔναντι τοῦ ἐθνικιστοῦ Καμμένου, παρὰ τοῦ γεγονότος ὅτι καὶ ὁ ΓΑΠ καὶ ὁ Καμμένος θἀ  ἠδύναντο νὰ βοηθήσουν στὴν ἐπάνοδο τῆς Μοναρχίας στὴν Ἑλλάδα, μὲ σύμφωνη γνώμη τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν.

Ἡ νέα Γιάλτα στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ποὺ ἔχει προτείνει ὁ παλαίμαχος Κίσσινγκερ, μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ῥωσίας καὶ συρρικνώσεως τοῦ Δ΄ Ῥάϊχ, διατηρῶντας ὅμως τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση μὲ ἀποδυναμωμένο εὐρώ, ὡς ἀπαραίτητη ἀσπίδα κατὰ τοῦ ῥωσικοῦ ἐπεκτατισμοῦ πρὸς Δυσμάς, θὰ καταστήσῃ τὴν Ἑλλάδα σημαντικὸ κομμάτι στὸ ἀμερικανικὸ ζατρίκιο.

Ἐὰν λοιπὸν ὅλα πᾶνε καλὰ καὶ ὁ Σύριζα παίξῃ σωστὰ τὸ ἀμερικανικὸ παιχνίδι, θὰ παραμείνῃ γιὰ καιρὸ στὴν ἐξουσία, ἴσως ὅσον καιρὸ παρέμεινε ἡ προηγούμενη ἐμφάνισή του ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ μορφὴν Ἀνδρέα Παπανδρέου, ὡς ἐντολοδόχου τῶν ΗΠΑ. Διαφορετικά, ἐὰν ὑποπέσῃ στὶς ἀρχικές του μαρξιστικές ἐμμονές, κινδυνεύει νὰ ἐξωστρακισθῇ εἰς τὸ Ὑπερπέραν ὅπως τὸ 1973 συνέβη μὲ τὸν Ἀλλιέντε, τὸν πρῶτο ἐκλεγμένο μαρξιστὴ πρόεδρο τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ ἕναν Ἕλληνα Πινοσέτ.

Φυσικὰ καὶ ἡ ἀνάλυση τοῦ ΚΚΕ ὡς πρὸς τὴν πραγματικὴ ὑφὴ τοῦ Σύριζα εἶναι πέρα γιὰ πέρα σωστή, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ τὴν παθητικὴ στάση τοῦ Κόμματος μὲ wait and see. Φυσικὰ καὶ ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν μας τὴν προηγουμένη κοροϊδία τοῦ Ἀνδρέα, ὅταν ἐπαρουσιάζετο ὡς ἐαμίτης, ἐνῷ στὴν πραγματικότητα, κατὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ὑπηρετοῦσε στὶς ἔνοπλες δυνάμεις τῶν ΗΠΑ. Ἄν καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ Σύριζα ἀποτελεῖται ἀπὸ πρώην μέλη καὶ συνοδοιπόρους τοῦ ΚΚΕ, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δικαιοῦται νὰ παρουσιάζεται ὡς συνεχιστὴς τοῦ ΕΑΜ. Γιὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ Συριζαῖοι νὰ τὸ ἰσχυρισθοῦν πρέπει ὄχι μόνον νὰ ἐναντιώνονται στὴν κυρία Μέρκελ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶναι, ὑπὸ ἄλλη μορφή, συνέχεια τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης τοῦ Γ΄ Ῥάϊχ, νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ κατοχικὸ μάρκο-εὐρὼ (κάτι ποὺ ἐπιζητεῖ ἀκόμη καὶ τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο τῆς Μαρὶν Λὲ Πέν) καὶ φυσικὰ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸ ἐπιθετικὸ ΝΑΤΟ ποὺ σκλαβώνει τὴν Οὐκρανία καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐναντιώνονται μὲ ἀστερίσκους στὸν οἰκονομικὸ ἀποκλεισμὸ τῆς Ῥωσίας.

Ὅσο γιὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ὁ πολιτικὸς ῥεαλισμὸς ἐπιβάλει νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ σταδιακὰ καὶ μὲ προσοχὴ γιὰ νὰ μὴν ξυπνήσῃ ὁ λύκος καὶ μᾶς καταβροχθίσῃ, τὸ ἔχουμε ἀκούσει κατὰ κόρον στὸ παρελθὸν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν λαοπλάνο Ἀνδρέα Παπανδρέου. Τὸ διπλὸ παιχνίδι στὸ ζατρίκιο ἐπιτυγχάνεται μόνον σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Ἔρντογαν στὴν Τουρκία, ποὺ τὸ ἔπαιξε μετριοπαθὴς ἰσλαμιστὴς ἀπὸ τὸ 2002 μέχρι τὸ 2013 ἕως ποὺ τὸ 2013 ἀπεκαλύφθη τζιχαδιστής!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 29 Ἰανουαρίου 2015