220 - Ὁ Βαρουφάκης ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ ῥαγιαδισμοῦ

220 - Ὁ Βαρουφάκης ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ ῥαγιαδισμοῦ

Τὸ ὅτι ὁ Ἕλλην εἶναι ὁ περιούσιος λαὸς σὲ τοῦτον τὸν πλανήτη ἔχει θεολογικῶς ἀποδειχθῆ : Ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅταν ἠστόχησε καὶ ἐσταύρωσε τὸν Χριστό, ἀπώλεσε αὐτομάτως, μὲ τὴν πράξη του αὐτή, τὴν μέχρι τοῦδε δικαιολογημένη προνομιοῦχο θέση του ὡς περιουσίου λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Νέο Ἰσραὴλ ἀνεδείχθη ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός -καί ὄχι ὁ αἱρετικὸς χριστιανός ὅπως ὁ παπικὸς ἤ ὁ διαμαρτυρόμενος- ὁ ὁποῖος ἀντὶ τῶν ἑβραϊκῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐχρησιμοποίησε τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ συνθέτοντας τὸν χριστιανισμὸ μὲ τὸν ἑλληνισμό, ἐδημιούργησε γιὰ τὸν πλανήτη, τὴν κιβωτὸ τῆς Ῥωμηοσύνης, τοῦ ἑλληνωρθοδόξου δηλαδὴ πολιτισμοῦ πού, ναὶ μὲν χρησιμοποιεῖ καὶ τὰ ῥωσικὰ καὶ τὶς ἄλλες ἐθνικὲς γλῶσσες, δὲν παύει ὅμως νὰ βασίζεται στὴν ἑλληνικὴ καὶ τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀπ' ἀρχῆς κόσμου ὁ διανοούμενος τῆς σειρᾶς, παντοῦ ἀνὰ τὴν γῆν  -ἀλλὰ ἰδιαιτέρως στὸν πεπτοκῶτα σημερινὸ ἑλληνικὸ λαό- γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν παντελῆ ἔλλειψη δημιουργικότητος ποὺ τὸν διακρίνει, καταφέρεται κατὰ τῶν δημιουργῶν, χλευάζοντάς τους ὡς ἀνισορρόπους καὶ ἐξηγῶντας, μὲ ψευδοφροϋδικὰ ἐπιχειρήματα, τὶς ἀνησυχίες τῶν δημιουργῶν αὐτῶν, ὡς προϊόντα ἀρρωστημένων στερήσεων καὶ ὁρμῶν. Στὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση ὁ ἀποτελεσματικώτερος τρόπος ἐξουδετερώσεως τῶν σκεπτομένων πολιτικῶν ἀντιπάλων ἦτο νὰ τοὺς ἀνακηρύξουν ψυχοπαθεῖς καὶ νὰ τοὺς ἐγκλείσουν σὲ φρενοκομεῖα. Οἱ ΗΠΑ ἠκολούθησαν τὸ σοβιετικὸ παράδειγμα καὶ μὴ δυναμένοι νὰ ἀποκρούσουν τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ, πολωνικῆς καταγωγῆς Ἀμερικανοῦ ἀγωνιστοῦ τρομοκράτου, γνωστοῦ ὡς "ὁ παμβομβιστὴς", Θεοδώρου Καζύνσκι, τὸν ἀνεκήρυξαν παράφρονα.  Ὁ Γεώργιος Μαλοῦχος, σὲ ἄρθρο του στὴν Καθημερινή τῆς 20-08-2002, μὲ τίτλο, "Μάρξ, Μπακούνιν ἤ Φρόϋντ;" ἐπωφελήθη τοῦ θέματος τῆς τρομοκρατικῆς ὀργανώσεως 17Ν γιὰ νὰ γράψη τὰ ἑξῆς φαιδρά : "Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ νὰ εἰπῇ κανεὶς ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐταλάνισαν τὴν Ἑλλάδα καὶ κάποτε κόντεψαν νὰ τὴν πετάξουν ἀπὸ τὸν δυτικὸ κόσμο τὰ τελευταῖα σχεδὸν τριάντα χρόνια, ἴσως νὰ μὴν εἶχαν συμβῆ ἄν ὁ Γιωτόπουλος δὲν εἶχε νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ τὴν ἄνοδο καὶ τὴν πτώση, τὴν ἰσχυροποίηση καὶ τὴν ἀπαξίωση τοῦ πατέρα του στὸν χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς... Καλές, λοιπόν, οἱ ΠΑΜΚ, οἱ ΚΝΕ καὶ οἱ διάφορες ΜΛ, ΛΜ κοκ.,  ἀλλὰ ἐὰν εἶχε βρεθῆ κι ἕνας χριστιανὸς νὰ τοὺς πάῃ στὸν ψυχολόγο" !

Ἡ ἰδια «σοβαρή» ἐφημερίδα, ἐτιτλοφόρει ἄρθρο τοῦ Ἀντώνη Καρακούση γιὰ τὸν Γιωτόπουλο : "Οἱ περίεργες συναντήσεις τοῦ παράφρονος τῆς 17Ν", ὁ ὁποῖος καὶ ἔκλεινε τὸ ἄρθρο του μὲ τὴν ἑξῆς φράση : "Τὰ ὑπόλοιπα ἀνήκουν στὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ψυχιάτρου ὑπουργοῦ Ὑγείας κ. Στεφανῆ".   Ἐν τῷ μεταξύ, δεκάδες ἑκατομμύρια εἶναι οἱ νεκροὶ ἀπὸ τὴν σώφρονα, μὴ παράφρονο δράση τοῦ ἀμερικανικοῦ κράτους, καθοδηγητοῦ τῆς ἑλληνικῆς ἀντιτρομοκρατικῆς δράσεως, ὡς καὶ τῆς ἀντιτρομοκρατικῆς δράσεως τῶν ἐκπαιδευμένων ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἀνὰ τὸν κόσμον. Π.χ. "κλεισμένοι σὲ μεταλλικὰ κοντέϊνερ, μὲ τὰ ὁποῖα μετεφέροντο στὸ βόρειο Ἀφγανιστάν, ἐπέθαναν ἀπὸ ἀσφυξία τοὐλάχιστον χίλιοι μαχητὲς Ταλιμπάνοι, ὅπως ἀναφέρει τὸ ἀμερικανικὸ περιοδικὸ Newsweek... Οἱ ἀμερικανικὲς δυνάμεις ἐγνώριζαν τὴν κτηνώδη διαδικασία μεταφορᾶς αἰχμαλώτων πολέμου, ποὺ χρησιμοποιοῦσε ὁ φιλικῶς πρὸς αὐτὲς προσκείμενος πολέμαρχος τῆς Βορείου Συμμαχίας, Ἀμπντοὺλ Ρασὶντ Ντοστούμ" ( Καθημερινή, 20-08-2002).

           

Ἡ ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ οἰκοδόμηση κατασταλτικῶν μέτρων κατὰ τῶν δημιουργῶν, ὀφείλεται πρωτίστως στοὺς φιλελευθέρους καὶ σοσιαλδημοκρατικοὺς κύκλους. Ὁ ὀχετὸς ποὺ ξεχείλησε ἀπὸ Τὸ Βῆμα, τὴν Καθημερινὴ  καὶ τὸ Σκάϊ, ἀπαιτῶντας νὰ δικασθῇ ὁ Βαρουφάκης γιὰ σύσταση ἐγκληματικῆς ὀργανώσεως, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν σωρεία  τῶν μετρίων σὲ ἀνάστημα Ἑλλήνων συναδέλφων του καθηγητῶν πανεπιστημίου ποὺ ἁπλῶς τὸν φθονοῦν καὶ δὲν τολμοῦν νὰ ἐμφανισθοῦν μὲ πολύχρωμα πουκάμισα.

Στὸ κυριακάτικο Βῆμα, ὁ ἀπίθανος σὲ κυνισμό, σοσιαλδημοκράτης ὑπουργὸς προστασίας τῆς ἀστυνομίας, Γιάννης Πανούσης, ἐδήλωσε: «Ὕπενθυμίζω ὅτι τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι στηρίζουν τὴν ἀστικὴ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, τὴν λαϊκὴ κυριαρχία καὶ ὄχι τὴν λαϊκὴ δημοκρατία. Ἔχουμε ἀλλαγὴ κυβέρνησης, ὄχι ἀλλαγὴ πολιτεύματος».

Δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι ὁ Πανούσης πιὸ ξεκάθαρα μπάτσος. Καὶ παίρνοντας  φόρα,  ἐκατηγόρησε τὸν Βαρουφάκη ὅτι «διέπραξε τὸ ἀδίκημα τῆς ἐσχάτης προδοσίας», ἐπειδὴ εἶναι «ὑπόλογος γιὰ τὴν ἀποσταθεροποίηση τοῦ νομίσματος καὶ κατ’ἐπέκτασιν τὴν διατάραξη τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης»(!)  Μόνον γιὰ προδοσία τῶν ἀρχῶν τοῦ κόμματός του  δύναται νὰ κατηγορηθῇ ὁ Τσίπρας ποὺ ἐπέλεξε τέτοιον ὑπουργό.

Ἀλλὰ τὸ ἔσχατο πρόσχημα ἀποδομήσεως τῆς προσωπικότητος τοῦ Βαρουφάκη ἀπὸ τὰ βοθροκάναλα τοῦ Κολωνακίου εἶναι ὅτι παρουσιάζει συμπτώματα σχιζοφρενείας ἐπειδὴ εἶναι  διαφορετικὸς καὶ δημιουργικός. Μακάρι αὐτὸ νὰ ἀληθεύῃ ἄν καὶ παρὰ τὶς πολύμηνες ταχυδακτυλουργίες του στὶς Βρυξέλλες ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι μόνον μὲ βιαία ἐπανάσταση δύναται κανεὶς νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ τὸ διεθνὲς τοκογλυφικὸ σύστημα. Καὶ θεωρητικά, τοὐλάχιστον, δύο εἶναι στὴν Ἑλλάδα τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα: τὸ ΚΚΕ καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ποὺ τελευταῖα ὁμιλοῦν τὴν ἴδια γλῶσσα. Ἀλλὰ τί νὰ τὴν κάνῃς τὴν ὁμίλία χωρὶς ὅπλα;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 Τετάρτη  Αὐγούστου τοῦ  2015

213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

213 – Ὁ διαμελισμὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς καμικάζι

Τέρμα στὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα. Ἡ Ἑλλὰς ἐπεραίωσε ἐπιτυχῶς τὸ ἔργο της ποὺ ἦταν ἡ ἀνατίναξη τοῦ οἰκοδομήματος τῆς ΕΕ ποὺ γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ εὐρωπαϊκὸς ἰμπεριαλισμός, τὰ τελευταῖα διακόσια χρόνια, εἶχε προσπαθήσει, μὲ συνεχεῖς ἀποτυχίες, νὰ οἰκοδομήσῃ.

Ναπολέων, Λατινικὴ Νομισματικὴ Ἕνωση (ΛΝΕ 1865-1927), Κουντενχόβε-Καλλέργης, Ἀριστείδης Μπριάν, Χίτλερ, Jean Monnet καὶ οἱ Εὐρωκράτες συνεχιστὲς τοῦ Jean Monnet, ὡς λέσχη τῶν Δυτικῶν Εὐρωπαϊκῶν κρατῶν ποὺ εἶχαν ἀπωλέσει τὶς ἀποικίες τους στὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία καὶ ἐπάσχιζαν νὰ τὶς ἀντικαταστήσουν μὲ τὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, μετὰ τὸν  διαμελισμὸ τῶν δύο πολιτικῶν μεγαθηρίων τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, τῆς Ὀθωμανίας καὶ τῆς Σοβιετίας, διακόσια χρόνια ἀδυσωπήτου ἰμπεριαλισμοῦ ποὺ εἶχε ξεκινήσει μὲ τὸν Mayer Amschel Rothschild (1744-1812)  χρηματοδότη τῶν ναπολεοντίων πολέμων.

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, προσεπάθησε νὰ σταματήσῃ τὴν ξέφρενη αὐτὴ ἐπέκταση τῶν εὐρωπαϊκῶν μεταποικιακῶν δυνάμεων γιὰ ἀποικιοποίηση τῆς διαμελισμένης Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, ἀλλὰ χωρὶς ἐπιτυχία. Ὁ Jean Monnet (1888-1979), Γάλλος τεχνοκράτης στὴν ὑπηρεσία τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καὶ πατέρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶχε ἱδρύσει τὸ 1929, στὸν Ἅγιο Φραγκῖσκο, τὴν Bancamerica καὶ μετὰ τὴν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εἶχε ἐπιστρέψει ἀπὸ τὶς  ΗΠΑ γιὰ νὰ ἑνώσῃ τὶς οἰκονομίες τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας πρὸς ὄφελος τῶν Ἀγγλοσαξώνων, μὲ σταδιακὴ ἐξαφάνιση τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐθνοκρατῶν καὶ μὲ σκοπὸ νὰ ἐναντιωθῇ στὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ, ὑπερασπιστὴ μίας Εὐρώπης τῶν ἐθνοκρατῶν. Ὁ ντὲ Γκὼλ τὸν εἶχε χαρακτηρήσει «un petit financier à la solde des Américains» (ἕνας πληρωμένος ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς  ἐπιχειρηματᾶκος).

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ μέχρι τὸν θάνατό του τὸ 1970 εἶχε ἐναντιωθῆ στὴν εἴσοδο τῆς Ἀγγλίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ὡς ἠπειρωτικὸς ἡγέτης ἀντίθετος στὴν θαλασσία ἀγγλοσαξωνικὴ περίπτυξη. Περιέργως, ἡ Ἀγγλία ἀργότερα ἀπεδείχθη σύμμαχος τοῦ γκωλλισμοῦ, στὴν προσπάθειά της νὰ φρενάρῃ τὴν ἠπειρωτικὴ ὁμοσπονδοποίηση τῆς Εὐρώπης πέραν τῶν ἐθνοκρατῶν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ πάντα ἦταν ἀντίθετη σὲ μία βοναπαρτικὴ Εὐρώπη. Ἔτσι σήμερα,  ἡ γκωλλίστρια Μαρὶν Λεπὲν εὐθυγραμμίζεται μὲ τὸν βρεταννικὸ εὐρωσκεπτικισμὸ καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ποὺ εἶχε προωθηθῆ ἀπὸ τὶς ἀγγλοσαξωνικὲς θαλασσίες δυνάμεις, ἀλλὰ εἶχε περάσει στὰ χέρια τῶν εὐρωκρατῶν, διαμελίζεται μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἰδίων αὐτῶν ἀγγλοσαξωνικῶν δυνάμεων.

Τὸ θανάσιμο λάθος τῶν τεχνοκρατῶν-εὐρωκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν, προῆλθε ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστική τους βουλιμία. Ἀντί νὰ παραμείνουν στὴν ἀρχική τους Ἕνωση  Ἄνθρακος καὶ Χάλυβος τοῦ 1952, τῶν ἕξι πλέον ἀνεπτυγμένων χωρῶν τῆς δυτικοευρωπαϊκῆς χερσονήσου, ἤτοι τοὺς 3 μεγάλους (Γαλλία-Γερμανία-Ἰταλία) καὶ τοὺς 3 μικρούς (Βέλγιο, Ὁλλανδία, Λουξεμβοῦργο), ξεκίνησαν μία τρελλὴ πορεία πρὸς Ἀνατολάς, καταπίνοντας διαδοχικὰ ὅλες τὶς ὑπανάπτικτες χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς, τῆς πρώην Ὀθωμανίας καὶ Σοβιετίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βάλουν φίδι στὸν κόρφο τους, τὴν Ἑλλάδα ποὺ σήμερα ὡς καμικάζι τοὺς ἀνατινάζει στὸν ἀέρα μὲ τὴν βοήθεια τῶν Ἀγγλοσαξώνων! Γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἡ προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἑνωποιήσεως ἀπέτυχε καὶ ἤδη ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη διαιρεῖται μεταξὺ βορρᾶ καὶ νότου  ἕως ποὺ τὸ Δ΄ Ῥάϊχ παραμείνῃ ἀπομονωμένο μὲ τοὺς βορείους δορυφόρους του καὶ τὸ συρρικνωμένο  εὐρωμᾶρκο.

Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς ῥόλος τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ Ἀνθρωπότης θὰ μᾶς εὐγνωμονῇ. Γιὰ μίαν άκόμη φορὰ θυσιαζόμεθα γιὰ τὰ ἀντιιμπεριαλιστικὰ ἰδανικὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ μᾶς παρακολουθεῖ μὲ θαυμασμό. Ὁ Βαρουφάκης ὡς μεγαλοφυὴς ἀναρχικὸς εἶχε ἐτοιμάσει τὸ μπουρλότο!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Ἰουλίου 2015

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

175 – Ζήτω ὁ Βασιλεύς, ζήτω ὁ Ὀμπάμα, ζήτω ὁ Τσίπρας

Ἐνώπιον ἑνὸς παθητικοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ,  πάντα χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἐνημέρωση, ποὺ ἔχει συνηθίσει νὰ φέρεται ἀπὸ φθηνὲς προπαγάνδες τῶν ΜΜΕ καὶ ὁ ὁποῖος δίδει τὸν καλύτερο ἑαυτό του μόνον ὅταν κατευθύνεται ἀπὸ ἀνωτέρους ἡγέτες, ὅπως αὐτὸ συνέβη στὴν Κατοχὴ μὲ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη, δύο σημερινὲς βαρυσήμαντες δηλώσεις, ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως Τσίπρα, ἡ μία προερχομένη ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα καὶ ἡ δεύτερη ἀπὸ τὸν Βασιλέα Κωνσταντῖνο, προκαθορίζουν ἕνα ἐλπιδοφόρο μέλλον γιὰ τὴν χώρα μας.

Ἕνας βασιλεὺς ἐν ζωῇ, ὅπως ἕνας στρατηγὸς ἤ ἕνας πατριάρχης ἐν ζωῇ, δύναται νὰ καθαιρεθῇ ἀλλὰ δὲν νοεῖται ὡς πρώην. Ἐπίσης ποτὲ δὲν ἀποκαλεῖται μὲ τὸ ἐπώνυμο τῆς δυναστείας του. Ἔτσι ὁ ἀποκεφαλισθὴς γάλλος βασιλεὺς Λουδοβῖκος ΙΣΤ’ ἀπεκαλέσθη μόνον ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του Louis Capet. Συνεπῶς ὁ ἰδικός μας Κωνσταντῖνος, καθηρέθη μὲν ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀποκαλεῖται Γλύκσμπουργκ οὔτε πρώην, παρὰ μόνον ἀπὸ τὸν ἐξευτελισμένο πρώην ἀντιπρόεδρο τῆς κυβερνήσεως Σαμαρᾶ, Βαγγέλη, ποὺ φέρει τὸ ψευδώνυμο Βενιζέλος, μικροπρεπῆ ἀκραῖο ἐχθρὸ τοῦ Ἕλληνος ἄνακτος.

Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ἐν γνώσῃ του, συνεκρότησε κυβέρνηση μὲ τὸν Πᾶνο Καμμένο, βασιλικῶν πεποιθήσεων καὶ ὀρθοδόξου παλαιοημερολογιτικῆς οἰκογενείας. Συνεπῶς δὲν ἐξεπλάγη ἀπὸ τὴν ὑποστήριξη ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Ἄνακτα. Ἐπιπλέον γνωρίζει κάλλιστα καὶ μέσῳ τοῦ Βαρουφάκη, προερχομένου ἀπὸ τοὺς κύκλους τοῦ ΓΑΠ, ὅτι δὲν συμφέρει νὰ ἐναντιωθῇ ἡ χώρα μας συνάμα καὶ στὴν Μέρκελ καὶ στὸν Ὀμπάμα.

Ὅστις γνωρίζει, ὅπως ὁ Βαρουφάκης, ὅτι γιὰ καλὸ σκάκι πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν  του τὰ σημερινὰ τρία ἐπίπεδα ἰσχύος στὴν διεθνῆ πολιτικὴ ποὺ ἀφοροῦν τὴν χώρα μας, ἤτοι, ἀπὸ τὸν πάνω ὄροφο στὸν κάτω ὄροφο, τὶς ΗΠΑ, τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἑλλάδα, κινεῖται μὲ τὸν παρακάτω τρόπο:

1 –Οἱ ΗΠΑ τυπώνουν τὸ δολλάριο καὶ μὲ αὐτὸ διαφεντεύουν μὲ χίλιες στρατιωτικὲς βάσεις τὸν πλανήτη. Μέσῳ τοῦ ἐμπνευστοῦ τῆς Εὐρώπης, τοῦ Γάλλου Jean Monet, ποὺ τὸ 1945 ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ γιὰ νὰ ἱδρύσῃ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἕνωση, κατόπιν ὑποστηρίξεως τῶν ΗΠΑ κατὰ τοῦ σοβιετικοῦ ἐπεκτατισμοῦ, ἡ Ἀμερικὴ οἰκοδόμησε μὲ ἀθρόα εἴσοδο ἀμερικανικοῦ δολλαρίου τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, τὴν ἀνασυγκρότηση τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ σήμερα ἀκόμα ὑποστηρίζει τὴν ΕΕ ἐφ’ὅσον ὅμως ἀποδυναμώσῃ τὸ εὐρὼ ὡς γερμανικὸ μᾶρκο, καὶ τὸ Βερολῖνο ὡς Δ΄ Ῥάϊχ.

2 - Ἡ Εὐρώπη ποὺ μετὰ τὸ 1989 ἐπεκτείνεται συνεχῶς στὰ ἀνατολικά, εἰς βάρος τῆς Ῥωσίας, δύναται νὰ κινεῖται μόνον ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ ψυχοπαιδίου των, τὴν Ἀγγλία. Ἡ τρελλὴ καὶ γιὰ τρίτη φορὰ μέσα σὲ ἑκατὸ χρόνια, προσπάθεια τοῦ Βερολίνου, ὡς ἠπειρωτικῆς δυνάμεως, νὰ ἐξωστρακίσῃ ἀπὸ τὴν Εὐρασία τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἀμερικανοαγγλικὴ θαλασσινὴ δύναμη μὲ ὅπλο τὸ μᾶρκο-εὐρὼ, δὲν δύναται νὰ ἀποδώσῃ. Ἡ Ἀμερικὴ πατᾶ γερὰ τὴν μπότα  της ἐπὶ τῆς Γερμανίας καὶ δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ προβῆ σὲ ἡγεμονικὲς τρέλλες.

3 - Ἡ Ἑλλάς, κλωτσοσκούφι τῆς Γερμανίας, ἀγκομαχᾶ ὐπὸ τὴν μπότα τῆς Γερμανίας καὶ οἱ τραπεζῖτες της ἀξιώνουν τὰ χρήματά τους εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ὁ μόνος τρόπος γιὰ τὴν κυβέρνηση Τσίπρα εἶναι νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ νὰ ἐντείνῃ τὴν πίεση της ἐπὶ τῆς Εὐρώπης ὥστε νὰ ὑποχρεωθῆ ἡ Γερμανία νὰ σηκώσῃ τὴν μπότα της ἀπὸ τὸ κεφάλι τῆς Ἑλλάδος. Κατόπιν αὐτοῦ, μέσῳ ἑνὸς νέου σχεδίου Μάρσαλ πρὸς τὴν Ἑλλάδα, οἱ ΗΠΑ νὰ πληρώσουν στὴν Εὐρώπη τὰ χρέη τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἀντάλλαγμα φυσικὰ τὴν μεγαλύτερη παρουσία τῶν ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν στὴν ἐκμετάλλευση τῶν παραγωγικῶν πόρων τῆς χώρας μας, καὶ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς ῥωσικῆς καθόδου στὸ Αἰγαῖο μὲ μία ἀμερικανορωσικὴ διευθέτηση νέας Γιάλτας.

Ἡ μαξιμαλιστικὴ θέση τοῦ ΚΚΕ ὅσο καὶ θεωρητικὰ σωστὴ νὰ εἶναι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ χωρὶς βίαιη ἔνοπλη ἀνατροπή, κάτι ποὺ ἀπεδείχθη ἀδύνατον τὸ 1946-1949, στὰ πλαίσια ἀμερικανορωσικοῦ συμβιβασμοῦ τύπου Γιάλτας. Ἡ ἐπάνοδος τοῦ Βασιλέως στὸν ἑλληνικὸ θρόνο εἶναι ἄκρως ἐπιθυμητὴ ὡς ἐγγύηση τῆς ἀγγλοσαξωνικῆς παρουσίας στὴν Ἀθήνα, τὴν ἀπομάκρυνση τῆς γερμανικῆς ἐπιτηρήσεως τύπου τρόϊκας, καὶ ἑνὸς μόντους βιβέντι μὲ τὴν βοναπαρτικὴ πουτινικὴ Ῥωσία μοναρχικῶν διαθέσεων ποὺ δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν παλινόρθωση ὀρθοδόξου βασιλείας στὴν Ἀθήνα. Κάτι τέτοιο εἴναι δυνατὸν γιὰ τὰ ἑπόμενα δύο χρόνια ποὺ ὁ μετριοπαθὴς σοσιαλδημοκράτης Ὀμπάμα θὰ παραμείνῃ στὴν ἐξουσία ἐνῷ κινδυνεύει νὰ ἐκτροχιασθῇ τὸ 2017, ἐὰν ἀνέλθῃ πρόεδρος στὴν Ἀμερικὴ ἕνα γεράκι.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 1^η Φεβρουαρίου 2015, ἀρχὴ Τριωδίου

172 - Ὄχι στὸν κοινοβουλευτισμό, ναὶ στὴν λαοκρατία

172 -  Ὄχι στὸν κοινοβουλευτισμό, ναὶ στὴν λαοκρατία

Στὶς 26 Ἰουνίου 2011, οἱ Ἀγανακτησμένοι (μὲ τὸ σωστὸ ἦτα, ὄχι τὸ ἰῶτα) τῆς πλατείας Συντάγματος, ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δικαιωματικὰ ὁ λαός, ἡ ῥωμαϊκὴ plebs (ὁ δῆμος), ἀπήτησαν τὴν διενέργεια δημοψηφίσματος, δηλαδὴ plebiscite (plebis= λαός καὶ scitum =  διάταγμα).

Νά ὅμως ποὺ ἡ πολιτικὴ ἐπιστήμη ἀποφαίνεται πὼς οἱ δημοκρατίες ὅπως καὶ οἱ δικτατορίες χρησιμοποιοῦν δημοψηφίσματα καὶ δὲν ἀποκαλεῖ τὸ δημοψήφισμα πρὸς χάριν τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ συστήματος (κοινῶς δικτατορία) «ψευδοδημοψήφισμα». Μόνον μέσα ἀπὸ τὴν γνώση τῆς ἱστορίας αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐχρησιμοποιήθη στὶς δυτικὲς κοινωνίες, ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐννοήσουμε ἐπακριβῶς τί ἐννοοῦμε.

Ὁ  Γιῶργος Ἀ. Παπανδρέου (ΓΑΠ) ἀπὸ τότε ποὺ πρωτοενεφανίσθη στὴν πολιτικὴ ζωή, ἐξέφρασε τὴν προτίμησή του γιὰ τὰ δημοψηφίσματα σὲ σχέση μὲ τὶς βουλευτικὲς ἐκλογές. Ἀνερριχήθη στὴν ἡγεσία τοῦ ΠΑΣΟΚ μὲ δημοψήφισμα, ὅταν τὸ 2004, ὡς μοναδικὸς ὑποψήφιος ἐξελέγη πρόεδρος τοῦ κόμματος, «κατόπιν ἀμέσου συμμετοχῆς ἑνὸς ἑκατομμυρίου πολιτῶν, μελῶν καὶ φίλων», διότι τὸ δημοψήφισμα εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὴν ἔννοια τῆς «ἀμέσου δημοκρατίας», δηλαδὴ τῆς λαοκρατίας. Στὶς 16 Ἰουλίου 2011, γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὁ ἑλληνικὸς τύπος, ὑπενθύμισε τὴν σταθερὴ πρόθεση τοῦ ΓΑΠ νὰ διεξάξῃ δημοψήφισμα. Ἔτσι ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ἡ Ἐλευθεροτυπία μὲ πηχαῖο πρωτοσέλιδο τίτλο, ἔγραφε τὰ ἑξῆς: «Ἡ κυβέρνηση σχεδιάζει τὸ δημοψήφισμα ποὺ ἔχει ἀνακοινώσει ὁ πρωθυπουργὸς ὅτι θὰ γίνῃ τὸ φθινόπωρο γιὰ θέματα πολιτικοῦ συστήματος καὶ ὀργάνωσης τοῦ κράτους».

Ὅταν ἐλέγετο τὸν Ἰούλιο τοῦ 2011 ὅτι ἦταν «πρόθεση τῆς κυβερνήσεως» νὰ κάνῃ δημοψήφισμα αὐτὸ ἐσήμαινε στὴν πραγματικότητα «πρόθεση τοῦ ΓΑΠ στὴν κυβέρνηση τοῦ ὁποίου εἶχε παγιδεύσει τὸ ΠΑΣΟΚ», διότι, ἤδη ἀπὸ τὸ 2004, ὑπῆρχε σαφῇ διάκριση ΓΑΠ καὶ ΠΑΣΟΚ. Οἱ ἀπαράτσικοι τοῦ κόμματος, μὲ κύριο ἐκπρόσωπο τὸν Εὐάγγελο Βενιζέλο, πάντοτε ἐπέμεναν καὶ συνέχιζαν νὰ ἐπιμένουν γιὰ ἐκλογές, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ τὶς ἔχαναν καὶ ὅπως τὸ 2007, νὰ κατηγορήσουν τὸν ΓΑΠ ὡς ὑπεύθυνο τῆς ἥττας ὥστε νὰ ἀναλάβη τὴν ἡγεσία ὁ Βενιζέλος. Ἡ ἀντεπίθεση τοῦ ΓΑΠ, ὅταν στὰ πρόθυρα τῆς ψήφου στὴν Βουλὴ τοῦ «Μεσοπροθέσμου», ἠπειλήθη μὲ ἀνταρσία «σὰν τὰ Ἰουλιανὰ τοῦ 1965», μὲ πρωτεργάτη τὴν Βάσω Παπανδρέου καὶ κρυφὸ «Βροῦτο» τὸν Βενιζέλο, συνίστατο στὸ νὰ ἐγκλωβίσῃ στὴν ἡγεσία τῆς κυβερνήσεως τὸν Βενιζέλο, ἀναβιβάζοντάς τον στὴν ἀντιπροεδρία καὶ δίδοντας του τὸ φοβερὰ φθοροποιὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν, ἐνῷ ὡς εἰδικὸς τοῦ συνταγματικοῦ δικαίου ὁ τελευταῖος εἶχε ἀνεπαρκεῖς γνώσεις οἰκονομικῆς ἐπιστήμης. Ὁ πάντοτε ἀνυπόμονος νὰ ἀρπάξῃ τὴν ἐξουσία Βενιζέλος εἶχε πέσει στὴν παγίδα καὶ εἶχε ἀποδεχθῆ τὴν ἀναβάθμισή του κάνοντάς τον συνένοχο τοῦ ἀδιεξόδου.

Τὸ ΠΑΣΟΚ ἦταν ἡ δημιουργία τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ ὁ ΓΑΠ ποτὲ δὲν ἠσθάνθη ἄνετα μέσα σὲ αὐτὸ τὸ κόμμα. Χαρακτηριστικὴ ὑπῆρξε μία ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ ποὺ τοῦ ἀπηύθυνε, στὶς 20 Ἰουνίου 2011, ἕνας παλαιός του φίλος, ὁ καθηγητὴς Γιάννης Βαρουφάκης, ποὺ τοῦ ἔλεγε: «Ἀγαπητὲ Γιῶργο, λίγο μετὰ τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2009 δήλωνες ὅτι «εἴμαστε ἀντιεξουσιαστὲς στὴν ἐξουσία». Ἡ πλειοψηφία τῶν ὑπουργῶν σου σὲ στραβοκοιτοῦσε καὶ οἱ ἀντίπαλοί σου σὲ ἐχλεύαζαν. Ἦσουν μόνος ἐκείνη τὴν στιγμή. Ὅμως, στὸν βαθμὸ ποὺ σὲ γνωρίζω, ἦσουν αὐθεντικός. Άπὸ τότε ἐκύλησε πολὺ μολυσμένο νερὸ στὸ αὐλάκι... Ἔτσι ἤρθαμε στὸν Μάϊο τοῦ 2010 ὅπου σὲ ἐπερίμενε ἡ μεγαλύτερη ἀπόφαση ποὺ ἀναγκάστηκε νὰ πάρει ἕλληνας πρωθυπουργὸς σὲ καιρὸ εἰρήνης...Θὰ σοῦ πῶ κάτι ποὺ θὰ ἀκουστεῖ ἴσως οὐτοπικό...Πάρε ἀπόψε τὸ βράδυ τὸ ποδήλατό σου, μόνος σου, καὶ κατέβα στὴν Πλατεῖα Συντάγματος. Ἐκεῖ, μπορεῖ νὰ σὲ γιουχάρουν στὴν ἀρχή, ἀλλὰ βλέποντάς σε μόνο καὶ ἀποφασισμένο, θὰ παραμερίσουν νὰ περάσεις. Ζῆτα τὸν λόγο καὶ μίλησε στὸν συγκεντρωμένο κόσμο... Ἀμέσως μετά, χαιρέτησε τὸν κόσμο καὶ κινήσου πρὸς τὸ ποδήλατό σου. Καὶ τότε, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ καιρό, δὲν θὰ νοιώθεις μόνος σου. Ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ θὰ ἔχεις συμμετάσχει σὲ μία συγκλονιστικὴ στιγμὴ τῆς συμμετοχικῆς δημοκρατίας γιὰ τὴν ὁποία ἔχουμε πασχίσει μαζί, ξοδεύοντας μελάνι καὶ πολλὲς ὧρες συνεδριάσεων. Στὸ Σύνταγμα αὐτὲς τὶς ἡμέρες μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε ἄμεση δημοκρατία –κάτι ποὺ ἀπαιτεῖ ὄχι μόνον συμμετοχικοὺς θεσμοὺς ἀλλὰ καὶ ἄσκηση ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας-ὅμως ἔχουμε μία ἀναβίωση τὴς ἀρχαίας ἀγορᾶς στὴν ὁποία ὁ ἀντιεξουσιαστὴς Γιῶργος θὰ ἔνιωθε σὰν στὸ σπίτι του».

Ὅταν στὶς 3 Ἰανουαρίου 2015, ὁ ΓΑΠ ἐπιτέλους ἀπεφάσισε νὰ κατέβῃ στὸ Σύνταγμα μὲ τὸ ποδήλατό του, ἱδρύοντας τὸ Κίνημα Δημοκρατῶν Σοσιαλιστῶν, μὲ τριάμισυ χρόνια ἀργοπορία, ἐν μέσῳ γιουχαϊσμάτων τοῦ ὄχλου, ἔγινε πλέον καθαρὸ ὅτι ἡ λαοκρατία, δηλαδὴ ἡ ἄμεση δημοκρατία, ἔστω καὶ μακροπροθέσμως, ἐπρόκειτο νὰ εἶναι παροῦσα στὶς μελλοντικὲς  τύχες τοῦ ἑλληνισμοῦ.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 22 Ἰανουαρίου 2015

39 - Ἀνάγκη δημοψηφίσματος

39 - Ἀνάγκη δημοψηφίσματος

Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2011 ὁ Βαγγέλης Βενιζέλος μὲ εἰδεχθὲς πραξικόπημα ἐματαίωσε τὴν διεξαγωγὴ δημοψηφίσματος ποὺ εἶχε ἀποφασισθῆ ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ Γιῶργο Παπανδρέου καὶ τὸν ὑπεχρέωσε σὲ παραίτηση. Δυστυχῶς ὁ στρατὸς τότε δὲν ἐπενέβη γιὰ νὰ ἐξουδετερώση τὸν ἕλληνα Ἰντὶ Ἀμὶν Νταντὰ καὶ τώρα ὁ Σαμαρᾶς εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν δαμόκλειο σπάθη τοῦ νο.1 ἐχθροῦ τοῦ λαοῦ, Βαγγέλη Βενιζέλου. Ὁ Σύριζα, ὅταν ἔλθη στὴν ἀρχή, πρέπει νὰ βάλῃ τέλος πρωτίστως στὴν κομματοκρατία καὶ νὰ ὀργανώσῃ, μὲ τὴν συναίνεση τοῦ ΚΚΕ, τῶν Ἀνεξαρτήτων Ἑλλήνων καὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, δημοψήφισμα, ζητῶντας ἀπὸ τὸν λαὸ ὄχι μόνον καταδίκη τῶν μνημονίων ἀλλὰ ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρώ, που εἶναι θηλειὰ στὸν λαιμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὅπως τὸ ἐξήγησε θαυμάσια ὁ πρώην συνεργάτης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, ὁ οἰκονομολόγος καθηγητὴς Γιάννης Βαρουφάκης, μὲ εὐρὼ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως περίπτωση νὰ  ἀνακάμψῃ ἡ χώρα μας, κάτι ποὺ διαισθάνεται καὶ ὁ λαὸς ἀλλὰ ποὺ λόγῳ τῆς μαλθακότητός του δὲν τολμᾷ ἀκόμη νὰ προχωρήσῃ στὴν σκληρὴ δοκιμασία ποὺ τὸν περιμένει μὲ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ εὐρὼ.

Ὅταν μὲ τὴν ἔξοδο αὐτὴ ἀπὸ τὸ εὐρὼ θὰ εὑρεθοῦμε στὴν μέση τοῦ ποταμοῦ, μὲ κίνδυνο νὰ πνιγοῦμε, πρέπει νὰ ἀναθεωρήσουμε τὸ Σύνταγμα, νὰ ἐγκαθιδρύσουμε προεδρικὴ δημοκρατία διὰ βίου, μὲ τακτικὰ δημοψηφίσματα καὶ συνεργασία μὲ τὸν στρατό. Ἡ ἔλλειψη διαδοχῆς σὲ μία θετικὴ πολιτικὴ κατάσταση ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξουδετέρωση τῶν θετικῶν ἀποτελεσμάτων μίας ῥιζοσπαστικῆς πολιτικῆς. Ἔτσι ἡ  ἔλλειψη οἰκογενειακῆς διαδοχῆς τοῦ ἐκλιπόντος προέδρου τῆς Βενεζουέλας Τσάβες, θὰ φέρῃ ἀναπόφευκτα τὸ τέλος τῆς Μπολιβαριανῆς ἐπαναστάσεως. Σὲ ἄλλο ἐπίπεδο ἡ πρόσφατη ἐκλογὴ μὲ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν 80% τῶν ψήφων στὴν ἡγεσία τοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος τοῦ Καναδᾶ, τοῦ Ἰουστίνου Τρυντώ (Justin Trudeau), υἱοῦ τοῦ ἀποθανόντος χαρισματικοῦ πρωθυπουργοῦ Π. Ἐ. Τρυντώ καὶ πιθανοῦ μελλοντικοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ Καναδᾶ, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ κάθε λαὸς ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀξία τῆς μοναρχικῆς διαδοχῆς γιὰ τὴν συνέχιση ῥιζοσπαστικοῦ πολιτικοῦ προγράμματος, εἴτε αὐτὴ ἀφορᾷ ἕναν βασιλέα, ἕναν Βοναπάρτη ἤ ἕναν χαρισματικὸ ἡγέτη.

Ἄν θέλῃ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐξαφάνισή του πρέπει νὰ διαβῇ τὸν Ῥουβίκωνα τώρα!

            Δημήτρης Κιτσίκης                                   19 Ἀπριλίου 2013