248 – Οἱ ἀπὸ Νότον Βάρβαροι Ἄραβες Σουννῖτες

248 – Οἱ ἀπὸ Νότον Βάρβαροι Ἄραβες Σουννῖτες

Ἡ δυτικὴ ἱστοριογραφία μᾶς εἶχε συνηθίσει, τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες στὴν ἰδέα ὅτι ἡ ἀραβικὴ παρουσία στὴν παγκόσμια ἱστορία, ἀπὸ τὸν Ζ΄ μέχρι τὸν ΙΕ΄ αἰῶνα, ὑπῆρξε θετικὴ ἐπειδὴ μετέφερε στὴν Εὐρασία καὶ τὴν Ἀφρική, καὶ εἰδικὰ στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη τὸν ἑλληνισμό. Ἡ παγκοσμιοποίηση τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶχε ὁλοκληρωθῆ μὲ ἕναν ἄριστο ἀγγελλιαφόρο: τὸν Ἄραβα.

           

Ἐὰν θεωρήσουμε ὅτι ἡ παγκόσμια ἱστορία, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς προοϊστορίας μέχρι σήμερα εἶναι οὐσιαστικὰ ἡ πορεία τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ μορφοποίησή του στὴν σημερινὴ ἐπικράτησή του σὲ ὅλην τὴν ἔκταση τοῦ πλανήτου, στὴν διάρκεια τῆς ὁποίας συνέλαβαν ὅλοι οἱ λαοὶ γιὰ νὰ κτίσουν καὶ νὰ ὁλοκληρώσουν αὐτὸ τὸ λαμπρὸ πλανητικὸ οἰκοδόμημα ποὺ ὀνομάζομε ἑλληνισμός, τὰ 900 χρόνια τῆς ἀραβικῆς παρουσίας στὴν ἀνόρθωση αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τοῦ πολιτισμοῦ ὑπῆρξε καθοριστική.

Νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ ἀραβικὴ ἐξάπλωση δὲν πραγματοποίηθηκε μόνον στὴν Μέση Ἀνατολή, τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἱσπανία, ἀλλὰ ἔφθασε καὶ μέχρι τὴν δυτικὴ Κίνα ἀπὸ τὸ Ἀφγανιστὰν καὶ ἀπὸ θαλάσσης, μέχρι τὴν νότιο Κίνα. Παντοῦ ὅπου ἐπάτησαν τὸ πόδι τους οἱ Ἄραβες μετέφεραν τὴν  ἑλληνικὴ σκέψη. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ συνεπληρώθη ὁ ἐξελληνισμὸς, ὄχι μόνον τῶν πολιτισμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν θρησκειῶν, οἱ ὁποῖες, οὕτως ἤ ἄλλως εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένες μὲ τοὺς πολιτισμούς, ὅπως τὸ εἶχε παρατηρήσει ὁ Ἴων Δραγούμης, ὅταν ἔγραφε ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς «τύλιξε ἀκόμα καὶ τὴν χριστιανικὴ θρησκεία στὰ δίχτυα του»(Ἴ. Δραγούμης, Ὁ Ἑλληνισμὸς μου καὶ οἱ Ἕλληνες).

Ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ Ἰσλὰμ χάρη στοὺς Ἄραβες ἠκολούθησε τὸν ἑξελληνισμὸ τοῦ ζωροαστρισμοῦ, τοῦ βουδδισμοῦ καὶ τοῦ ἰουδαϊσμοῦ. Ὁ ἐξελληνισμένος χριστιανισμὸς ἐπεξετάθη καὶ σὲ ὅλες τὶς χριστιανικὲς αἱρέσεις, ὄχι μόνον τοῦ ῥωμαιοκαθολικισμοῦ. Ὁ ἐξελληνισμένος γερμανοαγγλοσαξωνικὸς  προτεσταντισμὸς διέσχισε τὸν Ἀτλαντικὸ καὶ ἐξελλένισε τὴν  Ἀμερική. Ὅσο γιὰ τοὺς πολιτισμούς, ὅλοι ὡς πέτρες ἑνὸς οἰκοδομήματος, οἰκοδόμησαν μία πυραμίδα, στὴν κορυφὴ τῆς ὁποίας διεμορφώθη ὁ ἑλληνισμός, ὡς σύνθεση ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἔτσι, οἱ Σουμέριοι, οἱ Βαβυλώνιοι, οἱ Αἰγύπτιοι καὶ οἱ ἄλλοι μεγάλοι πολιτισμοὶ τῆς Ἀρχαιότητος συνέβαλαν στὴν ὁλοκλήρωση τῆς πυραμίδος ποὺ κατέληξε ἑλληνική καὶ πλανητική. Ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς συνέβαλαν στὸν ἐξελληνισμὸ τῆς οἰκουμένης, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ φυλετισμός, ἡ ξενοφοβία, τὸ ἐθνοκράτος, ἡ μοναδικὴ θρησκεία, εἶναι ἀνθελληνικὰ ἑλληνοκτόνα στοιχεῖα. Ἐν συντομίᾳ, τὸ ἐθνοκράτος τῶν Ἀθηνῶν ἀνεδείχθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

 Ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος Χάϊντεγκερ (1889-1976) εἶχε δηλώσει ὅτι «ἡ φιλοσοφία εἶναι ἑλληνικὴ ἐξ ὁρισμοῦ» καὶ ὁ Χίτλερ εἶχε προσθέσει ὅτι «μία εἶναι ἡ τέχνη: ἡ ἑλληνική». Τὸ πρόβλημα εἶναι ἀλλοῦ: ποῖος μετέφερε στὴν Δύση  τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ τέχνη;

           

Στὴν Γαλλία, πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια, μὲ τὴν ἄνοδο τοῦ ἀντιαραβισμοῦ καὶ τοῦ ἀντιμουσουλμανισμοῦ, ὁ καθηγητὴς Μεσαιωνικῆς Ἱστορίας Sylvain Gouguenheim (Γκούγκενεμ ἤ Γκούγκενχαϊμ) εἶχε δημοσιεύση ἕνα πολύκροτο βιβλίο μὲ τίτλο, Aristote au Mont-Saint Michel. Les racines grecques de l’Europe chrétienne («Ὁ Ἀριστοτέλης στὸ Μὸν-Σαὶν-Μισέλ. Οἱ ἑλληνικὲς ῥίζες τῆς χριστιανικῆς Εὐρώπης»). Ἀπεδείκνυε ὅτι ἡ ἑλληνικὴ σκέψη εἶχε μεταφερθῆ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ Βυζαντιο στὴν Δύση χωρὶς τὴν μεσολάβηση τῶν Ἀράβων.

Ὁ Γκούγκενχαϊμ ἐπεσήμαινε ὅτι οἱ δύο πλέον γνωστοὶ «Ἄραβες» φιλόσοφοι ποὺ φημίζονται ὅτι μετέφεραν στὴν Δύση τὴν ἑλληνικὴ σκέψη, ὁ Ἀβικέννας (980-1037) καὶ ὁ Ἀβερρόης (1126-1198) δὲν ἐγνώριζαν κἄν τὴν ἑλληνική. Νὰ προσθέσουμε δὲ ὅτι ὁ Ἀβικέννας (δηλαδὴ ὁ Ἀβιτσιανὸς), δὲν ἦταν Ἄραβας ἀλλὰ Πέρσης, κάτι ἐντελῶς διαφορετικό. Ἀνῆκε ὁλόκληρος στὴν περσικὴ ἱστορία καὶ ὄχι στὴν ἀραβική. Βεβαίως ἦταν μουσουλμᾶνος, ὅπως ἕνας  Βούλγαρος ὀρθόδοξος χριστιανός ἀπεκαλεῖτο Ῥωμηός, ἐφ’ὅσον ἐπρώτευε τότε ἡ θρησκεία καὶ ὄχι ἡ ἐθνότητα. Ἀλλὰ ἕνας Βούλγαρος ἤ ἕνας Ἄραβας ἦσαν ἐκπολιτισμένοι βάρβαροι, ἐνῷ ὁ Ἕλλην ἤ ὁ Πέρσης προήρχοντο ἀπὸ χιλιετεῖς πολιτισμούς. Ὁ Ἀβιτσιανὸς εἶχε τὴν εὐχέρεια νὰ χρησιμοποιῇ τὶς μεγάλες περσικὲς βιβλιοθῆκες τῆς ἐποχῆς. Εἶχε γεννηθῆ κοντὰ στὴν περίφημη περσικὴ πόλη τῆς Μπουχάρας, πολιτισμοῦ πέντε χιλιάδων έτῶν, στὸν Δρόμο τῆς Μετάξης τοῦ Οὐζμπεκιστὰν, ποὺ ἀπεκαλεῖτο τὸ κέντρο τοῦ διαφωτισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς.

           

Ὁ Ἀβερρόης, στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ μεσαιωνικοῦ μουσουλμανικοῦ κόσμου, ἦταν Ἱσπανός, γεννημένος στὴν Καρδούη (Κόρδοβα) τῆς Ἀνδαλουσίας τοῦ ΙΒ΄αἰῶνος. Ἄν καὶ δὲν ἦταν Φράγκος διότι μὴ ῥωμαιοκαθολικός, πολιτισμικὰ ἀνῆκε στὴν Δύση, ποὺ εἶχε πλέον ἐκπολιτισθῆ μὲ τὶς περίφημες ἐκκλησίες γοτθικοῦ ῥυθμοῦ, σὲ μία Ἱσπανία τριῶν βασικῶν θρησκειῶν, τῆς ἰσλαμικῆς, τῆς ἑβραϊκῆς καὶ τοῦ ῥωμαιοκαθολικισμοῦ. Ὁ θρησκευτικὸς φανατισμὸς ποὺ ἔφερε τὴν Reconquista (τὴν ἐπανακατάκτηση) τῆς Ἱσπανίας ἀπὸ τοὺς ῥωμαιοκαθολικοὺς καὶ τὴν ἐκδίωξη τῶν ἑβραίων καὶ τῶν μουσουλμάνων, ἐμπεριεῖχε τὴν ἴδια νοοτροπία μὲ αὐτὴν τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος ποὺ δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ἡ  ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία ἐσυνέχισε τὴν ῥωμαϊκὴ (βυζαντινὴ) αὐτοκρατορία, ἁπλῶς μὲ ἀλλαγὴ θρησκείας τῆς νέας δυναστείας, χωρὶς βασικὰ τὸ πολιτισμικὸ πλαίσιο νὰ ἀλλάξῃ. Γι’ αὐτὸ καὶ μετὰ τὸν Ἰουστινιανὸ ποὺ εἶχε συμπεριλάβει τὴν Ἀνδαλουσία, ἡ βυζαντινωθωμανικὴ αὐτοκρατορία ποτὲ δὲν συμπεριέλαβε τὴν Ἱσπανία καὶ τὸ Μαρόκο, ὅπου καὶ ἀπεβίωσε στὸ πόλη Μαρακὲς ὁ Ἀβερρόης τὸ 1198.

           

Ὁ Ἀβερρόης δὲν μετέφρασε τὸν Ἀριστοτέλη, ἐφόσον δὲν ἐγνώριζε ἑλληνικά. Ἁπλῶς τὸν ἡρμήνευσε βάσει προηγουμένων ἑρμηνειῶν. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι δὲν εἶδε ποτὲ, οὔτε κὰν σὲ μετάφραση, τὰ Πολιτικὰ τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ τὰ ἡρμήνευσε μέσῳ αὐτῶν ποὺ εἶχε ἀκούσει ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ σκέψη, καὶ συγκεκριμένα τῆς Πολιτείας  τοῦ Πλάτωνος, ἀλλὰ ἐθεώρει τὸν ἑαυτό του ἀριστοτελικό. Ἁπλῶς διαπιστώνουμε στὴν περίπτωση τοῦ Ἀβερρόη τὴν πλανητικὴ ἐπιρροὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐποχὲς, συχνὰ ὄχι βάσει πηγῶν, ἀλλὰ φημῶν (βλέπε τὸν θρῦλο τοῦ Μεγαλέξανδρου), ἀκόμη, μέσῳ τῶν Ἄγγλων, καὶ στὴν Παπουασία!

Βάσει αὐτῶν τῶν διαπιστώσεων, ὁ Γκούγκενχάϊμ συνεπέραινε ὅτι ἡ Δύση δὲν ἐχρειάσθη τοὺς Ἄραβες, οὔτε καὶ τοὺς μουσουλμάνους γιὰ νὰ γνωρίσῃ τὴν ἑλληνικὴ σκέψη, διότι ὅ,τι ἔμαθαν οἱ Φράγκοι τὸ ἔμαθαν ἀπὸ τοὺς Βυζαντινοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς χριστιανικοὺς πληθυσμοὺς τῆς Συρίας καὶ τῆς Αἰγύπτου ποὺ ἐξισλαμίσθησαν ἤ καὶ παρέμειναν χριστιανοὶ μετὰ τὴν ἀραβικὴ κατάκτηση στὸν ἕβδομο αἰῶνα καὶ ὠνομάσθησαν ἔκτοτε «Ἄραβες», διότι ἐδέχθησαν μερικῶς τὴν ἀραβικὴ γλῶσσα. Συγκεκριμένα, λέγει ὅτι εἶναι οἱ «χριστιανοὶ Ἄραβες» ποὺ εἰσήγαγαν τὸν ἑλληνισμὸ στὸν ἀραβοϊσλαμικὸ κόσμο καὶ ἔκαμαν τὶς μεταφράσεις. Ἀκόμη σήμερα, εἶναι ἐντυπωσιακὴ ἡ ἄγνοια τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο. Γνώμη μου εἶναι ὅτι τὸ σημερινὸ ἑλληνικὸ κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ κάνη μεγαλύτερη προσπάθεια ἐξαπλώσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο τῆς Ἀνατολῆς, παρὰ στὸν χριστιανικὸ  κόσμο τῆς Δύσεως ποὺ, οὕτως ἤ ἄλλως, ἔχει μακρὰ ἑλληνικὴ παράδοση. Ὁ Γκούγκενχαϊμ τέλος, ἐδήλωνε, πὼς  «οἱ πολιτιστικὲς ἀνταλλαγὲς μεταξὺ τοῦ Ἰσλὰμ καὶ τῆς Χριστιανοσύνης ὑπῆρξαν ἐλάχιστες. Ὁ εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς δὲν ἐδανείσθη  ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, ὡς θρησκεία, οὔτε γραπτὰ κείμενα, οὔτε θεολογικὰ ἐπιχειρήματα».

Καιρὸς λοιπὸν ὁ Γραικύλος τοῦ σημερινοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου, ἀντὶ τῶν Ἀράβων, νὰ ἐπιστρέψῃ στὸ σπαρτιατικὸ ἦθος κοινῆς προελεύσεως ἐκ Γενέσεως Ἑλλήνων καὶ Ἑβραίων, νὰ παραμερίσῃ τὴν ἀνθεβραϊκὴ προπαγάνδα τῶν Φράγκων καὶ νὰ ἐννοήσῃ ἐπιτέλους ὅτι μία συμμαχία στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο μεταξὺ τῶν δύο περιουσίων λαῶν, τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν Ἑλλήνων, δύναται μὲ κοινὴ ἐκμετάλλευση τῶν ἐνεργειακῶν θαλασσίων πόρων νὰ οἰκοδομήσῃ μία σύγχρονη ὑπερδύναμη. Ἀλλὰ χρειάζεται νὰ ἀναφωνήσουμε ἕνα γερὸ ναὶ στὸν ἑλληνικὸ καὶ τὸν ἰσραηλινὸ σιωνισμό.

Δημήτρης Κιτσίκης                                   17 Ὀκτωβρίου 2015

238 - Ἑλληνικὸς σιωνισμός: Ἑλλάς-Ἰσραήλ, βίοι παράλληλοι

238 - Ἑλληνικὸς σιωνισμός: Ἑλλάς-Ἰσραήλ, βίοι παράλληλοι

Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὁ Παναγιώτης Δημητρᾶς, ὁ κατ’ ἐπάγγελμα κυνηγὸς ἀντισημιτῶν στὴν Ἑλλάδα, ἔγραφε πὼς  μᾶλλον ἤμουν ἀντισημίτης ἐπειδὴ εἶχα γράψει ὅτι ἀπ’ἀρχὰς τῆς Ἱστορίας ὑπῆρχε ἀντιδικία μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Ἑβραίων καὶ ὅτι τελικῶς, ὅπως σὲ ποδοσφαιρικὸ ἀγῶνα,  ἡ ὁμὰς Ἑλλὰς θὰ ἐκέρδιζε τὴν ὁμάδα Ἰσραήλ. Συνεχίζω νὰ τὸ πιστεύω, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι σήμερα ἡ Ἑλλὰς ἀντιπροσωπεύει τὸ ἀπόλυτο χάος ἐνῷ τὸ Ἰσραὴλ ἀντιπροσωπεύει τὴν ἀπόλυτη ἐπιτυχία. Γιατί;

Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἰστορίας Ἕλληνες καὶ Ἑβραῖοι εὑρέθησαν παρόντες στὶς δύο ὄχθες τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, κάτι ποὺ μαρτυρεῖ τὸ κοινὸ ἑλληνοεβραϊκὸ βιβλίο, ἡ Βίβλος. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν ἐπιγόνων τοῦ Ἀλεξάνδρου, τῆς ἑλληνικῆς παντοδυναμίας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ τὸν ἔντονο ἐξελληνισμὸ τῶν Ἑβραίων, κάτι ποὺ μαρτυροῦν τὰ τέσσερα βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, μὲ τίτλο Οἱ Μακαβαῖοι καὶ τὴν μετάφραση ἀπὸ τὰ ἑβραϊκὰ στὰ καθημερινὰ ἑλληνικὰ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τὸ 272  π.Χ. ἀπὸ 72 Ἑβραίους λογίους τῆς Ἀλεξανδρείας, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ἕλληνος φαραὼ τῆς Αἰγύπτου Πτολεμαίου Β΄, πρὸς χρῆσιν τῶν ἑλληνομαθῶν Ἑβραίων, μεταξὺ αὐτῶν ἀργότερα καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ Χριστοῦ, ἐπάνω στὴν ὁποία ἐβασίσθη ἡ στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα Καινὴ Διαθήκη.

Ἔχουν δίκαιο καὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ χριστιανισμοῦ ἀλλὰ καὶ οἱ χριστιανοὶ νὰ ἀποκαλοῦν τὸν χριστιανισμὸ ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρο τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ μετὰ Χριστὸν, ἑλληνοεβραϊκὸ πολιτισμό. Στὸν ΙΗ΄αίῶνα ὁ φιλόσοφος Χέγκελ, ἐμπνευστὴς τοῦ Μάρξ, ἔγραψε ὅτι ὁ πλανητικὸς ἑλληνισμὸς εἶχε ἐμπλουτισθῆ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ μὲ τὸν ἑβραϊσμό, σὲ σημεῖο ποὺ ἡ Ὀρθοδοξία (καὶ ὄχι ὁ ῥωμαιοκαθολικισμὸς ἤ ὁ προτεσταντισμός) νὰ γίνῃ ἀναπόσπαστο μέρος τοῦ ἑλληνισμοῦ, παρὰ τὶς ἐθνικιστικὲς ἐξάρσεις τῶν Ῥώσων ποὺ στὸ ὄνομα τῆς οἰκουμενικότητος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀρνοῦνται τὴν ἀναπόσπαστη σχέση της μὲ τὸν ἑλληνισμό. Ἀκόμη, τὰ τελευταῖα χρόνια, ὁ πρώην πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ εἶχε δηλώσει ὅτι ὁ ῥωμαιοκαθολικισμὸς εἶχε σφάλει διότι εἶχε ὑποτιμήσει, κάποια στιγμή, τὴν ἄμεση σχέση χριστιανισμοῦ καὶ ἑλληνισμοῦ. Συνεπῶς ἡ ἀποδοχὴ τῆς Δύσεως, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸν ΙΣΤ΄αἰῶνα, ὅταν ὁ Guillaume Budé ἵδρυσε στὸ Παρίσι τὸ Collège de France γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἐκμάθηση τῶν ἑλληνικῶν καὶ τῶν ἑβραϊκῶν, καθιέρωνε τὸν ἀναμφισβήτητο κοινὸ ἑλληνοεβραϊκὸ πολιτισμό, παρὰ τὴν ἐπίμονη ἄρνηση τοῦ φαινομένου αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς ἑλληνικοὺς ἀρχαιολατρικοὺς κύκλους. Ἀπὸ χιλιάδες χρόνια καὶ ἰδίως στὴν σύγχρονη ἐποχή, ἡ μελέτη τοῦ ἑλληνισμοῦ χρωστᾷ τὰ μέγιστα στοὺς Ἑβραίους ἐπιστήμονες καὶ τὰ δυτικὰ πανεπιστήμια σφίζουν ἀπὸ Ἑβραίους ἑλληνομαθεῖς καθηγητὲς ποὺ  διδάσκουν τὴν ἑλληνικὴ σκέψη.

Ὁ ἑλληνικὸς ἀντισημιτισμὸς ποὺ ἀντιγράφει τὸν δυτικὸ ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν νεώτερο ἀραβικὸ ἀντισημιτισμό, ἐξαπολύει συνεχῶς ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ ἑβραϊκοῦ σιωνισμοῦ, προφασιζόμενος ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀντισημιτισμοῦ ἀλλὰ περὶ ἀντισιωνισμοῦ.

Ὁ σιωνισμός, ὅπως γνωρίζουμε, εἶναι ἡ ἐθνικιστικὴ ἰδεολογία τοῦ πατέρα τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, Χέρτζλ. Πέραν αὐτοῦ τοῦ ἐθνικιστικοῦ σιωνισμοῦ, ὑπάρχει καὶ ὁ ἑβραιοκεντρικὸς πλανητικὸς σιωνισμός, ὁ πλανήτης  Ἰσραήλ, ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὸ περίφημο κείμενο τοῦ 1903, πλαστογραφημένο ἤ μή, τῶν Πρωτοκόλλων τῶν Σοφῶν τῆς Σιών, ποὺ παρουσιάζει σχέδιο κυριαρχίας τοῦ κόσμου ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους. Τίποτα τὸ μεμπτὸν γιὰ τοὺς Ἕλληνες. Ἀνησυχητικὸ βεβαίως γιὰ τοὺς Δυτικούς, γιατί;

Ἐγράφη ἐπανειλημμένως ὅτι ὁ Κιτσίκης ἦταν ὁ Ἕλλην Χέρτζλ. Τί ἐννοοῦσαν μὲ αὐτό;  Ὅτι πέραν τῆς Μεγάλης Ἰδέας τοῦ  βενιζελικοῦ ἐθνοκράτους, ὑπάρχει γιὰ τὸν Κιτσίκη ἡ ἔννοια τοῦ πλανήτου Ἑλλάς, ἔκφραση ποὺ καθιέρωσε πρὸ δεκαετιῶν καὶ ποὺ σήμερα χρησιμοποιεῖται εὐρέως ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ τύπο.

Πράγματι, βασιζόμενος στὴν Ἁγία Γραφή,  φρονῶ, πρῶτον ὅτι ἡ πρώτη φράση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰωάννου, «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος», σημαίνει «ὁ ἑλληνικὸς Λόγος» καὶ ἐπειδὴ ὁ Λόγος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι θεόπνευστη. Δεύτερον, ἡ Ἁγία Γραφὴ διδάσκει ὅτι ἐπειδὴ οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἀνεγνώρισαν τὸν Χριστὸ ὡς Μεσσία, ἔχασαν τὰ πλανητικά τους πρωτεῖα καὶ τὸ περιούσιο τοῦ λαοῦ τους ποὺ εἶχαν μέχρι τὴν ἐμφάνιση τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι οἱ Ἕλληνες ἔγιναν ἡ Νέα Ἱερουσαλήμ, ὁ νέος περιούσιος λαός. Οἱοσδήποτε παρακολουθεῖ τὴν θεία λειτουργία, ἀκούει ἐπανειλημένως ὅτι εἴμεθα τὸ Ἰσραήλ, τὸ νέο Ἰσραήλ, ἡ νέα Ἱερουσαλήμ, συνεπῶς καὶ ἡ νέα Σιών.

Ὅταν ἀρνοῦμαι τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ ἐθνικιστοῦ καὶ ἐπιμένω στὴν ἔννοια τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ μὲ τὴν φράση, «Ὁ ΚΑ’αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ»,  τοποθετοῦμαι στὸ ἐπίπεδο τοῦ πλανητικοῦ ἑλληνικοῦ σιωνισμοῦ, γράφοντας τὰ νέα πρωτόκολλα τῆς Ἑλληνικῆς Σιών παγκοσμίας ἐπικρατήσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ, αὐτοπροσδιορίζομαι  ὡς Ἕλλην σιωνιστής.

Ὁ Ἑβραῖος δὲν μισεῖ τὸν alter ego του, τὸν Ἕλληνα καὶ ὁ Ἕλλην δὲν μισεῖ τὸν Ἑβραῖο. Εἶναι ἁπλῶς θέμα ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ ἀδελφῶν. Καὶ ἐγὼ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες θὰ ὑπερισχύσουμε. Τόσο ἁπλό.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 10 Σεπτεμβρίου 2015  

188 -Ἕβραῖοι καὶ Ἕλληνες: μία παράλληλη ἱστορία

188 -Ἕβραῖοι καὶ Ἕλληνες: μία παράλληλη ἱστορία

Στὶς μελέτες μου ἔχω ἀναφερθῆ πολλάκις στὴν παράλληλη ἱστορία Ἑβραίων καὶ Ἑλλήνων. Π.χ. ἔχω ὁρίσει τὴν σύγχρονη κοινωνία τοῦ Ἰσραὴλ ὡς σπαρτιατικὴ κοινωνία (βλ. τὸ ἄρθρο μου, «Ἆγις Δ΄», Τρίτο Μάτι, τ.165, Ὀκτώβριος 2008, κεφάλαιο: «Ἡ αἰνιγματικὴ συγγένεια Σπάρτης - Ἱερουσαλήμ», καὶ «Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ ὡς πρότυπο»,  Ἐνδιάμεση Περιοχή, τ.52, Θέρος  2009).

Στὶς 9 Νοεμβρίου 1938, οἱ Γερμανοὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν  Ἑβραίων καὶ κατέστρεψαν τὰ μαγαζιά τους σπάζοντας τὶς βιτρίνες των γι’αὐτὸ καὶ τὸ πογκρὸμ αὐτὸ ὠνομάσθη Νύχτα τῶν Κρυστάλλων. Οἱ Γερμανοὶ κατηγοροῦσαν τοὺς Ἑβραίους ὅτι ἐπωφελοῦντο τῆς οἰκονομικῆς των εὐρωστίας γιὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν καταπονημένο γερμανικὸ λαὸ ποὺ εἶχε ὑποφέρει λόγῳ τῶν συνεπειῶν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου καὶ τῆς Συνθήκης τῶν Βερσαλλιῶν.

Τὸν Αὔγουστο 1918, στὴν διάρκεια τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μέσα στὸ ἴδιο περίπου κλῖμα μὲ αὐτὸ ποὺ προκάλεσε, 20 χρόνια ἀργότερα στὸ Βερολῖνο τὸ πογκρὸμ τῶν  Ἑβραίων, ἐξέσπασε στὸ Τορόντο, πογκρὸμ κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐμπόρων. Οἱ Ἀγγλοκαναδοὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῶν καταστημάτων τῶν Ἑλλήνων σπάζοντας τὶς βιτρίνες των σὲ τέσσερις φοβερὲς Νύχτες τῶν Κρυστάλλων. Οἱ κατηγορίες τῶν Καναδῶν κατὰ  τῶν Ἑλλήνων ἦσαν παρόμοιες μὲ τὶς κατηγορίες τῶν Γερμανῶν κατὰ τῶν Ἑβραίων.

Διαβάζουμε: «Ἡ πρώτη ἑλληνικὴ ἐπιχείρηση, θῦμα τῆς ὀργῆς τῶν διαδηλωτῶν, ἦταν τὸ White City Cage, τὸ ὁποῖο ἀνῆκε στὸν Paul (Ἀπόστολο) Letros, ἕναν Ἕλληνα μετανάστη ποὺ εἶχε μετακομίσει στὸ Τορόντο τὸ 1911 ἀφοῦ εἶχε ἤδη ζήσει 15 χρόνια στὸ Σικάγο. Οἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ μαγαζιοῦ κατεστράφησαν, τὰ τζάμια του ἔγιναν γυαλιὰ καρφιὰ ὅπως καὶ οἱ 32 καθρέφτες ποὺ εὑρίσκοντο παρατεταγμένοι στοὺς τοίχους καὶ τὶς μαρμάρινες κορυφές. Μέχρι τὶς 3 τὸ βράδυ δεκάδες ἐπιχειρήσεις στοὺς δρόμους Yonge καὶ Queen, ὅλες ἑλληνικές, εἶχαν δεχθῆ ἐπίθεση καὶ εἶχαν καταστραφῆ».

Οἱ Ἕλληνες τοῦ Καναδᾶ, ἄν καὶ Καναδοὶ ὑπήκοοι, εἶχαν ἐξαιρεθῆ ἀπὸ τὴν ἐπιστράτευση ἐπειδὴ μέχρι τὸ 1917 ἡ χώρα προελεύσεώς των, ἡ Ἑλλάς, ἦταν οὐσιαστικὰ γερμανόφιλη καὶ ἐπισήμως οὐδέτερη καὶ οἱ Σύμμαχοι ἐφοβοῦντο μήπως δὲν θὰ συμπεριεφέροντο ὡς καλοὶ Καναδοὶ στρατιῶτες καὶ θὰ ἐβοήθουν πρακτικὰ τὸν ἐχθρό, τὴν Γερμανία. Ἔτσι, οἱ Ἕλληνες καταστηματάρχες, μένοντας στὴν χώρα, μακριὰ ἀπὸ τὸ μέτωπο πολέμου στὴν Εὐρώπη, ἐπλούτιζαν μὲ τὸ ἀζημίωτο.

Ὅταν τὸ καλοκαίρι τοῦ 1918 ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὸ μέτωπο οἱ βετεράνοι Ἀγγλοκαναδοὶ καὶ διεπίστωσαν τὸν πλοῦτο ποὺ εἶχαν συσσωρεύσει  οἱ Ἕλληνες, ἐξανέστησαν. Μὲ τὸ σύνθημα «γιὰ νὰ ξεβρωμίσῃ ὁ τόπος», οἱ χιλιάδες τῶν βετεράνων Καναδῶν ποὺ εἶχαν ἐπιστρέψει ἀπὸ τὴν σφαγὴ τῶν χαρακωμάτων, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀνάπηροι καὶ σὲ ἀθλία οἰκονομικὴ κατάσταση, εὑρῆκαν τοὺς ἑλληνοφώνους μετανάστες ποὺ ἀπετέλουν τότε μόλις τὸ 0,5% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Τορόντου, περίπου 3.000 ἄτομα, νὰ εὐημεροῦν ἔχοντας στὴν κατοχή τους τὸ 35% τῶν μικρομεσαίων καταστημάτων. Ἔτσι, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1918, 10.000 βετεράνοι διεδήλωσαν στοὺς δρόμους συνεπικουρουμένοι ἀπὸ 40.000 Καναδοὺς πολῖτες. Στὴν συνέχεια 50.000 πλήθους ξεκίνησαν ἕνα ἀνθρωποκυνηγητὸ Ἑλλήνων. Ἡ ἀστυνομία παρέμενε θεατὴς καὶ πολλοὶ μάλιστα ἀστυνομικοὶ ἔπαιρναν μέρος στὶς βιαιοπραγίες ἐνῷ τὸ ἐξοργισμένο πλῆθος κατέστρεφε συστηματικὰ τὰ μαγαζιὰ καὶ τὰ σπίτια τῶν Ἑλλήνων.

Ποτὲ ἡ καναδικὴ κυβέρνηση δὲν ἀπεζημίωσε τὶς καταστροφὲς ἑκατομμυρίων  ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἑλληνοκαναδοὶ  ἀπὸ τὸ ῥατσιστικὸ αὐτὸ πογκρόμ. Τὸ 2009, ἐγυρίσθη ντοκυμαντὲρ τῆς ἑλληνικῆς Νύχτας τῶν Κρυστάλλων τοῦ Τορόντου, ἀπὸ τὸν John Burry ποὺ ἔκανε τοὺς σημερινοὺς Καναδοὺς νὰ ἐντρέπονται.

Γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι σχεδὸν σύσσωμοι, ἀνοικτὰ ἤ κρυφίως, συνεχίζουν νὰ εἶναι ἀντισημῖτες καὶ νὰ ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες ποτὲ δὲν ἔφταιξαν καὶ εἶναι πάντα τὰ θύματα τῶν ἄλλων λαῶν, τὸ περιστατικὸ αὐτὸ ἄς τοὺς γίνῃ μάθημα. Ὅσο γιὰ τὸν ἀστεῖο ἰσχυρισμὸ ὅλων τῶν ἀντισημιτῶν ὅτι δὲν ἔχουν καμμία ἐχθρότητα κατὰ τῶν Ἑβραίων παρὰ μόνον κατὰ τοῦ σιωνισμοῦ, διευρύνοντας τὴν ἔννοια τῆς λέξεως αὐτῆς ποὺ ἀρχικὰ ἐσήμαινε ἰσραηλινὸς ἐθνικισμός, στὴν ἐπιδίωξη παγκοσμίας ἐπικρατήσεως τῶν Ἑβραίων, ὑπενθυμίζω ὅτι καὶ ἐγὼ προσωπικὰ ὑποστηρίζω ἕναν ἑλληνικὸ σιωνισμό, δηλαδὴ τὴν προσπάθεια τοῦ γένους νὰ ἐπικρατήσῃ παγκοσμίως, ἐπιβάλλοντας τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ὡς κοινὴ γλῶσσα ὁλοκλήρου τοῦ πλανήτου, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀποφθέγματος ὅτι «ΚΑ’ αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξη»!

Τὰ παραπάνω γεγονότα δύνανται νὰ εἶναι χρήσιμα  στὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ἡ ὁποία, ἄν καὶ ἐπαναστατική, πάσχει ἀπὸ βαρείας μορφῆς ἀντισημιτισμοῦ. Τὴν ἀρρώστιά της αὐτή, ἐὰν δὲν δυνηθῇ νὰ τὴν ξεπεράσῃ, δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ ποτὲ νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα.

Δημήτρης Κιτσίκης                     4 Ἀπριλίου 2015

176 - Ἡ ἀξεπέραστη ἑλληνικὴ διχόνοια

176 - Ἡ ἀξεπέραστη ἑλληνικὴ διχόνοια

Σωστὰ τὸ εἶπε στὸ Βερολῖνο, στὶς 5 Φεβρουαρίου, ὁ Γιάνης Βαρουφάκης. Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς νεοναζιστικὸ κόμμα, εἶναι καθαρὰ ναζιστικό. Καὶ ὅμως μὲ τὴν  δήλωσή του αὐτή, ἐνώπιον τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν Wolfgang Schaeuble, ἀπέδειξε γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι οἱ Ἕλληνες παραμένουν πάντα διχασμένοι, κατηγορῶντας στοὺς ξένους, τὸν ἀδελφό τους. Διότι καὶ ὁ ὀπαδὸς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ ὁ ὀπαδὸς τοῦ ΚΚΕ εἶναι ἀδελφός μας καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ποὺ ἀγωνίζεται νὰ συνθέσῃ τὰ ἀντίθετα τῆς φυλῆς μας ὥστε νὰ προχωρήσουμε ἑνωμένοι πρὸς τὰ ἔξω καὶ νὰ ἐξακτινώσουμε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ στὰ πέρατα τῆς γῆς, ποὺ εἶναι ἡ μοναδικὴ θεία ἀποστολὴ τῆς φυλῆς μας, χρειάζεται νὰ ἀποβάλωμε τόσο τὸν ἀντικομμουνισμὸ ὅσο καὶ τὸν ἀντιφασισμό. Ἄς ἀφήσουμε τὶς ἀντιπαραθέσεις αὐτὲς στοὺς ξένους λαοὺς γιὰ νὰ τοὺς ἀποδυναμώσουμε.

Ἔχω ἐπανειλημμένως ὑπογραμμίσει ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ, λόγω τοῦ ἐφηβικοῦ της παρελθόντος, κουβαλᾷ σατανικὰ χαρακτηριστικὰ προερχόμενα ὅλα ἀπὸ τὴν σατανιστικὴ Δύση, τόσο μὲ τὴν προώθηση τῆς metal music, τῆς ἀναιτίας βίας ποὺ κατέκλυζαν ἀνέκαθεν τὴν Ἀμερική, τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν ἐπαναστατικὴ βία, καὶ τὸν ἀλόγιστο ἀντισημιτισμό-σιωνισμό, μὲ τὸν ὁποῖο καταφέρεται κατὰ τῶν Ἑβραίων καὶ τοῦ ἄκρως πολιτισμένου κράτους τοῦ Ἰσραήλ, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐγκληματικὸ κατὰ τῶν Παλαιστινίων, ἀκριβῶς ὅπως ἦσαν οἱ Σπαρτιᾶτες, ποὺ τόσο θαυμάζουν οἱ Χρυσαυγῖτες, κατὰ τῶν Εἱλώτων, ἐνῷ γνωρίζει κάλλιστα ὅτι ἕνα κράτος, ὅσο πιὸ πολιτισμένο εἶναι, τόσο πιὸ ἐγκληματικό εἶναι. Ἔτσι ἡ πολιτισμένη Ῥωσία, ἐξεπέρασε τὸ Γ΄Ῥάϊχ, ἐνῷ ἡ πολιτισμένη Κίνα τοῦ Μάο εἶχε ξεπεράσει στὸ ἔγκλημα τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση.

Τρεῖς εἶναι οἱ πλέον πολιτισμένοι λαοὶ τῆς γῆς: Οἱ Κινέζοι, οἱ Ἑβραῖοι καὶ οἱ Ἕλληνες. Εἶναι τελείως ἀσύμφορο γιὰ τὴν ἐθνικιστικὴ Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ καταφέρεται κατὰ τοῦ σιωνισμοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἑβραϊκοῦ ἐθνικισμοῦ ποὺ ἔχει ὡς παράμετρο τὴν παγκοσμία ἐπικράτηση τῶν ἑβραϊκῶν ἀξιῶν, ὅπως καὶ ἐγώ, πέραν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, ἀγωνίζομαι νὰ ἐπιβάλω τὸν ἑλληνοκεντρισμό (δηλαδὴ τὸν ἑλληνικὸ σιωνισμό) στὰ πέρατα τῆς γῆς, ἐπαναλαμβάνοντας ὅτι «ὁ ΚΑ΄αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς  ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ».

Ὁ σατανισμὸς φωλιάζει στὴν Χρυσῆ Αὐγή, ὅπως φωλεύει στὶς ψυχὲς ὅλων τῶν πολιτισμένων λαῶν. Συνεπῶς, πρῶτο μας μέλημα εἶναι νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι φέρουμε μέσα μας τὸν Ἀντίχριστο καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ νὰ τὸν ἀποβάλουμε, ἀκριβῶς διότι Ἕλληνες, Ἑβραῖοι καὶ Κινέζοι εἶναι ἀνώτεροι λαοί.

Ἡ Ἱστορία γνωρίζει ὅτι τὰ «Πρωτόκολλα τὼν Σοφῶν τῆς Σιών» ἐγράφησαν τὸ 1903 ἀπὸ ὑπάλληλο τῆς μυστικῆς ῥωσικῆς ἀστυνομίας Ὁχράνα. Δηλαδὴ ἐγράφησαν ὡς μυθιστόρημα. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν ἡ CIA, ἔγραφε ἕνα μυθιστόρημα στὸ ὁποῖο ἐπαρουσίαζε τὸν ἀπώτερο στόχο τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ, ποὺ εἶναι ἡ παγκοσμία ἐπικράτηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἑλληνικοῦ σιωνισμοῦ, καὶ στὸ μυθιστόρημα αὐτὸ ἡ CIA ἰσχυρίζετο ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ αὐθεντικὸ πρόγραμμα τῆς ὀργανώσεώς μου τῶν «Πανελλήνων τοῦ Μυστρᾶ», πῶς θὰ ἔπρεπε ἐγὼ νὰ ἀντιδράσω;

Ζητῶ λοιπὸν ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αύγή, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ΚΚΕ καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, στὸν ὄνομα τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, νὰ προχωρήσουν, χέρι μὲ χέρι, μὲ τὸν ἑβραϊκὸ λαό, ὥστε μαζὶ νὰ πραγματοποιήσουν τὰ ὄνειρά τους, καὶ νὰ μὴν ἀφήσουν τὴν Κίνα νὰ ἐγκατασταθῇ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, διότι μία ἐνδεχομένη παγκοσμία ἐπικράτηση τῆς ἄκρως πολιτισμένης Κίνας θὰ ἐπιβάλῃ συνάμα μία ἄκρως ἐγκληματικὴ παρουσία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 5 Φεβρουαρίου 2015

113 - Ἡ ἄνοδος τῶν ἐπαναστατικῶν δυνάμεων στὴν Εὐρώπη

113 - Ἡ ἄνοδος τῶν ἐπαναστατικῶν δυνάμεων στὴν Εὐρώπη

Ὅταν στὸν ΙΕ’ αἰῶνα, στὴν Ἰταλία, ἐνεφανίσθησαν οἱ πολιτικὲς ἰδεολογίες γιὰ νὰ καλύψουν τὸ κενὸ ποὺ ἄφηνε στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη ἡ παρακμὴ τοῦ χριστιανισμοῦ, ἡ ἰδέα τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως ἐπῆρε τὸ ὄνομα τοῦ φιλελευθερισμοῦ ποὺ μέσῳ τῆς μασονίας ὠργάνωσε τὶς μεγάλες εὐρωπαϊκὲς ἐπαναστάσεις μὲ πρότυπο τὴν γαλλικὴ τοῦ 1789. Συνάμα ἀνδρώθηκαν, παράλληλα μὲ τὸν φιλελευθερισμό, δύο ἄλλες κοινωνικὲς ἰδεολογίες: ὁ φασισμὸς καὶ ὁ κομμουνισμός. Ὁ φιλελευθερισμὸς ἐπεβλήθη τὸ 1789 καὶ παρέμεινε ἐπαναστατικός, ἀλλάζοντας ἄρδην τὴν δομὴ τῆς Εὐρώπης, μέχρι τὸ 1914.

Ὁ πρῶτος παγκόσμιος πόλεμος ἔβαλε τέλος στὴν ἐπαναστατικὴ μορφὴ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔκτοτε μετεβλήθη σὲ ἀντιδραστικὴ καταπιεστικὴ δύναμη, ὅπως εἶχε στὸν Μεσαίωνα ἐξελειχθῆ ὁ φεουδαλισμός, σὲ ἕναν διεθνισμό-παγκοσμισμὸ ποὺ σὰν Δράκουλας ἐστέγνωνε τὴν ἰκμάδα τῶν λαῶν γιὰ νὰ καταλήξῃ σήμερα στὴν ΝΤΠ (Νέα Τάξη Πραγμάτων).

Ἀπὸ τὸ 1919, ἀνδρώθηκε ὁ κομμουνισμός, ὡς ἐπαναστατικὴ πολιτικὴ ἰδεολογία ποὺ ἔθρεψε στὸν διάβα του καὶ τὸν φασισμό. Ἡ θεωρία τῶν δύο ἄκρων εἶναι σωστὴ στὸ μέτρο ποὺ ἐξηγεῖ ὅτι κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς εἶναι δύο ἐπαναστατικὲς δυνάμεις ποὺ θρέφουν ἡ μία τὴν ἄλλη. Εἶναι ἱστορικὴ διαπίστωση ὅτι οὐδεὶς φιλελεύθερος δὲν προσχωρεῖ στὸν φασισμὸ ἤ τὸν κομμουνισμό, ἐνῷ, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ῥοβεσπιέρρου, ὁ φασιστὴς δύναται νὰ γίνῃ κομμουνιστὴς καὶ ὁ κομμουνιστὴς φασιστής. Ἡ μπολσεβικικὴ ἐπανάσταση ἔθρεψε τὴν ἰταλικὴ φασιστικὴ ἐπανάσταση ὡς καὶ τὴν γερμανικὴ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἐπανάσταση, οἱ ὁποῖες ὅπως καὶ ἡ μπολσεβικική, ἐστράφησαν κατὰ τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τῶν δύο πυλώνων του, τὴν μασονία καὶ τὸν διεθνῆ ἑβραϊσμό, δύο δυνάμεις ποὺ ὅπως τὸ εἶχε ἀναλύσει ὁ Μάρξ, εἶχαν ἀνδρώσει τὸν καπιταλισμό, δηλαδὴ τὸν ἀστικὸ φιλελευθερισμό. Γι’αὐτὸ ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἐπανάσταση, ὅπως καὶ ἡ μπολσεβικικὴ ὑπῆρξαν, ὡς πνευματικοὶ συνεχιστὲς τοῦ Μάρξ, ἀντιμασονικοὶ καὶ ἀντισημιτικοί.

Ὁ φιλελευθερισμὸς ὡς Δράκουλας πλέον ἐπέτυχε, μέσῳ αἱματηρῶν πολέμων (τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸν ψυχρὸ πόλεμο) νὰ κατεδαφίσῃ τὸν ὑπαρκτὸ φασισμὸ καὶ τὸν ὑπαρκτὸ κομμουνισμό. Σήμερα οἱ δύο αὐτὲς ἐπαναστατικὲς δυνάμεις εὑρίσκονται ἀκέφαλες, χωρὶς κράτος. Ὀ κομμουνισμὸς περνᾷ ἀπὸ μία φάση παρακμῆς ποὺ δὲν γνωρίζουμε ἀκόμη ἐὰν θὰ εἶναι διαρκής, ἐνῷ ὁ φασισμὸς παραμένει ἐπαναστατικὰ ἀκμαῖος καὶ σὲ φάση ἀνόδου, ὅπως τὸ ἀπέδειξαν οἱ εὐρωπαϊκὲς ἐκλογὲς τῆς Κυριακῆς, ἐνῷ τὸ Ἰσραήλ, συνεχίζει νὰ οἰκοδομεῖται ὡς σπαρτιατικὴ κοινωνία, ἐλέγχοντας τοὺς εἵλωτές του, τοὺς Παλαιστινίους, καὶ προσπαθῶντας νὰ ἀπεγκλωβίσῃ τὸν λαό του ἀπὸ τὴν κατάρα τοῦ ἑβραϊσμοῦ τῶν τοκογλύφων, γινομένο τὸ 1948 κομμουνιστικὸ καὶ σήμερα φασιστικό. Εἶναι μεγάλο λάθος ἐὰν ἀποκλεισθῇ σήμερα τὸ Ἰσραὴλ ἀπὸ τὴν φασιστικὴ ἐπανάσταση, καὶ αὐτὸ τὸ ἔχει πλήρως ἀντιληφθῆ ἡ Μαρὶν Λὲ Πέν, ὅπως ἦταν λάθος ὅταν τὸ Ἰσραὴλ ἀπεμακρύνθη, μετὰ τὸ 1948, ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση.

Στὴν Ἑλλάδα, ἡ Ἐπανάσταση εὑρίσκεται πλέον στὰ χέρια τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Πρέπει νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὴν θέση της αὐτή, ὄχι γιὰ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀφανίσῃ τὸ ἄλτερ ἔγκο της, τὸ ΚΚΕ, σὲ μία ἀναζωπύρηση τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ ποὺ θὰ ὠφελἠσῃ κατ’ ἀποκλειστικότητα τὸν παρηκμασμένο φιλελευθερισμό, ἀλλὰ γιὰ νὰ τείνῃ χεῖρα συναγωνιστικῆς φιλίας. Μία ἔνδειξη ἐπαναστατικῆς χροιᾶς ἑνὸς ἰδεολογικοῦ κινήματος εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο τὸ Κίνημα προσφωνεῖ τοὺς ὀπαδούς του. Οἱ χριστιανοὶ ὠνομάζοντο μεταξύ τους ἅγιοι, οἱ φιλελεύθεροι, πολῖτες, οἱ κομμουνιστές, σύντροφοι, καὶ οἱ φασιστές, συναγωνιστές. Σήμερα, ἀκόμη καὶ ὁ Σύριζα προσφωνεῖ τοὺς ὀπαδούς του μὲ τοὺς ὅρους φίλοι καὶ φίλες, κύριοι καὶ κυρίες! Συναγωνιστὲς καὶ σύντροφοι, ἑνωθεῖτε στὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ γιὰ νὰ μὴν δυνηθῇ πλέον ὁ φιλελευθερισμὸς νὰ κερδίσῃ ἕναν νέο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸν ψυχρὸ πόλεμο τοῦ μέλλοντος.

Δημήτρης Κιτσίκης                     26 Μαΐου 2014

49 - Συνέχεια τοῦ μαθήματος Ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

49 - Συνέχεια τοῦ μαθήματος Ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

1 - Ὁ ἐθνικοσοσιαλισμός, ἰδεολογία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἀνήκει στὸν φασισμὸ ποὺ ὠνόμασα στὸ σχετικὸ βιβλίο μου, Τρίτη  Ἰδεολογία. Ὁ φασισμὸς τοῦ Μουσσολίνι δὲν  ἦταν ἀντισημιτικὸς ἐνῷ ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς τοῦ Χίτλερ ἦταν ἀντισημιτικός. Φασιστὲς ἔχουμε πολλοὺς καὶ στὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, διότι πρόκειται γιὰ μία ἰδεολογία ἐξ ἴσου σεβαστὴ ὅπως καὶ οἱ δύο ἄλλες, ἤτοι ὁ φιλελευθερισμὸς καὶ ὁ κομμουνισμός.

2 - Ὁ ἀντισημιτισμὸς ὑπῆρξε εὐρέως διαδεδομένος στὴν χριστιανικὴ Εὐρώπη, ἰδίως λόγῳ θρησκεύματος, μὲ τὴν κατηγορία ὅτι οἱ ἑβραῖοι ἐσκότωσαν τὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ στοὺς σοσιαλιστὲς μὲ τὴν κατηγορία ὅτι οἱ Ἑβραῖοι ἵδρυσαν τὶς τράπεζες καὶ τὸν καπιταλισμό. Καὶ ὁ Μάρξ, ἄν καὶ ἄθεος, ἦταν ἀντισημίτης. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον ἀντισημιτικοὺς λαοὺς τῆς γῆς, εἴτε ψηφίζει ΚΚΕ εἴτε Χρυσῆ Αὐγή. Ἀλλὰ τὰ σχόλια τῶν ἑλληνικῶν μπλὸγκ ἀποδεικνύουν τὸ χαμηλότατο μορφωτικὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὴν σωρεία τῶν ὕβρεων καὶ τὴν ἀπίθανη χυδαιότητα τῆς γλώσσας ποὺ χρησιμοποιεῖται. Σίγουρα μία τέτοια γλῶσσα δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸν θεόπνευστο ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμό καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θίξῃ τὸν διαβασμένο Ἕλληνα. Ἁπλῶς τοῦ προκαλεῖ θλίψη μία τέτοιου μεγέθους παρακμὴ τοῦ λαοῦ μας. Ὁ ἀντισημιτισμὸς δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ μὲ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα ὅπως τὸ ἔκαμε ὁ Μάρξ ἀλλὰ καὶ δύναται ἐπίσης μὲ πολὺ ἰσχυρὰ ἐπιχειρήματα νὰ ὑποστηριχθῆ ἕνας φιλοσημιτισμός.

3 - Ὁ σιωνισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικάζεται ἀπὸ τὴν ἀντισημιτικὴ Χρυσῆ Αὐγή, ἡ ὁποία εἶναι ἐθνικιστικὴ καὶ ὑπέρμαχος τοῦ ἐθνοκράτους, ἐφ’ ὅσον ὁ σιωνισμὸς εἶναι ὁ ἐθνικισμὸς τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, τὸ ἑβραϊκὸ ἀντίστοιχο τῆς ἑλληνικῆς Μεγάλης Ἰδέας. Γι  αὐτὸν τὸν λόγο οἱ θρησκευόμενοι ὀρθόδοξοι ἑβραῖοι εἶναι σφόδρα ἀντισιωνιστὲς ὅπως καὶ πλῆθος ἄλλοι ἑβραῖοι. Φυσικὰ καὶ οἱ Ἄραβες Παλαιστίνιοι εἶναι ἀντισιωνιστές, ὅπως καὶ ἐμεῖς εἴμεθα κατὰ τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ οἱ Τοῦρκοι κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ.

4 – Δὲν ζητῶ ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ νὰ ἀλλάξῃ ἰδεολογία, νὰ πάψῃ δηλαδὴ νὰ εἶναι ὁ ἑαυτός της. Ζητῶ ὅμως νὰ ὑποστηρίζῃ τὶς θέσεις της μὲ σοβαρότητα καὶ ἐπιστημονικὸ ἐπίπεδο. Ἄλλωστε νομίζω ὅτι δὲν συμμερίζεται τὸ πρωτόγονο ἐπίπεδο τῶν ἀνωνύμων τῶν διαφόρων μπλόγκ.

Δημήτρης Κιτσίκης   28 Ἰουνίου 2013