202 – Τὸ μυστικὸ τῆς δημοφιλίας τοῦ Τσίπρα

202 – Τὸ μυστικὸ τῆς δημοφιλίας τοῦ Τσίπρα

Συζητῶντας τὶς προάλλες μὲ μία παλαιὰ γνωριμία μου 91 ἐτῶν, συνταξιοῦχος τοῦ ὑπουργείου Ἀμύνης, φανατικὸς ἀντικομμουνιστής, ψηφοφόρος, τὰ τελευταῖα 70 χρόνια ὅλων τῶν συντηρητικῶν δεξιῶν κομμάτων, χαμηλῶν δὲ διανοητικῶν ἱκανοτήτων ἀλλὰ τιμιώτατος καὶ τέλειος οἰκογενειάρχης, ἔμαθα ἔκπληκτος ὅτι ὑπεστήριζε μετὰ μανίας τὸν κομμουνιστὴ Τσίπρα γιὰ ἕναν ἁπλούστατο λόγο: ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Τσίπρας ἔγινε πρωθυπουργός, ἡ σύνταξή του ποὺ εἶχε μειωθῆ κατὰ 50% ἀπὸ τὴν προηγούμενη δεξιὰ κυβερνήση Σαμαρᾶ-Βενιζέλου, δὲν εἶχε μειωθῆ περαιτέρω. Ὅταν τοῦ παρετήρησα ὅτι ἴσως ὁ Τσίπρας ὑπογράψῃ νέο μνημόνιο καὶ πάρῃ ἄλλο δάνειο, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ χώρα μας νὰ ὑποχρεώνεται νὰ πληρώνῃ στοὺς τοκογλύφους εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα, ἀπήντησε: Ἐμένα, τὸ μόνο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει, εἶναι ἡ σύνταξή μου νὰ μὴν περικοπῇ περαιτέρω, συνεπῶς νὰ μὴ βγοῦμε ἀπὸ τὸ εὐρώ, καὶ ἡ χώρα ἄς πάῃ στὸ διάβολο.

Ἀπὸ αὐτὸν τὸν «νεοκομμουνιστή» ἐκατάλαβα τὸ μυστικὸ τῆς δημοφιλίας τοῦ Τσίπρα. Σημασία ἔχει ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ ἐπιβιώσῃ, μὲ τοὺς μισθοὺς καὶ τὶς συντάξεις καὶ μὲ ἥρωα τῆς καθημερινότητος τὸν δημοσιογράφο Παπαδάκη τοῦ Καλημέρα Ἑλλάδα τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ Ἀντένα, καὶ ἄς καταποντισθοῦν ἡ παιδεία, ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, τὰ ἐργοστάσια, τὰ μαγαζιά, οἱ ἐπιχειρήσεις, οἱ ἐξαγωγές. Τὸ παράσιτο καὶ ἐξαρτημένο στοὺς ξένους κράτος νὰ πληρώνῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἄς πάῃ στὸ διάβολο ἡ Ἀθήνα τοῦ Πλάτωνος. Συνεπῶς, ζήτω ὁ ἥρωας τῆς γραφειοκρατίας, Ἀλέξης Τσίπρας! Ἡ ἀξιολόγηση τῶν ὑπαλλήλων ἄς γίνῃ καὶ μὲ ἐπιμόρφωση. Ὁ ὑφιστάμενος νὰ ἀξιολογῇ τὸ προϊστάμενο, ἐν τάξει, ἀλλὰ ἀπολύσεις νὰ μὴν γίνονται λόγῳ ἀναξιοκρατίας.

Ἐπάνοδος λοιπὸν στὰ 20 χρόνια δημοσιοϋπαλληλίας τοῦ ΠΑΣΟΚ ποὺ ὠνομάζετο σοσιαλισμός! Ἀλλὰ μέ μία σημαντικὴ διαφορά. Διότι ὁ Τσίπρας θὰ πατάξῃ τοὺς κουλάκους τῆς ὑπαίθρου ἐνῷ ὁ Ἀνδρέας τοὺς εἶχε  χαϊδέψει. Νὰ ἐξαφανισθῇ ὁ ἀγρότης πρὸς χάριν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου! Δηλαδὴ μία καρικατούρα τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τοῦ Στάλιν τῆς δεκαετίας τοῦ 1930. Ὅπως γραφειοκρατικὴ καρικατούρα τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι ὁ Τσίπρας. Ὁ ἀντικομμουνιστικὸς  λαὸς τῶν συνταξιούχων ποὺ στηρίζει τὸν Τσίπρα δὲν ἐπιθυμεῖ ῥήξη καὶ ἀνατροπή. Πάσει θυσίᾳ καλύτερα σαράντα χρόνια σύνταξης πενιχρῆς μὲ τὸ εὐρὼ στὸ στόμα παρὰ μιᾶς ὥρας ἐλεύθερης ζωῆς, ἰδοὺ τὸ σύνθημα τῶν περηφάνων γηρατειῶν. Κομπολογάκι καὶ ἀμανὲς καλὰ κρατοῦν. Ἀπομένει στὸν Τσίπρα νὰ ἀποφασίσῃ τελικά: δημοσιοϋπαλληλικὴ  συνθηκολόγηση ἤ ἡρωϊσμὸς τοῦ ὄχι;

Δημήτρης Κιτσίκης                     13  Ἰουνίου 2015

198 –Τὸ θηρίο τῆς γραφειοκρατίας

198 –Τὸ θηρίο τῆς γραφειοκρατίας

Τὸ θηρίο τῆς γραφειοκρατίας καταστρέφει ὅλες τὶς κοινωνίες: τὶς σοσιαλιστικές, τὶς καπιταλιστικές, τὶς τριτοκοσμικές. Τὸ θηρίο τῆς γραφειοκρατίας τὸ άναπνέει ὁ λαός. Χωρὶς λαὸ καὶ μόνη τὴν πνευματικὴ ἀριστοκρατία, γραφειοκρατία δὲν θὰ ὑπῆρχε. Ὅταν ὁ λαὸς ἀφοδεύει, ἡ λεκάνη γεμίζει μὲ τὰ σκατὰ τῆς γραφειοκρατίας. Γιατί, διότι ὁ λαὸς εἶναι ἐπάνω ἀπὸ ἀμόρφωτος: εἶναι ἀπαίδευτος. Ὅταν δὲν γνωρίζῃς νὰ γράφῃς, ὅταν δὲν γνωρίζῃς γλῶσσες, ὅταν δὲν φλέγεσαι ἀπὸ τὴν πίστη κάποιας θρησκείας, ὅταν δὲν ἀγαπᾷς τὸν  διπλανό σου, ὅταν δὲν μελετᾷς τὸν  Πλάτωνα καὶ τὶς Ἁγίες Γραφές, τότε εἶσαι λαὸς, δηλαδὴ γραφειοκράτης. Ὁ Γιῶργος, κέρβερος φυλάει τὴν εἴσοδο τοῦ ὑπουργείου, ἔχοντας ἀνέβη στὴν πόλη ἀπὸ τὸ χωριό,  μὲ μόνα γράμματα τὰ τοῦ Δημοτικοῦ, συνέχεια τοῦ λακὲ μὲ πουρμπουὰρ καὶ οἰκοστολὴ τῶν ἀρχοντικῶν οἰκιῶν τῶν Παρισίων τοῦ ΙΗ΄αἰῶνος, στὰ πρόθυρα τῆς Ἐπαναστάσεως. Ὁ τέλειος γραφειοκράτης. Παίρνει θέση καὶ μισθὸ καὶ ξεφορτώνεται τὸν πολίτη ἀντὶ νὰ τὸν ἐξυπηρετῇ. Ὑπακούει μόνον  στὸ ἀφεντικὸ ποὺ τοῦ δίδει ἀπερίσκεπτα μισθὸ ἀντὶ νὰ τὸν ἀφήσῃ δικαίως νὰ ψοφίσῃ στὸν δρόμο σὰν σκυλί.

Σήμερα ἡ χώρα μας πληρώνει γιὰ τὸν λαὸ ποὺ ἔφτειαξε, γραικύλο γραφειοκράτη, ψώρα τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ψώρα τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ ποὺ ἔφερε σὲ αὐτοκτονία τὸν Μαϊακόφσκι. Καὶ ὁ Πλάτων σήμερα θὰ εἶχε αὐτοκτονήσει ἀντικρύζοντας τὸν ἑλληνικὸ λαό. Ἀλλὰ ὁ δῆθεν κομμουνιστὴς Συριζαῖος, γιὰ λόγους λαϊκιστικούς, ἐπαναφέρει τὸν ἄχρηστο λαὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, σπαταλῶντας μισθοὺς καὶ συντάξεις, ἀντί νὰ τοὺς θανατώσῃ ὡς ἀχρήστους καὶ ἐπιβλαβεῖς γιὰ τὴν κοινωνία καὶ νὰ μεγαλώσῃ μία νέα γενιὰ μορφωμένου λαοῦ, ὅπως ὁ λαὸς τῆς κομμουνιστικῆς Κούβας ποὺ τὸ 100% ἔχει κάνει 15 μὲ 18 χρόνια σπουδὲς καὶ ποὺ παίρνει δικαίως 25 δολλάρια μηνιαῖο μισθό, δηλαδὴ πολὺ παραπάνω ἀπὸ τὸν πάνσοφο Διογένη στὸ πιθάρι του.

Ὄχι καθαρίστριες. Ὁ καθεὶς δύναται νὰ σκουπίσῃ τὴν αὐλή του. Οἱ καθαρίστριες νὰ πᾶνε στὰ Πανεπιστήμια ἀρχαιοελληνικῆς παιδείας καὶ νὰ γίνουν ἄνθρωποι. Δὲν χρειαζόμεθα λαό. Χρειαζόμεθα ἀριστοκρατία, καθολικὴ ἀριστοκρατία, μὲ ἀγρότη-σοφό, ἐργάτη-σοφό, κοινωνικὸ λειτουργό-σοφό, σὲ μία σοσιαλιστικὴ κοινωνία χριστιανικοῦ ἐπιπέδου, ὅπως τὴν εἶχε ὀνειρευθῆ ὁ Μαγιακόφσκι, χωρὶς μικροαστούς, ὅπου ὁ καθεὶς θὰ μαθαίνῃ νὰ δίδῃ, ὄχι νὰ παίρνῃ. Ὅσοι μείνουν ἀνίκανοι νὰ παιδευτοῦν, ὡς γάγγραινα τῆς κοινωνίας, πρέπει νὰ ἐκριζωθοῦν ἀπὸ τὴν γόνιμη γῆ, σὰν τὰ ἐπιβλαβῆ χόρτα.

Ὁ πρόεδρος Μάο ἔλεγε ὅτι γιὰ νὰ γίνῃ ἀριστοκράτης, ἔπρεπε ὁ δημόσιος ὑπάλληλος νὰ σταλῇ στὸ χωριὸ γιὰ νὰ χώσῃ τὴν ἄχρηστη μούρη του μέσα στὸ ἀγελαδίσιο λίπασμα καὶ νὰ ἀναπνεύσῃ γνώση!

Σήμερα πληρώνουμε μὲ γερμανικὴ κατοχὴ τὸν ἄχρηστο καὶ ἀμόρφωτο δημοσιοϋπαλληλικὸ λαό μας. Ἡ λύση δὲν εἶναι νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὸ Δ΄ Ῥάϊχ γιὰ νὰ ἐπανέλθουμε στὴν φρίκη τῆς μετριότητος τοῦ λαοῦ μας. Ἡ ἀπελευθέρωση πρέπει νὰ εἶναι ἀριστοκρατική, δηλαδὴ γνησία μαρξιστική, μὲ στόχο νὰ ἐξαφανισθῇ, ἔστω καὶ μὲ λαιμητόμο, ὁ ἄχρηστος δημοσιουπαλληλικὸς λαός μας. Έμεῖς, καὶ μόνον ἐμεῖς, φταῖμε. Γι΄αὐτὸ ἀκριβῶς τὰ σκουλίκια τῶν κρατικῶν γραφείων  ἰσχυρίζονται ὅτι φταίει ὁ δυτικὸς κατακτητής.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 28 Μαῒου 2015