156 – Γιὰ ἕνα ἐπιστημονικὸ φασιστικὸ ἑλληνικὸ κίνημα

156 – Γιὰ ἕνα ἐπιστημονικὸ φασιστικὸ ἑλληνικὸ κίνημα

Τὸ κείμενο αὐτὸ ἀπευθύνεται στοὺς ἐλαχίστους ὀπαδούς μου οἱ ὁποῖοι προσεπάθησαν νὰ εἰσέλθουν στὴν οὐσία τῆς πολιτικῆς μου σκέψεως ἡ ὁποία ἔχει συνοψισθῆ στὸ μοναδικὸ θεωρητικὸ βιβλίο περὶ φασισμοῦ (τὴν τρίτη ἰδεολογία) ποὺ ἔχει ποτὲ κυκλοφορήσει στὴν Ἑλλάδα (Δημήτρης Κιτσίκης -Ἡ τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία –Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας – 1998).

Εἶμαι σήμερα 79 ἐτῶν καὶ ἡ ὑγεία μου καὶ τὸ μυαλό μου εἶναι σὲ ἀρίστη κατάσταση. Ἀλλὰ τὸ θεωρητικό μου ἔργο –λένε οἱ φίλοι μου-θὰ ξεπεράσῃ τοὺς αἰῶνες. Τὸ Ἵδρυμα Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ, ποὺ τὸ ἑλληνικὸ κράτος ἵδρυσε χάρη στὴν πρωτοβουλία ἐμπνευσμένου δημάρχου Ζωγράφου, εἶναι φυσικὸ νὰ κινδυνεύῃ νὰ ἐξαφανισθῇ μὲ τὴν σύληση ἐσωτερικῶν βαρβάρων καὶ μὲ ἔξωθεν εἰσβολή. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν μὲ ἀνησυχεῖ. Ὁ Ῥουσσὼ ἀπεβίωσε τὸ 1778 καὶ τὴν χρονιὰ ἐκείνη οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ὅτι τὸ θεωρητικὸ ἔργο του θὰ εὕρισκε πεδίο ἐφαρμογῆς. Καὶ ὅμως 11 χρόνια ἀργότερα, ξεσποῦσε ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση στὸ ὄνομα τοῦ Ῥουσσώ. Ἡ Ἀκαδημία τοῦ Πλάτωνος καὶ τὸ Λύκειο τοῦ Ἀριστοτέλους κατεδαφίσθησαν ὑπὸ τὰ κτυπήματα τῶν  ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν Βαρβάρων καὶ ὅμως ἡ σκέψη καὶ τῶν δύο συνεχίζει, μετὰ ἀπὸ 2.500 χρόνια νὰ κατευθύνῃ τὴν Οἰκουμένη.

Ἡ θεωρητική μου σκέψη μὲ ἔφερε πάντα κοντὰ στὸν φασισμό, στὴν καθαυτὸ ἰδεολογία τῆς μικροαστικῆς τάξεως γι αὐτὸ καὶ ἐμέλέτησα, πάντα μὲ συμπάθεια, τὶς δύο ἄλλες ἰδεολογίες, πρωτίστως τὸν μαρξισμό-λενινισμό (Νῖκος Ζαχαριάδης), ἰδεολογία τῆς ἐργατικῆς τάξεως, καὶ δευτερευόντως τὸν φιλελευθερισμό (Ἐλευθέριος Βενιζέλος), ἰδεολογία τῆς μεγαλοαστικῆς τάξεως (τὸ ἀποκαλούμενο Κολωνάκι).

Τὸ περίεργο εἶναι ὅτι ἐνῷ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, ἀπετελεῖτο πάντοτε, κατὰ μεγάλη πλειοψηφία, ἀπὸ μικροαστούς, ποτὲ ὁ καθαρόαιμος φασισμὸς δὲν ἠδυνήθη νὰ κυβερνήσῃ οὔτε καὶ ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ τὸ 1936-1941 (μέγα φίλου τῶν Ἑβραίων τῆς Θεσσαλονίκης) καὶ μονίμως συνεθλίβετο μεταξὺ τοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ.

Ἡ Γαλλία ὑπῆρξε πάντα ἡ πατρίδα τῶν ἰδεολογιῶν. Χωρὶς τὴν μελέτη τῆς γαλλικῆς θεωρητικῆς σκέψεως εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἐννοήση κανεὶς τὴν οὐσία τῶν τριῶν προανεφερθεισῶν ἰδεολογιῶν ἀλλὰ καὶ τῶν παραφυάδων τους, ὅπως, ὁ ἀναρχισμὸς καὶ ὁ ἐθνικισμός. Στὴν Ἑλλάδα ἡ γενικὴ ἔλλειψη γνώσεως τῆς γαλλικῆς γλώσσας καὶ ἡ ἐξάπλωση τῆς βαρβαρικῆς, ἤτοι τῆς ἀμερικανικῆς γλώσσας, τελείως ξεκομμένης ἀπὸ τὴν παγκοσμία θεωρητικὴ γνώση, καθιστᾷ σχεδὸν ἀδύνατη τὴν ἐμβάθυνση τῶν ἰδεολογιῶν. Τὸ σημερινὸ πρότυπο καθαρόαιμου φασισμοῦ εἶναι ἡ πολιτικὴ σκέψη τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου (Front National), τῆς κόρης Μαρὶν Λὲ Πέν καὶ ὄχι τοῦ  πατέρα της ποὺ τὸ εἶχε ἱδρύσει.

Βασισμένο στὸ πρότυπο αὐτό, τὸ ἑλληνικὸ φασιστικὸ κίνημα ποὺ σήμερα εἶναι τελείως ἀνύπαρκτο, πρέπει νὰ ἀποφύγῃ, σὰν τὸν Διάβολο τὸ λιβάνι: 1 – τὸν ἀντικομμουνισμό, ὑπὸ οἱαδήποτε μορφή (π.χ. ἀντισταλινισμός) καὶ 2 – τὸν ἀντισημιτισμό, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφή (π.χ. ἀντισιωνισμός). Ἡ Χρυσῆ Αὐγή, ὅσο κουβαλᾷ ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ ἐμφυλιακὸ παρελθὸν τοὺς δύο θανασίμους ἰοὺς τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ καὶ τοῦ ἀντισημιτισμοῦ, δύναται μὲν κάποτε νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώρα ἀλλὰ ποτὲ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ τὴν ὑπηρετήσῃ θετικὰ ἐπειδὴ ποτὲ δὲν θὰ δυνηθῆ νὰ γίνῃ γνησίως φασιστική.

Ὁ ΙΗ΄ αἰὼν ὑπῆρξε ὁ αἰὼν τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ὁ ΙΘ΄ αἰών, ὁ αἰὼν τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ Κ΄ αἰών, ὁ αἰὼν τῆς διαμάχης φασισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ ποὺ κατέληξε στὴν κατεδάφιση καὶ τῶν δύο ἰδεολογιῶν καὶ τὴν ἐπάνοδο τοῦ φιλελευθερισμοῦ. Ὁ ΚΑ’ αἰὼν θὰ εἶναι ὁ αἰὼν τοῦ ἐπιστημονικοῦ φασισμοῦ, βασισμένο, στὴν Ἑλλάδα, στὴν σκέψη μου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             16 Νοεμβρίου 2014

114 - Στὴν Ἀνατολὴ ὁ Πούτιν, στὴν Δύση ἡ Μαρίν

                           114 - Στὴν Ἀνατολὴ ὁ Πούτιν, στὴν Δύση ἡ Μαρίν

Οἱ μεγάλοι ἄνδρες στὴν πολιτική, ἀνεξαρτήτως φύλου, κόβουν γόρδιους δεσμούς. Οἱ ἐπίγονοί τους συντηροῦν καὶ σταδιακὰ καταστρέφουν τὸ ἔργο τῶν μεγάλων. Στὴν Ἀνατολή, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ μεγάλου Στάλιν, οἱ ἐπίγονοί του, Χρουστσώβ, Μπρέζνιεβ, Γιέλτσιν, σταδιακὰ κατέστρεψαν τὸ ἔργο του, μέχρι ποὺ ἐνεφανίσθη ἕνας ἄλλος μεγάλος, ὁ Πούτιν καὶ ἡ ἀμαξοστοιχία νὰ πάρῃ πάλι ἐμπρός.

Στὴν Δύση, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ μεγάλου Ντὲ Γκώλ, οἱ ἐπίγονοί του, Πομπιντού, Ζισκὰρ ντ’ Ἐσταίν, Σαρκοζύ, σταδιακὰ κατέστρεψαν τὸ ἔργο του, μέχρι ποὺ ἐνεφανίσθη ἕνας ἄλλος μεγάλος, ἡ Μαρὶν Λὲ  Πέν. Τί κοινὸ ἔχουν αὐτοὶ οἱ δύο μεγάλοι, ὁ ἕνας στὴν Δὐση, ὁ ἄλλος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή; Μέτρο καὶ ἀρετή, τὰ δύο χαρακτηριστικὰ τοῦ αἰωνίου ἑλληνισμοῦ. Μέτρο, διότι δὲν μισοῦν, συνθέτουν καὶ δὲν προτρέπουν τὴν μία πλευρὰ νὰ μισῇ τὴν ἄλλη, δηλαδὴ τοὺς ἐθνικιστὲς νὰ μισοῦν τοὺς κομμουνιστὲς καὶ τοὺς ἑβραίους. Ἀρετή, διότι ἐπιβάλλουν ἦθος, συγκράτηση τῶν χαμηλῶν ὀρέξεων τῶν κοινῶν ἄνθρώπων, χωρὶς νὰ ἀποκλείουν τὸν ἀνταγωνισμὸ μεταξύ των, πρὸς ὄφελος τοῦ πολιτικοῦ συνόλου.

Δηλαδή, Μαρὶν Λὲ Πὲν καὶ Πούτιν ἐπιλέγουν τὸν φασισμό, ὡς σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ καπιταλισμοῦ,  ὡς ἐθνικομπολσεβικισμό, δηλαδὴ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία νὰ ἐλέγχῃ τὴν οἰκονομικὴ δραστηριότητα, ἀποκλείοντας τὴν πάλη τῶν τάξεων, πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου, τοῦ Volk, τοῦ λαοῦ. Ἐναντιώνονται ὡς φθοροποιὸ στοιχεῖο στὴν μετανάστευση,  ἐπειδὴ γιὰ τοὺς παλαιοτάτους πολιτισμοὺς τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, ἡ μετανάστευση ἀποσυνθέτει τὸν πολιτισμό, ἐνῷ ἀντιθέτως εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῶν βαρβαρικῶν κοινωνιῶν τῶν ΗΠΑ, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς Αὐστραλίας.

Ὁ φασισμός, ὡς ἰδεολογία, δὲν ἠδυνήθη στὸ παρελθὸν νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀξία του γιὰ δύο λόγους: πρῶτον, διότι φασισμὸς καὶ κομμουνισμὸς ἐπολεμήθησαν μὲ φανατισμὸ ἑκατέρωθεν, ὡς αἵρεση, σἐ σημεῖο ποὺ προκλήθηκε αἱματηρὸς ἐμφύλιος μεταξύ τους, καὶ δεύτερον, διότι ὁ φασισμὸς ἐθεώρησε τὸν πόλεμο ὡς μέσον, γιὰ τὴν λύτρωση τῶν μυστικῶν δυνάμεων τοῦ γένους. Ἐπιπροσθέτως ὁ ἀντισημιτισμὸς διήρεσε, σὲ τελευταία ἀνάλυση τὸν γερμανικὸ καὶ τὸν ἰταλικὸ φασισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μειωθῇ ἡ ἀποτελεσματικότης τῆς φασιστικῆς ἐπαναστάσεως.

Σήμερα, ὁ φασισμὸς εἶναι πάλι σὲ ἄνοδο, ἐνῷ ὁ κομμουνισμὸς εὑρίσκεται σὲ κρίση. Μαρὶν Λὲ Πὲν καὶ Πούτιν προειδοποιοῦν: Οἱαδήποτε ἐπαναφορὰ τοῦ ἀντισημιτισμοῦ θὰ πλήξη θανάσιμα τὴν φασιστικὴ ἀναγέννηση γι’ αὐτὸ καὶ ἀποφεύγουν νὰ συνεργασθοῦν μὲ τὴν ἀντισημιτικὴ Χρυσῆ Αὐγή. Ἄς τὸ καταλάβῃ λοιπὸν ὁ ἑλληνικὸς φασισμός: Ὁ λαὸς ἐμπιστεύεται ὅλο καὶ περισσότερο τὴν χρυσαυγίτικη ἐπανάσταση ἀλλὰ συνάμα τὴν σπρώχνει νὰ συντηρῇ τὸν ἀντισημιτισμό, ἐφ’ὅσον εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι  ἀντισημιτική.

Ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Χίτλερ ἐπὶ τοῦ Μουσσολίνι ποὺ τὸν ὑπεχρέωσε τὸ 1938 νὰ ἐξαγγείλῃ τοὺς ἰταλικοὺς ἀντισημιτικοὺς νόμους κατέστρεψε τελικὰ τὴν Ἰταλία καὶ τὸν ἰταλικὸ φασισμό. Σήμερα ἡ Ἑλλάδα χρειάζεται κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ ἐπανάσταση καὶ μόνον ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι σὲ θέση νὰ τῆς τὴν προσφέρῃ, ἐφ’ὅσον δυστυχῶς τὸ ΚΚΕ ὑποφέρει ἀπὸ λουμπάγκο ποὺ τὸ ἀποτρέπει ἀπὸ τοῦ νὰ δράσῃ. Μία τριπλὴ συνεννόηση Μαρίν – Πούτιν – Χρυσῆ Αὐγὴ θὰ ἀπεξαρτοποιήσῃ τὴν χώρα μας ἀπὸ τὴν γερμανικὴ ἐπιβολή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 31 Μαΐου 2014