204 - Ἀντίσταση καὶ πάλι ἀντίσταση!

204 - Ἀντίσταση καὶ πάλι ἀντίσταση!

Ὄχι πλέον τὸ σύνθημα, «ἐλευθερία ἤ θάνατος». Ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη ἐλεύθερος καὶ ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀθάνατος. Τὸ εἶπε καὶ ὁ Ῥουσσώ ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐγεννήθη ἐλεύθερος  καὶ φυσικὰ ἐννοοῦσε τὸν Ἕλληνα ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνθρωπος τοῦ Σύμπαντος εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ ὁ Ἕλλην. Τὸ σύνθημα ἐλευθερία ἤ θάνατος γιὰ τὸν  Ἕλληνα δὲν ἔχει νόημα. Ἁπλὰ πράγματα. Ἐλεύθερος πνευματικὰ φωλιάζοντας στὴν καρδιὰ τῆς Παναγίας, ὁ γίγας  Ἕλλην κουβαλᾷ στὸ σῶμα του ὅλην τὴν ἀθλιότητα τοῦ Κουασιμόδο, τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου, ὅλη τὴν ἀφόρητη ῥωμαΐλα τῆς σικελικῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, τῶν Ῥωμὰ τῆς τζιγγανιᾶς, τῆς Νέας Ἑλλάδος τῶν Ἰνδιῶν, τῆς μαφίας τῶν ταξιτζήδων.

Τὸ παραμορφωμένο σῶμα τοῦ Κουασιμόδο, ἐγκαταλελειμμένο βρέφος τοῦ παγεροῦ χειμῶνος τοῦ 1941, στὰ σκαλιὰ τῆς Παναγιᾶς τοῦ Ἄθω, μεγαλωμένος κωδωνοκρούστης τῆς ἀρπαχτῆς, μὲ ἄθλια φιλοδωρήματα γιὰ τὴν ἐπισκευὴ τῆς καλύβας τοῦ Καραγκιόζη, μεγαλωμένος κατσικοκλέφτης στὰ βουνὰ τοῦ Ταϋγέτου, κρύβει μέσα του τὴν γιγαντιαία συμπαντικὴ ψυχὴ ποὺ πάλλει σὰν βαρειὰ καμπάνα μέσα στὰ ἄστρα τῆς Ἀκροπόλεως τῶν Ἀθηνῶν.

Τὸ πλῆθος τῆς Δύσεως τὸν συλλαμβάνει ὡς τέρας πονηριᾶς καὶ τεμπελιᾶς. Ὅμως, ὡς Ῥωμά-Ῥωμηὸς ἐρωτεύεται τὴν Παναγιά, μεταμορφωμένη σὲ τσιγγάνα Ἐσμεράλδα καὶ τὸ βαθὺ ἀστρικὸ στερέωμα ἀναστενάζει ἑλληνικά.

Ποιὸς ἀφουγκράζεται στὴν ἔρημο τῆς Μογγολίας, καβάλα στὰ παιδικὰ μογγολικὰ ἄτια, τρέχοντας μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ βέλους, τὸ θεϊκὸ σφύριγμα τοῦ ἑλληνισμοῦ; Ποιὸς λύκος, μὲ τὸ κεφάλι τεντωμένο πρὸς τὴν Λυκαυγή, τὸ τρελὸ στερέωμα μιᾶς νύχτας στὸ μέτωπο τῆς Πάρνηθας, ἔκτισε τὸ λημέρι του στραμμένο στὴν Ἀνατολὴ γιὰ νὰ βλέπῃ τὸν ἀνατέλλοντα ἥλιο καὶ νὰ οὐρλιάζῃ ἀπὸ μοναξιά; Ἀπέραντα μόνος, ἀνώτερος τῶν πάντων, προσφέροντας γενναιόδωρα τοὺς νόμους του στὸν γύρω κόσμο, ὡς ἔργο λύκου, τοῦ Λυκούργου, σώζει μὲ τὶς κραυγές του τοὺς Ἕλληνες τοῦ Παρνασσοῦ ποὺ ἐπνίγοντο στὸν κατακλυσμὸ τοῦ Δευκαλίωνος, οἱ ὁποῖοι κτίζουν εὐγνώμονες τὴν Λυκώρεια στὴν κορυφή.

Ἀνεξιχνίαστο μυστήριο τοῦ ἑλληνισμοῦ! Οὐδεὶς γνωρίζει τὴν προέλευση του. Ὅμως ὅλοι ὑποκλίνονται στὸ συμπαντικό του μεγαλεῖο. Καὶ ἡ φρικιαστικὴ γκριμάτσα τοῦ Γερμανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν Σόϋμπλε, ποὺ συνειδητοποιεῖ ἄθελά του τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἑλληνισμοῦ, τὸν ὁδηγεῖ ἀπελπιστικὰ στὴν αὐτοκτονία ὅπως τὸν δεσμοφύλακα Ἱαβέρη τῶν Ἀθλίων ἐνώπιον τοῦ Ἕλληνος ληστοῦ Γιάννη Ἀγιάννη.

Γράφοντας γιὰ τὸν Ἕλληνα Καραγκιόζη, στὸ βιβλίο μου Περὶ Ἡρώων (Ἡρόδοτος, 2014) εἶχα παρατηρήσει: «Μήπως ὅμως ὁ Καραγκιόζης ἐπεραίωσε, μὲ τοὺς ἄθλους του, τὸ πέρασμα του ἀπὸ τὴν γῆ καὶ ἀνέβηκε στοὺς οὐρανούς; Δηλαδή, ἔπαυσε νὰ εἶναι ἥρωας καὶ ὡς Ἡρακλῆς ἐκάθησε ἐκ δεξιῶν τοῦ Διός καὶ ἔγινε θεός, γι’ αὐτὸ καὶ ἐβαλσαμώθη καὶ εἰσῆλθε στὸ μουσεῖο ὡς ἄμεμπτος πλέον; Τότε, ὡς ἅγιος Καραγκιόζης, ἀπηλευθερωμένος ἀπὸ τὶς βωμολογίες καὶ τὸ πέος του, ἄσαρκος πλέον, ἕνα «νέφος κατελθὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀπήγαγε εἰς τὸν Ὄλυμπον»;  Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ περιμένει τὸν νέο της ἥρωα»(σ.272).

Δημήτρης Κιτσίκης                                   19 Ἰουνίου 2015

161 – Νῖκος Ῥωμανὸς ἤ περὶ ἡρώων

161 – Νῖκος Ῥωμανὸς ἤ περὶ ἡρώων

Τὸ τελευταῖο μου βιβλίο ποὺ ἐξεδόθη πρὸ μηνῶν στὸν Ἡρόδοτο, φέρει τὸν τίτλο «Περὶ Ἡρώων» καὶ ἀφιερώνεται στὴν νεολαία ποὺ ἐξαφανίζεται στὴν Ἑλλάδα μὲ σχέδιο νεοκτονίας τῆς Μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974. Γράφω σὲ αὐτό: «Ἡ ἀνθρωπότης βλέπει τὸ ἑλληνικὸ αἷμα νὰ χύνεται καὶ τὰ νιάτα της νὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ ἀντικαταστήσουν μὲ τὸ πλαστικὸ αἷμα τῶν ψευδῶς ἀποκαλουμένων ἡρώων τοῦ θεάματος καὶ τοῦ γηπέδου καὶ τὸ παραισθησιογόνο  τῆς ἡρωΐνης. Ἐγκληματίες βουλευτές, ἐγκληματίες νομοθέτες, ἐγκληματίες λογιστές, ἐγκληματίες δημοκράτες, τὰ νιάτα τοῦ πλανήτου σᾶς ξερνοῦν. Ξερνοῦν τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματά σας, ξερνοῦν τὴν αἱματοβαμένη μὲ χρήματα ἐλευθερία σας, δὲν ἀναγνωρίζουν τοὺς νόμους σας».

Σήμερα ἀφιερώνω τὸ βιβλίο μου στὸν 21χρονο Νῖκο Ῥωμανὸ ποὺ τὸ ὄνομά του τὸν προώριζε νὰ γίνῃ ἥρωας, νέος Ῥωμανὸς Διογένης (1068-1071) ποὺ «ἐφόρεσε τὴν πανοπλία του, ἐγύμνωσε τὸ ξῖφος ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν καὶ ἐσκότωσε πλῆθος βαρβάρων. Ὅμως, πληγωμένος, ἐγλίστρησε ἀπὸ τὸ ἄλογό του καὶ ἐπιάσθη δορυάλωτος». Στὶς 6 Δεκεμβρίου 2008, ἡμέρα τῆς ἑορτῆς του, ἕνα τυπικὸ ἑλληνικὸ κτῆνος, ὁ εἰδικὸς φρουρὸς Ἐπαμεινώνδας Κορκονέας, φουσκωμένος ἀπὸ τὸν πρωτόγονο ἀνδρικὸ ἐγωϊσμὸ γνωστὸ ὡς φιλότιμο, ἐδολοφόνη μέσα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ῥωμανοῦ τὸν ἀδελφικό του φίλο Ἀλέξανδρο Γρηγορόπουλο, τὸ φέρετρο τοῦ ὁποίου ἐτοποθέτησε στὸ χῶμα. Ἀποτέλεσμα: Ἠνδρώθη ὁ Ῥωμανὸς καὶ ἔγινε ἀντάρτης πόλεων.  Ἀντί νὰ συχνάζῃ, σὰν ἄλλοτε ὁ δολοφόνος Κορκονέας, στὰ γήπεδα, οὐρλιάζοντας πρὸς δόξαν τῆς μπάλας, ἐπῆρε τὰ σοκάκια τῶν πόλεων καὶ ἔγινε ἥρωας. Καὶ τώρα ἀργοπεθαίνει στὰ σαμαρικὰ δεσμωτήρια τοῦ γερμανοκρατουμένου ἐξευτελισμένου κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν.

Σὲ ὅλους ἐμᾶς, τὰ ὑπολείμματα τοῦ ὑπογεννητικοῦ ἑλληνισμοῦ, τὰ χούφταλα τῶν καφενοβίων ποὺ προτιμοῦμε νὰ ζητιανεύουμε, ψηφίζοντας Σαμαρᾶ, τὶς πενταροδεκάρες τῶν μειομένων συντάξεών μας, παρὰ νὰ ἀγοράζουμε στὰ ἐλάχιστα ἐναπομείνοντα ἐγγόνια μας ὅπλα καὶ φισεκλίκια γιὰ νὰ καθαρίσουν τὰ ἀπορρίμματα τοῦ τόπου μας, κατάρα καὶ τρισκατάρα!

Ἡ ἐπανάσταση εἶναι ὅπως ὁ καθαρὸς ἀέρας ποὺ εἰσέρχεται στὶς κατοικίες μας ὅταν ἀνοίγουμε διάπλατα τὰ παράθυρα. Ἀλλὰ ἐμεῖς, οὔτε τὰ ἄχρηστα χέρια μας ἀπλώνουμε γιὰ νὰ ἀνοίξουμε τὰ παράθυρα αὐτά. Ἀλέξανδρε Γρηγορόπουλε, Νῖκο Ῥωμανέ, ἔφηβοι τοῦ ἀρχαίου κάλλους καὶ τῆς ἀρετῆς, ἔστω καὶ τὴν ὑστάτη στιγμή, μὲ τὴν θυσία σας, σῶστε ἀπὸ τὴν ἐσχάτη ἐξαθλίωση τὴν Ψωροκώσταινα, τὴν πόρνη τοῦ Κολωνακίου!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 3 Δεκεμβρίου 2014  

114 - Στὴν Ἀνατολὴ ὁ Πούτιν, στὴν Δύση ἡ Μαρίν

                           114 - Στὴν Ἀνατολὴ ὁ Πούτιν, στὴν Δύση ἡ Μαρίν

Οἱ μεγάλοι ἄνδρες στὴν πολιτική, ἀνεξαρτήτως φύλου, κόβουν γόρδιους δεσμούς. Οἱ ἐπίγονοί τους συντηροῦν καὶ σταδιακὰ καταστρέφουν τὸ ἔργο τῶν μεγάλων. Στὴν Ἀνατολή, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ μεγάλου Στάλιν, οἱ ἐπίγονοί του, Χρουστσώβ, Μπρέζνιεβ, Γιέλτσιν, σταδιακὰ κατέστρεψαν τὸ ἔργο του, μέχρι ποὺ ἐνεφανίσθη ἕνας ἄλλος μεγάλος, ὁ Πούτιν καὶ ἡ ἀμαξοστοιχία νὰ πάρῃ πάλι ἐμπρός.

Στὴν Δύση, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ μεγάλου Ντὲ Γκώλ, οἱ ἐπίγονοί του, Πομπιντού, Ζισκὰρ ντ’ Ἐσταίν, Σαρκοζύ, σταδιακὰ κατέστρεψαν τὸ ἔργο του, μέχρι ποὺ ἐνεφανίσθη ἕνας ἄλλος μεγάλος, ἡ Μαρὶν Λὲ  Πέν. Τί κοινὸ ἔχουν αὐτοὶ οἱ δύο μεγάλοι, ὁ ἕνας στὴν Δὐση, ὁ ἄλλος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή; Μέτρο καὶ ἀρετή, τὰ δύο χαρακτηριστικὰ τοῦ αἰωνίου ἑλληνισμοῦ. Μέτρο, διότι δὲν μισοῦν, συνθέτουν καὶ δὲν προτρέπουν τὴν μία πλευρὰ νὰ μισῇ τὴν ἄλλη, δηλαδὴ τοὺς ἐθνικιστὲς νὰ μισοῦν τοὺς κομμουνιστὲς καὶ τοὺς ἑβραίους. Ἀρετή, διότι ἐπιβάλλουν ἦθος, συγκράτηση τῶν χαμηλῶν ὀρέξεων τῶν κοινῶν ἄνθρώπων, χωρὶς νὰ ἀποκλείουν τὸν ἀνταγωνισμὸ μεταξύ των, πρὸς ὄφελος τοῦ πολιτικοῦ συνόλου.

Δηλαδή, Μαρὶν Λὲ Πὲν καὶ Πούτιν ἐπιλέγουν τὸν φασισμό, ὡς σύνθεση κομμουνισμοῦ καὶ καπιταλισμοῦ,  ὡς ἐθνικομπολσεβικισμό, δηλαδὴ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία νὰ ἐλέγχῃ τὴν οἰκονομικὴ δραστηριότητα, ἀποκλείοντας τὴν πάλη τῶν τάξεων, πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου, τοῦ Volk, τοῦ λαοῦ. Ἐναντιώνονται ὡς φθοροποιὸ στοιχεῖο στὴν μετανάστευση,  ἐπειδὴ γιὰ τοὺς παλαιοτάτους πολιτισμοὺς τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, ἡ μετανάστευση ἀποσυνθέτει τὸν πολιτισμό, ἐνῷ ἀντιθέτως εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῶν βαρβαρικῶν κοινωνιῶν τῶν ΗΠΑ, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς Αὐστραλίας.

Ὁ φασισμός, ὡς ἰδεολογία, δὲν ἠδυνήθη στὸ παρελθὸν νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀξία του γιὰ δύο λόγους: πρῶτον, διότι φασισμὸς καὶ κομμουνισμὸς ἐπολεμήθησαν μὲ φανατισμὸ ἑκατέρωθεν, ὡς αἵρεση, σἐ σημεῖο ποὺ προκλήθηκε αἱματηρὸς ἐμφύλιος μεταξύ τους, καὶ δεύτερον, διότι ὁ φασισμὸς ἐθεώρησε τὸν πόλεμο ὡς μέσον, γιὰ τὴν λύτρωση τῶν μυστικῶν δυνάμεων τοῦ γένους. Ἐπιπροσθέτως ὁ ἀντισημιτισμὸς διήρεσε, σὲ τελευταία ἀνάλυση τὸν γερμανικὸ καὶ τὸν ἰταλικὸ φασισμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μειωθῇ ἡ ἀποτελεσματικότης τῆς φασιστικῆς ἐπαναστάσεως.

Σήμερα, ὁ φασισμὸς εἶναι πάλι σὲ ἄνοδο, ἐνῷ ὁ κομμουνισμὸς εὑρίσκεται σὲ κρίση. Μαρὶν Λὲ Πὲν καὶ Πούτιν προειδοποιοῦν: Οἱαδήποτε ἐπαναφορὰ τοῦ ἀντισημιτισμοῦ θὰ πλήξη θανάσιμα τὴν φασιστικὴ ἀναγέννηση γι’ αὐτὸ καὶ ἀποφεύγουν νὰ συνεργασθοῦν μὲ τὴν ἀντισημιτικὴ Χρυσῆ Αὐγή. Ἄς τὸ καταλάβῃ λοιπὸν ὁ ἑλληνικὸς φασισμός: Ὁ λαὸς ἐμπιστεύεται ὅλο καὶ περισσότερο τὴν χρυσαυγίτικη ἐπανάσταση ἀλλὰ συνάμα τὴν σπρώχνει νὰ συντηρῇ τὸν ἀντισημιτισμό, ἐφ’ὅσον εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι  ἀντισημιτική.

Ἡ ἐπιβολὴ τοῦ Χίτλερ ἐπὶ τοῦ Μουσσολίνι ποὺ τὸν ὑπεχρέωσε τὸ 1938 νὰ ἐξαγγείλῃ τοὺς ἰταλικοὺς ἀντισημιτικοὺς νόμους κατέστρεψε τελικὰ τὴν Ἰταλία καὶ τὸν ἰταλικὸ φασισμό. Σήμερα ἡ Ἑλλάδα χρειάζεται κοινωνικὴ καὶ ἐθνικὴ ἐπανάσταση καὶ μόνον ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ εἶναι σὲ θέση νὰ τῆς τὴν προσφέρῃ, ἐφ’ὅσον δυστυχῶς τὸ ΚΚΕ ὑποφέρει ἀπὸ λουμπάγκο ποὺ τὸ ἀποτρέπει ἀπὸ τοῦ νὰ δράσῃ. Μία τριπλὴ συνεννόηση Μαρίν – Πούτιν – Χρυσῆ Αὐγὴ θὰ ἀπεξαρτοποιήσῃ τὴν χώρα μας ἀπὸ τὴν γερμανικὴ ἐπιβολή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 31 Μαΐου 2014