191 – Τὸ ἀποτρόπαιο πρόσωπο τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ

191 – Τὸ ἀποτρόπαιο πρόσωπο τοῦ ἰμπεριαλισμοῦ

Ἡ Ἑλλὰς ἐγέννησε ἕνα παραμορφωμένο παιδὶ στὴν Ἀναγέννηση: τὴν Δυτικὴ Εὐρώπη. Αὐτὴ ἡ Εὐρώπη, ποὺ ὡς σελήνη ἀπεκόπη ἀπὸ τήν μητέρα γῆ, τὴν Ἑλλάδα, δὲν παράγει φῶς, παρὰ μόνον ἀντανακλᾷ τὸ φῶς τοῦ Ἕλληνος Ἀπόλλωνος ἡλίου. Πρόκειται γιὰ νεκρὴ σελήνη ποὺ φκιασιδώνεται μὲ ὑπέροχους γοτθικοὺς χριστιανικοὺς ναούς, ποὺ φέρουν τὸ ὄνομα cathédrale de Chartres ἤ cathédrale de Reims, αἱματοβαμένους μὲ ληστρικὲς σταυροφορίες ποὺ ἐπλούτισαν τὸ 1204 τὴν Βενετία κατόπιν τῶν λεηλασιῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Καὶ τότε, τὸ 1821, ἐβάλθημεν νὰ εἰσχωρήσουμε σὲ ἐκείνην τὴν Εὐρώπη-Δράκουλα καὶ ὁ κυβερνήτης μας ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ πρεσβύτερος, νὰ ὁδεύσῃ τὸ 1978 στὸ Ἀκυίσγρανον, στὸ παλάτι-κοτέτσι τοῦ ἀπιθάνου βασιλίσκου τοῦ 800 μ.Χ. Καρλομάγνου, γιὰ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ βραβεῖο Καρλομάγνου πιστοῦ Εὐρωπαίου!  Καὶ ὁ Παρθενών, ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐκαλύφθη μὲ τὸ βαρὺ πέπλο ντροπῆς εἰσόδου στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν ἐκλεπτυσμένων βαρβάρων Φράγκων, ὁδηγούμενοι εὐθέως στὸν Ἅδη, μὲ τὸ γερμανικὸ εὐρὼ στὸ στόμα. Καὶ ὅλοι μαζὶ οἱ παρηκμασμένοι  ὑπήκοοι τῆς ἄλλοτε Ἑλλάδος νὰ βελάζουμε: εἴμεθα καὶ θέλουμε νὰ εἴμεθα Εὐρωπαῖοι! Στρατὸς γηρασμένων συνταξιούχων ἀντεκατέστησε τοὺς 300 τοῦ Λεωνίδα γιὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ τριακοσάρι τῆς συντάξεως καὶ ἐπήραμε στοὺς ὤμους μας καὶ στοὺς ὤμους τῶν ἀπογόνων μας, ὅπως οἱ Φαρισαῖοι τὶς ἁμαρτίες τῶν Χριστοκτόνων, τὰ ἐγκλήματα τῶν δυτικῶν ἰμπεριαλιστῶν ποὺ ἐσυνέχιζαν νὰ κατακαίουν, Γιουγκοσλαυΐα, Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Συρία, Λιβύη.

Καὶ τώρα, πέντε ἑκατομμύρια ἐξαθλιωμένων ἀνθρωπίνων ἐρειπίων συνωστίζονται στὰ παράλια τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, θύματα τοῦ δυτικοῦ φραγκικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ κατέστρεψε ὁλοσχερῶς τὶς χῶρες τους, κατεκρεούργησε καὶ ἐβίασε τοὺς πολιτισμένους πληθυσμοὺς τῆς Ἀνατολῆς. Πόσοι Ἕλληνες ἆραγε ἐξώδευσαν 17 € ἀπὸ τὸ τριακοσάρι τους γιὰ νὰ ἀγοράσουν τὸ τρομακτικὸ χαστούκι ποὺ ὁ Γάλλος μαῦρος Φρὰντζ Φανὸν ἔδωσε στοὺς Εὐρωπαίους τὸ 1961, μὲ τὸ βιβλίο του Τῆς Γῆς οἱ Κολασμένοι (ἐκδόσεις Κάλβος 1982), μὲ πρόλογο τοῦ Σάρτρ;

Τὸ κίτρινο πύον τοῦ μίσους τῶν κολασμένων τῆς ἀποικιοκρατίας τὸ περισυνέλεξαν οἱ τζιχαδιστὲς ποὺ σήμερα ἀποβιβάζονται κατὰ χιλιάδες στὸ ἔδαφος τῆς Ἑλλάδος, ἀκολουθῶντας τὶς χιλιάδες τῶν πνιγμένων στὴν Μεσόγειο ἀπελπισμένων λαθρομεταναστῶν γιὰ νὰ λιασθοῦν στὰ παγκάκια τῆς Κυψέλης. Καὶ οἱ δημοσιογράφοι μας συνεχίζουν νὰ καταδικάζουν τὴν βία ἀπὸ ὅπου καὶ νὰ προέρχεται ἐνῷ ἡμεῖς τρῶμε τὰ ψάρια τῆς Μεσογείου, θρεμμένα μὲ τὶς σάρκες τῶν πνιγμένων, καὶ αὐτοὶ συνεχίζουν νὰ πληρώνονται  ἀπὸ τοὺς βιαστὲς τῶν ἐθνῶν, νὰ ὁμιλοῦν γιὰ πολιτισμὸ ἐν μέσῳ λουτρῶν αἵματος δισεκατομμυρίων κολασμένων τῆς γῆς ἀπὸ τὰ ἀφεντικά τους. Ξυπνήσατε Ἕλληνες!  Ἀρκετὸ ὑπνωτικὸ μᾶς ἔριξαν οἱ ἰμπεριαλιστές. Ὅχι δὲν  φταῖνε οἱ Ἑβραῖοι, οὔτε οἱ Τοῦρκοι, οὔτε οἱ Ἀνατολικοί. Φταῖνε οἱ ἐπάρατοι Φράγκοι ποὺ ἀφοῦ τοὺς ἐποτίσαμε μὲ τὸ μητρικό μας γάλα, αὐτοὶ ἐμεγάλωσαν ὡς Φράνκενσταϊν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20  Ἀπριλίου 2015

163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

163 - Ἀναρχία καὶ ἑλληνισμός

Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ Πρεσβύτερος μοῦ ἐπανελάμβανε ὅταν στὸ Παρίσι ἦταν σὲ αὐτοεξορία: «Δημήτρη, εἴμεθα ἕνας λαὸς ἀκυβέρνητος διότι ποτὲ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ οἰκοδομήσουμε κράτος. Ἐκ φύσεως εἴμεθα ἀναρχικοί».

Εἶχε ἀπόλυτα δίκαιο. Τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ τὸν Γεώργιο Παπαδόπουλο  ἀντί γιὰ εὐχαριστῶ τοὺς διεπομπεύσαμε δολοφονῶντας τους, ὁ πρῶτος στὴν ἐκκλησία, ὁ δεύτερος στὸ νοσοκομεῖο, κατηγορῶντας τους ἐσφαλμένως γιὰ δικτάτορες καὶ τώρα εἴμεθα σὲ ἀναμονὴ νέου ἐγκλήματος κατὰ οἱουδήποτε μελλοντικοῦ ἡγέτου ποὺ θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ σώσῃ τὴν ἄμοιρη αὐτὴ χώρα.

Ἡ ἀναρχία πορεύεται μὲ τὸν ἀτομισμό, τὴν ἀσυνεννοησία καὶ τὸν διχασμό καὶ κορυφώνεται μὲ τὸν φθόνο καὶ τὸν ἐγωϊσμὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε φιλότιμο. Μαζί χορεύουμε, μαζί γλεντᾶμε καὶ ὅμως καρφώνουμε τὸν ἀδελφὸ πισώπλατα. Πρόκειται γιὰ φοβερὰ ἐλαττώματα ποὺ παιδεύουν τὸν Ἕλληνα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὀδυσσέως.

Γιὰ νὰ ὑπερπηδήσουμε τὶς ἀδυναμίες αὐτὲς τοῦ ἔθνους μας χρειαζόμεθα μία καὶ μόνη λύση: ἀπόλυτη διοίκηση ἥρωος, μακριὰ ἀπὸ κοινοβουλευτισμὸ καὶ κομματισμό, ἕναν ἥρωα κατ’ εἰκόνα μας, δηλαδὴ ἄναρχο, μή σεβόμενο κανενὸς εἴδους νόμο ἤ σύνταγμα παρὰ μόνον τὴν θέλησή του, ἐπὶ τῇ βάσει ἀπολύτου ἡγέτου. Ὁ Ἕλλην δημιουργεῖ μόνον ὑπακούοντας τυφλὰ στὸν ἥρωα, σὲ ἕναν Μεγαλέξανδρο. Καὶ τότε διασπείρει σὲ ὅλην τὴν ἔκταση τῆς γῆς τὴν μεγαλοφυΐα τῆς σκέψεώς του καὶ τὴν γενναιοδωρία τῆς καρδιᾶς του. Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ πολιτικό του σύστημα. Κράτος εἶναι ἡ θέληση τοῦ ἡγέτου. Τυφλὴ ὑπακοὴ εἶναι ἡ δημιουργικὴ ἐνέργειά του.

Τὸ ἡρωϊκὸ καθεστὼς τῶν ὁμηρικῶν χρόνων μὲ τοὺς Ὀλυμπίους καὶ τὸν Ἀχιλλέα, μὲ ἀπόλυτο μονάρχη νὰ ἱππεύῃ ἀμούστακος δεκαπεντάχρονος Ῥωμανὸς Διογένης, προστάζοντας: Ἡ θέλησή μου εἶναι ἡ θέληση τῶν Ἑλλήνων. Τὸ σπαθί μου κόβει τὸν Γόρδιο δεσμό. Ἀπὸ τὴν Περσέπολη μέχρι τὴν Βαβυλῶνα διαμορφώνουμε τὴν φυλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ μεγάλοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν Καίσαρα, μέχρι τὸν Ἀντώνιο καὶ τὸν Αὔγουστο καταφθάνουν στὴν Ἀλεξάνδρεια γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ ἑλληνικὸ σκήνωμα, τὴν θεϊκὴ πνοὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Ἡ ἀναρχία εἶναι τὸ τέλειο πολίτευμα ποὺ ταιριάζει στὸν Ἕλληνα. Μεγαλουργεῖ μόνον μέσῳ ἀναρχίας, ἀπελευθερωμένος ἀπὸ νόμους, σεβασμὸ πρὸς νομοθέτες, θέληση πλειοψηφίας καὶ κρατικὴ δομή. Οὐδεὶς ἄλλος λαὸς δύναται νὰ βασίσῃ τὸ μεγαλεῖο του στὴν ἀπόλυτη ἀναρχία. Ἐπειδὴ μόνον ὁ Θεὸς ὡς Ἕλλην εἶναι ἄναρχος. Χωρὶς νόμους καὶ κράτος ὁ ἑλληνισμὸς δύναται νὰ διοικῇ τὸν πλανήτη καὶ τὸ σύμπαν.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 12 Δεκεμβρίου 2014