284 – Τὸ ἑλλαδικὸ πτῶμα

284 – Τὸ ἑλλαδικὸ πτῶμα

Τὸ προσφυγικὸ ἐφανέρωσε, καὶ στοὺς τυφλοὺς ἀκόμη, μία συγκλονιστικὴ ἀλήθεια: ὅτι ἡ ἑλλαδικὴ κοινωνία ἔχει πεθάνει καὶ δὲν ὑπάρχει Χριστὸς γιὰ νὰ τὴν ἀναστήση. Δύο ῥιζοσπαστικὲς λύσεις ἔχουν προταθῆ γιὰ μία προβληματικὴ ἀνάσταση: α) ἡ ἐπέμβαση τοῦ στρατοῦ μὲ ἐπιστροφὴ βασιλέως. β) Ἡ ὁλοκληρωτικὴ μετάγγιση αἵματος στὸ πτῶμα μήπως ὡς Λάζαρος ἀναστηθῆ μέσῳ τοῦ προσφυγικοῦ.

Ἡ πρώτη ἐνδεχομένη λύση προσκρούει σὲ δύο τοίχους: Τὴν παιδεία τῆς παρούσης βασιλικῆς οἰκογενείας ποὺ ἔχει ποτισθῆ μέχρι τὸ μεδούλι ἀπὸ τὸν ἀγγλοσαξωνισμὸ καὶ εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο γι’ αὐτὴν νὰ βυζαντινοποιηθῇ ὥς καὶ τὴν ἀσύλληπτη παρακμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἀπείρως μεγαλύτερη ἀπὸ αὐτὴν ποὺ εἶχε γνωρίσει τὸ στράτευμα πρὸ τοῦ κινήματος τοῦ 1909.

Ἡ δεύτερη ἐνδεχομένη λύση ἔχει προταθῆ ἀπὸ συγκροτήσεως τῆς ψωροκώσταινας, ὅπως οἱ Ἕλληνες ἐσυνήθιζαν νὰ ἀποκαλοῦν τὸ ἀποτυχημένο κράτος (failed state) μὲ τοὺς φασουλῆδες πολιτικούς καὶ ὅπως τοὺς περιέγραψε ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος.  Ὁ Ἴων Δραγούμης, ἤδη τὸ 1910, ἔψαχνε γιὰ δύο-τρεῖς Ἕλληνες ἀκόμη ζωντανούς, καὶ στὸ βιβλίο του Ὅσοι ζωντανοὶ, αὐτὸς ὁ πατέρας τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, ἀπευθυνόμενος στοὺς ἀνεγκεφάλους ὀπαδούς του ἔγραφε: «Ἡ τωρινὴ ἑλληνικὴ φυλὴ δὲν εἶναι ἡ ἴδια μὲ τὴν ἀρχαία» καὶ στὸ ἄλλο του βιβλίο, Ὁ Ἑλληνισμός μου καὶ οἱ  Ἕλληνες, προσέθετε: «Ἕνας Ἕλλην νά’μενε καὶ ὅλοι νὰ πέθαιναν καὶ νὰ ἤρχονταν Σουηδοὶ ἤ Ἰρλανδοὶ ἤ Αἰγύπτιοι νὰ κατοικοῦσαν στὴν Ἑλλάδα, στὰ νησιὰ καὶ στὴν λεκάνη τοῦ Αἰγαίου, θὰ γίνονταν Ἕλληνες».

Ὅλες, χωρὶς ἐξαίρεση, οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις, ναί, χωρὶς ἐξαίρεση, μαζὶ μὲ τὸν γραφικὸ δημοσιογράφο Γιῶργο Παπαδάκη τοῦ «Καλημέρα Ἑλλάδα», ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ἀσφαλιστικὸ καὶ τὶς συντάξεις καὶ οὐδείς, μὰ οὐδεὶς με τὸ πρωτεύον θέμα τοῦ δημογραφικοῦ. Καὶ αἰφνιδίως οἱ τηλεοράσεις μᾶς ἔδειξαν ἀτελείωτα μπουλούκια προσφύγων στὸ ἔδαφός μας, κουβαλῶντας μαζί τους μέχρι ὀκτὼ νεογέννητα καὶ παιδιὰ ἡ κάθε οἰκογένεια! Μὲ ἕνα ἀπίστευτο κουράγιο μετέφεραν τὰ παιδιά τους. Καὶ ζηλέψαμε. Τὰ γεροντάκια τῶν ἑλληνικῶν καφενέδων ποὺ εἶχαν καιρὸ νὰ δοῦν τόσα παιδιά, συνεκινήθησαν, ἔκλαυσαν καὶ ἀντελήφθησαν τὶ ἐστὶ ζωντανὴ ἄν καὶ καταταπονημένη κοινωνία, ποὺ δύναται νὰ ἐπιπλεύσῃ χωρὶς συντάξεις ἀλλὰ ποτὲ χωρὶς παιδιά. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν σκληρότητα τοῦ ἄρπαγος μονοτέκνου ἤ καὶ ἀτέκνου ταξιτζῆ, ἐπλησίασαν δειλὰ δειλὰ τοὺς ἐξωγήϊνους αὐτοὺς πρόσφυγες μὲ  τὸ τσοῦρμο τῶν παιδιῶν τους, συνεκινήθησαν κοιτάζοντας τὰ ἀθῶα μάτια τῶν παιδιῶν, καὶ τοὺς ἔφεραν ῥοῦχα καὶ φαγητό.

Καὶ τότε ἐτόλμησε ὁ ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, τῆς διεφθαρμένης ἀτέκνου ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, ὁ Νῖκος Ξυδάκης, νὰ σκεφθῇ γιὰ πρώτη φορὰ δημογραφικὰ καὶ ὄχι συνταξιοδοτικά, καὶ εἶπε σωστά, στὶς 29 Φεβρουαρίου 2016: «Τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι τεράστιο. Μεσομακροπρόθεσμα μπορεῖ νὰ ὠφεληθῇ ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ἐνσωμάτωση ἀνθρώπων ποὺ θέλουν νὰ  μποῦν στὴν κοινωνία, νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ ἐνσωματωθοῦν», ἐνῷ ἡ τσιπρικὴ ἐφημερίδα τῆς 2 Μαρτίου 2016, Kontra News, ἐτιτλοφόρει, στὴν πρώτη σελίδα της:  «Συγκλονισμένη ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη, παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνία τὸν ἀγῶνα ποὺ δίνουν γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους οἱ ἐγκλωβισμένοι στὴν χώρα μας».

Ὁ Ξυδάκης δέ, εἶχε προσθέσει: «Ἡ Αὐστρία τῶν 9 ἑκατομμυρίων ἔχει πάρει 95 χιλιάδες πρόσφυγες καὶ θὰ φθάσῃ τοὺς 130.000. Ἡ Ἑλλάδα λοιπὸν δὲν μπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ 20 μὲ 30 χιλιάδες ἀνθρώπους; Οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἀλβανοὶ ποὺ ἔμειναν στὴν Ἑλλάδα καὶ ποὺ τὰ παιδιά τους μιλοῦν μόνο ἑλληνικὰ δὲν προσέφεραν στὴν Ἑλλάδα;»

Καὶ τὸ κύριο ἄρθρο τῆς Ἑστίας, τῆς 2 Μαρτίου 2016, ἡ μοναδικὴ ἐφημερίδα ποὺ παραμένει πολυτονικὴ καὶ δὲν προδίδει τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, κάτι τὸ ὁποῖο τὸ μέλλον θὰ τῆς ἀναγνωρίσῃ, πολὺ σωστὰ τιτλοφορεῖται, ἀναφερόμενο στὸ βασικὸ ἐλάττωμα τοῦ ἑλλαδικοῦ πτώματος: «Γιὰ ὅλα φταῖνε οἱ ἄλλοι», γράφοντας: «Δική της ἐπιλογή [τῆς κυβερνήσεως Τσίπρα] ἡ ὑπουργὸς [Φράνκενσταϊν] Μεταναστεύσεως [ἡ θρυλικὴ πλέον κυρὰ Τασία]  ποὺ μὲ τὶς δηλώσεις της ἄνοιξε τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου. Καὶ ἔτσι τὰ πρῶτα κύματα προσφύγων μετετράπησαν σὲ τσουνάμι».

Δημήτρης Κιτσίκης                                 2 Μαρτίου 2016

190 - Ἕνα πολιτικὸ πρόγραμμα ἀναστάσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ

190 - Ἕνα πολιτικὸ πρόγραμμα ἀναστάσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ

Τώρα καὶ δεκάδες χρόνια, ἐπαναλαμβάνω τὴν ῥήση: «Ὁ ΚΑ΄ αἰὼν θὰ εἶναι ἑλληνικὸς ἤ δὲν θὰ ὑπάρξῃ». Μερικοὶ παρετήρησαν: Εἴμεθα ἤδη τὸ 2015 καὶ ἡ πρόβλεψη δὲν ἐπραγματοποιήθη. Ἀπαντῶ: πρῶτον δὲν εἶναι πρόβλεψη εἶναι μελλοντικὸ γεγονός. Δεύτερον, ὁ ΚΑ΄ ἔχει νὰ διανύσῃ ἀκόμη 85 χρόνια. Τρίτον: Οἱ περισσότεροι συγχέουν ἑλληνισμό, ἐξ ὁρισμοῦ παγκόσμιο (ὁ ἑλληνικὸς παγκοσμισμός) καὶ ἑλληνικὸ κράτος (ἑλλαδισμός).

Περιμένοντας τὸν ἀναπόφευκτο θρίαμβο τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπὶ τοῦ ἑλλαδισμοῦ, προτρέπω, ἐνώπιον τῆς σημερινῆς τραγωδίας, ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς νὰ ἀπαιτήσῃ 8 βασικὰ πράγματα ὥστε νὰ ἐμπεδώσῃ ἕνα μεταβατικὸ ἑλλαδικὸ κράτος ποὺ θὰ ἐτοιμάσῃ τὸ πέρασμα τοῦ πλανήτου στὸν ἑλληνισμό, μὲ σειρὰ προτεραιότητος τὴν παραδοσιακὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀκρογονιαῖος λῖθος τοῦ μελλοντικοῦ πλανητικοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ ἀμέσως μετὰ τὴν παραδοσιακὴ Ὀρθοδοξία, θεμέλιο τοῦ ἑλληνικοῦ γίγνεσθαι. Ἰδοὺ λοιπόν:

1 - Ἐπαναφορὰ τοῦ πολυτονικοῦ συστήματος γραφῆς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, μὲ ἐπάνοδο στὴν παραδοσιακὴ ὀρθογραφία καὶ γραμματική, ἀπορρίπτοντας τὶς τεχνιτὲς γλῶσσες τῶν φιλολόγων, δηλαδὴ τὴν καθαρεύουσα τοῦ Κοραῆ, τὴν δημοτικὴ τοῦ Ψυχάρη, τὴν ἀρχαΐζουσα, τὴν νεοελληνική, τὴν γραπτὴ καθομιλουμένη, μὲ βασικὴ ἀρχὴ ὅτι ἡ γραπτὴ γλῶσσα  διαφέρει ὑποχρεωτικὰ ἀπὸ τὴν προφορικὴ καὶ ἡ ζωντανὴ ἑλληνικὴ δὲν πρέπει νὰ καλπάζῃ ἀλλὰ νὰ ἐξελίσσεται συντηρητικὰ γιὰ νὰ μὴν κόψη τὸν μίτο τῆς Ἀριάδνης ποὺ συνδέει τὴν γλῶσσα τοῦ Ἐλύτη μὲ τὴν γλῶσσα τοῦ Ὁμήρου. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὰ greeklish, εἶναι οἱ φιλόλογοι. Ἡ εἰσχώρηση ξένων λέξεων πρέπει ἄφοβα νὰ υἱοθετηθῇ ἐφ΄ὅσον ὅμως οἱ λέξεις αὐτὲς ἐξελληνισθοῦν (δηλαδὴ πάρουν ἑλληνικὸ διαβατήριο), πρέπει δὲ ὑποχρεωτικὰ νὰ κλίνονται (τὰ ταξιά, τὰ τρακτέρια, τῆς Μοντρεάλης, τῆς Οὐασιγκτῶνος, τοῦ Σακεσπήρου).

2 - Ἐπαναφορὰ τοῦ πατρώου ἡμερολογίου. Συνάμα ὅμως καὶ ἐπιδίωξη θρησκευτικοῦ οἰκουμενισμοῦ μὲ τὴν ῥωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, πρὸς ὄφελος καὶ μόνον τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ὁ ὁποῖος σωστὰ στὸν ΙΕ΄αἰῶνα ἠναντιώθη στὴν ἕνωση μὲ τὸν πάπα ἐπειδὴ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὁ ῥωμαιοκαθολικισμὸς ἦταν ἰσχυρὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία παραπαίουσα, σήμερα, χάρη στὴν ἰσχυρωτάτη ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία σὲ σύγκριση μὲ τὴν παραπαίουσα ῥωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, τὴν μελλοντικὴ καταστροφὴ τοῦ Βατικανοῦ καὶ τὴν ἐξαφάνιση τοῦ τελευταίου πάπα, ὁ οἰκουμενισμὸς θὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὴν ἐνσωμάτωση τοῦ ῥωμαιοκαθολικισμοῦ στὴν Ὀρθοδοξία.

3 -Ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Εὐρωζώνη καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση.

4 - Ἐπαναφορὰ τοῦ βυζαντινοῦ θεσμοῦ τῆς μοναρχίας καὶ κατάργηση τοῦ κοινοβουλίου δυτικοῦ τύπου.

5 -Ἄξων Ἑλλάδος-Τουρκίας-Ἰσραὴλ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο.

6 -Ἀποφυλάκιση τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῆς Ἀριστερᾶς (17 Νοέμβρη-Πυρῆνες τῆς Φωτιᾶς) καὶ τῆς Δεξιᾶς (Χρυσῆ Αὐγή).

7 - Ἀπελευθέρωση τῆς χώρας ἀπὸ τοὺς λαθρομετανάστες μὲ σύγχρονη ἀφομοίωση τῶν προσηρμοσμένων ξένων στὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὅπως π.χ. τῶν Ἀλβανῶν δευτέρας γενεᾶς.

8 - Ἐγκαθίδρυση τῆς ἰδεολογίας τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, ἐμπνεομένη ἀπὸ τὴν προσέγγιση τοῦ 1920, μεταξὺ τοῦ γερμανικοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ τοῦ ῥωσικοῦ μπολσεβικισμοῦ.

Μετὰ τὴν πιθανὴ καταστροφὴ τῶν ἀρχαίων μνημείων τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τῶν μοναστηρίων τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπὸ τοὺς τζιχαδιστὲς καὶ τὴν μουσουλμανοποίηση τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, στὴν θέση τοῦ διαλελυμένου ἑλληνικοῦ κράτους θὰ παραμείνουν τὰ χαλάσματα τῶν ἱερῶν τόπων τοῦ ἑλληνισμοῦ, δηλαδὴ τὰ ἐρείπια τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους ποὺ θὰ δέχονται τὴν πνευματικὴ καὶ θρησκευτικὴ κατάνυξη ὅλων τῶν ἐναπομεινάντων κατοίκων τῆς γῆς, ἀπὸ τὴν Κίνα μέχρι τὴν Ἀμερική, καὶ ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴ μέχρι τὴν Λαπωνία, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ὡς παγκόσμια γλῶσσα τὴν ἑλληνική. Τελικὰ ὁ πλανήτης θὰ καταλήξῃ ἑλληνικός.

Στὸ μεσοδιάστημα ὅμως τὸ νέο ἑλληνικὸ κράτος ποὺ θὰ οἰκοδομηθῇ μὲ τὶς παραπάνω ἀρχές, θὰ ἐξελιχθῇ σὲ σπαρτιατικό, ἕως ποὺ νὰ πέσουμε πολεμῶντας σὲ νέες Θερμοπῦλες ὑπὸ τὰ κτυπήματα τῆς τζιχαδιστικῆς βαρβαρότητος.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                13 Ἀπριλίου 2015