126 - Ὁ Ἕλλην ὡς ῥουφιάνος

126 - Ὁ Ἕλλην ὡς ῥουφιάνος

Ὑπάρχει ὁ μῦθος τοῦ Ἕλληνος μὲ τὸ φιλότιμό του. Ὑπάρχει ὁ μῦθος τῆς λεβεντιᾶς τοῦ Ἕλληνος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ πραγματικότης τοῦ Ἕλληνος ῥουφιάνου ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ στρογγυλέψῃ τὴν σύνταξή του τῶν τριακοσίων εὐρῶν θὰ καταδώσῃ τὸν διπλανό του, ἀκόμη καὶ τὸν ἀδελφό του. Ἐμφανίζονται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ σὲ διάφορα μπλόγκ, ὡς ἀνώνυμοι γαϊδάροι, γεννημένοι στὴν σκιὰ τῆς Ἀκροπόλεως, ἄρα μὲ ἀπαιτήσεις, καὶ ἐξαπολύουν ὀγκανίσματα (γκαρίσματα) ὑβρίζοντας χυδαῖα τὸν διαφωνοῦντα.

Διαβάζω ἕνα ἐνδιαφέρον ἄρθρο στὴν «Ἐλεύθερη Ὥρα» τοῦ Ἰφικράτη Ἀμυρᾶ, ποὺ φέρει τὸν τίτλο: «Πολιτικὴ ἀνυπακοή. Καμμία συνεργασία μὲ τὴν κατοχικὴ κυβέρνηση», στὸ ὁποῖο προτείνει ἐμμέσως ἐπαναλειτουργία τῆς πολιτοφυλακῆς τῆς ΟΠΛΑ τοῦ 1944 κατὰ τῶν Γερμανοτσολιάδων, ἀλλὰ χωρὶς ἐκτελέσεις προδοτῶν. Γράφει συγκεκριμένα: «Οἱ πραιτωριανοί, ὡς ἔνοπλοι τραμποῦκοι τοῦ δωσιλόγου Σαμαρᾶ, τρομοκρατοῦν καθημερινῶς τὸν λαό. Εἶναι οἱ πραγματικοὶ τρομοκράτες. Καμμία συνεργασία μὲ τοὺς δωσιλόγους, τοὺς πρωταιριανούς, τοὺς προδότες καὶ τοὺς τρομοκράτες».

Δηλαδή, τρομοκρατήσατε τοὺς τρομοκράτες! Πράγματι, ὅπως γράφει, ἐξεδόθη κυβερνητικὴ ἀνακοίνωση ποὺ ζητεῖ ἀπὸ ῥουφιάνους νὰ τροφοδοτήσουν μὲ πληροφορίες τὴν Ἀρχὴ γιὰ τοὺς ἀντάρτες πόλεων πέριξ τοῦ Μαζιώτη. Καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ καφενόβιοι συνταξιοῦχοι στὴν γηρασμένη Ψωροκώσταινα, ἔτοιμοι νὰ καταδώσουν. Ἀλλὰ θὰ ἦταν λάθος νὰ προβῇ μία τέτοια προτεινομένη πολιτοφυλακὴ σὲ ἐκτελέσεις, ἐπαναλαμβάνοντας τὸ 1944. Διότι ὁ ἐμφύλιος πόλεμος εἶναι ἡ μεγαλύτερη κατάρα γιὰ κάθε χώρα καὶ μόνον οἱ δυνάμεις τοῦ Κατεστημένου ἐπωφελοῦνται ἀπὸ αὐτόν. Ὁ Λένιν ὅταν κατέλαβε πραξικοπηματικὰ τὴν ἐξουσία τὸ 1917, δὲν ἠθέλησε ἐμφύλιο. Τοῦ τὸν ἐπέβαλαν οἱ δυτικοὶ ἰμπεριαλιστές, στοὺς ὁποίους προσετέθη δυστυχῶς καὶ ἡ Ἑλλὰς τοῦ Βενιζέλου, ὅταν περικύκλωσαν τὴν Ῥωσία γιὰ νὰ πνίξουν στὸ αἶμα τὴν μπολσεβικικὴ κοινωνικὴ ἐπανάσταση.

Μόνον ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός, ἑνώνοντας τὴν ἑλληνικὴ νεολαία τῶν κομμουνιστῶν καὶ τῶν φασιστῶν, δύναται νὰ κλειδαμπαρώση μέσα στὰ καφενεῖα τους τὰ πνευματικὰ χούφταλα τῶν πενηντάχρονων ἀκόμη Ἑλλήνων συνταξιούχων ποὺ ὀμνύουν στὸ ὄνομα τοῦ Βαγγελοσαμαρᾶ, καὶ μετά, ψημένους, νὰ τοὺς πετάξουν στὰ πεζοδρόμια μὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ εὐρὼ στὸ στόμα γιὰ νὰ περάσουν τὸν Ἀχέροντα στὴν αἰωνιότητα, στὸν Ἅδη, μήπως καὶ γίνουν ἐπιτέλους Ἕλληνες στὸν ἄλλο κόσμο. Αὐτὰ τὰ πρόωρα πνευματικὰ γεροντάκια θὰ ἤθελαν φασιστὲς καὶ κομμουνιστὲς νὰ σφάζονται στοὺς δρόμους τῶν ἑλληνικῶν πόλεων γιὰ νὰ ἀλληλοεξουδετερωθοῦν καὶ νὰ παραμείνουν στὸ εὐρὼ ὥστε νὰ συνεχίσουν  νὰ παίρνουν τὰ ἐλάχιστα εὐρουλάκια τῶν συντάξεών τους. Παλιά, οἱ Σουλιώτισσες μὲ τὰ βρέφη τους ἔπεφταν στὸν γκρεμό. Σήμερα, οἱ καφενόβιοι, πρώην δημόσιοι ὑπάλληλοι, παίζουν τάβλι  ἀντιδικῶντας γιὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς πατρίδος στὴν ἐπαπειλούμενη  Βόρειο Ἤπειρο, Σκόπια, Θράκη καὶ Κύπρο καὶ συμπεραίνοντας: Δὲν πᾶνε νὰ πνιγοῦν ὅλοι! Ἐγὼ τὴν ἐσκαπούλαρα καὶ ἄς πᾶνε οἱ νεώτεροι νὰ προβάλλουν τὰ στήθη τους γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ ἔθνους!

Τί κατάντια αὐτὸς ὁ λαός! Νὰ κατεβαίνῃ ὡς συνδικαλιστὴς στὸ Σύνταγμα μὲ ἀνούσια πανώ, ἀντὶ νὰ παίρνῃ τὰ βουνὰ τῆς Πίνδου. Τί κατάντια αὐτοὶ οἱ ἔνστολοι. Νὰ διαμαρτύρονται ζητιανεύοντας 50 εὐρὰ παραπάνω, ἀφήνοντας τὰ ὅπλα τους νὰ σκουριάζουν!  Καὶ οἱ ὑπόλοιποι κάθονται καὶ μαλώνουν μεταξὺ ἀρχαιολατρῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν ἐνῷ αὐτὰ τὰ μάρμαρα συνεχίζουν νὰ ἱδρώνουν στὸν ἥλιο ἀπὸ ντροπή. Τιμὴ στοὺς φυλακισμένους φασιστὲς καὶ κομμουνιστές. Ἐσεῖς, μόνον ἐσεῖς, δικαιοῦσθε δάφνες. Ξύπνα Κουτσούμπα! Εἴτε μὲ δωρικὸ χαιρετισμό, εἴτε μὲ μπουνιά μούτζωνε τοὺς συνταξιούχους! Ἐμεῖς καὶ στοὺς θεοὺς ὀρθοὶ μιλοῦμε.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                   30 Ἰουλίου 2014

124 - Ὁ ἐπαναστάτης δὲν ἀπολογεῖται

124 - Ὁ ἐπαναστάτης δὲν ἀπολογεῖται

Ὁ Νῖκος Μαζιώτης σωστὰ  ἐδήλωσε, ὅπως ὁ Λένιν, "ἐπάγγελμα ἐπαναστάτης", καὶ ὅτι ὁ ἐπαναστάτης δὲν ἀπολογεῖται. Λανθασμένα ὅμως ἐζήτησε νὰ μάθῃ τί γνώμην ἔχουν γι’ αὐτὸν τὰ ΜΜΕ. Τὸν πληροφοροῦμε, ἄν καὶ τὸ γνωρίζει κάλλιστα, ὅτι τὰ ΜΜΕ εἶναι ἡ ντροπὴ γιὰ κάθε σκεπτόμενο Ἕλληνα. Τελευταῖο παράδειγμα, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἐκάλυψαν τὴν κατάρριψη τοῦ Μαλαισιανοῦ ἀεροπλάνου στὸν οὐρανὸ τῆς Οὐκρανίας. Ἐπαρουσίασαν  ξανὰ καὶ ξανά, μετὰ φορτικότητος, τὴν ἐκδοχὴ τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου καὶ τῶν Δυτικῶν του ὑποστηρικτῶν καὶ σχεδὸν καθόλου τὴν ῥωσικὴ ἐκδοχὴ ἡ ὁποία συνοψίζεται οὐσιαστικὰ στὴν προσπάθεια δολοφονίας τοῦ προέδρου Πούτιν, ἡ ὁποία ἀπεφεύχθη ἀπὸ κατάρριψη λάθους ἀεροσκάφους. Ἄν θέλῃ νὰ γνωρίζῃ τί ὁ Ἕλλην μή συνταξιοῦχος πολίτης πιστεύει γι’ αὐτόν, εἶναι πῶς δὲν πρέπει νὰ κλαψουρίζῃ σὰν τὸν πρώην βουλευτὴ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς Στάθη Μπούκουρα.

Εἶμαι υἱὸς τῆς Μπεάτας Κιτσίκη, φεμινιστρίας καὶ κομμουνιστρίας, ποὺ κατεδικάσθη σὲ θάνατο τὸ 1948 ἀπὸ ἔκτακτο στρατιωτικὸ δικαστήριο καὶ ποὺ ποτὲ δὲν ἐδέχθη νὰ ὑπογράψῃ δήλωση μετανοίας. Τὰ παλικάρια οὔτε ἀπολογοῦνται οὔτε μετανοοῦν παρὰ μόνον στὸν ἐξομολογητὴ πνευματικό τους πατέρα ἤ στὸ κομμουνιστικὸ κόμμα.

Ὁ ταξικὸς ἐχθρός, ὅταν κατέχῃ τὴν ἐξουσία, εἴτε τὸ καπιταλιστικὸ εἴτε τὸ σοσιαλιστικό, δὲν θὰ ἔπρεπε κἄν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν ἐπαναστατικό του ἀντίπαλο, εἴτε μὲ βασανιστήρια γιὰ νὰ τὸν κάνῃ συνεργάσιμο, εἴτε μὲ ψυχολογικὴ πίεση, νὰ ἀπολογηθῇ καὶ νὰ μετανοήσῃ. Βασισμένος στοὺς ταξικοὺς νόμους ποὺ ἡ Βουλή του ἔχει ψηφίσει πρέπει νὰ τὸν ἐξοντώσῃ μακριὰ ἀπὸ κάθε ὑποκρισία ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Στὸν πόλεμο πυροβολεῖς τὸν ἀντίπαλο, τὸν ὁποῖο ὅμως σέβεσαι. Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, ὅταν τὸ 1958, ἠθέλησε νὰ φθάσῃ σὲ συμβιβασμὸ μὲ τὸν ἀλγερινὸ ἐχθρό, ἐπρότεινε une paix des braves, δηλαδὴ μία εἰρήνη μεταξὺ  ἴσων ἀντιπάλων, ἀποκαλῶντας τοὺς ἐχθρούς του γενναίους, ὄχι συμμορῖτες ὅπως οἱ ἀντικομμουνιστὲς ἀπεκάλεσαν τοὺς ἀντιπάλους τους στὸν ἑλληνικὸ ἐμφύλιο.

Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ μάχεται κατὰ τῶν Παλαιστινίων, ὅπως καὶ οἱ ἀρχαῖοι Σπαρτιᾶτες κατὰ τῶν Εἱλώτων. Τοὺς σφάζει χωρὶς τύψεις γνωρίζοντας ὅτι ἡ Χαμὰς ποὺ τοὺς ἀντιπροσωπεύει θὰ ἔκαμε τὸ ἴδιο ἐὰν τῆς ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία. Κάτι γνωρίζουν οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τὸ Ὁλοκαύτωμα. Ζητᾶμε ἀπὸ τὰ ΜΜΕ τὸ ἀπολύτως ἀδύνατον: νὰ ἀρνηθοῦν νὰ λένε ψέματα παραιτούμενοι ὅλοι ἀπὸ τὶς θέσεις τους.

Ὁ τρομοκράτης εἶναι πάντα ὁ ἀντίπαλος. Ζητᾶμε ἀπὸ τὸν Μαζιώτη καὶ τοὺς ἀντάρτες  πόλεων νὰ κρατᾶνε τὸ κεφάλι ψηλὰ γιὰ νὰ τοὺς σεβόμεθα, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὸν ἀγῶνα τους. Τὸ πλέον ἀνέντιμο εἶναι νὰ δικάζῃς τὸν ἡττημένο ἑνὸς πολέμου ὅπως αὐτὸ ἔγινε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἱστορία (καὶ ἦταν ἡ ἀρχὴ τῆς ἐποχῆς τῆς ὑποκρισίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων) μὲ τὴν δίκη τῆς Νυρεμβέργης τὸ 1946. Φαντασθεῖτε ἐὰν οἱ Γερμανοὶ εἶχαν κερδίσει τὸν πόλεμο νὰ εἶχαν δικάσῃ καὶ ἀπαγχονίσῃ τὸν Τσῶρτσιλ, ποὺ καὶ αὐτὸς ἦτο φυσικὰ μέγας ἐγκληματίας.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ἰουλίου 2014