48 - Ἕνα μάθημα ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

48 - Ἕνα μάθημα ἱστορίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή

Θὰ κάνω, ὡς ἱστορικός, δύο παρατηρήσεις:

1  - Ὅταν στὴν Ἱστορία ἐμφανίζεται ἕνας μεγάλος, ἀσχέτως ἠθικῆς (διότι οἱ μεγάλοι δὲν ἔχουν τὴν συνήθη ἠθική),  ὑποχρεωτικὰ πρῶτα περνοῦν ἀπὸ μία περίοδο ἀπαξιώσεως καὶ λήθης καὶ μετὰ ἀπὸ μία τοὐλάχιστον γενεά, ὅταν αὐτοὶ ποὺ τὸν ἔζησαν ἔχουν ἀποβιώσει, ἐπανέρχεται στὴν μνήμη ἀκόμη πιὸ μεγάλος μέσα στὶς νέες γενεές. Τυπικὸ παράδειγμα ὁ Βοναπάρτης, ὁ ὁποῖος ἦτο τοῦ ἀναστήματος τοῦ Χίτλερ καὶ μέγας σφαγεύς. Ἀπὸ τὸ 1815 μέχρι τὸ 1848, ἐπέρασε ἀπὸ καθαρτήριο καὶ ἐπανῆλθε ὡς μέγας Ναπολέων, ὑμνούμενος ἀπὸ τὸν Βίκτωρα Οὑγκό καὶ ἀκόμη μεγαλύτερος στὴν παγκόσμια συνείδηση εἰς τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ὁμοίως καὶ ὁ Στάλιν, καὶ αὐτός, ἀκόμη μεγαλύτερος σφαγεύς. Τὸ ἴδιο βλέπουμε νὰ γίνεται σήμερα μὲ τὸν Παπαδόπουλο. Τὸ ἴδιο συμβαίνει ἐπίσης μὲ τὸν Χίτλερ μέσα στὴν νέα γενεά. Ἀντιθέτως σωρεία ὀνομάτων μὲ τίτλους καὶ ἀξιώματα ἐν ζωῇ, βουλιάζουν στὴν ἀνυποληψία καὶ τὴν αἰωνία λήθη. Ποῖος θὰ ἐνθυμεῖται ἕναν Σημίτη σὲ ἑκατὸ χρόνια;

2  - Ὁ ναζισμός, δηλαδὴ ὁ γερμανικὸς φασισμός ἤ ἐθνικοσοσιαλισμός, δὲν ὑπῆρξε ἐθνικιστικὸς ἀλλὰ φυλετικός. Στὴν δεκαετία τοῦ 1970, εἶχα στείλει σὲ ἕνα ἀγγλόφωνο ἐπιστημονικὸ περιοδικὸ ποὺ εἰδικεύετο στὸ ἐθνικισμὸ ἀνὰ τὸν κόσμο, μία μελέτη γιὰ τὸν ἑλληνικὸ ἐθνικοσοσιαλισμό. Μοῦ ἐπεστράφη ἀμέσως μὲ τὴν παρατήρηση ὅτι δὲν ἠδύναντο νὰ τὴν δημοσιεύσουν διότι ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς δὲν ἦτο ἐθνικισμὸς καὶ ὅτι τὸ περιοδικὸ ἐδημοσίευε μόνον μελέτες ποὺς ἐσχετίζοντο μὲ τὸ φαινόμενο τοῦ ἐθνικισμοῦ.

Πράγματι, ὁ Χίτλερ ἐπίστευε στὴν ἀνωτερότητα τῆς ἀρείας φυλῆς, ποὺ διεσώζετο ἐν μέρει στὴν γερμανικὴ φυλὴ ἀλλὰ ποὺ τὸ πρότυπό της ἦτο ἡ ἑλληνικὴ φυλή. Ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι οἱ μυθικοὶ Ἄρειοι ποὺ κατέκτησαν τὴν βόρειο Ἰνδία χίλια χρόνια πρὸ Χριστοῦ, δηλαδὴ πολὺ πρὸ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάδρου καὶ ἵδρυσαν ἑκατοντάδες πόλεις-κράτη κατὰ μῆκος τοῦ Γάγγη ποταμοῦ, ἦσαν οἱ Ἕλληνες (ἀκόμη καὶ πιὸ νότια ἡ Βομβάη ἱδρύθη ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες καὶ ὠνομάζετο Ἑπτανησία) καὶ ὅτι τὰ σανσκριτικὰ ποὺ ἐπεβλήθησαν στὸν ἰνδικὸ χῶρο ὡς ἰνδοευρωπαϊκὴ γλῶσσα ἦταν ἑλληνικῆς προελεύσεως καὶ ὄχι τὰ ἑλληνικὰ σανσκριτικῆς προελεύσεως. Ἀκόμη σήμερα, τὰ ἀγγλικὰ καὶ τὰ γαλλικά εἶναι, χωρὶς ὑπερβολή, ἑλληνικὲς διάλεκτοι.

Βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἐπιμένω στὴν ἄποψη ὅτι ὁ ἐθνικισμὸς συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ διότι τὸν κατατάσσει στὴν ἴδια μοῖρα μὲ ἑκατοντάδες ἄλλους ἐθνικισμούς καὶ ὅτι ἡ σωστὴ θέση εἶναι ὁ ἑλληνοκεντρισμός, ἐφ’ ὅσον ὅλη ἡ οἰκουμένη εἶναι ἑλληνογενής, μὲ στόχο νὰ μετονομασθῆ ὁ πλανήτης Γῆ σὲ πλανήτη Ἑλλὰς καὶ νὰ ἀναγνωρισθοῦν κάποτε τὰ ἑλληνικὰ ὡς ἡ γλῶσσα τῆς  Οἰκουμένης, κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο συνεφώνει καὶ ὁ Χίτλερ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ αὐτὸς ἑλληνογενής. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ χάνουμε χρόνο μὲ ἰδεολογικοὺς καυγᾶδες πρέπει νὰ συσπειρωθοῦμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες γιὰ τὴν πραγμάτωση τοῦ μοναδικοῦ αὐτοῦ στόχου τῆς ἀναγνωρίσεως ἀπὸ τοὺς λαοὺς τῆς γῆς τοῦ γεγονότος ὅτι ὅλοι ἀνήκουν στὸν ἑλληνισμό, κάτι ποὺ οὐσιαστικὰ ἀποδέχονται ἀλλὰ ποὺ διαιρετικὰ συμφέροντα δὲν τοὺς ἀφήνουν νὰ ἀναγνωρίσουν.

Δημήτρης Κιτσίκης                       16 Ἰουνίου 2013

44 - Μπανγκλαντές: Ἡ ἐκδίκηση τοῦ Τρίτου Κόσμου

44 - Μπανγκλαντές:  Ἡ ἐκδίκηση τοῦ Τρίτου Κόσμου

Μπανγκλαντές: Ἡ λέξη τρομάζει. Φέρνει στὸ μυαλὸ λαθρομετανάστευση, ἀνθρώπινη ἐξαθλίωση. Γεννᾷ πανικό, ξενοφοβία, Χρυσῆ Αὐγή. Βάζει σὲ κίνδυνο τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, τὴν ἴδια τὴν ἑλληνικὴ ταυτότητα. Ἐμεῖς, θελήσαμε νὰ σμίξουμε μὲ τὴν Δύση, πουτάνα μέν, ἀλλὰ εὔπορη, δυνατή, ξανθιά, βαρβαροπολιτισμένη καὶ συνουσιαζόμενοι μὲ αὐτὴν ἐλάβαμε ὡς σατανικὸν δῶρον τὸν ἰὸ τοῦ ἰμπεριαλιστικοῦ AIDS, τὴν μπαγκλαντεσιανὴ μετανάστευση.

Μπαγκλαντές: κράτος ἰδίας ἐδαφικῆς ἐκτάσεως μὲ τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μὲ 145 ἑκατομμύρια κατοίκους (!) ἔναντι τῶν 11 ἑκατομμυρίων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ἀνήκοντα ἄλλοτε στὴν εὔπορη Ἰνδία τοῦ ΙΣΤ’ αἰῶνος. Ἡ Ἰνδία κατεκτήθη ἀπὸ τὰ δυτικὰ ἰμπεριαλιστικὰ κτήνη τῆς Πορτογαλίας, τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἀγγλίας ποὺ τὴν κατέκλεψαν, τὴν τριτοκοσμικοποίησαν περισσότερο καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴ Ἑλλάδα, τῆς ἔμπηξαν στὴν καρδιὰ τεράστιες ἐκτάσεις καλλιεργίας παπαρούνας τοῦ ὁπίου, ὅπως καὶ στὸ σημερινὸ Ἀφγανιστάν, καὶ ὅταν  τὴν ἄφησαν πανὶ μὲ πανὶ τὴν κατακερμάτησαν σὲ ἰνδουϊστὲς καὶ μουσουλμάνους, στὴν σημερινὴ Ἰνδία, Πακιστάν, Μπανγκλαντὲς καὶ ἐγκατέστησαν στὴν τελευταία σκλαβοεργοστάσια ὅπου οἱ μεγάλες δυτικὲς ἑταιρεῖες ὑφαντουργίας παράγουν τὰ ῥοῦχα τους κάνοντας τεράστια κέρδη ἀφοῦ, αἰῶνες πρὶν, εἶχαν καταστρέψει τὴν περίφημη ἰνδικὴ ὑφαντουργία τῶν indiennes πρὸς χάριν τῆς ὑφαντουργίας τοῦ Μάντσεστερ. Ἀποτέλεσμα: Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2013, στὸ Μπανγκλαντὲς κατέρρευσε ἐτοιμόρροπο κτίριο ὑφαντουργίας, ὅπου εὑρῆκαν τὸν θάνατο ἐπάνω ἀπὸ 1100 Μπανγκλαντεσιανοὶ ἐργαζόμενοι.

Φυσικὸ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἐξαθλιωμένοι Μπανγκλαντεσιανοὶ νὰ κατακλύζουν τὴν Ἑλλάδα, ὄχι ἐπειδὴ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ γιὰ νὰ προσπαθήσουν νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ πύλη στὴν Εὐρωπαïκὴ Ἕνωση καὶ νὰ κερδίσουν ἕνα κομμάτι ψωμὶ ἀπὸ τὸν πρώην ἀποικιοκράτη ποὺ δικαίως μισοῦν. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ θανατώσουν τὴν Δύση, πίνοντας τὰ κάτουρά της. Ἡ λαθρομετανάστευση εἶναι ἡ φοβερὴ καὶ δίκαιη ἐκδίκηση τῶν τριτοκοσμημένων ἀπὸ τὴν Δύση λαῶν τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ Φράγκου. Εἶναι ὅμως καὶ μία ἐπώδυνη τιμωρία ποὺ μᾶς ἐπιβάλλει ἡ δουλοφροσύνη μας πρὸς τὴν Εὐρώπη. Ὁ ἑλληνισμὸς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ  ἰμπεριαλιστικός, ὅπως τὸ ἔχω ἐξηγήσει στὰ βιβλία μου, καὶ συνεπῶς δὲν εὐθύνεται γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς ἀποικιακῆς Δύσεως. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ θελήσαμε νὰ «ἀνήκωμεν εἰς τὴν Δύσιν», ὑποχρεωτικὰ πληρώνουμε καὶ γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς Δύσεως μέσῳ τῆς λαθρομεταναστεύσεως. Μόνη λύση λοιπόν, ἐὰν δὲν θέλουμε νὰ γίνωμε Μπανγκλαντεσιανοί, εἶναι νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν ΕΕ καὶ τὸ εὐρὼ μὲ ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ νὰ περάσουμε ἀπὸ ξερὸ ψωμί, ἴσως καὶ ἀπὸ Χρυσῆ Αὐγή, ἐφ’ὅσον τὸ ΚΚΕ ἀδρανεῖ.  Οὔτως ἤ ἄλλως ὁ ἑλληνισμὸς ποτὲ δὲν πεθαίνει καὶ ἄς πεθάνῃ τὸ ἀθηναϊκὸ μπαγκλαντεσιανὸ κρατίδιο τοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου.

            Δημήτρης Κιτσίκης                                               25 Μαΐου 2013